Walczyć o niego czy dać mu spokój. Bardzo zraniłam jego serce.

No jesteś.

Idiotka nie idiotka, po co takie wielkie słowa

Jedno jest pewne: w dupie Ci się poprzewracało autorko, tylko pytanie DLACZEGO?
Może on ciebie "zagłaskiwał" w Twoim odczuciu?
Może zamiast tych śniadań do pracy i latania za Tobą z widelcem wolałabyś coś innego?

Może inny typ facetów z charakteru Ci odpowiada, mniej wylewni i czuli?
Skoro od początku było burzliwie to od początku musiało być coś niehalo z dopasowaniem.
Uroda, przystojność to nie wszystko.

Zgadza się. Byłaś i nadal jesteś, bo nie wiesz dlaczego...
Przy czym: oczywiście, że wiesz dlaczego jesteś agresywna. Łatwiej jednak powiedzieć jest: "nie wiem" i prześlizgiwać się przez życie nie zmieniając się, licząc na to, że znajdą się naiwniacy, którzy zniosą humorki i  agresję.

Nie ma to jak zwalić winę na pigułki za podły charakter - Autorka była po prostu wredna i tyle.

Wcale mnie nie dziwią wasze komentarze. Okropnie się zachowałam w stosunku do niego. Nie biorę pigułek. Problem tkwi we mnie. Wiem że będę strasznie cierpiała.

Przykro mi to mówić ale Twoje cierpienie jest niczym w porównaniu do tego co codziennie przeżywał z Tobą Twój chłopak

Chciałabym poczuć chociaż troche tej opieki którą dawał Ci Twój facet i być za to wdzięczna. Jeżeli wchodzisz w związek po raz kolejny to raczej tylko i wyłącznie jeżeli potrafisz zostawić przeszłość za sobą. Ty nie potrafiłaś i zrobiłaś piekło i sobie, i jemu. Zostaw go już, będziecie tylko pogrążać tą relacje.

Wiesz zawsze się docenia coś co się traci. On dla Ciebie po rozstaniu starał się zmienić, dbał o Ciebie a Co ty robisz teraz żeby go odzyskać? płaczesz tylko i przeżywasz że jesteś okropna czy robisz coś więcej?

To nie jest mój pierwszy związek. Ale pierwszy z takim stażem. Mam tylko żal do siebie że chyba przegapiłam szansę na ratowanie tej miłości i skrzywdziłam człowieka którego tak na prawdę kocham. Pociąć się zamiaru nie mam.

Obecnie nie robię nic. Cisza od 2 tygodni. Wysłałam mu tylko wiadomość, że bardzo go przepraszam za wszystko i za całe moje beznadziejne zachowanie. I jak będzie kiedykolwiek chciał porozmawiać to niech się odezwie. Ja z racji tego że tak mocno go skrzywdziłam nie będę inicjować kontaktu pierwsza, bo być może nie chce już o mnie pamiętać myśleć

Powoli do mnie wszystko dociera. Piszę tak bo zwyczajnie jestem załamana. Miałam obok siebie cudownego chłopaka i teraz go już nie ma. Jeżeli nic z tego już nie wyjdzie będę musiała się pogodzić ze stratą.

Nie no, proszę Cię... Uczepiłaś się tego, a ona wymieniła też inne jego zalety. Faceci którzy tu na forum piszą o złamanym sercu, bardzo często piszą "to była piękna, dobra i kochana dziewczyna". Jakoś nikt nie rzuca się na nich z pięściami bo nazwali dziewczynę "piękną". Ale gdy kobieta widzi w facecie urodę, to już jest płytka? Co złego w tym że to był jeden z jego plusów?
Elle, lubię Cię, ale czasami jesteś hipokrytką w ocenie dokładnie tych samych historii z punktu widzenia kobiety i mężczyzny. I nie mówię tylko o tej jego urodzie. Z historii wprost wynika, że autorka jest wredną babą, a Ty próbujesz dla niej szukać usprawiedliwień. Nigdy nie jesteś tak wyrozumiała jeśli chodzi o facetów.

Autorko, potraktuj tę historię jako nauczkę. Ja Ci życzę by ten facet nigdy do ciebie nie wrócił, bo tylko to pomoże Ci naprawdę nad sobą popracować. Gdyby do Ciebie wrócił, po chwili znów stałabyś się dla niego suką.

