Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

panszczyzniane warunki pracy, to kochany, panuja podobno w wiekszosci polskich firm, a wyscig szczurow dotyczy nie tylko tych niewyksztalconych ale osob albo albo calkowicie dyspozycyjnych i prujacych zyly z siebie dla pracodawcy albo wlasnie wymienianych.

Dlatego wlasnie porownalam nas do Chin.

Adler, Asterka nie jest żadną mniszką ani masochistką, to normalna ogarnięta kobita, która się normalnie śmieje, normalnie płacze i normalnie żyje. Kuźwa przecież Ty jej nie znasz...Zresztą nawet gdybyście nie lubiły się w realu, to jeszcze nie świadczy,żę któraś jest zła a któraś dobra, nie ma ludzi czarnobiłaych.

Muss u mnie w firmie nie było żadnej pańszczyzny, tyklko normalna praca, pisanie w pracy na forum to jednak nie jest działalność zawodowa, tylko brak zajęcia.

Piszesz o filmie: Operacja Słoń ?
Podobał mi się.

Niesamowicie interesujace, bo jakos jestes na stronach forum bardzo chybka do obrazania tych ludzi, ktorych podobno "tolerujesz badz unikasz". Ze mna sie nie kazdy zgadza, w roznych tematach, ale jakos malo takich co szafowali "rozpuszczonymi ksiezniczkami", nie wspominajac juz o wypominaniu mi moralnej zgnilizny, braku empatii czy generalnie bycia jakims cyborgiem. I to lecialo w tym samym zdaniu, w ktorym podkreslalas swoja mila nature

W Twojej, lat temu iles to moze nie bylo, ja pisze o tym co jest teraz na rynku pracy. Jak nie wierzysz to popytaj, poczytaj..

gdyby moja dzialalnosc tutaj ograniczala sie rzeczywiscie tylko do pisania na forum, to podejrzewam, ze nie po paru latach a juz po pol roku polecialabym na zbity pysk. To nie jest klub ksiazki i prasy, tylko firma produkcyjno-handlowa. I ja mam kochanie wyznaczone cele i budzety i tu osmiele sie pochwalic (no nie idzie inaczej), ze te plany i budzety od paru lat wykonuje, co daje mi duza satysfakcje, w tym pieniezna. A ze potrafie przyjemne (?) z pozytecznym laczyc i trzaskam na klawiaturze jak laureat konkursu Chopinowskiego, no to zaleglosci jakos nie mam.

Widzisz, dzis od rana odpisalam juz na nascie maili, napisalam artykul do zagranicznego magazynu budowlanego, zarezerwowalam sobie loty i hotele na najblizsza podroz, posiedzialam na skypie z moimi podwladnymi z Polski ustalajac to i owo i jeszcze zdazylam Was tu naobrazac:))

To dopiero tempo, co?;=)

No dobrze.

Asterko, mnie sie klocic z Toba nie chce, bo to strata czasu i energii, ktore lepiej sa przydatne do pisania rozdzialu, ale smiem zauwazyc, ze to, ze sie czlowiek z kims nie zgadza, nie jest automatyczna carte blache do rzucania inwektywami. Wielokrotnie, wewnetrznie to mnie ponosilo, jak czytalam Twoje wypowiedzi, ale potrafilam sie powstrzymac od nazywania Cie na przyklad "zrzedliwa baba", bo wierze w to, ze roznic w opiniach mozna sie kulturalnie.

Poza tym, ja Cie na sile nigdy do niczego nie zmuszalam- nawet do sposobu myslenia. Podwazalam jedynie slusznosc Twoich twierdzen, ktore z uporem ojca misjonarza powtarzasz jak paciorek, nawet jezeli  rzeczywistosc wielu innych forumowiczow im, no coz, przeczy. Nie wiem od kiedy ignorowanie faktow (liczba kobiet po 40stce, ktore maja partnera/ kobiety z nadwaga, ktore maja partnera/ kobiety z dziecmi, ktore znalazly milosc/ kobiety przecietne, ktore sa w zwiazkach) jest traktowane jako madrosc zyciowa, a nie jakas indoktrynacja.

a tak powaznie, adler, masz ta psine?

dziekuje za odp.

aha

nie chcialam sie znowu kłócic ale tez tak sadze.

