Jak powiedziec męzowi, ze chce odejść ? - Netkobiety.pl

A dlaczego chcesz od niego odejśc ?
Mówisz, że pieniądze to nie wszystko, że za to się nie da niczego i nikogo kupic, a więc można wnioskowac, że jesteś/ byłaś w zasadzie z nim tylko dlatego ?
Popełniałś błąd, bo człowiek z którym żyjesz myśli, że wszystko to o czym mówiłaś, wszystko jest Wasze i Was cieszy.

Boisz się odejśc dlatego, że nie masz siły sama walczyc, czy dlatego, że nie wiesz jak on zareaguje ?

nie była mz nim dla pienięzy, bo ich nie posiadał. ciężko na nie pracował, ja też.
boję się odejść bo mi go szkoda. bo bedzie cierpiał, jest słaby psychinie.
juz kiedys próbowałamgo zostawić. mówiłam ,ze to definitywnie, ze to koniec, ze ponosze człkowitą odpowiedzialnosć, ze to moja wina, odchodzę i wszystko mu zostawiam.
a on dzwonił, przyjeżdżał z kwiatami i ciągle pytał mnie gdziepopełnił błąd, co zrobił źle.
poczułam sie jak potwór....i zaczęlam sobie wmawiać ze go kocham i ze coś mi odbiło, ze to moje fanaberie i powinnam wrócic................

Jeśli masz byc z nim tylko dla zachowania pozorów to na prawde nie ma sęsu.Większą krzywdę mu wyrzadzisz jeśli będziesz przeciągac sprawe.Tylko szczera rozmowa jest w stanie pomuc tobie i jemu.
Jednak mi cały czas nasówa się pytanie co jest prawdziwym powodem twojej decyzji bo choc wiem że miłośc wygasa to zawsze jest tego powud nie zostawia się wspanałego i troskliwego faceta poprostu ot tak?

Xibalbaa: Nie zgodze się z twoją wypowiedzią zawszejest powud by może mieliśmy inne wyobrażenia przed ślubem lub mąż po ślubie się zmienił albo my same się zmieniamy wraz ze swoimi uczuciami nic nie dzieje się bez przyczyny.

Jeżeli to, że my się zmieniamy a wraz z nami postrzeganie świata jest powodem, że przestajemy kogoś kochać, to faktycznie Aga25 masz rację:) Nie wzięłam tego pod uwagę. Myślałam o jakichś konkretnych powodach. Choć to, o czym piszesz, chyba zawsze jest obecne przy tym , że przestajemy kogoś kochać.
Ale czasami nie ma jakiegoś takiego konkretnego bodźca. Po prostu, czujemy że to nie to i koniec. Choć jeśli wcześniej kochalismy, to jednak coś się zmieniło. Heh, można się zamotać:P

Ania84, co tam u Ciebie?

R: To nie chodzi  o altruizm i o to by do końca życia  byc nieszczęsliwym w imię wielkich ideałów. Nie jesteście po ślubie nie macie dzieci , wspulnego konta domu lub mieszkania i nie łączą was wspulne obietnice.
Gdy idzie o związek bez formalizacji sprawa jest o tyle prostrza że nie musałaś podjąc decyzji że będziesz z kimś do końca życia na dobre i na złe nie obiecywałaś tego. W swoim życiu mamy wielu partnerów żeby spotkac tego z którym zdecydujemy się zbudowac rodzine oczywiście nie zmaczy to że małżeństwa się nie rozpadają i że to właśnie drugi wybór nie jest trafny ale w twoim przypadku to egoizm wynikający ze strachu.
Czy uważasz że pozostając w zwiąsu bez uczucia twuj ukochany będzie szczęśliwy dasz rade aż tak udawac
całowa go chodzic z nim do łużka z fałszywym uśmiechem i mówic tak ja też cie kocham.
Może i  teraz on chce cię zatrymac za wszelkoą cene ale po upływie czasu zrozumi że taki układ to strata czasu twojego i jego. Po co lokowac uczucia w obiekcie który ich nie odwzajemni. Pomyśl rozstając się z nim teraz wyrządzisz mu mniejszą krzywde niż jak się z nim rozstaniesz za rok dwa lub trzy bo wtedy dodatkowo  do całokształtu dojdzie przyzwyczajenie.

