Dać spokój czy walczyć?

Chłopak sam nie wie, czego tak naprawdę chce. Mówi " A " myśli " B " myśli " B " mówi " A " .
Nie wiem jak Ty, ale ja nie lubię takich niezdecydowanych facetów. Kiedyś miałam takiego niezdecydowanego i zerwałam z nim bo ja potrzebuję konkretów. Albo Cię Kocha i chce spędzić z Tobą resztę życia albo Uczucie wygasło i KONIEC.
Nie zawracaj sobie nim głowy, chyba nie dorósł do prawdziwego związku i w przyjażń też lepiej się nie bawić..
3 maj się :-)

We wszystkich przypadkach okazuje się ,że uczucia do drugiej osoby nie są zawsze oczywiste.Dużo osob mowi albo kocha albo nie.Ja mysle ze to nie jest az tak proste jak dwa wyjścia( tak lub nie).Coraz czesciej widzę jakie uczucia sa skomplikowane po sobie i po innych.Jak po rozstaniu radziłyscie sobie z tęsknota ?Bo ja wiem ze spotkam sie z byłym bo nawet prosił o telefon ale za 2 miesiace.Ale po co? Ostani raz widzielismy się w piątek ostani. A ja już tak tęsknie .Normalnie az mnie to usztywnia.Czuję się nie spokojna...Caly czas mam taki dziwny lęk.Co z tym zrobić? nie umiem sobie wypic z głowy czekania na niego.

Oj jak pięknie widzę, że nawet sztuczki są dozwolone jak wszystko. Wraca nie wraca. Bańka stańka. Ech. A podobno my jesteśmy skomplikowane. Ale człowiek zawsze czuje więcej niż jedną emocję, nigdy to jest czyste szczęście czy czystą złość. Pamiętajcie silniejsze emocje zwyciężają!

Ja tez sama nie wiem czego chce.Wydaje mi sie ze bym bardzo chciała powrotu byłego ale z drugiej strony strach i ból sprawia ,że czuję ze ten człowiek staje mi sie obcy. Dziwnie bedzie go zobaczyc po czasie...Dziś bardzo za nim tęsknie.Taak bardzo o nim pamietam,że nawet dobrze sie nie obudzę a już myśle o nim.Ciekawe co o teraz czuje.Wiem ,że nigdy sie tego nie dowiem.To takie człowiek który nie mowi o tym co czuje.chcoiaz ostanio po rozstaniu udało mi się byc szczerym.Ja wiem ,że się nie pożegnaliśmy na zawsze.Bo mamy się spotkac za jakiś czas.Myslicie ze warto??? Mam teraz nowy nr telefonu on go nie ma. Chyba mu narazie nie wysle wizytówki.

Staram się.Myśle ostanio dużo o tym czego tak naprawdę chce i co jest dla mnie najważniejsze i co bedzie dla mnie najlepsze.Narazie powinnam zaliczyć sesje i to bardzo dobrze. bo od tego zalezy bardzo dużo.Czy zrobie wczesniej staż.I czy po studiach bede w stanie sobie znalesc prace.Cieżko tak wszystko układac kiedy najwazniejsza dla ciebie osoba jest tak daleko.Jeszcze w czasie wszytsko sie bardzo zle układa za kilka tygodni mielsmy świętowac kolejna rocznice.Jeszcze to euro ktore przypomina mi o nim(Moj były gra w piłke).Chyba gorszego czasu na pozbieranie się nie mogłam miec. Wiem jedno ze jak przez to przyjde wyjde z tego bardzo silna...

herbatka90
Ustaliłas ze swoim byłym ze nie bedziecie odzywac sie do siebie 2 miesiace? a w jakim celu? w takim zebys mogła pozbierac sie? czy w takim abyscie razem przemysleli czy chcecie wrocic do siebie?

