A miało być pięknie..... - Netkobiety.pl

Ja również witam w ten piękny jesienno-zimowy dzień.

No to na dzień dobry

coś z historii

Czas na horror

Wcześnie rano po wyjściu do pracy byłego i A...do szkoły,  spałam w najlepsze , bo byłam na długim zwolnieniu lekarskim,
gdy z pokoju G. dochodzi szczekanie jej psa. Córka także była wyjątkowo w domu .
Pokój dziewczyn usytuowany był blisko drzwi wejściowych .
Gdy pies zaszczekał, G. wstała i otworzyła drzwi, by wypuścić go na podwórko .
W tym momencie do mieszkania wtargnął chłopisko z 1,85 mówiąc, że źle się czuje i chce pomocy.
Mamo chodź, bo ktoś ............ nie zdążyła dokończyć, bo ja już stałam obok.
Przystojniak jak diabli, w czarnej skórzanej kurtce, z ręką za pazuchą i patrzy dziwnym wzrokiem.
Jak mogę panu pomoc ?  - pytam.
Boli mnie serce - odpowiada i wchodzi bez pardonu do pokoju, i siada na córki tapczanie ,a mnie młotki w głowie
walą jak szalone.
Czuję co jest grane, a strach o córkę dodaje mi odwagi.
Wysyłam G... do mojego pokoju po propranolol, a następnie do kuchni po wodę i odgradzam ją od drzwi -  swoją
osobą.

Mówię do niej, idź po ojca , bo przecież on jest u L.... wymieniam nazwisko najbliższego sąsiada .
Ona nie  łapie, patrzy na mnie zdziwiona, bo wie, że ojciec jest w pracy,ale ja ją wypycham na zewnątrz, więc
już o nic nie pyta i idzie do pana L... . w szlafroku.
W tym momencie widzę, że przy krzakach blisko furtki stoi samochód, a oparty o niego stoi inny zbir .
No to wiem, już jestem pewna ............
Zaczynam krzyczeć, żeby córka uciekała, bo jest to napad.
I czuję za sobą tego, co był w mieszkaniu.
Drę się z całej siły i szarpie z tym bandziorem, bo on chce mnie wciągnąć do mieszkania.
Nie dawałam się. Tamten widząc szaloną kobitę, a drugą gdzieś biegnącą, zaczął tego wołać do samochodu,
zapuszczając silnik.
Uciekli. Udało mi się jednak odczytać numery rejestracyjne.

Córkę zawróciłam. Zabarykadowane odczekałyśmy i gdy poczułyśmy się bezpiecznie wyszłyśmy z naszej twierdzy.
Na miejscu, gdzie stał samochód leżała strzykawka i waciki .
No tak, rękę przecież chował, a ja myślałam, że.........
Zebrałam to w torebkę foliową i pojechałyśmy na policję.
Nie mieli żadnej wątpliwości, że był to napad. Numery auta były fałszywe. Dowody przyjęli.
Nie mieli również wątpliwości, że jedynie moja zimna krew  i rozum uratować nam mogły życie.
Nie mogę sobie wyobrazić, co by było gdyby córka sama była w domu. Miała wtedy 22 lata.

Mój były wrócił z pracy i gdy opowiadałam, pokazując jemu wyłamane do krwi paznokcie przy  palcach obu rąk,
powiedział cytuję:
"coś mi nie dawało w pracy spokoju, bo gdy rano wyjeżdżałem oni już byli i z jednym
z nich spojrzeliśmy sobie w oczy".

Mój były pracował od domu zaledwie 10 minut jazdy samochodem.
Nie mieliśmy w domu jeszcze telefonu.

Po kilku godzinach znalazłam w ogrodzie naszego podwórkowego Misia - otrutego.
To dlatego nie przyleciał na ratunek.........
Weterynarz określił kilkanaście godzin jego odejścia, więc Misio musiał zostać otruty późnym wieczorem
poprzedniego dnia.
Więc obrabowanie mieszkania zostało zaplanowane.

Byłby to cholerny pech, bo nie odkupiliśmy straconych rzeczy po włamaniu pierwszym, które miało miejsce
kilka lat wcześniej. Wtedy jednak niczyje zdrowie czy życie nie było narażone.

Takie były uroki mieszkania na zadupiu osiedla , gdzie kiedyś diabeł mówił dobranoc.

żyworódko

Dziękuję za instrukcję w sprawie wyszukiwania wątków.
No jest tego tyle, że...........na razie nie szukam.

Cisza to ja

No ładny prezent dla Wątusia z okazji jego 7 urodzin (wątek liczy już 7 stron) - horror...
No ale skąd mogłaś wiedzieć, że będzie miał urodziny

A tak do rzeczy..........

Myślę, że w takich sytuacjach włącza się nam jakiś zmysł o którego istnieniu w normalnych warunkach byśmy nie pomyśleli.
Dla mnie to całe zdarzenie, które opisałaś to horror oczywiście, ale jak jeszcze wspomniałaś o tej strzykawce (nie mogę patrzeć na strzykawki bo igły bo wkłucie) więc to mega horror.

Takie mam pytanie czy długo "zbierałaś się" po tym wydarzeniu......bo przecież każdy podjeżdżający samochód mógł to wydarzenie przypominać, przynajmniej mi by przypominał.

Co do złodziei..........

Moja siostra była ostatnio na wycieczce z pracy m.in. w Wiedniu.
Jej koleżanka, która też z nią jechała ma w Wiedniu siostry, które pierwszy raz od ich wyjazdu z Polski odwiedziła.
I u jednej z sióstr mieszkała na czas wycieczki.
Siostra mieszka na parterze i na noc, było ciepło, otworzyła drzwi balkonowe na całego.
Na to ta koleżanka czyli jej siostra zgodnie z polskim zwyczajem: no co ty robisz?
Na to siostra: a kto ci tu wejdzie....
Co za życie.........

A taki horror w moim życiu.........