Jak mozna przestac kochac kogos tak cudownego , jakim jest Twoj maz? Masz wszystko , czego jeszcze potrzebujesz do szczescia ? Moze jestes znudzona tym zwiazkiem , bo nie masz juz o czym marzyc , czego pragnac?...
Jedynym rozwiazaniem z tej sytuacji byloby to , zeby Twoj maz nagle sie ocknal i kopnal Cie w tylek lub postraszyl , ze chce odejsc.Moze wtedy by do Ciebie dotarlo , co mozesz stracic.Ciesz sie tym co masz i pielegnuj to , bo moze byc tak , ze nie bedziesz mogla cofnac czasu.

wiesz co?jeżeli faktycznie chcesz odejść od tego człowieka tylko dlatego że teraz masz właśnie taki kaprys to powiem ci , że mam ochotę tobą wstrząsnąć!!!Czy ty wiesz ile jest kobiet zasługujących na miłość a nie dostają jej bo ich mężowie to tyrany bez serca?a kiedy trafia się mężczyzna który jest czuły,kocha i szanuje swoją żonę-to okazuje się że ma kobietę która tego w ogóle nie potrzebuje.Moim zdaniem coś innego jest na rzeczy albo masz poważny problem sama ze sobą ,może po prostu podoba ci się jak facet zupełnie niewinny wychodzi ze skóry żeby cię prosić o powrót-ale pamiętaj nawet ten najcudowniejszy będzie miał po jakimś czasie dość-i co wtedy?zastanowiłaś się jakbyś się czuła gdyby on chciał nagle bez powodu zostawić ciebie?
A jeżeli w grę wchodzi inny facet to weź pod uwagę że cudowne są tylko początki,i pomyśl czy warto tracić to co się ma.Mam nadzieję że jakbyś miała dzieci to nie zostawisz ich tylko dlatego że przeszła ci miłość do nich.Jestem dorosłą i dojrzałą kobietą,mam męża i dzieci-bywa różnie ale nie zamieniłabym tego co mam na nic!!!

A ja powiem tak a jeśli lubicie eklery i przejedzą się wam to czy na siłe macie je dalej jeśc dla idei bo są pyszne i przedtem wam smakowały  ?
Ludzie się zmieniają i maja prawo do zmian , byc z kimś tylko dlatego że ta osoba jest dobra to troche za mało ,a co do zmiany faceta to nie zawsze ten drugi jest gorszy.
Okrutnym jest byc z kimś przez 5 lub 6 lat i kłamac że sie kocha lepiej jest od razu powiedziec prawde choc bywa bolesna.Związki maja to do siebie że się rozpadają i tworzą na nowo a my mamy szukac dotą dokąd nie znajdziemy tego właściwego.

dokładnie tak!!!!!
poza tym utarło się że to mężczyźni z racji dłuższego okresu dojrzewania mają problemy z utrzymaniem związku i dopiero 2 małżeństwo jest tym właściwym tu wygląda na to że to kobieta jest niedojrzała do związku i mając dobrze chce jeszcze lepiej.Po to ludzie poznają się przed ślubem,starają się poznać dotrzeć itp. żeby potem jak to napisała Jeanne nie robić z gęby cholewy.

z tego co widzę to ania84 wcale z nami rozmawiać nie chce-szkoda,ciekawa jestem jaką decyzję podjęła.

tylko najgorsze w tym jest to że ten facet będzie już "zepsuty" przez nią i jeżeli trafi na dobrą i mądrą kobietę to trochę potrwa zanim jej zaufa.

