Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce

Dokładnie, witamy wtorek!!!
Dość leniuchowania, dziś biorę się za porządki w domu!

Koma Ty też jesteś nauczycielką??? Jeśli dobrze załapałam???

....:):) ....
mam to za sobą!!

cały ogromny karton czeka na kogoś, kto się w to zmieści.... :D

Koma, zrobiłam czystkę, a potem pojechałam na shopping, bo stwierdziłam, że nie będę miała co na siebie włożyć... wywaliłam wszystko w czym nie chodziłam przez ostatnie 2 lata....

mam 2 cukinie i 3 kabaczki...
oczekuję propozycji... :D
co można z tym zrobić??
dostałam wczoraj od sąsiadki.... jadłam kiedyś nadziewanego kabaczka.... ale jak??

Zuzia, ja też jestem nauczycielką.....

Koma, to razem posprzątamy przy końcu wakacji...

Cześć Katbe !

Ohoho:)

Alescie sie rozpolitykowaly przez caly wieczor? To ja sobie spokojnie kalafiorowa gotuje (wyszla mniam), zapiekanke klece, w miedzyczasie wiadomosci ogladam o jakichs morderstwach w Anglii, winko z moim panem sacze a tu przewroty w naszej kafejce i niemal rewolucja sie odbyly:) I to w swiateczn dzien:)

Jestem tego samego zdania, co pare innych kolezanek wyzej, ze o wszystkim mozna a nawet trzeba porozmawiac.. byle kulture i tolerancje zachowac, nie obrazac innych a jedynie podzielic sie swoimi uwagami, nawet odmiennymi. To przeciez wzbogaca nas. O ciastach, dzieciakach, dzikim seksie na urlopie tez trzeba ale jak akurat cos innego sie napatoczy i zainteresuje innych, why not?

Dobrze, postanowilam opisac wam jak to mozna sie od zera (prawie) dorobic i u nas, znaczy w PL.

Nie skonczywszy studiow ale za to studium handlu zagranicznego i majac rok pracy w tymze handlu za soba, jako dosc mloda i naiwna osoba ruszylam poznac swiat. Do UK.  To byl czas Jaruzelskiego, pracy w UK Polakom nie rozdawano, po 6 miesiacach pobytu albo sie udalo jaos zainstalowac albo deportacja. Praca jedynie na czarno, za pol tego co Murzynom placili. Pracowalam, ciulalam i bardzo tesknilam. Chcialam wracac ale rodzice pisali: siedz tam, tu bieda, coraz gorzej. No to siedzialam i zylam z dnia na dzien czekajac kiedy mi wreszcie granice do Polski "otworza". Tak przesiedzialam w sumie 5 lat ale to dlatego, ze w miedzyczasie zakochalam sie w przystojnym wyspiarzu. Oboje pracowalismy, ja w koncu dostalam prace jak czlowiek bialy, w biurze i za normalna pensje, wiec pieniedzy na spokojne zycie i rozrywki nie brakowalo. Wlasciwie wszystko czego mlodym potrzeba mialam: mieszkanie wynajete ale na dlugi termin tanio i piekne, samochod, prace, wakacje tu i tam, faceta z kasa..czego mi do szczescia brakowalo? A jednak czulam sie tam obco..koledzy byli, znajomi Polacy tez, wpadala tez rodzina (po okraglym stole juz puszczali naszych) ale jak brat po miesiacu u mnie wracal do Warszawy to z tesknoty i zazdrosci, ze gowniarz do swoich jedzie, plakalam jak bobr. Ze swoich wypadow do Polski tez coraz ciezej mi sie wracalo. W nosie mialam caly ten zakichany Londyn ze swoim dobrobytem, chcialam do Warszawy, brudnej, betonowej, kochanej Warszawy.

No i wrocilam, pomoglo mi w tej decyzji rozstanie z panem z Dublina. Siedzac w autokarze do Polski smialam sie pelna geba, zupelnie inaczej niz pozostali wspolpasazerowie.

Pomimo kilku lat za granica wrocilam jedynie z walizka pelna modnych ciuchow, niewielkimi oszczednosciami (na jakies pare miesiecy starczyly), ciaza w 2-m miesiacu i wspomnieniach o przystojniaku, ktory na odchodne rzekl "radz sobie sama, ja dziecka nie chce".

