Nasza nagość - czy macie zahamowania przed partnerem?

Ojojoj, ale się męczycie kompleksami. Ja też mam tu i ówdzie i chodzę.
Pozdrawiam

To naprawdę świetny pomysł

hmm... kiedyś nie miałam kompleksów, a raczej inaczej, zawsze miałam olbrzymie na punkcie swojego wyglądu, ale jakoś nie okazywałam tego facetom, z którymi byłam. Chyba wychodziłam z założenia, ze są ze mną z dobrodziejstwem inwentarza
A teraz po ciąży.... no cóż.... niby do wagi sprzed wróciłam, ale mój mały biust zrobił się jeszcze mniejszy i do tego oklapły, a nago przed mężczyzną paradowałam ostatnio jak zaszłam... Więc marzy mi się, aby w końcu tą posuchę zakończyć, ale na samą myśl, ze miałabym się rozebrać oblewa mnie zimny pot... teraz to chyba te moje piersi są moim największym kompleksem, chociaż w tym temacie to akurat zdolna jestem i zawsze potrafię znaleźć miliony moich mankamentów
Ale od jakiegoś czasu staram się w sobie to zwalczyć i jak mantrę powtarzam, nawet w myślach, ze jestem piękna, wyjątkowa, seksowna jak sam diabeł i urzekająca

Hmm... to na pewno świetny pomysł... powinnam chyba poćwiczyć, a nie silą "pobożnych życzeń" usiłować sprawić, aby piersi były jędrne
Niestety leniwa jestem... ale wyzwanie podejmę i spróbuję się sama zmobilizować do ćwiczeń
Więc dzięki za te słowa

Pewnie mobilizacja byłaby większa jakbym miała w planach jakieś małe "conieco" Ale i tak robię, a raczej zacznę robić, to przecież tylko i wyłącznie dla siebie

Pozdrawiam

Z moim dawnym partnerem wstydzilam sie swojego ciala.
Moze dlatego, ze na poczatku jeszcze go dobrze nie znalam, a pozniej to tylko slyszalam same nie mile komentarze na swoj temat.
Kompleks mam do dzis, na plaze napewno sie nie wybiore.
Zawsze cos nie tak.

No oczywiście, że tak.
Dobrze, że zrzuciłaś kg po ciąży, na pewno lepiej się poczułaś
Sama miałam kompleksy z powodu rozstępów , zrobiły się przez problemy hormonalne i przez to mam je niestety bardzo duże i widoczne, nawet z daleka, taka "mozaika" i nie przesadzam, na całe uda, koło kolan, pupa, trochę piersi. Starałam się z tym coś zrobić, lecz nie pomogło, niestety, tak to często bywa z rozstępami.
Wtedy raz chyba powiedziałam Partnerowi , że "pewnie mu się nie podobam, tym bardziej,  że te rozstępy, tak wiele ciała osianymi nimi i że niestety nie znikną". Na co On powiedział, że to dla Niego nie ma znaczenia, bo przecież kocha mnie, rozumie, że z tym nie da się nic zrobić, żebym się nie przejmowała.
Potem zrozumiałam, że faktycznie , co mogę zmienić, to zmienię, ale co nie, to zaakceptuje i kompleksy poszły w dal. Teraz , na tyle akceptuje siebie, że nawet nie wyobrażam siebie swojego ciała bez tych rozstępów, choć przecież dla kogoś z boku moga być obrzydliwe i szpecące moje ciało, jakbym była po kilku ciążach
T?aki ze mnie tygrysek
Szkoda czasu na zamartwianie i nic by mi to nie dało.
A mimo tego przeżywam z Ukochanym wspaniały seks i nie myślę o tych niedoskonałościach, cieszę się Nim, a On mną

