Wszyscy chcą kochać... Netkafejka dla osób bi- i homoseksualnych - Netkobiety.pl

Witam
Masz racje Destrukcja, wszystko... "tu i teraz " mówi że jest dobrze, że jeśli panuje szczęście i harmonia nie ma co się zastanawiać na tym co będzie za czas jakiś ? Ale żeby było dobrze to " to coś" musi się zacząć, bo na gdybaniu chce czy nie chce to raczej szczęścia się nie zbuduje , prawda?:)

Czego Ci  brakuje  w związkach hetero? Delikatności kobiety? Wysublimowanych pieszczot, zrozumienia, zgodności? Zapachu jej ciała? Nie wiem czego tobie brakuje, ale wiem czego mnie brakowało.

Cześć Wam:-))
          grace_west - zastanawiasz się czego Ci brakuje w związkach heteroseksualnych .
       według mnie miszmasz dobrze to ujęła , że w związkach tego typu może brakować zrozumienia, zgodności, delikatności nie tylko w
       kontaktach cielesnych ...tak z tym się zgadzam w 100% , no bo co do zasady faceci są facetami - ot taka oczywista oczywistość.
       Nikt nie zrozumie tak kobiety jak inna kobieta - to oczywiste , kobieta wie czego chce druga - to proste bo to tak jakbyśmy rozmawiały,
       ustalały coś , dotykały same siebie . Wiemy czego może chcieć każda kobieta , bo same nimi jesteśmy .
          grace_west podałaś , że oprócz w/wym. brakuje Ci zaangażowania a jednocześnie swobody , prywatności. To jednak jest już chyba
       niezależne od tego czy związek jest hetero czy homoseksualny. To zwyczajnie zależy od tej drugiej osoby... zależy od tego czy nasz
       partner/partnerka potrafi odróżnić zaangażowanie od zazdrości ( zwłaszcza przesadnej) a z drugiej strony czy my same potrafimy walczyć
       o swój kawałek podłogi , swój prywatny teren .
          I wiem również jak bardzo niszczące może być dla związku osaczanie ...jak w tym dowcipie ...w końcu człowiek będzie się bał otworzyć
       lodówkę , bo może tam też jest nasz partner?

No akurat tym że "nie łapiesz tego świata" to się nie przejmuj. Nie jesteś sama z tym dylematem , a poza tym cała otaczająca nas rzeczywistość
zaczyna przerażać ... kiedyś przeczytałam takie fajne zdanie "Ludzkość nie zginie od bomb czy kataklizmu , ludzie sami siebie zniszczą swoją cywilizacją"
W każdym razie jakoś tak to brzmiało , ale sens oddałam i przeraża mnie , że momentami myślę , że tak to właśnie wygląda.
       Nie wiem do jakiej kategorii się zaliczam , osobiście uważam że jeszcze łapię się na wiek metrykalny średni ( mentalnie młody). Niby nowoczesna, niby otwarta a też wielu rzeczy nie rozumiem...
       grace_west ...sama nie wiem , albo tak źle trafiasz , albo jednak bardziej lub mniej świadomie pozwalasz wchodzić na swoje poletko stąd kontrola itp.
       Odnośnie niedomówień czy nieporozumień ... to powiem to tak ...to takie normalne w sumie w związkach heteroseksualnych (ale nie tylko), chociaż oczywiście nie zawsze nie wszędzie , nie ze wszystkimi . Jednak z moich obserwacji , z rozmów ze znajomymi dochodzę do przekonania , że kobiety i mężczyźni naprawdę pochodzą z innych planet . Nawet jak chcesz coś wytłumaczyć to - albo będzie to odwrotnie zrozumiane , albo dobrze , ale potraktowane jako coś znieważającego.
A już osobiście to nie słyszałam o związku, w którym większy margines wolności osobistej prowadziłby do poprawy relacji. Jeśli chcesz wolności to będzie zazdrość,
jeśli nie chcesz zazdrości , poczucia osaczenia to zapomnij o prawdziwej wolności , jeśli żadna z opcji nie pasuje - szukaj szczęścia gdzie indziej , z kimś kto
zrozumie to co mówisz ( bez względu na rodzaj związku ) a nie tylko wysłucha .