Działo się to w mieście chyba z kilkanaście lat temu. Ruchliwa ulica, pełno ludzi, chyba wiosna to była,
niedaleko przystanek tramwajowy.
Ulica. Chodnik. Wzdłuż chodnika parking. Za parkingiem schody (kilka stopni) wzdłuż tego parkingu.
Te schody prowadziły do sklepów. Jest ich tam chyba z kilkanaście. Nad wejściem do tych sklepów takie zadaszenie z filarami.
Chodzę sobie po tym chodniku w tę i z powrotem. Czekałam na rodziców, którzy mieli podjechać samochodem i mnie zabrać. Tu się z nimi umówiłam, telefonów komórkowych wtedy nie było.
I tak sobie chodzę a w pewnym momencie zauważyłam, że identycznie chodzi facet wzdłuż tych sklepów pod filarami. Ja zawracam, on też, ja idę on też. Miał na sobie ciemny kapelusz, ciemny płaszcz. I chyba taką twarz bez wyrazu, potem juz nie zwracałam uwagi.
I ani uciekać no bo gdzie ani krzyczeć no bo dlaczego?
I tak chodziłam a we mnie narastał coraz większy strach, strach psychiczny.
I w końcu umęczona psychicznie i fizycznie no bo i nogi już tez wysiadły, pomyślałam sobie usiądę sobie na ławce na przystanku tramwajowym wśród ludzi.
Trochę się uspokoiłam, może to tylko taki zbieg okoliczności.
Aż tu nagle on wchodzi i siada koło mnie na tej ławce.
Całe szczęście nie widziałam jego twarzy z bliska.
Zerwałam się i przed siebie na ten parking pobiegłam.
Tam na szczęście stał już samochód.........bo nie wiem co byłoby dalej.

Nigdy bym nie pomyślała że można się tak bać w biały dzień wśród tłumu ludzi a jednak.....

Dobrej, spokojnej nocy wszystkim życzę.

No piękne te horrory
To ja dodam jeszcze jeden, a kiedyś i następne..........

coś z historii .....

                  Cudze listy

Wracam do domu i jak zwykle podglądam, czy w skrzynce jest jakaś poczta. Jest.
Wyciągam zadowolona, że to żadne awizo, czego nienawidzę i przecież już wszelkie sprawy pozałatwiane i co najmniej dwa lata eks da mi spokój, a innych ważnych poleconych, nie spodziewam się.
Biorę koperty i idę do mieszkania.
Dobrze, że starym zwyczajem nie oderwałam boku koperty, a najpierw obejrzałam i stwierdziłam, że ten list jest do innego adresata, zamieszkującego przy innej ulicy w moim osiedlu.
Oglądam pozostałą korespondencję, a ta także pod tamten adres. Nazwisko odbiorcy to samo, imiona różne.
Co za gamoń, myślę o listonoszu, który wrzucił tę korespondencje do mojej skrzynki, ale stwierdzam, że nie ma stempli pocztowych, więc pocztę tę wrzucił pewnie, pracownik z konkurencji Poczty Polskiej.
Jestem jeszcze nie rozebrana, myślę sobie, więc pójdę z tą korespondencją, bo może jest ważna dla kogoś.
W głowie mi świta, że to niezbyt daleko ode mnie. Nazwę ulicy znam doskonale, ale nie umiem w myśli zlokalizować numeru.
Przywołałam zasadę nadawania numerów, że idą one z nurtem Wisły, jak i do niej i idę na wyczucie, a tam niespodzianka, bo jest numer 4 i zaraz 16 ty, a numeru 2 nie ma i już.
Obchodzę ulicę wzdłuż i wszerz i ani, ani.
Pytam pana wchodzącego pod 4 ty, a on nie wie gdzie jest 2. Pod 16 mogę dostać się znając kod.
Nie daję za wygraną, a także ciekawość mnie prowadzi i chodzę od bloku do bloku, sprawdzając numerację, bo ciemno i z daleka nie widać.
Pytam  przechodniów, jednak oni też nie wiedzą. Stoję już ponownie bezradna przy numerze 4, gdy wychodzi pani z pieskiem.
Pytam ją, a ona mówi, a wie pani tam w krzakach za blokami, trzeba przejść przez boisko i na wprost.
Dziękuję serdecznie i kieruję się wg wskazówki, ale nie podoba mi się to, bo gdzie to w krzaki wchodzić po ciemnicy.
A muszę też przejść przez boisko, gdzie kilka lat temu na gałęzi drzewa powiesił się młody chłopak.
Już chciałam zrezygnować i pójść w dzień, ale zaczyna mi się pokazywać dach stojącej chałupki, która ni przypiął, ni wypiął, stoi poza blokami, hen gdzieś na skraju pola. Robię ręką znak krzyża i śmiało idę, psiocząc na numeracje, które się pop....  przy budowie bloków.
Dotarłam. Widzę dzwonek, więc naciskam. Co prawda widzę skrzynkę na listy, ale diabli wiedzą, czy jaja kukułczego i ja komuś nie podrzucę.
Wychodzi ktoś i grubym głosem pyta  - czego?
Ja nieśmiało pytam, czy tu mieszka iksiński, a ten sam głos pyta, a do którego idzie?
Ja odpowiadam, że do trzech i wymieniam Marcina, Krzysztofa, Roberta.
Głos nieprzyjemny -  to z trzema się pani umówiła?
Ja - nie, nie umówiłam się z żadnym z nich, ale mam listy do oddania.
On- to nie może pani od razu tak gadać?
Ja- no przecież pytałam czy mieszka tu iksiński.
On- ale nie powiedziała pani, o którego idzie. Ja też iksiński - dodaje.
Ja- no tak, więc weźmie pan te listy ode mnie? Znalazłam je w swojej skrzynce- informuję.
Uchyla się furtka, a w niej widzę postać nieciekawą.
Ostrożnie podaję te koperty i wycofuję się do tyłu, a on przygląda mi się przez chwilę i proponuje, żebym wstąpiła na kielicha.           
O żesz, myślę sobie..........aleś mnie facet rozpoznał..........
Podziękowałam uprzejmie i oddaliłam się spiesznie.
To zabawienie się w doręczyciela zabrało mi godzinę.
Pewnie kurier nie znalazłszy adresata i nie zawracając sobie głowy szukaniem............
                 uszczęśliwił tym mnie, bo mieszkam pod 2.

