Cierpię przez żonatego faceta :(

Różni są faceci ... jedni ranią kobiety bez skrupułów bo lubią po bzykać po prostu, a drudzy zaś tak samo błądzą jak i My kobiety, gubią się w uczuciach i tyle. I tego gościa nie można w ten sposób oceniać bo nie wiadomo co w nim siedzi! Może sam się zastanawiam nad tym co zrobił i gryzie się z wyrzutami i chciałby coś zrobić a nie potrafi .. nie wiadomo.

Mi się wydaje z relacji "z wakacji", że on to wszystko świetnie rozegrał. Jeden dzień kolanko, potem udo, majteczki, pokazywał się "blisko" z żoną, ale jednocześnie macał po tyłku Sylwię. Poza tym Sylwia chyba napisała, że zawsze była jakaś chemia między nimi, więc to chyba było jednak mało zagubione.
Wydaje mi sie z opisów, że to ma być zwykły romans i jeżeli póki co Sylwia jesteś z tego zadowolona i masz adrenalinę i to czego nie masz u męża, to ok, nie ważne czy to moralne według ludzi czy nie, tylko w zasadzie, nie wiadomo teraz do czego porady szukasz. Masz romans i już. Wyciągaj z niego ile słodkich chwil się da, których fakt nikt CI nie odbierze.

Zgodzę się z tym że nie wiemy co w Nim siedzi - ale patrzę na to z perspektywy mężatki i po prostu zdrady mnie przerażają. Co prawda na dzień dzisiejszy nie mam powodów do obaw co do wierności mojego męża czy swojej ale jak pomyślę co poczują ci zdradzeni to mi się krew gotuje. Nie rozumiem po prostu ludzkiej beztroski, głupoty i egoizmu a mamy tu do czynienia z osobami dorosłymi nie podlotkami - którzy doskonale zdawali sobie sprawę z tego co robią - a teraz Sylwia chce poklasku

Hmm .. no wiesz Ja też bym nie chciała żeby mój facet mnie zdradził, to byłoby dla mnie straszne.
Ale na pewno i Ty zdradziłaś, choćby myślami! Nie wierzę ze nigdy nie pomyślałaś o innym facecie a tym bardziej Twój facet o innej kobiecie. To jest facet i każdy o tym myśli a dla mnie to też jest zdrada.
Sylwia nie oczekiwała oklasków za to co zrobiła, chciała się z nami z tym podzielić, dla niej to było przeżycie piękne... takie chwile rzadko nam sie zdarzają i pamięta się o tym bardzo dobrze. Ja też lubię się dzielić tym co mnie spotka miłego i ciekawego.
A Wy ją nazwałyscie " głupia" " naiwna" " małolata" ... nie ładnie. Dziewczynie odechciało sie pisać na forum i wcale jej sie nie dziwię! Uważam że powinniście ją za to przeprosić ale to WSZYSCY.

No właśnie o to mi chodziło co napisałaś w drugiej części, wolę koleżankę która mi otworzy oczy na faceta, a moim zdaniem z opisów Sylwii ten facet jest zwykłym uwodzicielem i mogę wysuwać takie wnioski, bo wiadomo, że Sylwia nie da rady opisać całej jego osoby, więc wnioskuję z tego co napisała. Nie zrozumiałaś mnie, bo napisałam, że jeśli Sywlia nie kocha męża i jest gotowa na romans to ok, nie napisałam nigdzie, że powinna zostać z mężem, napisałam jedynie, że zdrada jest "zła".

Dla mnie tez byłaby trudna. Jestem i spotkałam "kogoś" i  nawet jak będę w następnych związkach STAŁYCH to też będę spotykać nadal wiele interesujących i szalenie pociągających mężczyzn i co ? I nic, nie po to jestem w S-T-A-Ł-Y-M związku, żeby hasać a jak mnie ciągnie to nie mam problemu bo jestem w stalym zwiazku bo kocham a nie bo wzielam ślub :]
Nie muszę się modlić do Bozi, bo to nie ona za mnie myśli, a jeśli spotkam tak naprawde i mocno się nim odurzę - bede tez miala dylemat ale nie bede taka naiwna, bo w zasadzie o to mi chodzi.

hahahaha - w 100% się zgadzamz tym, że w dzisiejszych czasach oni nie dają rady na raz bzykać dwóch

A tak poważnie  to MOIM ZDANIEM on utrzymuje kontakt z Sylwiąm, bo właśnie:
po 1. zawsze była miedzy nimi chemia - przed wakacjami z tego co Sylwia napisała - też.
po 2.  w wakacje z łatwością TYLKO spróbował dotknąć kolana - spodobało się
po 3. skoro może ją bzyknąć raz to czemu nie może jeszcze raz na jakiś czas ? i to w zasadzie za darmoszkę i jeszcze sobie kulturalnie porozmawiać.

