tylko pytanie co ma mi to dać? nawet jak będę znała jakąś tam prawdę to co ma mi to dać? no i się zakręciłam. eh...
Podobne tematy
Jest kochany, pomaga ci, znosi twoje humory, rozmawia....ale nie o swoich potrzebach, twoje potrzeby w sferze seksu ma za nic, seksu chce....ale nie z tobą. Skąd ja to znam? Przechodziłem to samo....dwa lata wytrzymałem. I dość. Gdzie w tym wszystkim jestem ja i moje potrzeby? Też chcę żyć, też mam prawo być szczęśliwy, a nie sfrustrowany. Też chcę się czuć pewnie w związku, a nie wiecznie coś podejrzewać...a różne podejrzenia roją się w głowie nieustannie w takiej sytuacji.
Rozstanie to jedyna opcja. Sama do tego dojdziesz. Nie teraz, nie za miesiąc...może za pół roku, rok. Ale sama się przekonasz jak wyniszczy cię ten stan. Będziesz wietrzyć zdradę, podejrzewać go. Będą kłótnie, ciche dni. Seks na zgodę? Zapomnij! Jakakolwiek opcja zmiany z twojej strony tylko przyczyni się do utrwalenia tego stanu. Dlaczego? Bo jak odpuścisz - on przyjmie to z ulgą. Widać dobrze jest jak jest. Jak będziesz proponować konkretne kroki, konkretne działania/zmiany - on się zamknie jeszcze mocniej na ten temat. Jakaś poprawa? Może na tydzień, góra dwa, a potem powrót do "normalności" ze zdwojoną siłą. On się nie zmieni. Bo nie chce się zmienić - jemu tak wygodnie i dobrze tak, jak jest. Dlaczego miałby się zmieniać?
Co do chuci - jak nie chcesz zdradzać (co jest dla mnie słuszne) to kup sobie jakiś wibrator, częściej zaspokajaj się sama. Może niekoniecznie przy nim, bo to tylko zaogni sytuację, ale tobie na krótką metę pomoże.
Karolcia...ty stara baba jesteś ![]()
Nie znam Twojej historii tak jak Ty ja znasz, w zadnym calu. Ale wiem jedno: facet pozostaje aseksualny do momentu, gdy nie poczujemy ze to SAMIEC. Inaczej mowiac proponuje ci parę happeningów:
- jak wróci z pracy przywitaj go w sypialni, ubrana w pończoszki, koronkową bieliznę, kusząco go zaprowadź do łóżka i się nim zajmij. Po prostu nie pytaj się co chce, etc, tylko zrób to co TY chcesz. Dozwolone przywiązywanie szalikami, zawiązywanie oczu, by zwiększyć doznania, olejek do masażu. Nie zapalaj kadzideł, jak już to świece zapachowe, są delikatniejsze, a Twój mężczyzna pozna zapach TWOJEJ skóry, a nie sypialni;)
- spójrz gdzie on sobie tak czatuje, jaki ma nick i w tym samym czasie sama tam wejdz. Zrob sobie jakis fajny nick, zacznij z nim flirtować. Może to trochę doprowadzić do wyrzutów sumienia, bo przecież to takie strzelanie sobie w kolano, ale...potem jak się romansik rozszerzy to umów się z nim w hotelu, wynajmij tam pokój, podaj mu numer i godzine. Przywitaj go tam w samej bieliźnie, albo seksownej sukience z szampanem w ręku. Uznaj to za grę z nim. Jak zobaczy ciebie to zblednie i będzie zestresowany, ale Twoja bedzie rola by go wciagnac do pokoju i wykorzystac. Jeśli go nakręca podrywanie wirtualne, to może być fajny finisz, taki erotyczny.
- zrób sobie erotyczną sesję zdjęciowa. W sensie akty. Potem przegladaj z nim je, wybierzcie razem jakies swietne zdjecie, oprawcie je i wstawcie w sypialni.
- zapros kolezanke do trojkacika i tym go zaskocz.
To jedynie pomysly, ktore moga pomoc, moga zaskoczyc i na pewno pokaza mu twoja nieprzewidywalna nature. Kiedy pytasz sie faceta czego pragnie a potem wdrazasz to w zycie to jest mile ....spodziewajacy sie;) wiem po swoim mezczyznie, ktory wciaz sprawia ze rumienie sie przy rozbieraniu jak nastolatka, jak dziewica, ale gdy przejmuje inicjatywe i zaczynam dzialac- to jest bardzo podniecony. Oczywista to jest zwiazane z pewnoscia siebie, ktorej ja mam ostatnio mniej bo przytylam. Juz chudne wiec mozna powiedziec ze odzyskuje rezon w sypialni i nasza gra wstepna zaczyna byc na nowo obiecujaca. Takze nie zalamuj sie, nie doszukuj sie zdrad. Po co Ci to. Zainteresuj go swoja swawolnoscia, rozpustnoscia.
Faceci lubia niegrzeczne dziewczynki.
Annalea ... fantastyczne porady
jak ta Twoja mądrość życiowa przekłada się na to, co opisujesz w innych wątkach? Bo ja już chyba coraz mniej z tego co piszesz rozumiem ;-)
Normalnie czytam i oczy szeroko otwieram...
Normalnie czytam i oczy szeroko otwieram...
Ty, ja jestem facetem i wiesz co, reakcję mam w sumie podobną ![]()
Fajne te wszystkie gry i zabawy, jak w telenoweli. Życie nie jest jednak telenowelą i pewnych motywów nie powinno się traktować na poważnie.
Jest kochany, pomaga ci, znosi twoje humory, rozmawia....ale nie o swoich potrzebach, twoje potrzeby w sferze seksu ma za nic, seksu chce....ale nie z tobą. Skąd ja to znam? Przechodziłem to samo....dwa lata wytrzymałem. I dość. Gdzie w tym wszystkim jestem ja i moje potrzeby? Też chcę żyć, też mam prawo być szczęśliwy, a nie sfrustrowany. Też chcę się czuć pewnie w związku, a nie wiecznie coś podejrzewać...a różne podejrzenia roją się w głowie nieustannie w takiej sytuacji.
Rozstanie to jedyna opcja. Sama do tego dojdziesz. Nie teraz, nie za miesiąc...może za pół roku, rok. Ale sama się przekonasz jak wyniszczy cię ten stan. Będziesz wietrzyć zdradę, podejrzewać go. Będą kłótnie, ciche dni. Seks na zgodę? Zapomnij! Jakakolwiek opcja zmiany z twojej strony tylko przyczyni się do utrwalenia tego stanu. Dlaczego? Bo jak odpuścisz - on przyjmie to z ulgą. Widać dobrze jest jak jest. Jak będziesz proponować konkretne kroki, konkretne działania/zmiany - on się zamknie jeszcze mocniej na ten temat. Jakaś poprawa? Może na tydzień, góra dwa, a potem powrót do "normalności" ze zdwojoną siłą. On się nie zmieni. Bo nie chce się zmienić - jemu tak wygodnie i dobrze tak, jak jest. Dlaczego miałby się zmieniać?
Co do chuci - jak nie chcesz zdradzać (co jest dla mnie słuszne) to kup sobie jakiś wibrator, częściej zaspokajaj się sama. Może niekoniecznie przy nim, bo to tylko zaogni sytuację, ale tobie na krótką metę pomoże.
