Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Najmniej w życiu ważyłam 68 przy 170.I miałam pozapadane policzki i obojczyki.Nigdy nie byłam i nie będę chuda (mam nadzieję, bo to świadczyłoby o śmiertelnej chorobie).Nigdy nie będę szczupła.Po 40 metabolizm tak zwalnia, że musiałabym regularnie nie dojadać i ćwiczyć jak szalona.Bardziej boję się cukrzycy i chorób krążenia niż wyglądu nie takiego jak trzeba.Mojej atrakcyjności fizycznej i tak nic nie podniesie więc po co?

Merr, bo to było wczoraj, a przepraszanie trwało do dzisiejszego ranka   , nie bylo kiedy się chwalić.

Bry

Paweł odpisałam

Obrzydliwie tak od samego rana ćwierkać i gruchać.A fuj.

Dyć tylko Koliberka dodałem tak jak mówiliśmy wczoraj

Elo miss ,co na farmie słychać?

Iceni tylko nie zgwałć którego

Myślisz, że byłby zły?

Ok, postaram się w razie czego żeby nie zauważył, ze to gwałt.

A potem powiem, że to wszystko jego wina, bo ja wcale nie chciałam

Hehehee jaki uczynny

No, jeśli jesteś podobny do swojego awatara to ...!

Tylko co na to żona? Może następnego dnia to ona będzie na mnie czekać w tym parku? W kominiarce!

ja nie

na konfrontacyje?

Ach jak chcialabym deszczow, wyjacego wiatru, nieba z olowiu , rankow w gestej mgle.
Pogody jak z filmu z ktorego masz zdjecie Deppa Pawle.

On w tym filmie wyglada najlepiej chyba, nie podoba mi sie on raczej poza tym filmem.

Bo to się kafejka zrobiła z tematu.. A ty nie lubisz pogaduszek?

Ja w sumie nie wiem co ludzie w nim widzą (prócz urody i podobieństwa do mnie )
Gra aktorska dobrze mu wychodzi ale szkoda że w takich bajkach tylko grywa..

Moge cos skrobnac.

skrobu skrobu skrobu skrob.

Toś wylewny dowcipniś

nie wylewny a wylewna, bo kobieta jestem.
A co mam na napisac, nie wiem, co bys chcial wiedziec. Wpadlam tu przez przpadek, chora leze w lozeczku i poszyukalam sobie forum do poczytania. A tak to usmiechnieta, optymistyczna tylka ta goraczka mnie wkurzala. No i madrze sie na forum he he he

Ja lubie filmy z J. Deepem ale nie byl on nigdy moim ulubionym aktorem. Moze to zasluga filmow. NIe widzialam pewnie wszystkich i nie za bardzo rozumiem tego zachwycenia sie nim. Ma ladna buzke ale meski moim zdaniem nie jest.

Nina Al Pacino The best Tego kolesia nikt nie przebije w film webie na liście top 100 ma  2 miejsce
A Tima w ogóle nie ma

Kobiety go uwielbiają ,zawsze mi imponował tym swoim charakterkiem ,szarmancką postawą   

Wróciłam !

Co Wy tutaj tak Johnnego obgadujecie, co?

Z tym to się nie mogę zazbytnio zgodzić. Właśnie możliwość owych poprawek czyni grę filmową o wiele prostszą od teatralnej ,tak przynajmniej aktorzy twierdzą ..W teatrze większy stres bo bezpośrednio przed widzem i jedna tylko szansa na zagranie swojej roli..

A grales w jednym albo drugim?

Powiem Ci tak, to co piszesz to taki stereotyp,
Zacznijmy od tego, ze w teatrze nie masz zadnej 'jednej' szansy. Masz wiele prob, pozniej wiele razy grasz to samo przedstawienie. Dużo łatwiej jest zagrać dobrze, ponieważ zaczynasz od początku historii i grasz bez przerwy aż do końca historii postaci, Łatwiej jest przejąć nastawienie postaci, także łatwiej jest wczuć się w jej emocje i poczuć się jak postać. Można się w tym zagubić, można dać się ponieść temu. Jeśli zapomni się tekstu, to i tak zna się postać na tyle dobrze , ze mozna zainprowizowac dialog.

