Dlaczego mężczyźni po czasie przestają się starać?

Większość facetów, jednak uważa że "taka jest szara rzeczywistość", wydaje mi się, że ty za bardzo starasz się być ostoja, ty jesteś ta co rozumie,pomoże,dba. On to bierze jako oczywistość. Tobie to przeszkadza,i mówisz mu to, ale...tylko mówisz. Przestań na chwilę być ostoja i wsparciem. Zacznij nosić seksowne ciuszki dla siebie, nie dla niego. Pokaż mu że nie jesteś jego mama. Prawda jest taka,że każdy w swoim życiu powiela wzorce wyniesione z domu, nie w stu procentach,może, ale na pewno te które nam jawią się pozytywnie. Skoro jego ojciec nie adorował żony a ona uważała,że jest to normalne (nasi rodzice mieli taki patriarchalny wzorzec rodziny) więc on naprawdę nie zorientuje się co ci przeszkadza, przecież zapytał: co jesteś obrażona?czyli wyraził zainteresowanie tobą. Wobec takiego osobnika potrzebna jest "Łopatologia stosowana" bo dyskretne sygnały nie są rejestrowalne. Okazywanie uczuć jest tego najlepszym przykładem. Adoracja,zabieganie? to na etapie randkowania! kiedy już "cię mam" to jest to zbyteczna namacha. "Kotku przecież wiesz,że cię kocham" Musisz mu jasno pokazać że, "nie,nie wiem tego" "nie jestem pewna czy to jeszcze prawda" Dokładnej recepty podać nie potrafię, (może dlatego, że ja dla swojego jestem rarytasem na który musi czekać kilka miesięcy :\) ale na pewno bardziej pomoga ci "nasi" panowie
Bezduszny, Austerlitz? gdzie się chowacie? kobieta potrzebuje męskiego spojrzenia

No Szanowne Panie tu do tablicy wzywają, a skąd np. ja mam wiedzieć jak przekonać faceta, żeby również dbał o temperaturę w związku skoro nigdy takiego problemu nie miałem z tej prostej przyczyny, że nigdy z facetem nie byłem związany? To już raczej Wy podzielcie się swoimi sposobami.

Wzorce wzorcami, przyczyn się nie doszukuję, bo się ich tak trochę domyślam ale szukam sposobu jak to zmienić. czego oczekujecie od kobiety, żeby Wam się chciało jeszcze ją zauważać, adorować i spędzać z nią czas?

Teo, masz rację wszystko się zgadza, jeśli kogoś "zbywamy", to ta osoba zaczyna bardziej się starać. Poza tym samemu nie należy się nikomu narzucać i to nie tylko w związku.

Czytając to co napisała Semiramida przypomniała mi się taka scena z serialu, która bardzo dobrze obrazuje jej sytuację.

Mąż wraca z pracy do domu, wchodzi do salonu, a tam sodoma i gomora. Fotele poprzewracane do góry nogami, dzieci biegają, krzyczą, wszędzie pełno rozrzuconego jedzenia, pranie pomieszane czyste z brudnym, totalny chaos i bałagan, a na środku siedzi żona i czyta gazetę. Mąż zaszokowany pyta:
- Kochanie, co to wszystko jest?!
Ona spokojnie:
- Pamiętasz jak wczoraj nie mogłeś sobie wyobrazić co robię całymi dniami?
On:
- Noo! I co?!
- Dzisiaj właśnie tego nie zrobiłam.

Niektórym wydaje się, że to co mają w domu to jest tak oczywiste i na wieki wieków, że nie mogą sobie wyobrazić, że może być inaczej. Dlatego nie powinnyśmy pozwolić na to, żeby za bardzo się przyzwyczaili

Jeszcze byś się zdziwił, wibrator się nie przebije czego nie można powiedzieć o dmuchanej pani . Tak na poważnie, my od facetów chcemy tylko by nie traktowali nas jak wielofunkcyjne urządzenie domowe z dodatkowa sexsi opcja

Facet po pewnym czasie przestaje się starać , bo  widzi ,że mu się to nie opłaca. Mówię tu za siebie i nie twierdzę,że wszyscy faceci tak mają. Ja jednak gdy się staram  to chcę widzieć efekty. Jak nie widzę , to mi się odechciewa chcieć... a jak jeszcze za moje starania obrywam , to już w ogóle...