Ale już po sprawie, jedynie to zaproszenie na kielicha, jakoś mi pulsowało w skroniach........

Dobrej nocy

.

Podejrzana

Byłam w  Śródmieściu i przechodząc przez Nowy świat weszłam do ekskluzywnego sklepu z kosmetykami, by ewentualnie dokonać zakupu kremu do twarzy, którego już w domu miałam niewielką ilość.
Pochodziłam sobie po sklepie, by nacieszyć oczy. Tu postałam, tam postałam. Coś wzięłam do ręki, by się przyjrzeć, poczytać, zdobyć wiedzę na temat nowych kosmetyków, których obecnie jest zatrzęsienie. Wybrałam wreszcie krem, poszłam do kasy, zapłaciłam i wychodzę, a tu w bramce wyjściowej alarm.
Idę dalej, bo przecież niczego nie ukradłam, więc to pewnie nie o mnie chodzi.
Jednak o mnie!
Pan ochroniarz niemalże łapie mnie za fraki, by mnie zatrzymać.
Proszę ze mną mówi. Dokąd - pytam? O tu........ i przesuwa się na bok, by nie utrudniać innym przejścia.
Co pani kupiła?.........pyta.
Krem - odpowiadam.
Proszę paragon.
Proszę...... podaję razem z zakupionym kremem.
Nic więcej pani nie ma? Nie - z tego sklepu nie mam nic więcej.
Proszę pokazać torebkę.
Moją torebkę? Chyba pan nie ma prawa kontrolować mojej torebki.
Więc wezwę policję.
Proszę bardzo - mówię.
Niczego nie ukradłam i nie obawiam się , a pan mnie nie będzie rewidował.
Ludzie przechodzą w tą i z powrotem. Sklep znajduje się w ruchliwym miejscu.
Przechodzą, zatrzymuję się, przyglądają............
Złapali złodziejkę............. może też bym tak myślała o kimś.
Podchodzi do nas ktoś z personelu i pyta ochroniarza czy przepuścił ten zakup przez bramkę?
On na to......... NIE.
Kobitka przechodzi z tym moim już, bo przecież zapłaconym kremem, a bramka daje sygnał.
Każe ochroniarzowi zrobić to samo - bramka wyje.
Zagadka rozwiązana.
Na spodzie pudełka było maleńkie metalowe coś, co Ona nazwała zakodowaniem /czipem/, mówiąc, że ta partia tak miała w iluś przypadkach.
Mówiłam o tym - zwróciła się do ochroniarza.
On mnie przeprasza, ona mnie przeprasza........tłumaczy, że on nowy........ a ja dopiero teraz robię się czerwona..............ale ze złości.

Obejrzało mnie ileś osób. Ile z nich pomyślało, że jestem złodziejką ?
                    tego  nie da się ustalić.

Ba-Cho
Pewnie jesteś ciekawej urody kobietą i istotnie przyciągasz.
Szkoda, że także nieciekawe typy.
Co do koleżanek, to nie wypowiem się, bo musiałabym użyć brzydkiego słowa.
Pozdrawiam.

.

Witajcie

Dziś pobiłam swój rekord życiowy - 3 godziny w kolejce do lekarza rodzinnego, przede mną 6 osób.

Tak się zastanawiam nad słowami, które przytoczyła Ba-Cha a mianowicie "w czym mogę pomóc".
I tak..........
Wchodzę do sklepu, wzrokiem szukam sprzedawcy, aby powiedzieć dzień dobry, po czym zajmuję się oglądaniem nie zwracając uwagi na sprzedawcę. Jeżeli w tym momencie pada "w czym mogę pomóc" a ja na ten moment pomocy nie potrzebuje to i u mnie wywołuje to negatywną reakcję. Już nie mam ochoty więcej nic oglądać, bo czułabym się obserwowana, to by mi przeszkadzało, wiec nie mam wyjścia, wychodzę.
W innym wypadku gdy oglądając jakąś rzecz, mam ochotę o coś zapytać, rozglądam się i w tym momencie pada "w czym mogę pomóc" i jeśli odpowiedź mnie satysfakcjonuje to istnieje duże prawdopodobieństwo kupna. Jeżeli w momencie, gdy potrzebuję "w czym mogę pomóc", a widzę, że sprzedawca rozmawia przez telefon to też wychodzę.
Ostatnio w dużym sklepie agd, gdy potrzebowałam tego "w czym mogę pomóc" to mocno się musiałam natrudzić, bo jeden gdzieś tam uciekł do magazynu, drugi akurat obsługiwał klienta, w końcu znalazłam.
Tak więc różnie to bywa z tym "w czym mogę pomóc". Wszystko zależy od sytuacji.
W tej w której nie potrzebuję tego "w czym mogę pomóc" to zawsze sobie tłumaczę że przyszły takie czasy, że klient nasz pan i jakoś żyje.......:)
Nie podoba mi się ten zwyczaj (raczej to chyba jakieś ustalenie) gdy podchodząc do kasy, zwykle w sklepach spożywczych, kasjerka pierwsza mówi dzień dobry. Mi bardziej wypada, bo to ja podchodzę. Sama z kolei nie mówię pierwsza, bo jakoś tak się czuje jakbym zwracała jej uwagę.
I to tyle rozważań.........:)

Ba-Cha

Jak to określiła Cisza jesteś kobietą o ciekawej urodzie, która przyciąga wszystkich, tylko ci "weseli" są po prostu śmielsi.

