Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Nie liczę na konkrety. No chyba ,że na hurra-optymizm typu: "zmień siebie", "wszystko jest w twojej głowie" itp. Z tym ,że ja nie chce zmieniać siebie o 180 stopni.Po co ?Wtedy to już nie byłabym ja tylko jakaś odgrywana rola. Marzę o tym ,żeby spotkać faceta, który zaakceptuje mnie taką jaka jestem i stworzy ze mną poważny związek a nie "krótkoterminowy".Dowiedziałam się ,że to koncert życzeń ,ale czy to tak wiele ? Acha i chciałam dodać ,że po przeczytaniu wielu stron tego wątku rozumiem m.in  Ciebie Miss, Asterke . Myślę ,że mamy problem z przyciąganiem lub wybieraniem określonego typu faceta, który nam nie odpowiada. Nie można tego dostrzec od razu, bo się maskują. Moi na początku sprawiają wrażenie odpowiedzialnych, zainteresowanych stałym związkiem. A później pokazują prawdziwą twarz.

Tak , a jak to nie pomoże to muszę skoczyć na bungee Zastanawia mnie dlaczego nikt nie zasugerował wysłanie tych facetów na psychoterapię. Jeśli taki toksyczny facet wejdzie w związek z kobietą to nawet ideał nie naprawi jego osobowości. Jak tu mówią "wyszłam d ludzi", dałam im szansę, zaufałam. Dzięki temu mam na koncie nieudane związki  i stracony czas na nie. Gdyby facet mi od początku powiedział,  np :że nie interesuje go stały związek to ok życzyłabym mu powodzenia w szukaniu kandydatki na romans i tyle.

No coz. Ja bym powiedziala 'naucz sie rozgryzac ludzi i patrzec na nich bystrym okiem a nie przez jakiekolwiek szkla kolorowe' bo to chyba jedyna rada jaka mozna udzielic w sytuacji kiedy nagminnie trafiasz na debili.
Faktem jest jednak, ze nie nauczysz sie matematyki jesli zaczniesz od najtrudniejszych rownan, a nie rozpracujesz podstaw. Moze to tez problem, rzucanie sie na powazny zwiazek bez  podstaw w sobie i w znajomosci ludzi?

Swoja droga co sie stalo z Adler?

Cześć Ashanti
I wszyscy inni

Cześć Merredithhh.
Dawno Cię nie było.
Jak w pracy?

Trzymam kciuki
Kiedy losowanie?

U mnie ok. Tylko synuś mi wyjechał na studia i trochę mi brak. Na szczęście córka nie wyjechała.
Z Asterką rozmawiałam jakieś dwa tygodnie temu. Bez zmian.
To mi przypomniało, że muszę do niej zadwonić.

Chętnie pozdrowię.

Synuś studiuje w Warszawie. Niezbyt często przyjeżdża bo ich ostro wzięli do galopu

A jakie marzenia będziesz spełniać jak już wygrasz w totka?

Ja całezycie poznaję wyłącznie toksycznych, żadnego innego. Ma się to szczęście...

No niezbyt dobrze bo wróciło mi od stersu łysienie pelackoware. A nie miałam go od 8 lat.

Cóż, jakże zabawnie być taka...:)
A Sshanti niech rozgryza, co ma do roboty...
Ja na przykład jestem zafascynowana faktem, że po świecie może chodzić istota z zaburzeniami osobowści typu B. Nie sadziłam, że istnieją takie ktosie. Teraz wiem, że sa na swiecie, więc jednak czegos nowego zdarza mi się doświadczyc.

Ależ skąd...Co slychać? Skończyłam oddział, mam diagnozę zaburzenia osobowści typu miesznaego i lecżę łyse placki na glowie.

Nic. Nic mi nie doradzono. Trzeba zyć dalej, nie ma wyboru. Nie mam nawet leków antydepresyjnych, bo stwierdzono, że to nie depresja...Dodatkowo tak się stresowałam codzienną koneicznością chodzenia tam, interakcjami z ludźmi i wymogami terapii,  ze po 8 latach znowu wylazły mi włosy i teraz mam dotakowe koszty leczenia. Wróciłam do poprzedniego trybu zycia i chyba lepiej się czuję, kiedy jestem odciążona od stresu przebywania codziennego wśród ludzi. Mam lepszy nastrój, lepiej śpię kiedy nie musze chdzić co rano jakby do pracy, ciągle odczuwac presji rozmawiania i przebywania z ludżmi. Muszę się pogodzić, że taka jestem i zaakceptować siebie is swój los, inaczej dalej będe cierpiec.

