Jak z przyjaciela stać się kochankiem, partnerem

Ja stawiam na szczerość.
Jeśli kochasz swoją przyjaciółkę - to zachowuj się wobec niej jak zakochany facet: komplementuj, twórz sytuacje sam na sam, poruszaj temat uczuć, dawaj do zrozumienia że jest dla Ciebie wyjątkowa
Jeśli tylko ją lubisz - to wspólne wypady TAK, wspólne wygłupy TAK ale bez podtekstów erotycznych i insynuacji słownych "jaka to z niej piękna kobieta" etc ..

Możesz się marchewa91 odezwać do mnie na e-meil lub gg ?

Czyli Twój kolega powiedział już tej dziewczynie co do niej czuje? Czy tak?

Najpierw należałoby się zastanowić nad tym dlaczego ona NIE widzi w nim materiału na partnera. Jeśli to są drobiazgi, to należy je zmienić, żeby zaistnieć w jej oczach jako ktoś godny większej uwagi. Ale jeśli to są duże przeszkody, to nie wiem...

Jeśli ona wie ... to powinna coś zrobić ...w sensie powiedzieć mu co czuje i czy chce zmienić przyjaźń w coś więcej
Byłam w takiej sytuacji to zniszczyło przyjaźń i niestety nie przerodziło się w super związek ....to tylko mżonki bo nie jesteście już przyjaciółmi i relacja mimo wszystko się zmienia
Ale jeśli nie spróbujesz to się nie dowiesz

U mnie wlaśnie też przyjaźń zniszczyło, ale chłopak totalnie źle to ze mną rozegrał. Zamiast powiedzieć mi o tym, co czuje, poprosił o pomoc moją przyjaciółkę. Tak mi długo pieprzyła o nim, nasłuchałam się, jaki on jest fajny, że mi go kompletnie obrzydziła. A gdy wprost powiedziała, co jest na rzeczy, to się tylko wkurzyłam jeszcze bardziej, że nie miał odwagi sam mi o tym powiedzieć, tylko wysługuje się wspólnymi znajomymi. Poza tym, tak jak pisałam na samym początku, nie byłam przekonana o tym, czy to nie jakieś żarty, więc sama z siebie nic dalej nie zrobiłam, żeby się nie wygłupić. Żeby było śmieszniej, sytuacja powtórzyła się trzy lata później, bo on nadal mnie "kochał", ale wtedy o pomoc poprosił jeszcze większą ilość osób, no żenada po prostu. Zwłaszcza, że w tamtym okresie już w ogóle ze sobą nie rozmawialiśmy.

Oczywiście było to dawno temu, ale tym bardziej uważam, że w dorosłym życiu człowiek powinien zdać się na szczerość i własną odwagę. Co do za mężczyzna, który zamiast powalczyć o serce kobiety, wysługuje się innymi?

jest coś takiego, że dopóki relacja jest czysto przyjacielska to jest cudownie, w momencie gdy jedna osoba się wyłamie i odpowiednio nie przygotuje tej drugiej osoby na to wyznanie, to wszystko się pieprzy doszczętnie i trudno to potem odbudować... w sensie przyjaźń... w ogóle uważam, że przyjaźń jest relacją o wiele poważniejszą niż miłość... bo na miłości można się wiele razy zawieść, z na przyjacielu nie powinno nigdy... pod warunkiem, że to prawdziwe pokrewieństwo dusz...

trudno powiedzieć jak jest w przypadku twojego przyjaciela... oczywiście możliwe, że będą się dalej przyjaźnić, ale zazwyczaj dzieje się tak, jak pisałyśmy z solitate... nie mniej niech spróbuje moich wskazówek z postu nr 10. Jak to nie pomoże, to niech odpuści i się niech modli, że ta przyjaźń nie jest już spisana na straty.

ja mam takiego "przyjaciela", u którego ostatnio zauważałam tendencję do badania terenu... a że nie wiem, czego oczekuję po tej znajomości (raczej nic, aczkolwiek tak długo doskwiera mi samotność, że może i bym chciała), to jak na razie odwlekam spotkanie się, mimo że tych zaproszeń w ostatnich tygodniach i odebranych telefonów było już sporo. Po prostu wiem, że jak coś się spieprzy potem, to już raczej tego nie naprawimy i to będzie koniec, a szkoda by mi było sześciu lat naprawdę fajnej relacji.

