Przebieg ciąży od 1 do 9 miesiąca

A mnie się mieszka bardzo dobrze z tatą Lilly Oby tak dalej i oby tak na zawsze !!
cebulka, po narodzinach syna macie zamiar zamieszkać razem czy nie ?

U nas to ciężka sprawa. Bo żadne z nas nie ma swoje mieszkania więc oboje mieszkamy u rodziców.. I on zaproponował żeby to ja się do niego wprowadziła ale nie wyobrażam sobie mieszkać z jego matka. A moja mama z kolei nie zgodziła się na to żeby on u nas zamieszkał i on z reszta tez nie chce. Więc na razie stanęło na tym ze będziemy mieszkać dalej osobno nawet po narodzinach Nikosia..

Ja mam o tyle dobrze, że mama i jej partner mnie wpierają i mi pomagają:) A dowiedziałam się, ze prawdopodobnie będę miała synka

Cebulka - o rany, to ciężka sytuacja... A nie możecie spróbować czegoś wynająć? Bo takie mieszkanie oddzielnie kiedy dziecko już jest na świecie to musi być trudna sytuacja. Warto żeby tata uczestniczył w życiu małego a wiadomo, ze tak na odległość się nie da. Albo może udałoby Ci się przekonać jednak twoją mamę żeby pozwoliła mu być z wami, przecież to i tak tylko rozwiązanie czasowe bo docelowo znajdziecie sobie coś własnego, prawda?

A co do zaparć, o których pisałyście - ja to dzięki mojemu kochanemu syndromowi jelita nadwrażliwego mam zaparcia od zawsze... Więc pewno po porodzie nawet nie zauważę różnicy. Już się tak przyzwyczaiłam do problemów z wypróżnianiem, że jak czasem uda mi się załatwić normalnie to jestem w głębokim szoku...

Marta94, witamy na forum W którym tygodniu ciąży jesteś?

Cebulko ... Jest tragedia u mnie !! Zazdroszcze jak ktos ma spokoj i wspierajaca sie rodzine ... Az lezka sie mi kreci w oku ... Tak zazdroszcze spokoju ...

;( eh, ja mam wsparcie mamy na szczęście. Ale to nie to samo, bo wiem że jak mały się urodzi to będzie się strasznie wtrącać bo przecież "wie lepiej dwójkę dzieci wychowała" nie wątpię w to ale będzie mi ciężko. Od razu krzyczę i się denerwuje. Boje się że mój syn tez przez to wszystko będzie taki zderwicowany.

MASAKRA jednym słowem!

D25, trudno coś poradzić w tej sytuacji, bo my jedynie z grubsza mamy podany obraz całej sytuacji. Jednak jedno jest pewne, ze musicie z mężem pójść na jakiś kompromis, bo macie różne wizje w kwestiach mieszkaniowych. Szczerze powiedziawszy nie dziwie się Twojemu mężowi, bo z tego co opisujesz musi utrzymywać zdrowego faceta, który z jakiś powodów nie pracuje. Chyba, ze coś źle zrozumiałam. Jednak sami budujemy dom w PL, wiemy ile funduszy to pochlania wiec rozumiem Twojego męża, ze nie ma ochoty łożyć dodatkowo na teścia. Wiec może najlepszym rozwiązaniem rzeczywiście będzie, gdy przeprowadzisz się do męża? być może wtedy Twój ojciec zreflektuje się i weźmie się w garść. Wiadomo, ze dopóki nie skończycie budowy nie zawsze będzie jakbyście chcieli bo jesteście zdani na "łaskę" jednej czy drugiej strony. Przede wszystkim nie stresuj się i bierz pod uwagę, ze to przejściowe kłopoty, za jakiś czas będziecie na swoim. 2 km to naprawdę niedaleko, zwłaszcza, ze masz prawko.

Julia - mi również bardzo podoba się imię, które wybraliście dla córeczki.

