A miało być pięknie..... - Netkobiety.pl

Witajcie dziewczęta 

Ja też. 
................................................................

Szczerze? ... ja wolę słowo pisane, niż obrazki wklejane.
Ale, jak to mówią: "nic nie może przecież wiecznie trwać"...wątek zmienił formę wypowiedzi, więc należy się dostosować.

Moja siostra też się lubuje w obrazkach. Na ubiegłoroczne święta Bożego Narodzenia wysłała mi emailem życzenia, ze skaczącym Mikołajem, który miał wklejoną jej twarz.

Ba-cha, dopowiedziane:
Kto się smuci, ten jest smutas,
Kto się kłóci, ten jest...kłóciasz, albo przez rz kłóciarz 
Przecież, rym musi być zachowany!
................................................................

W temacie pieprzu, to przypomniał mi się taki wierszyk:
"Nie pieprz Pietrze pieprzem wieprza,
bo przepieprzysz wieprza pieprzem"

Polecasz Cisza na ból brzucha pieprz, ale który? Bo jest czarny, biały i czerwony, no i ziołowy, ale ten nie w ziarnkach.
No, bo wiesz, jak już zastosować, to żeby z najlepszym efektem.   
..........................................................

jjoanno, jak pobędziesz więcej na forum i nie będziesz taka bardzo współodczuwająca, tylko nabierzesz trochę dystansu do przedstawianych historii, to polecę Ci kilka wątków wartych przeczytania.
Oczywiście, jak będziesz chciała.

Też tak początkowo, bardzo emocjonalnie przeżywałam...a, z czasem nabrałam takiej zdrowej rezerwy.
Bo natłok tych wszystkich przeczytanych zdarzeń, wpływał niekorzystnie na moje samopoczucie.
Dlatego w pełni Cię rozumiem.

Pozdrowienia. 

Witam wieczorkiem....:lol:

Żyworódko   - a myślisz,że ja nie czekam na  cdn! ...ciszy ...????    
bardzo lubię czytać ....
mam parę watków na które wchodzę - czytam - i w ogóle nie piszę ....

Marzenna witaj .....

Marzenno witaj
Rozgość się proszę.

No dobra dziewczyny.
Chcecie to macie coś z historii:

Przyjaciółki

Miałam je. 
Z kilkoma przyjaźniłam się od lat panieńskich.
Z każdą z nich spotykałam się od czasu do czasu na babskie plotki i bardzo to sobie ceniłam, ale życie jest, jakie jest i nie zawsze idzie wszystko po mojej myśli.

Jedna owdowiała bardzo wcześnie i wycofywała się z życia towarzyskiego, bo nie znosiła pełnych rodzin, wychowując sama dwie córki.
Zgorzkniała i wiecznie nieszczęśliwa nie była zachętą do spotkań i omawiania wspólnie problemów, jak niegdyś bywało.
To ja podtrzymywałam tę znajomość i miałam wrażenie, że robię to na siłę.
I chyba tak było,bo gdy wyciszyłam się........... to ona  także zamilkła.
Rozeszło się po trzydziestu latach.

Druga rozwiodła się bardzo wcześnie i została z dwiema córkami.
Pomagałam jak mogłam tym bardziej, że eks był ojcem chrzestnym jednej.
Chętnie brała...... ale nie była ze mną szczera i np. zataiła fakt, że ma romans z żonatym mężczyzną. Dowiedziałam się dopiero, gdy zdradziły ją jej kształty. Była już w 6-tym miesiącu.
Jej dwie córki były dorastającymi panienkami.
Nie byłam jej potrzebna, bo facet nie chciał nikogo spotykać i poznać, więc dała mi to zrozumienia.
Odstałam.
Byłam przywoływana, gdy ją zostawił i wrócił do żony, ale ja już nie chciałam i tak padła nasza przyjaźń jeszcze
od lat panieńskich.