Nie jest prawdą co piszesz. Po prostu lubię się czuć doceniona i kochana kiedy tego potrzebuję. Związek dla mnie nie jest skrajnością dobrze albo źle.  Za mało może podałam szczegółów w tej całej historii. On ma przeszłość kobieciarza z której się bardzo mocno wypierał. Wiem że mnie nigdy nie zdradził. Nie ma co owijać w bawełnę. Doceniłam co straciłam. Postaram się o to zawalczyć z całych sił. Jeżeli ma się nam udać to się uda a jeżeli nie będę musiała żyć z tą stratą

Z dnia na dzień coraz bardziej sobie uświadamiam, jak Wy drogie Kobiety myślicie ( jakie schematy kryją się w Waszych głowach).
Przeczytałem dokładnie Twój temat i na moje oko to nie jest Twoja wina, że wyszło jak wyszło ( a raczej nie wyszło). Natura męska od damskiej różni się tym, że Wy dziewczyny jesteście taką jedną wielką kulą emocji - powiedzmy,że do tego to porównam. Ta kula albo się się powiększa, albo zmniejsza. Twój facet był zdecydowanie dla Ciebie za dobry, paradoksalnie te jego starania jeszcze bardziej ten związek pogrzebały - tak. niestety tak. Dlaczego tak myślę? Już Ci wyjaśniam. Widzisz, możesz zaprzeczyć, ale gdyby Twój facet miał Cię czasem w doopie, miał masę chętnych na niego koleżanek, a zamiast tych porannych kanapek zrobionych przez niego, widziałabyś tyko jego śmierdzące skarpety 3 metry od łóżka --- sytuacja byłaby nieco inna. Jak to możliwe?
Dam Ci taki przykład - mam znajomą = młoda, ładna dziewczyna - mężatka od paru miesięcy --- kiedyś przy piwie / jeszcze na uczeni/ miała chłopaka, z którym zerwała bo był dla niej "za dobry" - kwiaty, kanapeczki, czułe smsy, pomoc finansowa, wsparcie trudnych chwilach, wyjazdy, zrozumienie - wydawałoby się na pierwszy rzut oka - miłość - i tak było, ale jednostronna z jego strony. śmiała się z niego. smutne ale prawdziwe
zerwała i wyszła za mąż za faceta, który jest zwykłym leniem, najprawdopodobniej ją za chwile zdradzi, bo to taki typ, jest arogancki, ale powiedzmy,że tego nie ocenie, bokażdy ma swój gust..

różnica między nimi?  EMOCJE
Co Ci chciałem przekazać? że jak znajdziesz sobie gbura, przy którym poczujesz te emocje, chore emocje,że za chwile możesz go stracić, to być może będziesz paradoksalnie bardziej szczęśliwa niż z tym Twoim ex przystojniakiem, który był cały Twój
Twój ex chłopak  był zbyt przewidywalny - poszukaj sobie łobuza, pamiętaj,że łobuz kocha bardziej

PS. Mam nadzieje,że ten Twój ex, to chociaż na koniec pokaże jaja ( nie Tobie i nie dosłownie ;DD ) - i znajdzie kobietę, która zechce od niego zdrowych emocji, tego mu życzę.
A  Tobie, drogo autorko życzę abyś odnalazła prawdziwą miłość, być może jakiś związek z gburem po drodze tylko bardziej Cię uświadomi, jak niewielu takich facetów jak Twój ex żyje na tym świecie

pozdrawiam

@Grymass, jasne jasne, bo mężczyźni z reguły szukają takich dobrych, przewidywalnych w swoim oddaniu i dobroci kobiet, wcale nie kierują wami emocje.
A świstak siedzi i zawija..

Mogłabym przytoczyć tyle samo przykładów, gdzie kobieta która się stara i "nieba by przychyliła" gościowi, a ten wzdycha to tej co go zdradzała i traktowała jak szmatę do podłogi.
Jak taką nazwać? Odpowiednik łobuza "co kocha bardziej" .. no, jak?

Choć oczywiście potępiam wszelką formę agresji i uważam, że nie ma dla niej żadnego usprawiedliwienia, to jednak...

myślę, że coś ją w Tobie wywoływało.

Stawiam na dwie przyczyny:

1. facet, gdzieś na głębszym, być może nieuświadomionym przez Ciebie poziomie Cię drażnił; nie był tym, kogo chciałabyś mieć; a że sobie pozwolił, to mu dowalałaś regularnie. Oczywiście to świadczy tylko i wyłącznie o Tobie. Źle świadczy. Nie każdy musi nam pasować, ale powinniśmy być na tyle świadomi, żeby to odkryć i zmienić; agresja / kłótnie / przepychanki to zachowania najniższego sortu.

2. masz tak małą samoocenę, że na każde zachowanie (nawet czasem gest, jedno słowo) reagujesz obronnie - czyli własnie agresywnie. A jak już zauważyłaś, że to Ci "przechodzi" bezkarnie, to hoooo, ho... pławiłaś się w tym... tyle, że każdy ma gdzieś granice. Teraz zostaje Ci zmierzyć się ze swoimi ukrytymi problemami i popracować nad sobą.

Jeszcze jedno pytanie, dlaczego drogie Panie piszecie faceci/ facet.
Jest niby równouprawnienie i analogicznie powinno pisać się o Was per facetki.
Dlaczego nie piszecie mężczyzna (wiem, rzadko spotykany) ale jednak brzmi to ładniej...szczególnie z ust uważających się za takie, KOBIET.
A już zupełnie nie rozumiem i mierzi mnie, ze swoich Panów, nie uważacie za mężczyzn, drogie facetki.

