Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce

Monika, a dlaczego wracasz tylko na chwilkę? Zostań tutaj.

Alu, chyba juz zniknął problem z przestawieniem się na tamten czas? Fajnie, że jesteś zadowolona z pobytu i wnioskuję, że jak zwykle tryskasz energią.

Mój dzionek minął dzisiaj nawet "całkiem-całkiem" co znaczy, że było w miarę zwyczajnie. Dzisiaj u mnie spadł śnieg, co prawda mało, ale miałam nadzieję, ze zima już  minęła.

Aniu ale co masz na myśli??..miły komplement ale mam wrażenie, że miał byc nie do mnie

Dziewczyny, ja tez miałam takie Zeszyty ...Jeden np. z modą, która wycinałam z Filipinki...Tam była bardzo oryginalna moda..ale w tamtych czasach te zdjęcia były oczywiscie marne...musze spojrzec do tego Zeszytu
Mialam tez Zeszyt z wycinkami ze Swiata Młodych- zwłaszcza ze Swiata Muzyki, tam tez były często teksty piosenek z Listy Trójki...
Miałam tez Zeszyt z pocztówkami...jeszcze pare by się chyba znalazło ...nie wyrzucałam ich, w ogóle strasznie dużo rzeczy chomikuję czego niestety nie uważam za zaletę bo ma  w tym wszystkim straszliwy bałagan

No to wspomnień ciąg dalszy.

Oprócz zeszytów, ale to już duzo później, "chomikowałam" bilety z koncertów. To jedna z niewielu rzeczy, które zachowały sie do dzisiaj. Nawet nie tak dawno przeglądałam je i ... (robię się sentymentalna) łezka w oku sie zakręciła. Co to były za szalone lata!

Co tak pusto przy piątku???? Szalejecie na parkietach? No tak, w końcu jest karnawał.

Witam wszystkich.Jestem tu nowa,przyjmiecie mnie do swojego grona?:)

Witam Wszystkie Dziewczyny
Dawno do was nie zaglądałam ot tak czasami bywa.
U mnie za oknem biało i nieśmiało przebija się słoneczko jest przenikliwie zimno .
Marysiu nie szalałam na parkiecie już bardzo długo a chętnie bym wyskoczyła gdzieś poszaleć ale nie ma na razie kiedy
Znajomy przewodnik namawia mnie na wypad w góry już od roku to albo dziura w budżecie domowym albo wszystkie weekendy w pracy.Czekam na wiosnę wtedy może uda się wyskoczyć z córą na konie .

Ja bym na pewno skorzystała z propozycji bez względu na braki w kasie

Miałam nadzieję, że pociągniecie temat "sentymentalny" ...Jakoś na wspominki z dawnych lat ciągle mnie bierze....
Wczoraj byłam tak zmęczona po calym tygodniu, że nawet nie włączyłam kompa

Witaj Katbe,
Po tylu atrakcjach, jeszcze pełna energii?
Ja w ramach podróży sentymentalnych często spotykam się z kumplami z liceum. Wspominamy, oj wspominamy.
Do dzisiaj zresztą moje dwie najlepsze przyjaciółki to te poznane w szkole. Trzymamy się razem już ponad 30 lat. Uważam, że to imponujący wynik.

Witajcie

No to Alutko wracasz do codzienności?...Ale Ty i tak masz ją chyba bardzo, żywą różnorodną i ciekawą...
Ja niestety często nudzę się albo popadam w marazm

Zazdroszczę Wam Dziewczyny tych szkolnych przyjaźni  bo ja niesttey prócz korespondencyjnych żadnych nie mam A ciekawa jestem czy mieszkacie w tych samych miejscowościach, do których chodziłyście do szkoły?...Ja niesttey nie...Co prawda w tej samej studiowałam ale niesttey większość ludzi wróciła do swoich rodzinnych miejscowości Z kolei zawsze miałam problem z utrzymywaniem kontaktów towarzyskich z ludźmi z pracy bo często pracę zmieniałam.