Trzecia była  ze szkoły podstawowej jeszcze.
Mieszka nadal blisko, bo ja  po wyjściu za mąż przeprowadziłam się bliżej niej.
Ona piła odkąd pamiętam.
Ja nie.
Potem piłyśmy obie.
Ja nie piję, ona pije i to ona nie chce ze mną abstynentką, teraz gadać.
 
Z czwartą kiedyś pracowałam.
Bywała u nas często, bo blisko mieszka.
Ale ta lubiła bardzo mnie, a jeszcze bardziej mojego męża i to z wzajemnością.
Po wielu latach tej przyjaźni moja kuzynka naszła eksa i ją w niedwuznacznej sytuacji, gdy ją odprowadzał wieczorem do autobusu po moich imieninach.
Już z nią nie pracowałam od dawna, więc łatwiej było zerwać.

Ostatnia, która mieniła się moją przyjaciółką, a była to nowo nabyta przyjaźń, gwizdnęła mi pieniądze społeczne o czym już wcześniej pisałam.
Dzięki tej właśnie skończyłam karierę zawodową i po 30 latach pracy przeszłam na rentę.

No i dosyć.
Już nie chcę przyjaźni. 
Nie znaczy to, że jestem całkiem odizolowana od tych pięknych uczuć, ale to już są kobiety z mojej rodziny.
Obcej już nie zaakceptuję jako przyjaciółki, bo zwyczajnie przestałam wierzyć w przyjaźń, taką prawdziwą, bezinteresowną i bezwarunkową.

Mam bardzo dużo znajomych, ale to nie jest to samo.
Żadnej już nie zaufam tak prawdziwie.

Ba-Cho
Tylko pozazdrościć

Ja na terapii usłyszałam, że przez całe swoje życie za dużo dawałam, a za mało brałam i chyba coś w tym było /jest/,
skoro sprawdziło się to i z moimi najbliższymi, którzy także zwłaszcza brali i była to gra do jednej bramki.
Teraz jestem ostrożniejsza w dawaniu. Patrzę przede wszystkim najpierw na swoje potrzeby, a potem na potrzeby innych.
Nie jest to łatwe, bo ja altruizm wyssałam z mlekiem matki.
Jednak gdy dopuszczam do głowy rozum, to nawet udaje się to nie najgorzej.

Chyba już całkiem ozdrowiałam, bo smak kawy znów czuję i jest pyszna.
Czasem żałuję, że nie mam sąsiadeczek jak Ty i moja siostra, gdzie co rano u innej kawusię popija się.
Mieszkam w domku i nie pozaprzyjaźniałam się z sąsiadkami z bloków, chociaż wymieniamy grzeczności,
bo w moim życiu za dużo złego działo się i nigdy nie ujawniałam tego na zewnątrz.
Na zewnątrz zawsze miałam /mam/ uśmiech na twarzy.
Najbliższa sąsiadka też mieszka w domku, ale nie chce już ze mną gadać, bom abstynentka.
Teraz kawę popijam przy komputerze.

Witam!
Ja niestety nie mam żadnych psipsiółek, czego bardzo żałuję. Może jest to spowodowane dzieciństwem. Ojciec despota , najlepiej żeby nikt nie przychodził bo może powie coś przykrego albo jak spojrzał to chciało się odrazu wyjść. Człowiek cały czas stłamszony i zakompleksiony bał się wyjść ze swojej skorupy bo może ktoś wyśmieje a to boli.Potem ucieczka w małżeństwo , niestety z alkoholikiem jak się okazało, więc też nie ma czasu na spotkania bo dziecko , bo nie wiadomo w jakim stanie dzisiaj wróci i czego będzie się czepiał.To już za mną , ale stare koleżanki gdzieś się porozjeżdżały a nowe przychodzą i odchodzą. Nie mam takiej naprawdę od serca, a szkoda.
Bardzo lubię oglądać babskie filmy gdzie właśnie są takie zwariowane przyjaciółki np. Lejdis, nowy serial Przyjaciółki czy też  Seksu w wielkim mieście.