święte słowa

cynthia warto czasami odpuścić, tak jak podpowiadają Ci już inni pokaż, że poradzisz sobie bez Niego, że Ci już tak nie zależy. facet lubi wyzwania, to mu ich dostarcz

...

nie chcę być niemiła, ale zapytałaś go dlaczego? może warto najpierw spytać zainteresowanego, później nas?

o widzisz zapytał, czy widzi, że już nie jest tak jak powinno być/ jak było. może teraz tylko czekaj na efekty jego starań

Pokor25-nie wie czy odpowiem na twoje pytanie,ale przypomniała mi sie historia mojej koleżanki-otóż było podobnie jak u ciebie.Po jakims czasie dowiedziala się od kolegi swojego chłopaka,że podobno strasznie się ślini przy calowaniu czego on nie znosi,a poza tym to w ogóle nie umie się calować-wybuchła straszna awantura pomiędzy nimi,no i w końcu się rozsali.Podobno ktoś jej niedawno powiedział ,że jej ex ma teraz chłopaka z którym chętnie się całuje.Mam nadzieje ,że u ciebie wszystko sie wyjaśni,i czułości powrócą.

Jak widać takich mężczyzn jest sporo, którzy starają się tylko na początku. Czytałam gdzieś, że meżczyźni generalnie nie lubią się całować, mój też mi mówił że nie przepada za tym bo mam za gorące usta pfff....wkurza mnie bardzo takie egoistyczne podejście. "Nie lubię tego i tamtego, więc dostaniesz to tylko ode mnie na początek"...trzeba walczyć o to co lubimy, mówić o tym do znudzenia. Kobieta jest inaczej emocjonalnie skonstruowana i potrzebuje pocałunku, pieszczoty a nie tylko aktu seksualnego> Niektórym mężczyznom trzeba to tłuc do głowy bo przywykli do tego, że zaspokajają tylko i wyłącznie swoje potrzeby. Gdzie w tym miłość? Kocham cię moja kobieto ale tylko tak jak ja lubię...haha

ja znowu się wkurzyłam oczywiście, bo mój Pan mi tak pojechał z tekstami, że mam doła chyba na cały weekend. Powiedział mi, że nie będzie ze mną robił tego co ja lubię, bo nie będzie się zmuszał. Ja mu na to, że dla dziecka się potrafi zmuszać, to się zaśmiał kpiącym śmiechem, ale dla ciebie nie mam ochoty. OK Masz mnie facet z głowy!!!! Sama będę zatem chodzić sobie na ten basen i saunę. I masz to durne gadanie na początku związku.."zrobiłbym dla ciebie wszystko" wrrr

Dziękuje bardzo za odpowiedzi.dręczy mnie to już od dawna gdzie naprawdę lubię okazywanie sobie czułości w sposób namiętnych pocałunków.jedna z pań napisała ze jej koleżanki chłopak nie lubił ślinienia.ja czasem daje buziaczka w usta partnerowi to mówi ze go ślinie.ale tak nie jest byłam kiedyś z chłopakiem który się strasznie ślinił i wiem że jest to nie miłe ale proszę mi uwierzyć że ja tak nie robię.oczywiście pytałam chłopaka dlaczego tak jest odp mi krótko 'nie wiem kochanie dlaczego tak jest nie przesadzaj!nie mówi mi że mnie kocha tylko wtedy gdy ja mu to powiem tak jak by zapominał o tym..choć mimo to twierdzi ze bardzo mnie kocha.mam rozumieć że to koniec że lepiej się rozstać i znaleźć osobę która da ci to czego pragniesz..jeszcze raz dziękuje.

byłam już a dłuższym związku ten jest moim drugim myślałam że wiem już wszystko ale myliłam się każdy związek uczy mnie czegoś innego..

monia3103.w moim związku jest dosłownie tak jak napisałaś robię wszystko staram się być odpowiednią kobieta dla niego.ale widzę że kosztem tego że on czuje się zbyt pewny ze zrobię wszystko o co nie poprosi nawet gdy skończę z tą dobrocią on nie będzie się starał da sobie na luz.jest typem człowieka mam kobietę to nie muszę się już starać.z nią czy bez niej będzie tak samo!nie wiem co mam robić.do tego jestem w 6 tyg ciąży.proszę powiedzcie mi czy jestem skazana już na ten związek boje się żę nikogo sobie nie znajdę z doświadczenia gdyż moja kuzynka ma synka 2 letniego i nie może sobie nikogo znaleźć.proszę nie zrozumieć mnie źle że nie chce tego dziecka czy jestem nie szczęśliwa i że ono będzie mi przeszkadzać  jestem szcześliwą przyszłą mama ale obawiam się tylko samotności że sama sobie nie poradzę.