Katerine.Ja wiem tęknota za bliskościa i wspólnie spędzonymi chwilami sa nie do zniesienia. ale chyba nie mamy wyboru.Ja wiem ze gdybym teraz probowała coś poskładac to by wyszło odtrotnie bo zupełnie by sie zniechecił do mnie.U mnie mija tydzien od ostaniego widzenia i w ogole kontaktu. Ja licze na nowo.Bo chce zaczac wszytsko od nowa.Narazie sama.Czas wszytsko pewnie wyjasni.Może za kilka miesiecy moze nie.Strasznie cieżko przetrwac rozstanie.Widziałam wczesniej ze to boli bo M to nie moj pierwszy facet.Ale musze przyznac ze moje uczucia sa zupełnie inne niz wtedy.Mysle ze ta miłosc była bardziej dojrzała.I zupełenie inaczej przezywam to niz wtedy...

Będą wzloty i upadki. Jednego dnia będziemy czuc sie silne, a innego zaliczymy kompletnego doła. Szukanie cech byłego w innych jest najgorsza rzecza jaka mozemy robic. Niestety po tak krótkim czasie to normalne. Czasami potrzeba tylko 3 miesiecy a czasami cały rok zeby "odkochac sie". Stwierdzam ze dopiero jak wyjdziemy na prosta to mozemy ponownie zakochac sie. nic na siłe.
Wczoraj załapałam mega doła. ryczałam jak porabana. a to juz prawie 3 miesiace mineły. chyba stopniowo do mnie dochodzi ze juz nie bedziemy razem- ze nie ma szans. Tylko to jego zachowanie. Pokazuje ze chce spedzac ze mna czas. Widze ze ciagnie go do mnie. Wykazuje inicjatywe tych spotkan. Ostatnio nawet niespoedziewanie zabrał mnie na zachód słonca... Co jest grane z tymi facetami??
Nie wiem czy mam zapytac go wprost o co mu chodzi? czemu to robi? Cały czas mam ta nadzieje ze moze kiedys bedziemy razem(jest coraz mniejsza). Moze taka rozmowa oddale go bardziej od siebie? Moze to jest pewiem sposob abysmy znowu byli razem.Takie rzadkie ale bardzo miłe spotkanie?

nie zauwazyłam tego.Chyba po to zebym mogła sie pozbierac.Zdystansowac.Z tego co wiem i o ile jest szczery chce się ze mna widywac. i obiecał ze jesli przez te 2 miesiace sie pozbieram spedzi ze mna czas jak tylko bede chciała.Co za bzdura nie sądzisz? Myśle ze tez mu ciezko odciąć pępowine zupełnie.Z tym on ma ta świadomośc jak bardzo jest mi zle.Po co jest to wszytsko.Jak on mi jasno powiedział ,że nie bedziemy razem.Ja bym bardzo chciała ale wiem ,że nie moge.On jeszcze nie jest dojrzały na powazny związek.Tym bardziej ,że jestem jego 1 dziewczyna.Chciałabym zeby kiedys za kilka lat pomyslał ale byłem idiota ta dziewczyna była wspaniała.Wszytsko zepsułem.ale o tym pewnie juz nigdy sie nie dowiem.Muszę sobie odpuścic i jemu też.

No dokładnie.On sam nie wie czego chce.Myśle ,że tez mu się przyda czas na przemyslenia. ale ja juz sama wiem ,że to nie ma sensu.Ja nawet nie chce.Bardzo mi cieżko ale wiem ,że innego wyjscia nie ma z tej chorej sytuacji.Może kiedys zrozumie swój błąd.Tylko ,że wtedy juz zawsze jest za pozno...Cięzko jest teraz. Kiedy za 3 tyg mielismy świetowac kolejna rocznice.Kiedy akurat teraz wszytsko musi mi go przypominać.Nie wiem czy dam rade 2 miesiace się do niego nie odzywać.

A jaka to jest prawdziwa miłość? Czy miłość jednostronną, bo nastąpiło rozstanie  można nazwać prawdziwą?
Mi po prawie 5 miesiącach jeszcze nie przeszło.:/ Może dlatego że go czasem widuję jeszcze.