Ladne pieski

Augustusowi (znanym tez jako Gustlik) krzywda sie nie dzieje. Jest w dobrych rekach, a wroci, kiedy my sie uporamy z robota, czyli szybko. Oboje jestesmy praktycznie od 8 rano do 6 wieczorem poza domem, Luby-bo praca, ja -bo nie potrafie sie skupic na pisaniu inaczej jak siedzac w czytelni (a zreszta wyobrazacie sobie pisanie ze szczeniakiem, ktory lata jakby mu sie tylek palil i po kostkach gryzie?). Tez nie uwazam, ze zwierzaki to zabawki, dlatego wole, zeby on sobie siedzial z Brianem, ktory jest na urlopie i ma ogrod, niz meczyl sie sam w mieszkaniu, gdzie nawet mu balkonu otworzyc nie moge, bo sie boje, ze wyskoczy (male i glupie toto jest).

I to w dodatku jestem z tych co to się przyznają A jakiego ty masz Gocha zwierza?

Adler, teraz tak to przemyślałam i jestem gotowa Ci w tym przypadku przyznać trochę racji

ja to juz sie mialam nie odzywac, ale skoro nie tylko mnie ten wpis zastanowil, to napisze tak - w zaleznosci od sytuacji Asterka chwali badz neguje optymizm i malkontenctwo naprzemiennie, jak jej podpasuje w danej chwili.
Prosze teraz sobie przeczytac, jakie to malkontentne babska sa wrednymi klempami a ona chodzaca optymistka i epatujaca radoscia zycia, nie dostaje oklaskow. A przeciez niedawno powstaly epistoly na temat tego, jak to marudzenie i narzekanie jest szczeroscia i cnota sama w sobie a durny optymizm i wesolosc sa passe.

Ja mam wrazenie, ze ktos tu cierpi na rozdwojenie jazni.

Hmm, odnosze sie tu do tego co napisal Yogi i Gocha, w sumie nie bylo nam po drodze z tym psem teraz, ale niestety tak sie zlozylo, ze mielismy niesamowitego farta w znalezieniu hodowcy, ktory nie chcial przyslowiowego zlota za rasowe szczenie, i tak moze niezbyt madrze, uleglismy. Zadnej tragedii nie bylo z zostawieniem go w innym domu, troche skomlal przez dwa dni, ale wg raportow ostatnich (z soboty- poszlismy go zabrac na spacer), przeszlo mu. Przeciez nie wyrzucilismy go za drzwi, ani tym bardziej nie oddali do schroniska! Zabieramy go z powrotem na poczatku pazdziernika.

Sam "przechowywałem" szczeniaka koleżanki przez 2 tygodnie jej wyjazdu i uważam to za normalne zachowanie.
Nadal jednak myślę, że albo decydujemy się na przyjecie żyjącej i czującej istoty, pod nasz dach i bierzemy za nią odpowiedzialność, albo tego nie robimy.
Wyekspediowanie z domu szczeniaka na 3 m-ce nie jest dla mnie zrozumiałe .

No ale jeśli mają taki okres w życiu że nie ma ich od rana do wieczora w chacie, to lepiej dla szczeniaka ze w okresie najbardziej wzmożonej socjalizacji, jest z człowiekiem, który go uczy i się z nim bawi, niżby soedział sam po 10 godzin w domu, starszemu psu jest łatwiej, chociaż już od pól roku powinien być przyzwyczajany dopozostawania samemu w domu, no faktycznie 3 miechy to trochę za dużo.

