czy on nie jest dziwny

Mieliśmy ostatnią rozmowę powiedział że jestem rozpuszczoną dyktującą warunki babą i że nie wyobraża sobie takiego życia

Czy to jest coś złego przepraszam bardzo że życie traktuje poważnie chce mieć wszystko poukładane?

Tak to poczytaj sobie na tym forum jakie ludzie mają problemy kredyty na 45 lat faceci którzy  nie brudzą sobię rąk pracą ale wymagają ja tylko staram się unikać tego typu problemów...

yoghurt007, podziwam Cię za ciepliwość i zacięcie w niesieniu tego "kaganka oświaty" ...;)

Ale się obśmiałem .....ale święta racja, do niektórych nie dociera dobra rada, oni mają swój świat. I niech mają, niech żyją w nim sobie sami byle nie zatruwali życia innym rozumnym istotom.
Mikołaj Gogol kiedys powiedział: "Niełatwo jest udzielać mądrych rad, lecz jeszcze trudniej umieć ich słuchać i do nich się zastosować."

A moze to Ty powinnas za te wode badz wino pod koniec miesiaca zaplacic swoja wlasna kasa (zarobiona przez Ciebie)?

i w tym zdaniu zawarłaś całą siebie
Skoro szukasz faceta, który będzie Cię tylko zapraszał do knajp, barów, klubów, kina... to znajdziesz, ale prędzej czy później albo on Ci się znudzi albo Ty jemu.
Ty dajesz coś od siebie w związku? nie chodzi mi o pieniądze... tylko czy robisz coś dla drugiej osoby? wymagasz tylko? jesteś roszczeniowa?
wytrzymałabyś z takim facetem który tylko chce a nic od siebie nie daje ?
Uważasz,że należy Ci się wszystko tylko dlatego, że jesteś kobietą? albo np ładna?

nieźle wyrachowana jesteś

(strasznie mi pasujesz do wizerunku platynowej blond dżagi z yorkiem w torebce)
mój tata zawsze komentuje takie laski "wyżej sr* niż d*pe ma"
zawsze na niego krzyczę żeby tak nie mówił, ale tutaj to aż nie mogłam się powstrzymać

co niektórzy mogą sobie pomyśleć, że można Cię kupić

przykro mi z powodu Twojej mamy... ale nie masz co się usprawiedliwiać...
Lecisz na kasę, co tu ukrywać? chcesz być w centrum, zero jakiejś niezależności... nawet jak opisałaś w pierwszym poście tego chłopaka? "poznałam fajnego faceta który jest inżynierem"  a co to ma do rzeczy? jest fajny bo jest inżynierem?
co to znaczy, że facet spełnia Twoje oczekiwania materialne?  nie ma czasu, pracuje... a Ty chcesz być w centrum? jesteś wyrachowaną egoistką... tzn takie wrażenie sprawiasz... a to tylko jeden Twój post... do innych równie mocno można się odnieść...
Zobacz na siebie z boku... poczytaj co sama napisałaś...
aż strach mieć syna, że trafi na taką

Znam facetów którzy myślą podobnie do autorki wątku, więc na pewno znajdzie odpowiedniego delikwenta. Musi zdawać sobie sprawę z tego, że on będzie rozliczał ją podobnie , patrząc co może zyskać na tym "związku". To chyba trochę niestety domena naszych czasów i konsumpcyjnego podejścia do życia, konsumpcyjnego traktowania także partnerów . Ja osobiście zawsze uważałam że liczy się być a nie mieć, liczą się uczucia, ale wyszło na to, że nie dla każdego więc może lepiej ustalić to na początku znajomości co dla kogo jest ważne w życiu żeby potem nie oszukiwać i nie być oszukanym.

Tak. Twoje rozliczanie z każdego grosza. A jak biedniejszy, to znaczy, ze gorszy.

Ubawiłaś mnie. Poważnie.

Baw się dobrze.

Być może jestem mało inteligentna ale naprawde nie rozumiem o co chodzi to działa też w drugą stronę jeśli mam koleżanke jeszcze ze szkoły którą bardzo lubie ale jest to bardzo biedna dziewczyna często nie starcza jej nawet do 1 to ja nie zle się czuje u niej bo nawet nie bardzo wiem o czym mam z nią rozmawiać zeby jej nie urazić

ale ja się pytam jaka jesteś...

A ja tak..
Laska stawia sprawe jasno, mam kase i oczekuje tego samego.
Nie zarabiasz xk miesiecznie, nie dla psa kiełbasa..
A to że faceci myślący podobnie potraktują ja odpowiednio to inna bajka.
Życze powodzenia w poszukiwaniach

Jako osoba wykształcona, chyba potrafisz porozmawiać o czymś więcej, niż zakupach, imprezach i wycieczkach ?   Masz jakieś hobby ? Może coś kolekcjonujesz ? Jak spędzasz swój wolny czas ?