żyworódko

znalazłam ten wątek..........wchodząc w archiwum skojarzyłam, że na czerwono są napisane tytuły wątków i tak krok po kroku znalazłam.......nawet długo nie szukałam

Cisza to ja

Gratuluję. No bo żeby ze zwykłej, sąsiedzkiej przysługi zrobić horror to mistrzostwo świata.
Co do tej sytuacji w sklepie. To niewiarygodne jak szybko i łatwo korzystając ze swojej funkcji, w tym przypadku ochroniarza przykleić etykietkę "złodziejka" a po "pięciu minutach" powiedzieć przepraszam i wszystko jest w porządku.

Dobrej nocy wszystkim życzę

Ba-Cha

Czytam Ciebie tutaj, bardzo jak widać uważnie.
Ale kto wie, w końcu wieczory będą coraz dłuższe, więc może się skuszę na więcej...........:)

ps. bardzo ładna kartka

Pozdrawiam.

Ciszo, ja mam podobnie. Stres mnie osłabia i czuję się wyssana z życiowej energii. Nic mi się wtedy nie chce i mogłabym zapaść w jakiś zimowy sen... Dzisiaj strasznie człowiekowi ciężko o "spokojne życie"...a szkoda, bo baaaaaaaardzo i mi jego brakuje...
Życzę zdrówka i sił...

Całe szczęście, że często uśmiecham się. Należę bowiem do osób, które rzadko okazują, że im w duszy marsz żałobny gra.
Dołki chyba zakopane, bo obudziłam się zupełnie inna.
Kota niestety nie pogłaszczę mimo, że aż 4 sztuki są w pobliżu.
Mieszkają w budynku gospodarczym. Są podrzutkami przez dzikie kotki. Od lat tak mamy, że kotki z działek przychodzą kocić się tu do nas, a potem część dzieci zostawiają i idą sobie znów tam, skąd przyszły.
Kiedyś jedna z mam wrzuciła mi przez okno dwoje swoich dzieci, a dwoje wyniosła jeszcze ślepe.
Tak wiec te nasze, nie nasze koty chadzają własnymi drogami. Tu jeść dostaną, przezimują też w dobrych warunkach, a wiosna następuje zmiana. Czasem któreś na dłużej zatrzyma się.
Nie oswajam jednak żadnego, bo często nie ma mnie w domu, czasem miesiąc, albo dłużej, a zwierzę domowe cierpi, gdy jest
zostawiane. W ogóle już nie przyzwyczajam się do zwierząt z podanych powodów.
Polubiłam życie bez ograniczeń.
'Lombard'........ lubię i chętnie słucham.
Dziękuję Ba-Cho

Margolinko
Najważniejsze, żeby nie poddać się, nie rozklejać, bo potem ciężko jest poskładać.
Życie jest takie, a nie inne i jeśli czegoś w nim zmienić nie można, to trzeba zaakceptować, by nie zwariować.

jjoanno
To ty jeszcze nie wiesz, że w systemie lecznictwa polskiego panuje zasada - pacjencie lecz się sam!
Nie znoszę lekarzy /w sensie zawodu/ pójście do przychodni, to dla mnie wielka wyprawa, a już czekanie 3 godziny, chyba by mnie rozwaliło.
Na szczęście zbyt często jeszcze w przychodniach nie przesiaduję.

Co do natrętnych sprzedawców, to zmykam szybciej, niż weszłam. Nienawidzę gdy nadmiernie się mną opiekują. Nie kupuję też towaru przy którym nie ma ceny. Nie pytam o ceny, których uwidocznienia unikają prywatni sprzedawcy na straganach.
Nie kupię np owoców od kogoś, kto wygląda na brudasa, lub śmierdzi alkoholem.

Skoro jestem przy zakupach to powiem, że czyściochą wielką to ja nie jestem, ale gdy przychodzę z zakupami do domu, to je wszystkie /które mogę myć wodą/ wkładam do zlewu i myję z dodatkiem płynu, a te których myć wodą nie da się, przecieram ściereczką i dopiero wkładam do lodówki.
Nigdy nie biorę pierwszego z brzegu, a sięgam gdzieś dalej, bo nie są wymacane, okasłane........... itp
Dziwaczka ze mnie? Może i tak. Tak jednak mam i już.

                          Pozdrawiam kobietki.
                          Miłego dnia i Tobie też.....tak, tak... Tobie

Podjęłam próbę wstawienia obrazka.........niestety nieudaną

Więc już lepiej będzie napisać

śmiech............

Staram się dużo śmiać. Często jest tak, że nie ma aż takiego powodu aby się śmiać, a ja się śmieje..........tak dla zdrowia właśnie.

koty........

Mam dwa koty i dwa psy. Niestety, gdy psy były małe koty były akurat na wyprawach marcowych i jak wróciły to zostały już wrogami psów a nie przyjaciółmi. Wcześniej jak mieliśmy koty i psy to żyły sobie w wielkiej przyjaźni.
Teraz jest tak, ze psy urządzają sobie polowania na koty i przez to koty nie są zbyt oswojone.
Nie dadzą się pogłaskać.
Nie tak dawno kotka miała małego kociaka. Więc sobie postanowiłam, że w końcu oswoję sobie kota do pogłaskania.
Obserwowałam go od małego, dzień w dzień zaglądałam do kociej nory.
Widocznie nie byłam zbyt lubianym gościem, bo matka-kotka wzięła kociaka i się wyprowadziła w nieznane mi miejsce. Gdy w końcu mały kociak wyszedł był zupełnie dziki.
Miałam nadzieje ze póki jest jeszcze mały to jeszcze coś z tego będzie. Niestety pies go upolował i tak to się źle skończyło.

muzyka.........

Jakby to było bez muzyki? Nie wyobrażam sobie.......

służba zdrowia........