aga25* nie musisz sie ze mna zgadzac , to nie o to chodzi
Kiedy zawieralam zwiazek malzenski bylam pewna , ze chce spelnic reszte zycia z czlowiekiem ,ktory jest wciaz moim obecnym mezem.
Malzenstwo jest wyrocznia , na tyle powazna , ze trzeba zdawac sobie konsekwencje z powagi slow , ktore podczas tej ceremonii padaja.
Ania84 pisze , ze jej maz jest cudowny , ze ja kocha , ze robi wszystko co w jego mocy , zeby zaspokoic wszystkie jej potrzeby.Wiec w czym rzecz ?
Moze po prostu nagle sobie uswiadomila , ze najwyzszy czas dac w koncu cos od siebie , a nie tyljko brac.Moze to dla niej zbyt trudne , moze nie stac ja na taki gest i dlatego postanowila podwinac ogon i uciekac , zeby nic nie musiala ofiarowac swojemu mezowi , bo to dla niej zbyt duze poswiecenia.Tego nie wiem na pewno , bo ania84 jakos sie tutaj nie pokazuje i nie kwapi sie , zeby cokolwiek dorzucic do tematu gwoli wyjasnienia .
W moim odczuciu jest ona egoistka , ktora mysli tylko o sobie.Znudzilo jej sie wygodne, bezpieczne , ustabilizowane  zycie i postanowila sobie urozmaicic zycie.
Nie mnie ja osadzac , zbyt malo jest informacji , ale z tych , ktore sa , takie sa moje refleksje.
W kazdym malzenstwie sa gorsze i lepsze chwile.Ale to nie powod ,zeby od razu sie rozstawac , ukladac sobie zycie od nowa.To prawda , kazdy ma prawo do szczescia , ale to szczescie trzeba pielegnowac , a nie czekac az samo bedzie kwitlo , lub samo sie wypali.
Pisze tak , bo dla mnie szczesciem jest to , ze mam wspaniala rodzine , meza , ktory mnie kocha , ktorego ja kocham...Ze mam dla kogo zyc , o kogo dbac , cieszyc sie z jego radosci i dzielic smutki.Dla mnie szczesciem jest tez to , ze moge z kims isc przez zycie, osiagac wspolne cele , ze mam do kogo sie przytulic...Nic takiego , a jednak bardzo wiele.Coz...Moglabym sie tym znudzic , chciec czegos wiecej , ale dla mnie to jest cos , czego strata bylaby najwieksza porazka.

"    W życiu nie ma takiej chwili, abyśmy nie mieli wszystkiego, co potrzebne, aby czuć się szczęśliwymi. Pomyśl o tym przez minutę (...). Jeśli jesteś nieszczęśliwy, to dlatego, że cały czas myślisz raczej o tym, czego nie masz, zamiast koncentrować się na tym, co masz w danej chwili.

Dokładnie tu i teraz jesteś szczęśliwy, ale o tym nie wiesz, ponieważ twoje fałszywe zapatrywania, twój zniekształcony obraz rzeczywistości zamknęły cię w pułapce lęków, niepokojów, przywiązań, konfliktów, poczucia winy; wreszcie w całej gamie ról które odgrywasz, ponieważ tak zostałeś zaprogramowany. Gdybyś potrafił spojrzeć dalej niż sięga to wszystko zrozumiałbyś, że jesteś szczęśliwy, tylko o tym nie wiesz."

? Anthony de Mello

aga25* , ale moim zamierzeniem bylo , zeby moje posty uswiadomily tym dziewczynom , ktore chca sie wyrwac z biedy , uciec z domu , sa tak zauroczone partnerem , ze myla ten stan z miloscia , zeby nie dazyly do slubu na sile , bo to do niczego dobrego nie prowadzi i niesie w przyszlosci wiele problemow i dramatow.
Owszem , patrze przez pryzmat swojego malzenstwa , ale jest to spojrzenie obiektywne.Mnie tez wiele razy czegos w zyciu brakowalo , czulam pustke , niespelnienie , ale usiadlam sobie na spokojnie i zadalam sobie pytanie: czy jestes szczesliwa? Czlowiek w takich chwilach odpowiada : Boze , jaka ja jestem nieszczesliwa ! Nie chce mi sie zyc , gdyby nie to , czy tamto , byc moze mialabym lepsze zycie.Ale szczescie w zyciu docenia sie wtedy , kiedy sie go traci.Wiec zaczelam sobie zadawac kolejne pytania, czy gdyby maz mnie zostawil , nie mialabym domu , dzieci , czulosci , milosci , troski , gdy jestem chora , tego zabiegania ze strony mojego meza , slow " kocham Cie " od swoich dzieci , to co? Moglabym bez tego zyc? Nie ! Dopiero wtedy bylabym nieszczesliwa...Wiec ciesze sie z tego co mam , bo jaka mam pewnosc , ze gdy to wszystko rzuce , strace , to spotka mnie cos dobrego , lepszego? Nie mam takiej gwarancji.A za swoje decyzje trzeba slono placic .Warto to sbie dokladnie przemyslec , zanim podejmiemy jaks decyzje od ktorej nie bedzie juz odwrotu , ktora diametralnie zmieni nasze zycie.Trzeba byc pewnym , ze gra jest warta swieczki.
Ania , moze powinna zwyczajnie porozmawiac ze swoim mezem , powiedziec mu , czego jej w zyciu brakuje , czy on chce cos zrobic w tym kierunku , zeby miedzy nimi bylo lepiej .Jezeli jemu bardzo zalezy na ich zwiazku , to sie dogadaja , cos postanowia.Ani Ania , ani jej maz jasnowidzami nie sa , wiec zyja w nieswiadomosci na temat tego , co sie dzieje w srodku nich samych.On mysli , ze wszystko jest w porzadku , a ona sie dreczy nic mu nie mowiac.Kazde malzenstwo przechodzi na pewnym etapie kryzys , jaks pustke , wypalenie ...Moze zamiast wyrzucac ten etap do lamusa , warto by bylo cos odswierzyc w zwiazku , tymbardziej , ze nie maja dzieci i pole manewru maja duze