Tak mam wiele pasji sporo czytam, gram w tenisa jeżdże trochę konno, gotuje

To już teraz bez żadnego znaczenia jaka ja jestem, zapytałam dzisiaj czy damy sobie jescze jedną szanse bo przecież cały czas piszemy a gg, odpowiedział że nie, spuścilam głowę powiedzialam że przepraszam za swoje zachowanie z przed tygodnia ale mnie zdenerwował że pojechał do domu na 4 dni a ja zostałam sama. Już za pózno facet wytknął mi po raz kolejny że chce wszystko kontrolować. Oczywiście jest mi smutno i to strasznie no ale cóż od jutra znowu szukam jakiegoś miłego inteligentnego i przystojnego w internecie:)

Zwykłego kosza nazywasz doigraniem się? No nie bądź śmieszna. Jeszcze wiele wykorzystania i poniżenia przed tobą....bo w końcu trafisz na faceta podobnego tobie, który będzie cenił sobie tylko kasę i własne potrzeby za nic mając uczucia i pragnienia drugiej osoby w związku. Będąc kilka lat w takim związku obudzisz się któregoś pięknego dnia z ręką w nocniku i uczuciem wstydu i obrzydzenia do siebie samej....

I wtedy dopiero się doigrasz.

Przepraszam, ale idziesz na produkcję taśmową?
Zainteresował Ciebie ten facet? To zawalcz o Niego. Pokaż, że zależy Tobie na tej znajomości.
Zrób coś od siebie dla Niego.
Sama zdobywałam swojego faceta, była to "żmudna, ciężka praca", bo miał świeżo za sobą rozstanie po długoletnim związku. Po pół roku dopiero zaczął się otwierać. Spotykaliśmy sie raz w tygodniu góra dwa razy, na dwie lub trzy godzinki. Nawet jak już mnie pokochał, nie było możliwości na częstszy kontakt, ponieważ miał dwie prace, do tego nauka do egzaminów i zdarzało się, że nie widywaliśmy się po kilkanascie dni. Czy było mi zle i smutno? Oczywiście. Ale jak ktoś chce to znajdzie rozwiązanie takiej sytuacji. Zaczął raz. dwa razy w tygodniu przyjeżdzac do mnie po drugiej pracy, z notatkami do nauki. Jak to wyglądało? Zjedliśmy kolację posiedzielismy 5 minut, po czym udał się do drugiego pokoju się uczyć. Noc wspólna Mało tego, teraz dopiero czytając Twoje posty zauważyłam, ze to ja robiłam zawsze zakupy na te nasze kolacje i jakoś do głowy mi nie przyszło, żeby robić z tego wielkie halo, mimo ze finansowo radzimy sobie obydwoje nieźle. Po jakimś czasie sam zaczął proponować, ze coś kupi i faktycznie jakoś naturalnie przyszło nam się dzielić wydatkami.

Nie możesz tylko dostawać, musisz coś dawać. Jeśli zalezy Tobie na nim, to pobądź ze sobą pare dni. Przemyśl na spokojnie swoje podejscie. Jeśli jest to dojrzały, pracujący po 12 h facet, to jak może Tobie poświęcać wiele czasu, skoro to dopiero początek znajomości?
Uważam, że jeśli poza wykształceniem i statusem materialnym inne cechy jego osobowości Tobie odpowiadają to powinnaś zastanowić się, czy ze spokojem nie dać mu czasu, którego on nawet wprost powiedział, że potrzebuje. Jeśli uważasz, że wartościowy (mam na myśli osobowość) z niego człowiek to spróbuj zawalczyć i DAĆ coś od siebie. A jesli nie to odpuść, ale z takim wykalkulowanym podejściem do ewentualnego związku, to może być ciężko kogoś znaleźć. Pomyśl, jakbyś się poczuła, gdybyś poznała faceta, ktory bardzo by Ciebie oczarował swoją osobą, ale byłabyś dla niego za biedna, bo stać Ciebie tylko na tygodniowe/dwutygodniowe wakacje, a on chce się wybrać z dziewczyną w podróż po całej Europie, na miesiąc i oczekuje, że bedzie ją na to stać a Tobie funduszy nie starczy? Postaw się czasami w pozycji drugiej osoby.

I jeszcze coś - facet, który spędza większość czasu pracując - od partnerki oczekuje wyrozumienia w tej kwestii. Tej prawdy również dowiedziałam się, będąc z moim chłopakiem.