Przyjaciele

Nie masz teraz prawdziwej przyjaźni na świecie;
Ostatni znam jej przykład w oszmiańskim powiecie.
Tam żył Mieszek, kum Leszka, i kum Mieszka Leszek.
Z tych, co to: gdzie ty, tam ja, - co moje, to twoje.
Mówiono o nich. że gdy znaleźli orzeszek,
Ziarnko dzielili na dwoje;
Słowem, tacy przyjaciele,
Jakich i wtenczas liczono niewiele.
Rzekłbyś; dwójduch w jednym ciele.

O tej swojej przyjaźni raz w cieniu dąbrowy
Kiedy gadali, łącząc swojo czułe mowy
Do kukań zozul i krakań gawronich,
Alić ryknęło raptem coś koło nich.
Leszek na dąb; nuż po pniu skakać jak dzięciołek.
Mieszek tej sztuki nie umie,
Tylko wyciąga z dołu ręce: "Kumie!"
Kum już wylazł na wierzchołek.

Ledwie Mieszkowi był czas zmrużyć oczy,
Zbladnąć, paść na twarz: a już niedźwiedź kroczy.
Trafia na ciało, maca: jak trup leży;
Wącha: a z tego zapachu,
Który mógł być skutkiem strachu.
Wnosi, że to nieboszczyk i że już nieświeży.
Więc mruknąwszy ze wzgardą odwraca się w knieję,
Bo niedźwiedź Litwin miąs nieświeżych nie je.

Dopieroż Mieszek odżył... "Było z tobą krucho! -
Woła kum, - szczęście, Mieszku, że cię nie zadrapał!
Ale co on tak długo tam nad tobą sapał.
Jak gdyby coś miał powiadać na ucho?"

"Powiedział mi - rzekł Mieszek - przysłowie niedźwiedzie:
Że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie".

Adam Mickiewicz

Bajki znane i wciąż aktualne.
Byłam nieraz takim zającem

Witam!
Tematy przeważnie znajduje nam Cisza . Jestem okropnie szczęśliwa że to już wieczór piątkowy, nareszcie trochę luzu, chociaż wiadomo że zawsze coś do zrobienia się znajdzie.

E tam kobiety
ja wcale nie chcę być przewodniczącą
Rzucajcie tematy i ja też się pod nie podłączę.

No, ale dziś jest piąteczek więc zakupeczki zrobione. Lodówka zapełniona, garnki też.
Nagotowałam pysznego rosołu wczoraj wieczorem i objadłam się nim nieludzko.
Musi być smaczny, skoro dziś towarzyszył mi wnuczek i też się objedliśmy, że nie mogliśmy się ruszać.
Zlegliśmy więc przed telewizorem i oglądaliśmy bajki.
Gdy już był czas do domu, to wnuczek poczuł zapachy w kuchni i dociekał, co to jest.
Gołąbki - odpowiedziałam, bo właśnie dziś je zrobiłam / z mieskiem/ i to też ze sporym nadmiarem.
Nie wyszedł, aż zjadł dwa   i mlaskał z apetytem.
Moja kuchnia jemu bardzo odpowiada.
Odpowiadała i młodej, ale ta stoi poza granicą, bo ja wcale nie myślę z nią się godzić.
Jeszcze nie teraz. Niech skruszeje, chociaż jak na razie to chyba wciąż twarda.
Jej strata.
Prawdę mówiąc, to moja kiedyś pełna rodzina lubiła objadać się moimi wytworami kuchennymi.
Nie pamiętam, żeby mój eks kiedyś powiedział, że jestem złą kucharką.
Jest powiedzenie, że przez żołądek do serca, więc ja to stosowałam, a on i tak serce oddał innej.
No, serce nie sługa........... tyle, że teraz ani mnie, ani jej nie ma.
 

Droga Ciszo...!
Kiedy czytam o Twojej sytuacji rodzinnej to cholernie się boję,żeby mi się coś takiego nie przytrafiło.Mój mąż prowadzi ciągłą wojnę z naszą najstarszą latoroślą.Kiedy mu powtarzam,ze to tylko bunt młodzieńcy u Niej w kontaktach z Nim,to tylko powtarza:oby.Wojna zaś wciąż trwa.Nie wiem,może źle robię,ale ja pewne rzeczy /oczywiście nie wszystkie/ wole przemilczeć,żeby nie skończyło się na tym,że pouciekają wszyscy z domu w wieku 18-stu lat,bo znajdą powód i to jeszcze jaki:żeby najdalej od rodziców.

