Przemo77 napisał/a:Co do Jej przyjemności to ja bardzo się staram aby ją miała. Wiem że nie zawsze się to udaje w klasyczny sposób czyli podczas sexu z penetracją ale jeśli pieszcze Ją oralnie to właściwie nie ma opcji żeby nie doszła i to zwykle są całkiem intensywne orgazmy po których Ona szybko zasypia zmęczona.I nie raz na tym się wszystko kończy. Ona ma orgazm ,przytula sie do mnie i tak zasypiamy.
Skąd ja znam ten opis. Przez pewien czas moje, życie wyglądało identycznie (blisko rok). U mnie był to spowodowane konowałem, bo tak można nazwać człowieka, który w swoim mniemaniu jest lekarzem, a nic się nie zna. Więc może przybliżę o co chodzi. Pewnego pięknego razu poszłam do lekarza z jedną przypadłością. Ok jakieś tam badanie, no to musi Pani przejść kuracje. Spoko pierwszy miesiąc przypadłość może i się zmniejszała, ale nigdy nie narzekałam na brak chęci do współżycia z moim partnerem a tu d***. Raz odmówiłam partnerowi i wytłumaczyłam, że nie mam nastroju, drugi raz, trzeci raz. No i czerwona lampka się zaświeciła. Partner podejrzliwie patrzący na mnie, bo jak zrozumieć fakt, że normalnie kochamy (lub robimy inne ciekawe rzeczy 3 lub 4 razy w tygodniu,a tu raptem raz w miesiącu.
No dobra więc wracam do lekarza i słyszę "to wszystko minie", "to normalne", "nie ma czym się przejmować tak musi być". Mija 3 miesiąc, a jest coraz gorzej. Partner mnie dotykam, zaspokaja mnie oralnie, mam orgazm i pstryk jakby ktoś wyłączył przycisk, wykręcam się nie dotykam, a w myślach jeden wielki mętlik.
Przemo77 napisał/a:Mój problem (może lepiej powiedzieć nasz) polega na tym że praktycznie tylko ja inicjuje sex czy jakiekolwiek pieszczoty. Ona sama z siebie nic takiego nie robi. Muszą wręcz prosić o sex. W większości razy oczywiście mi odmawia lub nie robi nic więc daje w końcu za wygraną. Nie raz zaczynam ją masować , delikatnie pieścić, całować szyję i to trwa kilkanaście minut a Ona nawet nie drgnie leżąc odwrócona do mnie plecami... Daje Jej w końcu spokój bo gwałcić przecież Jej nie będę. Ostatnio dotknołem jej piersi i od razu mnie odepchneła mimo że zrobiłem to delikatnie i nie w jakiś chamski sposób. Ona właściwie mnie mie dotyka ,nie całuje.
To on inicjował, każde zbliżenie, a ja wszystkimi siłami ograniczyłam nasze współżycie do jednego razu w miesiącu, a i tak było ciężko, ale jak powiedzieć osobie, którą się kocha, że nie czuje nic jak mnie dotykasz, lub że wręcz mnie odrzuca. Unikałam jakichkolwiek dotyków, pocałunków, bo bałam się, że on od razu się nakręci dalej.
I co jest w tym wszystkim najgorsze, że po pół roku przechodzisz na automat stwierdzasz, że bez sexu można żyć, a że kochasz i chcesz dalej być z tą osobą to jesteś skłonna do pójścia na ustępstwa, bo przecież on ma swoje potrzeby, a kiedyś cierpliwość się jego skończy. Tylko psychika klęka i nie z powodu zmuszania się do sexu, tylko do samej siebie.
No i więc szlak trafił mojego partnera po 8 miesiącach i zaciągnął mnie siłą do lekarz. Jednego potem drugiego. No i bum. "Lekarz" rozregulował wszystkie hormony, jakąś przestarzałą metodą leczenia, której w ogóle się już nie stosuje, a jeśli już to u kobiet w dużo starszym wieku. Lekarz, aż się przeraził, że nic sobie w tym czasie sobie nie zrobiłam z powodu napadów lękowych i takich tym podobnych, które są częstymi skutkami ubocznymi.
Więc po małym zabiegu, który trwał 15 minut moja przypadłość się skończyła. Po dwóch miesiącach powoli wracałam do siebie. Po czterech moje libido dostało skrzydełek.
Skutkiem ubocznym, który leczyłam przez rok czasu to fatalny stan moich nerek. Zużyłam, chyba tonę soli w której wylegiwałam się 2 razy w tygodniu przez rok. Szału nie było.
Więc może to wszystko jest sprawą hormonalną. A jeśli ja już sobie odpuściłam po pół roku to może w podobny sposób reaguje twoja żona, zamiast walczyć poddała się i zamknęła w sobie.
Nie wiem jak jest z twoją żoną, ale wiesz mi to nic fajnego godzić się na sex ze swoim partnerem, kiedy wiesz, że on wie i widzi i czuję, że to Cię nie kręci, ale najgorsze jak sobie pomyślę to, że on o ten sex musiał prosić.