Mussuka - chciałam dodać Twoją wypowiedź do ulubionych, ale nie ma tu takiej opcji
A tak poważnie - tak prawda, za późno to sobie uświadomiłam (chociaż nie winię się, ponieważ po 1: już pomijając moje "głaski" mój eks facet należy do tzw. mizoginistów - tak mi się wydaje;), a po 2: to mój pierwszy wieloletni związek tzw. pierwsza m. - myślałam, że miłość jeśli okażę robią wszystko dla partnera to to samo dostane - no ale cóż - nastolatką być;)  ).

Wszystkie które głaszczą, a mają NORMALNYCH partnerów (ja nie miałam więc odpadam) wydrukować sobie post Mussaki lub wkuć na pamięć

Dodam tylko tyle zdrowa porcja zdrowego egoizmu jeszcze w zadnym zwiazku nie zaszkodzila. Natomiast uklad: pan-sluzaca/gejsza na dluga mete nie sprawdza sie badz pozostawia przynajmniej jedo z partnerow w niesmaku.

a jak jedno jest w niesmaku to są pretensje a jak są pretensje to jest konflikt a jak jest konflikt gdzie nie ma CHĘCI zrozumienia to związek się rozpada, także pozostaję jedynie opcja - NIE SPRAWDZA SIĘ NA DŁUŻSZĄ METĘ.
Ja miałam taką opcję - nie ma punktu, którego bym nie przeszła:
"Mężczyzna, który nienawidzi kobiet.
Mówi, że kocha, lecz często traktuje ją tak, jakby jej nienawidził. Potrafi zmieniać się z czarującego mężczyzny w potwora. Obrzuca epitetami i krytykuje. Sprawia, że czuje sie głupia i nic nie warta. Wszystko co ona robi pozostaje pod jego kontrolą. Związek z nim to bezustanna walka, w której on musi wygrać, ona przegrać. To mizoginista, mężczyzna, który nienawidzi kobiet.
Pierwsze ostrzeżenie o tym, że ?książę z bajki? ma jeszcze drugą, ciemną stronę osobowości, pojawia się zwykle podczas pozornie błahego zajścia. Najbardziej zaskakujący dla kobiety jest fakt, że nagle urok jej partnera pryska, zmienia się we wściekłość, a ona staje się obiektem bezustannego ataku. Kobieta ciągle jeszcze zauroczona swoim partnerem zaczyna większość jego nieodpowiednich zachowań,  tłumaczyć np. ?Wściekł się na mnie, kiedy nie zgodziłam się z jego opinią, ale przecież nikt nie lubi, gdy podważa się jego zdanie?.
Mizoginista nie odczuwa żadnej  przykrości z powodu swojego wybuchu. Jego partnerka coraz częściej będzie musiała usprawiedliwiać jego nieobliczalne wybuchy. On pomiędzy wybuchami, potrafi być czarujący i pełen miłości jak na początku znajomości. Jego ujmujące zachowanie podnosi kobietę na duchu i każe wierzyć, że odtąd sprawy ułożą się wspaniale. Niestety tak nie jest.
Nastroje mizoginisty są zawsze zmienne. To co sprawia mu przyjemność jednego dnia, może nie sprawić innym razem. Potrafi rozzłościć się bez powodu. Oczekuje od swojej partnerki, że zawsze będzie wiedziała, o czym on myśli i co czuje, że wychodzenie naprzeciw jego pragnieniom powinno być dla niej najważniejsze. Będzie mówił: ?Gdybyś nie była taka zapatrzona w siebie potrafiłabyś domyśleć się, czego chciałem?, ?Gdybyś naprawdę mnie kochała, wiedziałabyś o czym myślę?. 