Zgadzam się w 99% z tym postem. Ktoś mi po głowie buszuje?
Ten 1% niezgodności to końcówka. Może niektórym wibrator pomoże, nie wiem.
W moim przypadku zaczynałam związek z normalnym zapotrzebowaniem na seks. I w miarę upływających lat, gdzie byłam bezustannie odrzucana przez partnera, bo zaspokajał się na swój własny jedyny słuszny sposób - moje libido spadło totalnie. Zero akceptacji dla własnego ciała, żadnej chęci dotknięcia siebie - wręcz obrzydzenie do autoerotyzmu - bo sama cierpiałam przez to, że mój partner tak się zaspokajał.
Myślę, że w dłuższym okresie czasu spowoduje to tylko jeszcze większe rozluźnienie relacji - bo to nie o to chodzi, żeby tylko "zrobić sobie dobrze". Nadal nie będzie poczucia, że jest się przez partnera akceptowanym, nadal nie będzie ciepła, może dojdą wyrzuty sumienia z powodu pójścia na łatwiznę.
No gre wstepna mamy cudowna, wiec akurat takie zabawy sa na poradku dziennym. Nie mylcie gry wstepnej do aktu seksualnego. Ja dosc mocno to oddzielam. No i chyba dosadnie i wprost pisalam w osobnych watkach o co chodzi. Wiec wasze slowa wynikaja z niedoczytania.
W kazdym razie fantazje seksualne nie koniecznie musza byc nie wiem...przyziemne. Czy wiazanie, seksi bielizna i zajecie sie facetem jest czyms z telenoweli?
No wiem ze ten pomysl z czatem ryzykowny, ale milosc to gra. i kazda rada dobra, bo darmowa jak mawia moj^^
Sadie napisał/a:Normalnie czytam i oczy szeroko otwieram...
Ty, ja jestem facetem i wiesz co, reakcję mam w sumie podobną
Fajne te wszystkie gry i zabawy, jak w telenoweli. Życie nie jest jednak telenowelą i pewnych motywów nie powinno się traktować na poważnie.
Z ust mi wyjales...
Normalnie zastanawiam sie czy powinnam dolaczyc do grupy lamentow czy smiechow?
Annalea. Jak czytałem o fantazji randki w hotelu to było w filmie. Przerwałem dalsze czytanie. Gratuluje. Głupoty piszesz. Taki facet a na pewno każdy będzie pisał w necie z nie znajomą a ona będzie tak pisała by doprowadzić do spotkania i on się spotka. A że to jego partnerka której nie zbyt już kocha to nauczony takim flirtem będzie szukał innej do chociażby zdobycia wirtualnego innej. Gratuluje popysłu i szybszego rozpadu zwiazku. Może masz inaczej bo ten twój to lubi. Co było wcześniej o erekcji to dziś dr Oz stwierdził iż cukrzyca powoduje mniejszą erekcję. Więc Panie gońcie go na badania. A co do polowania-karolcia-jak widzdę nie każda chce być upolowana.
Niby nie szukasz, ale rozgoryczenie pojawia się w twoich postach, jak również pojawiła się opcja zdrady...
Więc jak można pisać, że jest dobrze, skoro chce się zdradzić?
yoghurt- Opcja zdrady tak naprawde dotyczy większości ludzi. Nawet w udanych związkach zdarzaja się takie rzeczy. To są emocje których nie daje się opanować. Dlatego nie wykluczam tego mimo że nie szukam nikogo do łóżka. Ale gdybym spotkał kobietę która rozumie mnie w pół słowa i oboje poczulibyśmy totalną chemie do siebie to myślę że długo pewnie bym się nie zastanawiał.
Ale twoje stwierdzenie -"więc jak można pisać że jest dobrze, skoro chce się zdradzić"- nie jest trafne.
Z żoną naprawdę wiele mnie łączy i poza tematem sexu uważam nasz związek za całkiem udany. Może nie można mieć wszystkiego.
Jednocześnie nie będę kłamał że sex jest zupełnie nieważny i że można ten aspekt w związku całkowicie pominąć. Dlatego czasem pod wpływem emocji takich jak silna potrzeba bliskości i intymności z kobietą czy frustracji wywołanych uczuciem odrzucenia myślę o zdradzie i wcale się z tym nie kryje. Tyle że jak narazie nic nie zrobilem aby do czegoś z kimś doszło.
Zwyczajnie nie szukam kontaktów z kobietami na zasadzie -"... a może ta będzie się chciała ze mną przespać..." A że kobiety też widząc obrączke na moim palcu nie składają mi "propozycji wspólnych igraszek" to zwyczajnie pozostaje to raczej czysto chipotetyczna możliwość. Musiałoby się złożyć chyba wiele zbiegów okoliczności abym mógł to traktować poważnie... Nie wykluczam ale wątpie...
Mam pytanie do tych osób które mają takie problemy.
Czy to naprawdę wasz pierwszy związek?
Nie macie innych doświadczeń z płcią przeciwną, że myślicie że albo sex albo cała reszta?
Nie mieliście nigdy udanego połączenia????
143 2012-05-25 10:06:50 Ostatnio edytowany przez yoghurt007 (2012-05-25 10:08:13)
Jak ktoś ma te 20parę lub 30parę lat i za sobą związek 5-10 lat to możliwe, że tak....trudno o "udane połączenie". Trudno bowiem mówić o związkach trwających od kilku miesięcy do tych 2-3 lat, że to "udane połączenie", bo tutaj jeszcze trwa zakochanie i generalnie "magia trwa". Poważne problemy zaczynają się dopiero po kilku latach. Z resztą, jak cię zapytałem na naszym spotkaniu w Warce (zaraz po tym jak się przenieśliśmy na górę) czy jesteś ze swoją partnerką (bo po zachowaniu bym do tego za Chiny nie doszedł), to odpowiedziałeś "nie wiem".....wnioskuję zatem, że i u ciebie nie jest też tak do końca kolorowo....
Jeszcze 3 lata temu zadałbym dokładnie takie samo pytanie jak ty, bo byłem w świetnym związku z piękną, pociągającą i inteligentną kobietą. Niczego nie brakowało - ani rozmów, ani czułości, ani zrozumienia, ani seksu, który był w zasadzie minimum raz dziennie, a zdarzało się i o wiele więcej. Minęło jednak 5 lat związku i zaczęło się psuć, a ostatnie dwa doprowadziły w końcu do rozstania.
Nie wiem w ilu związkach byłeś, ale jeśli w więcej niż jednym.....no to jednak coś doprowadziło do rozstania, prawda? Jak nie seks, to coś innego. Więc też była to wtedy kwestia "albo jedno, albo drugie".
Ech nie znasz mnie więc wyciągasz złe wnioski..Mam specyficzne poczucie humoru więc specjalnie tak powiedziałem, Mirabelce tez powiedziałem że wygląda na to że tak..
Przykro mi Cie rozczarować ale u mnie/nas wszystko jak najbardziej w porządku, a już w kwestiach sexu nikt nie ma powodów do narzekań wręcz przeciwnie ![]()
Też byłem w 5letnim związku i też przez jakiś czas podobnie jak u Ciebie było super, cudownie i w ogóle idealnie..Ale niestety brak doświadczenia i wiedzy jak sobie radzić z wrednymi babami dał o sobie znać i się zepsuło. I z tego tez wynika czasem moje zachowanie o czym Modzia doskonale wie, kiedyś bym siedział z Nią, rozmawiał przytulał, wręcz wisiał na Niej bo w ten sposób wyrażałbym swoje uczucie co Ona mogłaby odbierać jako kontrolowanie/pilnowanie żeby przypadkiem z jakimś facetem nie porozmawiała za długo..