Jeanne ma racje, człowiek nie docenia dopóki nie straci.....

Rafuś 18 : wida że jesteś młody i nie masz rodziny  a dodatkowo nie umiesz czytac ze zrozumieniem !!!!
Po pierwsze to ania 84 nigdzie nie napisała że ma kogoś na boku , nigdzie nie powiedziała że zostawia dzieci
więc nie rozbija rodziny z pobudek czysto egoistycznych. Co do młodych kobiet wychodzących za mąż to znam takich mnustow ich małżeństwa już nie istnieją. Mówisz że małżeństwo to poważna decyzja zgadzam się jednak dla kobiety np. pochodzącej z poatolobicznej rodziny gdzie jest non stop picie bicie i awantury to pierwszy lepszy oferujący lepsze życie jest jak z bajki więc ucieka w małżeństwo.
Wiesz nie każdy ma normalną rodzine i normalne życie.
A co do mojego małżeństwa to tak zgadza się wyszłam za mąż w wieku 21 lat i powiem szczeże że za wcześnie jednak dzięki temu mam wspaniałą rodzine i wiem że uczucia mijają sex się kończy ale pozostaje ciepło i szczerośc . Gdy uczucia wygasną dobrze miec w osobie bliskiej przyjaciela do rozmów.
Ja kochałam mojego męża i kocham i pewnie nigdy nie przestane jednak najważniejsza jest rozmowa i zrozumienie bo gdybym usłyszała od niego że jestem cudowna ale nie może już ze mną byc to pozwoliła bym mu odejśc bo wiedziała bym że chociaż on może ułożyc sobie życie na nowo i byc szczęśliwy to właśnie jest uczucie. Jednak jak już wcześniej powiedziałam czemu kobieta nie ma prawado szczęścia jeśli nie ma szans na naprawe zwiąsku to co ma męczyc się w nim bo mąż jest dobry.

PS. ciekawa jestem Rafuś 18 z iloma dziewczynami już chodziłeś i skoro takie okrutne jest odchodzic od kogoś kto jest dobry to czy ty byś był z kobietą do kturej nic nie czujesz tylko z powodu jej dobroci.?

samanta brawo

a co dla ciebie znaczy cud bo jak przeczytasz dokładnie !!! to zrozumiesz że nawet napiękniejsze prezenyt nie zastąpią uczucia. Wszystkie liczą na kwiaty i prezenty czy wycieczki czy to jest miara uczuc ? boże czy ktoś przeczytał oprucz mnie i samanty ona wruciła już raz do niego i dalej nic (nie można zmusic kogoś do miłości)a on jest dobry ale nie rozumie że pieniądze nie dają szczęścia czy według was można kochac za  pieniądze i dobre uczynki przeanalizujcie własne życie i szczeże odpowiedzcie sobie samym czy można byc z kimś bez uczucia czy można uważac małżeństwo za udane jeśli opiera się głównie na kwestiach materialnych.