Yogi, jak bym faktycznie siedziala w domu, to by problemu nie bylo, ale nie moge. Po pierwsze, jak juz pisalam, myslalam, ze sie wyrobie wczesniej, a nie, ze w ostatnim momencie mi promotor wyleci z mega poprawkami, ze praktycznie musze zupelnie przewalkowac dwa rozdzialy (czytaj, jakies dobre 40 stron tekstu), co nie ma rady, ale rowna sie korzystaniu z wielu materialow w Bodleian. Po drugie, planowalismy tez urlop, ale w zwiazku z Richem, ktory zlamanie nogi sobie nie planowal, mozemy se tylko pomarzyc- nie tylko moj facet siedzi jakies dwie- trzy godziny dluzej w pracy, ale tez jak juz przyjdzie do domu, to naprawde musi odpoczac, a nie odganiac sie od szalejacego psiaka. Tak, kupilismy, bo bylo taniej, ale zlmanych nog i niezadowolonych promotorow nikt nie planowal

Asterka, przyczyny sa. Jest roznica pomiedzy sprzeczkami w zwiazku (ktoz ich nie ma? chyba ino swieci), a permanentnym patrzeniem spod lba na kazdego (nie tylko jednego, konkretnego) faceta. Zaloze sie, ze te wszystkie Panie, ktore widzialas nie sa przez 100% czasu takie upierdliwe, bo po prostu juz w zadnym zwiazku by nie byly. Badzmy jednak realistami, kazdy sie o cos, nawet drobnego, kiedys sprzecza. Ja moze nie wyklocam sie o skarpetki na dywanie, ale miewam zazarte dyskusje na temat kaplanstwa kobiet w kosciele anglikanskim, czy jak ostatniego czwartku, na sile pyszczek musialam Lubemu zamykac, kiedy upieral sie (publicznie) w swojej niecheci do systemu szkolnictwa. Pomimo to jestesmy udana para, chociaz gdybys nas widziala przez dwie minuty, to bys mogla pomyslec sobie w takiej chwili, ze sie mamy zamiar pomordowac

Takze szczescie ma z tym niewiele wspolnego. Wiecej ma natomiast brak uprzedzen i wyrozumialosc. Napisze Ci tak, majac oferte od 20 facetow, z roznym wyksztalceniem, w roznym wieku, z iloma faktycznie na randke bys poszla? Ilu, bedac na tej randce tak naprawde chcialabys poznac? Z iloma zobaczylabys sie drugi raz?

Dramatyzujecie dziewczyny. Cały problem tego związku polega na tym, że on pierze moje majtki i to w jego oczach cała czułość i okazywanie uczuć na świecie.  Jak gdyby dawał mi szklanke wody, podczas gdy ja umieram z głodu i dziwił się, że to mi nie wystarcza. Oraz to, że czego nie rozumie to i nie ceni, a skoro nie ceni to nie próbuje rozumieć.
Któraś tu mówiła, że on dopytuje się przynajmniej jak się czuje. A no pyta 'dlaczego jestes smutna?'
jak odpowiem no to zaraz skrytykuje i jeszcze gorzej mi będzie. Musi być bardzo poważny problem by wykazał współczucie zamiast wypunktować głupote i nielogiczność.
Wolę więc powiedzieć, że i tak nie zrozumie. Co jemu całkiem odpowiada i natychmiast to olewa, podczas gdy ja w pięć minut sama się pociesze.
On także uważa, że nie ma potrzeby rozmawiać i dyskutować o poprawie związku. On uważa, że samo wszystko wróci na swoje miejsce a nawet lepsze z czasem, jak będzie mniej na głowie, jak remont się skończy, czy jeszcze inne cuda.
Ja uważam, że zawsze trzeba rozmawiać i dbać o związek, ale wobec takiej postawy już mi się nie chce. Jak będzie tak będzie, moze on ma racje i wszystko samo przejdzie jak burza w południe.
Żadne z nas i tak nie będzie chciało rozstania bo i po co. Miło razem robić rzeczy, miło się powygłupiać, miło mieć doradce zaufanego i mądrego pod ręką. W dodatku dla niego jestem jedyną rodziną, jedyną osobą która wiernie stoi zawsze po jego stronie i wykazuje zrozumienie jego pomysłów i poglądów.
Owszem jestem obojętna, nie mam już żadnych oczekiwań i mniej mi zależy stąd też nie czuje złości i wrogości wobec niego. Jeżeli jednak on do mnie z czymś przychodzi, albo o czymś chce rozmawiać, jeżeli ma jakiś problem to wykazuje niewymuszoną uprzejmość i zainteresowanie i wyrozumiałość. Zawsze mam czas nawet jeżeli jestem w środku pracy.

