szakisz napisał/a:
Moja babcia - wdówka w wieku 30 lat. Nikt jej nie pytał czy ma czas, czy da radę. W domu było 5 "gęb do wyżywienia", o które trzeba było zadbać . Ponownie, jeden chodził w ciuchach po drugim, jeden drugiego odprowadzał do szkoły. Akurat mój ojciec był tym najstarszym, więc to on musiał ogarniać wszystkich pozostałych.
No i nie dziwota, że ludzie wcale nie chcą takiego życia, w którym trzeba zapierdzielać, żeby wykarmić i ubrać gromadkę dzieci, po to, żeby w przyszłości one zapierdzielały, chcąc wyżywić i odziać swoje dzieci itd. Jak ktoś ma misję rozmnażania się i widzi w tym sens swojego istnienia, to na zdrowie. Części to po prostu nie odpowiada i też na zdrowie.
Zmalały ceny sprzętu i wyposażenia. Wzrosły standardy. Reszta to już jest kwestia tego gdzie kończy się potrzeba życiowa, a zaczyna fanaberia… czy dzieciak rozpoczynający naukę w szkole musi tam zasuwać z najnowszym iPhonem za 5 koła? Pewnie nie. Czy musi podjeżdżać do komunii limuzyną? Też pewnie nie. To jest wszystko kwestia wyboru… Tylko że tekst "nie stać mnie na dzieci" niesie za sobą bardzo konkretne i jasne przesłanie, a w tym kontekście brzmi po prostu karykaturalnie.