Herbatka90  Teraz jest czas dla Ciebie więc poświeć go tylko i wyłącznie sobie. Nie spotykaj się z nim. To rzeczywiście wygląda jakby chciał się  Tobą  pobawić tym bardziej że jak mówisz ma świadomość że jest Ci źle.  Dał Ci 2 miesiące czasu byś się pozbierała, czyli on już się dawno pozbierał po rozstaniu?? Sądzę że on tak  po prostu chce Cię mieć w pobliżu. Wiem, że to trudne ( przerabiam to już prawię 5 miesięcy każdego dnia ) ale nie kontaktuj się z nim  to tylko pogorszy Twój stan nie ma sensu rozdrapywać ran. 
Wierzę, że wszystkie damy radę  dość do siebie !!:D:P
W końcu może się dowiem co to jest ta prawdziwa miłość.;) Wszyscy o niej gadają a mało ją spotkało. Więc życzę NAM byśmy znalazły się w tej mniejszości :]

Jak Sobie poradziłaś bo ja nie umiem.To tak boli...
Mój świat wali się na raty.Jestem po rozwodzie, mam córeczkę więc ostrożnie wchodziłam w związek który dla mnie okazał się najważniejszym w życiu.To było jak przeznaczenie.Widzieliśmy przyszłość tylko przy sobie, mówił że jestem jedyną, że zmienił się dla mnie.Uwierzyłam w to pomimo że przede mną miał ok 60 kobiet w łóżku.Wiem, wiem co napiszecie.Debilka.Też teraz tak o sobie myślę.Tacy faceci mają to we krwi na całe życie.A jego praca stwarzała ku temu warunki.Wiele kosztowało mnie zaufanie.A on mi w tym nie pomagał.Należy do ludzi ze skorupą, pancerzem którzy nie cenią bezpośrednich rozmów, naprawiania.Wszystko nerwami, obrażaniem i milczeniem, uciekaniem.A to rodzi niepewność.Wszyscy mówili że naprawdę się zmienił, wystarczałam mu za wszystko.Trzy lata życia, jestem pewna że mnie nie zdradził.Ostatnio zaczęło się piekło.Poróżniły nas wizje naszego życia.Coraz mniej mnie potrzebował, jego przyjazdy były obowiązkiem i czułam że wymuszone, kiedy miałam pretensje o to że chcę go miec więcej obrywało mi się za to karą że milczał tygodniami.Nagle zaczął mieć swój świat a nie nasz.Mówił że kocha ale że miłość to nie wszystko.Za chwile że nie wie co czuje i czego chce.Wymyślał głupie przyczyny i preteksty które nie powinny nawet rzucić cienia na uczucie a co dopiero je zabić.Prawdziwa miłośc może wiele.Zrobiłam jeden podstawowy błąd.Okazałam mu w pełni uczucie.Faceci lubią mieć co zdobywać każdego dnia, nie lubią tak jak my pewności że jutro też obudzę się na jego na ramieniu.Zabiegałam o jego przychylność, walczyłam.Dla mnie to było naturalnym ludzkim odruchem a dla niego poniżaniem się.Był bezwzględny w zadawaniu mi bólu.Wolałam by odszedł w jasnych okolicznościach i na zawsze a on się pastwił, dawał nadzieję, że nie wie co ma robić.A ja uważam że w chwili, kiedy zaczynasz zastanawiać się, czy kochasz kogoś, przestałeś go już kochać na zawsze...Zostałam z marzeniami, z niewyobrażalną niechęcią do życia, bezsennymi nocami, bólem takim że rozwala ciało.