OK, sprawa jasno postawiona, cos trzeba teraz kombinowac, bo brzuch rosnie, rodzice dlugo tak trzymac mnie nie beda, dziecko jesc musi a na pomoc jakakolwiek "tatusia" nie ma co liczyc. Do UK gdzie panstwo by mi pomoglo, po badaniach DNA, wracac nie chcialam. Nawet pomimo tego, ze szefowa mojego biura pytala kiedy wracam z Polski bo moje miejsce bedzie czekalo.

Plan dzialan byl prosty: znalezc prace, ba... ale nie byle jaka. Taka, zeby mnie na zbity pysk po paru miesiacach nie wywalili jak sie okaze, ze ja to 2 in 1. Czyli raczej nie w przyslowiowej firmie Krzak a w czyms stabilniejszym, gdzie jakis kodeks pracy obowiazuje i ciezarnej na bruk sie nie wywala.

Moj kapital jako ewentualnego pracownika to byl angielski w stopniu doskonalym, dyplom technika ekonomisty i tyle. A i pare lat przepracowanych za barem, w knajpach, ostatnie 3 lata w biurze podatkowym. Niewiele ale za to determinacji, zeby robote miec, jak cholera.

Kupilam Wyborcza (lata 90-te), zaznaczylam okolo 20 pozycji i zaczelam dzwonic. W wiekszosci wypadkow: za malo jezykow!!!, za malo doswiadczenia w pracy, pare razy nawet za stara (27 lat!!!). Ale nie moglam sie poddac, dalej wydzwanialam. Po dwoch dniach wiszenia na telefonie trafilam do agencji sekretarek , asystentek, takich tam roznych biurowych pomocnic. Efektem tego i nastepnych paru rozmow w agencji i biurze byl etat, poki co na okres probny, w duzej instytucji finansowej. Dla zorientowanych powiedzmy, ze prawie pod palma pracowalam;)

Asystentka Wiceprezesa, zadne kokosy, a ja czulam sie jakbym los na loterii wygrala tego dnia.

Podczas tej rozmowy kwalifikacyjnej, pani zarzadzajaca kadra sekretarek, z surowa mina zapytala "czy planuje pani w najblizszym czasie zmienic stan cywilny?". Zgodnie z prawda odparlam, ze nie. Dalszych pytan o zycie osobiste wiec nie bylo, uff.:) Po 2-ch miesiacach, kiedy czas probny zamienil sie w nieokreslony, powiedzialam juz oficjalnie o mojej niespodziance, bombie tykajacej w brzuchu. Wiceprezes pogratulowal a pani sroga zapytala, czemu nic nie powiedzialam na wstepie. "bo nikt nie pytal" mowie. Ale czy to bylo uczciwe? "Pani S, mnie na uczciwosc nie bylo wtedy stac, ja musze  dziecko sama wykarmic. A ciaza mi w pracy nie przeszkodzi".

Podsumowujac te moja owczesna kariere zawodowa w latach 90-tych (moze byly latwiejsze), przepracowalam cala ciaze bez dnia na zwolnieniu, po 3 miesiacach macierzynskiego wrocilam na caly etat, awansowalam na Asystentke prezesa (nazwiska nie podam, bo znana osoba), przepracowalam w sumie 7 wspanialych  lat u boku niezwykle inteligentnego szefa, w towarzystwie mniej i bardziej przyjaznych kolegow i kolezanek i pracowalabym tam dalej..gdyby nie pojawil sie moj Fin:)

Dzieckiem pomagali zajmowac sie rodzice, bez tego byloby ciezko, bo praca nie zna pojecia "zlobek" "przedszkole" "matka samotna" "choroba dziecka" itp. Ale nie mozna nawet najlepszym rodzicom siedziec na glowie w nieskonczonosc. Co innego maly wnusio, co innego dorosla corka. Oni na emeryturze w M-4, ja+dziecko, dorastajacy brat - troche nas bylo za wiele.

Trzeba bylo pomyslec o wlasnym kacie.