No wiem, że lecz się sam, gorzej z receptami. Z jednej strony ciężko te 3 godziny, ale z drugiej strony patrząc to cały czas jakieś rozmowy się tam toczyły m.in. o chorobach
Dowodem na to że się sama wyleczyłam niech będzie ta historia..........
Było to kilka lat temu.
Miałam bardzo wysoka gorączkę i nic poza tym.
Trochę domowymi sposobami próbowałam się leczyć, ale nic nie pomagało.
W końcu poszłam do lekarza. Diagnoza: wirus. A na wirusa to tylko leki na obniżenie temperatury.
Zgodziłam się z tą diagnozą bo wiedzę internetową na ten temat miałam.
I tak tydzień obniżałam tę temperaturę ale poprawy nie było.
Było już tak źle że zaczęłam mieć jakieś omamy.
W końcu konsylium rodzinne uznało ze jest sobota i nie ma na co czekać trzeba jechać na pogotowie.
Więc pojechałam. Tam lekarz  zbadał mnie po czym powiedział, że powinnam zostać w szpitalu.
Nie byłam na to przygotowana psychicznie, na dodatek wróciły wspomnienia z wcześniejszego pobytu, gdy trafiłam do szpitala prosto z ulicy z wypadku.
Nie chciałam by to znowu się powtórzyło.
Przypomniało mi się, że trochę bolały mnie zatoki więc poprosiłam o wypisanie antybiotyku.
Podpisałam jeszcze jakiś dokument, ze nie zgadzam się na pobyt w szpitalu.
Już w domu gdy wzięłam pierwszą tabletkę od razu poczułam się lepiej.
I tak oto uchroniłam się od szpitala. Z drugiej strony jak ja mogłam sobie postawić taką błędną diagnozę. O tam całym wydarzeniu wie tylko moja kuzynka.

Teraz gdy byłam u lekarza na poczekalni siedział młody chłopak. Opowiadał jak poszedł do lekarza z bólem gardła, lekarz dał mu jakieś lekarstwa. Brał je i tak to się dla niego źle skończyło że gdyby jeszcze wziął ze dwie tabletki to byłoby po nim.
Na koniec ten chłopak pyta wszystkich, jaki tu jest najlepszy lekarz. I nikt nie umiał mu odpowiedzieć.

"w czym mogę pomóc"

ja już nic o sprzedawcach pisać nie będę

Dobrej nocy

ps. niby wszystko jest tak jak w tych podpowiedziach a obrazka nie ma

WITAM troche czytalam tu .Fajne pogawedki....Ja dostaje szalu jak jestem w sklepie i cos przymierzam i wiem ze cos jest fajne ale mi jest w tym nie ladnie wtedy podbiega ktos ze sklepu i tak stoi i podziwia te rzecz i ze jest mi w tym super ,,,No mysle sobie wariatka ciuch super ale nie dla mnie,,Mowie nie dziekuje i wychodze,,

Witam,
skoro brakuje tu nowych to i ja pozwolę sobie napisać kilka słów w pierwszym moim poście na tym forum.

Przeczytałam wszystkie posty.... niektóre dokładnie inne troszkę mniej i sama nie wiem od czego zacząć, może od tego, że główna historia jest bardzo poruszająca i jak już parę osób napisało wręcz nie prawdopodobna, ale życie takie jest, że pisze nam scenariusze, które nie zawsze są spełnieniem naszych marzeń, co wcale nie oznacza, że zawsze są złe. Wszystko co nam się w życiu przydarza czy to dobrego czy złego zawsze czegoś nas uczy. I mnie różne sytuacje w życiu spotkały choć może nie było ich wiele bo młoda jeszcze jestem i może nie tak przejmujące jak niektóre tutaj, ale każdy z nas ma jakiś bagaż doświadczeń który dźwiga na swoich barkach.

Jeśli chodzi o koty to mam jedną humorzastą kotkę, która wabi się Wena. I jest przy mnie zawsze kiedy mi smutno jakby wyczuwała mój nastrój. Czasem tylko siedzi i zerka czasem przychodzi i się przytula, a czasem ochoczo zaczepia do zabaw i gonitwy. I kocham ją bardzo mocno.

Co do "miłych pań w sklepie". Sama kiedyś pracowałam w handlu w różnych branżach. I w jednym z pierwszych salonów w których pracowałam dowiedziałam się od innego pracownika, że zapytanie "czy mogę w czymś pomóc?" jest najgorsze co można zrobić. Ponieważ z góry zakłada sie, że można komuś pomóc we wszystkim, a przecież nikt nie jest alfą i omegą. Dużo lepszym rozwiązaniem jest powiedzenie oczywiście po dłuższej chwili od wejście klienta do sklepu (nikt nie lubi jak się od progu na niego naskakuje): "jeśli mogę w czymś pomóc jestem do państwa dyspozycji/ jestem w pobliżu" lub coś podobnie brzmiącego.

Co tyczy się lekarzy to długie kolejki i oczekiwanie nie zawsze jest ich winą, a raczej naszego kochanego ministerstwa, ale mniejsza o to bo nie lubię zbyt wiele dyskutować na takie tematy, przypomniał mi się za to jeden raz kiedy to siedziałam w poczekalni oczekując swoje kolejki i podsłyszałam taką oto rozmowę dwóch starszych pań:
X: dzień dobry Pani Y
Y: dzień dobry Pani X, jak zdrówko
X: a bardzo dobrze, przyszłam bo wie Pani dawno już u doktora Z nie byłam i chciałam zobaczyć co u niego słychać

Chciałam dodać link do piosenki która ostatnio za mną chodzi, ale okazało się że nie mam ów przywileju póki co.... tak więc polecę jeszcze na koniec happysad - taką wodą być ... miłego słuchania