Katbe, ja tez mam wiele listów, ja chyba nigdy ich nie wyrzucałam a nie przybywa ich zanadto bo większość jak wiadomo ma się teraz w internetowej skrzynce...

A propos tematu sentymentalnego z przyjemnością oglądam w tv "Hit dekady" prowadzony przez jednego z tych znanych komików (niesttey zawsze mieszam ich nazwiska..)..Wczoraj za hit dekady uznano gest Kozakiewicza... była tez "Niewolnica Isaura", kasety wideo, godzina 13sta i urocze obwieszczenie końca komunizmu w wykonaniu Joanny Szczepkowskiej w jakims programie ("Proszę Państwa, 4 czerwca 1989 r skończył się w Polsce komunizm" )...
Ciekawa jestem, co Wy byście uznały za hit dekady?....Ja przyznam się, ze z tych wszystkie chyba jakos mało mnie dotyczyły i mało zwróciłam na nie uwagę....
A i jeszcze powiedziano na koniec programu "To nie jest tęsknota za komunizmem, to jest tęsknota za młodością" ...Boskie

A najbardziej mi się podobały wywiady z rockmenami - naszymi wielkimi idolami lat 80tych i ich piosenki- było wczoraj "Mniej niż zero", "Jolka, Jolka", "Przeżyj to sam", "Słodkiego miłego życia"

Ech, gdzie te czasy??....

Moje szkolne przyjaciółki są najważniejsze do dzisiaj. Przez te lata mnóstwo się wydarzyło w naszym życiu. Bywały okresy "zastoju" kontaktów (ktoś na zakręcie, jakieś problemy), ale zawsze wracałyśmy do siebie. Nie spędzamy razem dużo czasu, ale spotykamy się systematycznie, rodzinnie, grillowo, imieninowo, sylwestrowo, andrzejkowo, itd... Poprzednie wakacje spędziłam z jedną z nich i naszymi córkami i było bosko! Kiedyś razem jeździłyśmy pod namioty, do różnych sezonowych prac. To były czasy!!!
Dzisiaj jesteśmy inne, ale jesteśmy razem. Bardzo doceniamy to, że nasza przyjaźń przetrwała tak długo.

Aha, no i muzyka. Cudowne lata polskiego rocka! Ile koncertów razem zaliczyłyśmy, ile wieczorów przy winku i płytach (prawdziwych, czarnych, trzeszczących płytach). Nikt nie wie (oprócz nas 40+) co znaczy "Nie płacz Ewka", "Przeżyj to sam", "Nie mogę Ci wiele dać" i oczywiście "Kocham Cię kochanie moje". Wtedy naprawdę "Oprócz błękitnego nieba", niewiele było potrzebne do pełni szczęścia...

Madelaine, niestety jesteś za młoda! To są chwile, kiedy należy docenić, że urodziłyśmy się właśnie po to, aby tego doświadczyć. Na żywo, z przyjaciółmi obok, z winkiem popijanym "z gwinta". Dzisiaj tak nie robimy, nie musimy, już to ZROBIŁYŚMY. Było nam dane...

O rany! To było obrzydliwe!(Ten vibovit!) Ja tęsknię do krówek w czekoladzie (dzisiaj tylko namiastka), irysków pysznych i lizaków - kogutków. Czy ktoś pamięta i tęskni?

Nie rozumiem...dlaczego za młoda i na co za młoda?...

Ja jestem od Was starsza, ale za "moich młodych lat" też były modne lizaki- kogutki. Poza tym biegałyśmy do kiosku po wafle - te duże kwadraty i chodziło sie z takim andrutem jedząc go powolutku, aby na dłużnej starczył.
Poza tym oranżadka w proszku, którą jadło sie na sucho. Fajne to było, bo gazowała na języku.

Krówki uwielbiałam i uwielbiam. Tylko i wyłącznie "Krówka Kujawska"!! Innych nie kupuję, bo kujawskiej nie dorównują.

