Jestem żoną wojskowego...

Brzanko, nie powiem nic nowego bo i ja również uważam, że absolutnie musisz rozstać się z mężem, w przeciwnym wypadku skazujesz siebie i wasze ewentualne dzieci na koszmar.  Rezygnacja ze ślubu kościelnego nie jest czymś co się nie zdarza, mam znajomą, która też już miała suknię, zaproszonych gości itd. i miesiąc przed ślubem odwołała wszystko, bo doszła do wniosku, że popełnia błąd. Była wtedy w twoim wieku, dwa lata unikała wszelkich związków, aż w końcu trafiła na sympatycznego faceta - policjanta , wyszła za niego, mają dwoje dzieci i jest bardzo szczęśliwa. A propos mundurowych powiem tylko, że to co tu wiele osób napisało jest bardzo krzywdzące dla ogromnej ilości facetów, którzy są kochającymi mężami, wspaniałymi facetami. Mam w najbliższej rodzinie wojskowego - kochający mąż i ojciec i jeśli ktoś tam  wydaje polecenia to raczej żona mężowi . Generalizowanie jest bardzo niesprawiedliwe.

Mam w rodzinie kilku mundurowych /2 zolnierzy, 2 policjantow, 3 straznikow granicznych (1 Kobieta i 2 Mezczyzn)/ i maja rodziny, w ktorych nie ma zadnych wyzwisk, rozkazow i braku szacunku.

Tu nie chodzi o mundur. Tu chodzi o to, ze niektore osoby maja podly chrakter, ubostwiaja upadlac i rzadzic innymi, a mundurek "pozwala" pastwic sie do woli. Dlatego takie potwory wybieraja takowe profesje.

Brzanko....On sie nie zmieni. On taki jest. Jest mu dobrze, zauwaz. Mimo Twych prosb, "starania sie" On bedzie jeszcze gorszy. Ratuj sie Kobieto poki mozesz od tego makabrycznego, niszczycielskiego "czlowieka"...

brzanko26,
to, że Twój cywilny mąż pracuje w "mundurówce" nie ma żadnego znaczenia dla stosowania przez niego przemocy. Jest mnóstwo mundurowych będących przyzwoitymi ludźmi, nie stosującymi przemocy. Jest też mnóstwo "przemocowców" wśród cywilów.
Co z tego wynika?
Ano, by nie stosować uogólnień i każdą sprawę rozpatrywać indywidualnie.

Życzę Tobie podejmowania mądrych decyzji.

O tym brzanka26 napisała w swych pierwszych postach.

To na co czekasz????
Masz ochote zyc jak Twoja tesciowa?????

Poczytaj sama co piszesz i zastanow sie czego chcesz.
Czas najwyzszy podjac decyzje.

Rozumiem, że Ciebie taka wizja życia nie przeraża i nie widzisz żadnych podobieństw między zachowaniem Twojego męża i jego ojca?

Założyłaś temat na tym forum, bo widzisz, że zachowanie Twojego męża nie jest w porządku.
Możesz się tu wygadać i wylać żale, a możesz zobaczyć jak wygląda ta sytuacja dla osób z zewnątrz.
Masz czas zmienić decyzję, przeczytaj wszystkie posty spokojnie, porozmawiaj z rodzicami.

Pamiętaj, że życie ma niewiele z bajek i niekoniecznie po ślubie wygląda: "I żyli długo i szczęśliwie".