Masz rację grace_west ludzie sami się niszczą, zniszczą  cywilizacje swoją ignorancją, brakiem wyrozumiałości ,  a najbardziej brakiem wyobraźni, znieczulicą ogarniającą coraz bardziej, coraz mocnie i coraz młodszych.
Wybacz ale nie bardzo rozumiem jak można dla świętego spokoju pozwolić sobie " wejść na głowę"? Ale jeśli już  tak się stało, masz nauczkę żeby więcej do tego nie dopuścić.  Do kilku razy sztuka, nie pisze do trzech razy bo nie wiem...ile razy u Ciebie tak było?
Zazdrość, jedna z wad  dotykająca człowieka,  który został wcześniej przez kogoś innego zraniony, zdradzony, oszukany... Takiej osobie bardzo trudno uwierzyć ze zdrada, odrzucenie czy opuszczenie jej nie musi się powtarzać.
Destrukcja pisze " Nikt nie zrozumie tak kobiety jak inna kobieta - to oczywiste " i tu bym polemizowała bo... często kobiety bywają również agresywne, również mają swoje zdanie i za nic tego nie zmienisz  i również bywają mało delikatne i nie rozumieją nas. Jednym słowem zależy na kogo trafimy...  a jeśli już, nie obliguje nas to do bycia razem. Nie odpowiada nam dana osoba,  nie wchodźmy głębiej niż potrzeba żeby się o tym przekonać?
Co do tego stwierdzenia "partner/partnerka potrafi odróżnić zaangażowanie od zazdrości ( zwłaszcza przesadnej) " tez bym się nie zgodziła my same nie możemy dawać powodów do takich myśli, często zdarza się taka zazdrość w "związkach" na odległość, kiedy nie wiemy czy partner, partnerka  robią to co nam przekazują. Na zaufanie trzeba zapracować, zaufanie potrzebuje tez czasu żeby ugruntować swoją... pozycję w umyśle i sercu drugiej osoby. Ale jeśli już je zdobędziemy, jeśli już nie ma niedomówień, jeśli  jest pełne szczere zaufanie jest cudownie.
U mnie tak jest właśnie  jest i choć też musiało upłynąć troszkę czasu  żeby wszystko się"dotarło" , oczywiście myślę tu o relacjach ona- ona to teraz, na dzień dzisiejszy mogę powiedzieć...   jestem szczęśliwa:)
Destrukcja a może zmienić lodówkę na mniejszą  ?

Zdarzyło się to dwa razy, właściwie ten drugi to się dzieje aktualnie... wyplątam się
loveaellie, naprawdę nigdy więcej kobiet?

LOVEAELLIE
      Jeśli się sprawdziłaś i wiesz , że inna kobieta to nie "Twój klimat" to pewnie , że się nie nakręcaj na ten temat . Ale jeśli nie możesz sobie
na 100% powiedzieć że to nie dla Ciebie , to wróć do moich ( i nie tylko) wpisów a przekonasz się , że to wróci . Twoje życie , Twoje gusta,
Twoje wybory .... Jednak z tego co piszesz , wcale się nie "wyplątałaś". Wiedz , że nawet jeśli powiedziałaś NIE swoje szefowej , to jednak
swoim postępowaniem - miłym i kulturalnym- robisz jej jakąś nadzieję i Ona może czuć że jednak jest nadzieja , chociaż tego dosłownie nie powie.
Przynajmniej ja tak to widzę .
       Jeśli się mylę , a Ty jesteś pewna swoich postanowień to dobrze . Już masz pewne doświadczenia za sobą i nie musisz więcej się "bawić"
dla spróbowania .
       A tak już całkiem subiektywnie ...pisząc "nigdy więcej kobiet" powiem Ci .... nie wiesz co tracisz :-))) Ale to tylko baaaaaardzo subiektywne moje podejście.
       Nic nie sugeruję, nie przekonuję , nie nakłaniam .

