Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce

Myślałem że Cie już tu nie ma w kafejce. Ok pójdę do innej.

Nic szukam nowej kafejki i to Wszystko..

ja już jestem  gotowa

Wik to miałaś super sobotę, miło, sympatycznie i bardzo wesoło.

Ja też miałam spoko sobotę, chociaz tradycyjnie spędziłam ją w domku, ale ten pech mam nadzieję niedługo się skonczy 
SOBOTA BYŁA SPOKO DO GODZ 21. Potem zadzwoniła koleżanka zapłakana i wstawiona, opowiedziała mi swoją historie.
Mąż jej, kiedys fajny facet ostatnio zmienił sie strasznie, nic mu się nie podoba co dotyczy jej osoby, córka 25lat -zero wsaparcia od niej, kłopoty z mamą i tak wszystkie te sytuacje doprowadziły ją do stanu w jakim jest obecnie. Coraz częściej zagląda do kieliszka, wczorajsza sytuacja i jej stan zapalił mi lampke alarmową bardzo, bardzo czerwoną.
Podejrzewałam że ma kłopoty, że z jej m jest kawał kierdy, to wiedziałam już dawno, no ale cóż miłość jest ślepa.
Nie mogę już na to patrzeć, powiedziałam jej parę słow na temat jej życia, powiedziałam co myślę na temat jej m, i tego jak ją traktuje.
Muszę jej pomóc, muszę, chcę ja zabrać na swoje zajęcia fitnes, musi mieć coś tylko dla siebie .
Chcę zapisać ją do psychologa.
Co myślicie dziewczyny, powinnam tak reagować, czy nie wtrącać się do małżenstwa.

Anula no właśnie to jest głównym problemem więc odstawienie go to najważniejsza sprawa.
Sama to ona niczego nie rozwiąze, juz ja to widzę, topi wszystko, wszelkie kłopoty w alk.........myślę że to wszystko jejst razem powiązane.

No właśnie ciężki, dlatego dzielę się  nim z Wami.
Anula widzisz ja mam do wyboru albo zaryzykować że strace koleżankę i będę miała jej  męża na karku, albo patrzeć jak ona tonie, a na to chyba nie mam siły.
Z niej jest fajna babka zadbana, starająca się ale ma jedną wadę jest po 40 i może według jej męża to wada??????

Ewuś właśnie ja jestem daleka od użalania się nad nią, powiedziałam jej co może stracić, mówiłam że  tak naprawde sobie robi kuku i moze stracic poprostu siebie, powiedziałam że musi walczyć, że życie jest piękne, że ona jest spoko babka i nie powinna dać sie tak traktować.
Przed chwilą gadałysmy przez telefon, powtórzyłam jej że ma sie trzymać,  ma być silna i oznajmiłam jej zę kłade swoją łapę na niej i nie pozwole jej zginąć.

wszystko ok
skup się na niej, nie na jej mężu...
pozwól jej samej dojść do pewnych wniosków

wyciągnij ją na zajęcia sportowe, do kawiarni

najlepsze co możesz zrobić to sprawić, żeby ona zaczęła się uśmiechać
tego nie zrobisz gadaniem tylko działaniem
tak mi się wydaje

Cześć, Kobitki, niedzielnie:)

Wik, zazdroszczę młodzieży w domu, bardzo zazdroszczę. I takiego fajnego klimatu, kiedy młodzi sa w domu. U mnie to już przebrzmiało...Czasem, gdy przyjeżdża syn, nagle wszystko staje na głowie, zycie sie kreci jakoś inaczej, czuje sie inny powiew...Młodość po prostu, młodość ...
Wprawdzie nie narzekam, bo sama jestem aktywny obieżyświat i nie zaharowuje sie w domowych pieleszach, ale dzieciaki podrośnięte juz nieco w domu - fajne dzieciaki - to skarb.

Anula - fajnie powiedziane: 31 lat a dojrzalszy nawet niż niektóry 40-latek.  Ja tylko dodam: o strzez nas, panie, od takich młodych - starych;)

Storczyku - uwazam, że Anula ma rację: tak to bywa najczęściej, że pomoc zamienia sie w skaranie boskie. Ona męża rozgrzeszy, tak, jak dotąd to robiła, a Ty zostaniesz wrogiem ich obojga. Znam takie przypadki, niestety...