Pozdrawiam

Ja nie moge ocenic jak jest ze sluzba zdrowia w polsce poniewaz mieszkam za granica juz jakies prawie 30 lat..Co do pewnych komentarzy to wiem ze tak jest bo mam jeszcze rodzine w polsce i slyszalam rozne historie,mianowicie tak jak jest u nas chyba nie ma tak zadny kraj jezeli chodzi o leczenie dostep do roznych specjalistycznych aparatow,sama chet naszych lekarzy w leczeniu pacjetow i ta ryczliwosc pomoc.Wiem bo moj tata jest od jakiegos czasu chory i od jakiegos roku to tylko lekarze i szpital.No szpitale sa super warunli obsluga no musisz miec ekstra ubespieczenie szpitalne wtedy masz wieksze wygody bo cie jest ciebie stac na pokoj jednoosobowy etc....U nas jest inaczej i zawsze czy u lekarza czy w szpitalu masz jakis maly lub troche wiekszy procencik do zaplaty ale uwierzcie kazdego jest na to stac...U nas nie ma samych ludzi bogatych widze terz ludzie borykajacych sie od pierwszego do pierwszego ale sa placowki takie jak opieka spoleczna ktore super pomagaja ludziom w ciezkiej sytuacji finansowej lub mieszkalnej,,,,Nie ma u nas raju bo pracowas trzeba ,czlowiek goni od rana do nocy za groszem na lepsze zycie,sa tacy ze wola wziasc plecak na grzbiet i sie tulac,,,,,Sory za bycmoze bledy w pisaniu......pozdrawiam

Witam wszystkie dziewczęta w tym zakątku CISZY. 

Z dalszego ciągu Twojej opowieści wynika, że lekarz też miał wiedzę... internetową.
Zaraziłaś się bakteriami, miałaś grypę, a powikłaniem nieleczonej grypy, były zaatakowane zatoki.
Też wyczytałam z internetu.   
........................................................

A mnie to nie przeszkadza, a nawet bardzo lubię, gdy wchodząc do sklepu, jestem witana z uśmiechem i pytaniem: w czym mogę pomóc?
Też się uśmiecham i jeśli chcę 'coś' konkretnego kupić, to mówię, że interesują mnie np. buty ze skóry, podaję rozmiar, fason, kolor. Pani prowadzi mnie do właściwej półki, podaje buty te i tamte, a ja sobie przymierzam. To mi skraca czas zakupów.
Natomiast, jeżeli chcę się rozejrzeć tak ogólnie, to tak właśnie informuję.
Co prawda, nie przypominam sobie, abym była witana już w drzwiach.

Mnie z kolei zdarzyło się kiedyś, że ekspedientka odpowiadała mi w trakcie czytania gazety, kiedy pytałam o ceny produktów, bo nie były wystawione. Powiedziałam jej, że gazetę niech sobie poczyta w domu, bo w pracy to ma określone obowiązki, za które jej płacą. Szybko zareagowała, wstała, podeszła do półki i było już w porządku.

Nie lubię, jeżeli ekspedientka 'na siłę' udowadnia mi, że dobrze mi w tej np. garsonce. Zachwala i fason i kolor i że ten rozmiar.
A ja widzę, że tu mi się marszczy, tam za luźna i nie ten kolor. To wówczas już zdenerwowana odpowiadam, że przede wszystkim mnie musi odpowiadać, bo ja w tym będę chodzić. Ale zdarza się, że nieraz same powiedzą/odradzą, że ten towar nie dla mnie.

A przy okazji, wiecie dziewczęta, mnie się wydaje, że te lustra w sklepach są powiększające. W domu jak spojrzę w lustro, to jestem szczuplejsza...a, jakie jest Wasze zdanie?
.............................................................

Nie wiem, czy dobrze odebrałam, że bierzesz tą odpowiedź Pani 'X' na pytanie Pani 'Y' dosłownie.
Bo ja raczej potraktowałabym, jako wymijającą...

Z przebiegu całej rozmowy tych kobiet, dało się wywnioskować, że nie była to wymijająca odpowiedz ponieważ Pani 'X' jeszcze kilkukrotnie powiedziała, że po prostu nudzi jej się w domu, więc przychodzi do lekarza posiedzieć, pogadać, spotkać 'znajomych' w poczekalni. Zresztą odniosłam wrażenie, że obie kobiety znają się właśnie z poczekalni.

.......................................................................................

A jeśli chodzi o lustra w przymierzalniach to mam wrażenie zupełnie odwrotne ... że tak w sklepach wysmuklają.

Witam wszystkie Panie zwłaszcza te nowe

Tak właśnie było. Tylko ja idąc do tego lekarza pierwszego kontaktu nic o zatokach nie wspomniałam. Trochę mnie zabolało, zaraz przeszło, dlatego uznałam, że to nieważne.
Dziwne to było bo wcześniej to albo gardło albo zatoki albo kaszel. A w tym przypadku to tylko podwyższona temperatura i dreszcze i tak przez cały okres choroby.
Kiedyś myślałam, że to tylko ja sobie choroby wyszukuje w internecie. Do czasu aż usłyszałam wypowiedź jednego lekarza w telewizji. Mówił, że pacjenci przychodzą do niego i mówią, że w internecie to tak i tak. Na to on im odpowiada: to niech pana/panią internet wyleczy.
Więc się pilnuję
Co do luster, nie zauważyłam, ale wolałabym, aby mnie pogrubiły
............

Jeżeli chodzi o rozmowę pani x i y to myślę, że przeważnie ludzie starsi idąc do lekarza chcą po prostu porozmawiać nie tylko o swojej chorobie.

Ba-Cha

Może zacznę od tego skąd się wziął pomysł na wklejanie obrazków.
Zaczęło się od obrazka z myszą
Najpierw ja się nią zachwycałam, potem Cisza.
A potem jak zobaczyłam że wkleiłaś 3 sztuki, to pomyślałam, przecież to niesprawiedliwe że Ty trzy a ja ani jednego
Samouctwo jak widać bez efektów.