Za młoda Madelaine na koncert Perfectu w '81. To było COŚ! ludzie płakali. Wszystko było takie ważne, takie nielegalne, takie "do środka". Każde słowo miało znaczenie. A obok przystojny, zaangażowany, nieśmiały, cieplutki ten pierwszy ważny Ktoś...Grudzień '81... Polecam, kto nie doświadczył mając 17 lat, ten nie żył...
Tak, tak Maria, pamiętam. pięć kolejno nieprzespanych nocy, przechodzenie z imprezy na imprezę bez żadnej przerwy. Pole namiotowe w Jelitkowie, zbieranina punków, narkomanów, jakichś innych dziwaków. Ognisko, gitara... Ech, fajnie, że tak było.

Mnie się teraz przypomniała jedna sytuacja z wakacyjnego wypadu. Siedzielismy sobie cała grupą znajomych (chyba na jakimśc krawężniku, czy na samym chodniku- cos w tym stylu), zmęczeni, odrobinę głodni, ale z obowiązkowa gitarą. Wyobraźcie sobie, że podeszła do nas starsz pani i zaprosiła nas do siebie na obiad. Nie zapomnę tego. Wybałuszylismy oczy ze zdziwienia, ale oczywiście nie odmówiliśmy. To było niesamowite zdarzenie. Do dzisiaj nie wiem co kierowało tą kobietą- może współczucie do tych "wakacyjnych obdartusów"? Przyznam, że wyglądalismy nieciekawie- to był tydzien spędzony pod namiotem w niemal spartańskich warunkach.

dokładnie.... nasi rodzice nie mieli z nami kontaktu np. przez dwa tygodnie..... i to było normalne...

ja dziś umarłabym ze strachu, gdyby moje dzieci na wakacjach nie odezwałyby się co drugi dzień.....

ale wtedy świat był inny, bezpieczniejszy..... i faktycznie spędzało się czas całą paczką

Andrut jest boski Nie wiem, co prawda jak teraz wygląda ale bardzo go lubiłyśmy "na sucho"- ja i siostra a mama zawsze go kupowała i nadal kupuje, żeby przełożyć go w domu pyszną masą kakaową z dodatkiem alkoholu... Pychota
Oranżadki w proszku były obłędne. Poza tym ryż preparowany i prażynki...Prażynki tez są teraz i to w różnych smakach ale ryżu nie widzę....

To chyba dowód, że jestes zadowolona ze swojego życia... Ja nieraz zastanawiam się, czemu tak mnie ciągnie do minionych lat...Bo wbrew pozorom wcale wtedy nie byłam szczęśliwa...Teraz tez nie jestem ale jednak dorosły człowiek zawsze ma więcej możliwości zaradczych niż dziecko, któremu jeśli w domu źle i w szkole źle, jest bardzo ciężko.
Również znacznie lepsze było moje samopoczucie po 30stce niż w młodszych latach więc wcale nie uważam, że młodość to jakas wyjątkowo fajna rzecz...A mimo to jakos często mnie ciągnie do minionych lat-najbardziej szkolnych, trochę tez studenckich i własnie mam w sobie cos takiego, że chciałabym je przeżyć na nowo i po nowemu (tyle, że z tymi samymi osobami). Oczywiscie to nierealne.
Osobiście uważam, że dorośli robią wiele złego jesli nie zauważają, że dziecku z czyms jest cięzko czy za trudno- to się odbija później na całym życiu jesli nie przejdzie sie we własciwy sposób przez młodzieńcze lata. Trzeba to umieć zauważać nawet jesli dziecko nie ma problemów z nauką czy nie sprawia tzw. problemów wychowawczych.
Nie mam swojego dziecka ale teraz chyba dzieciom jest znacznie łatwiej i w domu i w szkole, dawniej wieloma rzeczami się nie przejmowano- jesli dziecko nie wagarowało i się w miarę uczyło, nie przywiązywało się wagi, że jest w czyms niezaradne czy zwyczajnie nieszczęśliwe.