Cześc dziewczyny.

Syn na obozie i w domu pusto. Jak niedziela?

no właśnie.... :)

kawał!

dobrze, że mi przypomniałaś Pigwa

Pani Stasia była organistką w kościele, miała już prawie 70 lat na karku i była starą panną. Była podziwiana przez wszystkich parafian za swą dobroć i oddanie sprawom kościoła. Pewnego razu wpadł do niej ksiądz omówić szczegóły jakiejś kościelnej uroczystości. Pani Stasia zaprosiła duchownego do pokoju gościnnego i zaoferowała mu herbatkę. Ksiądz usiadł sobie wygodnie w stylowym fotelu, tak, że przed nim stały stare organy Pani Stasi. Ku wielkiemu zdziwieniu księdza, na organach tych stała szklanka wypełniona wodą, a co jeszcze bardziej zaniepokoiło księdza to fakt, że w szklance tej pływała prezerwatywa. Jak Pani Stasia wróciła z herbatką zaczęła się rozmowa. Ksiądz chciał jakoś delikatnie zacząć rozmowę o szklance wody i kondomie w niej pływającym, ale mu się nie udawało, więc postanowił zapytać wprost:
- Pani Stasiu, bardzo bym był rad, gdyby mi pani to wytłumaczyła - tu wskazał na nieszczęsną szklankę.
- Ooo tak, dobrze, że ksiądz pyta... Czyż to nie wspaniałe? Szłam sobie raz przykościelnym parkiem parę miesięcy temu i znalazłam tę małą paczuszkę na ziemi. Instrukcja na opakowaniu wyraźnie mówiła, że należy to umieścić na organie, zapewnić by było wilgotne i to wtedy ochroni przed roznoszeniem się chorób.... I wie ksiądz co? Przez całą zimę nie miałam grypy.

... :D ....

fajnej niedzieli wam życzę

Pigwa to masz dobrze, możesz jeść bezkarnie.

Katbe Twoje kawały to obłęd

Małgosiu takie migreny masz? Szoktoż to można się wykończyć.

Wiesz Zuziu współczuję wam z powodu tych kłopotów z główką, to naprawdę bardzo dokuczliwa sprawa.

Masz racje po czasie jak opadły moje emocje to przyznaję race nie ma co wtrącać się między małżenstwo, poprostu zajmę się koleżanką może sama dojdzie do pewnych wniosków.

A mi niedziela upływa leniwie. 

Acha ja też żłuję że nie widziałam Katbe na fotce.

Żałuje że nie widziałam Katbe ...
I u mnie jest leniwie - właśnie umyłam pieska bo już śmierdział psem
Pogoda cała sobote i niedziele jest cudo tak powinno byc do końca miesiąca a i wrzesień mógłby być też ładny to by człek naładował batreie przed zimą

Storczyku ja ciezko pracowalam caly weekend prawie caly   ..ale tu faktycznie  mal ruch ...jak ktos jest to mnie nie ma  a jak ja jestem to nikogo nie ma no nic moze sie zdarzyc ze  wreszcie kogos zlapie "na zywo" na forum

teraz widze  gwiazdke online przy twoim nicku - storczyku
ciekaw czy jeszcze jestes czy juz sobie poszlas?

Dzisiaj było totalne wakacyjne lenistwo. Lubię tak - słońce, leżak, książka. Trzeba podtrzymać jeszcze urlopową opaleniznę.

Właśnie się obudziłam - dziś nocka .

Niestety w tym roku opalanie nie dla mnie
Spacery w parku i po lesie tez odpadają przy plątała się jaka alergia i wzmaga astmę

Storczyk wczoraj miałam 2 zmianę dziś i jutro nocki przyzwyczaiłam się do pracy w nocy lubię te zmiany a w roku szkolnym to dzieci tak tego nie odczuwają a ja mam czas na drzemkę w spokoju .