Więc zgodnie z Twoją podpowiedzią podejmuję próbę wklejenia obrazka:
-zapisałam obrazek (zgapiony z jednej ze stron  z Twoich obrazków )
-otworzyłam hosting
-wybrałam plik
(tam też pisze niżej "zmniejsz obrazki", rozumiem że nie ma potrzeby klikania tam?)
-następnie jest wyślij ........i tu już nie ryzykowałam, bo nie wiedziałam co się stanie?

Poproszę o dalsze wskazówki.........
Zaznaczam, ze jestem cierpliwa.....poczekam, aż posprzątasz

Dobrej nocy wszystkim

Witaj rumiankowa   rozgość się. Witajcie i Wy moje miłe.

Pozytywna myśl na dzisiaj rozbawiła mnie niesamowicie.
Wpadłam tutaj na czas wypicia porannej herbatki, bo od czasu choroby, coś na kawkę warczę.
Poprzestawiało mi się i tyle. Przed chorobą piłam mleko, które bardzo lubiłam, a teraz też mnie odrzuca.
No, ale jest tyle innych płynów /poza tym, na pierwszą literę alfabetu/, że nie będę narzekała, bo nie ma na co.

A dlaczego mnie ta myśl rozbawiła?
Ano dlatego, że zaraz wkładam ciuchy robocze, wchodzę na drabinę i muszę oczyścić rynny, bo liści w nich dużo.
Jak sobie tak poskaczę, to seksowność będzie się przelewała razem z tym szajsem z rynien.
Przestało padać, więc się zbieram, bo później nie wiadomo jak będzie.

Miłego dnia

O żesz!
Wypluj to kobito, bom w pierwszej chwili zaniemówiła
Ostygłam jednak szybko, bo nie seksiłam się od jakiegoś czasu, więc skąd ciąża.
Nawet gdybym się seksiła to już w moich jajnikach nie ma ikry - rybą zodiakalną jestem.
A gdyby nawet stał się cud - to po świecie w klatce jako okaz bym była wożona, a to mogłoby być ciekawe,
bo lubię podróże.

No dobra.....rynny poczyszczone, ja po prysznicu, pranie w pralce i wszystko gra.
No, może nie wszystko, bo ciut kości mnie bodą /nie ma tu błędu/, ale to do jutra już minie.
Teraz luzik i czas szykować obiado-kolację.

To był żart! A swoja drogą to fajnie mieć taką pociechę na starość.Najstarsza latorośl już wspomina,że niedługo opóści nasze progi,a pociecha mała mówi:kofam Cię i lubię Cię .

A tak w ogóle,to już widzę,że zaczęłaś porządki świąteczne? Pewnie trzeba by się było już nad tym zastanowić.

No wiem Cisza to ja,że masz ciężko,bo czytałam Twoje powiadanie od początku i bardzo Ci współczuję.Mam nadzieję,że moje dzieci nigdy się ode mnie nie odwrócą.

Kurcze........ ślinianki mi pracują! 
Uwielbiam torty, później jednak herbatka Slim Figura.
I pewnie ta herbatka pozwala mi utrzymać moje 62 kg od wielu lat.

Co do suszenia to w łazience niemożliwe, bo za mała. Wykorzystuję jednak kabinę prysznicową i na kiju leżącym na jej obudowie na skos, uwieszam wszystko co cieknie i na wieszakach, bo więcej da się powiesić.
Kuchnię mam dużą z aneksem na piec.
Stawiam suszarkę na szafki kuchenne, które mam pod oknem, uchylam je /okno/ i sporo węgla w piec.
Suszy się migiem. W mrozy też jak muszę to tak robię, ale wtedy jest o wiele gorzej.
Zawsze więc, no... prawie zawsze - łapię odpowiednią pogodę.
Na ten moment jestem powypierana na kilka miesięcy

Oj też zjadłabym takiego torta, tylko żeby nie był za słodki i żeby nie miał za dużo masy

Co do suszenia prania to z tym akurat nie mam problemu, bo albo w łazience albo na balkonie albo rozwieszam na suszarce w nieużywanym pokoju.
A tak ogólnie lubię jak pranie pachnie świeżym powietrzem.

I lubię też polskie piosenki..............co polskie to jednak nasze 

Odniosę się też do Twoich słów Cisza "kości bodą".
Ponieważ zdarzyło mi się być ubodzoną przez zwierzę i to chyba nie raz, już dokładnie nie pamiętam. Ale przez kości nie, bo raczej mnie bolały ale wyszukałam w encyklopedii i wydaje mi się, że te kości Ciebie po prostu kłuły.

Witajcie.   

W podsumowaniu napisałam, jeszcze jednego posta.
Że też niektórzy, dają sobie wciskać takie kity.
Cieszy mnie, że Ty nie.
............................................

Ja też dołączam się do podziękowań, bo również skorzystam z pouczeń...kiedyś.
Musi najść mnie taka vena, jak do prasowania.
.........................................

No...przecież cuda się zdarzają. Tak dla przezorności radziłabym Ci jednak, zaopatrzyć się w test ciążowy.   

.........................................
Dopisuję, bo nie wiem jakim cudem wcięło mi połowę posta...co za ból...

Nie mam sznurów na pranie ani w łazience, ani na balkonie.
Rozwieszam je na suszarce, w ciepłe dni na balkonie, a gdy zimno, to w kuchni późnym wieczorem - rano już jest suche.
Te ociekające wodą rzeczy, też tak jak Cisza, przewieszam przez kij w kabinie prysznicowej.
Potrzeba, jest matką wynalazku.
.........................................

U mnie dzisiaj posucha, tylko słonecznik i parę odnalezionych cukierków.
Ale za to jutro...impreza rodzinna i obowiązkowo tort, a także inne delicyje.   
.........................................

Czy kości bodą/bolą, czy też, to jest ból mięśni?
Cisza, bulinka, ja na tego rodzaju bóle, stosuję maść KUR-A-SAN. Bardzo mi pomaga.
.......................................

Spokojnej nocy, a ja jeszcze zajrzę do wątku "Samobójstwo, wyjście, ucieczka, czy..."
Nowa userka pisze o samobójstwie...może się odezwie, to z nią pogadam...

