Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Chciałam tylko nadmienić, iż ten śmieszny życiowy paradoks spowodował, iż zostałam starą panną.

Lepiej być starą panną niż z byle jakim facetem.
Ale faktem jest że niezbyt urodziwą będąc, szanse na fajnego partnera są duuuuuuuuuuużo mniejsze.

Nie, nie tylko w tym.
Ale jak nie masz nic innego to wygląd byłby duzą pomocą w zmaganiu się z przeciwnościami losu. Powiem Ci że z moim wyglądem myszy to nawet z zawodowych sytuacjach czy gdzieś w sklepie czy na ulicy ludzie mają tendencję żeby mnie ignorować. Kiedyś w Hiszpanii chciałam sobie kupić jakiś owoc na straganie i mimo że byłam pierwsza w kolejce pan obsługiwał ludzi którzy byli za mną. Jestem pewna że gdybym byłą bardziej laską to by mi się to nie przytrafiło.

Nie zgadzam się z tą teorią. Właśnie wartościowi mężczyźni wybierali te ładne. Nawet w pracy przełożeni dażyli atencją moją piekną koleżankę zza biurka.

missnowegojorku, nadal nie rozumiesz sensu moich wypowiedzi. Wartościowi mężczyźni też mają różne gusta. Znam takich, którzy gustują w kobietach pokroju Megan Fox czy Angeliny Jolie (a więc kobiet obiektywnie atrakcyjnych), jak również takich, którym podobają się np. kobiety otyłe (a więc obiektywnie nieatrakcyjne). I taki mężczyzna prędzej adorowałby puszystą koleżankę, zauroczony jej puchatymi policzkami, niż szczupłą modelkę siedzącą za biurkiem.

Moim zdaniem każda kobieta może być kobieca, niezależnie od noszonego przez siebie rozmiaru. Seksapil to nie jest coś, co jest połączone z naszym wyglądem zewnętrznym, wręcz przeciwnie - to coś, co tkwi w naszej głowie.

Seksapil to jest coś co w połączeniu z moim wyglądem (mimo że ważę 49kg) wygląda groteskowo.
Mam wygląd prowincjonalnej dziewczynki z konserwatywnego domu i nie da się z tego zrobić żadnego seksapilu za cholerę.

brzydullo, nawet nie wiesz, ilu znam takich, którym wygląd "prowincjonalnej dziewczynki z konserwatywnego domu" by odpowiadał. Musisz być naprawdę bardzo ładną i ciekawą na swój sposób kobietą.

Czujesz się odrzucana przez otoczenie?

Hej, hej, ale ty nie ejsteś niesmiała, tylko nie wiesz o czym mówić

Haha, super Dzięki za posta.

wstreciucha

Możesz nie rzucać banalnymi powiedzonkami?

Niezadbane?
Staram ubierać się przyzwoicie ('office style') -no tyle że może trochę nudno ale ja nie potrafię się ciekawie ubrać, dobrać fajnych ciekawych ciuchów za niewielką cenę w dodatku, makijaż jakiś tam mam ale nic wielkiego, bo znowu specjalistą od makijazu nie jestem,włosy staram się schludnie uczesać(niestety jak np wieje wiatr to rozwiewa je na wszystkie strony i takie już zostają,a przy wilgotnej pogodzie (mieszkam w UK hehehe) puszą się i wyglądam jak ten facet który jakiś czas temu wygrał Xfactora, Gienek chyba się nazywał). No porywająco  to nie wygląda. Przy tym jestem mało komunikatywna, nieśmiała, nigdy nie wiem co powiedzieć... Pewnie że jestem zakompleksiona. Kto mając to wszystko co wymieniłam nie byłby zakompleksiony?