Cud sie stal..., przepisywalam na "czysto" regulamin naszej nowo powstajacej w firmie kasy zapomogowo-pozyczkowej. Przy rozdziale "pozyczki dla pracownikow na cele mieszkaniowe" wlaczyla mi sie czerwona lampka. Taaak, ale kto mi co da jak ja sama, z dzieckiem, pensja asystentki to nie miliony, zdolnosc kredytowa praktycznie zadna..Ale mysle sobie "jak nie sprobuje to sie nie dowiem" i  poszlam na rozmowe z szefostwem.. czerwona jak burak stalam przed Jego Wysokosciami Zarzadem i powiedzialam, ze bez tej kasy ja nigdy sobie niczego nie kupie.To moja jedyna szansa. I splace co do grosza.

Do dzis nie wiem jak to sie stalo, bo podan bylo sporo i sporo odrzucono a ja swoje wymarzone iles tam tysiecy dostalam. Tzn. jako kredyt, do splacania miesiecznego, niskooprocentowany za to na 5 lat tylko (znaczy raty nie najnizsze). Powiem Wam, ze po odjeciu tych rat z moich asystenckich zarobkow, zostawalo na kefir, bulki i cos dla dziecka. Wtedy wlasnie pomoc rodzicow byla najcenniejsza, placilam na dziecko ile moglam oszczedzajac na ciuchach, kosmetykach, wyjsciach, wyjazdach, wlasciwie na wszystkim. A na spacer do parku mozna za darmo pojsc:)

Radosc po 2 latach kiedy dostalam klucze do wlasnego M-3 w Konstancinie wynagrodzila wszystkie te wyrzeczenia.M-3 w stanie surowym, bo taniej. Samotna baba i gole tynki oraz beton na podlodze, montazu bialego brak. Komedie moznaby napisac o tym jak z kolezanka wiozlam sedes w jej Cienko-cienko, z bratem wanne na dachu jego samochodu, z kolega taszczylismy ponad 2 godziny kafelki z parkingu na pierwsze pietro, z tata malowalismy sciany latajac na siusiu w okoliczne krzaczki i tak przez pol roku cyrk zanim wreszcie zakupilam za premie pracownicza wlasny komplet wypoczynkowy i rozsiadlam sie we wlasnym "salonie":). Czyli Polak potrafi, ole!:)

Poczatek tej histori to samotna mloda kobieta po powrocie z saksow, bez kasy, z brzuchem, bez mieszkania, pracy, samochodu, alimentow.. itp.

Final to juz starsza o 7 lat baba, z fajnym synkiem, wlasnym (bo splaconym) nowiutkim i skromnie po szwedzku urzadzonym (IKEA:))) lokum, nawet wlasnym autem (nowka to nie byla ale za to automatic;) i ciekawa jak na tamte lata praca. Plus cale grono znajomych i wreszcie wymarzone wakacje nad Baltykiem:)

Po co to pisze? Po to, ze mialam tez wybor: plakac, narzekac, bac sie co dalej, zebrac manele i wracac (bylo dokad i juz mozna bylo) do obcego kraju. Tam pomagaliby obcy, panstwo, socjal, inne instytucje dla takich porzuconych jak ja. Albo wziac sie w garsc, odrzucic wstyd matki samotnej, kobiety puszczalskiej i glupiej (bo nie wszystkie osoby w moim biurze byly innego zdania), wbic zeby w tynk, zamknac uszy na ciagle awantury i wytyki ze strony rodzicielki i walczyc o swoje na swoim. Wolalam jednak u siebie, w Polsce.

I da sie, nawet w tej paskudnej Polsce ale da sie.

Ani jednego dnia nie zalowalam z tamtych bidnych lat, jedyne czego mi brakowalo to milosci mezczyzny, bo przeciez u nas nadal panna z dzieckiem to gorzej niz tyfus:)). No to mi sie trafil pzypadkowo Fin. Zakochal sie, ja tez, namowil na ponowna emigracje wiec pojechalam, za glosem serca.