Może po prostu już sama nie wie jak cię niejako "zmusić" do bycia razem, może faktycznie jej mocno zależy.

grace_west pisze
"Może po prostu już sama nie wie jak cię niejako "zmusić" do bycia razem, może faktycznie jej mocno zależy."
A może ślepa,  bo nie wydaje mi się ze jest aż  taką desperatką, że pomimo sygnałów... , wyraźnych sygnałów od Ciebie Loveaellie jeszcze próbuje, jeszcze się stara? Może twoje sygnały jednak nie są takie całkiem jasne?
Ja bym już odpuściła

jestem nowa i właśnie przed chwilą założyłam konto ponieważ dzisiaj zobaczyłam tę stronę i problemy wasze które znajdują się w tym temacie i chcę tu napisać coś o sobie. miałam kilku facetów. ale z żadnym nie miałam stosunku. był praktycznie jeden, którego kochałam tak naprawdę ale niestety nam nie wyszło. miałam w swoim życiu kobiety. z ostatnią "X". byłam ponad rok. 6 stycznia mnie zostawiła. ani ja ani ona nie potrafimy się wszystkim przyznać, że się kochamy dlatego, że wiemy, że nasi rodzice by tego nie zaakceptowali. zostawiła mnie dlatego, że później byłoby nam gorzej się rozstać. ona nigdy nie czuła pociągu do kobiet. tylko do mnie. a ja czułam już wcześniej ten pociąg ale nigdy nikogo nie kochałam tak jak jej (ani kobiety ani mężczyzny). nie mogę jej zatrzymać przy sobie. to już definitywny koniec. przez ten cały ten czas się ukrywałyśmy. ale ja teraz nie potrafię sobie z tym poradzić. nie wiem co mam ze sobą zrobić. wspomnę, że przed nią byłam z inną też koło roku ale rozeszłyśmy się w przyjaznych stosunkach i postanowiłyśmy życ "w normalnych związkach" czyli dla większości ludzi z facetami. ale i przyjaźń nie przetrwała dlatego, że zbliżyłam się do "X". czyli do miłości do mojego życia. staram się z "X" przyjaźnić ale nie mogę się powstrzymać, żeby jej nie pocałować. żeby jej nie powiedzieć, że ją kocham.

Czarna21 wiem o Twojej sytuacji. czytałam. ale ona nie chce, a ja jej nie mogę trzymać na siłę. mówi, że jeśli się szybciej rozstaniemy tym lepiej bo mniej będziemy cierpieć. mamy po 20 lat, jesteśmy w tym samym wieku. była z moim kolegą przez kilka lat. wydaje mi się, że po rozstaniu ze mną wróci do niego, a to najbardziej boli. zamierzam skończyć tu studia. razem z mgr. łącznie 5 lat. jeśli w tym czasie nie znajdę faceta którego pokocham tylko nadal będę bardziej myśleć o dziewczynach to chcę z wyjechać za granicę. tutaj nie ma tolerancji dla ludzi z inną orientacją.

próbowałam. to na marne. jedynie ją tylko tym ranie.

boli ją to, że nie możemy być razem normalnie jak każda inna para. Czarna21 Ty masz swoją ukochaną osobę kosztem "utraty" rodziców. jeszcze inna osoba z tego forum nadal to ukrywa mimo tego, że planuje ślub ze swoją ukochaną. (przepraszam, że nie pamiętam niku). ja mogłabym się przyznać ale jeszcze nie teraz. i nie wprost. musiałabym wyjechać i zrobić to telefonicznie lub listownie. to kwestia tego, że w rodzinie dużo się zdarzyło i taka informacja byłaby dodatkowym ciosem, a do tego ja jestem tchórzliwa. ona nigdy by się nie przyznała. w żaden sposób. była mowa o tzw. "podwójnym życiu" ale ja nie mogłabym znieść, że będąc ze mną mogłaby być z kimś jeszcze. że kto inny mógłby ją dotykać. a tym bardziej jak wspomniała o swoim byłym, który ją źle traktował i nienawidzę go każdą częścią siebie.

