Modny tekst - nie stać nas na dziecko

Moim zdaniem liczba zer na koncie nie ma tu nic do rzeczy.Ludzie są po prostu bardziej wygodni niż kiedyś.Owszem,takie zdanie mogą wygłaszać pary mające już dzieci i  biedni,wtedy nie stać ich na kolejne dziecko.Ale,co ciekawe,mówią tak ludzie którym nic nie stoi(teoretycznie)na przeszkodzie by dzieci mieć.Jeśli nie po trzydziestce,to kiedy?..

Jeśli ktoś deklaruje, że nie chce to ok. My chcemy tyle tylko, że nie teraz Zaczęliśmy się właśnie zastanawiać ze znajomymi czy zaliczenie typowej wpadki nie byłoby łatwiejszym rozwiązaniem. Przecież zawsze będzie wycieczka na którą chcemy jechać, a z dzieckiem trudniej, zawsze będzie auto, które można by kupić a przy dziecku jednak trochę wydatków jest, z ekonomicznego punktu widzenia zawsze nie jest pora na dziecko i świadome podjęcie tej decyzji jest strasznie trudne .

ludzie nie chcą mieć dzieci bo tak im wygodniej,ale w pewnym momencie powinni się zdecydować na dziecko, gdyż malejąca liczba urodzin źle wpływa na gospodarkę, ale kto obecnie w ogóle zwraca na to uwagę, w większości ludzie myślą jedynie o sobie i swoim dobrobycie;/ dziecko kosztuje to racja, ale jeśli ktoś w miarę dobrze zarabia to ja nie widzę problemu.
moim zdaniem łatwiej wpaść, ale najlepiej zaplanować dziecko na spokojnie, zdecydować się wspólnie, a nie liczyć na wpadkę.

Dziecko to nie tylko ubrania.

Rozumiem, że będziesz rodzić/urodziłaś, bo gospodarka światowa podupada?

Chcemy mieć dzieciaczka, stać nas na niego ale z wygody go nie płodzimy, a argument "nie stać nas" zamyka usta ciekawskim, nam daje alibi i pozwala w dalszym ciągu na cieszenie się wolnością. Niech to będzie stanowisko wyjściowe Myślę, że wielu młodych wychodzi z takiego założenia

A czy nie jest tak, że potencjalni rodzice zawsze będą uważać, że jeszcze ich nie stać na dziecko bo np. nie stać ich na wózek za 2500 tylko na taki za 800zł? 

Nie będą tak uważać zawsze, tylko wtedy kiedy mają spaczone spojrzenie na rzeczywistość i kiedy liczy się dla nich to co widzą inni ;-)

W wygodzie nie ma nic złego ... Ty młoda jeszcze jesteś (jeśli rzeczywiście masz 24 lata) i w zasadzie spokojnie możesz jeszcze zaczekać, nacieszyć się tą wygodą, wolnością i luzem. A jednocześnie skoro dziecka chcecie to zastanawiajcie się powoli kiedy będzie dobry czas ...

Tym bardziej nie rozumiem, po co się tłumaczyć z własnych decyzji? Ja nie chcę na razie mieć dzieci, toteż jeśli ktoś mnie o to zapyta, odpowiadam zgodnie z prawdą, że póki co nie planuję i nie wiem, czy kiedykolwiek będę planować. Nie interesuje mnie, co kto sobie na ten temat pomyśli - to moje życie, moje ewentualne dzieci i nikt ich za mnie nie urodzi ani nie wychowa. Tak, chcę się na razie cieszyć wolnością i otwarcie o tym mówię - nie widzę tutaj powodu do wstydu, ukrywania prawdziwych powodów. Nie potrzebuję ściemniać, że mnie nie stać (choć faktycznie, nie wyobrażam sobie w tej chwili posiadania dziecka jeśli chodzi o finanse, bo żyję "od pierwszego do pierwszego"). Wiem, że na razie mam dopiero 24 lata, ale kiedy będę mieć 30 albo nawet 35 i będę nadal bezdzietna, także nie zamierzam się tego wstydzić.

Myślę, że jeżeli ktoś naprawdę chce mieć dziecko, to nie będzie szukał na siłę kolejnych argumentów "dlaczego mnie nie stać" A jeśli nie chce mieć dziecka, to niech nie ma i nie szuka wymówki, bo i po co.

