Netkafejka Wierzących w Boga - Netkobiety.pl

A ja myślałam, że netkafejka już umarła a tu takie poważne dyskusje...
Mysterious_chocalate, przecież nie jesteś w żaden sposób winna tego co Ci się stało. To naturalne, że tak się czujesz, ale pomyśl, że to wszystko siedzi w Twojej głowie. Przed tymi tragicznymi wydarzeniami na pewno dostrzegałaś piękno życia, prawda?
Wierzysz Boga więc proś Go o siłę, o to, żebyś mogła odczuć jego doskonałą Miłość. Ja obiecuję w swoim imieniu, że będę o to modlić się dla Ciebie.

Tak poza tym witam nowe koleżanki z netkafejki

może przez pierwsze trzy lata życia, wtedy nie byłam świadoma pewnych rzeczy, więc mogę powiedzieć, że zawsze

Wierzę, że nie znalazłaś się w tej właśnie Netkafejce przez przypadek, bo przypadków nie ma

Chcę zapytać i proszę o szczerą odpowiedź: Chcesz zamienić to, co masz teraz w sercu, na coś o 180 stopni przeciwnego?

Pytam, czy chcesz, a nie czy się da.

Tylko kto ma przeżyć Twoje życie, jeśli nie Ty sama? Właśnie dla siebie samej ma sens, by się zebrać "do kupy" i być zdolnym do dzielenia szczęścia z inną osobą/ami.  Człowiek nieszczęśliwy nie ma do zaoferowania drugiemu człowiekowi nic, prócz nieszczęścia.

To od kiedy zaczynamy tą zmianę? Daj znać jak będziesz gotowa.

Nie, nie chcę wyjeżdżać na studia, wtedy byłabym jeszcze bardziej samotna
nie, ja to przemyślałam i jednak stwierdzam, że nie ma czego ratować w moim życiu

Chocolate- napisałaś w swoim profilu o swoich zaintersowaniach.Dalej piszesz opowiadania i wiersze, czytasz?
Mogłabyś wysłać mi jakąś Twoją twórczość?
A tak w ogóle,skąd jesteś?

mistyczna czekoladko - Nie pozostaje mi nic innego niż podpisać się do pokornych słów netkoleżanek. Dziewczyny, z tego co tutaj czytam, jesteście wielkie i takie... przepełnione wiarą, że aż pozazdrościć.

Dodam od siebie, że gdyby nie religia i codzienne rozmawianie z panem Bogiem, chyba nie byłabym dziś tutaj na sofce i stukała w klawiaturę. Aczkolwiek nie mogę się nazwać dobrą katoliczką. Odkąd spotkała mnie pewna tragedia, utraciłam wiarę. Powiem inaczej - wstydziłam się chodzić do kościoła, o spowiedzi już nie powiem. Tak bardzo chciałabym ponownie zaczerpnąć wiary, tylko nie wiem do końca jak. Jak przełamać ten cały wstyd? Rozmawiam często z Bozią, proszę ją o czuwanie, ale nie potrafię dawać zbyt wiele w zamian. Wiem, że powinnam porozmawiać z księdzem, ale naprawdę nie wiem jak. Od czego zacząć... Czy muszę? Czy muszę się spowiadać z "grzechów" za które żałuję? Pamiętam noc po tym piekle... Bardzo długo płakałam, ale nigdy nie zapomnę tego ciepła, które mnie oplątało. Wtedy po raz pierwszy poczułam moc, a raczej szept Ducha Swietego, który przez całą noc zapewniał mnie, że nie zgrzeszyłam.

Mam takiego fajnego księdza na parafii, ale naprawdę boję się porozmawiać o tym, choć w końcu chciałabym przyjmować komunie świętą, aby czuć moc Bożą jeszcze bardziej.

ja bym chciała poczuć takie ciepło...właśnie jestem po kolejnym ,,seansie'' nocnego płakania i mam dosyć

Bóg też nic nie poradzi
Ja się chyba jednak pożegnam
miło się gadało...i przepraszam, że zachowuję się w ten sposób ale inaczej nie umiem
czuję, że to już czas...czas na mnie.

Raczej zamierza iść spać....

Nie przesadzaj Cat.
Takie osoby jak "mistyczna czekoladka" nie maja tyle siły żeby sobie odebrać życie. To tylko wołanie o pomoc,zwracanie na siebie uwagi i wieczne marudzenie- jak mi źle na tym świecie...
No chyba że jest jak Weronika z powieści P. Coelho - "Weronika postanawia umrzec"...

Dobra. Na mnie też już czas...
Tyle że ja nie wołam o pomoc tylko gaszę kompa i przekręcam sie na bok w moim łóżeczku
Pa.