Był brak czułości, nie zaprzeczam.
Ale zgodziła się na jego powrót - więc teoretycznie chciała mu drugą szansę dać.
A jak się zachowała? Sama napisała, że była wredna, upierdliwa, czepiała się o wszystko, facet nie wytrzymał i odszedł.
On się starał po powrocie, ona nie. Jaka tu jego wina?

Bo przyjmuję, że jak dwie dorosłe osoby zgadzają się dać sobie szansę, to obie wiedzą, co robią?

----

Co do moich brzydkich cech, cóż, każdy ma jakieś ;-)

Natomiast nie zgodzę się co do zero-jedynkowości.
Chętnie bym podyskutowała, jaka to okropna jestem, ale nie chcę robić off-topu.
Chcesz się wyżyć, to zapraszam na priv.

Dokładnie.  Facet był w porządku i pewnie nie jedna z nas tu chciałaby takiego mieć. Popatrzcie na ilość wątków o agresji i przemocy czy alkoholizmie jakich dziewczyny mają partnerów i naprawdę nie należy szukać guza u chłopaka , który go nie ma

Warto zapamiętać, że jeśli w związku któraś ze stron ''daje'' mniej, to znaczy, że jej nie zależy. I że to się nie uda.
Proste.

Ten wątek zasługuje na opublikowanie w formie książkowej pt. "Niezmierzona hipokryzja kobiet" i podtytułem: "Zobaczcie do czego prowadzi mizoandria"...

Nie, niczego się nie nauczyłaś o mężczyznach, właśnie dlatego masz czas hurtowo pisać posty.

Bo kobity takie som, wiesz? Hiepokrytki i wogle. Pisz, bogać się. Tem bardzej, że znasz takie mondre wyrażenia i masz takie zdolności diagnozujące.

Może Elle jest tak ustawiona w życiu, że ma tyle czasu ile chce, masz kryształową kulę cy co?
Pewni bardziej by się Ciebie podobała, jakby nie miała czasu zajęta praniem gaci swojemu chopu, niańczeniem trójki milusińskich i pracą na dwa etaty.

A na poważnie - takie teksy jak twoje ostatnie zdanie, skierowane do kogokolwiek, nie mówiąc o tym, że do kobiety, świadczą, że jesteś małym, zagubionym, lekko chamowatym prostaczkiem.

Nigdzie nie pisałem o kobietach in gremio, to twoja projekcja. Pisałem o nadaktywnych userkach stąd.

Znowu projekcje...

Aha, biedne nożyce się uniosły

Faktem jest, że Ella nie dośc, że ma czas smarać tu kilkanaście tysięcy postów, co przemawia raczej za nieudanym życiem osobistym, nie dość, że wyróżnia się mizoandrią, to na dodatek ma jakiś ostry rys narcystyczny - każdy wątek próbuje skierować na dyskusję o niej samej. I faktem jest, że nie tylko nienawidzi mężczyzn, ale też nie ma o nich zielonego pojęcia.

Z tego co pamiętam, to ty próbowałaś mi wytknąć błąd językowy i strzeliłaś kulą w płot - tylko obnażyłaś swoją niewiedzę.

Otóż to.

Gogola poczytaj, Rewizora: Чему смеетесь? Над собою смеетесь!

Wątek to już dawno ty rozwaliłaś narcyzku... Jak każdy, do którego się dorwiesz. Rzekłbym, zjedz Snickersa, ale to za mało, tu się terapeuta kłania.
Dobranoc.

Elle88.

I tak i nie. Na początku to karty były rozłożone po równo, było dobrze. Dopiero później gdzieś ta granica powoli zaczynała się zacierać na moją niekorzyść. Ex chyba zaczeła wykorzystywać moją "dobroć". A ze stwierdzeniem,że "inaczej była by .. nudna" tutaj się nie zgodzę. Bo to ja organizowałem wszystko - wyjazdy, zakupy nowego sprzętu do domu, jakieś małe remonty, kolacyjki na mieście, a z tym,że zacząłem przesadzać to sobie później uświadomiłem. Już było za późno.
Także głównym winowajcą na moje oko wtedy było zbyt wielkie "staranie się" z mojej strony i zbyt mocne "wykorzystywanie" tego przez ex.
Ona po prostu "była" ! Nic więcej. Z perspektywy czasu myślę,że nawet lepiej,że tak wyszło.

No cóż, umiejętności kulinarne zostały, mieszkanie jest na mnie, niczego nie straciłem, martwiłem się tylko o dobry seks ( przynajmniej wtedy mi się tak wydawało,że już lepszego mieć nie będę) / myliłem się oczywiście.
A z tym dupczeniem wszystkiego, to może nie do końca tak, trochę ich było, ale nie jest to jakaś pokaźna liczba, bardziej mi wstyd niż no...

Ex aktualnie już ze swoim łobuzem nie jest, kontakt mamy sporadyczny, trochę mi jej szkoda,że jej nie wyszło.. bo w sumie to źle jej teraz nie życzę