Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Parki fajne miejsca maja:D

Ups, ale nie w takim wypadku jak Ciebie Nina spotkalo...

Nie bałaś się? Z tego co wiem nie wszyscy angole są kulturalni . Mogli Cię zgwałcić i zamordować . A ile wiosen liczysz sobie obecnie ?

My znaleźliśmy ławki pod dachem, stawialiśmy dwie razem i materac skądś skombinowaliśmy. Rzecz cała w tym, że on beze mnie byłby ustawiony wtedy już. Bo wychodził ze swoich problemów życiowych. Dla mnie się cofnął i na mnie wydał pieniądze. A później już się wszystko potoczyło. Nie pozabijaliśmy się choć byliśmy nie wyspani i zmęczeni myciem w zlewie chodzeniem do organizacji po jedzenie, wkradaniem się do parku nocą, wykradaniem z rana. No i ja zaczęłam zarabiać 20 na godzine, później 50 i tak tylko w górę. I razem się wygramoliliśmy.

A co do angoli to to był polak a nie anglik ten od mieszkania. I zdecydowanie gwałtem był zainteresowany., Dużo było takich co coś chciało, ale tępa nigdy nie byłam.

Zyc szczesliwie bedac sam na sam z sama soba

A jak Ci się udało do tego filma załapać?
Bo to przecież marzenie większości małolat i nastolatek.

A w czym pełne "otwarcie" przeszkadza w wyjściu od przyjaciela z lekka duszą ?

Oooo  witam krakowiankę, pewnie jeszcze vi za vi do mnie mieszka(albo ze mną, niewiem jak się pisze):)

a przeszkadza?

ah o to chodzi, otwartosć się wiaze z tym że np. nie boimy sie przyznać do swoich słabosci przyjacielowi, a wypłakiwanie się jest skupianiem całej uwagi na sobie, niewiem jak ci to powiedzieć, jak ja to czuję, w takiej relacji przyjacielskiej czujesz że ktos zaczyna być ważniejszy w złym znaczeniu, no i drugie niebezpieczeńtwo moim zdaniem jest takie że empatyczny przyjaciel zacznie niemalze odczuwać tak jak my, i trochę będzie kopią nas samych, a nie o to chodzi przecież...

przyjaciół nie zauważam dopiero gdziś tam na nizinach, kiedy jest mi źle, kiedy trzeba mnie pogłaskać tylko w tych dobrych chwilach przede wszystkim a to ze taki przyjaciel może okazać się(a nie musi) "kołem ratunkowym" to jak wisienka na całym torcie:)

Yogi, jak się udało?
Po pierwsze mam znajomości, które mi podpowiadały gdzie uderzać po drugie zapisałam się do agencji zajmującej się tym i przyjęli mnie po pół roku dobijania się. Kasowali pieniądze od pierwszej pracy (duże pieniądze), więc na całe szczęście byłam w stanie to zrobić.
Pan Stephen Frears powiedział o mnie do kogoś , że się nadaje bo jestem naturalna z zachowania .  Dało mi to wiele motywacji, jako, że ten pan jest bardzo nie miły. A nawet uśmiechnął się do mnie.
Czy to marzenie wielu małolat?  Raczej sława to to marzenie , a nie harowanie 12 godzin i powtarzanie 50 razy tej samej sceny, aż śmiejesz się z byle czego z nudów, albo co gorsza zasypiasz i chrapiesz (zdarzyło mi się) grając nudną i nieznaczącą rolę, w której gapisz się na zegarek albo marszczysz czoło.
Ja nigdy nie myślałam, żeby żyć z czegoś normalnego. U mnie w rodzinie sami artyści ze spalonego teatru
Praca w teatrze kosztowała mnie zmianę głosu, obywatelstwa,nazwiska (chociaż nie w urzędzie) akcentu i zębów (chociaż to nie był wymóg) i rzecz jasna kasę na szkołę
W między czasie zrobiłam sobie drugi dobrze płatny zawód żeby zapłacić za te zęby i szkołę i nauczyciela akcentu. I pracowałam jako freelancer, od pisania na zamówienie i ilustrowania.
Teraz zbieram siły przed porządnym atakiem na reżyserię.
Więc trzymaj kciuki Yogi.

Ja to nazywam głosem, ale to prawdopodobnie ma jakąś inną normalną nazwę.
To sposób mówienia, ton głosu może? Tak jak aktorzy zmieniają do filmów często, albo zdaje się nawet Żelazna Dama zmieniła żeby mieć większy posłuch.
Tak jak niektórzy szczebioczą naumyślnie jak dziecko słodkim głosikiem, to ja musiałam zmienić na bardziej zwracający uwagę, i przyzwyczaić się posługiwać tym.
Nie żeby mój był jakiś straszny, ale musiałam mieć coś co brzmi bardziej hm... dobitnie. Ale nie tak jakby się japę darło.,

Hej , Luc.
Teraz za każdym razem jak piszesz wyobrażam sobie Ciebie z Twoim pieskiem w ogrodzie. 