Edyta - Z tego co opisujesz, postawa Twojego męża Cie rozczarowała i może w związku z tym i uczucia do niego się zmieniły. Nie wiem czy brak tęsknoty świadczy o braku uczucia, nie byłam w takiej sytuacji. Na pewno musicie popracować nad waszym związkiem, bo wiadomo, ze bywają gorsze i lepsze dni a gdy pojawi się w domu dziecko to dodatkowa próba dla związku. Jednak wszystko można przetrwać o ile się dąży do poprawy a i miłość trzeba pielęgnować.
Ja mieszkam z moim facetem praktycznie od początku związku. W rozłące byliśmy raz - kilka miesięcy, tęsknota była nie do opisania, jednak ja ja zabijałam imprezując na maksa, zajmując sobie cały czas. Jest już takie przywiązanie, ze naprawdę nie wyobrażam sobie np mieszkania oddzielnie. Jednak rożne są sytuacje w życiu i jak trzeba to trzeba. Wiec mam nadzieje cebulka, ze znajdziecie jakieś rozwiązanie, trzymam kciuki.

Troche inna ja - Pewnie się z czasem dotrzecie . Gdy my zamieszkaliśmy razem, tez bywało różnie. Czasem naprawdę trzeba czasu.

Farmazonik, jak się czujesz?

Penny, a jak tam pobyt w Krakowie się udał? Opowiadaj

Ale się rozpisałam. My dziś spędziliśmy z mężusiem bardzo fajny dzień. On jest taki radosny, ma tyle zapału i pozytywnej energii i to wszystko zasługa właśnie naszej córeczki . Ta ciąża naprawdę bardzo go zmieniła .

Już po maturach, chyba dobrze mi poszło:) Adaś był ze mną, i mi podpowiadał;] A Grzesiek zaraz po maturach wyjechał do niemiec

Teraz jest dobrze:) Dziwnie mi było po wyjeździe Grześka, zostawił dla mnie list. Miałam chwile załamania po tym liście, ale już jest dobrze:) Mam wsparcie rodziny, przyjaciół, no i mam już wakacje:)

Joasia, teoretycznie mogę u niego zamieszkać tylko że jego i tak nie ma w domu od 6 rano do 17-18 czasami nawet później. Takie uroki pracy ;/ I była bym skazana na towarzystwo jego rodziców. Tata jest w porządku ale mama ;/ masakra ;/ mój J jest jej najmłodszym synem i zarazem syneczkiem mamusi po mimo tego że ma ponad 20 lat. I ona nigdy jakoś mnie nie zaakceptowała, zachowywała się zawsze w stosunku do mnie jak bym jej syna chciał zabrać ;( nie rozumiem takiego myślenia. Jeżeli nie będę sobie radzić to się tam przeprowadzę, zrobię to tylko i wyłącznie dla Nikodema.

Nie wiem czemu, ale zawsze miałam tendencje do komplikowania sobie życia. Mam nadzieje że to wszystko jakoś się rozwiąże, a dziś po prostu miałam słabszy dzień. Dlatego cieszę się że już się kończy, i mam nadzieję że jutrzejszy dzień będzie znacznie lepszy.

Miłej niedzieli wam życzę

Widzisz Penny nie każdy może sobie pozwolić na ułożenie życia "po swojemu" tzn chodzi mi właśnie o mieszkanie itd. Np w moim przypadku byłoby to nie możliwe. Już nawet nie chodzi o względy finansowe (choć te jak wiecie i u mnie zadowalające nie są  - tym bardziej ostatnio). Ale nawet gdyby mnie było stać, to u nas w rodzinie panuje zasada, że młodsze dziecko zostaje z rodzicami. Nie wyobrażam sobie wyprowadzki i pozostawienia mojego Taty samego w domu. Ma 70 lat, jest po udarze i choruje na nadciśnienie. Na szczęście potrafi "zrobić koło siebie", bo reakcja lekarzy była natychmiastowa, ale mimo wszystko potrzebuje kogoś kto przypilnuje wizyt lekarskich, itd...a że Tacie zdarzają się skoki ciśnienia to zostawienie go samego w domu na dłużej byłoby ryzykowne. Wiadomo wychodzimy z domu sami, ale jednak mam go jakoś na oku.

Troche inna ja ... Chodzi i o kase i o zachowanie ...moj ojciec jest zdolny do pracy ale spodobalo mu sie siedzenie w domu ...
Dorabia sobie ale co z tego jak to co zarobi idzie na piwo lub fajki !!
A gdzie dokladanie sie do pradu , gazu itd ???poprostu doluje mnie to ze jak maz zscznie wklsdac oszczednosci w mojego ojca to kasa bedzie szla szybciej i kiedy pojdziemy na swoje ???

