Porzucony? Musze pogadac ....:(

Twój związek się zakończył dość dawno temu; teraz tylko zostało to doprecyzowane.

Twierdzisz, że zaczynasz od zera. Mam inne zdanie, zobacz ile i jakich zmian dokonałeś w sobie. Nie są to zmiany na gorsze.

Witajcie :* jestem tu z wami pierwszy raz, ale przeczytałam całą historie, i widze w niej siebie. Byłam z nim 3 lata, któregoś dnia, powiedział, że to koniec, że sie dusi, męczy, że już tak nie może. Była histeria, płacz, środki uspakająjące i prawie miesiąc rozłąki, w trakcie którgo ja prosiłam, błagałam, wytykałam sobie swoje błędy, nie widząc jego błędów. Byłam gotowa zrobić wszystko, żeby wrócił, a on mowil, ze potrzebuje czasu, zeby przemyslec, odpoczac. Mial czas dla kolegow, dla rodziny, spedzil z nimi czas, nie opisywal na sms. W koncu pekl, spotkal sie ze mna na dluga rozmowe o wszystkim. O błędach moim i jego, o tesknocie wiekszej niz chec rozlaki.
Za 4 miesiace bierzemy slub, przeszlismy wiele chwil, brak sexu, ktory o malo nie zakonczyl naszego zwiazku, awantury.
Ale to wszystko nas uratowało, sprawiło, że sobaczylismy siebie na nowo.

Ktos tu napisał, że pisanie sms na siłę, i probowanie w kazdym wyjasniac ze sie kocha tylko pogarsza sprawe, jesli ktos chce odpoczac, czuje ze "ma nas dosc", to takie sms sprawiaja, ze ma nas jeszcze wiecej.

Pozdrawiam, kibicuje szczerze i zcze szczescia !

hhahah nawet nie zwrocilam uwagi na daty, tylko historia mnie uwiodła
Pozdrawiam

data sie zgadza, tylko rok jakos mi zle mignął

tutaj na forum

Również odpisałem. Tam nie ma co radzić , trza żyć dalej. Ludzie się rozstają po 5 , 10 , 15 , 20 czy 30 latach. I żyją dalej o są szczęśliwi , i spotykają następnych partnerów.

Miesiąc się z kimś spotykałaś ? No bądź poważna

Czytałem. Tak się zdarza , czasem się związek rozwala przez Nas , czasem przez partnera , czasem przez oboje osób a czasem przez nikogo , po prostu ludzie do siebie nie pasują.
Wystarczy to zaakceptować i wyciągnać wnioski to drugi raz nie popełnisz tych samych błędów.

Wyciągnij z tego pozytywy. Każdą porażkę obracaj w sukces.

Hej , dzięki
Sam przeszedłem przez to wszystko , nie słuchałem rad innych . Wierzyłem w miłości , w miłość która z perspektywy czasu była tylko złudzeniem. To mi się wydawało miłością tylko, nie było warto walczyć i się upokarzać.

Co do Twojej sytuacji - przeczytałem i jestem w grubym szoku. Do kogo Cie ręka tęskni ? Z Kim Ty chcesz spróbować ? Z kim i o czym chcesz gadać ? 
Z gościem który nie chce być w związku ? Który do tego nie dojrzał ? Który związek traktuje tylko jako zaspokajanie swoich potrzeb ?
On nie chce obowiązków , on nie chce tracić czasu na czyjeś problemy, nie chce z kimś dzielić trosk i problemów bo traci swój czas który mógłby poświęcić na granie na komputerze.
A związek to obowiązki, poświęcenie, problemy, zobowiązania. To wszystko zabiera jego "cenny" czas.
On chce żyć bez zobowiązań. Jak ich nie ma to między Wami jest fajnie, ale jak trzeba iśc do pracy, pomóc przy tacie , coś załatwić to nagle mu to wszystko nie pasuje.

To egoista, gość który mentalnie jest w szkole średniej co najwyżej. Ty powinnaś się tylko cieszyć że w miarę szybko , w młodym wieku się zorientowałaś jak bardzo BEZWARTOŚCIOWY to facet. MAsz teraz szanse i czas ułożyć sobie życie z kimś odpowiedzialnym.
I nie broń go bo w co drugiej linijce piszesz "czasem się opiekował" , "czasem pomagał" , "czasem" etc etc. związek jest ciągle a nie czasem.
Związek polega na PARTNERSTWIE < WSPARCIU < WSPÓŁPRACY < WSPÓŁTWORZENIU < WSPÓŁDZIELENIU a on nie zna słowa "WSPÓŁ" , jest tylko on.
Jak Cię ręka swędzi to wykorzystaj ją do czegoś bardziej pożyteczniejszego posmaruj się kremem czy co tam Wy kobiety lubicie robić

Teraz co do Twoich pytań do mnie , jak widać po rozstaniu poradziłem sobie bardzo dobrze aczkolwiek trzeba zaznaczyć że nie nastąpiło to od razu. Swoje musiałem odchorować. Dostać swoją lekcję.
Ale jestem zadowolony, dużo się nauczyłem, wyszedłem dojrzalszy , bardziej doświadczony , silniejszy. Jestem teraz lepszym człowiekiem, partnerem, facetem. Zyskałem na tym ja i...moja obecna PARTNERKA Bo jesteśmy dla siebie właśnie partnerami