Rafuś18: no wiesz może tobie życie dało wiele i nie poznałeś ani biedy ani trosk typowy egoista któremu rodzice dali wszystko. Chłopie może tam gdzie mieszkasz życie to sielanka ale poczytaj lub pooglądaj wiedomośli polska to nie karaiby i co 5 polak żyje w biedzie. Nie pisze ciągle o kobietach które wychodzą za mąż z biedy jednak staram się rozpatrzec wiele aspektów a o ile czytałeś bo chyba dalej masz z tym problem
to autorka jasno napisała że mąż nie miał pieniędzy i że razem na to zapracowali. A nie rozstaje się z mim bo jest za dobry  TYLKO Z POWODU BRAKU UCZUCIA  .
Nie kocha faceta wiesz co to miłośc ?
Napisała że wruciła do niego ale nie pomogło dała szanse na naprawe związku i nic z tego.

PS. pełna rodzina to matka ojciec i dzieci pewnie tego nie wiesz.
chodziło mi o to że nie rozbija pełnej rodziny bo jest tylko ona i on.

Jeanne masz racje że z czasem uczucie wypala się jednak gdy zmieni się w obojętnośc to z czasem może byc jeszcze gorzej może dojśc do nienawiści a to cienka granica. Oboje mają prawo do szczęścia jeśli ona go nie docenia to rozłąka odbije się na niej wkońcu zrozumie co straciła natomiast on będzie miał szanse na znalezienie kobiety która go pokocha za to że wogule jest.

aga25* moim zdaniem milosc nie zmieni sie w obojetnosc , kiedy sie o nia dba.A w tym przypadku widac , ze stara sie tylko ON , a ona tylko czeka na gotowe.Wydaje jej sie , ze jak sie rozstana , to zazna lepszego zycia.Oby sie nie przeliczyla.Ale to jej decyzja.
Jezeli ten zwiazek mialby sie rozpasc , to najlepiej chyba wyszedlby na tym jej maz.Widac z tego co ania84 pisze , ze stara sie jak moze , zeby bylo dobrze.Zasdluguje na kogos , kto to doceni , kto go pokocha za to , ze po prostu jest.
brysia no wlasnie , szkoda faceta.Nie dosc , ze wypruwa sobie zyly, to jeszcze musi sie cackac z wiecznie niezadowolona zona .Swoja droga szkoda , ze sama zainteresowana zniknela.Czyzby nie interesowalo jej juz  zdanie innych , postronnych osob?
Rafus18 dzieki za komplement Wiele bym dala , zeby tak bylo , ale coz , nikt nie jest idealem Jednak robie co moge

Samanta chcialam powiedziec , ze kiedy bierze sie slub , to KAZDA ze stron musi zdawac sobie sprawe , co to oznacza.Kiedy decydujesz sie na taki krok , to musisz miec pewnosc , ze kochasz naprawdę .Pokochalas tego czlowieka do tego stopnia , ze przyrzekalas mu dozgonna milosc , ze bedziesz z nim az do smierci , w zdrowiu i chorobie , na dobre i na zle.To , ze gdyby czlowiek wiedzial , ze sie przewroci , to by sie polozyl , to tez mioje ulubione powiedzenie.Ale ania84 wyraznie pisze , ze ten facet ja nie pierze , nie dziala na nia toksycznie , nie ogranicza ja , robi wszystko , przynajmniej stara sie , chce tego , zeby bylo dobrze.Ja rozumie , ze sa sytuacje , kiedy po slubie okazuje sie , ze facet ( lub odwrotnie) nagle sie przeobraza w potwora , pokazuje swoje prawdziwe JA , ale w tym przypadku nie ma czegos takiego.Malzemstwo to nie wyrok smierci , tylko droga we dwoje .Jesli ktos pragnie przezyc swoje zycie przezywajac bezustanie fascynacje , to niech raczej wybiora droge singla , a nie stabilizacje.Albo niech przynajmniej jesli nie sa pewni , co jest dla nich w zyciu wazne , niech nie decyduja sie na malzenstwo , tylko zyja w wolnym zwiazku , wtedy kazda ze stron wie na czym stoi , ze w kazej chwili jego walizka moze znalezc sie za drzwiami.
Nikt nie musial pytac jej meza o to , czy chce miec w domu kobiete , ktora go nie kocha , bo juz ona sama raz mu to powiedziala , powiedziala mu o rozstaniu , a on nie chcial tego , wrecz przeciwnie , byl gotowy do walko o to malzenstwo.