Na astmę choruję dopiero od 2 lat wcześniej nie była tak uciążliwa jak w tym roku

Witam niedzielnie:)

Miałam dzisiaj ładną pogodę, taką naprawdę ogrodową.
Zrobiłam gulasz z wołowiny że palce lizać i do tego kluseczki śląskie z dziurką na sosik. To dla moich córek, bo one je uwielbiają. Było przyjemnie i rodzinnie. Moja duża ma teraz wiecej czasu i chętnie przychodzi do nas. Bardzo mnie to cieszy, bo do tej pory była okropnie zabiegana.

Byłam wczoraj na tym festiwalu cyrków ulicznych i muszę powiedzieć, że było interesująco; z ciemności wyłoniły się postacie w białych szatach na szczudłach i biegaly po bruku lepiej niż ja na nogach. Sztuka w sobie trudna i trochę za polityczna ale efekty niesamowite!

Idę coś przygotować na kolacje...

Anula to życzę udanej pracy i wytrwałości, a co do koleżanek to chyba dosłownie wszędzie są zakały, ja też takie mam i znam- koszmar wówczas bardzo źle się pracuje. No ale cóż zakały są wszędzie i już.

Boska zombi...ja pierniczę! To Ty będziesz miała dzisiaj jakis utarg? Nie wystraszysz spragnionych??
)

Koma raczej będę ograniczać ich zapędy

I cierpieć na amnezję zapominając numeru własnego telefonu

Adres zawsze ten sam ul.Czekoladowa numer zlizany

Dobra teraz się żegnam , zapalam czerwoną bestię i Jeronimo do pracy użerać się ze spragnionymi wody ognistej i złotego napoju Bogów.

Mam nadzieję że sąsiadów prosić o pomoc nie będzie trzeba jak odbije albo palma albo sodowa jakiemuś delikwentowi.

Dobranoc

W okolicach Torunia to nie bardzo, ale ...mam takie fajne miejsce w niedaleko Ostrody. Jeżeli nie chcesz przytyć, to raczej tam nie jedź. Gospodyni robi taką wyżerkę, że szok!!
Chlebek piecze orkiszowy, bułeczki, ciasta...Masełko swojej roboty, twarożki różne...miodek...żarcie wiejskie, żurki, zalewajki, pierogi...:)

witam.

Poranek śliczny słoneczny Klara ładnie przygrzewa

Koma niestety nikogo nie wystraszyłam za to dowiedziałam się że przez mnie grozi im pijaństwo no ja do gardła nikomu nie leje wiec o co biega.

Małpiego rozumu nikt nie dostał pomoc dobro sąsiedzka nie była potrzebna
Było miło wesoło i dużo luda .

Za to ja padam na pysk i oczywiście zamiast biegusiem do wyrka nie chce mi się spać wiec wpadłam do kafejki.
Nawet ,,Missery" nie działa

Storczyk wejdź na neta i sprawdź sama czy jest gdzieś w okolicy agroturystyka może znajdziesz coś w okolicach Elbląga to ładne okolice  i niedaleko Ciebie może coś nad Jeziorem Brachlewskim ładna wieś Brachlewo same lasy na około ośrodek niedaleko Kwidzynia .

Mussuka...piękne to, co napisałaś o swoim związku, tylko pamiętaj, że na początku ( półtora roku razem?) jest tak we wszystkich normalnych związkach. Sztuka polega na przeciąganiu takiego stanu przez lata...

Więc...przeciąąąągaaamy, kochane, przeeeeciąąągaaaamyyyy.

Grzyby? Tam u Was chyba nie zbiera sie grzybów? Wiem, że Szwedzi nie zbierają - a Finowie??
Mam rodzinę bliską w Szwecji - mają radochę w sezonie grzybowym, bo nikt im tych grzybów z lasu nie zabiera. A że dom maja niemal w lesie, wystarczy w papciach wyskoczyć, aby przynieść garstkę do sosu. Ponoć tylko kurki się je...
Jak to jest??

Aha, Dziewczyny! Potrzebuję jakiś kontakt w Norwegii, najlepiej w Bergen!

witam deszczowo poniedziałkowo... znajdzcie mi pliss sukienke na wesele....nie mam co na siebie załozyc :-(

Oj Zuziu,

Moze ja powinam jakas ksiazke napisac:)

Dobra, jest troche czasu, machne mala fabulke (wlasciwie dokument bo oparte na faktach:).

