Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Witajcie weekendowo

Bo tu nie ma czego żałować. Co najwyżej tego, że mając dwa mieszkania nie czerpie się z tego żadnego dochodu.
Wszyscy podają racjonalne argumenty. Ja je podaję z mojego doświadczenia.
Ale, jak już pisałam, jak się chce znaleźć dziurę w całym to zawsze się znajdzie.
Tylko dziwi, że jak Brzydulla narzeka na swoją sytuację finansową nie chce podjąć minimalnego ryzyka i wynająć przynajmniej jednego.
Ja nie narzekam na swoje finanse, ale nie wyobrażam sobie, żeby moje mieszkanie miało stać puste i tylko generować koszty.

Brzydullo dobrze, niech stoją puste dwa mieszkania.

ty sobie wyobrazasz, ona nie i tu jest problem, czy kazdy musi byc taki jak ty? złosc cie bierze kiedy ktos nie akceptuje twoich rad? ciekawe czemu....

a mnie wkurza czesto padajacy komunał [nie tylko tu rzecz jasna] ze zycie to jakis pieprzony dar? do cholery jaki znowu dar?

bo mnie życie nauczyło ufać własnym instynktom, ja z tych co jak raz się oparzą to już więcej paluchów do wrzątku nie wtykają

Ten kawał wg mnie jest mało życiowy..raczej kolejny slogan...

bo czysty dochód może się przerodzić w czystą stratę

mówię że nie narzekam finanse,póki co a 500 zł z wynajmu nie poprawiłyby mojej sytuacji na tyle żebym mogła np tutaj sobie wynając mieszkaniie a nie pokój

a co totka to Ci powiem że czasem gram i nigdy nic nie trafiłam...
mój ojciec grał nałogowo w pokera i jak umarł to matka musiała jeszcze jego karciane długi spłacać

więc mi nie wmawiaj że każdy kto gra to wygra

cze...

bravo

Miss, Brzydulla nie macie poczucia humoru za grosz
To był dowcip, nie MĄDROŚĆ życiowa.
Nikomu nie wmawiam, że wygra w totka, bo sama w to nie wierzę.
Dowcip natomiast ma o tyle wspólnego z tą dyskusją, że traktuje o niedawaniu sobie szans (wcale nie chodzi o totka).

taa, w 2008 też mi mówili że kredyt to żaden problem...

wiesz, niektórzy też mówią że da się zarobić grając na giełdzie,ich tez mam słuchać?

wynajem w Polsce jest stosunkowo mało rozwinięty (w porównaniu z UK np,gdzie umowę na dostawę energii podpisuje najemca z dostawcą i g*** cię obchodzi czy płaci czy nie),a poza tym mamy niestety niechlubna tradycję oszukiwania i kombinowania

prawda miss, ja tam nie znam możliwości brzyduli ale jak nie ma zamiaru wracać do polski to "lepiej" sprzedać jedno mieszkanie i kase by miała z tego a nie "problemy" pt.wynajmować nie wynajmować

mniej więcej o to mi chodziło

wiesz, dałam sobie szansę z kredytem i dostałam w d***, dałam sobie szansę z pracą i też wyszło jak wyszło, wystarczy mi już kłopotów

dlaczego mam z dziecięcą naiwnością wciąż wierzyć że z wynajmem nie bedę miała żadnych kłopotów skoro tyle osób mi mówi że kłopoty moga być?

pewnie tak zrobię tylko sprzedam za mniej więcej 50% tego co sama zapłacę, żadnej kasy nie będę miała,całość pójdzie do banku na splatę kredytu

Brzydulla, mowisz jak kompletna nieracjonalna pesymistka. Jak sie boisz, ze Cie moga wykiwac/ nie placic/ mieszkanie zdemolowac, wynajmij przez agencje, ktorej koszty, jak Ci znalazlam, nie sa zadna astronomia.

A w temacie zartow, mam podobny. Przyszla niesamowita powodz. Bogu wierzacy Zdzicho siedzi na dachu domu, woda wkolo niego dookola. Przeplywa lodka z ludzmi " Zdzicho, wsiadaj, uratujemy Cie!", a Zdzicho: "A tam, Bog mnie uratuje." Dwie inne lodki tez prosza go jeszcze dwa razy, on odmawia, potem odplyneli. Noc nastala, dom prawie tonie, facet zrozpaczony: "Boze, czemu mnie nie ratujesz?", a Bog na to: "Jak to nie ratuje? Trzy lodzie Ci wyslalem!".

aha

jestem pesymistka ale racjonalna
jak do tej pory wszelkie przebłyski optymizmu kończyły się katastrofalnie, np z praca - poszłam na kontrakt na czas określony bo myslałam że z moim wykształceniem i doświadczeniem (w biznesie farmaceutycznym i NHS) żadnego problemu ze znalezieniem pracy nie bedę miała, no i owszem,nie miałabym, gdyby mnie była socjofobiczną gułą
to że nie jestem w totalnej czarnej d*** jak niektorzy optymiści (milion kredytu na mieszkanie, kredyt na meble, kredyt na samochód i brak pracy) zawdzięczam swojemu pesymizmowi - np temu że nie wziełam kredytu na całość, że nie rzucilam sie od razu żeby wykańczać,że kupiłam samochodu,i w ogóle oszczędzałam jak dziki reks tak że jakby co mogę ten kredyt spłacić
mój pesymizm uratował mi d*** i mimo straty wciąż nie muszę pożyczać na zycie więc dziekuje bardzo ale tak łatwo się go nie pozbędę