brysia-czasami bywa tak że wydaja ci się że kochasz ale to tylko złudzenie nie kochasz osoby a jedynie jej wyobrarzenie a co do tego co napisała Jeanne to nigdy nie masz pewności 100% że  uczucie które was łączy to jest właśnie to i że związek przetrwa próbe czasu bo gdyby tak było to nie mielibyśmy tylu rozwodów.

Przyglądam się tej dyskusji od jakiegoś czasu i wreszcie postanowiłam się przyłączyć:)
Zacznę od tego,że najbliższe jest mi stanowisko Jeanne i brysi.Decyzja o ślubie powinna być poparta przede wszystkim miłością,następnie zaufaniem do partnera i do siebie-że dokonało się właściwego wyboru.Znam tego człowieka,wiem,że to właśnie z nim chcę przejść przez życie,z nim założyć rodzinę.Zdaję sbie sprawę,że taki związek to nie tylko sielanka,ale również kompromisy,praca,współpraca w rozwiązywaniu problemów,współpraca we wszystkich dziedzinach zycia.Wiem czego oczekuję,wiem co może dać mi partner,co ja mogę dać od siebie.Jesli na samym początku brak takiego podejścia do spawy może się to skończyć tak jak u Ani84...
Moim zdaniem jeśli wyszła za mąż z miłości,przeżyła z mężem kilka lat to niemożliwe wydaje mi się aby uczucie,przywiązanie,przyjaźń w tym związku z biegiem czasu słabły ot tak sobie.Musi być jakiś powód,którego autorka nie podała.Jeśli mąż robi wszystko aby ona była zadowolona,daje z siebie wiele temu małżeństwu,to nie ma najmniejszego powodu aby ania stweirdzila ot tak sobie,że już go nie kocha.Chyba że źle pojmuje miłość...
Uważam,że możliwości są dwie.Albo jest ktoś trzeci,jakiś facet,o którym nas nie poinformowała,albo wychodząc za mąż nie zdawała sobie sprawy co to tak naprawdę oznacza.Nastawiona była na branie i na to,że "motylki w brzuchu" trwać będą wiecznie.
To to się z czasem wypala.Fascynacja,pierwsze zakochanie,silne porywy...Miłość to coś więcej.To przyjaźń i przywiązanie,zaufanie i bezpieczeństwo.To pragnienie dobra dla drugiej osoby,to wypracowywana nie raz latami bliskość.Jak coś takiego mogło minąć jeśli mąż nie dał ani żadnego powodu to zwątpienia w niego?Byc może nigdy tego nie czuła ale w takim razie po co tkwila w tym zwiazku kilka lat?
Zgodzę się,że obowiązuje uczciwość,zgodzę się,że jeśli się czuje,że nie da sę rady żyć dłużej z mężem należy zachować się uczciwie w stosunku do niego i do siebie i odejść...Ale przy tym musi się wiedzieć czego się chce i dlaczego się uważa,że mąż nie jest juz w stanie nam tego dać.Bo jeśli jest-to w czym problem?
Zaznaczam,że nie byłam i nie jestem mężatką,sporo przeszłam,mam małe dziecko i stawiam pierwsze kroki w nowym związku.To czego doświadczyłam nauczyło mnie czego poszukuję w partnerze,co chcę dać i co wziąć aby być szczęśliwą.Rozumiem potrzeby partnera,wyciągam wnioski z błędów.Dlatego nie do końca zgodzę się z tą "miłością bezwarunkową"...Partnera dobieramy sobie na podstawie cech głownie osobowości i charakteru,które nas przyciagają,które szanujemy...To to sprawia ze chcemy się zbliżyć do tego człowieka,że w końcu zaczynamy kochać...Bo partner czy mąż to równiez przyjaciel.Oczywiście,że zakochanie przychodzi nie raz nagle,nie pozwalając nam dokladnie poznać drugiego człowieka...Ale w momencie decyzji o ślubie decydujemy o tym,że to właśnie taki człowiek,takie jego zalety i wady mają nam towarzyszyć na stałe.Jak już jesteśmy razem są wzloty i upadki,są błędy i naprawy,odpowiadamy na nie miłością i wsparciem.Miłość może być bezwarunkowa,ale bezwarunkowe nie powinno byc bycie razem.Bo jeśli partner nas krzywdzi i wszystkie próby porozumienia zawodzą to nie ma sensu w tym tkwić,trzeba się ratować.
Ania84 nie zdaje sobie sprawy z tego co ma...nie docenia męża,nie daje nic od siebie.Jakakolwiek jest tego przyczyna krzywdzi czlowieka,z którym sama zdecydowała się być.Jeśli jednak nie rozumie czym jest miłośc i małżeństwo to może to odejście szybko i boleśnie ją tego nauczy...Szkoda tylko jej męża,który nie rozumie co jeszcze mógłby zrobic aby kobieta była z nim szczęśliwa,skoro dał juz z siebie wszystko.