W związku mizoginicznym toczy się walka, w której on musi wygrać, ona musi przegrać. Nie ma mowy o negocjacjach, czy kompromisie. On musi sprawować kontrolę nad tym, co ona myśli, czuje, jak się zachowuje, z kim i jakie sprawy załatwia.
Mizoginista dysponuje zadziwiająco wieloma taktykami grożenia, znieważania, krytykowania, które zmierzają do tego, aby partnerka poczuła się bezwartościowa i bezbronna. Krytykuje  jej styl ubierania się,  wygląd i wiek, sposób mówienia, myślenia i postępowania, jej rodzinę i znajomych.  Kiedy ona nie wytrzymuje i płacze, mówi np: ?Co się z Tobą dzieje??.
W repertuarze mizoginisty występują jeszcze inne zachowania, dużo bardziej wyrafinowane, które potrafią skutecznie zniszczyć w partnerce zdolność jasnego myślenia. To trudne do wykrycia techniki manipulacyjne, tzw. zaciemnianie, doprowadzające do tego, że zaczyna ona wątpić w swoje zdolności pojmowania, a nawet w to, czy jest przy zdrowych zmysłach.
Najbardziej prymitywną z tych praktyk jest zaprzeczanie, że jakieś zdarzenie miało miejsce, choć doskonale wiadomo jak było naprawdę.  Np. ?Nie pamiętam tego, nie rozumiem o czym mówisz, wymyśliłaś sobie to?. Najbardziej przygnębiające w tej taktyce jest to, że nie ma ona do czego się odnieść, wywołuje to w niej  poczucie beznadziejnej frustracji.
Bywa też tak, że mizoginista ucieka się do zupełnej zmiany faktów dla uwiarygodnienia własnej wersji, w zależności od nastroju czy potrzeby chwili. Uważa, że jeżeli zachowuje się źle, to wyłącznie dlatego, że reaguje na występek partnerki. Spycha na nią winę. Odwraca sytuację i z ofiary robi winowajcę. Mówi: ?Jesteś przewrażliwiona, przesadzasz, nie znosisz krytyki, oszalałaś!?Ona akceptuje ?swoją winę?, która staje się dowodem jej miłości do męża. Kolejnym dowodem jej miłości jest wyrzeczenie się prawa do reagowania na zachowania partnera.
Wymaga wdzięczności. Mówi np. ? Powinnaś być mi wdzięczna za to, że z Tobą jestem.?, ?Powinnaś być mi wdzięczna za to , że mnie masz.? , ?Beze mnie nie poradziłabyś sobie w życiu?.
Miłość mizoginisty charakteryzuje się wiecznym nienasyceniem i nieustannym domaganiem się o więcej. Kontroluje. Pyta np. ?Gdzie byłaś??, ?Z kim rozmawiałaś?? itp. Prosi lub domaga się, aby zrezygnowała z nauki czy przyjaźni.Próbuje poniżać i umniejszać wszystkich jej bliskich i przyjaciół. 
Jego środki to przechodzenie bez ostrzeżenia od miłości do przemocy, izolowanie partnerki od innych ludzi, ograniczanie jej przestrzeni życiowej. Jego celem jest podporządkowanie jej sobie, sprawowanie nad nią władzy i kontroli.
Życie z mizoginistą jest zawsze destrukcyjne, lecz samemu trudno to zauważyć. Błędem jest myślenie, że on zmieni swoje zachowanie, jeśli tylko będzie kochała go wystarczająco mocno. Nikt nie jest w stanie zadowolić mizoginisty. Niezależnie ile się da, dla niego nie będzie wystarczające.
Każda kobieta może się zainteresować mizoginistą. Problem nie polega na tym, że mizoginista pociąga kobietę. Problemem jest pozostawanie z nim w związku i akceptowanie jego napastliwości."