Mysle ze jeszcze tak z 2lata i wejdziemy do swojego domku
kobra ...a jak u was budowa ?? Duzy domek budujesz??

Cyniczna - Adaś przespał Ci całą noc dzisiaj i go nawet nie karmiłaś?
moja Majka dzis 6h wytrzymala bez jedzenia poszla spać po karmieniu o 20 i obudzila się o 2 w nocy... ja w końcu się wyspałam:)
teraz odkąd pomału kolki ustępują coraz więcej spi i mniej płacze.. trwa to od kilku dni i jestem pewna że ma na to wpływ zmiana sposobu karmienia (czyli to że mieszam pokarm)
ja czytałam o tym że tak naprawdę są dwa sposoby karmienia albo odciągać i oddzielnie podawac swoje a potem dokarmić modyfikowanym, albo tak jak ja teraz robie odciągam przeważnie co 3h 50-60ml i uzupełniam resztę modyfikowanym.
do tego dodaje kropelki delicol i naprawdę jest mega poprawa.
Też przeszłam z mleka Nan pro - na Bebilon Comfort, ale samo przejście na to mleko dużo nie dalo.
Lekarz mi zalecil krople Discoflor, które przez 2 tygodnie nic nie pomogly i na wlasną reke zaczelam podawac krople discoflor które ci cyniczna polecam, kupka się wyregulowala robi prawie codziennie, a jak nie zrobi wieczorem to rano następnego dnia..
i to bez bólu 2 razy kwęknie i kupka już jest..

teraz mój brzdąc dalej śpi odsypia chyba te nieprzespane 3 tygodnie:)
fakt kręci się dalej przez sen i kwęka ale nie jakoś mocno i jej to nie wybudza:)

co do posiadania dziecka, ja też uważam że zanim bym się zdecydowala na dziecko to musiałabym mieć ustaloną jasną sytuację, gdzie będę mieszkać i czy mnie będzie na to dziecko stać:) bo wiadomo dziecko kosztuje i to nie mało... same szczepionki dziecka do 2 roku zycia to koszt ok.2-3 tys zl, plus wizyty u lekarzy leki itp...
a w dzisiejszych czasach wiadomo jak jest z pracą raz jest a raz jej nie ma, dlatego ja po studiach nie chciałam od razu dziecka chciałam znaleźć pracę, żeby nie jechać tylko na pensji mojego męża, bo przecież on też może stracić pracę i wtedy byśmy zostali bez stalych srodkow do zycia... uważam że oboje ludzi w związku powinno pracować zanim się zdecydują na dziecko... nie rozumiem kobiet które siedzą w domu, mąż pracuje a one tylko czekają aż zajdą w ciążę...
no chyba że szukają pracy ale nie udaje się jej znaleźć, chociaż uważam że jak się bardzo chce to się ją znajdzie może nie w wyuczonym zawodzie ale choćby w sklepie itp... w większych miastach jest łatwiej bo jest multum galerii a tam nie jest problem dostać pracę.. wiem bo moja kolezanka z marszu dostala prace w Zarze,i w H&M - trzeba tylko chcieć wiadomo to nie jest łatwa praca ale na pewno lepsze to niż siedzenie w domu...a zawsze pare groszy wpadnie

Eee, nieee, nie ma tak dobrze! Dostał butle o 21, potem o 2, a potem po 5.
Ale jak zjadł, to od razu zasypiał. Dlatego napisałam, ze noc przespana ;-)))).