A teraz wiem że to na nic, więc daje tyle swobody ile chce, a co Ona z nią zrobi zależy tylko i wyłącznie od Niej ![]()
Byłem na pewno w większej ilości niż Ty i wiadomo że rozpadają się z różnych powodów, ale wybacz nigdy z powodu sexu. Żadna moja dziewczyna nie narzekała w tych sprawach wręcz przeciwnie dlatego dziwie się ludziom tkwiącym w takich związkach. To zbyt ważna sfera żeby było w niej źle.
145 2012-05-25 10:57:54 Ostatnio edytowany przez yoghurt007 (2012-05-25 11:12:47)
Nie rozczarowałeś mnie. Wręcz przeciwnie - dobrze, że wam się układa i życzę wam udanego związku. Każdy zasługuje na to szczęście. Po prostu nie zrozumiałem twojego "żartu", bo jak powiedziałem, po twoim zachowaniu trudno było określić twoje uczucia do Modzi. Już bardziej podejrzewałem, że ciągnie cię do Mirabelki, ale to w sumie nie istotne. Głośno było, a ja zmęczony po pracy i kilkoma piwkami....
Byłem na pewno w większej ilości niż Ty
No to wiadomo. Po pierwsze dlatego, że jednak kilka lat jesteś starszy, a po drugie mając 26 lat, ostatnie niemal 7 byłem w jednym związku.
Co do seksu - to jest sprawa problematyczna i indywidualna. Wiadomo, że libido może się zmieniać. Zwłaszcza u kobiet, bo u nich to kwestia psychiki, a nie biologii jak u nas. A więc z czasem, kiedy sytuacja w życiu robi się trudna, to i ochota może zmaleć niemal do zera.
A teraz wiem że to na nic, więc daje tyle swobody ile chce, a co Ona z nią zrobi zależy tylko i wyłącznie od Niej
Cóż - pozostaje mi się jedynie uśmiechnąć (w kontekście wątku: http://www.netkobiety.pl/t38370.html ) i ponownie życzyć wam szczęścia ![]()
To ciesze się że sobie wyjaśniliśmy ![]()
Wracając do tematu z mojej strony byłaby krótka piłka. Szukam sobie kochanki albo się rozstajemy.
Jaki jest sens być z kimś kto ma gdzieś moje potrzeby?
Kto nie odwzajemnia moich uczuć i potrzebę bliskości?
Powiedzenie że udany sex to xx% udanego związku nie wzięło się znikąd.
I pomijając osoby aseksualne imho związek bez udanego pożycia jest skazany na powolne "umieranie".
(w kontekście wątku: http://www.netkobiety.pl/t38370.html ) i ponownie życzyć wam szczęścia
?
148 2012-05-25 11:34:18 Ostatnio edytowany przez yoghurt007 (2012-05-25 11:43:14)
To poczytaj jacy się znajdą zwolennicy "uwieszenia" na tym forum (wspólne czytanie smsów, prywatnych maili itp), którego również jestem przeciwnikiem, to sam się uśmiechniesz
a tak cieszy mnie, że nie jestem odosobniony w swoim przekonaniu do prywatności w związku.
Generalnie właśnie nie rozumiem idei trwania w takim związku ze znaczącą różnicą libido. Rozumiem, że można się starać coś zmienić w związku, walczyć o uczucie itp, ale bierne trwanie i pogodzenie się z taką sytuacją? No tego, to ja nie zrozumiem....
Nie rozumiem też dlaczego faceci odmawiają. Dla mnie to niepojęte po prostu. Sam mam spore potrzeby i nie trafiła się jeszcze taka, która naprawdę zaspokoiłaby mnie od A do Z, tak żebym dłużej niż te kilka godzin nie miał ochoty. A naprawdę cudów nie wymagam. Druga strona medalu jest też taka, że aż tak dużo partnerek nie miałem, bo należę raczej do monogamistów, no ale pożyjemy - zobaczymy.
A takie baty:) Nie no spotykałem sie kiedyś z zajętą dziewczyną, więc po tym co ona wyczyniała żeby się ze mną spotkać wiem że NIE UPILNUJESZ drugiej osoby. Jeśli chce to i tak Cię zdradzi. Więc pilnowanie, sprawdzanie nie ma sensu. Szkoda czasu ![]()
Zakładając że kiedyś poziom libido był podobny, a nagle pojawiło się "Diablo 3" (swoją droga nie umywa się do WoWa) i facetowi się odwidział sex, to owszem trzeba rozmawiać, próbować coś zmienić, urozmaicić ale jeśli naprawdę nic nie pomaga, albo zmiana jest raptem na parę dni to chyba oczywiste że nic z tego nie będzie.
Wystarczy poczytać forum ile jest takich historii, o związkach bez sexu i jak się kończyły.
Nigdy nie mów nigdy
Może kiedyś poznasz taką co będzie chciała kilka razy dziennie i sam będziesz szukać wymówek ![]()
wow wśród kobiet? A ja myślałam że wśród mężczyzn
wow wśród kobiet? A ja myślałam że wśród mężczyzn
Płeć w tym wypadku nie ma znaczenia.
Nie no spotykałem sie kiedyś z zajętą dziewczyną, więc po tym co ona wyczyniała żeby się ze mną spotkać wiem że NIE UPILNUJESZ drugiej osoby. Jeśli chce to i tak Cię zdradzi. Więc pilnowanie, sprawdzanie nie ma sensu. Szkoda czasu
Ja tam nie lubię się wcinać między wódkę, a zakąskę (jak to mówią) i nie umawiam się z zajętymi ludźmi z samej zasady. No bo po co? Dla łatwego seksu? Jak mówiłem - jestem monogamistą i takie rzeczy mnie nie rajcują. Owszem na różnych imprezach, kiedy byłem singlem, to wyczyniałem różne głupoty, ale zdecydowanie z tego wyrosłem. Dziś mnie to nie bawi. Nie wiem skąd taka zmiana, ale dla mnie niezobowiązujący seks bardziej przypomina masturbację przy użyciu ciała kobiety. Może to trochę przesadzone i nie do końca oddaje moje rzeczywiste nastawianie, ale wydaje mi się, że jest najbliższe prawdzie.
Wystarczy poczytać forum ile jest takich historii, o związkach bez sexu i jak się kończyły.
Nie muszę nawet czytać - znam to z doświadczenia, kiedy mojej partnerce się odwidziało, bo zmieniły jej się priorytety, bo byłem jej pierwszym (a ona moją pierwszą nie była) i po pewnym czasie zaczęło ją to męczyć...i można by mówić jeszcze długo. Generalnie sprowadziło się to do braku seksu i w efekcie rozstania.
Jak znajdę taką, co będzie chciała kilka razy dziennie, to wymówek na pewno nie będę potrzebował
No, ale z tym jest duuży problem. Jak dziewczyna fajna z charakteru to ma jakiś problem z seksem. Jak wyzwolona na temat seksu i znająca swoje potrzeby, to coś ma nie tak z charakterem. Podejrzewam, że niejedną książkę można by na ten temat napisać
bo takich konkretnych dziewuch łączących obie te rzeczy to jak na lekarstwo.