na pewno. wstyd mi za to jak mama mówi o ludziach innej orientacji. staram się zawsze jej to jakoś wyjaśnić w sposób taki, żeby się nie zorientowała o mnie. ale to nic nie daje. a jeśli chodzi o jej rodziców to tak samo.

kocham jej i nie chcę jej marnować życia. nie chcę na nią nalegać. jeśli mogę spytać to jak było z Twoją miłością Czarna21?

ale nie jest w pełni szczęśliwa ze mną. pytam o Twoją historię każda z nas która tu pisze, a nie jest szczęśliwa bo nie ma przy sobie ukochanej osoby na pewno Ci zazdrości

jesteś bardzo optymistycznie nastawiona do życia to bardzo duży plus. tak odpuszczam bo tak będzie lepiej. mam nadzieję, że będzie szczęśliwa.

gdzie_moje_ja
         Z tym optymizmem to nie zawsze i nie wszędzie , ale tak ... życie nie raz mi dokopało a jak to mówią "co nas nie zabije to nas wzmocni".
         Żyję mimo wszystko więc pewnie jestem mocniejsza - przynajmniej w niektórych aspektach tak to czuję. Optymizm muszę jednak w sobie
         co jakiś czas budować na nowo , ale teraz jest mi łatwiej . Jak widziałaś z moich wpisów znalazłam szczęście , znalazłam miłość , nauczyłam
         się na nowo wielu nowych rzeczy, odkryłam wiele uczuć i odczuć a przede wszystkim zaczęłam się akceptować , zaczęłam akceptować to
         co mnie otacza . A ponadto ...
grace_west
         miłość uskrzydla w każdym wieku . Jako starsza "koleżanka" wiem co mówię . Miłość i towarzyszące jej :uskrzydlenie, radość życia , pozytywna
         energia czy co tam jeszcze dotyczy również osób doświadczonych i wierz mi , wcale się nie różnimy . Też z ogromnym biciem serca i z motylami
         w brzuchu biegamy na każde spotkanie , czekamy na nie ...no może więcej trzeba kombinować np. w mojej sytuacji żeby się spotkać .

Witam, dawno mnie nie było ale widzę że kafejka żyje pełnią zycia
gdzie_moje_ja znam Twoją sytuację, moja była dziewczyna też mnie zostawiła bo stwierdziła że nie będziemy sczęśliwe-tak niby się ostatnio mi tłumaczyła(po 2 latach od rozstania)-ale ja i tak wiem że mnie dla faceta zostawiła, z którym się chajtneła i oczekuję dziecka, ale mniejsza z tym, ja w takie "bajki" nie wierzę.
Jak się kogoś kocha to jak można zostawić? Ciężko mi to zrozumieć....

Ja z żoną jesteśmy teraz w Polsce bo za granicą lipa z pracą, czekamy do wiosny i męczymy się mieszkając z teściami, dramat...ale nikt nam nie wynajmie mieszkania na 3 miesiące, taka prawda. Musimy się uzbroić w cierpliwość i zarobić kasę żeby móc kupić mieszkanie, ale to trochę potrwa.