To ja tak na swojego narzekalam ale widze, ze u Was jest jeszcze gorzej wspolczuje tym, które musza mieszkac z teściami lub rodzicami pod jednym dachem. Ja sobie tego jakoś nie wyobrażam. Oczywiście jesli nie mialabym innego wyboru, to bym sie na to zgodziła ale uważam, ze młodzi powinni mieszkać sami i sami się docierać. Wiadomo, że w tych czasach jest cięzko z praca, a kredyt to ma juz chyba co 2 para ale od czegos trzeba zacząc. My również mamy kredyt na glowie do 50 roku życia ale tez i własny kąt. Mam chyba trochę podobny charakter do Kobry i jesli mieszkalabym z innymi domownikami to na dłuższą mete, by to nie przeszło, byśmy sie chyba wszyscy pozabijali. Jak przychodzi dziecko na świat, to rodzice najczesciej wiedza wszystko najlepiej, wtrącaja sie, mówią co mamy robic, a czego nie powinniśmy, a tego bym nie zdzierżyła. Jestem po prostu za nerwowa. Już samo mieszkanie z rodzicami nie było takie latwe, często sie klocilismy, a jak wyjechalam na studia i mielismy kontakt głownie tel to relacje od razu sie poprawily i tak jest do tej pory. Nie powiem, że mi się udało, bo moj facet z bratem dostali dom (został na nich przepisany) i zrobislimy odrębne mieszkania, wiec mamy swoją lazienke, kuchnię i jak narazie jeden pokoj, bo w drugim jeszcze mieszka ich 35 letni brat kawaler, pijak i dalej pisac nie bede :]
Kwestia finansowa jest również bardzo ważna. Ja co prawda nie pracuę i póki co dochodów nie mam ale mam odlożone pieniązki i jak na razie zakupy dla dziecka robię ja, zapewne cała wyprawkę również ja fundnę ale moj po porodzie bedzie kupował i pampersy i mleko. Nie chcę być na jego utrzymaniu, dziwnie bym się czuła no ale oszczędności kiedys na pewno się skończą i jakoś życ będzie trzeba.

I mm83, z pracą w wielkim mieście wcale nie jest tak łatwo. Mieszkam we wroclawiu, a to wcale nie wiocha, a zanim zaszlam w ciąże przechodzilam wszystkie galerie, pozostawialam setki CV, kolejną setkę wysłałam na maila i jak widac roboty nie znalazlam. Tak naprawdę, to tych ogloszeń jest malo w galeriach, a jak już kogos potrzebują to chyba z niewiadomo jakim doświadczeniem. Nawet w mcdonaldzie mnie nie chcieli gdyby tak prosto bylo z robota, to bym nie siedziala teraz na bezrobotnym tylko na platnym l4.

Kłótnie sa w każdym związku ale najważniejsze, by dojśc do kompromisu, dogadać się i nie unosic sie dumą tylko schować sobie ją do kieszeni. Wyjaśnic wszystko i żyć dalej normalnie.

Edyta, wydaje mi się, ze nie tęsknisz tak za mężem, bo opieka nad dzieckiem pochłania caly Twoj czas. Przyzwyczailas się zapewne do tego, ze Kornelką zajmujesz się tylko Ty, nie masz pewnie zbytnio czasu by tęsknić, myślec, bo tak malym dziecku robota zawsze sie znajdziesz i stad wydaje Ci się, ze troche jakbyście się  oddali od siebie. Nie ma co się dziwic, rzadko sie widujecie. Ja jak ze swoim widziałam sie raz na 2-3 tyg, miałam podobnie jak Penny, każdy zyl swoim życiem, kontakt tel niby byl ale jak przyszło do spotkania, to na początku bylo tak dziwnie, sztywno, no ale potem już ok.

Hmm... a u nas nasz maluszek tylko przyspieszyl decyzje o wspolnym zamieszkaniu-choc na poczatku nie bylo mowy o tym...  Gdybysmy nie zaszli w ciaze pewnie dalej spotykalibysmy sie raz na jakis czas... Na poczatku bylo ciezko ale sytuacja sie wyklarowala I to w ostatniej chcwili bo niewiele brakowalo a babcia sprzedalaby domek i byloby po ptakach wiec nieraz warto zaryzykowac mimo niepewnej sytuacji Choc jak same wiecie na poczatku tez nie zapowiadalo sie kolorowo-wspolne mieszkanie z tesciami-badz co badz ludzie cudowni-ale tak jak Penny czy Cyniczna wyprowadzilam sie z domu przed 18 i teraz dostosowywanie sie do innych bylo dla mnie katorga... Samo to ze zeby zejsc do lazienki sie wyszczac trza bylo sie ubierac w nocy coby czasem na tescia w gaciach nie trafic...takie pierdoly ale jednak przeszkadzaja