Sylwia, a skoro to są znajomi Wasi i byliście na wakacjach to rozumiem, że nie rozmawiasz ogólnie i nie lubisz bardzo jego żony ?

Z tych moich podpunktów wynika zwyczajny romans - także jak to rozwiążą ? Nijak, dopóki albo ona nie sie porządnie nie zakocha zostawi wszystko i on MOŻE też,
albo
Ona zostawi wszystko a on zostanie z żoną a ona z chwilami, których nikt jej nie odbierze.

Ja też nie przeproszę, ale mogę na pisać Ci Sylwio, że pierwsze Twoje posty próbowałam zrozumieć Twoją sytacje, ale potem odniosłam wrażenie, że piszesz tylko po to żeby zdać relacje i szukasz między komentarzami kogoś takiego jak Rybka kto napisze "jestem z Tobą"

supergirl - zgadzam się z twoim wnioskiem : "Ona zostawi wszystko a on zostanie z żoną a ona z chwilami, których nikt jej nie odbierze." Bo faceci przeważnie tak mają że nie lubią zmian - w domku ciepełko, stabilizacja i jeżeli żona nie dowie się lub wybaczy to on Sylwie zostawi!!!!!!!! A potem przez  jakiś czas będzie grzeczny a potem znajdzie kolejną ofiarę a Sylwia może wtedy napisze na tym forum "Jaka ja byłam głucha i ślepa."
Szkoda że ludzie nie lubią uczyć się na cudzych błędach tylko na swoich

Ja myślę, że dla niektórych akurat pieniądze nie są problemem żadnym i jakoś dziwnie wydaje mi się, że zwyczajnie on ma pieniądze, bo faktycznie jakby nie miał to zabrałby ją do hotelu za 100 zł. Po 2. Jeśli w założeniu ma być to romans a na to się zanosi, to wiesz co ? Na jego miejscu też być dupe zabrała do hotelu w standardzie odpowiadającym moim zarobkom hehe
Więc nie nazwałabym tego staraniem się z jego strony, nooooo może staraniem się o to, żeby ona myślała to co teraz i miała sieczkę w głowie - jak ma

Nie będę już popierać zakochanej_85 i dołączać się znowu do atinasarz, bo mogę tylko i wyłącznie się podpisywać.

Myślę, tylko zakochana_85, że fakt, że jej mąż był jej pierwszym fakt stanowi problem - ale dla właśnie osób niedojrzałych , mnóstwo kobiet znam - choćby mamę własną, których mężowie sa pierwszymi, ja też mam takie obawy bo jestem pierwszą swojego chłopaka i troche to mnie przerażało by właśnie, ale jednak to jest kwestia myślenia i problemem Sylwii jest to co napisałaś "NIE CHCE sobie zdawać sprawy" i... może za szybko wyszła za mąż..nie wiem... jestem od niej o rok młodsza i nie wyszłabym teraz za mąż, co sprawiło, że ona to zrobiła, mając takie myślenie ? Może właśnie to dziecinne myślenie - dozgonna miłość a potem się okazuje , że jednak sorry ale to moj jedyny wiec musze spróbować jeszcze z kimś...

Kurczę za chaotycznie piszę, ale bardzo się ziirytowałam ludzkim egoizmem

No właśnie, dlatego on jej nie potraktował byle jak, bo może liczy na dłuższy romans. 

Rybko28 też najpierw myślałam, ze Sylwia52 chce wsparcia, ale ona chce tylko takiego wsparcia, które potwierdzi, że ona dobrze robi, żadnego innego myślenia do siebie nie dopuszcza. Myślałam, że zakładając temat czuje się zagubiona i chce poznać różne stanowiska na tą sprawę, a nie tylko jedno, chce wiedzieć czy ten facet ma dobre zamiary, o co mu w ogóle chodzi itp., a nie po to, żebyśmy potwierdziły, że dobrze, że zdradzi, bo będzie miała fajne emocje.
Fakt dużo odpowiedzi była krytyczna, ale uważam, że była to dobra krytyka, która miała pokazać, że ten facet wcale nie musi zachowywać się tak dobrze jak ona uważa. Coś jest nie tak skoro facet, dotyka sylwie52 na tych wakacjach, a następnego dnia przytula się z żoną albo dotyka ją w ciemnościach jak szli z jej mężem, zdradza żonę. Skoro tyle dziewczyn napisało, że z jego zachowaniem jest coś nie tak, to może faktycznie jest coś nie tak.
To nie jest tak, że dziewczyny chcą stanąć na przeszkodzie jej szczęściu z tym facetem, tylko po prostu wyczuły te drobne sygnały w jego zachowaniu i może chciały ją przestrzeć, że on nie musi mieć wcale tak dobrych intencji jak ona myśli.
Też mnie przeraża ta naiwność Sylwi52. i do to sprzeczne pisanie, że się w nim nie zakochuje, a jednocześnie dopatruje się uczucia, na co zwróciła uwagę atinasarz:

"Krytyka to nic innego jak opinia drugiej osoby o nas i naszym postępowaniu, odmienna od naszego wyobrażenia o nas samych."        Richard Carlson

Podtrzymuje wszystko co napisałam. Na podstawie kilku postów, które napisała Sylwia uwżam, że jest ograniczona, egoistyczna, postępuje jak głupitka blondyneczka i jej zachowanie jak dla mnie jest płytkie. Gdyby nie to, że nie zdaje sobie sprawy z tego co robi moje zdanie byłoby całkiem inne. A Ty pisząc jej to co by ona chciała usłyszeć, utwierdzasz ją w jej złym postępowaniu, co dla mnie również jest płytkie. Nie jest to żadne ubliżanie tylko moja ocena Was ale tylko na podstawie tego wątku.

Tutaj nikt nikomu nie ubliża, więc wyhamuj.
Piszemy swoje myśli i odczucia, każdy wie co to zdrada i ciekawe czy autorka wątku chciałaby być zdradzana przez męża, chyba nie. Pisze też że nie ma zamiaru się rozwodzić, ale to nieuniknione, mąż ją zostawi jak się dowie. Szkoda że osoby poszkodowane nie wiedzą co dzieje się za ich plecami. Prędzej czy później ktoś będzie cierpiał. Niestety nikt nie będzie pochwalała zachowania autorki, bo zdrada to grzech i ja coś o tym wiem, święta nie jestem. To jest jakaś masakra, nie rozumiem postępowania autorki i tego pochwalania rybki.
Kobieto obudź się, czy chociaż raz pomyślałaś o mężu? Nie szkoda ci go?

Wczoraj spotkałam się z jego żoną. Miała usmiech na twarzy a w oczach dwie duże iskerki gdy mówiła o swoim mężu. Dostałam ogromnych wyrzutów sumienia, przez całą noc nei mogłam spac. Postanowiłam to wszystko zakończyć. Nie chce ranić ani jej ani ich słodkiego chłopczyka. Chociaz pewnie już to zrobiłam Mam nadzieje ze spotka mnie za to wszystko ogromna kara.
A co to mojego "kochanka" to nadal bede go bornić, mam pewnośc w 100% że on nie jest taki jak wy go tutaj przedstawiacie. Pochodzi z bardzo pożądnej rodziny, moge gwarantować że zawsze był wierny żonie, zawsze oddany,ma ogromną firmę w której pracuje połowa naszej wsi, nie pisze tego po to aby sie pochwalić czy tez coś ( za co pewnie zaraz bedę odpowiednie komentarze) ale po to by zauważyć że jednak dla tych paru chwil bardzo dużo ryzykował, praktycznie całe swoje życie. Gdyby mu zależało tylko na seksie to wziął by do tego inną pannę którą by nigdy w zyciu wiecej nie spotkał. Cóż może sie pogubił... niewiem. Ale zapewniał mnie że naprawde nie umiał nad tym zapanowac aby sie ze mna przespac. Wczoraj dzwonił a w słuchawce było słychac głos jego synka. To mnie dopiero dobiło. Czuję się podle. Mam ochotę zniknąć stad i nigdy nie wracać. Zapytał się mnie wczoraj czy tesknie za nim, a ja nie umiałam odpowiedziec ze nie:( On powiedział że przejeżdzał specjalnie obok mojego domu bo myslał że mnie spotka aby chociaz na chwilę mnie zobaczyć... to tak boli Czemu te życie jest takie trudne, czemu nie można raz kogoś pokochac i byc szczesliwym na wieki:(
Rybko jeszcze raz chciałam Ci za wszystko podziekować. Mam wrażenie że tylko ty na tym forum próbujesz i zrozumieć i doradzić, a nie tylko pełnić morały. Masz w sobie definicje prawdziwego życia a nie takiego jak inne które wypowiadają się po to aby przedstawic jak powinno być. Zycie lubi spłatać figle.
Ciesze się z tego że mogłam być chociaz na chwile w jego zyciu. Że byłam chociaż na chwilę tylko jego księżniczką. Niewiem czy dam radę sie powstrzymać gdy bedzie mnie dalej nękał. Ale wierzcie mi ze z wszystkich sił chce to zakończyc. Czuję się jak w ciasnej klatce w której walczę z samą sobą...:(

Z każdym postem zaprzeczasz swoim poprzednim słowom, jednak mam naprawdę ogromną nadzieję, że jednak właśnie ocknęłaś się i zdajesz sobie sprawę, że popełniłaś błąd, nie myśląc o konsekwencjach (zdarza się każdemu - życie) i wyciągnęłaś wnioski i nie popełnisz TEGO SAMEGO błędu drugi raz.