Panowie -yoghurt i Marzyciel- pozwólcie że wtrące swoje "3grosze" do waszej dyskusji...
Z racji tego że jestem od Was kilka lat starszy i mam troche więcej doświadczeń z kobietami ( i w związkach i bez...) powiem Wam że nie ma cudownego przepisu na szczęście a "reguly często zmieniają się podczas gry"- jeśli rozumiecie co mam na myśli.
Byłem prawie dwa lata z kobietą z którą sex była jak "uderzenie pioruna" - bardzo cząsty, intensywny, namiętny... Nieraz padaliśmy na łózko czy wręcz podłogę i nie moglismy złapac tchu... -i co ? - od dawna już z Nią nie jestem a rozstanie było naszą wspólną decyzją,zwyczajnie wypaliliśmy się chyba razem. Sex nie wystarcza aby związek był długi i udany.
Teraz jestem żonaty od kilku lat i bardzo dobrze się rozumiem z żoną. To świetna dziewczyna przy której chciałbym się zestarzeć... Niestety życie jest przewrotne i mam problem z niedopasowaniem naszego libido. Ale czy to jest wystarczający powód zeby odejść? Myślę że jednak nie. Trwa to już ok dwa lata a ja czekam... Bywam taką sytuacją sfrustrowany i czasem mam myśli żeby znaleść kogoś na boku ale kiedy emocje troche opadają znów nie myślę o nikim innym jak tylko o żonie. To trudne ale życie ogólnie nie jest słodkie. Trzeba walczyć i chcieć. Myśle że żona w końcu doceni moją postawę a jej libido kiedyś wróci do równowagi i znów będzie miedzy nami jak na początku.
Nie rozumiem ludzi którzy szybko się poddają w takich ważnych kwestiach. Znam pare która się rozwiodła po niecałym roku małżeństwa. Dla mnie to tylko pokazuje jak nieraz ludzie podejmują ważne decyzje w zupełnym amoku emocjonalnym.
Przemo77 - ja się szybko nie poddałem. Niecałe 7 lat związku, z czego dwa w takiej sytuacji jak twoja. Nie ma dzieci, ani wspólnych zobowiązań finansowych ani żadnych oznak, aby cokolwiek miało się zmienić, więc po cóż miałem trwać?
zawsze zastanawialam sie czy sa faceci ktorzy odmawiaja sexu i po przeczytaniu tego calego watku widze, ze to nie jest taki wcale maly problem jak myslalam. nigdy nie mialam do czynienia z tego typu facetem i raczej mialam dopasowanych parterow pod wzgledem libido.
moj obecny maz przerastal mnie jednak swoim libido i dosc mocno mi to przeszkadzalo na poczatku. i ciezko bylo mi budowac moj zwiazek na tym co dowiadczalam z nim. rozstalismy sie na pare miesiecy (z innej przyczyny ale to rowniez jakby dobilo gwozdz do trumny) i nagle okazalo sie, ze moje libido po rozstaniu jest ogromne. nie moglam sobie poradzic bo moj kolejny partner nie dawal mi takiej satysfakcji jak poprzedni. zrozumialam po paru miesiacach, ze jednak chcialbym wrocic do poprzedniego zwiazku, moj byly partner przeczekal moje odejscie i od tego momentu idealnie jestesmy dopasowani do siebie. wyglada na to ze to ja umialam dopasowac sie do niego i dzieki temu mamy napewno jeden problem w zwiazku malzenskim z glowy.
tak sobie mysle, ze to niedopasowanie wynikalo z braku doswiadczenia albo nieodpowiedniego podejscia partnera do sexu. Moj maz na poczatku byl bardzo otwarty na moja dominacje w lozku a ja poprostu nie jestem osoba dominujaca. wstydzilam sie moze krepowalam ze to ja bede go musiala (nawet tak myslalam o tym) zaspokoic. a samej nie dawalo mi to zadnej przyjemnosci i zaspokojenia. on chcial w partnerski sposob podchodzic do sexu a ja potrzebowalam faceta, ktory bedzie dominowal przez praktycznie caly czas. nawet bedzie inicjowal gry wstepne.
teraz jest roznie z dominacja ale to dlatego, ze umiem sie przed nim otworzyc, sprawa szacunku i oddania rowniez wiaze sie u mnie z moim wysokim libido i checia do sexu nawet po kilka razy dziennie. to ja czesto inicjuje gry wstepne i zdarza sie, ze lubie dominowac w sexie ale to wynika z tego, z w koncu potrafilam sie przekonac, ze sex jest bardzo wazna sprawa w zwiazku.
____________________________________
Wieczne Miasto BG
A ja zapytam tak, przed ślubem tez był ten problem?
Ożeniłeś się z nią świadom że masz domyślam się wieksze potrzeby?
Czy też po nocy poślubnej nagle uszło z niej całe libido?
Panowie -yoghurt i Marzyciel- pozwólcie że wtrące swoje "3grosze" do waszej dyskusji...
Z racji tego że jestem od Was kilka lat starszy i mam troche więcej doświadczeń z kobietami ( i w związkach i bez...) powiem Wam że nie ma cudownego przepisu na szczęście a "reguly często zmieniają się podczas gry"- jeśli rozumiecie co mam na myśli.
Byłem prawie dwa lata z kobietą z którą sex była jak "uderzenie pioruna" - bardzo cząsty, intensywny, namiętny... Nieraz padaliśmy na łózko czy wręcz podłogę i nie moglismy złapac tchu... -i co ? - od dawna już z Nią nie jestem a rozstanie było naszą wspólną decyzją,zwyczajnie wypaliliśmy się chyba razem. Sex nie wystarcza aby związek był długi i udany.
Teraz jestem żonaty od kilku lat i bardzo dobrze się rozumiem z żoną. To świetna dziewczyna przy której chciałbym się zestarzeć... Niestety życie jest przewrotne i mam problem z niedopasowaniem naszego libido. Ale czy to jest wystarczający powód zeby odejść? Myślę że jednak nie. Trwa to już ok dwa lata a ja czekam... Bywam taką sytuacją sfrustrowany i czasem mam myśli żeby znaleść kogoś na boku ale kiedy emocje troche opadają znów nie myślę o nikim innym jak tylko o żonie. To trudne ale życie ogólnie nie jest słodkie. Trzeba walczyć i chcieć. Myśle że żona w końcu doceni moją postawę a jej libido kiedyś wróci do równowagi i znów będzie miedzy nami jak na początku.
Nie rozumiem ludzi którzy szybko się poddają w takich ważnych kwestiach. Znam pare która się rozwiodła po niecałym roku małżeństwa. Dla mnie to tylko pokazuje jak nieraz ludzie podejmują ważne decyzje w zupełnym amoku emocjonalnym.
no i możemy sobie podać ręce. też właśnie w ten sposób podchodzę do tej "sprawy". bo moje doświadczenie mi mówi że wcale to nie jest takie czarno białe a i sex kiedyś odejdzie "w siną dal" i co wtedy..... ja myśle że u mnie wtedy zosanie przywiazanie szacunek rozmowy czułość tak niewiele i tak dużo. z tą różnicą to piszę że ja mam za sobą naprawdę bardzo bujne życie erotyczne więc nie mam potrzeby "wyszlalenia się" bo to dawno mam za sobą. a i te myśli o zdradzie też falami przychodzą i odchodzą.
yoghurt ja już chyba pisałam o tym choć nie wiem ja mam dwa wibratory i kulki gejszy jestem uzbrojona po zęby ale jak sam wiesz to nie o to do końca chodzi :-) i więcej się sama zaspokajam niż z partnerem. ot życie i ciągłe wybory.....