Ja swój dzisiejszy dzień (zresztą nie pierwszy) poświęciłam na walkę z telewizją cyfrową

Stawka jest wysoka: 5 programów które miałam, a których teraz nie mam w komplecie.
Mam albo 3 z 5 albo 2 z 5.
Wczoraj były 2 z 5, pozostałe 3 z 5 to: brak sygnału lub zły sygnał czyli nic.

Dziś postanowiłam zaatakować antenę.
Sprawa wcale nie jest prosta bo trzeba wejść na dach ganku.
Tam do ściany jest przymocowana antena.
Żeby wejść na ten ganek i dostać się do anteny trzeba zdjąć skrzydło okna, które znajduje się na strychu.
Co też nie jest proste, bo w końcu dawno otwierane (no bo po co?). Więc jak chwyciłam, żeby otworzyć to się tak zacięło, że o mało wszystkiego nie wyrwałam.

No ale jakoś dobrze się to skończyło. I zaczęła się trasa: antena- schody-telewizor (przeszukiwanie automatyczne, tak mnie wcześniej poinstruowano).

Skończyło to się tak, że są 3 z 5, nie ma 2 z 5, części pozostałych też nie ma.
Od poniedziałku znowu na dach.........

Po trudach walki wzięłam sobie gazetę do poczytania. A tam na pierwszej stronie też o walczących. Więc nie jestem sama
Na koniec zacytuje jednego z nich: "po co mi ta cyfra? i tak umrę analogowy".

Miłego weekendowego odpoczynku

Witam w niedzielny poranek.   

Ja zaglądam do wątków o samobójstwach i gwałtach i wypowiadam się.
Jest ich dużo, ale nie są oblegane - w przeciwieństwie do tych o seksie i zdradach.
Gdyby wypowiedzi ograniczały się do tych osób, które mają za sobą próby samobójcze i były ofiarami gwałtu, to te wątki byłyby "martwe'.

Myślę, że wiele z tych osób oczekuje na jakiś odzew...wirtualne wsparcie, chce pogadać, nie być samym w momencie załamania psychicznego. Wielu osobom natychmiastowa reakcja userów pomogła, są na to dowody, że nadal żyją i czynnie uczestniczą w życiu forum. Dziękują za wsparcie.

Najboleśniejsze dla mnie, są te jednorazowe posty osób, informujące o podjętej decyzji...ale skoro o tym piszą, to świadczy, że jednak mają jakieś wahania. Może jakiś wpis sprawi, że zaniechają targnięcia się na swoje życie.

Parę razy, już w nocy zaglądałam do tego wątku, ale userka nie odezwała się...w rezultacie zapomniałam się wylogować i spędziłam noc na forum ( nie pierwszy raz).

....................................................

Moja koleżanka uwielbia żaby. Ma ich mnóstwo, różnej wielkości.
Mnie też obdarowała - taką siedzącą pod parasolem z łopianu.
Podobnież, żaba 'sprowadza' pieniądze do domu(?). Oby.   

Życzę spokojnej niedzieli.   

Witam i ja ....
cisza.... hiiii  zapoczątkowałaś - zdjęcia ,wkleiki z mocniejszymi słówkami :lol:
przynajmniej nie będę mieć obiekcji wkleić - cosik z "pieprzykiem" internetowym
będzie na Ciebie :lol:

żyworódka jestem tego samego zdania  - pojedyncze wpisy o samobójstwie - są tragiczne ...
ale też - są po jakimś czasie .... ...

Kochana prosze powiedz skad czerpiesz wszystkie swoje sily zyciowe. Czytam Twoja historie i placze . Ja ze swoim bolem wydaje sie smieszna przy tym co ty przeszlas. Zycze Ci z calego serca samych pieknych chwil w Twoim zyciu oby Bog wynagrodzil ci wszystkie przykre chwile. Pozdrawiam cieplutko i czekam na cdn

Witaj Lianko
Sama nie wiem skąd biorę siły, by ciągnąc dalej.
Pewnie postawiona jestem na ziemi, by  poprzez cierpienia wciąż się czuć potrzebną.
Nie ma co kochanie płakać nad moim losem.
Mówi się, że kowalem swego losu każdy bywa sam. Więc pewnie czymś sobie zasłużyłam, by było właśnie tak.

Wspomniałaś ciut o swoim bólu, może wiec podzielisz się ze mną /z nami/ swoją historią, która sprawia, że o bólu napisałaś.
W gromadzie zawsze jest lepiej, a tu w tym wątku jak już chyba zdążyłaś zauważyć jest cicho i spokojnie, więc zostań z nami.
Pozdrawiam.

Oj, kobiety
z tą żabą to wyskoczyłam jak Filip z konopi, ale to wzięte z netu, więc nie spodziewałam się nagany za ewentualne wulgaryzmy.
Nie dajmy się zwariować, ciut luzu i humoru zawsze przyda się, by tą nieraz szaro-burą pogodę rozjaśnić.
Tak więc ciut 'pieprzyków' przyda się na pewno, bo wtedy i trawienie jest lepsze.

Co do pieprzu, to jest on bardzo zdrowy na bóle brzucha.
Ziarnko do brzuszka i facet do łóżka i po bólu.
Miłego dnia.

.

No i udało się!
Taki malutki, ale ma oznaczać ciszę i spokój, który tu panuje.

Witaj Lianko

Są już obrazki z pieprzem czy bez pieprzu.
A ponieważ lubię aforyzmy, sentencje i wszelkie myśli wspomagające to nasze życie będę je wstawiać.

Na dziś:

Zawsze jest ktoś kto ma jeszcze gorzej.....
Ba-Cha

hiiiiiiiii - Myszki -  cieszy mnie - że spodobała się WAM zabawa z fotkami 
teraz jak taki listodad dołujący z tą pogodą - że trzeba szukać odskoczni ..:lol: