Ciezkie Rozstanie- jak zyc dalej?

Wybacza się nawet najcięższe przewinienia, jeśli widać skruchę w tym co jest później.

Nasz Papież też przebaczył Ali Agcy...
"Przebaczanie jest mocne mocą miłości. Przebaczanie nie jest słabością" - JP II

Ziemniaczana,
Czytałam Twoją historię jakiś czas temu, byłam na etapie kliknięcia "lubię to" na fejsie , widziałam Twój entuzjazm i potem to spotkanie nad jeziorem, ale widzę że nic więcej się nie przytrafiło.
Czekaj dziewczyno, nic nie wskórasz póki co, nie zmusisz go do powrotu siłą...
Niech zatęskni. Jeśli jest Ci przeznaczony, to wróci, jak nie teraz to za jakiś czas...
Staram się tak to tłumaczyć, sobie również.
Wiem, że każdy najdrobniejszy gest z ich strony daje nam nadzieję.
U mnie działa to podobnie, jak wiem gdzie jest i co robi jestem spokojniejsza, a jak nie mam żadnych wieści to szaleje jak nastolatka. Ale co się dziwić? Nie mam doświadczenia jeśli chodzi o mężczyzn. Mój świat się zatrzymał na etapie 17-latki, to wtedy go poznałam i od wtedy byliśmy razem.
Pomimo wszystko uważam, ze to piękne, bo taka miłość rzadko się zdarza.
Gdzieś tam głęboko wierzę, że zestarzejemy się jeszcze razem, tak jak mówiliśmy o tym przez te wszystkie lata.
Chcę w to wierzyć! I jeśli działa to na mnie destrukcyjnie, to umrę ze swoją miłością wciąż go kochając szaleńczą, szczeniacką miłością!!!!!!!!!!!!

Spokojnie, nie przepraszaj mnie
Dobrze, ze mi przypomniałaś, bo nie pamiętałam, że Ty to Ty

Moja miłość to blisko 20 lat oddania, było źle przez ostatnie 2 lata, potem już bardzo źle, ale w życiu nie spodziewałam się że tak się może stać. Ale walczyliśmy ze sobą o pozycję w związku, bo oboje się zmieniliśmy.
Jest to dla mnie wielką porażką życiową.
Mam już prawie dorosłego syna, inni powiedzą że powinnam się cieszyć, bo mogę zacząć życie od nowa, ale ja nie chcę.
MOJA MIŁOŚĆ JEST JEDYNA NA CAŁE ŻYCIE!
Wiem to!

Ja też czekam, cieszę się że nie jestem sama w tym moim czekaniu.
Nie wydajesz się osobą skrytą ;)
Też często myślę o tym, jak mogłoby być z kimś innym  i jakoś tego nie widzę.
Koleżanki powtarzają: Ty nie znasz normalnego życia! Tkwiłaś w bagnie...
Ale moje serce słucha tylko siebie!
KOCHAM PONAD WSZYSTKO!

hej dziewuchy,
troche mnie nie było, troche sobie poczytalam,
kasikakasika, strasznie Ci wspolczuje, Twoj przyklad pokazuje, ze o zwiazek
trzeba dbac ZAWSZE.
ja mam dzisiaj slabszy dzien, caly czas mysle,
dawno nie mialam takiej fazy. Od naszego ostatniego spotkania mineło juz 5tyg.
tak strasznie mi Go brak, i taaaaak bardzo tęsknie.
Mam nadzieje, ze spotkamy sie za 3 tyg. i wszystko bedzie dobrze...

Dopóki nie usłyszę słów " NIE KOCHAM CIĘ" będę się łudzić i wierzyć że wróci, a wróci, wiem to!

To mnie podbudowałaś
ha ha ha

Kolega utwierdzil mnie w przekonaniu ze mozna mowic "nie kocham" kochając, probujac oszukac samego siebie.
W zasadzie to on w duzej mierze przyczynil sie do tego ze wciaz sie ludze. U niego minely ponad 4miesiace gdy jednak sie przemogl i odezwal, gdy doszedl do wniosku ze jednak nie wytrzyma. Moze dlatego wciaz się łudzę?

Z drugiej strony kasikakasika twoj luby to juz dorosly facet a nie szczeniak. Facet w tym wieku powinien raczej wiedziec czego chce. Wziąć odpowiedzialnosc. Co tez im nagle odbija...A my glupie wyplakujemy oczy, i czekamy czekamy...

SMACZNEGO

Ps. Ja mam szlaban na alkohol, biorę tabletki ;( buuu

Moje działają w ciągu dnia, ale noce mam do bani, nie śpię nawet po nich, a to juz drugi rodzaj tabletek na sen

Moje przepisała mi póki co rodzinna, bo do psychiatry jest długa kolejka

Brałam Xanax, nie działał, teraz Sanval, też nie działa. Postanowiłam że dam sobie tydzień, bo to aż dziwne bo w życiu nie brałam żadnych tabletek na sen. Nie mam problemu z zaśnięciem, usypiam bez tabletek bardzo szybko, tylko minie max 5 godzin, budzę się i nie śpię. Kombinowałam już i kładłam się wcześniej spać, to budziłam się o 1 czy 2 i do rana już nie spałam.

Jestem za słaba na wysiłek fizyczny, schudłam jakieś 10 kg w tym czasie, nie mogę się maltretować, bo zniknę. Jestem chuda jak patyk koleżanki się śmieją, ze mąż nie będzie chciał wrócić do takiego szkieleta zresztą, on też jest suchy... mocno schudł!

To co piszę, to mój punkt widzenia, a jaki jest jego tego nie wie nikt!
Będę walczyć o niego, bo to moja miłość
wiem, że możemy się "dogadać" i zmienić to co było złe w naszym związku, tylko do tego trzeba dwojga, a skoro z jego strony nie widać żadnej szansy, to nie daje mi to ani trochę siły żeby tę walkę podjąć

Mogłaś zostać na forum zamiast beczeć w poduszkę, my tu wylewamy swoje żale z holubką i nie wiem jak ona, ale ja póki co nie uroniłam ani jednej łzy

Też miałam takie stany, mam nerwicę, którą leczę, po zdradach przeszłam załamanie nerwowe, i dopiero leki i psychiatra postawili mnie do pionu, potrafiłam całymi dniami chodzić w piżamie i nic nie robić, nic mnie nie obchodziło, chciałam zasnąć i się nie obudzić, mój mąż dalej jeszcze pomieszkuje w naszym domu, ale już jestem blisko,  uwolnić się z tego piekła.   Trzymaj się ziemniaczana, nie jesteś sama pamiętaj o tym, zawsze znajdziesz wsparcie, ból kiedyś minie, ja już wiem o tym, boli ale inaczej, znośniej, zaczęłam się nawet uśmiechać, co ostatnio mi się raczej nie przytrafiało.

Ja to już chyba  mam zaćmę i zaćmienie księżyca w jednym
...
Ziemniaczana i Wszystkie Inne Szanowne Netkobietki...
Rozepiereducha taka, że mi tchu ze śmiechu od 15.00 godz. brakuje - po telefonie "pseudo żony".
Macie wielkie pole do popisu swej radości, że nie tkwicie w toksycznym związku.

Ja się dzisiaj dowiedziałem... od żony, żem 4 litery nie facet - szok aż z butów wyskoczyłem... bo poszedłem do księdza po pomoc w swojej małżeńskiej i zarazem sakramentalnej sprawie. A te 4 litery tylko dlatego, że nie załatwiłem sprawy po męsku zdaniem żony na początku całej awantury... Kurza ślepota albo pomroczność jasna żonie się na oczy rzuciła...
Rezultat jest taki: ksiądz - wróg duchowny sakramentalnie, żony teściowa - wróg zaraz po mężu, mąż - diabeł wcielony do potęgi bliżej nieokreślonej pewnie, aleeeeeeeee mamusia to wyrocznia najwyższej klasy i nieskazitelnie czysta... bardziej niż sakrament małżeństwa... To ja się pytam... gdzie tu prawda i Boga pozycja???

Audiotele do Tego u góry... centrala żonie nawaliła

och, u mnie tez nie zobaczy. Nikt nie wie obecnie ze nadal cierpie poza rodzicami. Nawet najblizszym znajomym powiedzialam ze zamknelam ten temat, ze jest ok.

Daj ją na antenę TVN ha ha ha
Bags...
Dobrze, że wprowadza Cię to w śmiech

Ze śmiechu to chyba nie zasnę dzisiaj. Żeby się powstrzymać albo "uspokoić" niepohamowane żądze śmiechu, to aż kilka drinków zaliczyłem ze znajomymi... nawet barman się zwijał za barem ze śmiechu, znając tylko tekst telefonu żony bez całej "tragicznej" opowieści.
Jak sobie pomyślę jaki kabaret się szykuje na ewentualną rozprawę sądową z tytułu rozwodu, to aż mi baaaardzo żal sędziego albo sędziny, że będą musieli tego wysłuchiwać. Nawet ksiądz da się pewnie namówić na rolę świadka w mojej obronie normalnego inaczej. A mi z tego wszystkiego nawet brewka nie pyknie. Kurcze, kabarety będą miały nowe mięso armatnie do nowych programów.
Jakby głupota ludzka mogła latać... to bym poznał baaaardzo odległą galaktykę poza astronomiczną... Kopernik się będzie zwijał ze śmiechu w grobie.

Czego to ludzki rozum nie wymyśli...

Ludzie jeszcze przestaną reklamy oglądać i sprzedaż Danio spadnie poniżej zera... metoda na głoda śmiechoterapii osiągnie apogeum głupoty... bezgranicznej

ja tez uwielbiam wypowiedzi bagsa

Bags jest dzielny, zabija śmiechem i żartem i wszystkie niepowodzenia.

A więc walka "na noże" trwa nadal, kto popuści pierwszy?
Patrząc po Tobie - nie odpuścisz!
A jej mamusia nie pozwoli na to!
PAT.

Kasika

Postaw się w mojej sytuacji...
Masz ślub kościelny...
Partner Cię miesza równo z błotem razem z matka i chce rozwodu - pod pretekstem matki, że jesteś - za przeproszeniem - szurnięta delikatnie mówiąc. A potem stwierdza, że chciał Ci dać szansę. TAK... DOKŁADNIE SZANSĘ!!!
Szansę na co? Na dalsze toczenie wojny z teściową po powrocie?
Paranoja? Dla mnie jak najbardziej jest to odp. TAK.

Bez względu na wynik tej wojny i ewentualnej rozprawy sądowej, ja już jestem wygrany. Przed sądem żona się ośmieszy do granic możliwości, bo nie zna podstaw medycznych mojej choroby przynajmniej na tyle co ja, już nie wspominając o dokumentacji medycznej, której nie widziała na oczy a z uporem maniaka trzyma się twierdzenia matki.
Sędzia też człowiek i nie trzeba mu uświadamiać treści przysięgi ślubu kościelnego.
Resztę już samemu można sobie dopowiedzieć... pierwszy post mojego wątku - to wszystko mówi przeciwko żonie, ale ona twardo stoi przy swoim - ma rację, mamusia tym bardziej i basta. Monty Python to pikuś przy tym co się kroi. 

Mi to wisi, bo ja kretyna przed sądem z siebie nie zrobię... czego o partnerce i teściowej nie mogę powiedzieć. Kto z mieczem wojuje - ten przed sądem...

oj bags, współczuję ci chłopie
póki co żona jest dostępna tylko w promocyjnym pakiecie z teściową... hmm albo zdarzy się cud, albo będziesz musiał poczekać aż szanowna teściowa przeniesie się na łono Abrahama... ale cuda się zdarzają przecież, może jak wieś zareaguje na ich knowania to małżonka się obudzi trzymam kciuki, żeby tak było
i myślę, że ona może nie przywiązywać takiej wagi jak ty do znaczenia sakramentu małżeństwa i wszelkich zw. z tym konsekwencji, skoro zrobiła awanturę o księdza
Właśnie, moja mama też mi mówiła, że mój obecny eks nie jest wart funta kłaków, że zasługuję na lepszego, że gdyby tylko pojawił się atrakcyjniejszy facet (pod względem charakteru, wyglądu) to bym go zostawiła i nawet się nie obejrzała za siebie. Myślałam "e tam, akurat, gówno się zna, nie wie jak go kocham, jak on kocha mnie, przecież jesteśmy dla siebie stworzeni!" i wyszło jak wyszło

czarownica: też cię lubię   ta wizyta to dobry pomysł, możesz bardzo skorzystać, też kiedyś chodziłam do psychologa i wiele dzięki temu zmieniłam na lepsze, przestałam kręcić sie w kółko i lepiej rozumiem siebie. bags też pisał, że chodził i zobacz jak świetnie sobie daje radę z paskudną sytuacją, nie koloryzuje, nie ściemnia, nie wypiera tego, co się dzieje

a na przesypianie całej nocy dobry jest Imovane, sprawia, że się człowiek nie wybudza, lek tylko na receptę

nie wyrzucaj go! schowaj gdzieś na strychu czy w piwnicy, za parę lat, jak już zapomnisz o złości i tym co teraz się dzieje, będzie wspaniałą pamiątką

o rany, jak ja szybko dochodzę do siebie. To chyba dlatego, że przeżyłam duuużo gorsze rzeczy niż to rozstanie i nabrałam odporności. Muszę się teraz opiekować bardzo chorą bliską osobą, to pomaga wrócić do rzeczywistości i skupić się na "teraz". Dziwię się, bo po poprzednim chłopaku, w którym oczywiście byłam zakochana, nie uroniłam nawet jednej łzy, zerwałam w kłótni, zirytował mnie bezgranicznie, bo chciał mi dyktować co mam w życiu robić, a dyktatura w związku jest dla mnie czymś niewybaczalnym. Już się na takich napatrzyłam, co tresowali swoje kobiety i postanowiłam, że nigdy w życiu nie pozwolę na coś takiego. I przez 3 tygodnie nawet o nim nie pomyślałam, dopiero kiedy sam przyszedł przeprosić zrobiło mi się żal.

spotkalam sie rano z kolezanka- dziewczyna dwadziescia kilka lat, rok temu mąż zostawił ją z dzieckiem i poszedł do jakiejs lafiryndy (nie mam szacunku do kochanek zonatych facetow, sorry). co przeżyła myślę, że nie musze opisywac. ale, sluchajcie, zakochala sie.

takze wszystko w zyciu jest mozliwe:)

rozmawialysmy tez o moim X. kurcze, wiecie czego sie obawiam, ze dobra- wroci za 3 tyg.
i wyjdzie na to, ze zmarnowalam prawie 2miesiace dlatego, ze na niego czekałam.
rozmawiamy raz w tyg., on sie wcale poza tym nie odzywa.
to w zasadzie wychodzi na to, ze może go wcale nie interesuje co u mnie.
ale wiecie co, leci 5 tydz. bez niego i mam takie wzloty i upadki.
wczoraj tesknilam jak jasna cholera, a dzis jest mi jakos tak... wszystko jedno.

niemniej jezeli skonczy sie rozstaniem, to mam nadzieję, że poradzę sobie z tym tak
szybko jak Cherry_Berry .

ziemniaczana, ale dlaczego nie chcesz?

ja sobie zyje w tej durnej nadziei, dzis mam taki dzien, ze nie chce mi sie nawet myslec o X.
-to chyba za sprawa kolezanki i jej szczescia, bo ciesze sie strasznie.

ale przyjdzie wtorek, najpozniej sroda i i tak bedzie sms do X. Nie wiem czy nie
jestem w tym wszystkim smieszna trochę.