Znasz juz historie mlodki z dzieckiem dorabiajacej sie wlasna krwawica malego mieszkania i jakiegos tam bytu na peryferiach warszawskich. Potem pojawil sie Fin..

To bylo lat prawie 12 temu, Internetowe forum, pogawedki z roznymi mniej i ciekawymi osobami i nagle on, tajemniczy M z polnocy. Pogawedki, ogolna wymiana informacji o pogodzie, minionym dniu, zainteresowaniach, rodzinie, krajach itp. Potem maile i wreszcie telefony, po godzinie , dwie..na koszt jego pracodawcy (testowali aparaty Nokii:)). Pol roku pozniej moja pierwsza wizyta tutaj i milosc buchnela. Cudowne wakacje i biale noce:) Nastepne pol roku (on tez nas odwiedzil) i postanowilismy byc razem. Zdecydowalismy, ze mnie bedzie latwiej zaczac od nowa wiec przenioslam sie z walizkami i synem do Finlandii.
I sie zaczelo..milosc to wiele ale czlowiekowi potrzeba jeszcze czegos do pelni zycia. W moim przypadku to jest tez praca obecnosc innych osob wokol mnie, nie znosze lekko samotnosci i izolacji. Mieszkalismy przez 7 lat na dalekiej polnocy (200km od kola podbiegunowego) wiec klimat malo "towarzyski" i przyjazny cieplolubnym. Ja warszawianka, przywykla do tlumow, halasu, tetniacego wokol zycia, pracy na pelen etat, znajomych, rodziny, czestych spotkan towarzyskich..wlasciwie to zylam dotad jakby w ciaglym pedzie i to mi pasowalo, dawalo energie. Nagle zmiana z jednego bieguna na drugi: male miasto i niewielu ludzi dookola, wiekszosc siedzi przez ponad pol roku w domu (bo zimno) wiec spacerowalam pustymi ulicami, kompletnie niezrozumialy jezyk, malomownosc i niesmialosc tubylcow (nie mylcie z wrogoscia, po prostu tacy inni sa), brak pracy pomimo walenia drzwiami i oknami z CV i telefonami, brak znajomych az do momentu pojscia na jakies kursy jezykowe, ciemnosc, zimno, samotnosc, tesknota. Do dzis zastanawiam sie jak inny jest wizerunek kraju, kiedy odwiedzasz go latem, podczas urlopu a jak inny gdy przenosisz sie don na stale i do tego zima.

W depresje nie wpadlam ale bardzo odchorowalam te 7 lat na polnocy. To zawazylo tez na naszych stosunkach..nie winie ani meza ani siebie..wina jest zwykle po srodku. On byl typowym spokojnym, cichym, niewiele wymagajacym od zycia czlowiekiem (hokej w telewizji i zimne piwo to idealny wieczor w wydaniu mojego eks), ja wciaz chcialam wiecej i mocniej jakos zyc.  On kiedys patrzac na ogien w kominku tak nas porownal: "ja jestem jak taki delikatny ledwo tlacy sie plomyk a jak na Ciebie patrze to jakby cale ognisko trzaskalo do gory". To jego wlasne slowa i chyba prawdziwe.

Najwieksza zmiana nastapila jednak w momencie kiedy wreszcie i ja zaczelam pracowac. To ja zdecydowalam, ze nie ogranicze poszukiwan o prace na teren tamtego miasteczka ale rusze globalnie, ogolnokrajowo. No i po paru miesiacach dostalam prace ale obok Helsinek, jakies 700km na poludnie od naszego domu. Decyzja byla natychmiastowa: biore i jade, albo z nim albo tylko z dziecmi. Dluzej bez roboty nie dam rady i w kaftanie wyladuje.

Przeprowadzka, nowe osiedlenie, nawet relokacja mojego eks (ta sama firma tylko teraz pracuje w centrali w Helsinkach:) poszlo dosc gladko.
Dzien po przyjezdzie tutaj zostalam na miesiac sama, z pudlami w wynajetym mieszkaniu, z dziecmi, ktorym trzeba bylo zalatwic nowa szkole i przedszkole (to akurat maly pikus:), z nowa praca, bez auta, bez nikogo znajomego, w nowym nieznanym miescie. Eks jeszcze miesiac musial poczekac na przeniesienie do centrali w Helsinkach wiec na drugi dzien po przeprowadce pojechal z powrotem na polnoc.