Jak znajdę taką, co będzie chciała kilka razy dziennie, to wymówek na pewno nie będę potrzebował
No, ale z tym jest duuży problem. Jak dziewczyna fajna z charakteru to ma jakiś problem z seksem. Jak wyzwolona na temat seksu i znająca swoje potrzeby, to coś ma nie tak z charakterem. Podejrzewam, że niejedną książkę można by na ten temat napisać
bo takich konkretnych dziewuch łączących obie te rzeczy to jak na lekarstwo.
Ale mam szczescie
![]()
Z tymi szczęściami to poczekaj kilka lat, aż czar zakochania przestanie działać. ![]()
Sex nie wystarcza aby związek był długi i udany.
Ale brak seksu jest wystarcza, żeby związek był nieudany.
Teraz jestem żonaty od kilku lat i bardzo dobrze się rozumiem z żoną. To świetna dziewczyna przy której chciałbym się zestarzeć... Niestety życie jest przewrotne i mam problem z niedopasowaniem naszego libido. Ale czy to jest wystarczający powód zeby odejść? Myślę że jednak nie. Trwa to już ok dwa lata a ja czekam... Bywam taką sytuacją sfrustrowany i czasem mam myśli żeby znaleść kogoś na boku ale kiedy emocje troche opadają znów nie myślę o nikim innym jak tylko o żonie.
Ciekawe, że rozstanie wykluczasz, ale zdrady już nie. Może dlatego, że to drugie nie wymaga odwagi, szczerości, uczciwości, poczucia odpowiedzialności za drugą osobę, nie?
To trudne ale życie ogólnie nie jest słodkie. Trzeba walczyć i chcieć. Myśle że żona w końcu doceni moją postawę a jej libido kiedyś wróci do równowagi i znów będzie miedzy nami jak na początku.
Samo z siebie nic się nie naprawi. Jaką postawę Twoja żona miałaby właściwie docenić? To, że "zapijasz" problem piwem na dobranoc?
Nie rozumiem ludzi którzy szybko się poddają w takich ważnych kwestiach. Znam pare która się rozwiodła po niecałym roku małżeństwa. Dla mnie to tylko pokazuje jak nieraz ludzie podejmują ważne decyzje w zupełnym amoku emocjonalnym.
Ja nie rozumiem ludzi, którzy mają problem, wypłakują się na babskim forum, ale nic z tym nie robią i nie mają zamiaru robić.
Jestem mężatką od kilku lat, problem związany z seksem przewija się przez cały ten czas z różnym nasileniem, chciałabym wreszcie rozstrzygnąć wszystkie moje wewnętrzne spory, doprowadzić do tego, że albo się wszystko zawali albo będzie dobrze... Na samym początku kochaliśmy się codziennie, nie wiem ile trwał ten "sam początek", ale było coraz rzadziej i rzadziej, najczęściej bo jest zmęczony, co nie przeszkadzało zasiąść do gry komputerowej na kilka godzin lub przed ekranem tv, rozmowy nie dają żadnych pozytywnych skutków, za miłość i otwartość w sprawach seksu usłyszałam, rzucone z gniewem, że jak mnie się nie wyje..e raz w tygodniu to mam problem, włączył mi też parę kanałów erotycznych z paniami, które się onanizowały, żebym spróbowała tego samego.. "Mój anioł, mój amant, mój książę, mój bóg", Oczywiście mówi to w gniewie gdy próbuję mówić co mnie boli, po tym jak mnie do tego zachęca/zmusza pytaniem, ale czyż nie "z obfitości serca mówią usta.."? różnica temperamentu ?? a cóż to takiego? ale brzmi dumnie, ładnie, zgrabnie, a może różnica w miłości..?to, że facet mnie nie pragnie, to temperament? to dlaczego ten temperament potrafi być tak gorący nad ranem, gdy poziom testosteronu jest najwyższy i wtedy nic mu nie przeszkadza, mogę być z tego seksu totalnie wyłączona, nie przeszkadza to nic a nic... czuję się dzisiaj mocno wypalona, wpadłam na to forum bo chciałam zapytać czy są pary, w których seks dla obojga jest zadowalający, co najmniej jest raz w miesiącu, i tak przez ileś tam lat, czy mężczyzna, który kocha lubi patrzeć na swoją kobietę nie tylko w seksie, i lubi ją dotykać, nie tylko w seksie, czy też wychowały nas bajki science fiction
Z tymi szczęściami to poczekaj kilka lat, aż czar zakochania przestanie działać.
a co? dopiero po kilku latach można powiedzieć czy się jest/było szczęśliwym? wg mnie chyba w każdym momencie można to stwierdzić
a co się później dzieje to inna bajka ![]()
162 2012-05-26 15:48:18 Ostatnio edytowany przez yoghurt007 (2012-05-26 17:48:11)
"z obfitości serca mówią usta.."
Ładna sentencja
czyje to?
modzia - dopiero po kilku latach można stwierdzić czy faktycznie się dopasowało w związku, bo przecież nie o stan z danej chwili mi chodzi, a o pewne podsumowanie związku jako takiego. Oczywiście, można też stwierdzić, że to nie to, czego się oczekuje znacznie wcześniej. Weźmy na ten przykład dwa różne przypadki:
1) Charaktery zbieżne - niekończąca się lista tematów do rozmów, podobne pasje, te same życiowe zasady. Jest cudownie i normalnie jak z bajki Disneya. Ptaszki śpiewają, motylki po brzuchu fruwają i tak dalej. Tylko problem - różne jest libido. Na początku nawet można nie zauważyć, bo zakochane są obie strony. Więc i seksu się chce więcej. Łatwiej też wierzymy w wymówki, a że się na dobrą sprawę ludzie jeszcze wtedy nie znają, to łatwo nam przychodzi wierzyć we wszystko. Bo tego chcemy. Z czasem jednak pojawia się problem seksu. No jednak nie jest go tak dużo, jak byśmy chcieli, ani jakościowo nie jest taki, jak tego byśmy chcieli. Ok, jakiś czas można tak żyć, bo zakochanie, bo poznajemy drugą osobą, bo liczymy, że się zmieni. No, ale na dłuższą metę to klapa będzie i to jest oczywiste. Im dłużej się to będzie ciągnąć tym gorzej będzie się rozstać i tym większe zniszczenie nas dotknie, bo wiadomo jak brak seksu z partnerem wpływa na psychikę i samoocenę po dłuższym czasie.