Zmroziło mnie to zdanie. Nikt przyszłym rodzicom nie może mówić o ich powinności przy planowaniu powiększenia rodziny.
Dziecko to świadomy wybór obojga rodziców, a nie jakaś powinność. To nie czasy Rzeszy, by produkować jak najwięcej dzieciaków, na chwałę wiadomo kogo i czego.

Dziecko musi być chciane, żeby było szczęśliwe.

Świadomi dorośli ludzie, którzy decydują się na dziecko, doskonale wiedzą, kiedy jest na to dobry moment. Mądrzy ludzie, nie stosują argumentów finansowych, aby tylko reszta się odczepiła. Ja nie rozumiem, po co żyć w jakiejś fikcji i nie mieć odwagi, aby odpowiedzieć po prostu prawdę: że albo się dziecka nie planuje, albo jeszcze o tym nie myśli.

ktoś dziecka nie chce bo twierdzi że nie stac go na nie,no ok
ale załóżmy że jednak ktos decyduje sie na dziecko no bo ma warunki ku temu,ale po 3-5 latach karty się odwracają i nagle ten ktoś traci wszystko a przynajmniej pieniadze za które dziecko utrzymywał,i co wtedy?dziecka też się pozbywamy?bo teraz nie stać nas na nie?
więc w/g takie tłumaczenie "nie stać nas na dziecko" jest chore,a jeszcze bardziej chore jest to jak mówią to ludzie którzy żyja za 5-8 tysiecy zł miesięcznie

A jeśli ktoś ma kredyt na dom w wysokości 2500-3.00 zł?/mies. ?
Wtedy te 5 tys, już robi się mniejsze:)
Każdy człowiek ma inne potrzeby, inny standard życia.

Utrzymanie dziecka wiąże się z olbrzymimi wydatkami! Na początek urządzenie pokoiku, o cenach mebli chyba nikomu nie muszę pisać, wszystkie łóżeczka, przewijaczki, wanieneczki (najlepiej atestowane).. Dobre meble można zastąpić dziadostwem z BRW, ale jak powszechnie wiadomo tanie rzeczy trzeba częsciej wymieniać bo się psują, więc oszczędność tylko pozorna, a w rzeczywistości wydatek dwa razy większy. Następnie wózek, owszem można kupić szajsik chiński za 500zł ale wózek ma być dla dziecka bezpieczny,wygodny, ma służyć kilka lat, a dla rodzica ma być łatwy w prowadzeniu, lekki i zwrotny. Taki porządny wózek kosztuje około 3000zł, ale ok, wybierzmy model optymalny pomiędzy szajsem a TheBest, niech będzie że za 2000 można kupić coś co spełnia wszelkie wymogi i oczekiwania. Pieluchy, ubranka, kocyki, beciki, specjalne proszki do prania ubrań... kolejne koszty, których niestety nie da się uniknąć. Nie daj Boże, jeśli dzidziuś okaże się alergikiem - mleko dla takich bobasów jest bardzo drogie. To są tylko koszty poczatkowe. Ubranka trzeba kupować dosłownie co chwilę, bo dziecko przecież rośnie. Dodatkowe szczepionki również kosztują, a przecież nie chcemy żeby dzidzia chorowała, więc w nie inwestujemy. Zabawki edukacyjne, stymulujące, rozwojowe... Wytłumaczenie 'nie stać nas na dziecko' jest w pełni uzasadnione. Im dziecko większe, tym większe wydatki, przedszkole - fura spodni, z których 75% będzie miało poprzecierane kolana, zerówka - zestaw książek (u mnie akurat 200zł), do tego wyprawka typu farbki, bloki, kredki, temperówki (u mnie 150zł), plus jeszcze zmienne obuwie, i obuwie na salę gimnastyczną. Nie wyliczam moim dzieciom ile na nie wydaje, bo gdyby mnie nie było stać, nie decydowałabym się na macierzyństwo. Zdaję sobie jednak sprawę, że oprócz góry pieniędzy poświęcem im też swój czas. Musiałam zrezygnować z pracy na etacie, bo cena za niańkę (1200zł miesiecznie) nie przeliczała mi się nijak do tego co zarabiałam, zostawałoby mi z wypłaty 1600zł (+ jeszcze wypłata męża), obydwoje doszliśmy do wniosku że wrócę do pracy jak dzieci podrosną. Podrosły, jedno poszło do przedszkola, a drugie mogło iść do żłobka, ale niestety pracodawca nie dopasuje się do godzin pobytu moich dzieci w tych placówkach. Pożegnałam więc etat, zaryzykowałam i otworzyłam własny interes, nie muszę dopasowywać godzin pracy do harmonogramu całej reszty świata, i mogę być w domu wtedy kiedy mam ochotę. Nie każda matka jednak może sobie pozwolić na taki komfort, i bez pracy musi siedzieć z dziećmi w domu... Ktoś zapyta gdzie są dziadkowie, po pierwsze mieszkamy z mężem ponad 300km od rodziców (zarówno jego, jak i moich), ze względu na jego pracę. A po drugie - oni mają własne życie, z pieluchami już mieli do czynienia, teraz jedni pracują, drudzy sobie odpoczywają a ja nie jestem jedną z tych co obarcza kogoś własnymi obowiązkami. Nie rozumiem też, jak można świadomie decydować się na dziecko, nie mając własnego mieszkania czy domu. Mieszkać z rodzicami? Wygodniccy! Wynajmować mieszkanie? Zawsze jakieś wyjście, ale raczej nie na dłuższą metę, bo ile można tak mieszkać? Poza tym ceny wynajmu też dają w kość.