"Utrzymujecie kontakt jako taki" dobrze powiedziane nie chce mi sie na ten temat rozwodzic dzisiaj.

ziemniaczana, musisz ruszyc z miejsca, cos zaczac robic, bo tak nie mozna, sfixujesz dziewczyno.

I przypomniala mi sie jedna sytuacja. 3 lata temu poznalam K. Moja znajoma jakos w tym czasie tez zaczela sie spotykac z chlopakiem.
Moj zwiazek rozpadl sie po kilku miesiacach, jej zwiazek trwal troche dluzej ok. roku, jakos tak.
Jej facet ułozyl sobie zycie z inna, wzieli slub. A ona się jeszcze nie otrzasnela, ciagle o nim mysli, chociaz  minely juz 2lata.

Mam nadzieje, ze u Ciebie nie bedzie to tak wygladac.

...

Wlasciwie nie szukam rad. Tylko juz nie wytrzymuje ztymwszystkim w glowie dlatego musze to gdzies z siebie wyrzucic.
Po co chcialabym sie odezwac? Bo mam ochote zaryzykowac, sprawdzic czy cokolwiek sie zmienilo. Bo wiem ze on czuje sie samotny. Z drugiej strony cos mi mowi zeby jeszcze poczekac, zeby kontynuowac tą gre. Bo jesli sie odezwe to rzecz jasna wszystko zaprzepaszcze. Postaram sie wytrzymac tak dlugo jak sie da. A jesli kiedys nie wytrzymam to no coz....  To przynajmniej bede wiedziec.

ale dlaczego chcesz pisac do eks? nie ma sensu.... ja juz 3 tygodnie tak wytrzymuje. powiem szczerze ze coraz lepiej mi jest. najgorsze sa weekendy. i widze ze nie tylko u mnie bo u was dziewczyny tez. nieodzywanie sie do eks jest najlepszym wyjsciem. jest kilka plusów. jeden i to ten najwazniejszy-to ty czujesz sie z dnia na dzien lepiej, nie oczekujesz odp. od niego, nie czekasz na sms. zerwany kontakt równa sie mniejszym analizowaniem i zastanawianiem. a po drugie-jak nie bedziesz odzywac sie to on w pewien sposob odpocznie(zrowumie). w ten spoosb pokazesz mu ze on juz ci nie jest potrzebn. a po trzecie- w tym czasie jak nie utrzymujecie kontaktu to ty czujesz sie coraz lepiej i wtedy jest coraz wieksza szansa poznac kogos nowego(wyjatkowego).

ja w tym tygodniu mam randke. no moze spotkanie. ogolnie nie znamy sie, ale mamy sporo wspolnych znajomych. wiec sprawdzony juz jest boje sie jak cholera

ja nie odzywam sie bez mala 2-3 miesiace. Masz racje na poczatku tez bylo mi lepiej.  A bo mam wlasne zycie,a bo mi sie tak nawet podoba. Ale przestalo mi sie podobac. I minelo dosc duzo czasu wobec czego moglo sie duzo zmienic. Z tego co pamietam panienka ty utrzymywalas kontakt z exem a ja wcale. Moj mnie nie zwodzil. On zwyczajnie zerwal kontakt. A potem i jemu przestalo byc tak kolorowo. Wiem ze zaczela mu doskwierac nieco samotnosc. Dlatego zaczelo mi chodzic po glowie odezwanie sie do niego. I najzwyklejsza tesknota. Wciaz mam nadzieje ze on kiedys tam wroci,nie powinnam jej miec ale wciaz mam. Jesli się odezwę okaze sie czy ta nadzieja  ma jakiekolwiek podstawy. Choć obawiam sie ze znam doskonale odpowiedz tylkonie potrafie jej do siebie przyjać.

I masz racje czarownica czekam na odpowiedni moment jesli takowy w ogole nadejdzie. Ale poki co wytrzymam ile moge. Wiem ze nie odzywanie sie i olanie tematu jest najlepszym wyjsciem tylko czasem zwyczajnie ciezko. A ty czarownica chyba wiesz o tym najlepiej:P Ale mam wrazenie ze Tobie sie uda. Taka babska intuicja