No jeśli to seks jest dla Ciebie najważniejszy to znajdź sobie kochanka. Może Ty robisz coś źle? Spójrz na siebie jaka Ty jesteś. Może Ty się zmieniłaś przez te lata? aga25 nie obchodzi mnie przykład jakiegoś małżeństwa, które rozstało się po 25 bo mogę pokazać mnóstwo przykładów małżeństw, które wytrwały do końca. ania zachowuje się jak egoistka emocjonalna. Spójrzcie na siebie kobiety (zwłaszcza dwie) zarzucacie, że facet zmienił się po kilku latach a co się stało z wami. A i na wszystko zapracowałem sam naukąa rodzice mi tylko stwarzają do niej warunki. I nie patrz tylko na małżeństwa przez biede i nie pisz, że co 5 Polak żyje w biedzie bo to nieprawda. A Ty samanta zmień wiare jeśli nie chcesz być samarytanką.

Ludzie nie skaczmy sobie do oczu z powodu różnicy poglądów.
Oczywiście,że nie wzystko da się przewidzieć w momencie decyzji o byciu razem.Oczywiście,że nigdy nie jest tak,że to jedna strona jest winna jeśli coś się nie układa.Ale przecież żaden człowiek nie zmienia się radykalnie na przestrzeni czasu,jesli małżeństwo to wynik miłości,odpowiedzialności,dojrzałości,to potem jeśli zaczynają się schody,problemy,jakieś wady partnera zaczynają być uciążliwe to nalezy sobie zadać pytanie-co kto robi żle,co można zrobic aby było lepiej,czy to co nam przszkadza jest ważniejsze od tego wszystkiego co partner nam daje?Nie zgadzam się z porównaniem do samarytan w tym miejscu bo związek to nie robienie komukolwiek łaski,że się z nim jest.To nie litość dyktowana brakiem równowagi w uczuciach. Samanta mówisz o codzienności jako o spradzianie dla miłości-jak najbardziej,ale czy to oznacza,że zanim staniemy przed ołtarzem w ogóle nie mamy okazji obserwacji partnera w tej codzienności,nie widzimy cech,które kiedyś mogą byc dla nas problemem?Widzimy ale kochamy więc decydujemy się na bycie z tym człowiekiem,bo wady,które ma nie przekreslają tego wszystkiego co jest dla nas w nim dobre,piekne,pożądane.Więc  w trakcie trwania małżeństwa gdy te wady dają o sobie znać czy pojawiaja się problemy spróbujmy zrobic tak samo-postawmy na szali nasze watpliwości z oczywistymi "plusami" czlowieka,który towarzyszy nam w życiu.Spójrzmy na siebie,nie tylko na to co nie pasuje nam nagle w partnerze.Ze strony męża Ani84 jest chęć zrozumienia jej.To ona mu na to nie pozwala bo sama nie wie o co tak naprawdę jej chodzi.Co dla Was oznacza koniec miłości?Co powoduje,że szukacie szczęścia w innych znajomościach?Brak urozmaicenia w seksie?Pratner nie zawsze czyta nam w myslach,czasem faktycznie trzeba go poprowadzic.Gasnąca fascynacja partnerem?Czy na tym polega zycie z drugim czlowiekiem?A może na bezpieczenstwie,zaufaniu,przyjazni,przywiazaniu...Jesli tylko ta silna początkowa fascynacja jest tym co tylko trzyma przy partnerze to po co w ogóle małżeństwo?Wtedy lepiej pobawić się jakiś czas i powiedzieć-ok,znudzilo mi się,spadaj.I od początku...