Masz racje Kizia, moje poczucie wlasnej wartosci jest zanizone bylam juz raz u psychologa po rozstaniu z pierwszym partnerem i pani psycholog powiedziala ze nie wie dlaczego tak sie dzieje ze mlode atrakcyjne kobiety maja tak zle zdanie na swoj temat, pozniej oczywiscie powiedziala mi o tej wlansie samoocenie.Nie wiem dlaczego nie odeszlam a mialam mnostwo momentow gdzie moglabym odejsc bez slowa byla kiedys taka sytuacja ze jechalam jego autem do pracy i w drodze mi po prostu zgasl zadzwonilam do niego powiedzialam o wszystkim to powiedzial ze musze sobie sama poradzic bo on jest w pracy pomogl mi moj brat(zawsze moge na neigo liczyc)po pracy ponownie zadzwonilam do meza bo musialam jakos to auto odcholowac do miejscowosci w ktorej mieszkamy, powiedzial mi ze jest zajety i mam zrobic tak zeby auto stalo tam skad je zabralam pytalam czy mi pomoze powiedzial ze skoro je wzielam to mam je odstawic i musze jakos sama je zacholowac:((plakalam dwa dni nie odzywal sie do mnie bo stwierdzil ze to moja wina a ja i tak od niego nie odeszlam pewnie inna dziewczyna nie chcialaby juz z nim rozmawiac. bylo wiele takich smutnych sytuacji, kiedys sie poklocilismy o jakas blacha sprawe naprawde, nie odzywal sie do mnie wiec postanowilam zrobic mu niespodzianke na drugi dzien, nie bylo go w domu byl  z kolega w kinie(lubi bardzo kino)zadzwonilam i pytam grzecznie czy bedzie dzisiaj w domu powiedzial ze tak ale nie wie kiedy ja mowie ze jak to nie bedzie dlugi czas to ja poczekam powiedzial ze mam wracac do domu i nie czekac, nie mialam jak wrocic a przywiozl mnie tata wiec powiedzial ze skoro cie przywiozl to niech po ciebie przyjedzie, a jak nie to wracaj sobie taksowka albo na pieszo a byla 20 wieczorem:((ta moja niska samoocena powoduje ze trzymam sie faceta za wszelka cene, robie tak zeby bylo fajnie i dobrze, boje sie ze bede sama.

Witam . pozdrawiam wszystkich . zaznaczam iż nie czytałem wszystkich odp. jednak powiem tak  Kochana rzuć go w pi.....  (sorki ) większość pań ma racje że traktuję cię jak  wybacz garkotłuka itp. tak być nie powinno gdyż trzeba dbać o siebie i o innych ale nie w takiej sytuacji .... . Jeśli chodź o to że twój mąż jest wojskowym to powiem tylko tyle ....  zapomniał jaką rotę przysięgał i jaki powinien być . trzeba też zauważyć iż jeśli jeździł na misje. mógł mu się trafić syndrom bojowy ( nie wiem czy Panie słyszały ) nie zamierzam go bronić ale jednak jeśli jeździł na misje i to wielokrotnie to jest prawdopodobne. A jeśli nie to powiem w prost kawał h... z niego . i nie szkodzi  że to wojskowy .... . sam pracuje w mundurowce
. pozdrawiam pl

Za wszytsko mnie ze tak powiem rypie, za wszystko co bym nie zrobila nigdy mnie nie pochwali, (no wczoraj smakowal mu obiad jak podstawilam mu pod nos):(, albo poucza jak mam robic, ja juz nie mam czasem argumentow co mam mu mowic jak mam z nim rozmawiac. dzisiaj usiadlam na chwilke po powrocie z pracy od razu bylo czy nie mam nic do roboty, ze pranie jest do zrobienia itp.a staram sie wszystko robic na bierzaco.Najgorzej jak idziemy do znjaomych wtedy zaczyna mowic jaka ja jestem zla i nie posluszna, zawsze mi mowi ze jak nie bede sie stawiac i z nim walczyc to bedzie dobrze bo on zawsze marzyl o kobiecie ktora bedzie grzeczna i spokojniutka. nie mam juz sil na nic...

Może do Ciebie przemówią bardziej szczegółowe opisy podobnych sytuacji.