kurcze.. najgorzej to jak on naoglada sie lasek w jakis filmikach , albo idac ulica wykreca sobie szyje za jakimis 18 -19 stolatkami .
Majac za soba 2 ciaze  ,rzucenie palenia , caly dom na glowie , prace zawodowa , czesto zapominamy  o sobie .
W Polsce jest taki uklad , ze jeden oglada sie na drugiego . A bo tej wypada zalozyc to a nie to . A bo ktos tam zle wyglada w tym ...
A gdybym ja miala taki celulitis to bym siedziala w domu a nie na plazy ...itp, itd.
Mieszkam za granica i tutaj kobiety nie sa tak szufladkowane . Sa spodniczki mini w rozmiarach 18 -20 a nawet wieksze czasami . Tu ,kobieta puszysta wie ,ze jest sexi . W Polsce pewnie by nie jeden pekl ze smiechu ... i wlasnie w tym jest problem ...

Kiedyś miałam opory, nie potrafiłam rozebrać się przed moim facetem. Kiedyś spytał mnie które konkretnie miejsca na moim ciele tak mnie krępują. Wymieniłam swoje niedoskonałości (według mnie) na co on na każdą wymienioną część ciała znalazł jakąś pozytywną cechę. Powiedział, że podobam mu się taka jaka jestem i za każdym razem gdy mnie rozbierał "chwalił" znienawidzone przeze mnie części ciała. Nie pomogło mi to w zaakceptowaniu siebie, ale wiem, że ON akceptuje mnie i moje ciało takim jakie jest i to dodaje mi odwagi. już niczego się nie krępuję.

Dużo kobiet tak ma. Dla mnie nie ma co się wstydzić- dla mnie czy małe piersi czy duże są piękne, a dla Twojego faceta tym bardziej.
Właśnie proporcje się liczą

truskaweczka19
napisałaś problemy hormonalne, można wiedzieć dlaczego?
tabletki czy tarczyca szwankuje?
madamecharlotte
matko, dziewczyno, nie rób tak z tymi wrastającymi włoskami!
wiesz co pomaga?
peeling kawa+sól+cukier+wit A/E w płynie.
krem zmiękczający skórę i włosy i wizyta u dermatologa!
możesz sobie strasznej krzywdy narobić, nie kombinuj sama, bliznenki, od igły jakieś zakażenie może iść

co do ciałka, lata treningu bardziej podbudowały mi samoocenę. stuprocentowa satysfakcja i zero wstydu.
im bardziej ćwiczę, tym bardziej pewnie się czuję, więc dziewczyny tyłki w ruch
ufff.

madamecharlotte, niech zgadnę, depilator albo wosk? jesli tak, to wspolczuje, Ja na razie nie mam z tym problemow,uzywam depilatora choc boje sie, ze niedlugo sie pojawia:/ ale nie rob tak, przeciez sama sobie szkodzisz, ranki Ci sie towarza, a to wyglada chyba mniej estetycznie niz te wrastajace wloski. Proponuje peeling, co polecila Shanty. Do tego kremy, balsamy na wrastajace włoski z apteki. Ja używam Pirolam (jakoś tak) po kazdej depilacji i jest ok, plamki szybko znikają. Czytałam tez o folisanie i ponoc jest dobry, wiec wyprobuj róznych balsamow, kremów, masci na to, bo na pewno cos Ci pomoze i nie bedziesz tak sie z tym meczyla!

Depilator, który nie zawsze wyrwie włosa, tylko go naciągnie, urwie w połowie, zrobi rankę, która szybciej się zagoi niż wyrośnie włos i tak oto wrasta mi się pod skórę. Ostatnio jest tego mniej i staram się nie dłubać w nogach. Wosk jest dla mnie lepszy, a maszynka robi straszne podrażnienia :<
Używałam peelingów, ale jakoś specjalnie nie działają. Muszę spróbować przykładać aspirynę.