Czyli młodzi ludzie z kredytem na 30 lat i pozostałościami po wypłacie rzędu 2 tys mogą zapomnieć o potomku bo na zdrowy rozum ich przez kolejne 30 lat nie będzie stać na dziecko?

Nie, kampanie rodzinne są po to by rządzącym żyło się dobrze i coraz lepiej Przecież nie Tobie!! Ty masz rodzić obywatela, który na to państwo będzie pracował i który tak samo jak jego przodkowie będzie zasilał miesięczne i kilkuletnie kolejki do lekarza

kampanie prorodzinne nie służą rządzącym, ale państwu, poczytajcie sobie o starzejącym się społeczeństwie w Polsce i może zrozumiecie coś, nie chodzi o to by mieć nie wiadomo ile dzieci, ale społeczeństwo starzejące się źle wpływa na rozwój gospodarczy.

jesli ktoś ma hopla na punkcie markowych rzeczy to pewnie że nawet jak bedzie miał te 8 tysięcy to nie bedzie go stać na dziecko,moje dzieci wcale nie musza mieć wszystkich ciuchów markowych,owszem kupuje takie ale w granicach rozsadku,gdy dziecko ma sie urodzić kupujemy naprawdę masę rzeczy nie potrzebnych,ktorych potem nawet raz nie uzyjemy,wózek tak kupiłabym markowy ale uzywany za tysiąc a nie trzy,mam Xlandera i chociaz kosztował sporo uważam że nie jest wart tej ceny,a niby taki zachwalany,szczepionki?niestety nie wywalę 5 stów po to aby zaszczepić dziecko szczepionką 5 w 1,znam osoby ktore takimi szczepionkami szczepiły,pal licho że to kosztuje, ale dzieci gorzej to zniosły niz normalne szczepienia obowiązkowe,zabawki?fakt sa drogie,po prawie 2 latach uzywania markowych firmy np fisher stwierdzam że są przereklamowane i mozna tak pisać na temat każdego artykułu dla dziecka
ja tez siedzę w domu z dziećmi ,nie pracuję bo niewiem czy na niankę bym zarobiła w ogóle,co z tego że teściów mam na dole,teściowa nawet gdybym ją chciała prosić o opiekę i tak by nie siedziała z moimi dziećmi
mam znajomych co mają kredyty po 2 tysiące a do tego różne raty i inne rachunki jesnak nie wyobrażają sobie że mieliby nie miec dzieci

Racja racja

tak jak becikowe i rodzinne, w tym kraju to jakies smiechu warte jest
nie dość że wszyscy rodzinnego nie dostają to jeszcze sa to marne ochłapy dosłownie (niestety nie załapałam sie aby dostać )
a becikowe chcą dawać tym co mają już przynajmniej troje dzieci,dla mnie to nie normalne bo to pozwolenie aby patologia klepała dziecko za dzieckiem dla tysiąca zł,nie mówię o biednych ludziach,ale o takich co wszystko przechlają kosztem dzieci

to niech odkładają,tylko potem są przypadki płaczu i rozpaczy bo dziecka nie moga mieć

Czyli rodzic dzieci na wszelki wypadek? Absurd ....