No i to byl decydujacy miesiac: bylo wspaniale:) Ja i syn rozpakowalismy wszystkie pudla w pare dni (mialam wtedy jeszcze tydzien do pojscia do pracy), posprzatalismy mieszkanie, mala szla na pol dnia, pozniej juz caly, do przedszkola. Popoludniami jechalismy razem na rowerach do sklepu po jakies zarcie, robilismy wieczorem grilla, zwiedzalismy nowe okolice, deptaki w Helsinkach, zmeczeni ale szczesliwi szlismy spac.. Prace mialam blisko wiec bez auta dalo sie zyc, wszedzie spacerem albo rowerem. Moj eks dziwil sie dzwoniac, ze nie narzekam, nie placze, nie ..tesknie.
Ten miesiac uswiadomil mi (choc podswiadomie jeszcze), ze moge byc sama z dziecmi, daje rade i co gorsze..lubie byc sama z nimi. To byl pierwszy znak a po nim bylo ich coraz wiecej.

Dwa lata temu kupilismy mieszkanie, ladne, niedaleko jeziora, zielono, do pracy pare ilometrow tylko, szkola pod nosem, wszystko idealnie..tylko nie miedzy nami. Ja w pracy odzylam: zajecie, podroze nowi ludzie, spotkania, imprezy, wlasne pieniadze, wreszcie duze miasto z centrami handlowymi, kultura, rozrywka..znowu jak ryba w wodzie. On..jakby odwrotnie..poczul sie zagubiony i zahukany przez helsinczykow:). Coraz zimniej bylo i coraz czestsze klotnie o byle co. Cisza i marazm przeplatany awanturami. Dzieci albo smutne i ciche albo pozamykane u siebie w pokojach. Ja do nowego domu wracalam jak na skazanie. Noce spedzalismy osobno, bo nie czulam juz zadnej potrzeby na seks. I nawet myslalam, ze po prostu starzeje sie i juz:))

Az do grudnia 2009, kiedy to ktos madry i maly przypadek tez, pomogli mi podjac decyzje o tym, ze to dluzej tak trwac nie moze. Zlozylam kolejny, tym razem nie wycofany; wniosek o rozwod i po wyprowadzce eksa, od lutego 2010 zostalam znow tylko z dziecmi. I tak mi bylo dobrze, spokojnie i lekko...nie planowalam niczego nowego tylko chcialam odzyskac radosc zycia, radosc z powrotow do domu. Znowu wyladnialam i zaczelam usmiechac sie czesciej.

A w kwietniu poznalam mojego wymarzonego Czecha..ale to kolejna historia jak z filmu wiec wam daruje:) Zanim pozasypiacie z nudow:))

Ciekawe ja sie to zycie potoczy dalej:))) Poki co, ja sie tocze do sklepiku po salatke na lunch..

oj, Mussuka, Mussuka- Ty to dostarczasz nam wrażeń!

Dentysta załatwiony ! Tylko czyszczenie ząbków, żadnych ubytków! Super wiadomość!!!

Czekam na wizytę mamusi dzisiaj!!!

Czesc dziewczyny u mnie upał wytrzymac sie nie da ,chora jestem kataklizm mnie dopadł po przerwie 8 miesiecznej czuje sie obrzydliwie ale jest to dobry nastrój do pisania dzieła wiec postekujac cos tam spłodze.

Co do grzybów to mieszkam w grzybowym rejonie wystarczy podejsc pare kroków i mam piekne robaczywe prawdziwki ostatnio stół mi prawie biegał wiec dałam spokój i nie zbieram przerzuciłam sie na kalafior

Odpoczywajcie dziewczyny lato jeszcze trwa.

Komcia mam w tamtym rejonie kolezankę.

Próbuję znowu wywalać - tym razem papierzyska - ale jakoś mi nie idzie...

Maugosha, piszesz o purchawkach.
Pamiętam z dzieciństwa, że mama mojej koleżanki zbierała purchawki - ale młodziutkie, białe. Robiła z nich farsz do pierogów - były wyśmienite!