Ile czasu minęło ? Pierwsze 2-3 miesiące byłem "rozbity". Biegałem, walczyłem, nic do mnie nie trafiało. W tym właśnie czasie bardzo dużo rozpamiętywałem, rozgrzebywałem , analizowałem , wspominałem.
Mniej więcej w październiku zacząłem się ogarniać. Powoli bo powoli zacząłem stawać na nogi. Zacząłem żyć samodzielnie i godzić się z tym rozstaniem. Przyjąłem to na klatę. Z każdym dniem było co raz lepiej czas pomagał , działał na moją korzyść.
Z czasem się okazało że moja była w tym całym okresie swoich "przemyśleń" miła zaufanego "przyjaciela" z pracy . Oferował jej wsparcie, spacerki , kolacje. Okazało się że poznali się kilka miesięcy przed tym jak postanowiła odejść , jak się pewnie domyślasz, odeszła do niego. Jest z nim parę miesięcy , mieszkają już razem A dawałem sobie obie ręce uciąć że nikt się w jej życiu nie pojawił. Że to nie przez kogoś. Dobrze że mam jeszcze ręce. To pomogła mi kompletnie zamknąć temat.
Nie ma żadnego rozpamiętywania , wspomnienia nie wracają jak bumerang. Moja była jej już tylko po prostu osobą którą znam. I tyle. Już od dawna nie ma nic, obecnie czekam już któryś tydzień jak łaskawie wybierze się do sądu złożyć pozew

Kiedy zacząłem się spotykać ? Otóż fantastyczną kobietę czyli A.. poznałem mniej więcej w październiku....na tym forum. Złapaliśmy się na jakimś wątku, wymieniliśmy mailem i wspieraliśmy się bo oboje mieliśmy swoje problemu. Z czasem problemy znikły a Nam się super gadało, od pierwszego telefonu w sumie to wyglądało jakbyśmy sie znali od dawna. Pierwsza rozmowa telefoniczna trwała 4 godziny 33 minuty pamiętam jak dziś
Super się dogadywaliśmy oczywiście była to relacja czysto koleżeńska, żadnych podtekstów nie było. Z czasem się zaprzyjaźniliśmy i postanowiliśmy się spotkać w sylwestra. No i bum.. jak ją zobaczyłem na dworcu... spotykamy się do dziś. Jesteśmy parą. Jest cudownie. wracając do początku postu wiem teraz że to co było z moją byłą to było złudzenie, wydawało mi się że byłem szczęśliwy. Ponieważ dopiero teraz doznaję dużo silniejszych uczuć. To jest miłość i to jest szczęście.
Pozdrawiam ciepło i trzymam kciuki.
Jak masz jakieś pytania to wal.

Hej Daniel

GRATULUJĘ I BARDZO SIĘ CIESZĘ!
pozdrawiam serdecznie

Danielu, dwa pytania,
- czy w nowym związku jest się bardziej czy mniej wymagającym?
- jak potoczyły się losy Twojej ex?

Jakby cos to pytaj smialo

Tez kiedys po rozstaniu myslalem ze nic dobrego mnie juz nie spotka, ze juz bedzie tylko zle i ze to byla ta jedyna i ostatnia.
Tez pocieszalem sie czytajac innych historie jak dochodza do sie i dostawalem rady zeby dac sobie czas. I to naprawde dziala

Uwazam ze po rozstaniu nie mozna obnizac swoich potrzeb i oczekiwan, ani tez karac za poprzedni zwiazek obecnego partnera  wyzszymi wymaganiami.
To ze sie trafilo na niewlasciwa osobe nie oznacza ze trzeba zmieniac system wartosci.
Nalezy wyciagnac wnioski z bledow bo dzieki temu jestesmy lepsi.
Moze banalny przyklad to zoobrazuje lepiej: kiedys pytam mojej bylem idziemy na rower? Nie chce mi sie. To moze na basen? Nie chce mi sie. No i siedzielismy razem w domu zeby spedzac czas razem.

Teraz pytam dziewczyny- idziemy na rower? Nie moge, musze pisac prace. Wsiadam i sam jade nie wymagam zeby jezdzila ze mna ale wyciagnalem wnioski i nie rezygnuje ze wszystkiego.

Trzeba szanowac siebie zeby partner mogl nas szanowac

Oczekiwania tak, to dobre slowo. Nie obnizylem oczekiwan ani nie mam ich jakos wiecej.
Z mojej strony uczuc nie ma absolutnie zadnych jezeli chodzi o te milosne, zostaly emocje taki jak sympatia taka zwykla ludzka. Jak pisalem kontakt mamy i jest on czysto kolezenski, zyczenia swiateczne urodzinowe etc..

Przykre jest w tej historii to, że znowu najbanalniejsze rozwiązanie okazało się prawdziwe - zdrada partnetki. Te Twoje posty, że na pewno nikogo nie ma, że na pewno odchodzi w emocjonalną pustkę...czytałem i wierzyłem Ci w to co piszesz, a ona cóż - przeskoczyła z jednego koszyka do drugiego.

W sumie trudno się dziwić, ile jest osób, które czując umierającą miłość w związku wolą go zakończyć i zostać singlem? Z 90% przygotowuje sobie "nowe życie" będąc w starym związku i potem tylko zgrabnie podmienia partnera. Tragedia.

Ale fajnie czytać że się pozbierałeś i że ta historia ma dobre dla Ciebie zakończenie Wydajesz się być spoko gościem, dobrze że nie cierpisz przez jakąś harpię. Powodzenia dla Ciebie i Twojej partnerki!

I ja odgrzebałam posty.
Bardzo bardzo sie cieszę, że wszystko świetnie się ułożyło.
Jak ten czas szybko leci....
Pozdrawiam:)