Mam więc wrażenie,że niekoniecznie problemy są kwestią tego, że kobieta jest "za dobra", ona może być "za bardzo głaszcząca" a on może być jak u mnie manipulatorem - i nie ma szans na takiego partnera stosując wyżej opisane przez was techniki

Stwierdzam patrząc z boku na wszystko, że można raz porządnie porozmawiać, o swoich błędach i o partnera, i reakcja partnera/partnerki na rozmowę - powinna dać nam w sumie klarowną odpowiedź na to co ze związkiem robić. Ja tego nie widziałam i nie miałam możliwości przeprowadzenia NORMALNEJ rozmowy (a nie "ma byc jak ja chce a jak nie to sie orbaze"), a może właśnie brak możliwości powinien być dla mnie odpowiedzią

Napiszę to, co niedawno napisałam w innym wątku.

Zajmowanie się zachowaniem innej osoby (partnera, towarzysza życia, męża) jest doskonałą zasłoną. Zasłoną, spod której nie widać  m o j e g o  zachowania.
Zasłoną, która ukrywa fakt, że to   j a   "zagłaskałam kota na śmierć", że to   j a   nie dbam o związek, że to   j a  skróciłam tak smycz, że osoba będąca na drugim jej krańcu często nie może nawet oddychać swobodnie. Zasłona jest też doskonałym pretekstem do niezmieniania swego zachowania i doskonałym wytłumaczeniem wszystkiego tego, co źle się dzieje jednym zdaniem "to jego wina".

Przyklejenie jakiejkolwiek etykiety do partnera/towarzysza życia/męża, bądź w wersji damskiej partnerki/towarzyszki życia/żony, daje jeszcze jeden efekt. Jest kat i jest ofiara. I zwykłe, "ofiara" otrzymuje olbrzymie wsparcie od wielu osób. I jak, z takich profitów, zrezygnować samodzielnie?

zgadzam się , trzeba żyć własnym życiem i nawet odpocząć od faceta- chociażby przez wypady z koleżankami, studia i cokolwiek. żeby miał okazję się za nami stęsknić

nie mam czego zasłaniać....wiem, że jestem w porządku. Kiedy miał rację, przyznawałam mu ją, zmieniłam dla niego bardzo wiele, ale nie zmienię tego co mnie unieszczęśliwi, bo w przeciwieństwie do niektórych doskonale wiem czego chcę i nie mam problemu z określaniem swojego stanu emocjonalnego. Jestem asertywna a to oznacza, że wyznaje zasadę "równości wobec praw" masz prawo mieć zły dzień, masz prawo mieć swoje zdanie, masz prawo mieć swoje hobby, masz prawo do wszystkiego co nie krzywdzi innych....miałam zawsze mnóstwo przyjaciół i w towarzystwie uchodzę za osobę, z którą można wszystko, bo jestem bardzo wyrozumiała, ale bez przesady, nie będę udawać że dla mnie jest coś przyjemne jak takie nie jest...bardzo chciałam spędzić dzień z moim ukochanym w jakimś aquaparku, nie chce - proszę bardzo pojadę z przyjaciółką. Nie trzymam go na smyczy...jak chce może iść z kolegami na piwo-proszę bardzo. On nie chce, on chce mieć mnie na oku, czasem daje mi do zrozumienia że mi nie ufa. Jak był w pracy i była u mnie moja przyjaciółka która się zwierzała a ja w tym czasie nie odpisałam mu na smsa to zrobił mi taka haję jakbym niewiadomo co i z kim robiła, wysłałam mu nawet fotkę że siedzimy razem w pokoju..ale już do końca wieczoru wypełnił swoją misję chamstwa niestety, na drugi dzień przeprosił i fajnie...tylko, że ja wiem, że wszystko będzie ok, dopóki znowu nie będę czegoś chciała (od zaproponowanego wspólnie spędzanego czasu począwszy a na wizycie u rodziców skończywszy)

cynthia - to po co sie z nim meczysz? Bo z tego co piszesz, to radosci w tym waszym malzenstwie za wiele nie ma. Tez mialam kogos podobnego ale juz z nim nie jestem. Na sile nie stworzysz udanego zwiazku ani go nie zreformujesz. Zrob sobie sama bilans czy warto dalej sie meczyc. I to nie prawda, ze mezczyzni po czasie przestaja sie starac - Twoj przestal sie starac. Sa tacy, ktorzy sie staraja.