Pozdrawiam Kobitki :*

gdzie_moje_ja
         Zarówno miłe , jak i przykre doświadczenia nie są zarezerwowane dla grup wiekowych . Zwłaszcza niestety te nie miłe .
      Jasne , że wielokrotnie nie da się zapomnieć wszystkiego i wyrzucić z pamięci że było dobrze a to już nie wróci . Ale z własnego
      doświadczenia wiem , że czas z lekka leczy rany a przynajmniej jego znaczny upływ pozwala do tych spraw podejść z innej strony,
      mniej emocjonalnie a nawet z mniejszym zaangażowaniem. Ale jak mówię wymaga to czasu, w jednej kwestii krótszego w innej trochę
      dłuższego.
         Mam jednak propozycję , nie wpadajmy na tym wątku w czarną dziurę . Jak już pisałam , nikt nie obiecywał że w życiu będzie łatwo , ale
     może być lżej , łatwiej i przyjemniej , bo to w dużej mierze zależy od nas . To my kształtujemy co do zasady swoje życie , dokonujemy wyborów
     i wbrew pozorom potrafimy to robić ku radości i szczęściu własnemu . Ważne , żeby robić to co dla nas najlepsze i jednocześnie nie krzywdzi
     innych .

justynka_bielsko
         Nie wiem czy dobrze zrozumiałam , ale chcesz pracować 3 miesiące i kupić sobie mieszkanie ? No to super ...to bardzo budujące i optymistyczne
      wiedzieć, że wszystko się innym dobrze układa nawet pomimo przejściowych kłopotów.
.

Oj to by strasznie dużo pisać
Generalnie partnerkę poznałam przypadkiem

Całkowita racja, każdy w swoim życiu przeżywa osobistą katastrofę, każdy w innym jego momencie. Gdybyśmy wszyscy usiedli i rozgrzebywali przeszłość to mogłoby się okazać, że nikt nie jest szczęśliwy. Dzięki doświadczeniom zyskujemy wiedzę, dystans do pewnych spraw. Życie to nie bajka, ale może być bajkowo

Witam
Fajnie ze coś się dzieje, ze piszecie
Czarna  pisze"Oj to by strasznie dużo pisać smile
Generalnie partnerkę poznałam przypadkiem "
Proszę napisz, my bardzo chętnie poczytamy.

Napisz

Oki napiszę
Po nie udanym związku z kobietą trochę się podłamałam, ale stwierdziłam że nie ma się co załamywać i jak to mówią "zabić klina klinem".
Na portalu kobiety-kobietom napisałam ogłoszenie na które odpowiedziało wiele kobiet, ale żadna się nie chciała spotkać bo to za wcześnie, ileż można pisać ze sobą na gg?
Ucichło więc napisałam drugie ogłoszenie, odpisały 2 kobiety, jedną z nich była moja obecna partnerka.
Chciała się po 2 rozmowach spotkać-co o dziwo mnie przeraziło i chciałam odwołać, ale ona mi zadzwoniła że już jedzie więc nie miałam wyjścia tylko iść na spotkanie. I nie żałowałam
Zakochałam się od pierwszego wejrzenia, chociaż nie powiedziałam jej tego. Dopiero po 2 tygodniach wyznałyśmy sobie miłość.
Po miesiącu zamieszkałam u niej-tak po cichu, bez wiedzy jej rodziców. A w sumie po 2 miesiącach od poznania wyjechałyśmy do Holandii.
Przyznam, że na początku było nam ciężko z pracą co przekładało się na związek ale mamy to już za sobą i najważniejsze, że jesteśmy szczęśliwe.
Koniec

jesteście tak optymistyczne i tak bardzo podnosicie na duchu swoimi wypowiedziami i historiami, że czytając je człowiekowi od razu się cieplej na sercu robi i mordka się cieszy

I jak, bolało? Pytałam koleżanki, bo ona ma w ogóle od ch... tych kolczyków i mówi, że nie. Ale jej to chyba nic nie boli, więc wolę kogoś innego zapytać

Czyli jednak
Dzięki

Żarła, żarła i zdechła nam ta kafejka.
Nikt nic nie piszę hm...
Napiszcie co tam u Was, jak żyjecie

Pozdrawiam ciepło

No w końcu odpisałaś
A u nas bardzo spokojnie, leniwie.
Wczoraj spotkałyśmy się w Katowicach z kobietkami z netkafejki ze śląska i była super zabawa.
Czekamy na kwiecień aż w końcu będziemy mogły znów wyjechać.
Leci dzień za dniem..

Mi tam bez różnicy jaka pora roku, byleby praca była