Uważam, że "piękno" to pojęcia względne. W dzisiejszych czasach ludzie wpadają w niemałe kompleksy np. poprzez swoją tuszę, bo w modzie są tylko te noszące rozmiar XS. Nie możecie wmawiać sobie same swojej nieatrakcyjności, bo ktoś tak powiedział bądź co gorsza same doszłyście do takich wniosków. Po pierwsze nie każdemu musimy się spodobać, co jest rzeczą normalną, po drugie człowiek, który czuję się świetnie w swoim ciele jest postrzegany na bardziej atrakcyjnego. Jeśli któraś z was koniecznie chcę podnieść swoją samoocenę to najprostszym sposobem jest np. noszenie seksownej bielizny, niby nic, a jednak działa albo wizyta u kosmetyczki lub rozpoczęcie uprawiania sportu!
Kończąc ten wywód powiem wam, że wszystkie powinnyście cieszyć się tym, że jesteście zdrowe, że macie zdrowe ręce, nogi, a nie zawyżać sobie poprzeczkę, porównując się z kobietami z wybiegów lub czasopism

Oczywiście, najchętniej wszystko.
Po pierwsze dodać parę cm- niemożliwe.
Po drugie wyprostować nogi.
Po trzecie zmniejszyć mój wielki nos.
Po czwarte mieć piękne białe zdrowe zęby.
Po piąte mieć normalne włosy. Wszystko jedno,proste czy kręcone, byle się nie puszyły.

A kto widzi bieliznę? Zresztą, jak z bielizny wystaje wydęty brzuch czy krótkie krzywe nóżki to cały efekt diabli biorą.
A uprawianie sportu to niby co ma dać?
Zdrowe ręce i nogi to jedno,a brak umiejętności komunikacji, negocjacji, prezentacji itp to też pewna niepełnosprawność w dzisiejszych czasach. Plus myszowaty wygląd, i twoja egzystencja staje się marna.
A co złego w podnoszeniu poprzeczki?  Lepiej spocząć na laurach i powiedzieć co tam,jestem jaka jestem a i tak jestem fajna bo to JA?

Widzę, że na siłę chcesz sobie udowodnić, że jesteś totalnie do niczego.
Bycie piękną to nie tylko pokazywanie gołego tyłka czy biustu, żeby się chwalić innym, są takie magiczne sposoby, które powodują, że MY czujemy się lepiej i robimy to dla SIEBIE.
A dlaczego uprawianie sportu? A to dlatego, że możesz zadbać o swoje ciało i trochę go zgubić, uwierz każdy zrzucony kg cieszy i motywuję do dalszej pracy, a przy okazji wzrasta twoje ego.
Najlepiej zrównać się z tymi, które wychwalane są na całym świecie. Większej głupoty nie słyszałam, toż to samobójstwo moralne dla pospolitych ludzi, którzy myślą, że na pstryknięcie palca zamienią się w łabędzia albo myślą, że mają na to jakiekolwiek szansę
Ludzie, uroda szczęścia nie daję, to nie powinien być priorytet i powód do znienawidzenia samego siebie.

E tam , ja mam wlosy jak piora i nie narzekam. Powiem Ci z reka na sercu, ze nie spotkalm mezczyzny (chyba , ze byl fryzjerem), ktory by ocenial Twoj wyglad pod wzgledem koafiury. Sa wlosy, sa czyste, a jak sie pusza wkolo buzi to to slicznie wyglada, bo tak jakbys biegla gdzies, a to bardzo seksi.

Tu naprawde nie chodzi ani o Twoj wyglad, ani o ciuchy, ani o makijaz. To co Cie gubi, to ta Twoja postawa wzgledem siebie. Jak napisalam wczesniej, nawet jak sie komus podobasz, to Cie to omija, poniewaz jestes tak mocno przekonana o swoim nieudacznictwie i braku urody, ze wyrazy zainteresowania odbierasz jako szyderstwo ("bo on przeciez tylko moze sie smiac z takiego paszteta"), nie wierzysz w nie, albo wogole nie zauwazasz, bo jestes zapetlona w swoich kompleksach. Jak facet pare razy dostaje takiego kosza, to sie po prostu wycofuje, bo malo jest masochistow, co ciagle po glowie chca dostawac.

