Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Poczęstujemy ich kurkową to się uspokoją ...

Jak słucham tych starych ballad to przypominają mi się te pierwsze Przytulanki na tych ala-dyskotekach szkolnych
http://www.youtube.com/watch?v=YbM-BcJXikc

Niezłe

no tera ja    http://www.youtube.com/watch?v=Q7JHBUaqSrE

a z ballad to black sabbath słuchałam

hahhahah dooobre to

Wow, nawet w najgorszym stanie emocjonalnym staram się tak nie lecieć...
Słowo na niedzielę -odpowiedzialność za swoje deklaracje.Zdarza się Wam zawieść kogoś bliskiego?

Nie, ponieważ nie szafuję obietnicami na prawo i lewo. Ale jak już coś obiecam, to dotrzymanie jest rzeczą świętą.

Zdarza się. Ostatnio np. Moja córkę. Zgodziłam się na wiosnę na jej party urodzinowe na basenie - wtedy to byl całkiem realny pomysł po czym w wakacje wylozylam się finansowo i teraz musiałam dziecku wytłumaczyć, że niestety party nie będzie. Wesoło nam obu nie było.

Żeby kogoś zawieść nie trzeba mu składać żadnych obietnic. Niespełnione nadzieje też mogą być powodem do smutku i rozczarowania.

Na pewno też zawiodllam jednego z moich byłych kiedy zerwałam z nim tuż przed zareczynami.

No... Znalazłoby się jeszcze kilka sytuacji. Nie jesttem święta i NA PEWNO kogoś zawiodlam. Niekoniecznie tylko zdaje sobie z tego sprawę.

_________

Luc - nie testowalam ale może kiedyś... ;D

Ale pytanie dotyczyło deklaracji. A nie czyiś wyobrażeń.

Możliwość polegania na kimś nie czyni tej osoby świętej

Iceni czy mi się zdaje, czy plus zmienił położenie? I czy aby w dobrą stronę?

Jeśli ten ktoś ,ani razu nie zawiódł żadnego bliskiego to (prawie) go czyni..

W miesiąc. Szczerze mówiąc liczyłam na trochę lepszy wynik, niemniej ten też nie jest zły. Jeszcze miesiąc i już będzie widać różnice.

Jak tam sobie chcesz , oczywiście możesz wierzyć Mer a ja wam obu przecież nie muszę
Świat byłby o wiele doskonalszy jak by nie istniały np. Czynniki od nas niezależne które mogą wpływać głównie czy pośrednio na złamanie danej przez nas obietnicy..
No chyba że sobie będziemy szufladkować co jest obietnicą a co już/jeszcze nie jest..

Rzeczywiście nie musisz

Co do czynników zewnętrznych to zupełnie inna para kaloszy.
Temat był: odpowiedzialność za nasze deklaracje
Jeśli obiecam, że np. z pojadę z kimś w góry i złamię przed wyjazdem nogę, to przecież nie łamię swojej deklaracji.

Nigdy zatem nie obiecałaś mężowi wieczornych igraszek a jak przyszło co do czego ,to nie miałaś czasu lb głowa nie bolała?
Nigdy nie obiecałaś np. Mamie czegoś że zrobisz załatwisz itp. I o tym zapominałaś? Przykładów można by mnożyć, naprawdę mam w to uwierzyć?
Pewnie, wytłumaczenie się jakkolwiek może (nie musi)  złudnie usprawiedliwić tylko ciebie, lecz dla osoby zawiedzionej będzie to złamanie obietnicy..

A jeżeli obiecasz komuś, że pojedziesz z nim w góry a na tydzień przed okaże się, że nie masz absolutnie na to ochoty? I ze wyjazd zamiast dobra zabawa okaże się meczarnią? Albo jeżeli nagle będziesz musiała wybierać - kupić nowa pralkę bo stara właśnie padła, albo koszt wyjazdu - będziesz prała ręcznie przez 3 miesiące?
Albo obiecasz komuś pomoc w przeprowadzce a na drugi dzień dostaniesz darmowe bilety na jedyny koncert twojjego ulubionego artysty?
Naprawdę ZAWSZE dotrzymujesz danych obietnic? Nawet kosztem własnych wyrzeczeń i wbrew własnym potrzebom? Masz syndrom cierpietnicy i lubisz się umartwiac?

Ja co do obietnic i deklaracji mam pewną hierarchię - a mianowicie najważniejsze są moje potrzeby, potem potrzeby mojego dziecka potem potrzeby moich przyjaciół a potem całej reszty swiata.
Nie będę dotrzymywac obietnicy danej koleżance jeżeli sama mam na tym ucierpieć. (oczywiście biorąc pod uwagę koszt i zysk działania i zaniechania - nie odmowie pomocy rodzącej koleżance dlatego, ze obiecalam kino córce )

Dokładnie Iceni, przecież nikt nie łamie obietnic tylko i wyłącznie po to żeby kogoś specjalnie w**rwić .Mówię o zdrowych jednostkach i nie w zemście..