-w 2007 zainwestowałam trochę kasy w jakieś fundusze czy coś tam,podobno niektórzy całkiem dobrze na tym zarobili; niestety pare tygodni po tym jak zainwestowałam zaczęły tracić i wycofałam je ze stratą, gdybym nie wycofała to pewnie przez 2008-2011 straciłabym połowę albo więcej
- w 2008 kupiłam mieszkanie,dokładnie w wtedy kiedy ceny mieszkań były na górce a franek w dołku; 3 tygodnie po podpisaniu przeze mnie umowy kredytowej zaczął się światowy kryzys który trwa do dzisiaj
- ilekroć wymieniam kasę, w kilka dni potem kurs idzie w górę i jestem parę stówek do tyłu

nie jestem do biznesu pozytywnie nastawiona

przeczytaj powyżej
na biznesie to się trzeba znać

nigdy nie chciałam bawić się w wynajmującego ani nie kupowałam żeby na tym zarobić,chciałam tam po prostu mieszkać

obliczyłam,że jak zacisne pasa to kredyt spłacę w ciągu 5 lat, a potem powoli wykończę i w końcu sprzedam stare mieszkanie, nie przewidziałam że w ciągu 3 lat kredyt mi się podwoi

naprawde nie wyobrażam sobie żeby ktoś kogo stać na wykończenie miał wykańczać mieszkanie komuś zamiast zrobić z tego wkład własny i kupić coś dla siebie,podpisując umowę na 5 lat muszą mieć przecież jakąś stabilizację,weź się trochę zastanów

to nie pesymizm tylko zdrowy rozsądek moim zdaniem

ale brzydula nie ma dobrej relacji z mamą z tego co pisze, a ojczym to niewiem

mam całkiem poprawną ale mama na sugestie jakiejkolwiek aktywności poza swoją codzienną rutyną reaguje dość wybuchowo, taka już jest nic na to nie poradzę
i tak dobrze że zajmuje sie moim kotem

To o czym pogadamy?

No i znowu koniec gadki

moje "zagajki" i tak nikogo nie interesują, więc se mogę....

A dieta?

Luc, ja tego w ogóle nie rozpatruje w kwestii pesymizmu czy optymizmu, i myśle ze zdrowo rozsądkow podchodzący człowiek kupujący czy sprzedajcy mieszkanie też tak nie podchodzi, rozumiem że brzydula się przejechała na tyle na swoich decyzjach ze dalej to jest ryzyko za duże by udzwignać ich konsekwencje...
w jej przypadku lepiej sprzedać i mieć święty spokój niż po raz kolejny potwierdzić brak umiejętności, to za głęboka moim zdaniem woda jak dla niej...
nie bierzesz też pod uwagę, ze brzydula jest pozostawiona sama sobie tak na prawdę, ryzykować to sobie można jak się ma nóż u gardła bo już i tak ci wszystko jedno albo jak masz jakąś stabilizację chciażby w postaci pracy albo wsparcie od rodziny.
Jak tak czytam co m brzydula to wcale jej nie zazdroszę, ja przy niej mam życie jak w madrycie, co prawda u mamusi mieszkam, ale dzięki temu mam na wszystko, ja se ryzykować mogę, mogęz praca powybrzydzać a jak mnie zwolnią to dach nad głową mam, mam co jesć, mogę sobie jeździć na wycieczki kiedy mi się zachce i nie boję się ze mi do 10 wystarczy, mam kase.
Co to znaczy ryzykować?i w jakim przypadu można ryzykować? w przypadku brzyduli to tak na prawdę odwaga wyboru.

Dla nie tez było glupota remontować wynajęte mieszkanie, nawet za materiały z najniższej półki jakiej się da,  no chyba ze ktoś ma zamiar wynajmować do usranej.

Dawaj, ja mam doświadczenie

nie... a zreszta żyję prawie jakbym miała, codzaiennie się nimi opiekuję...to na cholerę mi jeszcze dodatkowe...

no i dobrze ze się zajmujesz a co masz innego do roboty

wierzę, też bratanicą swego czasu się zajmowałam, chociaż ona to spokojne dziecko ale jednak dziecko, trzeba przypilnować, dać jeść, bawić się-chociaż to było najfjniejsze:) , pamiętam jak chodziłyśmy do parku w lecie,prosto z przedszkola, a w parku fontanna stoi ześmy się tam goniły i pluskały.
Rozumiem rodziców że czasami też mają dosyć dzieciaków, a tu trzeba jeszcze pracować, i mieć siłę na zabawy, na odrabianie lekcji, i dopilnowywać:)

Luc, a te dwa nowe smaki różowy i czarny co wyszły to od magnum?

a mnie bardzij wnerwiają beztrosko wychowujący rodzice niż dziecko które niczemu winne nie jest

dwoje...ale nie wiem czy zdążę bo mam 29 lat i ani jednego he

podziwiam Cię za ten baby sitting