Czy czujecie się czasem niedowartościowane przez swoich partnerów

Moje panie i panowie , przeczytałam o waszych problemach niedowartościowania ? Najpierw zadajmy sobie pytanie dlaczego do tego doszło , co może być powodem tego iż nasz partner nie zwraca już takiej uwagi na nas . Jestem mężatką od 14 lat  a mój mąż nadal mówi mi miłe słowa zwraca uwagę na mój wygląd i co jakiś czasz powtarza, że jest dumny z takiej żony . Ale moi drodzy też miałam kryzys jak w każdym związku był czas, że czułam się niedowartościowana  wtedy wzięłam sprawy w swoje ręce szczera rozmowa na ten temat otworzyła mi oczy .Nie tylko my potrzebujemy takiego wsparcia okazało się, że mój mąż wprowadził się w takie kompleksy prze ze mnie o których bym nigdy nie pomyślała . Byłam pewna że taki przywilej należy się tylko kobietom a to nie prawda . Mężczyźni są bardziej uczuciowi niż my potrzebują nas i kochają lecz my przez nas egoizm nie zwracamy na to uwagi staramy się wmówić sobie , że to oni nas nie widzą lecz prawda jest inna to my ponosimy odpowiedzialność za nasz związek nasza pomysłowość , nasza intuicja powinna pomagać nam w związku w rozwiązywaniu problemów różnego rodzaju bo życie nie jest usłane różami , są wzloty i upadki i musimy sobie z tym wszystkim poradzić . Pozdrawiam.

Nie masz za co przepraszac Piotrek,
masz problem i piszesz.Z tego co piszesz jest zle w waszym stadle.
Ale spowodowanie zazdrosci to ,uwazam,za glupote.
A moze by tak porozmawiac?Ale nie ,ze rozmowa skonczy sie po jednym zdaniu.
ciekawe co Twoja zona sadzi o malzenstwie.Gdzies lezy przyczyna takiego zachowania

Oj Kasiu Kasiu: tia zachwyt nad cudownym Piotrem normalnie zadziwiający
Pamiętaj jednak, że najlepiej oceniac sytuacje po zapoznaniu się z wersjami obu stron. Ocenianie po wypowiedzi tylko jednej może i najczęściej jest nieobiektywne.

Co do samej sytuacji Piotra. Takie zachowania (mam tu na myśli Twoją żonę) nie biorą się z niczego. Zawsze są jakieś powody.
Wspominasz, że żona jest zmęczona, pracuje i wychowuje 2 dzieci. Pomagasz jej w zajmowaniu się domem i dziećmi? A jeśli uważasz, że tak to czy na pewno jednak robisz tyle ile ona od Ciebie oczekuje?
Jej mało entuzjastyczne nastawienie do Ciebie może np. wynikać z faktu, że czuje się przemęczona, wykorzystywana i niedoceniana.
(mówię może, ale oczywiście mogą być inne powody). Może warto porozmawiać z nią na ten temat.
Ewentualnie spytaj, czy nie miałaby ochoty na jakiś romantyczny wieczór, coś na swój sposob zaskakującego i nietuzinkowego.
(Dzieci, jeśli są małe oddajcie komuś pod opiekę itp). Pamiętaj, że związek dwojga ludzi to potrzeby obu stron. I jeśli nie są przynajmniej w jakimś stopniu zaspokajane (a jak widzę Twoje nie są i podejrzewam, że małżonki również) to związek niestety stacza się po równi pochyłej). Chyba, że Twoja żona ma problemy do wyrażania swoich emocji i nie lubi o tym rozmawiać. To wtedy problem jest o wiele, wiele cięższy, ale też do rozwiązania Powodzenia, pamiętaj zacznij najpierw od porządnej rozmowy. Zrób wszystko by do niej doszło, sprowokuj zwierzenia swojej połówki i wsłuchaj się w to co ma do powiedzenia. A wszystko dobrze się ułoży.
I tym optymistycznym akcentem kończę, a Tobie KasiuMruczusiu polecam więcej dystansu