W filmie nie powtarza sie calej roli, powtarza sie po jednym zdaniu.
Tworzysz postac w glowie, cwiczac samemu. Wchodzisz na plan, lampa jest na Twojej glowie prawie, grasz scene ze srodka, albo z konca filmu, co znaczy ze musisz dowolnie przeskakiwac po zyciu postaci i starac sie utrzymac wiarygodnosc.
Dajmy na to ze gram kobiete chora na raka, w filmie jestem zdrowa na poczatku, dowiaduje sie o chorobie, porzuca mnie maz, powoli sie zalamuje. Moja postac ma zupelnie inna osobowosc niz ja.
Przychodze na plan jest godzina 6 rano, pierwszy dzien i gram postac w zaawansowanym stadium choroby, nie moge wraz z postacia zagrac od poczatku jak doszlam do takiego stanu w jakim jestem i nie mialam czasu sie wczuc, moja siostra przychodzi mnie odwiedzic w szpitalu mam powiedziec 'nie musialas sie klopotac' powtarzam to raz, drugi raz, piaty, dziesiaty , piecdziesiaty i zaczynasz przynudzac, juz nie jest tak latwo wlozyc te same emocje i zachowac ciaglosc postaci, jak powtarzasz cos wyrwanego z kontekstu tyle razy ze traci sens praktycznie. Przy tym jak Ci przerwa po jednym zdaniu to zartuja z Toba, daja Ci kawe pod nos, i maluja sztucznie lysa glowe.

Granie w filmie nie jest latwiejsze niz w teatrze, i wielu dobrych aktorow mi to mowilo. I ja Ci to mowie, jako aktorka.

Stad zdecydowanie rezyseria filmowa, ale aktorstwo teatralne. Bo jako aktor kocham gre, kocham byc postacia i nie chce ciagle przerywac, chociaz pensja jest ogromna.

Tak sie rozgadalam, ale lubie mowic o tym

We wspomnianym Potterze, w ostatnim filmie ostatnie sceny kiedy Harry idzie na smierc, krecono jako pierwsze na planie. Wiec aktor, musial wczuc sie w chlopca fizycznie i psychicznie zmeczonego walka, i chlopca ktory po tym wszystkim dowiedzial sie ze ma umrzec. Aktor wchodzil i ma od razu to grac, zanim zagral sceny w ktorych walczy i rzeczywiscie mogl sobie to lepiej wyobrazic. W takiej sytuacji polega calkiem na wlasnej glowie , a nie jak w teatrze na odegranych scenach. I wtedy wlasnie gubi te emocje.

Nina spierać się oczywiście nie będę ,bo faktycznie, co ja mogę o tym wiedzieć .. Ale szczerze ci powiem że z taką opinią stykam się pierwszy raz bo gdzie się nie ruszysz to się słyszy/czyta :
Miłośnicy kina mogą się na tej płaszczyźnie do woli spierać z miłośnikami teatru. Aktor, który ma dobre podstawy gry aktorskiej, dobre wykształcenie w tym kierunku, talent i charyzmę, poradzi sobie zarówno w kinie jak i w teatrze. Obiektywnie, gra na deskach teatru jest o wiele trudniejsza, niż na dużym ekranie. Rola teatralna wymaga o wiele bardziej żmudnego przygotowania. Cały tekst swojej roli, aktor musi zapamiętać. Tu nie ma powtórek, nie można powtórzyć akcji jak w filmie, nawet kilkanaście razy. W teatrze jedyną pomocą i podporą dla aktora, który zapomni swoją kwestię jest sufler. W produkcji filmowej, kwestie można niemal bez końca zmieniać, nagrywać od początku. Film kręcony jest według poszczególnych scen. Jednego dnia można nagrać sceny początkowe i końcowe filmu. W teatrze występ aktora jest konsekwentny od początku, do końca, akt, po akcie. Trzeba mieć predyspozycje do takiego tworzenia sztuki, oraz dobrą kondycję, aby przetrwać przez cały spektakl. Teatr, to sztuka ?na żywo?. Dlatego aktorzy teatralni radzą sobie z łatwością z filmowymi rolami, niestety, aktorzy filmowi na deskach teatru wypadają przeważnie blado. Każdy dobry aktor powinien więc zacząć swoją karierę od sceny teatralnej i na niej doskonalić swój warsztat, a z pewnością zaowocuje to w późniejszym okresie.

Nina wykład nie nudny a wręcz przeciwnie ,bardzo lubię jak ktoś przynajmniej stara się mnie wytrącić z błędnych torów myślowych (o ile oczywiście nimi są) Tylko głupiec nie przyglądał by się kontrargumentowi

A miałaś już jakieś główne role?

Cześć Koliberku

Cześć Paweł i tak w ogóle wszystkim

Widze ze temat przystojnych aktorów...
to ja powiem tyle ze wczoraj do sklepu w którym pracuję wszedł bardzo przystojny pan że mi i koleżance z mięsa oczka zaświeciły na różowo
także nie trza daleko szukać....

Zdecydowanie nie.Lubię go w rolach diabolicznych i przewrotnych, jako amanta nie trawię.Nie przemawia do mnie zupełnie.W mężczyznach pociągają  mnie dwie zupełnie przeciwstawne  cechy - albo ciepło i  poczucie bezpieczeństwa , stabilizacji, które potrafią zapewnić, albo urok, namiętność i pasja.
Można mnie uwieść albo szlachetnośćią charakteru, albo wręcz sensualnym magnetyzmem.I nie muszę mówić , że to drugie w niewielu przypadkach działa.