Jeżeli o mnie chodzi, to byłam/jestem o tyle w lepszej sytuacji, że nie mam dziecka. Ale nie ważne to nie ma znaczenia. Dużo pomogli mi znajomi i rodzina. Było ciężko prze pierwsze 3 miesiące. Gdyby nie to, że koleżanki mnie wyciągały na spacery, żebym tylko nie siedziała w domu i nie myślała o tym co się stało. Wiadomo nie da się tak zapomnieć tak szybko, ale można się zdystansować do tego. Po rozstaniu jedna z moich koleżanek powiedziała, że ona aby o kimś zapomnieć "obrzydzała" go sobie myślała o tych rzeczach złych, które jej wyrządził. I powiem Ci, że to też nie jest taki zły pomysł. Kolega poradził mi, żebym zaczęła robić to, co lubię i w ten sposób zajęła sobie czas- to rozwiązanie polecam, bo wiem, że się sprawdza. Oczywiście niektórzy mówią, że na zranioną miłość najlepsza jest kolejna miłość. Może to i prawda pod warunkiem, że ta druga miłość nie jest tylko po to, żeby zapełnić pustkę po pierwszej.
Każda z nas przeżywa to inaczej i każda musi odkryć swoje rozwiązanie, ale jeżeli moje sposoby pomogłyby i Tobie to bardzo będę się z tego powodu cieszyła. Trzymam kciuki za nas wszystkie Nie poddawajmy się!

Nie ma czegoś takiego jak na zawsze i na pewno.Jesli będe o tych słowach pamietac nikt wiecej tak mnie nie zrani.Trzeba mieć głowe na karku,a my ją straciłysmy.Kurcze ja mogłam sobie wyobrazac życie z facetam co ma 22 lata i ze bedzie tak konca zycia.Naiwna dziewczyna ze mnie.Obiecałam sobie ,że to nastepnym razem ja bede pania i królowa sytacji.Chce mieć nastepnym razem faceta w garsci nie on mnie.Bo facet z którym byłam zdecydowanie miał kontrole nad moja osoba.Nigdy wiecej nie dam sie tak poniesc planą i marzenia bo to potem moze na nowo zniszczyc moj świat:)Zawsze trzeba sobie zostawic troche miejsca na rozsądek.

Masz absolutną rację z tym.Ja też dałam się złapać na to wszystko i nawet nie wiem kiedy dałam się uzależnić od niego.To on miał mnie w garści bo ja mocniej kochałam.Traktował mnie jak przejściową kobietę a ja idiotka marzyłam o wspólnym fotelu bujanym na starość...Dlatego jemu teraz łatwo odstawić znudzony mebelek nie zastanawiając się że ten mebel ma duszę i serce...
Mam nadzieję że to mnie czegoś nauczy i kolejny związek będzie mądrzejszy.W swoim życiu doznałam już wszelkiego rodzaju porażek które z czasem okazały się mądrym doświadczeniem.Nigdy jednak nie byłam porzucona, to ja zostawiałm facetów.A teraz?Mam nauczkę.Żałuję że o niego walczyłam, że go nie uprzedziłam i sama nie odeszłam.Czułabym się inaczej.

Proponowałabym Ci umówić się ze znajomymi, żebyś nie siedziała w domu, bo będziesz o tym myślała, albo zająć się czymś co będzie pochłaniało ogromną ilość czasu i nie będziesz miała nawet chwili, żeby myśleć, że powinnaś być teraz z nim.

Ja coraz bardziej sobie uświadamiam ,że nie powinnam go spotkać nawet po tym czasie.Bo po co to wszytsko? serce mi pęknie jak się dowiem ,że ma kogoś innego.Jakos sobie radze ale chciałabym mieć chociaż jeden dzien w którym bym nie myslała o nim.O tym co się stało. Wczoraj miałam takie chwile ,ze cały czas wspominałam.To były dobre wspomnienia...Mysląc o tym odczuwam radość ale też smutek bo wiem ,że to może nigdy nie wrocić.teraz siedze i myśle czy to mogło potoczyć się inaczej...