On kocha mnie i jest w związku o który mu w życiu chodziło, Adler. Dlaczego miałby chcieć się rozejść?
Jego potrzeby życiowe są zaspokojone. I on się odwzajemnia owszem, ale dokładnie tym samym, a nie tym co mi pasuje.
Właśnie wybieraliśmy kolor  ścian w salonie i powiedział, że go stresuje, zapytałam w jaki sposób, na co on odpowiedział 'na przykład położyłaś się na łóżko w tej spódnicy co w niej wcześniej siedziałaś w pokoju gdzie remontujemy' i 'mieszalas farbe na oko, zamiast odmierzać łyżeczkami'
On mnie stresuje, za to ciągłym rywalizowaniem nawet w prowadzeniu samochodu 'ja lepiej prowadzę, ja lepiej zmywam naczynia, ja lepiej to i ja lepiej tamto' . On stwierdził, że nie rozumie czym tu się stresować, bo to zwykłe stwierdzenie faktu.

To niezwykłe i tak, że mam kogoś i jednocześnie prowadzę życie jakie chcę. Mogłabym włozyc energie w naprawienie tego co mam, gdyby on chcial również włożyć swoją. Ale nie chciałabym marnować energii na budowe czegoś nowego.  Wyjścia są dwa albo wszystko zostanie naprawione, a uczucie zapłonie, albo całkiem się wypali , a wtedy będziemy bardzo udanym małżeństwem tak czy inaczej, bo są jeszcze rzeczy jak przyjaźń i lojalność. I oba wyjścia mi odpowiadają w sumie.

On mi daje seks, i to dobry seks. Jest układ jak koleżeński, albo partnerów prowadzących firme , później długo nic, a później seks.
Nie wiem jak to wyjaśnić.
Nie ma czegoś po środku, między jednym a drugim. Jak gdybym miała dwie osoby kolegę/współpracownika i kochanka.
Mogę coś po środku wstawić. Np mogę przyjść do niego do pokoju i z nim gadać i on nie wyrzuci mnie. Ale ja bym chciała żeby on chciał przyjść. No chciałabym żeby było jak na początku było.
Nie tak dawno temu w tą dziurę wstawiłam sobie pewnego wielbiącego mnie pana i wszyscy byli zadowoleni. I nie to, że tam do czegoś dochodziło, bo do niczego poza pocałowaniem ręki czasami, ale to było właśnie to. Chemia miła, nie napięcie prowadzące do seksu. Fascynacja mała. Chęć do spędzania czasu w moim towarzystwie. Zabieganie o moje względy.
W tamtym czasie dużo cieplej myślałam o moim mężu. Głownie dlatego, że on nie ceni mojej osoby dla ładnej i powabnej postaci zewnętrznej, ale i dla czegoś więcej i było to wtedy bardzo widać.
Jednak przeprowadzka nastąpiła, znajomość się skończyła i zostaliśmy sami.
Mąż mówi , że ma ciężki czas i , że to minie. A co do innych mężczyzn. Mi tak naprawdę tak nie zależy na tym wszystkim. Chce tego, bo on jest obok, ale wcale nie chce nikogo innego. Nie mysle nigdy 'ach jak bym chciala takiego i srakiego faceta' raczej czasem jak mnie wkurzy mysle 'ach, jak bym chciala byc sama'