Ja z moim partnerem jestem prawie 6 lat, zachamowań większych nie mam, poza tańcem erotycznym. Chciałabym kiedyś zatańczyć dla niego, ale na chwilę obecną nie jestem w stanie...
Natomiast, gdyby nie fakt, że mieszkamy z teściem, mogłabym chodzić nago non stop

Ja tam nigdy się nie wstydziłam swojego ciała i nie miałam problemów z nagością.
Lubię być naga i lubię nago chodzić po domu bo czuję się wtedy swobodnie. Szczerze to ja osobiście nie rozumiem czemu wiele osób wstydzi się nagości przed ukochanymi osobami. Ja osobiście kocham pochodzić sobie po domu naga.

Dziewczyny,
ideałów nie ma
nawet facetom, co w Photoshopie seryjnie tworzą sexbomby nie zawsze się to udaje
póki co mój kochany ciągle powtarza mi, ze nie mam sie czego wstydzić, a że spojrzenia innych Panów potwierdzają jego słowa, to swoje obawy na razie chowam pod sexowną bieliznę

a chodzicie czasem bez majtek poza domem? Dla mnie to megaseksowne

Jak byłam młodsza i nie miałam stałego partnera pare razy poszłam do pracy bez majtek i w spódnicy lub sukience "grzecznej" długości.
Nie miałam zamiaru udawać Sharon Stone z "Basic Instinct" ale sama świadomość tego że nic nie mam pod spodem była tak silna że nie mogłam sie skupić na żadnym zadaniu poza myśleniem... ten wysoki tak na mnie popatrzył w kuchni ze na pewno wie ze nie mam majtek... Na szczęście dla firmy w której pracowałam, poznałam kogoś i swoje fantazje z pracy przerzuciłam na życie prywatne

Jak zwykle jakieś dziwne fantazje... a ciebie mój kolego nihilisto podnieca to że chodzisz bez gaci?

Tak z innej beczki - moja dziewczyna na początku bardzo się wstydziła (jest DDA) ale potem zobaczyła że uwielbiam ją i jej całe ciało i sama chętnie z siebie zrzuca ciuszki. Gdy tylko mamy dłuższą chwilę (pośpiech niewskazany) dla siebie to obcałowuję ją całą i komplementuję jej wdzięki. Jest szczupła i ok 10 cm niższa ode mnie.
Ale z drugiej strony widzę że może być jakiś problem w przyszłości z nią - nie lubi sportu, odżywia się strasznie (zupki chińskie i inne takie), ma odrobinę cellulitu. Mimo że zwracam jej uwagę na te rzeczy ona nic sobie z tego nie robi - twierdzi że przesadzam itd. mnie chodzi wyłącznie o jej dobro, dla mnie i tak jest sexy - ale taki tryb życia za parę lat może mieć fatalne skutki (ma problem z żylakami czy coś - dziedzicznie). Sam dbam o siebie, biegam, pakuję, lubię pracę fizyczną, nie palę dlatego też boli mnie kiedy ona się zaniedbuje. Proponowałem wspólnie uprawiać sport czy jakieś inne formy aktywności ale ona woli siedzieć w mieszkaniu, rozmawiać i do łóżka. co byście poradzili? Ja nie mam niestety pomysłu.

Ja jestem z chłopakiem od około pół roku i mam problemik Planujemy zbliżyć się do siebie ale ja czuję, że trudno mi będzie się pokazać bez ubrania. Jestem szczupłą osobą i mam bardzo małe piersi. Wiem że mój chłopak nie przywiązuje do rozmiarów dużej wagi (tak mówi) ale ja jednak czuję dyskomfort. Oj będzie ciężko.

To ja Wam powiem tak:
Mam 164cm wzrostu, waga 55kg. Mam raczej mały biuścik, takie małe B. Brak mi konkretnego wcięcia w talii, mam boczki
Tyłek mam "brazylijski" czyli mam sobie na czym usiąść Na udach, brzuchu, tyłku i piersiach mam rozstępy. I żeby było śmiesznie zupełnie nie mam kompleksów. Mój mąż uwielbia moje ciało (choć nie obraziłby się, gdyby mi go trochę przybyło) i co najśmieszniejsze lubi małe piersi - także dziewczyny które tu napisały, że nikt im nie wmówi iż na tym świecie żyje facet który nie lubi desek, to ja mogę zapewnić że jeden się znalazł - mój ;D. Kilka dziewczyn również napisało, że przy wzroście 163 - 54kg uważają sie za grube - jestem w szoku bo w zasadzie mam identycznie i uważam, ze jestem nawet pyci pyci za chuda.