Jeśli tak często spotykany to szkoda dzieci rodzonych z takich pobudek ...

podsumowując, gdyby wszyscy planowali dzieci pod względem finansowym,byłoby nas pewnie połowę mniej

Forum by pewnie umarło ;p

masz racje  z tymi jedynakami

Na dobra sprawę to może  busiu miała na myśli ilość ogólna społeczeństwa, a nie akurat ilość dzieci w rodzinie.

Widzę, że  macierzyństwo widzicie jedynie w barwach jakich przedstawiają reklamy syropków...
Może opiszcie jak wyglądało wasze dzieciństwo?
Jak wy wspominacie swoje dzieciństwo pod kątem finansowym? też mieliście swoje własne pokoiki z atestowanymi meblami, pampersy zamiast tetrowych pieluch i czy od tego jesteście teraz gorszymi ludźmi?
Dla mnie zawsze liczyła się jakość to fakt, ale jakość czasu spędzanego z rodzicami.
Wolałabym mieć skromną ale kochającą się rodzinę, niż luksusowy dom bez rodziców którzy wartości wypychają pieniędzmi.

Ładnie brzmi ale czy z perspektywy dziecka tez tak postrzegałaś rzeczywistość?  U mnie nie raz brakowało na chleb, pamiętam "smak głodu",jako dziecko marzyłam o bogatych rodzicach, innych niż moi, o takich, którzy kupią nowe spodnie, zabiorą na wakacje, wyremontują pokój, a najlepiej wybudują super dom W domu było biednie ale z miłością, a mimo to nie mogę uznać, że chciałabym takiego samego dzieciństwa dla mojego dziecka. Powiecie, że jestem materialistką, nie - jestem dzieckiem z naprawdę biednego domu, które na szczęście wyniosło z niego ogrom miłości, miłości, która sprawiła, że jestem jaka jestem i wyrosłam na ludzi, bo jeżeli z przy biedzie nie ma miłości mamy do czynienia z patologią

Racja, szkoda tylko, że dzieci tych pierwszych ( ci co latają samopas i uczą się kraść) będą rządzić krajem, w którym będą żyć Twoje dzieci te wychowane i uczciwe. Mało tego będą na tych oszustów zarabiać, ale może przynajmniej będą mogli spojrzeć w lustro.

Ale jak widzisz z dyskusji wynika, że bez mebelków, atestowanych wózków itp. nie ma się co za dziecko brać bo nie jest się mu w stanie stworzyć odpowiednich warunków. I to nie jest moja nadinterpretacja tylko pogląd mniej lub bardziej normalnych ludzi, którzy się udzielali w tym bądź innych wątkach.:)

Moja siostra, babeczka, która skończyła dopiero co 30 wiecznie twierdzi, że właśnie nie stać ich z mężem na dziecko. Ona, menadżerka w międzynarodowej korporacji, on na niższym stanowisku w tej samej firmie. Pieniądze mają, koło 10tys miesięcznie mają, ale wciąż nie stać, bo wszystko takie drogie. Moja mama z kolei twierdzi, że jest beznadziejnie teraz, pensje idą w dół, produkty w górę, ale była w stanie wychować i wyżywić trójkę dzieci w latach 90. kiedy to wcale nie było lepiej. Także uważam, że wszystko zależy od chęci. Myślę, że wcale nie trzeba kupować ubranek,  zabawek itp za kokosy. Fakt, wszystko kosztuje. I to nie mało. Jednak sądzę, że pieniądze, w pewien sposób, są tylko wytłumaczeniem na jakąś tam niechęć. Rozumiem jak ludzie zarabiają po paręset złotych i zwyczajnie ich nie stać. Jednak, jeśli dwie osoby, które wyciągają średnią krajową, mogą dać sobie radę. Początek jest trudny, to prawda, bo wózki, ubranka itp, ale zawsze znajdą się znajomi czy ludzie z otoczenia, którzy mogą oddać albo sprzedać te rzeczy za śmieszne pieniądze.

Jak tak patrze na "młodzież" czyt. 14+ to by wychodziło, że wlaśnie po wprowadzeniu tych wszystkich atestów i dziwnych innych rzeczy coś się podziało nie tak