U nas nic a nic sie nie dzije oprocz tego ze puuuchne W piatek bylam u gina i wszystko sie trzyma wysoko,skurczy brak wiec czekamy dalej Juz sie nie ludze ze urodze przed terminem:P A moja polozna jak na zlosc w dniu naszego terminu rozpoczyna urlop

Kobra nie słuchaj męża bo umrzesz z głodu, oni mają dobre intencje ale często przeginają. mój też mi zabrania jeść słodycze i lody a mnie strasznie ciągnie do lodów i jak nie zjem raz na 2 dni to czuję że umieram więc on gada ja jem i tyle;) co do zdrowego odżywania to ostatnio się zapuściłam pod tym względem więc zamierzam dzisiaj zjeść 2 pomarańcze aby trochę odbudować swoje witaminki. jutro mam wizytę u doktorka, a jednak dotrwałam;) ten miesiąc bardzo mi się dłużył przez te bule brzucha a teraz już mam wizyty co 2 tygodnie ustalone więc będę pod stałym nadzorem i będę spokojniejsza.
na temat mieszkania - każdy ma tak jak umie sobie zorganizować, ja odziedziczę połowę mieszkania po babci i jak coś bym spłacała moją siostrę, ale to dalekie plany bo babcia dzięki bogu dobrze się miewa, nas nie stać na wynajęcie mieszkania bo 700 złoty wynajem plus rachunki wyjdzie gdzieś 1000 więc mój musiałby zarabiać z 3000 aby nas utrzymać a u nas w mieście nie ma na to szans. i nie zgadzam się z tobą mm że jest łatwo z pracą, to zależy od regionu, u nas jest bezrobocie teraz zwalniają z famaku 1500 osób i nawet do sklepu mnie nie chcieli bo mam wyższe wykształcenie. pracowałam 3 lata w trakcie studiów ale to za mało mówią za małe doświadczenie więc już podłamana sytuacją chciałam iść do tesko i wtedy zaszłam w ciąże. i nikt mi nie powie że nie próbowałam i że nie chciałam i że z pracą jest łątwo, mój od jutra idzie do pracy i niestety mimo 3000 włożonych na doszkolenie ostatnio nie dostał pracy w zawodzie i tytuł inżyniera też może sobie wsadzić u nas jest tak że jak nie masz znajomości to pracy dobrej nie dostaniesz i tyle. ja każdą pracę miałam po znajomości i się tego nie wstydzę. my i tak wyjedziemy bo tu nas nic nie trzyma, mąż tylko czeka aż malutka będzie mieć z pół roku i wtedy pojedzie do Anglii i pół roku zostanę tu sama po czym on po załatwieniu mieszkania i wszystkiego nas tam ściągnie. on tam był 5  lat i by wrócił tam gdzie pracował.
miłego dnia dziewczyny;)

Oj dziewczyny, widzę, że czytanie ze zrozumieniem szwankuje jednak u większości z was
Wrócę do mojego posta i zacytuję raz jeszcze - nie zdecydowałabym się na dziecko bez zapewnionych KOMFORTOWYCH WARUNKÓW MIESZKANIOWYCH.
Dla jednego wystarczająco komfortowe jest mieszkanie z teściami czy rodzicami - vide Cyniczna - dla innego oddzielnie, dla jeszcze innego razem we własnym mieszkaniu.

Ja odniosłam się do tego, ze coraz więcej was tu jest na forum dziewczyn, które się skarżą codziennie, że wam źle we własnym domu. Że teściowa upierdliwa, że babcia nie sprząta itd. itd. Dla mnie to właśnie byłoby katorgą a nie sam fakt mieszkania z kimś.
Na dowód dodam, że my planujemy za rok czy półtora zamieszkać właśnie z moimi rodzicami - szukamy teraz wspólnie dużego domu, który podzielimy na dwie części. Chcemy tego bo potrzebujemy dużo miejsca, co za tym idzie dużego wkładu finansowego więc chcemy sprzedać trzy nieruchomości, które mamy i zainwestować je w coś wspólnego.
Natomiast podejmując tę decyzję rozmawiamy dużo i często - właśnie o granicach, które każda z rodzin chce wprowadzić. Po to aby nie doszło do takich konfliktów, że ktoś nam będzie wchodził na głowę. Dom to miejsce, w którym powinniśmy się czuć w stu procentach komfortowo, gdzie powinniśmy móc wypocząć a nie męczyć się z tego czy innego powodu.