2) Różne charaktery, różne zasady, ale seks - fantastyczny. Poznaje się coś nowego, czego się nie znało wcześniej. Coś zupełnie odmiennego. I to nam się podoba, bo jesteśmy zakochani - tym bardziej, że seks jest naprawdę fajny. No, ale jednak po pewnym czasie (i to już zaraz na początku związku) czegoś zaczyna brakować, zaczynają się problemy. Niby jakieś starania są z dwóch stron, ale charakteru człowieka nie zmienisz. Z czasem problemy tylko narastają i zaczynają się nawarstwiać. Zwłaszcza jeśli środowisko jednej strony, nie akceptuje partnera (w sensie np rodzina faceta nie akceptuje jego kobiety, albo znajomi i przyjaciele dziewczyny nie akceptują jej faceta). To tylko potęguje problemy, bo wady partnera, które sami widzimy, są nam dodatkowo wytykane przez naszych znajomych. No, ale jednak seks jest termometrem uczucia w związku. A tego seksu jest i dużo i jest fantastyczny. Więc trwamy. Ale również i w tej sytuacji im dłużej to trwa tym gorzej. Bo jedna chce czerpać z życia garściami, aby na końcu tej drogi stwierdzić "toż to dopiero była przygoda!", a druga osoba jedynie to życie obserwuje. Jedna osoba chce dać się ponieść chwili, zrobić coś spontanicznego, a druga musi wszystko zaplanować, choć najchętniej nie robiła by nic. Jedna otwarcie mówi o tym czego oczekuje i co czuje, a z drugiej traktorem trzeba to wyciągać. Te wszystkie przemilczane i nierozwiązane problemy rodzą nieufność, zazdrość i zmęczenie....no, ale musi minąć sporo czasu zanim człowiek zda sobie z tego sprawę....
a nie ma innej, trzeciej opcji? albo czwartej? bo tak jak to przeczytalam, to na przyklad sama nie wiem ktora sytuacja to ja i moj facet. bo ani nie jestemy tacy sami, ani tez jakos nie bardzo inni. seks nie byl ani jakos niesamowicie super, ale tez nie byl mega zly. teraz go brakuje, bo NIBY stres. zobaczymy za kilka tygodni, czy mu sie znowu nie zachce.
Oczywiście, że są inne opcje. Ale sprowadza się to wszystko do tego samego. Jeśli rozstanie nie jest wynikiem jednego, konkretnego wydarzenia to okazuje się, że albo charakter nam jednak nie odpowiada, albo seks jest do dupy (o ile w ogóle jest).
podsumować związek to można tylko na końcu
nigdy się nie jest pewnym tak na 100 %
Jeszcze rok temu dałabym sobie rękę uciąć myśląc że jestem szczęśliwa
i pewnie bym w tym trwała dalej
Wiesz, podsumować można też na zasadzie "jak do tej pory" ![]()
Co do drugiej części twojej wypowiedzi...
Póki człowiek jest szczęśliwy, albo póki mu się wydaje, że jest, to jest względnie dobrze. Gorzej kiedy pojawiają się problemy, których widzieć nie chcemy i łudzimy się, że to się zmieni. Bywa tak z libido, czy ogólną energią do życia. Na początku jest zakochanie, człowiekowi chce się dawać z siebie i 10000%. No ale jeśli nie jest coś w naszej naturze, to na dłuższą metę to męczy. Zarówno jedna stronę (bo to jednak wciąż nie to), jak i drugą, bo daje z siebie wszystko, ale to wciąż za mało. Później jest tylko gorzej i gorzej.
Bardzo często odbija się to później w łóżku (choć nie musi). Pojawiają się wymówki i odmawianie czy szukanie okazji, że jednak będzie można sobie ten seks odpuścić...
Z tymi szczęściami to poczekaj kilka lat, aż czar zakochania przestanie działać.
a konkretnie ile tych lat musi minac? jest jakas recepta, instrukcja, przewodnik? Ja moge porownac 2 pierwsze, czyli te miodowe, lata mojego malzenstwa i 2 lata obecnego zwiazku - sa bez porownania, tam sie sypalo, tu kwitnie. Wiec ile jeszcze mam tych lat odczekac az i tu sie zacznie sypac? Sa pary co w pierwszym roku zakochania pasuja do siebie jak piesc do nosa i pary, ktore spokojnej starosci w szczesciu i zgodzie i nawet z udanym seksem dozyly.
a konkretnie ile tych lat musi minac?
Aż czar zakochania przestanie działać
a ile to dokładnie? Różnie przecież bywa. Czasem to wychodzi po kilku tygodniach, czasem miesiącach, a czasem latach ![]()
a konkretnie ile tych lat musi minac?
Aż czar zakochania przestanie działać
a ile to dokładnie? Różnie przecież bywa. Czasem to wychodzi po kilku tygodniach, czasem miesiącach, a czasem latach
a czasem nie mija wcale, tylko zmienia sie z motylkow w brzuchu, gardle i gdzie tam jeszcze w poczucie ciepla i radosci na sama mysl, ze ta osoba czeka na nas w domu, ze razem jedziemy na wakacje, ze milo spedzilismy ostatni weekend, ze wlasnie przyslala smsa z caluskiem i pyta co dzis robimy wieczorem, ze po kolacji fajnie bedzie polozyc mu glowe na piersi, ze rozumiemy swoje potrzeby jak nikt inny. I poczucie wielkiej wdziecznosci za kazdy dzien spedzony wlasnie z NIM badz NIA, za te dni i lata, ktore juz byly i ktore beda.
To nie jest juz zakochanie, to jest kochanie. I znam takich, ktorzy tego doswiadczyli. Nie myl jednak z przyzwyczajeniem, to nie to samo. Nie ma tego ciepla w sercu.
a czasem nie mija wcale,
Ano, ale po kilku tygodniach/miesiącach związku tego się nie dowiesz ![]()
a czasem nie mija wcale,
Ano, ale po kilku tygodniach/miesiącach związku tego się nie dowiesz
ja sie tego i do emerytury nie dowiem, bo zawsze jest ryzyko, ze cos sie skonczy:) ale nie moge tez chodzic wiecznie z nosem na kwinte i oczekiwac, ze mnie zaraz autobus rozjedzie:) wtedy lepiej siedziec w domu i kisnac, za to jak bezpiecznie, nie?:)
Dlatego pisałem, że takie rzeczy jak właśnie owo dopasowanie, to wychodzą dopiero po jakimś czasie. Nic nie mówiłem o siedzeniu z nosem na kwintę
trzeba się cieszyć tym co jest, ale nie można zakładać, że coś będzie do grobowej deski. Bo jednak różnie może się ułożyć.
Dlatego pisałem, że takie rzeczy jak właśnie owo dopasowanie, to wychodzą dopiero po jakimś czasie. Nic nie mówiłem o siedzeniu z nosem na kwintę
trzeba się cieszyć tym co jest, ale nie można zakładać, że coś będzie do grobowej deski. Bo jednak różnie może się ułożyć.
Oczywiscie, ze po jakims czasie ale tez nie ma takiej ustalonej granicy tego czasu. Jednym wystarcza tygodnie, by wiedziec, ze pasuja jak ulal, inni beda sie docierac miesiacami czy latami a i tak nic im z tego na koniec nie wyjdzie.
A co do pewnikow w zyciu to pewna jest tylko smierc. Smutne moze ale prawdziwe:)
Z drugiej strony, gdybysmy mieli taka magiczna wiedze i pewnosc, ze cos co mamy teraz bedzie trwalo do grobowej deski, to czy nie przestalibysmy sie w to angazowac, nie staloby sie to troche takie przewidywalne, nudne, i stracilo swoj urok wlasnie niepewnosci? Takie branie kogos for granted moze wlasnie czesto zabic niejeden fajny z poczatku zwiazek.