Tylko, ze juz po roku, pomimo darmowej szkoly dla dziecka, pomimo calego pakietu pomocy socjalnej (aha, bujda na 2-ch kolkach - ja nie dostalam tu ani centa jakiejs zapomogi jako bezrobotna przez 6 lat, uznano, ze zarobki meza BRUTTO sa za wysokie, szkoda, ze nie porownali z netto, bo to radykalnie zmienialo nasz poziom zycia z majetnego na niemal nedzny ale to juz urzednikow nie interesuje), pomimo darmowych kursow jezykowych, bezpieczenstwa na drogach, czystych ulic bez ludzi ja po roku chcialam tak bardzo wracac do swojej zapyzialej Warszawy. Do swoich, ak to w myslach okreslalam.

No ale milosc wygrala..przez nastepnych 10 lat:)) Teraz juz nie tesknie tak bardzo, polubilam wiele rzeczy w tym nowym moim kraju i domu, tu dzieci sie ksztalca a ja place podatki na nie, tu mam teraz swoje cztery katy (poki co to bank je ma:), znam jezyk, znam tutejszych ludzi..nie moge narzekac. Tyle, ze tesknota pozostanie zawsze.

Nie pisalam tej historii zeby sie czyms chwalic, klocic, wytykac, doradzac..po prostu chcialam aby niektore z was zrozumialy, ze pieniadze to nie wszystko (tu wlaczaja sie bracia Golce:) i ze mozna miec niby luksus spokoju i dostatku na stare lata a tesknic za czyms innym. No i ze u nas tez sie da jak ktos bardzo chce:)

Tyle na dzis..pisalam to w przerwach miedzy mailami sluzbowymi wiec mam nadzieje, ze cos z tego belkotu zrozumiecie:). Teraz kawa i praca!!!!

Dzieki Zuzia..ale naprawde nie o podziw czy oklaski mi tu chodzilo:) bardziej o zrozumienie, ze mozna majac "wszystko" za granica tesknic do swoich starych smieci. I, ze tych smieci naprawde mozna sie uporem i zacietoscia dorobic wszedzie..u nas trudniej ale to co trudniej zdobte czasem lepiej smakuje:)

Dzieciaki juz spakowane i wracaja wieczorkiem:)

Heh, kanapeczka z jajkami i pomidorkiem tez pycha:)

Czekaj czekaj, to moja historia zajmuje az 10 minut czytania? katastrofa..zbanuja mnie jak nic za wodolejstwo:)

Witajcie kurcze slonce swieci az nie wierze malarze maluja i zagladaja mi w okna - jestem na cenzurowanym zeby chodz jeszcze ktorys byl przystoiny ... ale nie jest

Mussuka ale sie rozpisalas Silna kobita jestes
Ja nie bede opisywac moje historii bo i nie ma co

A dziewczyny ktore zrobia pozadek w swoich ciuchach - sa mile widziane i u mnie zebyzrobic pozadeczek - 

A ja wlasnie slucham plyty Kayah i w rozpakowywani  kartonow znalazlam ksiazke Chmielewskiej ( ktora kupilam w tamtym roku i .... zapomnialam o niej)  i zaczelam tez czytac

A jutro do pracy .....

Zuziu odpowiadam na pytanie to ja nie napisałam do Marzenki bo padł mi komp na pare dni ponieważ mieszkam w terenie górzystym co do spisu na który tak czekasz to poproszono mnie o zwłoke ponieważ pare osób już nie ma na niego ochoty wola być anonimowe bez urazy.

Witam więc wszystkie ciepło w cieple i słoneczku a cóż to robicie porzadki ciuchowe a prosze to zbieg okolocznosci moje szafy sa puste lezy sterta która czeka na układanie albo na kubełek śmieci.

Powiem wam moje drogie, ze segregacja rasowa ciuchow na "za male, za stare, za brzydkie" i te "moga jeszcze byc" to maly Pikus w porownaniu do porzadkowania zabawek. Tak mi sie przynajmniej zdaje po ostatniej niedzieli, kiedy musialam przekopac sie przez stosy pluszakow, nog od lalek, kolek od czegos tam, konikow bez glowek itp. i podjac meska decyzje "zostaje czy na stos z nim"?:) Trzeba byo wykorzystac nieobecnosc malej, bo ona ma do wszystkich swych polamancow stosunek bardzo emocjonalny i sentymentalny i w ten sposob rosnie nam powoli sklep z zabawkami w domu:).