Tu też zaprzeczenie. Najpierw, że się zakochałaś, potem, że my Ci to wmawiamy, a teraz... jak w cytacie... Strasznie jesteś emocjonalnie rozwalona - jestem w stanie to zrozumieć, bo sama "w swojej sprawie" jestem i nie każdy jest pewny co do swoich uczuć, jednak jeśli NAPRAWDĘ przejrzałaś na oczy - nawet nie w kwestii tego mężczyzny, którego tak bronisz, tylko tego, żeby nie niszczyć jego rodziny, to zamknij tę historię, a radzę Ci dobrze zajmij się tym co tu napisałaś o swoim mężu...Napisałaś, że go nie kochasz - a to już stwierdzenie dosyć pewne, a nie zastanawianie się. Zajmij się tym a potem łatwiej chyba będzie Ci podejmować jakiekolwiek dalsze decyzje (tylko oczywiście nie pakuj się ewentualnie jeśli nie kochasz i odejdziesz od męża -  potem w związki z czyimiś mężami:])

Post atinasarz (g. 9:06) chyba pokazuje, że to właśnie jest znajomość "prawdziwego życia" - opcje, które Ci podała są zwyczajnie właśnie RZECZYWISTE I PRAWDZIWE, nie twierdzę, że spontaniczność i "carpe diem" to zła dewiza, ale to nie jest znajomość "prawdziwego życia" to stawianie wszystko na "tu i teraz" i nie patrzenie co może się stać, a jak sama napisałaś - życie lubi płatać figle, więc nikt tu Ci nie pisał "jak powinno być"  - tylko jak może być i jak patrząc realnie na życie - będzie.

bez komentarza

Dziękuję szanownym Paniom. Dowiedziałem się, jak Wy postrzegacie większość mężczyzn.
Było miło poczytać - mówię z ironią.

A moge Cie prosić abys ty sie wypowiedział na ten temat? Chciałabym znać zdanie płci przeciwnej.

Ja uważam że moze i dobrze że Sylwia wpakowała sie w to wszystko i cierpi teraz, bo bedzie miała solidną NAUCZKĘ NA PRZYSZŁOŚĆ I ZOBACZY ZE NIE OPŁACA SIE PAKOWAC W JAKIEŚ UKŁADY NA TLE SEKSUALNYM Z ŻONATYMI CHŁOPAMI!
Żadne rady jej nie pomogły, żadne przestrogi, bo dziewczyna niedoswiadczona w życiu i obcowaniu z facetami, dlatego ciekawosć była silniejsza i ma to co ma! Nie ma to jak dostać w życiu po dupie. To dla niej lekcja na przyszłość, dzieki doswiadczeniom uczymy się wiecej przecież.
Czytajac twoje posty rybka przepraszam ale też nie zgadzam się tu z różnymi stwierdzeniami twoimi, no i w szczególności w tym co napisałaś że człowiek zyje po to aby cierpieć.Co za bzdurne myślenie! Czlowiek żyje żeby zyć i czerpać jak najwiecej radości w życiu a nie cierpieć, a jeśli cierpi to na własne życzenie czasem.
Oczywiście Sylwia ja ci życzę obyś jak najszybciej otrząsnęła się z tego i zrozumiała ten błąd i bezsens tej całej jakże ulotnej namiętności i wyciagnęła wnioski.Następnym razem bedziesz z pewnością wiedziała jak reagować na sliniących się facetów i klepiących cię po dupie, wszak od tego sie zaczyna cała przygoda prawda? Pocieszę cie że też nie raz , ale kilkakrotnie miałam doczynienia z róznymi facetami w kórych byłam ślepo zakochana i cierpiałam, bo pakowalam się w coś co od początku nie miało racji bytu ale musiałam dostać po dupie żeby mieć nauczkę i trzymam sie już z daleka od takich i wogóle od wszelkich romansów, bo mam męża i jest mi dobrze !