Samanta daj spokuj on  i tak nie czyta

Najpierw trzeba wiedzieć czym jest dla nas to szczęście.Bo idealnych ludzi nie ma,fascynacja zawsze mija,a związek to nie tylko raj.Chyba,że raju nie ma w ogóle...

Zgadza się ale czy kobieta która nie chce już dalej się męczyc w zwiąsku musi byc skazana na potępienie dla ciebie czy dla mnie może szczęściem byc rodzina a dla innej kobiety bycie wolnym nie wydaje mi się żeby autorka była złą kobietą bo już nie chce walczyc czy starac się o swoje małżeństwo.
Ma prawo do szczęścia jeśli rozstanie ma jej to zapewnic to dlaczego nie a ponadto czy nie jest egoizmem pozbawic tego faceta normalnego zwiąsku. Każdy z nas ma priorytety i każdy powinien choc raz miec prawo do bycia szczęśliwym. Byc może macie racje że ona nie wie co  traci jednak to jak dla mnie nie jest powód do potępienia a może  jak straci to zrozumie. Mówisz że bycie razem to nie fascynacja sex czy żar tak to trudy codzienności jednak jeżeli nie ma przyjaźni nie ma tematów do rozmów a pozostaje obojętnośc to co wtedy zmuszac się na siłe w imie czego.
Nie każdy może przed ślubem do tego dojrzec i co wtedy może nie przemyślała tego a jeśli tak to czy będzie miała płacic za to aż do śmierci, a zdrugiej strony ja bronie prawa obojga bo ten facet przy niej nie zazna ciepła i co dalej będzie się starał i męczył .

Aga25*
Owszem,jesli brak porozumienia,jeśli mąż staje sie obcą osobą,jeśli traci się poczucie tego co dla nas najważniejsze,to nie ma co się męczyć.Ale to zawsze ma swoja przyczynę i najpierw trzeba sprawdzić czy tej przyczyny nie da się wyeliminować.Problem w tym,że często myli nam się to co najwazniejsze z tym co fascynujące,nowe.

Logika jest w tym Droga Kjersti, że wraz z z wiekiem zmieniamy się pod wpływem upływającego czasu, zdarzeń i ludzi, jacy są wokół nas, a zmienić charakter na siłę to druga sprawa i bardzo trudna.
Poza tym, powiem wam jedno, zniesie się wszystko, jeśli jest miłość, wtedy się walczy, ale jeśli jej nie ma to nic już nie ma sensu.

Samanta
Ale czy to znaczy,że wychodząc za mąż za czlowieka,którego kocham,któremu ufam,którego akceptuje takim jakim jest muszę mieć świadomość,że za ileś lat zmieni się na tyle,że zacznie mnie irytować,że będę miała ochote uciec?Że ja się aż tak zmienię?W takim razie po co w ogóle wiązać się na stałe?...Mam uwierzyć,że ktoś kto zdecydował się być ze mną jak jest dobrze i jak jest źle,zrezygnował z części swojego świata aby stworzyć nowy-nasz wspólny po kilkunastu latach już nie będzie zdolny do współpracy aby naprawic coś co się psuje?
Przecież nie każde małżeństwo musi się skończyć w ten sposób.Ja po prostu myślę,że jeśli charakter partnera idzie z biegiem czasu w tym nieodpowiednim dla nas kierunku to przeslanki tego byly widoczne na samym poczatku,a wtedy takim właśnie się go zaakceptowało i pokochało.Albo umiał on świetnie grać...
Zgadzam się,że bez miłości nie ma juz o co walczyć.Problem tylko w tym,że niektórzy mają mylne wyobrażenie o tym jaka bedzie ich miłość i że może byc czymś innym niz ta początkowa fascynacja.I potem rozczarowanie jest silniejsze niż wszystko inne.