Mój były chłopak, notabene również despota (dlatego się rozstaliśmy i nie widzę możliwości powrotu):
- gdy mi się popsuło w nocy auto (dodam, że wtedy między nami był okres kłótni) przyjechał do mnie zaraz po moim telefonie, mimo że musiał jechać autobusem z kilkoma przesiadkami, przez pare godz próbował naprawić auto (nie jest mechanikiem), nie udało mi się, zapłacił mi za taksówkę i jeszcze przed pójściem spać sprawdził najbliższe warszataty
- gdy wracałam później z pracy od niego czekał na mnie obiad
- gdy zepsuła mi się pralka, mówił że może mi pranie zrobić
- NIGDY nie wpadło mu do głowy, żeby mnie szarpnąć
- NIGDY mnie nie obraził i nie poniżał

Dlaczego Ty wszystko MUSISZ w domu robić? Nie możesz odpowiedzieć na pytanie: "czy nie masz nic do roboty, pranie jest do zrobienia?" w ten sposób: "tak, mam coś do roboty - wróciłam z pracy i odpoczywam".

Dlaczego się boisz, że zostaniesz sama? Młoda jesteś.
Poza tym, wolałabym być sama niż z "panem i władcą".

Odpowiadalam mu tak mata hari pytaniem na pytanie to mi odpowieadal ze to ja jestem kobieta i to sa moje obowiazki jego obowiazkiem jets adbac o auto a moim obowiazkiem jest o dom i cala reszte. Dzisiejszy przyklad wrocilam z pracy wstawilam pralke w miedzy czasie wieszalam pranie  zpoprzedniej juz wypranej, mamy taka pralke ktora sie telepie podczas prania, zaczela sie telepac siedzial przy komputerze i krzyczy do mnie pralka sie obija o wanne ja mowie ze rozwieszam pranie nie mam jak a on normalnie...takie proste przyklady ale to bardzo boli

Brak mi slow po prostu!!!

Ile Ty masz lat?
Co Cie tam jeszcze trzyma?
Jego chamskie traktowanie Ciebie?

Nic juz nie mowie bo zwyczajnie sie poirytowalam.....
P.S.

A ktora bedzie z nim szczesliwa?
Jego byla zona byla?
Ty jestes?
Twoja tesciowa jest?

Taaaaaaak. Dalej ludz sie, ze zolnierzyk sie zmieni:)

On bedzie szczesliwy. On jest szczesliwy, z taka Kobieta jak Ty /sama pisalas/, ktora nie ma swojego zdania, boi sie, wykonuje rozkazy....
W tym zwiazku tylko Ty jestes nieszczesliwa zauwaz:)

Nie jest mi dobrze. Czasem sie zastanawiam jak to bylo z jego zona bo caly czas mowi ze on jej nie kochal ze nie potrafili ze soba zyc, tylko sie mijali nie rozmawiali ze soba, lapie sie na tym, ze mysle ze to moze jednak ona go zostawila i odeszla, moze to zle co mowie, nie w porzadku ale wszystko, juz biore pod uwage

Skoro wolisz byc ponizana i traktowana jak gorszy gatunek czlowieka, to Twoj wybor.

Ktos wyzej powiedzial, ale jakos to przeszlo bez echa, wiec powtorze. Poszukaj w swoim miescie osrodka/fundacji zajmujacej sie ofiarami przemocy. Spotkaj sie kilka razy z psychologiem. Moze to zmieni Twoja perspektywe.

Brzanko,przeczytałam cala Twoja historię...moze moja historia bedzie dla Ciebie jakims znakiem,drogowskazem...poznalam mojego meza 4 lata temu,byl po rozwodzie,mial dorastajace dziecko...pobralismy sie,bylo cudownie,zakochany,kwiaty,wyjazdy,prezenty,komplementy-tak bylo przed slubem,po slubie nagle zaczelam wszystko zle robic,zle jesc,zle gotowac,wszystko na nie...non stop straszyl mnie,ze mnie zostawi,podczas awantur rzucal przedmiotami,wszstkim-laptopem,telefonem,nawet natka pietruszki-we mnie....mamy piekne mieszkanie,podloga ktora jest zryta...rozumiesz?zryta-to slady przedmiotów ktorymi rzucal...byly rowniez panienki na gg,on przystojny,w polowym mundurze,czarne okulary na tle smiglowca...takie poprawiajace jego ego zdjecia wysylal do tych lasek z gg...pieprzyl im tam takie glupoty ,ze jak to czytalam to po prostu sie smialam...ktoregos dnia pchnal mnie na oczach mojej corki,upadlam niefortunnie i spedzilam m-c na rehabilitacji by wyleczyc kregosłup...jestem dzis wolna,rostalam sie,i wiesz co?jestem sama i na razie nie chce nikogo...a wiesz jak wygldam?usmiecham sie wreszcie,nie placze i kazdy pyta sie mnie co zrobilam ze tak promiennie wygldam?rozumiesz Brzanko?Zycie to kabaret ale nie powod do kpin.Juz nikt nie zakpi ze mnie,a samotnosc nie jest zla,zle jest upokorzenie a to wlasnie robi z Toba Twoj maz.Zastanow sie mocno....Sciskam Cie i trzymam kciuki za Twoja odwagę