No my mamy podobnie.Myśle ,że głownym powodem dlaczego mnie moj były zostawił jest to ,że zrodziło się w nim takie pytanie "jakby to było z inna?".Przy tym ostanie kilka miesiacy nie było między nami wesoło.Mysle ,że wszytsko skumulowało się w jednym czasie.tez bym chciała jak Ty. spotkac się z byłym i miło spedzić czas.Nie mamy kontaktu 10 dni.Rozmawialismy o tych 2 miesiacach tylko w moimi odczuciu to nic nie zmieni. tylko tyle ,że bede bardziej słaba bo wykończona teknota.Znowu teraz nie wyobrazam sobie wykrecic jego numer wczesniej.Np .Teraz. Co bym mu miała niby powiedziec.Czesc co u Ciebie słychac.Tak sie boje ,że on się oddali na zawsze. Mam dziś fatalny dzien.Cały czas płacze.Co zrobić? bo te 2 miesiace mnie wykoncza.Bardzo czekam na spotkanie z nim. bo strasznie tęsknie.Nawet nie zdawałam sobie sprawy ,że można aż tak bardzo.Jak teraz zadzwonie pomysli ,że jestm słaba i wyedy juz na pewno w jego oczach bede przegrana.

Macie rację. Ten dzień chyba tak na nas wpływa. Ja też dziś płakałam, nie mogłam się uspokoić. Jestem w kropce.
Temat mojego byłego to już rozdział zamknięty. Napisałam mu dziś sms'a ze szybko się poddał i rozwinelismy krótką rozmowę. Stwierdził ze walczył ale skoro kazałam mu zeby dał spokój to tak zrobił. Walczył. Ile? Tydzień. Spotkaliśmy sie zaledwie 2 razy. Tylko ze nie zrobił nic szczególnego, żeby mnie do siebie przekonać. A dziś dał mi do zrozumienia, że juz nie ma do czego wracać. Życzyłam mu zeby znalazł szczęście, on mi tego samego i tak od słowa do słowa napisał w końcu ze jemu też był ciężko znaleźć szczęście, więc napisałam czyli mam rozumieć, że znalazłeś? A on na to ze mozna tak powiedzieć. Czyli jednym słowem mówiąc chyba na zawsze to już się skończyło.

Teraz temat Pana M. Kompletnie go nie rozumiem. Mi mówi i pisze jedno, co innego robi a co innego mówi mojej koleżance. Do 23 maja wszystko było w jak najlepszym porządku, pisaliśmy i w ogole. Postanowiłam, że pierwsza się nie będę odzywala, żeby zobaczyć czy się odezwie. A tu... cisza przez 2 dni nie pisał nic. Więc sie zdenerwowałam i napisałam czemu sie nie odzywa i w ogóle, a on na to, że nie ma werwy do pisania. No to sobie pomyślałam "super", no ale nic w sobote robiłam ognisko więc go zaprosiłam. Napisał ze moze bedzie ale dopiero kolo pólnocy, bo odwozi brata do Waw. Przyjechał gadaliśmy chwile, później odwiózł mnie i jeszcze 2 dziewczyny (też jego koleżanki) do domu. Co jest najlepsze zawsze odwoził najpierw je a później mnie a teraz na odwrót. Podjechaliśmy pod mój dom zaparkował się i "gadaliśmy" choć nie wiem czy można to nazwać gadaniem, bo on nawijał z ta jedną a my we 2 siedziałyśmy z tyłu bo ta jedna wpakowała się na miejsce obok kierowcy (a dobrze wiedziała ze M. mi się podoba itd) odwrócił się do nas ze 2 razy zeby zapytać czemu tak cicho siedzimy, po 10 min miałam juz tego dość i pożegnałam się z towarzystwem, jaki zdziwiony był ze juz ide. Zapytałam go później czy juz jest w domu to odp mi za pół godz ze jeszcze więc odp ze w takim razie nie będę przeszkadzała, a on na to dobranoc.  ;/
w niedziele grali w piłkę, przyjechałam zeby się spotkać z dziewczynami, ale one zmyły sie pod koniec meczu a ja zostałam z siostrami, myślałam, ze po meczu nie przyjdzie, zeby pogadać, ale przyszedł. Posmialiśmy sie troche było spoko. Wczoraj napisałm mu rano sms'a. Ze miał rację z tym ze powinnam zerwać kontakt z byłym i życzyłam mu miłego dnia. odp ze dziękuje i wzajemnie. Myślałm, że juz nie bedzie nic pisał, ale wieczorem jak byłam na rowerze to sie odezwał. Zapytał dlaczego uważam ze miał rację zebym zerwała kontakt z byłym i ze on tylko powiedział ze powinnam tak zrobic. Odp ze łatwiej jest kiedy sie nie ma kontaktu z byłym zapomniec o przeszłosci. I po tym sms cisza, widzielismy sie dzis, gralismy nawet w jednej druzynie w siatkę, ale żadne z nas nie odważyło się zeby jakos tak pogadac.
Nie wiem co powinnam teraz zrobić, pogadać z nim, czy zostawić to żeby sobie leciało własnym tempem? Niby jakiś tydzień temu powiedział, że to co się dzieje między nami to ze tak po koleżeńsku (przytulanie, pisanie typu MOJA DROGA itd.), ale najpierw mówił, że po kolezeńsku później ze o mnie mysli, a jak mówiłam mu (jak przez tel gadaliśmy) zeby już szedl do kolegów, bo zaczną gadac ze wisi tylko na tel to powiedział cos takiego: " zawsze tylko kolegów nie będę miał", czyli koledzy kolegami, ale dziewczyny mu nie zastąpią. I jak to wszystko rozumieć ? Ja już mam taki mętlik w głowie ze nie wiem, co robić, co myśleć... Masakra! Pomóżcie.
Rozpisałam się trochę, ale musiałam to z siebie wyrzucic. Jeżeli popełniłam jakieś błedy albo literówki to wybaczcie, ale szybko pisałam i to dlatego.