koliber, nie zgodzę się z tym, że seksapil jest powiązany tylko z wyglądem zewnętrznym. Owszem, ma wpływ na naszą aparycję, ale nie jest uzależniony od tego, czy odpowiadamy lansowanym obecnie kanonom piękna. Przykład z życia: ja, niska, gruba, słabo umalowana i moja koleżanka o figurze modelki, mocno umalowana i zgrabna. Ja czasami nie mogę opędzić się od fajnych facetów, jej ciężko jest kogokolwiek przy sobie utrzymać. Różnica jest jedna: ja jestem pewna siebie, świadoma swojej kobiecości i dużej wartości, mam "gadane", poczucie humoru i sami znajomi mówią "diabeł, nie dziewczyna", a ona uważa, że wszystko załatwi za nią wygląd i w miarę ładna buzia. A to niestety tak nie działa.

jestes w stalym zwiazku?

chodzenie do kosmetyczki uważam za próżność szczerze mówiąc...

Ale-dlaczego to samo uwielbienie? Na jakiej podstawie?

jedno i drugie bardzo pomaga
a skoro nie pieniądze i nie uroda -to co?

Mnie akurat takie myślenie zgubiło... Myślałam że poradzę sobie ze znalezieniem pracy, wkopałam się kontrakt na czas określony -no bo co?studia mam, specjalizację mam, doświadczenie mam,  inni mogą to dlaczego ja nie? Jak się kontrakt skończy to coś przecież znajdę... No ale się okazało że w pracy marnie się sprawdzam a nowej za bardzo znaleźć nie mogę z uwagi na kompletny brak komunikatywności, zdolności negocjacji, rozwiązywania konfliktów, autoprezentacji... kompetencji miękkich, jak to się podobno nazywa
I jestem w czarnej d****...więc lepiej żebym w przyszłości nie była taka odważna i chłodniej oceniała rzeczywistość i własne możliwości

No właśnie jakich?

Tego, że jestem kobietą, że noszę w sobie pierwiastek pierwotnej dzikości, którego piękna nikt mi nie odbierze, niezależnie od tego, jak wyglądam i co na pozór sobą reprezentuję. Jestem przylaciółką, partnerką życiową, matką, kochanką. Nieujarzmionym, miłującym wolność i niezależność stworzeniem z własnymi pasjami, zainteresowaniami i samoświadomością. Wiem, czego pragnę i do czego dążę. Znam swoje wady i zalety, jestem dla siebie wyrozumiała, ale potrafię również pracować nad sobą. Nade wszystko cenię sobie własną autentyczność. Jeśli postępuję wobec kogoś źle, to umiem przeprosić i wyciągnąć z tego naukę. Mam zamiar uczynić swojego partnera życiowego najszczęśliwszym mężczyzną na świecie. Wiem, że potrafę, wierzę w siebie na wielu płaszczyznach i to automatycznie przekłada się na moje kontakty z innymi. Mój seksaoil? Aksamitny głos, figlarny błysk w oku, cięty język, umiłowanie tego, co zmysłowe i umiejętność poszukiwania piękna. Plus dobre perfumy. Nie jestem dzięki temu siedzącą w kącie zakompleksioną grubaską, ale duszą towarzystwa, która potrafi wywołać szczery uśmiech i nierzadko podziw.

no bo to nie chodzi o to zeby sie rzucać na głęboka wodę i myśleć że jakos to będzie, lepiej stawiać na to w czym jesteśmy dobrzy i wczym na pewno nie polegniemy a nie mierzyć sie z niemożliwym i za każdym razem potwierdzać swoją nieudolność...

nie wiem gdzie pracujesz ale jak słyszę te gurnolotne słowa autoprezentacja, negocjacje to mi sie to zaraz kojarzy marketingiem a jak marketing to i kłamstwo brr

...a kto ci powiedział że sie marnie sprawdzasz w pracy?

wcale nie na głęboką -zgodnie z wykształceniem i poniżej formalnych kwalifikacji..