Mam nadzieje, ze sie nie dopatrzy ubytkow:)))

Ja dziś jestem w domku, ale jutro już koniec leniuchowania.
Jak Was tak czytam to myślę, że muszę przeglądnąc swoje ciuchy. Ostatnio układałam w szafce, ale nie robiłam radykalnych cięć, a może warto?
U mnie słoneczko, zaraz biegnę na zakupy.

Małgosiu, masz dobry pomysł może i ja w weckend wpadnę do ikei po jakieś pierdołki/
Małgosiu a możesz napisać co polecasz, albo co ty kupujesz?

Mnie sie jeszcze nie zdarzylo przejsc przez IKEA i wyjsc bez torby, tej zoltej.. plastikowej i przepastnej, do polowy wypelnionej pierdulkami:) tak to juz ta IKEA ma, same fajne gadzieciki pod nos podtykaja:)

A ja mam IKEA doslownie 5 minut samochodem od nas..musze sie kontrolowac z calych sil by tam nie zamieszkac:) zwlaszcza, ze maja super lody z automatu po 50 centow! jak za darmo:))

mam to samo.... :D
a pojechałam tylko po tea-lighty....

Storczyku, mają najlepsze podgrzewacze.... mam sprawdzone, wypalają się do końca
kupuję też świece białe różnych wielkości
mam kilka kompletów pościeli
super dwie kołdry... letnią i zimową
kieliszki do wody i soków, miseczki.... miski i salaterki.....

"Pieniadze szczescia nie daja - ale bez pieniedzy tez czegos do szczescia brakuje" ..... Tak tylko mi sie przypomnialo i prosze zle nie zrozumiec tego cytatu

Wlasnie koma teskni sie za bliskimi i tak jak moja mama ( kiedy wyjezdzalam) powiedziala - jedz dziecko, sprobuj i pamietaj masz zawsze dom gdzie mozesz wroci jakby cos poszlo nie tak my tu zawsze na ciebie czekamy - jej moj wyjazd wcale nie pasowal nikt nie chce zeby dziecko bylo daleko ale powiedziala mi to wiele lat po moim wyjezdzie

no chyba że.... :)

jadę do sklepu po mielone mięso....
będę nadziewać
Koma mi się odmeldowała..... ale znalazłam jakieś przepisy na necie
choć wolałabym juz sprawdzone

Zuzia, jak ja widzę, że coś długo mi mieli z postem.... to szybko go kopiuję, zanim wyskoczy mi błąd strony
za kilka minut wchodzę z powrotem jak już strona działa prawidłowo i wklejam

z tym postem też tak zrobiłam, żeby drugi raz nie pisać

Nie odmeldowałam się, to netkobiety tak dziś chodzą...

Nie wpadłam na to....:)

Widzę,że wątek emigracyjny się ciągnie, tylko nieco zmienił tematykę

Koma, dzięki.. :)
zaraz cos zacznę kombinować...
dziś zrobię nadziewanego kabaczka...
udało mi sie zdobyc po długim weekendzie świeże mięso, nawet mi w sklepie zmielili...

co do wątku emigracyjnego....
nasza kafejka jest międzynarodowa przecież.... :D
i niech taka zostanie

.... :D .... przełączam się do kuchni

Jakoś nie mogę przekonać się do bakłażana...Jadłam kiedys grilowany, ale nie byłam zachwycona.
Musze spróbować jeszcze raz...

Skoro o cukinii mowa...Jadłam kwiaty cukinii, faszerowane fetą( chyba pisałam juz tu przy okazji jakiegos tematu kulinarnego).
Świetne były??

--------Umówiłam się dziś z dziewczynami do miasta na pogaduchy i jakieś piwko...:))

no to gratulacje:))) a kto ma zaczac gadac niby? pielegniarki?

a tu macie jakas inna kombinacje: http://www.palcelizac.pl/przepis/314/smazone_baklazany_z_jogurtem_i_kminkiem/

baklazany sa raczej za suche na grilla i wyda takie bez smaku, a jogurt jest do nich najlepszym dodatkiem:) jadlam w Turcji, rewelacja!

niecałe 200 - chyba 196 o ile dobrze policzyłam

I zważając na to ,że szykuje mi się w tym roku goły etat , bo mniej klas będziemy mieć - to raczej tej podwyżki nie poczuję:(((

Ale burza w społeczeństwie i tak się rozpęta, że znowu te nieroby- nauczyciele dostali kasę - całe 7%!!!