To może opowiem o tej swojej wielkiej miłości. Z mężem zaczeliśmy byc ze soba jak miałam 15 lat. Było kolorowo, rózowo ale to chyba normalne w tym wieku. Gdy miałam 18 lat to sie zaręczylismy, ślubu nie planowalismy. Poprostu uznalismy ze mamy czas. Ale po zarecznyach juz nie było tak fajnie jak przed, zaczeły sie kłótnie, nie porozumienia. Pare razy nawet oddałam mu pierscionek z powrotem. Było źle jednak nie chcielismy sie rozejsc na dobre. Cos nas do siebie ciągło, może przyzwyczajenie. Byłam takze jego pierwsza dziewczyna na powaznie. W październiku 2008r strasznie sie pokłóciliśmy i chyba twedy jako pierwszy raz zerwalismy na poważnie. Jednak po jakims czasie on przyjechał do mnie i chciał wszystko naprawić. Było jak na początku, bardzo fajnie, romantycznie. Czułam że zakochuję sie znowu jak nastolatka. Po jakims czasie on powiedział że musimy wziąśc ślub cywilny. Dostawał on wtedy rente rodzinną i zaczął pracę, musiał by na koniec przyszłego roku zapłacic bardzo duzy podatek. Z jednej strony sie ucieszyłam bardzo, w końcu zaczeło sie miedzy nami układać. Ale z drugiej strony obudził sie we mnie rozsądek, pomyslałam sobie że może tylko dlatego sie stara. Wybijał mi to z głowy, zapewniał że mnie kocha i ze to z miłości ten ślub. Ale jeżeli ja nie bede chciała z nim wziasc tego slubu to zapyta jakąś inna koleżankę, bo potrzebuje tego ślubu. Bardzo mnie to zabolało. Ale ze strachu że moge go stracić na zawsze zgodziłam sie. wszystko załatwiliśmy i za miesiąc mielismy sie pobrac. On szczególnej wagi do przygotowań nie przykładał. Traktował to jak zwykły dzień. Ja w dzień przed slubem wyłam jak bóbr do poduszki. Zamiast sie cieszyć płakałam. Nie wiedziałam czemu, łzy same cisły mi sie do oczu. na drugi dzien wszyscy widzieli moje opuchniete oczy tylko nie Dawid. Po slubie zamieszkalismy razem, zaczelismy urządzać wspólne gniazdko. Było fajnie, jednak w duzo kwestiach sie nie zgadzaliśmy. Wydawało mi sie wtedy ze to zawsze sa nie porozumienia w wyborze koloru scian czy tez kafelek. Po miesiacu od ślubu była pierwsza poważna kłótnia. Wtedy mnie po raz pierwszy uderzył w twarz. Bolało bardzo, serce rozrywało mi na miliony kawałków. Z początku nie przejmował sie tym za bardzo, dopiero po jakis czasie przepraszał, sugerował jeszcze ze to moja wina ze zasłuzyłam sobie na to. Powiedziałm mu wtedy że mu tego nigdy nie wybaczę ale postaram sie zapomnieć. Jednak po niecałych dwóch miesiącach historia sie powtórzyła. Znowu sie kłócilismy i uderzył mnie drugi raz, zrobił to z taką złością że po uderzeniu popchnął mnie na podłogę, przewróciłam się. Powiedziałam mu wtedy że mu tego ani nie zapomne ani nie wybacze ale daje mu ostatnia szansę. Póki co wiecej się to nie powtórzyło, ale we mnie juz cos pękło. Już nigdy nie było tak samo jak przedtem. Bałam sie go. Przestałam sie starać aby było dobrze, ale widac było że on zaczął byc milszy. Mnie to było obojetne, nie umiałam sie przełamac aby móc mu znowu zaufac. Juz wtedy pojawił sie D( niby kochanek). On był zawsze taki szarmancki wobec kobiet, uprzejmy. To mi sie w nim najbardziej podobało. Zawsze gdy z nim przebywałam to czułam sie bezpieczna, było zawsze miło. Ale to wtedy był tylko kolega. A raczej znajomy rodziny. On do mnie chyba juz wtedy czuł jakiś pociąg, gdzie tylko sie spotkaliśmy chciał byc blisko mnie. W tym roku wzieliśmy z mężem ślub koscielny. Czy był to szczesliwy dzien? może i tak, miałam usmiech na twarzy. Ale ślub ten był tylko ze względu na dziadków, rodziców... ciągle nas męczyli że to tak nie wypada, że ludzie gadają. Pomyslałam sobie a co mi tam, w koncu co za różnica czy koscielny czy cywilny. Miesiąc przed naszym koscielnym ślubem był slub kuzynki męża i na weselu był również D. Ciągle gadaliśmy ze sobą, tańczylismy, flirtowaliśmy. Po tym weselu nawet zadzwonił pare razy ale myslałam że traktuje to jak zwykłe koleżeństwo. A to chyba wszystko juz wtedy sie zaczeło a reszta opowiesci juz znacie. Mam nadzieję że nikogo nie zanudziłam i że chociaż teraz spojrzycie na mnie z trochę innej strony niż jak na tania dzi***.