Tak wiem, że nie powinno się rozmawiać o byłych z kimś nowym. Ale zazwyczaj to on zaczynał rozmowę, np. czy mój były ma w te same weekendy zjazdy na uczelni co i ja. Napisał mi kiedyś też sms'a, że myślał o tym żeby ze mną spróbować, ale on musi mieć pewność ze zapomniałam o przeszłości, która mogłaby popsuć nasze plany. A później powiedział jednej z koleżanek ze nic takiego mi nie napisał. Jak mam to rozumieć? Że samo się napisało? Wstydzi się przyznać, że coś takiego pisał? Gdyby nie to, że tak mi zależy to już dawno bym sobie go odpuściła, ale on ma w sobie coś takiego, że nie umiem sobie dać spokój.

Dzisiaj kolejny dzien rycze jak poj***. Co sie ze mna dzieje? przeciez tak niedawno czułam sie swietnie, czułam ze juz teraz moze byc tylko lepiej. ze juz przeszłąm najgprszy etap. a tu? wielka rozpacz! widze ze mój były coraz bardziej zbliza sie domnie ze nasze spotkania coraz bardziej interesujace sa.... i chyba w tym tkwi problem ze po tych spotkaniach ja chce wiecej! wiecej! i wiecej! ze dla mnie to jest mało! boje sie ze nasze spotkania brna do nikad-przestraszyłam sie tego włąsnie. fajnie byłoby gdyby te spotkania prowadziły do naszego cudownego zejscia, ale co bedzie ze mna jak tak sie nie stanie? oszaleje! teraz jestem w strasznym stanie a jak zostawi mnie tak na zawsze? chyba umre-nie bede chciała juz zyc, bo najcudowniejsza osoba w moim zyciu zostawiła mnie.