Witaj Brzanko , tez jestem zoną żołnierza zawodowego i przezywam to samo pieklo co ty. Ciagle dreczenie i czepianie sie o głupoty  robienie awantur o nieporzadek brak szacunku i hamskie odzywki sa codziennoscia nawet wczoraj mąz fakiu mi pokazal jest coraz gorzej  kazdego dnia, a o zwykle buzi musze sie prosic bo sam nie wyjdzie z inicjatywy i tak jak pisalas w poscie przy znajomych i rodzinie robi doslownie idiotke, tylko rządzic by chcial nie ma dnia bez klotni normalnie .Wiem przez co przechodzisz pamietaj nie jestes sama.

wiecie co wam powiem widocznie brzanka go bardzo kocha i dlatego nie jest w stanie odejsc albo jej ciezko, powiem wam ze ja przechodze przez to samo praktycznie co brzanka wiele razy probowalam odejsc lecz za kazdym razem on miękł i mnie przepraszal i prosil o wybaczenie a ja glupia mu wybaczalam , niedawno mąz moj wrocił z misji przez miesiac po powrocie bylo super milo itp, a teraz z kazdym dniem jest coraz gorzej nie mamy o czym ze soba rozmawiac , NAWET POSZLAM DO PRACY ZEBY POPRAWIC NASZA SYTUACJE MATERIALNA MYSLALAM ZE TO GLOWNIE CHODZILO O BRAK PIENIEDZY no ale niestety nie mylilam sie ,chodze do tej pracy  i nic nie jest lepej tylko teraz wytyka ze moja praca jest najwazniejsza ze dzieckiem sie nie inteesuje wogole , sam fakt ze jak go prosze o to zeby ja zaprowadzil do przedszkola to sie dasa bo mowi ze to ja jestem matka i ze to ja powinnam miec wieksza uwage na dziecko .

tak tez mam taka sytuacje bo tez moj mąz jest wojskowym , przechodze przez to samo co ona .Przychodzi z pracy tylko ciagle mnie gania do roboty narzuca mi ze to ja powinnam dbac o ten dom zeby bylo czysto a on nie , twierdzi ze to ja jestem gospodynia domowa i wlasnie sa ciagle klotnie o to niestety dawalam tak po sobie jezdzic bardzo dlugi czas , sam mnie wygnal do pracy zebym pieniadze zarabiala a teraz sam narzeka  te ciagle awantury mnie dobijaja , te jego hamowate zachowanie ten jego wulgaryzm tez mamy przeciez corke , ale on ja tak nastawil przeciwko mnie ze czasami mi sie wydaje ze ona go bardziej kocha niz mnie  nawet co do dziecka mi sie wtraca .Czasami nie mam juz sil szukalam porady na innych forach szukalam jakiegos psychologa na forum ale wszystko jest odplatne , a do takiego w przychodni nie mam czasu isc , pracuje w markecie na rozne zmiany wiec ciezko jest cos zaplanowac.On caly czas straszy mnie rozwodem ze nie ma zamiaru sie ze mmna meczyc ze juz patrzec nawet na mnie nie moze , boze to takie przykre przeciez ja nic zlego mu nie robie , zaczelam poprostu wychodzic z domu do sasiadki na kawe bo mam dosyc tych klotni, popadlam w jakas nerwice bo moja jedyna obrona jest krzyk , nie potrafie juz z nim rozmawiac , nie chce rozpadu malzenstwa ale on do tego dązy o wszystko mnie obwinia na kazdym kroku krytykuje i jak jaa mam podwyzszyc u siebie swoja samoocene za jasne hiny nie da sie tego zrobic. Jedyna moja satysfakcja jest to ze chodze do pracy i mam  wlasne pieniadze.