Może piszesz tak o mężu bo chcesz w jakiś sposób się wybronić? Może i się mylę, jeśli tak to powinnaś odejść i zacząć od nowa, bez kochanków i zajętych mężczyzn.

Może i to była głupota, niewiem. Ale pierwszy raz w życiu czułam się w jego ramionach naprawdę bezpieczna. Pierwszy raz wiedziałam że nie grozi mi żadna krzywda od faceta. Czułam się cholernie szcześliwa i było mi naprawde przyjemnie. Ten seks to nie był seks który dawał mu ogromną przyjemność. On nie myslał wtedy tylko osobie. Chciał aby mi było dobrze, nic od mnie nie wymagał. Był tak wyrozumiały jak jeszcze nigdy mąż dla mnie nie był. Robił wszystko by było mi wygodnie i przyjemnie, całował, piescił, gdyby mnie serio pragnął tylko do seksu to chciałby jak najbardziej zadowolic siebie, poeksperymentowac. Ale piszę juz o tym wszytskim w czasie przeszłym. Postanawiam to zakończyć. A co on? Znowu mam powody do tego aby go wybronić przed tym co o nim pisałyście. Dzwoni nadal, można powiedzieć że prawie codziennie. Gadamy długo. Ale wcale mnie nie podrywa. Nie słodzi. Jest po porostu miło. Gadamy o wszystkim, zwierzamy sie z swoich problemów, opowiadamy jak minął dzień. I ja wcale nie powiedziałam mu że sie wiecej nie spotkamy, zachowuje sie tak sam od siebie. W głebi serca trochę mi smutno że juz nie proponuje spotkania, ale to ułatwia mi sprawę. Mam w nim ogromne wsparcie, cieszy mnie jego głos w słuchawce ale już nie przechodzą mnie te dreszcze co wtedy. Niewiem może sie jeszcze pojawią, może nie...Ale czuję w nim przyjaciela.
Co do mojej histori na temat małżeństwa to piszę prawdę, ale jak nie chcecie wierzyć to trudno. I tak już czuję sie na tym forum jak ostatnia głupia naiwna dz***a. A w dodatku jeszcze dochodzi teraz kłamczucha. Nie obrażam sie za to, dziekuje ze mimo wszystko chciałyscie wyrazic swoją opinię na ten temat Pozdrawiam Was serdecznie i życze miłego dnia :*

To znowu ja... Nie bede pisac ze nie moge sobie poradzic, bo jakos sobie radzę. Ale odnoszę wrażenie że moje ciało "wariuje"...:/ Powiedzcie mi czemu tak sie dzieje że gdy teraz kocham się z mężem łzy cisną mi sie do oczu? Mam z tego przyjemność a mimo wszystko nie umię opanować płaczu. Gdy jest juz po seksie to łzy płyna mi po policzkach strumieniami. Czemu tak sie dzieje? Czy to są wyrzuty sumienia czy może tez to że pragnela bym kogos innego w miejscu męża? Nie moge sobie odpowiedziec na to pytanie:( W ogole drażni mnie ostatnio gdy mąż chce mnie przytulić czy też pocałować. Staram sie już w ogole nie mysleć o "kochanku" a mimo wszytsko moja dusza płata takie figle. Powiedzcie mi co sie zemna dzieje....?:(

A możesz mi opowiedziec o tym wszystkim? jezeli nie to ok, zrozumie.

Porozmawialiśmy ostatnio szczerze... Powiedział że strasznie gryzą go wyrzuty sumienia ale tez nie umi zapanować nad tym aby mnie miec do siebie znowu...żeby sie poprztulać jak to nazwał. Dziewczyny co ja mam robic:( Ciągle o nim myślę, nie potrafię zapomnieć o tym co było miedzy nami. Tak bym chciała znowu poczuć jego usta, oddech... O co mu tak naprawdę chodzi? Myslałam że juz mu wszystko przeszło bo rozmawialismy normalnie za kazdym razem, a teraz znowu mówi takie rzeczy. Walczyć dalej ze sobą czy dać sie znowu porwać chwili wiem że bedę cierpieć i wtedy jak nie pozwolę na spotkanie i wtedy gdy znowu popłyniemy...