Niestety, ale rzadko kiedy, jak coś się już wydarzy, to nie ma potem powrotu. Sytuacja się zmienia diametralnie. Z jednym z moich byłych kolegów/przyjaciół/chłopaków... nie wiem, jak określić tę relację... bardzo ciężko przeżyłam zerwanie znajomości, którego musiałam niestety dokonać dla dobra nas obojga, gdy sytuacja wymknęła się spod kontroli, a być ze sobą nie mogliśmy... a że przyjaźń nie wchodziła już w grę, to cierpiałam podwójnie, on chyba też... Po kilku latach dalej cierpię jak o tym pomyślę i walczę ze sobą za każdym razem, gdy mam ochotę się skontaktować. Byłoby to utrudnione ze względu na fakt, że ja zmieniłam numer telefonu, nowego mu nie dałam, a jego wykasowałam i zapomniałam ostatecznie po kilkunastu miesiącach - znałam kiedyś na pamięć. No ale ze zdobyciem tego jego numeru nie miałabym aż takiego problemu. Kwestia, czy chcę do tego wracać, bo i powody, dla których zerwałam, raczej nie uległy zmianie.

Nie no, prawda jest taka... i sobie to wbijcie do głowy wszyscy... jak już się decydujecie na zmianę relacji z przyjaźni na miłość, to róbcie to powoli, stopniowo, żeby tę drugą osobę na to przygotować, a nie zrzucić na nią ciężar tej wiadomości nagle, bez uprzedzenia. Bo nikt normalny nie rzuci się od razu w ramiona, chyba że sytuacja jest od początku jasna. Każdy zareaguje zaskoczeniem, a potem wybąka, że traktuje nas jak przyjaciela. Problem pojawi się jednak wówczas, gdy jednak ta przyjaźń nie była aż tak silna. Jeżeli ktoś jest naprawdę przyjacielem, to i to przetrwacie, ale jeśli ta przyjaźń od początku była krucha, to nic z tego już nie będzie.

Podobnie gdy para się nie przyjaźni, ale po informacji o uczuciu, druga osoba zaproponuje przyjaźń. W 85% przypadków wcale nie myśli o przyjaźni, ani nie poczuwa się do bycia przyjaciółką/przyjacielem, tylko tak powiedziała, żeby załagodzić krępującą sytuację.

no bo zabrakło tego przygotowania, o którym cały czas mówię!!!

co do tej wstępnej selekcji, to się nie zgodzę... bywa, że nagle nam się ktoś spodoba, kto był cały czas w pobliżu, ale wcześniej się na tę osobę nie zwracało uwagi, mimo że zna się ją x lat (ja tak mam w tej chwili, wpadłam po uszy, zakochałam się w kimś, kogo znam teoretycznie od dziecka, od 9 chyba roku życia, także naprawdę wychodzi kilkanaście lat) - coś się wydarzy, to nie musi być nic istotnego, spojrzenie, gest, objęcie ramieniem, jeden taniec, no cokolwiek i nagle postrzeganie tej osoby zmienia się o 180 stopni. Także ta wstępna selekcja bywa zdradliwa i niesprawiedliwa, bo łatwo można kogoś wartościowego przekreślić, z kim można by stworzyć świetny związek.

Nikt nie jest wolny od pomylek.
Czasem mozna dac przyjacielowi szanse na stanie sie kims wiecej i tez to sie nam moze czkawka odbic. Nie ma reguly.
Ale widzisz wystarczy odrobina konsekwencji i nie ma problemow.
Gdyby ten moj qmpel nie zadal mi wprost pytania to gdybym sie zorientowala to moglabym przez lata nie dostrzegac gestow, spojrzen, aluzji...
Niestety kolega byl taki sam jak ja co walil wprost. No to i wywalil tak zebym nie miala watpliwosci

Nie utrzymuje z nim kontaktu.
Zaraz potem wyjechalam z kraju.
On tez czesto na morzu bo jest z zawodu nurkiem ratownikiem na okrecie ratowniczym

Ogólne ludzie często myślą, że a skoro mamy spoko relacje to może będzie z tego coś więcej. Przyjaźń damsko-męska. Jakby nie patrzeć zawsze któraś ze stron ma na myśli coś więcej niż przyjaźń. Mówicie o odpowiednim przygotowaniu i byciu sobą, o cierpliwości i ogólnie o wsparciu dla osoby płci przeciwnej. Czy warto zaryzykować przyjaźń? Myślę, że są przypadki w których warto i takim jest ten przypadek. Ogólnie naczytałem się już, że fundamentem prawdziwej pięknej miłości jest przyjaźń.
Nie wiem czy można się z tym zgodzić skoro wszyscy twierdzicie jednogłośnie, że przerobienie przyjaźni w uczucie jest trudne, a wręcz niewykonalne.

Dramat bierze się z dwóch rzeczy:

-- jeśli ktoś się zakochał, to nie potrafi o tym powiedzieć
-- jeśli ktoś nie kocha, to nie potrafi o tym powiedzieć

Dobry scenariusz jest taki:   jest dwoje przyjaciół, znają się od dziecka, w pewnym momencie facet mówi "Zakochałem się w Tobie..." a dziewczyna odpowiada "O! To bardzo mi miło... ale ja w Tobie nie jestem zakochana.".