Może zabrzmiało to wszystko tak jakby właśnie szukała winy jedynie w partnerze i mówiąc o nim "takie" rzeczy szukała poparcie "jego winy". Tak nie jest byliśmy ze sobą prawie 6 lat, 2 ms. temu zdecydowaliśmy się dać sobie szansę po 3ms. rozstaniu. Umowa była jasna, z mojej strony "nie wyzywasz mnie, szanujesz i słuchasz" z jego "nie palisz, spedzasz ze mna wiecej czasu". Ja raz faktycznie złamałam jedną rzecz świetą dla niego zrozumialam błąd i ODPRACOWAŁAM, on w sylwestra mnie powyzywal bo powiedzialam ze jego spodnie są "identyczne" jak te ktore ogladalismy akurat w sklepie - no cóż faktycznie nie byly
Kiedy rozstaliśmy się na 3 ms. zrobiłam oj zrobiłam sobie wielki rachunek sumienia , zrozumialam ze za duzo sie czepialam, za duz pytalam itd.
I naprawde to zmienilam, jednak okazało sie ze to ze kiedy on mnie pare razy juz od powrotu powyzywal jest w porzadku nadal, a jak ja jestem wkurzona bo on "zle mnie traktuje i nawet glupie przyjemnosci nie moze zrobic dzw. rano witajac sie" - tak mu powiedzialam - to dostaje obojetnosc, i dostalwalam to samo przed rozstaniem, dlatego z powodu smsa zerwalam - to moze smieszne, ale dla mnie skoro dalismy sobie szanse zrozumial jak twierdzil ze zle mnie traktowal i mial tego nie robic, a robil to nadal a ode mnie za kazde pytanie bylo "znowu meczysz" - to nie fair. Dlatego tez moze nie dokonca widze swoja wine i nie bardzo mi sie chce wierzyc, ze on naprawde mysli ze zerwalam bo sie obrazilam ze nie dostalam buziaka...no coz on tak twierdzi ze o to mi chodzi i nie przetlumaczysz.
Za duzo gadam to fakt, ale potrzebowalam stabilnego uczucia, a nie "dzis cie kocham a jutro wyzywam od pojebów" - sorry zayctowalam.

Tak to prawda zdałam sobie z tego sprawe juz po rozstaniu, ale po 3 ms kiedy zobacyzlam tez swoje bledy chcialam zobaczyc jak bedzie kiedy je naprawię. Nic się nie zmienilo, a ja nadal jestem idiotką bo dałam się nabrać (w jego jestem bo sie przyczepilam do smsa, no coz nie wiedzialam ze jak komus mowie w twarz - nie chodzi o smsa tylko o to ze jednego dnia jestes kochany a nastenego masz muchy w nosie - to to nie jest jasny kominukat?!)

Tak kiedys glaskalam, a jak nie glaszcze to jestem ZŁA. Nigdy nie należałam do kobiet ktore beda kurami domowymi, na szczescie nie mieszkalismy razem, bo on jeden jedyny zrobil ze mnie emocjonalnego wieznia i pewnie bym poszla do tej kuchni

zapisać !

ha, to nie takie proste, co prawda nie jesteśmy małżeństwem, ale żyjemy jak małżeństwo. dzieci nie mamy. On ma syna z pierwszego związku. Kilka razy chciałam odejść, nie pozwolił mi na to. Płakał, obiecywał, groził, poszedł nawet do psychologa....Poza tym mamy wspólnie kupione mieszkanie (kredyt) i narazie zaciągam informacji jak się pozbyć tego kłopotu. ja chyba nigdy nie spotkałam takiego mężczyzny o którym piszesz, w poprzednim związku było to samo, dopiero jak powiedziałam że go nie kocham i odeszłam nagle wszystko zrozumiał i w mig zmienił swoje postępowanie, wszystko o co miałam do niego pretensje zmienił, normalnie nie ten człowiek!  ale było już za późno...na mnie to już nie robiło wrażenia. Z tego co wiem do tej pory jest sam...mojej mamie powiedział, że nie ma na świecie takiej kobiety jak ja i że nie chce nikogo...

przynajmniej zrozumiał, u mnie nie ma na to szans w jego oczach zostanę już zawsze jak to powiedział wczoraj "poje..." i  "z zaburzeniami" - pewnie owszem przez robienie wody z mózgu już je mam ale nie jest jak on mi wmawia od zawsze - chyba, nie wiem bo z pewnej siebie dziewczyny czuję się bezwartościowa.