PS. Nałykanie sie dużej ilości środków nasennych to najbardziej "lightowe" smobójstwo. Bez bólu zasypiasz i już sie nie budzisz. Bardzo fajna sprawa gla tych którzy nie widzą sensu dalszego istnienia lub nie mają dla kogo żyć itp

Już się miałem wyprowadzić stąd kiedy napisałaś więc jeszcze troszeczkę zostałem. Choć temat tego watku nie bardzo do mnie przemawia bo jakiś bardzo religijny nie jestem

Aż tak mnie dobrze znasz że jesteś tym zdziwiona?
Ja o Tobie tak wiele chyba nie wiem
Choć z tego co wiem jesteś od jakiegoś czasu redaktorką dziełu (chyba kulturalnego - jak mi sie wydaję) a Twój nick pochodzi od sprawności fizycznej jaka posiadasz - dobrze kojarze?

Ps Twój nick wpadł mi w oko bo uwielbiam koty i kobiety a Ty jesteś ich połączeniem

Nie nazwałbym siebie ateistą
Nie wykluczam istnienia boga (ani Boga). Zwyczajnie nie myślę o tym. Jego istnienie (czy też nieistnienie) nic wielkiego dla mnie nie zmienia.

Bardzo wiele razy tyle że nie znalazłem argumentów ani na poparcie tezy o istnieniu ani o nieistnieniu bytu zwanego potocznie bogiem (czy też Bogiem w rozumieniu kościoła).Przestałem o tym myśleć w tych kategoriach. To znaczy kategoriach wiary. Bardziej wiedzy(nauki i historii) a tam jednoznacznie nic stwiedzić nie można w tym temacie.
A Ty wierzysz czy wiesz?

Napewno nie takiego jakim widzi go kościół.
Nawet nie wiem czy chciałbym wiedzieć (mieć pewność) że istnieje jakiś bóg.

Czy dla Ciebie wiara w Boga jest bardzo ważna? Czujesz jego istnienie?

Takiego który daje wolnośc wyboru (błądzenia i grzeszenia ) ale nie takiego dla którego trzeba zabijać czy składać ofiary. Nie takiego przed którym trzeba klękać i drżeć. Do którego trzeba "klepać pacierze" a który i tak opuszcza cię kiedy go potrzebujesz...

Wiesz, niby musieć nic nie muszę, ale czy nie na tym polega nasza religia rzymsko-katolicka? Na spowiadaniu się panu Bogu naszemu w postaci księdza?, odwiedzać kościół, gdyż tam przekazywana jest nauka Ducha Świętego czy przyjmowanie opłatka, aby moc Boża miała jeszcze większą potęgę? Tak mnie przynajmniej uczono, w końcu ludzie po coś to robią... Osobiście nie lubię i nigdy nie lubiałam się spowiadać :s Za każdym razem strasznie się stresowałam, brrr.

Tylko wiesz co, Cat, jeśli Sephora jest katoliczką, to ma pewne obowiązki względem Kościoła Katolickiego czyli chodzenie do spowiedzi, do komunii, wiara w katolickie dogmaty. Jeśli tego nie robi, nie chce robić,to nie jest praktykująca wg KK.
Jeśli ma na to inne spojrzenie, to może ewentualnie zmienić wyznanie, gdzie tego nie ma.

Nie wiem, co DOKŁADNIE uważa KK w czasach dzisiejszych o tej jedności z nim Ale mogę zacytować słowa Jezusa na ten sam temat

"Odpowiedział mu Jan: Nauczycielu! Widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi za nami, jak wypędzał w twoim imieniu demony, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził za nami.
Ale Jezus rzekł: Nie zabraniajcie mu, ponieważ nie ma takiego, kto by dokonywał cudów w imieniu moim i mógł zaraz potem źle o mnie mówić.
Bo kto nie jest przeciwko nam, ten jest za nami."  (Mk 9, 38-40) 

Przemo77 nawet gdybym miała najoryginalniejsze Pismo Św., znała aramejski i hebrajski, to pamiętaj, że jest jeszcze rzecz, której nie da się przeskoczyć: kultura tamtych czasów.
Zamiast poddawać wszystko w wątpliwość, korzystam z tego, co zastały moje czasy, a przede wszystkim, buduję relację z Bogiem dzień po dniu; bo nawet gdybym nie miała Biblii, da radę bez tego, jeśli znasz Go osobiście.

Być może. Nigdy nie interesowała mnie określona "wizja" Boga, zawsze chciałam Go poczuć w swoim życiu, doświadczyć taki, jakim jest.

Jolu z istnieniem tego całego boga wiąże się wiele zabawnych paradoksów. Ale nie chce mi się już rozwijać tego tematu. Zwyczajnie interesowało mnie skąd ludzie biorą ta pewność że on istnieje. Jak na razie nikt mi tego nie wyjaśnił. Ja jego obecności jakoś szczególnie nie czuje.
Jeśli istnieje to ok a jeśli nie to też się z tego powodu "nie potne". Jest mi to obojętne.