Przede wszystkim zastanów się, czy jesteś w stanie pogodzić się z tym, że ma on pracę, która może być nie tylko jego źródłem dochodów ale i pasją. Czy jesteś w stanie zaakceptować, że przynajmniej w początkowej fazie tej znajomości (biorąc pod uwage, że potrzebuje on wiecej czasu może to trwać miesiącami), nie będziecie się spotykali tak często jakbyś tego chciała. Jeśli jesteś w stanie wziąć sobie do serca opinie forumowiczów, bo dużo w nich racji, i przyjrzeć się samej sobie z większą dozą samokrytycyzmu, to pomyśl o tym co mowią jako obserwatorzy twojej relacji z tym mężczyzną.
Jeśli dojdziesz do wniosku, że kilka spraw przegapiłaś, a faceta potraktowałaś przedmiotowo (niestety ja to tak odbieram) to zrób coś z tym i postaraj się wyeliminować to zachowanie, czy manierę.

Jak zawalczyć wg mnie? Daj mu kilka dni. A później zupełnie na luzie, w sympatyczny sposób powiedz Mu o swoich przemyśleniach odnośnie własnego zachowania. Zaproponuj spotkanie. Zgodzi się - jest o co walczyć, nie zgodzi sie - wyciągnij wnioski na przyszłość.
Tylko jeśli będzie chciał kontynuować znajomość - naucz się szanować jego pracę i ograniczenia czasowe.
Bez pokazania mu, że wiesz, że przesadziłaś - nic z tego nie będzie. Pod warunkiem,że faktycznie dojdziesz do wniosku, że przesadziłaś ...

Absolutnie nie traktowałam go przedmiotowo przecież nie powiedziałam mu że jestem zainteresowana tą znajomością bo nie dość że mi się podoba to jeszcze mi odpowiada mi materialnie uważam że okazywałam mu raczej dobre cechy no chyba że nie bardzo miał czas to wtedy się irytowałam:(

Potwierdzam wszystkim którzy mnie ganili za moje zachowanie
Tak żałuje swojego zachowania i swojego podejścia bardzo bym chciała coś zmienić ale teraz już za pozno

Nie wierzę po prostu... Dziewczyno.. ty tak na prawdę z tym wszystkim?
Też mam 24 lata, jestem wykształcona, mam własny samochód, zarabiam tyle, że potrafię się sama utrzymać (Dodam tylko, że sama na to zapracowałam- nie chciałabym, żeby rodzice kupili mi mieszkanie, auto itp.)... ale to nie znaczy, że mam prawo innych oceniać tylko pod względem materialnym!
Nawet jeśli facet zarabia mniej? to co z tego... jeśli będę go kochała, ze wzajemnością, jeśli będziemy chcieli razem zamieszkać to moja wypłata plus jego pozwoli nam się utrzymać i czasem gdzieś wyskoczyć razem. Nie muszę codziennie przesiadywać w restauracjach, lepiej razem coś ugotować! Nie dość, że taniej to jeszcze ile zabawy przy tym!

Nie potrafię pojąć jak można w ten sposób traktować drugiego człowieka.
Owszem, fajnie jeśli facet jest zabawny, inteligentny, kochający, wrażliwy, romantyczny, trochę "niegrzeczny".. do tego nieziemsko przystojny, z bardzo dobrze płatną (dodajmy, że prestiżową! - a jak!) pracą. No i oczywiście.. żeby pracował tylko 4 godzinny dziennie 3 dni w tygodniu... a resztę czasu poświęcał mi... a jak już ja nie mogę się z nim spotkać to, żeby w tym czasie obmyślał jakieś zaskakujące prezenty, niespodzianki itp. dla mnie.

Chciałabyś, żeby ktoś Ciebie tak traktował? Żeby nie patrzył na Ciebie jak na inteligentną, delikatną, zabawną istotę tylko widział w tobie pełen portfel? Życie to nie tylko pieniądze.. bo te kiedyś się mogą skończyć i co dalej? Nie będziesz wiedziała o czym rozmawiać ze swoim facetem, żeby go nie urazić? Daj spokój....

Temat nie najnowszy ale... ja uważam, że za bardzo wszyscy krytykują kamisię. Co z tego że chce mieć kogoś kto w przyszłości będzie w stanie utrzymać rodzinę i jeszcze starczy na takie atrakcje jak urlop, wypad do kina,restauracji itp? oczywiście kamisia nie powinna stawiać sprawy następująco: albo dużo kasy albo nic z tego. Wiadomo również, że na pierwszym miejscu jest wnętrze, uczucia,zaangażowanie itp. Ale pieniądze są w życiu potrzebne,nie oszukujmy się. Ciężko jest w życiu jak poza opłatami i jedzeniem nie starcza na nic. Sama spotykałam sie ostatnio z dośc biednym facetem, nie starczało mu do 1-szego, nigdy mnie nie zaprosil do kina, do knajpy, sam tez robił problemy niejednokrotnie z tego że coś jest za drogie. Ja to akceptowalam, bo go lubiłam,proponowałam nawet wizyte na jedzonko u mnie, podczas gdy podobno zdarzały sie dziewczyny które go za brak pieniędzy skreślały. I co mi to dało że mi to jakoś bardzo nie przeszkadzało? tyle że facet mnie olał całkowicie. Więc niewymaganie mi sie nie opłaciło.