Kilka razy  - to stanowczo za dużo, tak myślę po sobie, że można się raz "zejść" ale nie kilka razy, zwłaszcza, że ile wy jesteście ze sobą  ? 2 lata ? przepraszam nie pamiętam.

trudno wyczuć...raczej skłaniam się ku wersji negatywnej ale nie mam zamiaru się z tym pogodzić i to zostawić...przeczytałam tu posty kobiet, które pozwalają sobie na poniżanie, na najbardziej chamskie wyzwiska, czasem nawet na przemoc fizyczną i psychiczną i to w obecności dzieci. Przerażające...najgorsze, że łudzą się lat 10-20 że ich ukochany się zmieni...bo ja go kocham. Zawsze myślałam ,że mnie ten problem nie dotyczy, przecież jestem silna, wiem czego chcę i zawsze dam radę. A jednak mnie to spotkało....Owszem ja tez bardzo kocham ale reaguję już, bo zdarzyło mi się że zostałam nazwana "szmatą", "dziwką", "gnojem" ...dalej chyba nie chce mi się wymieniać, zdarzyło mi się że mój skarb mnie popchnął, szarpał się ze mną (twierdząc że to jeszcze nie jest przemoc, bo przecież mnie nie uderzył) co prawda sporadycznie ale niepokojący jest sam fakt, że to miało miejsce. Zostałam wychowana w ciepłej kochającej się rodzinie. W moim poprzednim związku nigdy takich rzeczy nie było, choć inne sprawy się nie ułożyły i dlatego to był dla mnie prawdziwy wstrząs. Nie pozwolę na to żeby ktoś zniszczył mnie i moje życie - to wam i sobie dziewczyny obiecuję!!!

Aha. I Ty oczywiscie w to wierzysz? Bo ON, Twoj guru tak Ci powiedzial? A wiesz dlaczego? Bo jak jestes taka slaba i malo wierzaca w siebie to zostaniesz juz na zawsze jego sluzka, tzn. dopoki mu sie nie znudzisz. Celowe dzialanie - oslabic i omamic przeciwnika. Silna kobieta odeszlaby i pokazala na co i na kogo ja stac. Slaba placze, cierpi i zostaje przy nim. W to mu graj.

A jak Ci powie, ze masz czarna skore, trad, piorko wyrastajace na odwloku i zeza rozbieznego, ponadto schizofrenie i padaczke to tez mu uwierzysz? Jestes psychiczna a ten biedak nadal sie z Toba meczy. Coz za odwaga i poswiecenie z jego strony. Matka Teresa w meskim wydaniu.Naprawde puknij sie w te swoja glowe i to porzadnie.

"No to ja Ciebie tez powyzywam troszke bo tez sobie dzis  x#¤..!"?!..zasluzyles. Fajnie co?"
A reszta gadania o jakiejs hipokryzji i proby trafienia do jego poczucia sprawiedliwosci to czysta strata czasu.

Idz na targ i sobie kup wystarczajaca ilosc na odejscie od chama, na obrzucenie go paroma i na porzadna jajecznice. I wez sie w koncu w garsc.

Dziękuję Mussuka.
Na szczęście mu się znudziłam, też zawsze uważałam że skoro jestem psychiczna to po co ze mną się "męczy", rozstaliśmy się 3 ms. nie było widzenia się ani kontaktu, dalismy sobie szansę, więc teraz wiem przynajmniej że nie ważne czy przestane byc "meczaca" i tak zawsze coś się znadziej- na mnie oczywiscie, bo on jest ok, a jego wyzwiska wynikaly przeciez wg. niego z mojego zachowania. Tyle dobrze, że nawet jak bede miala glupią mysl ze tesknie czy cos, to wiem ze juz go "wymeczylam" tak ze rowniez stracil ochote na zwiazek z wariatką