Nigdy nie miałam kompleksów na swoim punkcie i jedynie kiedy się np. nie pokażę na basenie to wtedy gdy zapomnę wydepilować nogi Ale to dla mnie sprawa wyłącznie estetyczna

A prawda jest niestety taka, że światem obecnie rządzi władza, pieniądz i piękno - tylko ja się pytam czemu to piękno to wieszaki i anoreksja? (za otyłością również nie obstaję, choćby przez wzgląd na zdrowie).

Dla mnie najpiękniejsza kobieta to ta, która kocha siebie, swoje ciało i jest pewna siebie. i tego Wam drogie netkobietki życzę

ja jak zaczełam uprawiać seks to miałam 21 lat. Wtedy byłam straszna chodzina bo mam 170 i ważyłam 46 kg. No a teraz mam 30, urodziłam dziecko i waże 54 kg. Mąż mowi że jest mnie troche za mało Ja nie umiem przytyc bo mam szybka przemianę materii. Biegam, chodze na fitness. Ja naprawde lubie sobie dobrze zjeść. Byłam u masy lekarzy a oni mi że to materia itp.       Co do moich kształtow to nie sa złe. Jak przy mojej wadze to sa nawet niezłe

No, to chyba na tym polega, że obiektywnie nie będąc doskonałym jest się tym najpiękniejszym dla partnera. Bo to uczucia tworzą 'ideał', nie odwrotnie. Problem może być, gdy widać, że tak nie jest, wtedy mogą się odzywać kompleksy i to jest uzasadnione, bo kiedy się kogoś kocha to nawet niedoskonałości pasują i wszystko jest tak, jak powinno..
Inna sprawa, że JAKIŚ poziom, czy rodzaj tej 'nieidealności' już na początku  powoduje, że nic się do tego kogoś nie poczuje, a wtedy i w łóżku nie ma czego szukać.
Myślę, że i wady, i kompleksy mają coś do powiedzenia na krótkim etapie znajomości.. potem już nie.

Ja tutaj chyba jestem specjalnym przypadkiem. Z samą nagością nie mam jakoś specjalnie problemu.
Łaźnie pracownicze, sauny i człowiek się przyzwyczaił do tego. W zasadzie będąc sam w domu w lecie zwykle lubię chodzić, tak jak bozia stworzyła. Po prostu tak jest wygodnie.

No tak. Czasem same sobie wkręcamy 'jazdę'. Faceci nie widzą połowy z tego, a szczególnie w intymnej sytuacji.

Łapać uwagi, to znaczy?

Rozumiem, ale czy to nie jest tak, że zawsze będzie coś do poprawienia? Tak można całe życie : l

Pamiętam post, w którym autorka pisała o swoich kompleksach, które jej przysłaniały wszystko, sama podsumowała swój problem tak, że jej życie jest wieczną walką o dobry wygląd.

Pewnie podobnie to wygląda, kiedy się wie, że jest dobrze, ale ciągle czegoś brakuje do ideału, bo 'apetyt rośnie w miarę jedzenia'.

No i może zabraknąć miejsca na cieszenie się życiem i już wypracowanymi efektami

ja nie uważam się za nieatrakcyjną, ale drażnią mnie spojrzenia; chodze ubrana normalnie, nie podreślam ubiorem kształtów, a i tak na mnie się patrzą, co mnie krępuje, tj. teraz może trochę mniej, ale 20 lat temu 10 lat temu mnie krępowało;
dlatego nie chodziłam na plaże, nie chodziłam do sauny, ukrywałam nagośc przed prtnerem.

Mnie się wydaje, że mój nic nie widział.