A co mogę robić? Iść do pracy jako kasjerka? No mogę jescze rozdawac ulotki...Teoretycznie mogę, bo jesli po 3 miesięcznym pobycie na oddziale dziennym w palcówce leczniczej nie moglam spac iu wypadły mi włosy, to co będzie dopiero w takiej pracy.

Luc ja rozumiem Twoją intencję, ale naprawdę nie wiem co mogłabym robić. Zwyczajnie nie mam pojęcia.

Np. ja chętnie czytam posty Miss (i pewnie sporo innych osób też )

No dziękuję, jest mi niezmienie miło. Skoro tak ro sie pochwalę, że zamierzam cięzko pracować nad własną osobowością...Nie muszę zarobkować, mam duzo czasu więc moge sie poświęcić tej ciężkiej i niewdzięcznej pracy.

Wiesz no jaki kierunek. Hmm...taki raczej intuicyjny. Robię na razie to co umiem w miarę dobrze robić , czytam, staram się zmieniać schematy myślenia i postrzegania rzeczywistości. W sumie nic konkretnego na razie. Obecnie czytam o analizie transakcyjnej JA JESTEM OK - Ty jesteś OK . Parę dni temu przeczytałam WYZNANIA BUDDYJSKIEGO A TEISTY. Książki te na razie jakoś mnie fascynują i zmuszają do transformacji poglądów.

Dziękuję Co tam u niej? Nie chciałaby tutaj wrócić?

Miss, trzymam kciuki za poprawę samopoczucia i włosów

W tamtym tygodniu miałam szkolenie w pracy - 3 godziny psychopierdów i niecałe 1/2 godziny konkretów. Jednak do takich rzeczy też trzeba mieć spory talent: gadać, gadać, gadać i właściwie nic konkretnego nie powiedzieć.

No pewnie ze się leczę, ja tez nie miałam 7 lat i mam znowu
A co to za szkoła?

Wow, super, jesteś dzielna.

Oby się udało. Trzymam kciuki, a mnie wkurza ten łysy placek, kuźwa...

To znowu ja Dokończyłam już czytać książkę o toksycznych facetach. Moi byli idealnie się wpasowują w charakterystyki tych typów mężczyzn (np: emocjonalna chłodnia, arogancki mądrala ). Poza tym bez zmian. Miss.. przykro mi ,że Cię dopadło to łysienie. Może jakieś dopinki w naturalnym kolorze pomogą.

Miss - kurcze, zaniepokoiłaś mnie
Niedobrze z Tobą. Jak do Twojego stanu dorzucasz bulimię to tylko gorzej będzie.
Chodzisz ostatnio do swojej pani psycholog? Chyba powinnaś z kimś porozmawiać.

Dlaczego zostałaś wypisana? Psycholog w ogóle ma takie prawo, by wypisać Cię z terapii?

I gdzie dalej Cię skierowano? Bo to jasne, że potrzebujesz terapii.

No tak, ale nie zalecono Ci kontynuowania terapii u psychologa?

To dziwne. Z tego, co piszesz, nie jest lepiej, więc takie wsparcie by się przydało. Będziesz musiała zatem poszukać na własną rękę.

Podstawowym warunkiem skuteczności terapii jest chęć rozwiązania problemu przez pacjenta, a tego chyba najczęściej brakuje, szczególnie, gdy ktoś jest na terapię kierowany odgórnie, a nie idzie na nią z własnej woli.

miss, ja się tego na studiach uczyłam. I to naprawdę jest warunek konieczny, żeby terapia przyniosła efekty. Chęć współpracy i chęć posiadania kontroli nad swoim życiem. Motywacja jest bardzo ważna. Nikt za Ciebie problemu nie rozwiąże, to Ty sama musisz CHCIEĆ to zrobić.

Innych zostawmy, bo nie o nich tu chodzi. Chodzi o Ciebie.
Wiem, że chciałabyś to zmienić. Nawet podejmujesz próby (wizyty u psychologa, terapia szpitalna), ale odnoszę takie wrażenie, że nie do końca jesteś do tego przekonana. Poza tym trochę takie "chciałabym, a boję się".
Może się mylę, ale czasem takie właśnie wrażenie odnoszę.

Jedno jest pewne.
Po tym co opisałaś co się z Tobą aktualnie dzieje, jestem przekonana, że sobie sama nie poradzisz. Musisz mieć pomoc z zewnątrz.
Inaczej to jest równia pochyła.
Nie możesz wrócić do swojej poprzedniej psycholog, do której chodziłaś przed szpitalem?
Wprawdzie pisałaś, że to Ci niewiele daje, ale lepsze to niż nic.

A bywało lepiej? Jaja sobie robisz?
Nie wiesz jak będzie za jakiś czas jeżeli nie skorzystasz z pomocy.