On mówi, że czuje, że jest coraz lepiej, ale ma dużo stresu i nie umie myśleć o niczym innym jak o problemach. Tak więc nie chce spędzać ze mną czasu, czy potrzymać mnie za rękę bo myśli ciągle o problemach. Fakt, że on strasznie przeżywa wszystko.
Własnie teraz przyszedł i powiedział mi , że ktoś źle wykonuje prace jaką zlecił  i już od kilku miesięcy przedłuża się to i wkurza go to. Będzie mówił o tym jeszcze cały dzień dziś, i prawie całą noc. A później z rana. Ani na chwile o tym nie zapomni. W ten sposob rzeczywiscie bardzo duzo stresu ma.

Jeszcze nie doszło do tego by seks był tylko wtedy kiedy on chce. W tym wypadku poprzez wrodzoną złośliwość bym musiała go odepchnąć.
Czasem bardziej mnie ten związek frustruje, czasem mniej, czasem wcale. Wczoraj na przykład bardzo, dziś wcale.
Mi nigdy nie zależało na związkach, nigdy związek nie stał na półce pomiędzy moimi marzeniami, nigdy nie był na liście potrzeb, nigdy nie był w opisie perfekcyjnego życia.
Skoro go jednak już mam, to chciałabym żeby pozostał na dystansie , żeby się nie wtrącał za bardzo , ale nie aż tak mało. Być może źle to wyregulowałam przez ten cały czas.
Kiedyś było inaczej, miał dużo chęci i zapału jednak studziłam zapał jego systematycznie. Tak studziłam, że aż całkiem ostudziłam
A robiłam to by przypadkiem nie przyszło mu do głowy wchodzić  w moja drogę i mieszać.

Raz chciałam się popłakać żeby zauważył me frustracje. Ale nici. Nie umiem po prostu z takich powodów płakać. Nie umiem się zmusić, ani utrzymać twarzy w smutnym wyrazie. Czasem się nie dziwie, że on niczego nie bierze do serca, kiedy ja zachowuje się beztrosko. On uważa, że czasami mam zły dzień bo nie mogę czegoś napisać czy zagrać i stąd moje nerwy.

Nina,wydaje mi się, że jesteś zbyt skomplikowaną osobą by facet Cię zrozumiał.Myślę , że każdy facet może mieć problem.Jesteś artystką, pełną sprzeczności.Wydaje mi się, że czasem sama nie wiesz czego chcesz.Nie piszę tego ze złośliwości , bo Cię lubię.Myślę, że w każdym związku będzie Ci czegoś brakować....

Moze dla Ciebie nie, ale ja za zadne skarby nie chcialabym byc w zwiazku, w ktorym nie czuje, ze moje potrzeby (te wazne, emocjonalne) sa doceniane. Nie trzeba mi ani hazardu ani alkoholizmu ani damskiego boksu, by takowe stadlo zakonczyc. Poza tym, jak mi ktos mowi, ze nie chce sie rozwiesc, bo w koncu "nie pije i nie bije", to jest to dla mnie bardzo slaby argument. No, i zwykle ludzie sie nie zala, jezeli faktycznie im dobrze.

Inksza inkszosc, ze Ty moze sama nie wiesz czego chcesz.

Wszystkie potrzeby maja jakas skale wartosci u mnie
To , ze ja chce romansu i fascynacji to jest potrzeba , ktora dosc nisko lezy i rzadko daje znac o sobie.