Julia, przede wszystkim ty demonizujesz moją wypowiedź Nigdzie nie napisałam, że ktoś ma mieć własne M ale jeśli decydujesz się na posiadanie dziecka z facetem a macie zero perspektyw na wspólne mieszkanie to potem proszę się nie dziwić jak pół życia będą kłótnie i awantury bo borykanie się z nieprzyjaznymi teściami mnie osobiście wpuściło by szybko w stany depresyjne... I po kiego grzyba w takich warunkach wychowywać dziecko? W imię tego aby po prostu je mieć - bo fajnie mieć potomka? Serio? ... No nie wiem.

Nikogo nie potępiam ale nie jesteśmy dziećmi... Podejmujemy decyzje - ponośmy ich konsekwencje... Czasem możemy popełnić błąd - może nam się wydawać, że dana sytuacja nie będzie problematyczna a taką się okazuje - wtedy uważam, że jako dorośli ludzi powinniśmy zrobić wszystko aby dążyć do zapewnienia komfortu sobie i całej naszej rodzinie.
Tyle!

Ale ja Cię doskonale rozumiem Tylko , że to co piszesz na ogół w praktyce wygląda inaczej
"Nie zdecydowałabym się na dziecko bez zapewnionych komfortowych warunków mieszkaniowych" -czyli jakich ? Przecież często taka  super teściowa zmienia się po narodzinach wnuka i staje się zrzędą I jak przewidzisz te "komfortowe warunki" ?
Ja z kolei nie wyobrażam sobie nie mieszkać z ojcem dziecka ale nigdy, przenigdy nie chciałabym mieszkać razem z teściami czy nawet z własnymi rodzicami mimo, że mam cudownych rodziców i przyszłych teściów !

Ale co ma jedno z drugim ? Polegać na samym sobie  to jedno a użerać się z teściową , która przeobraziła się w jędzę to drugie Zapytałam się pennylane jak przewidzi zachowanie teściów/rodziców w przyszłości ? Często te wyznaczone wcześniej granice nie idą w parze z rzeczywistością i w trakcie wspólnego mieszkania wychodzą spory-niestety

ja na jednych garach z teściową żyłam ponad 2 lata,mimo że sobie aż tak w drogę nie wchodziłyśmy,nie kłóciłyśmy się to i tak na poddaszu zrobiliśmy osobne mieszkanie,inaczej szybko bym zwiała z tego domu,bo na dłuższą metę życie z teściami to nie życie
moja teściwa po 4 dniach się z własnymi córkami kłóci jak przyjadą,więc ze mną byłoby to samo prędzej czy później,a ja jestem wredna więc mogłabym za dużo powiedzieć i byłoby jeszcze gorzej

Kobra, ja do samej ciąży studiowałam i dorabiałam na własne potrzeby .Nie były to ogromne sumy ale na przysłowiowe waciki miałam .Mieszkałam u siostry więc o tyle dobrze.... Teraz nie pracuję i jestem na utrzymaniu narzeczonego , który nie chce słyszeć o tym bym w takim stanie biegała w weekendy do pracy. Mam lokatę na którą mój ojciec i dziadek wpłacają mi od dziecka pieniądze. Nie wybierałam pieniędzy nawet na czesne tylko wzięłam pożyczkę studencką z zamiarem oddania gdy zacznę już pracować w zawodzie
Wiem, że los bywa przewrotny i nieraz chcąc nie chcąc musimy zamieszkać razem z teściami/rodzicami .Ale pisząc, odniosłam się bardziej do sytuacji pennylane, która zamieszka z rodzicami nie dlatego , że musi ale , że chce -i to jest różnica !

A z tym domem to masz rację .Nie pomyślałam o tym

Julia - odpowiedziałam na Twoje pytanie zanim je zadałaś
"Czasem możemy popełnić błąd - może nam się wydawać, że dana sytuacja nie będzie problematyczna a taką się okazuje - wtedy uważam, że jako dorośli ludzi powinniśmy zrobić wszystko aby dążyć do zapewnienia komfortu sobie i całej naszej rodzinie."
W praktyce - jeśli teściowa okazuje się potworem to trzeba zakasać rękawy, pracować dwa razy więcej i zdobyć własne lokum.