żaden marketing- służba zdrowia...

kto? Współpracownicy. 'Ty lepiej tego nie rób bo zepsujesz, bo to dla Ciebie za trudne...',no i pacjenci: 'ja chcę rozmawiać z konsultantem a nie z tą panią (=ja)'

To najczęstszy feedback jak i dostaję na interview i od pacjentów i współpracowników. Poza tym aż taką idiotką nie jestem i widzę jak wypadam w kontaktach służbowych.

Naprawde, Brzydulla, przesadzasz z tymi wlosami. Ja mam proste, cienkie, takie nie do uczesania, a jakos to nigdy zadnemu facetowi nie przeszkadzalo. No, moze jednemu, ale on byl wizazysta Normalni goscie bardziej zwracali uwage na fajny usmiech, poczucie humouru, luzackie podejscie do zycia, intelekt, charyzme, a nie na te nieszczesne pare pior na mojej glowie. Wierz mi, probowalam Tony and Guy, probowalam Mahogany, a nikt i tak nic z tym zrobic nie umial. Jedna fryzjerka wprost mi powiedziala, ze najlepiej sciac na krotko i sie przestac przejmowac.

Czytalam. Dla mnie to takie troche psychobabble. Szczerze mowiac wiecej sie nauczylam z autobiografii Noela Cowarda (aktor, dramaturg, lirycysta kabaretowy w czasach miedzywojennych- pochodzenie z robotniczej rodziny, klepanie biedy, urodziwy nigdy nie byl, do tego gej, ale jego czar byl legendarny!).

Jak wypadasz w kontaktach służbowych nie wiem, bo świadkiem takich kontaktów nie byłam. Pisałam, że masz potencjał osobowościowy ale nie chcesz go wykorzystać. Ponadto odnoszę wrażenie, że za punkt honoru stawiasz sobie w życiu, zniechęcenie do siebie każdego, kto postrzega Cię "lepiej", niż Ty sama...

Volver ja po prostu lepiej wypadam na pismie niz w rozmowie. Już w  szkole tak było -klasówki pisałam na 5,w tym wypracowania, ale jak była jakaś dyskusja na polskim to nigdy nie miałam nic do powiedzenia. Matury ustnej bałam się panicznie i byłam zdeterminowana zdać pisemną na 5 żeby z ustnej być zwolnioną. Z instynktownego lęku przed nieumiejętnością wypowiadania się. Kiedy zdarza mi się znaleźć sam na sam z osobą mniej mi znaną to zwykle zapada niezręczne milczenie -to mógł być kolega/koleżanka na studiach,kolega/koleżanka z pracy... No chyba że ta druga osobą jest dobrym rozmówcą, to jakoś ta konwersacja (przez krótki czas) się klei.
Kiedyś myslałam że muszę po prostu uniknąć ustnej matury i tyle, ale to jest zdaje się głębszy problem na całe zycie...

Uwierz mi na słowo że tak jest w kontaktach służbowych...

Wydaje mi się, że jednak próbowała ogarnąć temat- psyche kobiety.

brzydullo, wszyscy mamy swoje lęki i blokady. Też mam swoje "demony"...
Jednak jakby nie było, jesteś elokwentnym rozmówcą więc może warto zaakceptować i pokazać otoczeniu swoją atrakcyjniejszą twarz ? Nie twierdzę, że przełamywanie lęków jest łatwe i proste ale warto nad tym pracować.W moim odczuciu, swobodny sposób wysławiania się rzadko jest cechą wrodzoną, w wielu przypadkach, to raczej umiejętność, którą się przyswaja i trenuje całe życie...:)

poniżej kwalifikacji to sie coraz częściej zdarza dzisiaj, mało pracy dla wykształconych ludzi...

służba zdrowia, kuurde to czego oni ci sie tak spuszczać każą, aż mnie zdziwiłaś tym...

...co do pracowników to norma, zawsze się jacyś chop do przodu znajdą, weź ich olej