Myślę, że moje PARCIE na chęć wyjaśniania mu, że może spojrzałby rownież na siebie , wynikało z tego że tak bardzo chcialam pokazac, że jest nie fair. nie wyszło mi. wiecej szmacic sie nie bede.
Nie wiem jak powinien wygladac dobry zwiazek, ale wiem tyle ze zawsze tata mi mowil "nie wolno faktycznie wchodzic facetowi na glowe, ale tez uwazam, ze to facet powinien dbac o kobiete wpierw, a ona dzieki temu daje mu wtedy wszystko co chce i tym samym nie wchodzi na glowe", a ja bo kochalam to myslalam ze jak zrobie mu "dobrze" we wszystkim to wkoncu zacznie dbac - a to bledne kolo bo nie dbal, a ja wtedy chcialam rozmawiac a on nie rozumial o co mi chodzi ze przeciezm nie "kocha" - jak kocha to sie nie wyzywa i tyle.
Przepraszam ze tak duzo pisze, ale mam duzo emocji, faktem jest ze jestem histeryczka i bardzo emocjonalna osoba, dlatego tak bardzo wszystko przezywalam, a wczorajsze "chamstwo" z rana juz wyprowadzilo mnie z rownowagi (poniewaz w ostatnich dniach obchodzilam sie znim jak z jajkiem zeby go nie urazic a i tak byl "oschly", a w weekend jeszcze siedzac razem 100 razyslyszalam jak mnie kocha - i wez tu nie zwariuj:) )

Nie jesteśmy. Wczoraj już mi nerwy puściły i poszło...chciałam się w zasadzie mimo tego że czuję się w jakiś sposob oszukana (skoro twierdzil ze zrozumial bledy a nadal je robil i nadal je usprawiedliwial - przede wszystkim mam na myśli sposob odzywania się i nie wyzywanie, a jednoczesnie mi patrzyl na rece i czekal az sie potkne - no coz kazdy ja i on mozemy sie potknac nie raz ale trzeba umiec sie do tego przyznac, naprawic i nie powtarzac moim zdaniem) , to zaproponowalam rozstanie w zgodzie ze 6 lat to duzo i mozemy miec zwykly kontakt (bo moze zwyczajnie nie dogadujemy sie jako patrnerzy a jako znajomi pewnie swietnie by bylo - bo nikt nikogo by nie "meczycl" ( jak mi juz opadly emocje, to dostalam jedynie informacje ze on chce kase ktora pozyczylam na ksiazke i wtedy moge zabrac swoje rzeczy. wiec zabiore chociaz najchetniej bym olala te rzeczy,bo nie mam ochote wchodzic do niego widziec jego pogardliwa mine i jak sie slowem do mnie nie odezwie, ale niestety jest w nich moja ulubiona sukienka

Z tym też ostatnio kiepsko było, ale ja zawsze miałam 2 x większy temperament W zasadzie wrocilam do niego po ostatnim rozstaniu tylko dlatego ze dlugo rozmaiwaialm z jego mama ktora wyjasnila mi w pewnien sposob jego charakter i kiedy powiedzialam ze nie wierze ze mnie kocha bo jak mozna kochac i tak traktowac to powiedziala ze gdyby nie kochal to by nie chcial po 3 ms wracac i naprawiac i ze na pewno mnie kocha skoro tyle juz przeslimsy, wiec dalam szanse.
Dzis wiem, że jednak to jego mama sie mylila a ja od poczatku dobrze czułam.

Mam taka mało lat, mowia mi ze jestem nad wyraz "powazna" w sensie dojrzala, a nie umiem odroznic milosci od toskycznego uwiazania mnie. mialam sie za cholernie silna a okazalam sie cholernie slaba skoro facet bez ambicji z albo cholernymi komplekasami albo cholernym ego - bo sama juz nie wiem czy ma jakis kompleks ze mnie ponizal, czy tak bardzo siebie tylko kocha - zrobil ze mnie niewolnice swojej osoby. Bo tak naprawde nie mam za co go kochac ? no bo za co za to ze przez 3 dni weekendowe jest super a potem nagle bęc bo pierdnelam za cicho czy za glosno - co za roznica ?

Nie analizuj juz wiecej bo Cie glowa rozboli. Idz po te kiecke, bez slowa wyjdz i skoncz cos, co jest jedynie tykajaca bomba zegarowa. Powodzenia!

święte słowa.

BTW. ktoś pisał, że jej facet nie lubił się całować. Jak można nie lubić się całować? <bezradny>
Drogie Panie gdzie Wy znajdujecie takich złych i nie czułych facetów? A przecież na świecie tylu wartościowych mężczyzn. Do wyboru do koloru.