Kochane to znowu ja:( Niewiem czy serio pojawił się problem czy to tylko w mojej głowie, ale poprosiłabym Was znowu o pomoc i wyrażenie własnego zdania. Otóż w piatek wyjeżdzamy znowu razem na weekend do Zakopanego:/ Pomysł pojawił się mojemu mężowi i zaczał się umawiac z znajomym gdy "kochanek" sie dowiedział że jedziemy to zaczął proponować że on też pojedzie razem z żoną. Myslałam że padnę gdy to usyłyszałam. I tu pojawia się mój problem gdyż uważam że powinien się mnei zapytac czy ja chcę aby on tez tam jechał, nie uwazacie tak? Całymi siłami próbuję o nim zapomnieć i odnowić swoje małżeństwo a on znowu próbuje namieszac. Boję się że po całym tym weekendzie znowu wszystko do mnie wróci to co do niego czułam (czuję, sama niewiem). Powiedzcie co mam zrobic:( Próbowałam już męza przekonać abysmy jednak nie pojechali ale on sie uparł a kochanek jeszcze bardziej. Moim zdaniem to chora sytuacja i uwazam ze nie potrzebnie prowkować. Czy myslicie że ja przesadzam? O co mu może znowu chodzić? Czy on sie w ogole nie przejmuje że ja tam będę? Czy jego to nie rusza że jedzie z żoną i kochanką na weekend. Jestem na niego aż zła....Jak mam sie zachowywac na tym weekendzie? pomóżcie:(

Proponuję nie udzielać więcej rad. Bo jak widać to wszystko jest bezskuteczne.

Jeśli to koniec, to dlaczego tak to znowu wszystko przeżywasz i roztrząsasz? Skoro dla Ciebie już nic to nie znaczy, to olej faceta, jedź na urlop i śmiej się mu prosto w twarz. Oczywiście wtulona w męża:) Tylko czy to na pewno już przeszłość? Sama sobie odpowiedz

atinasarz ma rację. Generalnie, po lekturze tego forum, szczególnie w dziale 'Zdrada' dochodzę do wniosku, że większość problemów rodzi się z GŁUPOTY.
Czasami czytam niektóre posty, nie wierzę, czytam, znowu nie wierzę, i tylko ciśnie mi się, żeby napisać: znam źródło Twojego problemu- jesteś głupia. Zrób coś z tym, a wtedy Twoje problemy znikną!

Sylwio, zdradziłaś. Zdrada to największe świństwo, jakie można wyrządzić innemu człowiekowi, i nie powinno się tego robić nawet jeśli się go nie kocha. Uważam, że każdy sam układa swoje życie. I SAMA JESTEŚ SOBIE WINNA, że jesteś w takiej, a nie innej sytuacji. Zdradziłaś, i poniesiesz konsekwencje w swoim czasie. Wszyscy tutaj pisali Ci, że zdrada jest zła, a zło wraca do człowieka, i jak wyżej napisałam- dostaniesz za to po dupie.

Choćbyś nie wiem jak nieszczęśliwa była, nie usprawiedliwię Cię. Dałaś się zapędzić w kozi róg przez złego i głupiego męża? Pozwoliłaś mu na to, wyznaczając granice dopuszczalnych zachowań. I znowu sama jesteś sobie winna. Trzeba było uciekać, kiedy był na to czas.

Chcesz wsparcia? Ode mnie, i od każdej dojrzałej, rozsądnej i moralnie ułożonej dziewczyny, go nie dostaniesz. Miłością zła i głupoty nie usprawiedliwisz.

a ja napiszę co myślę o Tobie ogólnie po przeczytaniu wszystkiego po kolei. przemyśl to

jesteś jak struś. bo struś chowa głowę w piasek jak tylko pojawią się problemy. Jak miałaś chłopaka będąc nastolatką i sporo z nim problemów, to próby uporania się z tym doprowadziły Cie paradoksalnie do ołtarza z raczej niechcianym mężczyzną. Zgodziłaś się na małżeństwo z lęku, nie zastanawiając się nad tym, jaką odpowiedzialność na siebie przyjmujesz. Szczerze mówiąc niewiele pewnie myślałaś o przyszłości. Raczej myślałaś, że życie cudownie się odmieni po ślubie. Szybko rzeczywistość Cię przerosła, ale nadal nie stanęłaś z problemem twarzą w twarz. Znowu uciekłaś przed samą sobą - tym razem w zauroczenie starszym kolegą. I sytuację sama sobie tylko bardziej pogmatwałaś.

Taka jest kolej rzeczy, że życie stawia przed nami wyzwania po to, żebyśmy przez nie przebrnęli, albo chowali głowę w piach. Żeby przebrnąć - trzeba siły wewnętrznej i dążyć do przodu w zgodzie z samym sobą i tak, żeby dookoła nie krzywdzić. To jest często bardzo trudne, tym trudniejsze im bardziej się wcześniej znieczulaliśmy pozorami szczęścia. Chowanie głowy w piach (tutaj: wejście w romans) jest na pozór łatwiejszą drogą. Jest jak narkotyk, który znieczula przez chwilę. A i tak rzeczywistość jest taka, że małżeństwo Twoje to fikcja a Ty nie wiesz jak się zabrać za swoje życie i je uporządkować, tak żeby być szczęśliwą kobietą.