Madelaine,
wcale nie miałam cudownego, beztroskiego dzieciństwa. Radziłam sobie z przeciwnościami i dlatego dzisiaj też umiem to robić.
Ojciec despota, wychowawczyni w liceum nienawidziła nas jako całości (klasy) i pojedynczo, każdego z osobna, szara rzeczywistość, zwykła bieda PRL-u, żadnych zachcianek, kaprysów, wymagań, bo były torpedowane w zarodku. Ale ta nieograniczona głupota i nieodpowiedzialność właściwa temu wiekowi w każdych warunkach i czasach. To było piękne. I to, że przez to przeszłam w całokształcie, z pożytkiem dla mojego życia. A te krówki, biwaki, autostop, muzyka... To było po prostu urocze. I przypomina tamte smaki, zapachy, atmosferę. Jeszcze raz powtórzę, że teraz jestem tym, kim stawałam się wtedy. Mimo pewnych niedogodności z zewnątrz.

też się z wami dziś żegnam...tym optymistycznym akcentem

bo u nas wciąż pada :D:D

Madelaine, ale dziś jesteś już dużą dziewczynką....nie rozumiem na co sama sobie zasłużyłaś?? na brak wsparcia??

masz jakiś żal...może napisz co cię trapi....warto do tego sięgnąć, żeby poczuć się lepiej....ściskam cię mocno i uśmiecham do ciebie :):):):)

i mały prezencik:

Przepis na cały rok

Wziąć dwanaście miesięcy,
obmyć je do czysta z goryczy, chciwości, pedanterii i lęku.

Podzielić każdy miesiąc na 30 lub 31 części
tak, żeby starczyło akuratnie na rok.

Każdy dzionek przyrządza się oddzielnie biorąc
po jednej części pracy i dwie części wesołości i humoru.

Dodać do tego należy trzy kopiaste łyżki optymizmu,
łyżeczkę tolerancji, ziarnko ironii i szczyptę taktu.

Następnie masę tę polewa się obficie miłością.

Gotowe danie należy ozdobić bukiecikami drobnych uprzejmości
I podawać codziennie z pogodą ducha oraz...
filiżanką ożywczej herbaty!

Catherine Elisabeth Goethe

Witajcie. Przyszła zima, a wraz z nią jakieś potworne "choróbsko". Czuję się tak, jakbym nic nie czuła.

Jeszcze jedno a' propos wspomnień. Czy któras z Was szyła sobie ciuszki z pieluch tetrowych? Pamietam te zamaszyste spódnice i bluzki na kształt worków, farbowanie w "maminych" kuchennych garnkach. To był istny szał, rewia mody.

Alu, Ty pewnie w najlepsze imprezujesz za tym oceanem?

Cześć Dziewczyny!
Katbe, też miałam białą ze złotą nitką...
A dziś ćwiczyłam krok Suzie Q, którego nikt nie mógł opanować (ja nawet bardziej nie mogłam!!!).
Ale i tak była super!

Hej dziewczyny ja juz po kawce pita o 5:15 stawia szybko na nogi

Anula zgadzam się z tym co napisałaś. Z perspektywy czasu inaczej się pewne sprawy widzi. Pielęgnowaniu żalu i rozczarowania do niczego dobrego nie prowadzi, raczej utrudnia nasze życie.

Poradzisz sobie.

Dziewczyny zmykam. Miłego dnia.
Pozdrawiam.

Witam w ten cudowny wtorkowy poranek, u mnie zaczął padać śnieg. Ktoś słyszał coś o końcu zimy? Kiedy nastąpi? Jeśli w ogóle...

Oj, Katbe, nieładnie, ja już mam poprasowane i w ogóle ogarnięte (uroki dnia wolnego) Zaprzyjaźniłam się dzisiaj ze sprzętem sprzątającym, ale tylko na przedpołudnie. Teraz wpadłam do Was na kawkę.

Ale masz się fajnie - mi też przydałby się porządny urlop:)