Dziewczyny czytam te Wasze posty i... uważam, że jesteście mimo wszystko bardzo silne! Ja zostałam porzucona miesiąc temu, przez mężczyznę, który wydawał (a może dalej wydaje) mi się tym jedynym, zero kontaktu. Nie wyobrażam sobie rozmów, spotkań z Nim i patrzenia w Jego oczy, podobno najbardziej czuję się czyjś brak, kiedy siedzi koło Ciebie i wiesz, że nigdy nie będzie Twój. Nadzieja ciągle tli się w moim sercu, nie mogłabym w ten sposób się katować! Chociaż okropnie tęsknię, za dźwiękiem Jego głosu, uśmiechem, każdą Jego cząstką. Dziewczyny jesteście dzielne, gratuluję! Mnie również wszyscy to mówią, że skąd mam siłę, żeby zmienić studia, wyjechać na całe wakacje do pracy.. a ja... uważam, że jestem tchórzem, bo uciekam, bo nie jestem w stanie patrzeć jak wychodzi do pracy czy spaceruje z psem, bo muszę całkowicie zmienić swoje życie. Pomyślcie tylko, czy ten kontakt, bardziej Wam pomaga czy bardziej szkodzi? Bo mi się wydaje, że to taka namiastka szczęścia, płonne nadzieje, które powoli zabiją od środka.. Zawsze sądziłam, że jak są wątpliwości to znaczy, że nie ma wątpliwości, a niestety, jak już ktoś wcześniej napisał, oni lubią sobie zostawiać otwartą furtkę. A my, kochające całym sercem nie umiemy jej zamknąć, tylko dziewczyny, warto? Co to za facet naszego życia, który ma wątpliwości i przy pierwszej lepszej okazji, czy to za rok czy za 10 jak coś mu nie spasuje pójdzie z powrotem w piguły?
Teraz przemówił mój rozsądek, coraz częściej dopuszczam go do głosu

Co do zmienności nastrojów mam to samo, więc to chyba normalne, i to wielokrotnie w ciągu dnia. Spróbujcie myśleć sobie: Dziś płakać nie będę, będę płakać jutro! Wiem, na początku brzmi to banalnie, ale czasem się udaje (dałam rade 3 dni) a na pewno jest łatwiejsze niż wmawianie sobie aby nie płakać, bo to niewykonalne.

Też mam ten problem z uczelnią, tylko że ja już mam depresję, jestem pod opieką lekarza i na lekach i nie dość że nie chce mi się, to jeszcze po tych psychotropach ciężko się uczyć, też się bardzo boję. Musimy jakoś podołać.

troskliwa,
ja również jestem w podobnej sytuacji, miesiąc temu nie otrzymałem szansy od kobiety którą kocham całym sercem, choć jestem facetem boli strasznie, bywały dni że wydawało mi się że już zapominam i dochodzę do siebie, niestety było to zgubne tzw. sinusoida uczuć 2 dni temu wróciło wszystko z podwójną siłą , dzięki temu forum jakoś się trzymam. Widzisz większość z Was ma taki komfort że nie spotykacie ich każdego dnia, ja niestety z Nią pracuję i codziennie się widujemy, jest na wyciągnięcie ręki a jednocześnie tak strasznie daleko, rozbraja mnie to niesamowicie ale oczywiście nie daję po sobie tego poznać. Za możliwość złapania ją za rękę i przytulenia oddał bym wszystko, eh, musimy się jakoś trzymać i mieć nadzieje że ten stan kiedyś minie. Nadzieja umiera ostatnia... ale czasami trzeba pogodzić się z pewnymi faktami i najlepiej kierować się mottem "Jeśli coś kochasz puść to wolno, jak wróci jest twoje, jeśli nie, nigdy nie było".

taaa... i jak wróci to potem olać po dwóch tygodniach, skoro już sie wie, ze jest sie dla kogoś całym światem

po części masz rację, ale co zrobić jak się jest w takiej sytuacji ? gdy wyznałem jej miłość prosiła o czas do namysłu trwało to 1,5 miesiąca i po tym czasie napisała że bardzo tęskni i chcę spróbować ze mną, a po 2 tygodniach mnie rzuciła .  Nie rozumie po co wzbudzała we mnie taką nadzieje, ja się mocno zaangażowałem i na koniec zostałem oblany kubłem z zimną wodą.