no duzo osob mi to mowi zebym odeszla od niego bo ten zwiazek zadnej przyszlosci nie ma , chyba bede musiala podjac jakas konkretna decyzje bo i tak zmarnowalam sobie 6 lat zycia.:(

Czesc wszystkim i widzisz stokrotko jak to jest, dzisiaj wrocilam z pracy podeszlam do meza i mowie czesc kotek jak tam minal wam dzien(wam poniewaz mam pieska)nic nie odpowiedzial po chwili co tam porabialiscie w ciagu dnia on do mnie nic, ja mowie a jak tam auto juz zrobione on do mnie "nie"i koniec tematu chodzimy kolo siebie o co zapytam to mi cos odburknie nie mamy o czym rozmawiac, miedzy nami jest cisza. Odwiedzialm dzisija moich rodzicow nie widzialam ich juz tydzien, w trakcie on do mnie zadzwonil pyta gdzie ejstem mowie ze u mamy, znowu tam pojechalas dobra teraz ja bede jezdzil do moich codziennie i sprobuj tylko powiedziec ze za czesto a ja naprawde jezdze do nich raz w tygodniu nie ma ich teraz caly czas, nie lubi jak do nich jezdze ale ze mna nie chce pojechac to sa moi rodzice ja za nimi tesknie. Stokrotko u mnie jest to samo jest gburowaty, nie dobry, chodzi za mna i zwraca mi caly czas uwage ze zle prasuje, zle gotuje zle piore nawet jak deszcz leje kaze mi lazic z pseem bo jak za ktorko to juz mu nie pasuje, moj tez niedawno wrocil z misji a wiesz jak mnie przywital znowu ta straszna kurtke ubralas nie masz innych kurtek(ona jest bardzo ladna tylko o kolorze karmelowym i mu sie  nie podoba)

do kolezanek nie chodze na herbatke czy kawe bo zaraz sie mnie pyta gdzie sie szlajalam masz przeciez tutaj swoj dom, jak powiem ze bylam dzisiaj w domku czyli u rodzicow to mi mowi z nerwami ze tutaj jest twoj doma  nie tam, tam juz nie bedzie. mekintosha jak odeszlam od meza?ja sama juz nie wiem co ma sie stac zeby mi sie oczy otworzyly:(stokrotko dlugo to juz u ciebie trwa czy niedawno zaczela sie ta masakra bo inaczej tego nie nazwe, Kiziu to nie jest takie proste ja taka jestem jak juz z kims jestem to jestem dlatego tak ciezko odejsc mimo tego ze jest zle i chce sie tej ucieczki

Brzanko kochana dzialo sie zaraz jak tylko urodzila sie corka ale jeszcze nie bylo tak zle , ale odkad wrocil z misji to nie ten sam czlowiek zmienil sie. i od tamtej pory jest coraz gorzej .

Wiem pewnie nie ktore dziewczyny sa na mnie zle, nie rozumieja mnie wiem o tym, ale dziekuje wam wszystkim za pomoc za wsparcie slowne to naprawde duzo mi daje i pomaga, wracajac z pracy mam z kim popisac bo ma zi tak ze mna nie rozmawia

Dalej sie oszukuj i na wlasne zyczenie cierp.

Powodzenia zycze:)

Wypowiadalam sie wczesniej /i juz sie nie wypowiem/
Moze nie czytalas. Nie wnikam.

A "glupia" sobie sama dopisalas, ja tylko napisalam, ze sama siebie oszukujesz.

"Powodzenia zycze" to sa przykre slowa?

Nic nie poradze, ze tak to odebralas...