Część pytań jest w stosunku do mnie czysto teoretyczna, bo w takich sytuacjach po prostu nie byłam

Obietnice czasem bywają kosztem własnych wyrzeczeń.
Jeśli na takie wyrzeczenia jestem gotowa, to mogę obiecać i DOTRZYMUJĘ.
Jeśli gotowa nie jestem (zdarza się) to NIE OBIECUJĘ.
Mnie to się wydaje proste.
A asertywności dawno się nauczyłam

Nie mam syndromu cierpiętnicy ani nie lubię się umartwiać
Biorę odpowiedzialność za to co robię i mówię.

To ja mam trudności z przewidzeniem wszystkich okoliczności i czasem zdarzy mi się obiecać coś, czego potem nie jestem w stanie spełnić, albo wymagałoby to zbyt dużych kosztów.

Zdarza mi się stawianie własnych potrzeb na pierwszym miejscu. Z prostej przyczyny - jeżeli JA o siebie nie zadbam nie zrobi tego nikt inny za mnie.

Mam nadzieję że tylko zadziwiam i niech tak zostanie tym bardziej że:
Osobiście uważam iż obłudą jest, jeśli ktoś twierdzi że nigdy mu nie zdarza się być nieodpowiedzialnym za własną deklaracje .Ot taki ze mnie niedowiarek

No czasem to oczywiście, ze tak. Korona mi z głowy nie spadnie jak raz na jakiś czas zacisne pośladki i zrobię coś, na co zupełnie nie mam ochoty.

Do tego to nawet nie sa potrzebne żadne obietnice, tylko wystarczy zwykła empatia.

Pierwszy przykład z brzegu - nie znoszę zostawać z dziećmi mojej kumpeli, bo nie znoszę jej pyskatej córki. Ale zostaje, bo przecież kumpela dzieci nie sprzeda . A jak było trzeba to i urlop bralam żeby z nimi zostać.

To jeśli nie dotrzymam jakiejś obietnicy(z różnych przyczyn) świadczy o tym ze  nie jestem odpowiedzialna?

Warto by rozpatrzyć odpowiedzialność w kontekście jednej sytuacji, można nie dotrzymać słowa ale być odpowiedzialnym za to niedotrzymanie słowa czyli wzięcie pełnej odpowiedzialności za swoje niedociągnięcie...

No próbowałam, ufff trudny temat jak na moją dziś głowę

Ale o tym już była mowa. Wmieszanie się czynnika, na który wpływu nie mamy, nie ma nic wspólnego z odpowiedzialnością.

Zdefiniuj ten "perfekcjonizm samozachowawczy" bo nie bardzo wiem o co Ci chodzi?

Co do otoczenia, które nie popełnia błędów.
Oczywiście, że popełnia.
Natomiast w tym konkretnym temacie, to jest kilka osób, o których mogę powiedzieć, że są odpowiedzialne za swoje deklaracje: mój Tata, mój mąż, dwóch moich przyjaciół (facetów). Przynajmniej na tyle na ile wiem.

Czasem słowo "nigdy" ma zastosowanie
Mogłabym podać parę przykładów tylko z mojego podwórka gdzie jego użycie jest uzasadnione (przy czym nie mam na myśli: "nigdy nie byłam na Biegunie Południowym").

O i tak napisany post ,nie wzbudził by u mnie żadnych wątpliwości ..
Myślę  że głosowo byśmy się szybciej dogadali ,czas pokaże

Dyskusja mnie ominęła, ale mogę podpisać się pod postami Luc.

Od czasu do czasu zastanawiam się czy przypadkiem nie żyję w takim swoim utopijnym świecie. Dla mnie np. wymienione przez Asterkę wierność i lojalność to nie są jakieś super cechy, tylko norma. Ja taka jestem od zawsze, taki jest mój mąż, tacy są nasi przyjaciele i w takim świecie sobie żyję. Niby wiem, że te zdrady gdzieś tam są, ale za każdym razem kiedy przyjrzę się temu bliżej (np. jakiś znajomy znajomego notorycznie zdradza żonę, koleżanka opowiada o "swoim" żonatym facecie, wątek o zdradzie, która nie szkodzi na tym forum) to mnie to bardzo mierzi. Jeśli zajrzę na forum na tematy o zdradzie, to czytam je jak sci-fi. I teraz pytanie: co tu jest normą, a co wyjątkiem? Czy normą jest ten "mój świat", a zdrady to marginalny proceder, czy naprawdę większość sparowanych osób jest wobec siebie niewierna i nielojalna, a ja się z choinki urwałam?
Tak sobie czasami myślę i do żadnych konkretnych wniosków jeszcze nie doszłam. Co Wy na to?

Cześć Koliber Wolna niedziela?

No ale jutro poniedziałek i na rano

Dobranoc Koliber

Luc, oby więcej takich "urwanych"

Dobranoc