Co do pewników to śmierć i podatki ![]()
Jednym wystarcza tygodnie, by wiedziec, ze pasuja jak ulal
To, to jednak jest swoiste podsumowanie. Na końcu drogi można faktycznie stwierdzić, że się dobrało. W innym wypadku można stwierdzić, "jak do tej pory". ![]()
Muszę się pochwalić, że mi jeszcze mąż nie odmówił seksu wtedy kiedy miałam na to ochotę. Co też nie znaczy że jest on "niewyżyty" ![]()
176 2012-05-29 07:27:04 Ostatnio edytowany przez karolcia_38 (2012-05-29 07:27:37)
Muszę się pochwalić, że mi jeszcze mąż nie odmówił seksu wtedy kiedy miałam na to ochotę. Co też nie znaczy że jest on "niewyżyty"
ehh... szczęściara ![]()
Oj tam, szczęściara od razu - dobrze wybrała po prostu ![]()
jak to widać dobrze w tym temacie kto jest po przejściach a kto nie ![]()
No nie wiem....aż tak po mnie widać? ![]()
No nie wiem....aż tak po mnie widać?
na kilometr:)
mariakomor - ja tez naleze do tych "szczesliwych";) co na przestoje w lozu nie narzekaja. I nie moge sobie wyobrazic takiej sytuacji (pomijajac klopoty zdrowotne czy chwilowe kryzysy), bo po prostu zmienilabym partnera, bez wzgledu na inne wzgledy. Jak to jeden madry poeta stwierdzil: gdzie trup w gaciach tam dupa w zalobie.
No nie wiem....aż tak po mnie widać?
już nie wierzysz w piękną bajkę o miłości "filmowej"
nawet kiedyś otworzyłam taki temat
o, tu
http://www.netkobiety.pl/t30600.html
Ja tam wierzę
znam ludzi którzy są ze sobą ponad 40 lat i dalej się kochają jak nastolatki ![]()
Nigdy nie wierzyłem.
A że szczęśliwe związki z 40letnim stażem istnieją to ja wiem. Tyle tylko, że nigdy nie wiadomo czego doświadczyli, z jakimi problemami się borykali....
....ani co ukrywają przed sobą nawzajem.
ooo i już
Ty pesymisto ![]()
Raczej realisto. Trudno, aby przez 10-20-30-40 lat związku nie pojawiły się w nim jakieś problemy. A popatrz nawet po tym forum, po niektórych wątkach - "na zewnątrz wyglądamy na szczęśliwą parę, ale ja już nie wytrzymuję".
Jakie są najczęstsze odpowiedzi na pytanie jak w tytule wątku? "Pewnie ma kogoś na boku". No przecież takie odpowiedzi nie biorą się znikąd. Inne buty, że w miarę upływu lat człowiek nie widzi pewnych rzeczy, bo najzwyczajniej w świecie nie chce ich widzieć. Takie faktycznie w 100% szczęśliwe pary też istnieją, ale nie jest to normą.
O ukrywaniu przed partnerem różnych - mniejszych lub większych problemów/występków to nawet nie wspomnę.....
185 2012-05-29 13:04:21 Ostatnio edytowany przez modzia7 (2012-05-29 13:05:32)
a jakie są najszczęśliwsze pary?
takie które są razem, patrzą w jednym kierunku, ale mają swoje życie.
większość to przeważnie przyzwyczajenie, szacunek, efekt posiadania...
tak na marginesie- każdy pesymista myśli że jest realistą ![]()
186 2012-05-29 13:09:17 Ostatnio edytowany przez yoghurt007 (2012-05-29 13:11:16)
No i z tym się zgodzę. Ale sama powiedz - czy posiadanie własnego życia, to jest to samo co ukrywanie przed drugą osobą pewnych rzeczy? Czy można mówić wtedy o szczęściu? ![]()
Przyzwyczajenie...tak....jak to się mówi? Przyzwyczajenie drugą naturą człowieka ![]()
Gdybym był pesymistą, to bym powiedział, że nie ma miłości, nie ma szczęścia itp
a tego wcale nie twierdzę
Ja jedynie twierdzę, że życie lubi płatać figle ![]()
zależy...to raczej znęcanie się nad kimś kto nam ufa...
i nie, to nie jest miłość
Przemo77 napisał/a:Sex nie wystarcza aby związek był długi i udany.
Ale brak seksu jest wystarcza, żeby związek był nieudany.
Przemo77 napisał/a:Teraz jestem żonaty od kilku lat i bardzo dobrze się rozumiem z żoną. To świetna dziewczyna przy której chciałbym się zestarzeć... Niestety życie jest przewrotne i mam problem z niedopasowaniem naszego libido. Ale czy to jest wystarczający powód zeby odejść? Myślę że jednak nie. Trwa to już ok dwa lata a ja czekam... Bywam taką sytuacją sfrustrowany i czasem mam myśli żeby znaleść kogoś na boku ale kiedy emocje troche opadają znów nie myślę o nikim innym jak tylko o żonie.
Ciekawe, że rozstanie wykluczasz, ale zdrady już nie. Może dlatego, że to drugie nie wymaga odwagi, szczerości, uczciwości, poczucia odpowiedzialności za drugą osobę, nie?
Przemo77 napisał/a:To trudne ale życie ogólnie nie jest słodkie. Trzeba walczyć i chcieć. Myśle że żona w końcu doceni moją postawę a jej libido kiedyś wróci do równowagi i znów będzie miedzy nami jak na początku.
Samo z siebie nic się nie naprawi. Jaką postawę Twoja żona miałaby właściwie docenić? To, że "zapijasz" problem piwem na dobranoc?
Przemo77 napisał/a:Nie rozumiem ludzi którzy szybko się poddają w takich ważnych kwestiach. Znam pare która się rozwiodła po niecałym roku małżeństwa. Dla mnie to tylko pokazuje jak nieraz ludzie podejmują ważne decyzje w zupełnym amoku emocjonalnym.
Ja nie rozumiem ludzi, którzy mają problem, wypłakują się na babskim forum, ale nic z tym nie robią i nie mają zamiaru robić.
busiu- jesteś mężatką z kilkuletnim starzem?
-masz dzieci?
- masz za sobą kilka długich związków?
Jeśli nie to przestań pisać bzdury na tematy o których masz widać bardzo mgliste pojęcie i nie udzielaj "rad" facetowi o 13lat starszemu mówiąc to z pozycji mentora. Ludzie młodzi widzą świat zupełnie inaczej. Jeśli będziesz miała ze sobą większy bagaż doświadczeń to pewnie twoje zdanie sporo się zmieni.