Nie sądzę aby ktokolwiek z forumowiczów był na Ciebie zły. Zresztą jakie to ma znaczenie ? Twoje życie, Twoje wybory i konsekwencje. Nie mniej jednak, masz chyba świadomość, że samo użalanie się nad swoim losem, niewiele  zmieni...

Rozumiem, że się boisz. Dlatego nie musisz od razu, wywracać całego swojego życia do góry nogami. Zacznij od małych kroczków. Powoli ale przynajmniej rusz z miejsca ! Może z czasem nabierzesz większej odwagi.

Brzanko26, czytam to i czytam...i za nic w świecie zrozumiec nie moge...
To, ze on może być "inny" (w co niezbyt wierze) dla kolejnej dziewczyny, powstrzymuje Ciebie przed odejściem od kogoś kto Cie poniża, nie ma do Ciebie za grosz szacunku, kto nawet nie okazuje Ci jakichkolwiek uczuć...i to na niedługi czas po ślubie. Więc zgodzisz się na pomiatanie sobą, w zamian za to że i on będzie po części nieszczęśliwy? Przepraszam Cię ale to się kupy nie trzyma...
Dziewczyno, jesteś młoda, masz 26 lat. Otwórz oczy, przed Tobą całe życie jeszcze. Masz kochających rodziców, możesz na nich liczyć... ja bym się nie zastanawiała ani chwili. Szkoda kochana zdrowia i życia na takiego chama i gbura... Jak potrzebuje sprzątaczki i służącej, to niech sobie wynajmie...przynajmniej będzie musiał "dać coś od siebie" za to (pieniądze).
A już nad ślubem kościelnym to na pewno bym się chwili nie zastanawiała...po co ci ślub kościelny z kimś kto Cię nie kocha...? Co powiesz dzieciom, gdy dorosną i spytają..."mamo dlaczego na to pozwalasz od tylu lat...?", że "bo bałam się że dla kolejnej będzie inny?" Dzieci nie są głupie i widza wszystko. Myślisz, że dzieci w takich związkach są szczęśliwe...?  Zastanów się dobrze co robisz... Życzę dobrych decyzji i powodzenia w życiu...

Brzanko tak sobie czytam Twoje posty i po części Cie rozumiem, ale tylko po części... Każda kobieta zasługuje na szacunek,  każdy człowiek na niego zasługuje!
Byłam jakiś czas temu w związku z zawodowym żołnierzem... z perspektywy czasu ciesze się, że ten związek mam już za sobą. Na poczatku wszystko było dobrze miło fajnie i wspaniale. Każdy każdemu chciał się przypodobać, a potem on zaczął tylko wymagać, rozkazywać itp. Doszło do zdrady z jego strony i związek się zakończył, a również miałam się z nim związać na całe życie.
Mentalność zawodowych żołnierzy jest specyficzna. Nie będę jednak nikogo usprawiedliwiać, ale dziewczyno radzę Ci jak najszybciej "wypisz" się z tego związku i nie bierz kościelnego. Jesteś młoda dziewczyna (bo z tego co przeczytałam masz 26 lat?), na pewno wartościową i mogę Ci zagwarantować, że znajdziesz kogoś kto będzie potrafił Cię docenić (bo jak widać Twój obecny partner nie potrafi). Przemyśl sobie to, on Cię przytłacza, nic Ci nie wolno, nie potrafi docenić. Zastanów się czy on jest w stanie się zmienić?? I ile czasu Ty jeszcze będziesz akceptować taki stan rzeczy.

Wiesz co aggy mam 26 lat parcuje w miejscu publicznym tam gdzie pracuja powazni ludzi i nie mialabym sil i czasu zeby was tutaj wkrecac, ja nikogo nie prosze na sile piszczcie cos bo inaczej...  kto chce moze mi pomoc, jak mam ci inaczej udowodnic ze juz cos z tym zrobilam i robie caly czas, jednak musze Ci powiedziec ze nie nastapi to juz za 2 dni bo tego nie wiem wiem ze oddalam sie od tego czlowieka i z nim nie bede bo za duzo sie wydarzylo wkrecaja was laski ktore zakladaja posty typu czy golicie miejsca intymne to jest wkrecanie i nabijanie sie z tych ktorzy sie wpisuja a moj temat jest dla mnie tak powazny i prawdziwy, ze sama jestem dumna z siebie ze zdolalam wam opisac moje zycie!:(