Nie mogę, kiedyś na jakimś forum próbowałam wytłumaczyć , na czym polega praca nauczyciela i co należy do jego obowiązków oprócz odbębnienia 18  godzin po 45 minut i ewentualnie sprawdzenia jakichś klasówek - ale nikt nie jest w stanie tego pojąć i zrozumieć- syzyfowe pisanie

A przeciez mowi sie zlorzeczac swym "przyjaciolom" .."obys cudze dzieci uczyl" wiec to chyba nie jest taka leka robota? mialam praktyki w zerowce ale krotko i omal nie trafilam po nich na odwykowke. ciezki kawal chleba i czesto niewdzieczny..zwlaszcza w dzisiejszych czasach. I nie kase mam tu na mysli.

wyslac takiego delikwenta na lekcje z trudna mlodzieza na tydzien i z pocalowaniem reki wroci do siebie za biureczko:) nikomu nie nalezy ani zazdroscic jego pracy ani nia gardzic, kazdy jest sam kowalem swego losu.

no widze, ze tu sie cale zacne grono pedagogiczne zebralo. czuje sie jak w pokoju nauczycielskim..na dywaniku;)

ja kabaczka nie mam, za to te kalafiorowa na 2-ch giga kalafiorach (lycha w zupie prawie stoi:), kurczaku i z peczkiem koperku - tez da sie przelknac. A zaraz lece po paczki do Arnoldsa, te takie pyszne hamerykanskie z wanilia w srodku..jejku..slinotok!

powrzucalybyscie swoja droga pare fotek tych waszych delicji domowych, fajnie byloby jesli nie podniebienie, to chociaz wzrok uraczyc:)

Robilam:) super wyszly i zjedlismy na poczekaniu calego taiego delikwenta..oczywiscie w kawalkach:)

nie martw sie, czosnek i milin innych ziolek dodalismy do tego ciasta nalesnikowego a gotowego pana kalafiora polalismy ketchupem zmieszanym z musztarda (czyli na slodko-kwasno byl:)

a inne panie od rana tu jakies cukinie, kabaczki, baklazany, dynie i inne warzywa bulwowe nadziewaja..tez od tego zglodnialam:)

No ale smakowicie się zrobiło.
Dziewczyny ja nigdy nie mówiłam że nauczyciele to nieroby, mam kilku nauczycieli w rodzinie i nie zazdroszczę, młodzież teraz bardzo trudna jest, ale dobry nauczyciel sobie radzi.
Natomiast proszę się nie dziwić pielęgniarkom na nie nigdy nie ma kasy, a przecież tez pracują wykształcone dziewczyny, zakres obowiązków i uprawień jest corzaz większy. Uważam że tak jak w zawodzie nauczyciela, proszę popracować jako pielęgniarka a wtedy się dziwić, że dziewczyny się buntują. Wszyscy korzystają na fakcie iż nie mogą one zostawić pacjenta, wiedzą, że podczas  protestu czy strajku  nic strasznego sie nie stanie, że zawsze ktoś jest przy chorym.
Pielęgniarstwo w obecnych czasach to nie tylko biały fartuszek i strzykaweczka, teraz są juz inne czasy.

To tylko reakcja na ten post. Tak to odebrałam, jeśli się mylę to sory.

no właśnie NIEROBY............... oprócz tego ze mam  całe 5 godzin   od poniedziałku do piątku dziennie, plus próby z grupą teatralną ( z rodzicami), czesto i gęsto wycieczki  na których musze być , robienie pomocy które musze mieć,  kursy które musze robić bo przecież dokształcać sie muszę i należy,  konsultacje z rodzicami często i gesto, zawsze uśmiech i dobry humor,  to myślę że ta podwyżka to  nam się należy a jak komuś sie nie podoba to niech  skończy pedagogikę i do pracy  ( do przedszkola lub szkoły), ot tak sobie siedzę i piszę. U nas fajnie słoneczko świeci

czesc STORCZYKU  tez z tym walcze tez gubie strasznie i jakoś powodu nie widze a ciągle leca