Chcialabym lojalnosci, kogos na kogo moge liczyc, z kim moge sie posmiac i polazic po gorach, i pojsc na pogrzeb jesli zajdzie taka potrzeba, kogos kto w waznych sprawach nie zawodzi.  Ale to wszystko mam.
Chce zeby on chcial spedzac ze mna czas jak dawniej, zeby czas ze mna spedzony uznawal za relaks, a nie jakis obowiazek. I zebym nie musiala ja wykazywac inicjatywy, a on jak wykazuje to tak jakgdyby sie mnie bal, albo nie do konca chcial.
On mnie nigdy nie zawiodl w powaznych sprawach, np wtedy kiedy chora ciezko byla moja babcia, kiedy byla mozliwosc, ze moja mama ma raka. Kiedy umarla moja ciotka. Wiesz Adler, to wiele znaczy. Nie istnieje zwiazek , ktory spelnilby wszystkie moje oczekiwania. Moje oczekiwania spelniloby bycie osoba samotna.
Na dzien dziejszy nie mam zamiaru nigdzie pedzic . Mowie 'zobaczymy co bedzie'
Im bardziej mam taka postawe, tym bardziej on chce zebym mowila 'my' zamiast 'ty i ja' .

To dziwne, bo w sumie jestem osoba, ktora glupio sie cieszy ciagle i wierzy w terapie, a takze uwaza, ze wszystko moze.
Ale czuje sie lepiej przez Ciebie zrozumiana Asterko niz, przez Adler, ktora w sumie moze jest bardziej do mnie podobna.
Wiem o tym wszystkiem Astereczko, dlatego wlasnie nie biegne do sadu skladac pozew i nie rzucam sie mu do gardla jako do nieczulego drania.
Mysle , ze i z nim zadna inna baba by nie wytrzymala, i ze mna zaden inny facet. A to co jest nie tak, no coz, moze on ma racje i wszystko da sie naprawic z czasem.

Lepiej skonczmy moze ten nudny temat. Bo mi sie zmarszczki na czole poglebiaja od myslenia jak napisac prosto co mam na mysli w tej sprawie, i jeszcze nastepnym razem zamiast role Ofelii kaza mi zagrac matke Hamleta

Ja widze to tez Asterko.
Tylko z innej strony, a szczegolnie kiedys kiedy jeszcze wiekszosc ludzi ktorych poznawalam, nie wiedzialo kompletnie kim jestem. Teraz obracam sie w pewnych kregach wiec cos tam wiedza z wyprzedzeniem. Ale kiedys, matko jedyna, ciagle jakis facet wiele ode mnie starszy czarowal , cuda na kiju opowiadal, obiecywal i uwodzil. To wlasnie tacy faceci o jakich mowisz, kiedy natrafia na mloda kobiete.
Dlatego tez miedzy innymi zwrocilam uwage  na swego wtedy przyszlego meza, bo on tak nie osaczal, nie pchal sie na sile, nie popisywal, nie narzucal.

Najbardziej mnie brzydzi pewien moj znajomy z tego typu, lat ma 61 , ma kobiete ktora ma lat 56. Elegancka pani, pieknie pomalowana, ubrana, uczesana. Nie typ modelki, nie szczupla, ale tez nie gruba i nie brzydka z twarzy, chociaz tez nie klasyczna pieknosc. Fajna babka z charakterem. A on ugania sie za dziewczynami lat 20 albo 19, albo najwyzej 25 i jest dla swej partnerki partnerem naprawde milym, wporzadku, adoruje ja nawet. Mieszkalam kiedys z nimi wiec wiem, jednak przeraza mnie jak on o niej mowi zle za plecami. Ze gruba, i chociaz lubi 'ruchanie' to stara jest juz. I kto to mowi? Brzydki jak noc, naprawde brzydki facet i to starszy od niej.

Na ciepło, czy z lodówki ?

Jak moze byc u was upal , a tutaj zimno jakos. Ja w plaszczu dzis wyszlam.

no i sobie zrobiłam sobie piffko, dobre bo z liściem,he

Tiaaaaaaaaaaa, życie to nie je bajka....Jak chłopy som takie tempe i babów swoich nie rozumiejom, to ja już chłopa nie chcem /foch/

Nawet mnie ?

Kurde  : zdobiłem wreszcie pranie, wywiesiłem na balkonie i... właśnie zaczęła się "pompa"  .