Wiadomo, że różnie w życiu bywa. Jednak to, że znajdujemy się w jakiejś sytuacji nigdy, powtórzę NIGDY, nie oznacza, że w tej sytuacji musimy zostać...
Tak jak to napisała Trochę inna ja - czasem trzeba się mocno napracować, żeby mieć wygodnie - ale ja uważam, że warto
Zwłaszcza jeśli w perspektywie jest maluch, który naprawdę odbiera emocje panujące wokół niego, a takie kłótnie pod wspólnym dachem bardzo na dziecko wpływają

Swoją drogą - co do pracy - ja na przykład też nie pracuję i utrzymuje mnie mąż. Tzn. pracuję ale tylko w radiu gdzie zarabiam ledwo 1000 zł (na Warszawę to jest nic) i to tylko 4h w tygodniu tam jestem więc to żadna praca.
I wcale nie uważam, żeby to było bezwarunkowo ŹLE.
Ja po prostu swój komfort mam, długo na niego pracowałam, wcale nie spadło mi wszystko z nieba, choć na pewno miałam dużo łatwiej niż wiele z was, czy wiele z moich znajomych, bo miałam zawsze pomoc rodziców, no i nasza rodzina nie należała do ubogich.
Nie mniej jednak, nawet mi zabrało sporo czasu ustalenie jak chcę żyć, gdzie mieszkać, w jakim związku funkcjonować itd. Wiem, że dla niejednej kobiety okres ciąży z facetem 300km dalej (ja w Wawie, on w Gdańsku) to byłoby coś nie do zaakceptowania.
Każdy ma swój pomysł na życie
I dlatego, od samego początku dyskusji, pisałam wprost - że ja was dziewczyny podziwiam bo JA OSOBIŚCIE nie mogłabym tak funkcjonować. Tyle co miałam do powiedzenia

A tak zmieniając temat .
Julia - Ty chyba tez masz wysłać do szpitala ta listę życzeń na poród? coś mi się kojarzy, ze wspominałaś. Ja już pisze ja miesiącami i dalej nie wiem co napisać . Wiesz już co zamierzasz w niej umieścić? Ja napisałam kilka punktów, nawet nie wiem czy to aż trzeba im pisać. Napisałam ze chciałabym by mój mąż był przy mnie cały czas, a także by mógł spać ze mną na sali, ze nie akceptuje studentów podczas porodu, ze życzyłabym sobie lewatywę , i nie chciałabym by użyto kleszczy jeżeli nie będzie takiej konieczności i ze chciałabym rodzic w wannie i na tym się kończy, nie wiem co jeszcze dopisać....A koniecznie muszę im to wysłać jutro. Czytałam na pewnym forum, ze kobiety wypisują listę na kilka stron A4, ale ja nawet nad tymi punktami musiałam się nagłowić .

Selene, właśnie siedzę na tyłku i uzupełniam ta listę, położne mówiły, ze spanie z partnerem na sali jest jak najbardziej możliwe, ale wolałam to jeszcze dopisać. Moj facet będzie miał urlop na mój poród, wiec chciałabym by był ze mną. Nie chciałabym niczego przeoczyć, skoro mogę pisać o swoich oczekiwaniach, ale z drugiej strony nie chce wyjść na jakąś paniusie, która za dużo wymaga . Jednak kazały mi wysłać ta listę, wiec coś w niej trzeba umieścić . Te laski co pisały na kilka stron A4 to chyba myślą, ze jada do SPA a nie na poród . Ja  chciałabym mieć lewatywę, bo tutaj nie robią jak się nie poprosi, a i poród w wannie wydaje się fajnym pomysłem, podobno przynosi ulgę.

Chyba skreślę o tych studentach...w końcu gdzieś muszą nabywać praktyki, wiec nie powinnam być tak samolubna....A uważacie, ze warto pisać o tych kleszczach? w końcu położne same wiedza najlepiej co robić... i pewnie nie użyją ich jeżeli nie będzie takiej konieczności...

A co do tych zarobków Selene, 1000 zl na Warszawę to naprawdę mało, a jeżeli się wynajmuje mieszkanie to już całkiem. Nie mieszkałam w Wawie, ale zanim wyjechałam do Norwegii to był tez pomysł przeprowadzki tam, wiec badałam teren. Tez pracowałam i za 900 zl, ale to naprawdę dużo zależy od regionu.

Kobra, tak Mam napisać swój "Birth plan"
Po pierwsze mam zaznaczyć w jakim miejscu chcę rodzić (w domu, w szpitalu) . Położna mi mówiła, że przy pierwszym dziecku zazwyczaj najlepiej w szpitalu a dopiero następne porody w domu no ale mam napisać o miejscu narodzin Lilly
Druga ważna sprawa to w jaki sposób chcę urodzić -mam do wyboru : łóżko, wodzie lub przez cesarskie cięcie-wybieram w wodzie Tak jak Ty
Chcę by narzeczony był podczas całego porodu jak również siostra i mama (jak już będzie u nas) ale tylko w początkowej fazie 
Zaznaczę, że T ma przeciąć pępowinę.
Dalej muszę jasno określić czy zgadzam się na zastrzyk przyśpieszający wydalenie łożyska-jeszcze nie wiem na co się zgodzę !
Napiszę również, że zgadzam się by malutka otrzymała witaminę K i chcę by umieścili mi ją na brzuchu a nie zabrali od razu

To tyle Jak sobie przypomnę to dopiszę

OK, dzięki . Pewnie, jak sobie coś przypomnisz Julia to napisz, ja to jutro wysyłam. To i ja się zgodzę już na tych ewentualnych studentów . Czytałam właśnie, ze nawet się przydają, bo skaczą przy pacjentce, przynoszą jej wszystko, a i tak bezpośrednio w poród nie ingerują. Ja nie chce by mój facet przecinał pępowinę, w ogóle ma zakaz "tam" zaglądać . On po prostu ma awaryjnie przy mnie być . O tym zastrzyku to nie wiem, nie zastanawiałam się tak samo jak o witaminie K...ale zaraz o tym poczytam.
Selene, właśnie tez tak myślę, ale może warto zaznaczyć, sama nie wiem. Na sama myśl słowa "kleszcze" mnie dreszcze przechodzą.:/

Kobra, studenci moga być milsi niż same położne pamiętam, jak ja miałam operację ze znieczuleniem zewnątrzoponowym. Dwie studentki koło mnie lataly, przygotowaly mnie do operacji, a później trzymaly za rękę. Na początku trochę się krępowałam lataniem nago przed nimi ale potem było mi już wszystko obojętne. Po prostu lekarze są już zmęczeni codziennością i nie do końca muszą być mili i życzliwi jak czytam niektóre opinie o porodach, to aż mi ręce opadają. Sama teraz zastanawiam się nad szpitalem, w którym rodzić, bo chciałabym się zapisać do szkoły rodzenia i jak czytam o tym, że kobieta mówi położnej, że jej odeszły wody, a ta krzyczy do sprzątaczki " idz na korytarz, bo jedna się zlała" no to szczęka i cycki opadają...

Selene, właśnie po przemyśleniu sprawy, studentów zostawiam .
Julia, mnie położna nie uświadomiła, gdy byłam u niej z ta lista to mówiła tylko, ze to jeszcze za wcześnie, ale ja nie lubię odkładać na ostatnia chwile wiec napisze już sama. Czego się spodziewać wiem mniej więcej z "mojej norwegii" tam na forum dziewczyny pisały jak to mniej więcej wygląda i byłam oglądać szpital, gdzie tez uzyskałam kilka informacji.
Co do karmienia, to tutaj tez jest podobnie jak u Ciebie. Na liście tego nie umieściłam, bo wydaje mi się, ze wystarczy jak powiem na miejscu, chociaż w sumie...może i dopisze i zapełnię trochę lukę w tych papierach bo uboga ta moja lista .

Tutaj podobno maja tendencje do odsyłania do domu, gdy prawie rodzisz , wiec na pytanie, które mi zadali "Co możemy zrobić, byś czuła się bezpiecznie",napisze, żeby mnie do chałupy nie odsyłali .

Joasia, coś mnie ominęło, ktoś się tu kłócił?

Selene, już 15??? ale ten czas leci....Niedługo poznasz płeć!