Wiem, że przed Tobą sporo pracy nad sobą, żeby nie czuć tego ssania wewnątrz - które kończy się tym, że poszukujesz szczęścia w ramionach nieodpowiednich facetów. Wiele kobiet jednak pracować nad sobą nie chce. Wolą znieczulać się pozorami tego, że jakiś książę uratuje je przed nimi samymi.

Życzę Ci powodzenia w poszukiwaniu samej siebie i pozdrawiam.

Cholernie tesknisz za jego dotykiem, czy za dotykiem po prostu??? Kazdy z nas nudzi sie z czasem seksem z ta sama osoba, dlatego nie bede Ci opowiadac bzdetow o malzenstwie, i o tym jak to powinnas myslec o mezu etc. bo skoro nie myslisz to tutaj jest pies pogrzebany i tam powinnas kopac, moim zdaniem przynajmniej. Ten facet, ktory Cie kreci jest przykro stwierdzic zwykla swinia natomiast...musi wiedziec, ze Cie kreci dlatego ryzykuje takie gierki w obecnosci obojga Waszych malzonkow a to jest straszne!
Powiem Ci co powiedzial mi kolega, koles ryzykuje bezmyslnie tylko latwy kasek, jak mu sie laska faktycznie podoba to sprawa jest dla niego bardziej skomplikowana...zastanow sie nad tym, poza tym seks dla faceta poczatkowo nie ma nic wspolnego z uczuciem, oni maja osobna czesc mozgu odpowiedzialna za to. Poza tym jezeli on tak ryzykuje w obecnosci zony, to wyobraz sobie jak ryzykuje, kiedy jest bez niej i ile takich lasek jak Ty juz zaliczyl?? Oczywiscie wiem, jak trudno Ci zrezygnowac, otworzyl dla Ciebie drzwi do swiata, ktory dawno zostawilas za soba i przypomnial jak w nim fantastycznie! Oczywiscie, ze trudno bedzie je zamknac...ja sam mam podobny problem szczerze mowiac, dlatego doskonale Cie rozumiem, ale zastanow sie nad tym...masz bardzo wiele do stracenia, a naprawde nic do zyskania. Nawet jesli zaczelibyscie sypiac ze soba w tajemnicy ilez mogloby to potrwac zanim i TY mu sie znudzisz. To oczywiscie Twoj wybor, ale dla mnie to moze sie skonczyc TYLKO I WYLACZNIE KATASTROFA.

POWODZENIA

hej,sylwia-52
czytam te wszystkie wypowiedzi,mogę tylko stwierdzić że znalazłam tylko jedną życzliwa duszyczke ,która nie sączyła w twoja stronę jadu.postaram sie wypowiedzieć,w sposób ogólny opisujac siebie,jestem zdradzoną,żoną,przez ostatni rok wycierpiałam dużo,przez 10 latb wchodziłam mu w dupę,obiadki ,pranie,sprzatanie,sex na zawołanie,dosłownie miód,malina,i tak mimo wszystko znalazła się taka zaraza,która wyostrzyła sobie ząbki,na mojego męża,też mężatka,na potrzątku była tylko przyjażń,jasne,w która nigdy nie wierzyłam,zwierzanie się sobie,obgadywanie nas jacy to ja i jej mąż jesteśmy straszni i ich nie rozumiemy,szłam z nim do łóżka bo myślałam że w ten sposób,go zatrzymam,gówno,wkurwiłam się poznałam faceta,postanowiłam ukręcić mężusiowi śrubkę,poszłam do tamtego na noc,był po rozwodzie z góry mówię,myślałam że sobie ułożę tam życie,skrzywdził mnie i moją córcię,choc jego została zabita przez autobus,obiecywał złote góry i jak myślałam że jestem w ciąży,to nagle się odkochał,kolejna porażka,teraz jestem sama skupiłam się na córce,mam w dupie resztę,nie oceniam cię,nie wiem co ja bym zrobiła,ale pamiętaj że,u was to tylko jest namiętnośc,a ja jako zdradzona zona mogę ci powiedziec że ta suka która mi to zrobiła zniszczyła mi życie,zabrała wszystko co budowałam przez 10 lat,teraz mieszkaja razem i się męzcą ,bo ta ala miłość się wypaliła,oboje zostali ukarani,pozdrawiam.

bursztynek82-21

Zauważ, że jeden Twój post przeczy drugiemu!
W jednym poście piszesz, że jakaś suka zniszczyła Ci życie...

A w drugim wkurzasz się, że wszyscy obwiniają kochanki.........