Nikt nie pisze tu na sile. Jestesmy tutaj zeby sie wzajemnie wspierac i sobie radzic. Nie twierdze, ze Ty nie masz do tego prawa. Kazdy ma. Chodzi mi o to zeby ta zmiana w Tobie jesli jest byla widoczna. On wie, ze sie zmienilas? Bo z Twoich postow wnioskuje, ze jeszcze wczoraj mu nadskakiwalas. Czyli on mysli ze wszystko jest piekne i bez zmian. O to chodzi, zeby mu dac wyraznie znac, ze to jest inna strona medalu i Twoje uczucia sa takie a nie jak byly. Co Ci to da, ze w glowce sobie pomyslisz i tak zostawisz.
Ja nie twierdze, ze ten post to zart. Tym bardziej jestes mi bliska bo moj maz tez mundurowy i na dodatek balkanska krew. Kto mial do czynienia to wie, ze moze byc bardzo nieciekawie z dominacja w takich zwiazkach. Mimo to, mam wspanialego meza i nie musze przechodzic przez takie pieklo jakie Ty masz. Dlatego nie jest mi obojetny Twoj zywot. Mam nadzieje, ze to rozumiesz.

Smutne ale Scalarek Nocny chyba ma racje

_________________________________________________________________

Wieczne Miasto BG

To może zacznij go wreszcie traktować tak jak on ciebie - z rezerwą, oschle, odpowiadaj zdawkowo albo w ogóle go ignoruj. Nie zmienisz go w ten sposób, ale przestanie wreszcie czuć się tak pewnie jak do tej pory. Może zacznie się bać twoich odpowiedzi i czasem ugryzie się w język. Na razie widzę że bez względu na to jak bardzo on lekceważąco się do ciebie odnosi, ty mu nadskakujesz, starasz sie byc miła, zaskarbić sobie jego wdzięczność, wyżebrać miłe słowo. W ten sposób tego nie osiągniesz, ten typ uważa, że ma prawo być dla ciebie niemiły, a ty powinnaś być wdzięczna że  w ogóle z tobą jest. Jak do tej pory ty utwierdzasz go w przekonaniu, że ma rację. Co więcej nie oczekuj, że on kiedykolwiek zmieni zdanie. Gdy odejdziesz od niego, będzie cię uważał za niewdzięczną sukę. Pogódź się z tym ale dziewczyno, przestań się przed nim płaszczyć. Jeśli nie masz jeszcze dość siły, żeby od niego odejść to zacznij żyć obok niego tak, jakby go nie było. Ignoruj, rób co do ciebie należy i nic więcej, jeśli ci zarzuci, że np. znowu pojechałaś do rodziców, i że on będzie do swoich jeździł codziennie, to odpowiedz: "proszę bardzo, jeśli chcesz, możesz się do nich nawet wyprowadzić, wisi mi to". Jeśli zarzuci ci, że za krótko spacerujesz z psem, to odpowiedz: "proszę bardzo, tu jest smycz, chcesz żeby pies dłużej był na dworze, to idź z nim, ja skończyłam spacer". Możesz też w ogóle nie odpowiadać, tak jakbyś go nie słyszała.
Cokolwiek zrób dziewczyno, bo na razie nie widzę żebyś usiłowała zrobić cokolwiek. Nadal mu nadskakujesz utwierdzając go w przekonaniu, że ma prawo tak cię traktować. Nie mam juz siły czytać kolejnego odcinka o twoim koszmarnym związku, w którym ty z uporem masochisty dajesz się nadal upadlać odwdzięczając się na dodatek słodkimi pytaniami typu: "jak wam minął dzionek?".
Po jaka cholerę ty się do niego w ogóle w ten sposób zwracasz? Ten człowiek nie odpowie ci w uprzejmy sposób bo to jest patologiczny przypadek.