189 2012-05-30 14:48:25 Ostatnio edytowany przez emilia88 (2012-05-30 15:18:36)
witam:-). zainspirował mnie wątek o tym dlaczego kobiety odmawiają seksu mężczyznom. no właśnie. ja należę do tej grupy kobiet gdzie to mężczyzna odmawia mi seksu. bardzo boleję nad tym że zarówno w necie jak i prasie zwykle poruszane są tematy związane z tym że to kobiety "bolą głowy". i jestem ciekawa czy naprawdę jest tak ze ja mam jakieś niesamowite libido czy po prostu wcale nie jest tak że inni mężczyźni nie odmawiają i zawsze mają ochotę. mój mężczyzna ma ochotę raz na miesiąc. nie w zasadzie nie powinnam tak pisać bo tego nie wiem raz na jaki czas ma ochotę gdyż ja i tylko ja inicjuję zbliżenia. on prawie "nigdy" nie myśli o seksie. to ja jestem jakby "mężczyzną" w tym związku bo ja myślę o seksie niemal codziennie. jestem bardzo otwarta i tolerancyjna nie ma we mnie pruderii traktuję seks bardzo naturalnie jako waży aspekt w moim życiu. i zastanawiam się czy coś jest ze mną nie tak. czy naprawdę kobiety tak stronią od seksu. I nurtuje mnie pytanie dlaczego mężczyźni odmawiają seksu? I kolejne pytanie czy brak seksu w związku zarówno dla kobiety i mężczyzny może stać się argumentem by się rozstać gdzie zaznaczam reszta relacji jest naprawdę udana. Gdzie są wasze granice do których naginacie siebie rezygnując z tej sfery życia lub ją mocno ograniczacie? Boksuję się z tym tematem od lat 3. raz wygrywam raz przegrywam. Obecnie jestem ?na fali? ale bywa tak że brak seksu doprowadza mnie do skraju rozpaczy gdzie naprawdę mój partner jest ?złotym? człowiekiem i nie unika bliskości ze mną ale ?nie myśli o seksie?-).
Chce tylko przypomniec: o co chodzi w tym temacie.
Wyglada ze i autorka i dyskutujacy zapomnieli.
Czesc dyskutujacych traktuje ten temat i forum jako terapie do wlasych bolesnych doswiadczen, do ktorych nie nabrali jeszcze perspektywy.(przytaczajac wlasne , subiektywne doswiadczenia, po raz kolejny, jako dowod subiektywnych pogladow)
modzia7 -"Ja tam wierzę wink znam ludzi którzy są ze sobą ponad 40 lat i dalej się kochają jak nastolatki "
Ja tez wierze ze mozna wygrac milion w "totolotka", czyli wszystko jest prawdziwe i mozliwe.
Mam sytuację jak w temacie. Mąż często odmawiał mi seksu. Próbowałam wszystkiego- groźby, prośby , bielizna itd. Słyszałam wszystkie wymówki o , których pisały dziewczyny począwszy od boli mnie głowa, skończywszy na tym, że jak seks jest dla mnie tak ważny to mam znaleźć sobie kogoś innego.Cała sytuacji doprowadziła do tego , że ja już nie potrafię odczuwać pociągu seksualnego do mojego męża.Mąż się wystraszył, że odejdę i zaczyna od kilku miesięcy robić podchody w łóżku ale ja jestem jak kawałek drewna. Jesteśmy małżeństwem 9 lat i problemy pojawiły się zaraz po ślubie.
Ostatnio miałam trudną sytuację bo pracowałam z mężczyzną , który ciągle robił na mój temat aluzje seksualne, w widoczny sposób go pociągałam , nie chciałam zdradzić męża.Trzy lata pracy z tym mężczyzną , i brak seksu w małżeństwie doprowadziły mnie do załamania nerwowego.Odeszłam z tej pracy.
Przestałam widywać się z koleżankami, bo nie chciałam tematu seksu a wiadomo one narzekały, że mąż to by chciał zawsze a one nie itd. Nie oglądam filmów bo tam też jest sex.Temat sexu mnie strasznie boli.Teraz też gdy to piszę to płaczę.
Staram się żyć tak jakby sexu nie było ale tak się nie da.Nie widzę rozwiązania tego problemu.
Dodam tylko , że tak jak u Karolci 38 wszystko poza sexem w tym małżeństwie się układa bardzo dobrze.
Dla mnie to nie pojęte. Ale gdy mówił poszukaj kogoś to na odczepne a czy tego chciał o to jest pytanie. A tak sobie to wbijcie w przeglądarkę -seks z moja zona.
Mam sytuację jak w temacie. Mąż często odmawiał mi seksu. Próbowałam wszystkiego- groźby, prośby , bielizna itd. Słyszałam wszystkie wymówki o , których pisały dziewczyny począwszy od boli mnie głowa, skończywszy na tym, że jak seks jest dla mnie tak ważny to mam znaleźć sobie kogoś innego.Cała sytuacji doprowadziła do tego , że ja już nie potrafię odczuwać pociągu seksualnego do mojego męża.Mąż się wystraszył, że odejdę i zaczyna od kilku miesięcy robić podchody w łóżku ale ja jestem jak kawałek drewna. Jesteśmy małżeństwem 9 lat i problemy pojawiły się zaraz po ślubie.
Ostatnio miałam trudną sytuację bo pracowałam z mężczyzną , który ciągle robił na mój temat aluzje seksualne, w widoczny sposób go pociągałam , nie chciałam zdradzić męża.Trzy lata pracy z tym mężczyzną , i brak seksu w małżeństwie doprowadziły mnie do załamania nerwowego.Odeszłam z tej pracy.
Przestałam widywać się z koleżankami, bo nie chciałam tematu seksu a wiadomo one narzekały, że mąż to by chciał zawsze a one nie itd. Nie oglądam filmów bo tam też jest sex.Temat sexu mnie strasznie boli.Teraz też gdy to piszę to płaczę.
Staram się żyć tak jakby sexu nie było ale tak się nie da.Nie widzę rozwiązania tego problemu.
Dodam tylko , że tak jak u Karolci 38 wszystko poza sexem w tym małżeństwie się układa bardzo dobrze.
Współczuję - bo wiem co przeżywasz. Z takim tematem kobieta jest sama - bo stereotyp jest taki, że to mężczyźni mają większe zapotrzebowanie na seks i jak tu rozmawiać z koleżankami, które prawdopodobnie takich problemów nie mają; ja nigdy z nikim nie potrafiłam porozmawiać na ten temat, czułam się jak jakaś nieudana, skoro mąż ze mną nie chciał współżyć. Wygaduję się w zasadzie tylko u psychologa. I tutaj. W swoim otoczeniu - milczę na ten temat jak głaz.
Też tak miałam, że w pewnym momencie żarty na tematy okołoseksualne zaczęły mnie drażnić, zmieniałam temat, wychodziłam, w filmach przewijam "momenty" - żeby nie widzieć co mnie w życiu omija.
Nie jestem pruderyjna. Nie jestem mało otwarta - a jednak taka sytuacja doprowadziła mnie do jakiegoś dziwnego stanu, gdzie seks zaczyna być tematem tabu.
Mam nadzieję, że ten stan jest odwracalny - bo z tego co pamiętam seks potrafił być fajną sprawą.
To znajdź sobie kogoś wirtualnego do tych zwierzeń i rozmów i się otworzysz bo forum to też nie to.
Niewesoła- To nie stereotyp. To niestety jest prawda. Zdecydowanie częściej to jednak kobiety odmawiają partnerom seksu a nie faceci swoim partnerkom. Tym nie mniej coraz więcej kobiet też odczówa dyskomfort w związku bo ich partner nie poświąca im uwagi i czasu czy nie potrafi ich zaspokoić.
Nie uciekaj jednak od tematu sexu tylko próbuj uświadomić swojemu partnerowi ile to dla Ciebie znaczy i jak wiele możecie oboje zyskać jeśli znów połączy Was namiętność.