Tak, z pewnością nie jestem idealny. Jestem po prostu normalny. Na pewno można by było wypisać całą listę rzeczy, które powinienem poprawić. Nie mam jednak do żony pretensji o to, że czasami zrobi mi awanturę za niewyniesione śmieci, nieposłane łóżko itp. Chodzi o to, że ja tak bardzo czekam na jakieś wyrazy miłości. Niech się złości na mnie jak coś źle robię, ale z drugiej strony niech czasami zauważy mnie i powie coś ciepłego (albo przynajmniej odpowie na moje przytulenie, pocałunek).
Co do rozmowy, to raczej nie mamy z tym problemów. Robimy to w miarę często, ale żona twierdzi, że po prostu nie potrafi wyrażać uczuć. Z jednej strony ma rację, ale z drugiej nic nie usprawiedliwia braku chęci, starania się. A ona traktuje to jako świetną wymówkę i na tym kończy temat. Ja potrafię bardzo dużo wybaczyć, gdybym widział jednak, że ona się choć trochę stara. Przecież nie zawsze tak było...
Kasiumruczku, dziękuję! Choć szczerze mówiąc aż się zawstydziłem jak przeczytałem, że nazwałaś mnie cudownym facetem i musiałem się z tego w pewien sposób wytłumaczyć, to jednak nawet nie wiesz jak bardzo jestem Ci wdzięczny za dobre słowo.

Jestem mężatką od roku. Kocham mojego męża najbardziej na świecie ale jestem o niego zazdrosna nawet zaczęłam go sprawdzać czego bardzo żałuję. znalazłam ostatnio jak pisał na facebooku z koleżanką z pracy dołączył do tego żarty nie na miejscu i stałam się jeszcze bardziej zazdrosna. wytłumaczył mi to i zrozumiałam. Nie jestem piękna ale brzydalem też nie jestem. Tęsknię za tym chłopakiem jakim był kiedyś mój mąż potrafił mi powiedzieć że mnie kocha że pięknie wyglądam przytulił pocałował, a teraz słyszę że jest zmęczony albo go coś boli może jestem złą żoną ale czasami to sobie myślałam że mnie nie kocha, ale tak nie jest bo on mnie kocha tylko po prostu przestał mi to okazywać. Może ja też nie jestem bez winy robiłam mu wyrzuty że tego nie robi,może po prostu już mu się znudziło to moje gadanie. Nie wiem jak mam zabiegać o to żeby było dobrze bo każda rozmowa kończy się tym że mu nie ufam lub że sobie coś wymyślam a tak nie jest ja po prostu chcę być znów tak ważna jak kiedyś dla niego.
Czasami bym chciała żeby to on był o mnie trochę zazdrosny żebym poczuła że mu na mnie zależy, On mówi że mu zależy ale było tyle wypowiedzianych słów przez męża które mnie raniły,które zapadły mi w głowie i nie potrafię ich zapomnieć może ja nie jestem idealna dla niego.  Nie mam się komu tak wygadać szczerze i wypłakać  dlatego piszę na forum.

Ani przez chwile nie poczulam sie w ten sposob.
U mnie wrecz przeciwnie.Chlopak raczej przesadza z wychwalaniem mnie (poki co.)
Chociaz wcale sie o to nie prosze,ale rozni ludzie sa .

Szczerze mówiąc, to już jesteście do siebie przyzwyczajeni, znam to skądś, bo sama rzadko kiedy słyszę, że ładnie wyglądam, choć się staram. ; ) Faceci tacy są i trzeba im to wybaczyć. Gdzieś czytałam, że to właśnie mężczyznę powinno się chwalić, komplementować i pieścić kiedy się da. Ja sprawiając komuś radość słowami, sama czuję się szczęśliwa. ;D