I co dalej? I nic... nie trzeba zrywać znajomości, nie wolno deklarowwać "zawzse będziesz tylko przyjacielem"... mogą nawet uprawiać seks, jedno z nich może kochać, a drugie nie. Potem on się odkocha, a ona zakocha, a potem wyluzują oboje i zostaną przyjaciółmi ze wspomnieniem miłości, albo zostaną małżeństwem. Albo zerwą przyjaźń, bo nowa dziewczyna chłopaka powie "Albo ja albo ona!".

Najczęściej widzę takie sytuacje, że facet mówi "Zakochałem się w Tobie..." i po tym ona z nim ucina kontakt zabijając nawet przyjaźń. Albo ona mówi mu "Na zawsze będziesz TYLKO przyjacielem, nie mów że kochasz nigdy więcej.". Albo ona odcina się od niego w obawie że go skrzywdzi (i tak będzie boleć skoro ona nie kocha niezależnie czy się odsunie, czy zostanie).

Niech ziomeczek dalej będzie przyjacielem. Niech przyjaciółka ziomeczka wie, że on się w niej kocha. Niech przyjaciółka ziomeczka ma milion dowodów, że jest całkowicie wolna i on jej jak bluszcz nie obrasta. W takim komforcie będą się mogli spotykać, ona będzie chciała czasem spędzać z nim czas. Może się ona zakocha, a może od odkocha. Niech sobie tak przez życie dryfują. Za rok czasu sprawdzimy co się dzieje. Może ich drogi się rozejdą, może staną się parą, a może nowa inna dziewczyna ziomeczka postawi ultimatum i będzie "pozamiatane".

Dzisiaj usłyszałem ciekawą koncepcje przerobienia przyjaciółki na dziewczynę. Skoro kiedyś się dostawiała, ale tak jak w przypadku kumpla za szybko się zareagowało i powiedziało o uczuciach bez odpowiedniego przygotowania drugiej osoby, należy odwrócić kota ogonem. To znaczy ok, przyjaźń to przyjaźń. Zacząć żyć swoim życiem, umawiać się ze znajomymi, poznawać nowe osoby, przestać się dostawiać do przyjaciółki w sposób widoczny i oczywisty i jak to w takiej relacji przy pytaniu "co u Ciebie" bez ogródek jechać z tematem, to znaczy "a poznałem tego i tą, byłem tu, tam fajnie było, wybawiłem się". Zaciekawić znowu sobą tą drugą osobę, sprawić żeby to znowu ona szukała kontaktu i grać w jej grę, w "przyjaźń", a z czasem sama zacznie się zastanawiać co jest grane. Odsunąć się trochę na bok, ale nie olewać i czekać na efekty.

Co sądzicie na ten temat?

Nie.
To szczera prawda

Nie ja ta przyjazn probowalam naruszyc i dlatego mi szkoda...

Mysmy akurat umieli jasno wyartykulowac co nam na sercu i sumieniu lezy

Widzisz ja akurat mam jasne rozgraniczenie.
Nie uprawiam seksu z przyjaciolmi.
Przyjaciel to z definicji ktos kto mnie nie pociaga seksualnie ale fajnie sie w jego towarzystwie spedza czas. Seks jest wykluczony. Mam sie zmusic?

Dobrze ale powiedz mi po co robic komus falszywa nadzieje?
No i na serio ktorego faceta nie ruszy jesli on latami zakochany bedzie a jego przyjaciolka ktora zdeklarowala "mozesz byc tylko przyjacielem" bedzie w ramikonach innego? Chcesz powiedziec ze was to nie rusza? No bo jesli nie to moze rzeczywiscie sprobuje na przyszlosc ciagnac takie cos...

Co prawda często trzeba niby się cieszyć z tego, co się ma.... ale jednak istnieją takie sytuacje gdzie trzeba postępować zgodnie ze złotą zasadą. A ta zasada brzmi "Wszystko albo Nic".

Nie ma dla mnie czegoś takiego jak "friendzone". M.in przez takie coś w końcu skończyłem jako klient ogłoszeń towarzyskich czego nawet nie żałuję.

Teraz, każda kobieta, która wrzuci mnie do "friendzone" - u mnie ląduje w "Deleted".

Jak jakaś dziewczyna wrzuca Cię do zakładki "przyjaciel" to nie usługuje się jej, żyjąc przy tym złudną nadzieję, tylko zabiera się swoje zabawki i idzie się szukać innej. Chyba że ktoś lubi cierpieć i oszukiwać samego siebie.
Szkoda czasu, kasy i nerwów marnować na "przyjaciółki" oraz inne kobiety którym się nie podobasz. Zamiast być frajerem-satelitą, lepiej rozejrzeć się za kobietą która Cię zapragnie.

I jeszcze coś... to, że np. 20-25 latki wrzucają do "friendzone" to może się obrócić przeciwko nim, gdy będą miały już po 40-5x lat