Maciek napisał:
"po części masz rację, ale co zrobić jak się jest w takiej sytuacji ? gdy wyznałem jej miłość prosiła o czas do namysłu trwało to 1,5 miesiąca i po tym czasie napisała że bardzo tęskni i chcę spróbować ze mną, a po 2 tygodniach mnie rzuciła .  Nie rozumie po co wzbudzała we mnie taką nadzieje, ja się mocno zaangażowałem i na koniec zostałem oblany kubłem z zimną wodą."

jestem w podobnej sytuacji, myślę, że nie ma na co liczyć, niestety... Trzeba spróbować zapomnieć i iść dalej... Ty masz o tyle dobrze, że zrobiłes wszystko, ze poczekałeś... i widać, że kochasz... A Twoja dziewczyna prosiła o czas do namysłu. Ja postapilam jak dziecko w nerwch, nie chcialam miec z nim kontaktu, nie chcialam sie spotykac, mowilam, zeby ukladal sobie zycie na nowo ... ale on zapewnial ze kocha, ze poczeka... ze przez rok nie bedzie szukal... po 2 miesiacach okazalo sie za późno, mimo to wrocilismy,a po dwóch tygodniach zerwał.   Dlatego myślę, że nie ma co czekac, mieć nadzieję, bo nawet jeśli by zdarzył się cud... to możesz cierpieć podwójnie

Dziś kupiłam herbatkę z dziurawca zobaczymy czy cos pomoże.podobno pomaga w takich przypadkach. Jak nie to wybieram się do lekarza.Poki co dzień dzis tak samo smutny jak wczoraj.Wydawało by się ,że tylko poczatki sa cięzkie po rozstaniu. Ale ze mna jest coraz gorzej. Czuję się tak zle przez tęsknote.Dziś i wczoraj miałam bóle w klatce piersiowej.To chyba z nerwów.Kiedyś już tak miałam.Do tego dochodza zaliczenia na uczelni. U mnie poki co sesji nie ma dopiero pod koniec czerwca ale do tego momentu ja bede wrakiem człowieka.
Anet20
a długo trwaja te wasze spotkania?Może chłopak boi się wykonywać jakiś ruch bo mysli że to dla Ciebie za wczesnie. Sama nie wiem może faktycznie powinnas z nim pogadac.Bo potem może sie to wszytsko rozejsc po kosciach i np stracicie kontakt. Delikatnie daj mu znać ,że jestes zainteresowana.Słowami np Fajnie by było wyskoczyc we dwoje nad jeziorko i spędzić ze soba wiecej czasu. takie zdania dadza mu do myslenia.I moze sam 1 zacznie rozmowe na ten temat.3mam kciuki

Zazdroszczę mimo wszytsko ,że u Ciebie widać cień szansy.Taki sms musi cos znaczyc.Ten chłopak musi coś do Ciebie czuć. Ja nie mam takich dobrych koleżanek. W zasadzie wiele osob teraz po rozstaniu się odwrociło.Nawet nikt nie zapyta jak czuje.Każdy sobie mysli ,że jest bardzo silna a ja sie rozklejam jak tylko zostane sama.Masakra.Nie wyobrazam sobie nastepnego tygonia. Jak zobaczyłam ile mam nauki.Na bank szykuje sie kampania wrzesniowa ;/ chciałabym zeby ten czerwiec szybko zleciał. Najgorszy miesiac w moim życiu.

zobacz jak zniose weekend.Jak mi się nastrój nie poprawi to pojde do lekarza.Bo przerastaja mnie nadchodzace dni.Masz racje powinnas tak zrobic. Udawac ze Ci nie zalezy i kilka razy odmowic mu spotkania. Zobaczysz w ten spsosb czy nadal mu na Tobie zalezy.Wszytsko w Twoich rękach jak to rozegrasz:)

Własnie on cały czas waha sie.nie wie czego chce. musze zakonczyc to! nie mam innego wyjscia to bedzie najlepsza decyzja. bedzie mi bardzo ciezko wytrzymac w tym postanowieniu. boje sie ze nie dam rady.