Dokładnie, trzeba choć trochę chcieć poznać Boga, zacząć się zastanawiać nad swoim życiem, czy naprawdę toczy się ono w taki a nie inny sposób zupełnym przypadkiem?
Przemo77, Kościół Katolicki pokazuję piękny obraz Boga, jednak trzeba się w ten obraz zgłębić.

Czekoladko - nie rób tego jeśli masz wątpliwości a Ty je masz i to widać!!!! Przetniesz sobie żyły i w tej samej sekundzie zaczniesz panikować i krzyczeć - co ja robie.
Ty nie chcesz ze sobą skończyć , Ty chcesz pomocy!
Tylko tyle a aż tyle....

Mysterious_chocolate, z jakiego województwa jesteś?

Przemo77 to jest wiara, a wiara nie opiera się na dowodach naukowych ludzi. Może się opierać na osobistych doświadczeniach z Bogiem i one dla mnie są najcenniejsze. Tylko każdy człowiek z osobna musi (jeśli chce) się na to otworzyć.

"A wiara jest pewnością tego, czego się spodziewamy, przeświadczeniem o tym, czego nie widzimy.Wszak jej zawdzięczają przodkowie chlubne świadectwo."(Hebr.11,1-2)

i dalej:
"Przez wiarę poznajemy, że światy zostały ukształtowane słowem Boga, tak iż to, co widzialne, nie powstało ze świata zjawisk.
Przez wiarę złożył Abel Bogu wartościowszą ofiarę niż Kain, dzięki czemu otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, gdy Bóg przyznał się do jego darów, i przez nią jeszcze po śmierci przemawia.
Przez wiarę zabrany został Henoch, aby nie oglądał śmierci i nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg. Zanim jednak został zabrany, otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu.

Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy go szukają."(Hebr.11,6)

Przez wiarę zbudował Noe, ostrzeżony cudownie o tym, czego jeszcze nie można było widzieć, pełen bojaźni, arkę dla ocalenia rodziny swojej; przez nią wydał wyrok na świat i odziedziczył usprawiedliwienie, które jest z wiary.
Przez wiarę usłuchał Abraham, gdy został powołany, aby pójść na miejsce, które miał wziąć w dziedzictwo, i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.
Przez wiarę osiedlił się jako cudzoziemiec w ziemi obiecanej na obczyźnie, zamieszkawszy pod namiotami z Izaakiem i Jakubem, współdziedzicami tejże obietnicy. Oczekiwał bowiem miasta mającego mocne fundamenty, którego budowniczym i twórcą jest Bóg.
Przez wiarę również sama Sara otrzymała moc poczęcia i to mimo podeszłego wieku, ponieważ uważała za godnego zaufania tego, który dał obietnicę,(...) Przez wiarę Abraham poniósł na ofiarę Izaaka, gdy był wystawiony na próbę, i ofiarował jednorodzonego, on, który otrzymał obietnicę,(...) Przez wiarę Izaak udzielił Jakubowi i Ezawowi błogosławieństwa, zapewniającego przyszłość(...)
Przez wiarę był Mojżesz po narodzeniu ukrywany przez rodziców swoich w ciągu trzech miesięcy, ponieważ widzieli, iż dziecię było śliczne, i nie ulękli się rozkazu królewskiego. Przez wiarę Mojżesz, kiedy dorósł, nie zgodził się, by go zwano synem córki faraona I wolał raczej znosić uciski wespół z ludem Bożym, aniżeli zażywać przemijającej rozkoszy grzechu.(...) Przez wiarę opuścił Egipt, nie uląkłszy się gniewu królewskiego; trzymał się bowiem tego, który jest niewidzialny, jak gdyby go widział.
Przez wiarę obchodził Paschę i dokonał pokropienia krwią, aby ten, który zabijał pierworodne, nie dotknął się ich.
Przez wiarę przeszli przez Morze Czerwone jak po suchej ziemi, gdy zaś Egipcjanie podjęli tę próbę, potonęli.
Przez wiarę runęły mury Jerycha, okrążone przez siedem dni.
Przez wiarę nie zginęła nierządnica Rahab wraz z nieposłusznymi, bo przyjęła przyjaźnie wywiadowców.
I cóż powiem jeszcze? Zabrakłoby mi przecież czasu, gdybym miał opowiadać o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie i Samuelu, i o prorokach. "   [Biblia Warszawska]

To nie jest prawdziwa wiara, tylko powoływanie się na imię Boga. I nie tylko ginęły. W to samo imię szykanuje się osoby w przeróżnych wyznaniach, narzuca chore przepisy, nachodzi w domach itd.

No i spoko! Niczego tak w człowieku nie doceniam - osobiście- jak własne sumienie. O ile nie jest niebezpieczne