Hey - witam sobotnio .....

               
                                        na gołabki ... ciszy ...hi    ale nie lubię ich robić ,
     
    dziś upiekę ciasto ... - więcej sie nie wysilę

dziewczynki - tematy ... same się tworzą   ale - fajnie jest się wypowiedzić na temat "aktualny" -
tylko nie zawsze jest wena !     pozdrawiam.......

Witam ....
jjoanno - ojjjj leniuszku - co do pieczenia
co do gołabków - to też wyjadam tylko farsz - bo liściami  lata temu się podtrułam - i został uraz do tej potrawy ...
nie pamiętam kiedy je robiłam...

cisza ... hm...  pozdrawiam 
echhhhhhhhh nic już nie piszę ....hii

Witajcie u schyłku dnia. 

Cisza, zapewne punkt widzenia, zależy od punktu siedzenia/odniesienia. 
Ale fajnie, że wyjaśniłaś...to tak na przyszłość, aby już nie było nieporozumień/niedomówień.

jjoanno, sumituj się, sumituj...
hehe.....też tak czasem mam, że co nie doczytam, to sobie dopowiem 
Pamiętam, pamiętam...jutro sporządzę listę.

bulinko, doczytałam dzisiaj, że we wczorajszej wypowiedzi piszesz, iż grozi Ci utrata pracy.
To bardzo przykra wiadomość. Z pewnością bardzo się tym dołujesz - zarejestruj się zaraz w Urzędzie Pracy, żeby otrzymać zasiłek dla bezrobotnych, a w między czasie może Ci coś zaoferują.
Masz czwórkę dzieci (poczytałam dzisiaj trochę Twoich wypowiedzi), zatem lekko nie będzie.

Polecam Ci wątek userki :Niezaradny życiowo i nieodpowiedzialny mąż przez agasta84.
Co prawda, już dłuższy czas się nie udziela, ale opisuje problemy zdrowotne swojego synka.
.........................................

Ja dzisiaj miałam bardzo pracowity dzień, wzięłam się za okna...umyłam jedno. 
Bo później ćwiczyłam wklejanie obrazków, ale nie wedle instrukcji Ba-chy, tylko tak po swojemu - na skróty.
Na swój komputer skopiowałam, ale na forum do kafejki nie kopiował mi się obrazek.
Więc na razie odpuściłam.

Kolorowych snów życzę. 

No i przypomniało mi się z przeszłości jak to pieniądz leciał w dół, a w zakładach pracy wciskali książeczki oszczędnościowe
zamiast np gotówkowej premii specjalnej.
Chcieli nauczyć ludzi oszczędzania, niewiele wartych papierków.
Taką też książeczkę otrzymał mój kiedyś mąż i przyszedł do domu zadowolony, że teraz to on będzie sobie oszczędzał.
Sobie, bo jego zdaniem ja nie byłam oszczędną.
Ja wolałam kupować wartościowe rzeczy np. do domu, czy lokować w coś, co przyniesie zysk.
Gdy przyszłą denominacja, to moje dolary chowane w skrytce miały jakąś wartość i za nie później wykupiłam córce
mieszkanie własnościowe, a jego książeczka była jedynie pamiątkową rzeczą.
Tak też sobie zbierał brzęczące monety, wydawane jako okolicznościowe.
Może za 100 lat będą miały wartość numizmatyczną, bo teraz to można dzieciom dać do zabawy.
Z natury /ten wtedy mój/ był bardzo chytrym facetem. Żałował pieniędzy na sprawianie nam jakichś przyjemności.
Tak ma do teraz. Byle co, byle jak i gdy złowił , a raczej to jego złowiła bogini, to tak zgłupiał, że ojcowiznę na nią przetracił.
Ona ma dom i już nowego kochanka, a on długi i......... wspomnienia.

Ja na tym wszystkim jednak wyszłam najlepiej
Jestem wolna, swobodna, na braki nie narzekam.
Wspomnienia mam także, ale zupełnie inne.

Miłej niedzieli Wam ......... i Tobie też.

Moja będzie miła, bo idę do opery na balet  'Echa czasu' 

.

Witam wszystkich niedzielnie

Z czasów lecącego pieniądza pamiętam jak moi rodzice mieli dość pieniędzy, aby kupić meble do pokoju, a potem to już tych pieniędzy zostało tylko na mały stolik.
Moja mama jeszcze teraz czasem ojcu wypomina że nie chciał węgla kupić to chociażby coś było, a tak poszło
Zbieranie monet to z kolei była pasja mojej siostry, teraz już jej to przeszło.
Ale pamiętam jak chodziła na jakieś targi (czy jakoś tak się to nazywało) i wymieniała się z jakimiś starszymi panami

Co do utraty pracy..........
Gdzieś tu na forum (nie wiem gdzie, jakoś tak jest że dopiero po czasie mi się coś przydaje)
jedna z użytkowniczek pisała, że straciła pracę kilka lat przed emeryturą.
Chyba było tak źle, że skorzystała z pomocy psychoterapeuty.
Ten jej powiedział "jak się zacznie pani nad sobą użalać to będzie po pani".
I znalazła pracę i dotrwała do emerytury.
Grunt to pozytywne nastawienie. Bo użalanie się nad sobą nic nie da.
Nie można myśleć "nie dam rady" tylko "dam radę", bo innego wyjścia nie ma.

żyworódko

To jeszcze bardziej się wysumituję ........
Czytałam to zdanie i czytałam i w końcu mi wyszło "chyba się pomyliła i zamiast "y" napisała "a""
Moja wielka prośba do Ciebie, jak już będziesz czytała moje (no i nie tylko moje, tak za przeproszeniem zostanę adwokatem choć przez chwilę ) wypowiedzi to czytaj tak długo aż wyjdzie pozytywnie, bo tak ma być czyli POZYTYWNIE.
A pozytywnie to nie znaczy że ma "sieknąć".
O tych wątkach to pomyślałam "chyba zapomniała" albo "nie doczytała", a teraz jak przeczytałam to nie bardzo wiedziałam o co chodzi, dooooopiero mi się przypomniało.
Tak więc jesteś i pamiętliwa i nieomylna.
I tu na forum bardzo zapracowana, a ja to bym sobie życzyła żebyś tu na tym wątku po prostu sobie odpoczęła.
No i ciekawa jestem tego obrazka wklejonego "na skróty"

Marzenno

Oj tak ciężko dziś o takie jubileusze, takie czasy jakieś przyszły.
Pamiętam jedną parę obchodząca 50-lecie pożycia małżeńskiego jak to wójt i urzędnicy chcieli ich zaprosić na uroczystość do urzędu gminy a oni nie chcieli się zgodzić.
Jedynie w kościele odbyła się uroczystość.
Niedługo po tym zmarło się mężowi. Także na tej 50 zakończyli swój staż małżeński.

Pozdrawiam

Witam o poranku.   

Chciałam Was dziewczęta, przywitać obrazkiem, ale on pojawił mi się i później znikł         

Muszę jednak robić po prawidłowemu, a nie po swojemu.   

Ba-cha, no jakieś tu czary-mary się dzieją...wchodzę w wątek...obrazek jest...na razie nie znika.

też polecam...

No piękne te Wasze obrazki

Cisza wklejałam obrazek wg Twojej instrukcji i udało się!
Bardzo prosty sposób. Niby człowiek zna tą mysz, a tu proszę okazuje się że jej nie zna

[img]viewtopic.php?pid=1278231#p1278231[/img]

Super obrazki wklejacie, ja się muszę jeszcze doszkolić.

I co nie udaje mi się

Cisza a z jakiej strony bierzesz takie cudeńka?

Marzenna, braawo, braawo, brawissimo     

Dziewczęta, ode mnie, dla każdej z Was, róża herbaciana oraz piosenka "Jesienne róże" w wykonaniu Mieczysława Fogga.
Chodzi za mną dzisiaj cały dzień. 

http://www.youtube.com/watch?v=79Lq9NRhS5k

Cisza, też tak kopiowałam. Tylko najpierw skopiowałam do swojego notatnika, żeby mieć obrazek na rano przygotowany.
Jak rano wkleiłam do wątku, to mi się nie otwierał, dopiero po jakimś czasie później.
W ciągu dnia kilka razy sprawdzałam, czy nie zniknął. Ale ostał się. 

Witajcie wieczorowo.

Dzisiaj pożegnałam dobrego znajomego, można rzec przyjaciela, który był w naszym /jeszcze małżeńskim/ życiu od zawsze,
a i po tym gdy się rozwiedliśmy.
Był przyjacielem mojego eksa z wojska. Ja także mogę go nazwać przyjacielem moim, bez żadnych podtekstów, bo przez wiele lat okazał się człowiekiem prawym, uczciwym i szczerym i wiele mi w życiu pomógł, chociażby tym, że opierniczał tego wówczas mojego, za jego zachowania do mojej osoby. Wspierał mnie w trudnych chwilach i pomagał jak umiał.
To od niego pierwszego dowiedziałam się, że jeszcze wtedy ten mój ma kochankę. To on naprowadzał mnie na wiele spraw.
Eks myślał, że jako przyjaciele /z żoną także się przyjaźniliśmy/ to będzie akceptacja dla jego nowej królowej.
Nie było, więc nie śmiał do nich z nią pojechać.
Gdy nasze małżeństwo się skończyło, to już nie przyjeżdżał ze swoją żoną, a sam i gdy nie zastał eksa, to przychodził do mnie na herbatę i pogaduszki.
Spotkanie z jego rodziną dziś na cmentarzu zaskoczyło mnie, bo tak mnie przywitali jakby nigdy nic w moim życiu nie zadziało się złego.
Wręcz przeciwnie serdecznie i ciepło.
To Ona mnie zawiadomiła, że On nie żyje.
Ten kiedyś mój nie zrobił tego, więc jego zdziwienie, że jestem i to w ich gronie spowodowało, że trzymał się na uboczu.
Spieszmy się kochać ludzi............
Oni przeżyli ze sobą wiele lat i dość łagodnie przechodzili wszelkie trudności, jakie życie niesie.
On poczuł się źle na tyle, że poszedł do lekarza, a wcześniej lekarzy omijał szerokim łukiem.
Diagnoza była porażająca. Po stwierdzeniu, że rak go w całości opanował - odszedł w tydzień po......... co dla niego to wybawienie, ale szok dla rodziny.

Gdy wracałam z cmentarza rozklekotanym autobusem, ledwie usłyszałam, a raczej wyczułam wibracje mojego telefonu.
To moja bratowa z informacją, że ktoś także z dobrych mi znajomych odszedł i żegnać go będziemy w piątek.
Kostucha zbiera żniwo, co widać po ilości pogrzebów, a także wieku ludzi.

Cieszmy się zatem zdrowiem i życiem i korzystajmy ile możemy, bo nie wiadomo ile jeszcze.

Cisza...wyrazy współczucia.
Wszystko się kończy.Biegamy za lepszym życiem,za pieniądzem i po co?Czasem trudno na to odpowiedzieć,a szczególnie wtedy gdy odchodzą przyjaciele.

SPIESZMY SIĘ

Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to, co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie, że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny, że czas masz, bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stad odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się nie umierać
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Spieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą

ks. Jan Twardowski

Witam w czwartkowe południe.   

Miałam problem z komputerem. Program antywirusowy, zaczął czasami palić się na żółto (prawidłowo winien być zielony kolor) informując, że komputer jest potencjalnie bez ochrony. Tak trwało około tygodnia, aż w końcu zaniepokojona powiedziałam synowi, który poradził mi, abym na razie nie wchodziła w internet, a wczoraj od nowa zeskanował mi cały program. Okazało się, że komputer złapał wirusa o nazwie TROJAN.
Pierwszy raz mi się to zdarzyło.
Poczytałam trochę w necie i okazało się, że inni użytkownicy też zostali zaatakowani przez ten wirus.
Ale już wszystko dobrze i czytam zaległe posty...
?..............................................

jjoanno, byłam pewna, że temat 'następna' czy 'następny' został dostatecznie omówiony, zainteresowani się wypowiedzieli, kto, co i jak zrozumiał, Ty też...
Nadal tak uważam, więc nie bardzo widzę potrzeby odnoszenia się ponownie, przerabiania go.
Co do pozostałych Twoich przemyśleń, to:
na forum nie pracuję, tylko się udzielam w miarę czasu i chęci, ale dzięki za troskę, to miłe...
sama piszesz, że można czytać i czytać i pozostać przy swojej interpretacji,   
z tą pamięcią u mnie to bywa różnie, jak nie zapomnę, to pamiętam. Z nieomylnością też.   
Twoja ?wielka prośba? i Twoje ?życzenie?, godne przemyślenia i stosowania...w obie strony.
Ot i tyle!

Dla mnie wklejanie obrazka ?na skróty?, to tym sposobem, który podaje Cisza, pisałam już o tym.
Jak klikniesz w BBCode znajdujące się pod ramką posta, to tam jest też pouczenie.
?.............................................

Śmierć...zabiera najbliższych, znajomych i zupełnie obcych nam ludzi.
Bogatych i tych biednych ? wobec niej wszyscy jesteśmy równi.
Myślę, że nie można się niczym od kostuchy wykupić. I  wierzę, że każdy ma swoją ?świeczkę życia?, dlatego umiera się niezależnie od wieku. Ale w sercach tych, którzy zostają, odprowadzają zmarłych do miejsca ich wiecznego spoczynku, zawsze gości ból, żal, żałoba.
Nasuwają się pytania, dlaczego oni, dlaczego już i teraz?
...........................................

Cisza, spojrzałam przez okno, na chodnikach dużo liści, chociaż wczesnym rankiem były już zgarniane.
A ja lubię, gdy idąc, liście szeleszczą mi pod butami - to taki odgłos jesieni...a po niej zima, tę porę roku też bardzo lubię.
Pewnie, że takie porządki na ogrodzie są dosyć ciężkie dla kobiety, ale można te czynności wykonywać, że tak powiem z 'chlebkiem', rozłożyć w czasie.
Zatem owocnej pracy.

Miłego...do końca dnia.

Cisza, no właśnie, mam zainstalowany ten darmowy program antywirusowy.
W takim razie, jak tylko zaobserwuję, że zmienia się kolor lampki, to przechodzę na płatny.

To fajnie, że się uporałaś z zaplanowaną robotą.
Fakt, że na wiosnę, to dopiero byłaby mordęga, bo liście podgnite i wplątane w rosnącą trawę.

Uff, ależ ta ciuchcia kopci z komina, a od dołu kurz się unosi. A dopiero co tylko się dotleniłaś.   

jjoanno, wedle życzenia.
Oto następne wątki z pismem przewodnim:

http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=45729 - to aktualny wątek, historia jak w tytule i nie tylko...

http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=8118 - ta historia w 100% prawdziwa, niesamowita - o miłości z internetu. Najpierw są ochy i achy, bo miłość jak z bajki. Następnie, tu na forum dochodzi do spotkania autorki/obecnej narzeczonej z byłą miłością narzeczonego. Jest między nimi dialog, zarzuty każdej ze stron...i ta miłość straciła nieco na blasku. 

http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=27519 - to wątek dosyć luźny, wesoły, czytając można się pośmiać z tłumaczeń mężczyzn, dlaczego zdradzili swoje partnerki.   

Tylko proszę, nie zarywaj nocek...bo będę miała Cię na sumieniu.   

Też wszystkim dobrej nocki życzę.