Ja doskonale rozumiem. Twój syn to zapewne świetny chłopak. Zawsze odczuwam sympatię do takich ludzi wrażliwych na zwierzęta.
Bardzo mi przykro , że zachorowała

Rude włosy są super sama kiedyś miałam , ale mi niestety nie pasują.
Ja mam bardzo ciemny brąz, prawie czarne i falowane z natury.

uszczesliwcie jakas sierote ze schronu, ja tak zrobie...

Ja mam słabość to biednych kalekich, ślepych czy bez łapki kotków. Natychmiast zdobywają moje serce.

Ja mam już teraz 3 sierotki moje.

Taki jest plan
Ale jeszcze nie teraz, bo to zbyt świeże.
Poza tym dużo jeździmy. Kiedyś domem i tym samym także psem, zajmowali się moi Rodzice.
Odkąd nie ma Mamy, nie ma się kto zająć.

Nina ja też. U nas ciągle w domu jakieś poturbowane zwierzaki. Nie tylko koty (często je zbieram z ulicy potrącone przez samochody, wrrr....), ale też jeże, ptaki. Ostatnio nam się trafiła mała sroczka, która zapewne poleciała pierwszy raz i spadła u nas w ogrodzie.
Na wakacjach zdarzało nam się zbierać ranne lisy z szos i zawozić do leśniczówki. Z pewną obawą, bo lisy miewają wściekliznę, a ranne niezbyt pozwalają do siebie podejść.
Kota bez łapki spotkaliśmy kiedyś na spływie kajakowy. Mój syn się popłakał (był wtedy mały) jak właściciel nam opowiedział, że kot wpadł we wnyki. Ale kot świetnie się przystosował do nowej sytuacji i dobrze sobie radzi na trzech łapach.
Kurcze, o zwierzakach mogłabym bez końca

Dzięki, nie trzeba
Jestem w stałym kontakcie ze schroniskiem dla zwierząt, wokół sami zapaleńcy

Ostatnio przychodzi do nas, do ogrodu kot, którego nazywamy "bandyta", bo tak wygląda
Ma pokiereszowaną facjatę, oberwane ucho. Nawet jak wyjeżdżam samochodem to najpierw sprawdzam czy nie siedzi gdzieś pod kołami, bo skubany się niczego nie boi. Czasem muszę z nim "pertraktować" żeby się odsunął

Oddałam ją specjalistom. Mój mąż boi się ptaków, a ja nie mogę się nią ciągle zajmować. Ale jest w dobrych rękach biedniutka i śliczna istotka. Ależ jak biedna krzyczała, aż zasnęła w końcu przytulona.

Mnie wiewiórki kilka dobrych razy przez park ganiały, żądając jedzenia i skacząc.

Miłego dnia!

huta a ty?

a dlaczego niemiło wspominasz?ze względu na mamę?

Huta słynie z tego....a na jakim osiedlu mieszkałaś?

a pan H. dalej szaleje. Po prostu śmieszą mnie te jego teksty, którymi on kreuje się na wielkiego ponurego filozofa i poetę. Więcej tam przestylizowania niż treści.

Wcześniej o nim tu pisaliśmy. Zobacz sobie wątek "przykre słowa- (...) " i zobaczysz kto tam jest H.

taki pseudo witkacy

Mnie też Luc, mnie też.
W internecie jest kupa osób z kosmosu.Nie trzeba oglądać "Hanibala", zeby się bać.
Miałam dzisiaj cudowny dzień.Wybrałyśmy się z moja przyjaciółką, moim synem i jej psem nad jezioro.Takie dzikie za miastem, bardzo płytkie.Mój trytonek nie wychodził z wody, bawił się z psem.A my sobie beztrosko rozmawiałyśmy o życiu.

Nie wiem czy mówiłaś o tym, czy raczej nie chcesz mówić takich osobistych rzeczy, ale często jak widzę Twoje wypowiedzi Asterko, to zastanawiam się jak Twój syn ma na imię.

Nie komplementuje, tylko stwierdzam fakty. I nie martw się, już się nie umawiam z kobietami

To prawda
Kiedyś na innym kontynencie, spotkałam koleżankę z podstawówki, której lata nie widziałam.

Miss fajne porównanie pana H. do Witkacego. Ciekawe czy też coś "używa"?
Witkac też całkiem normalny nie był.

Mam duży margines dla oryginałów.Ale takich autentycznych.
A mój syn ma imię archanielskie, te najpopularniejsze.Sorry, że tak zagadkami, ale wydaję się sobie za bardzo rozpoznawalna...

Aż z ciekawości poczytałam co takiego wypisuje ten pan H. nie jest tak źle, ma swój specyficzny styl, moze jest tak że w rzeczywistosci się tak nie wypowiada tylko tu na będąc anonimowym moze dac temu upust