Znajomość z aplikacji randkowej - Netkobiety.pl

Spotkanie było i ma być kolejne. Kto wie, co z tego wyjdzie, życzę powodzenia w każdym razie.

Niemniej jednak widać w dyskusji, że wśród Pań można wyróżnić dwa obozy:

- pierwszy, gdzie wszystkie chwyty są dozwolone, aby faceta zbadać i przetestować, uciekając się niestety za często do generalizowania i wpadania w schematy, jeśli coś pójdzie niezgodnie z założeniem

- drugi, w którym dziewczyna traktuje faceta z szacunkiem a przynajmniej widzi w nim kogoś równego sobie, kto także ma swoje życie a przede wszystkim JEST w stanie zaakceptować bez szemrania czy uprzedzeń odmowę(rezygnację) drugiej strony. Szczególnie zaś powstrzymanie się od tworzenia w głowie różnych fantazyjnych scenariuszy, najczęściej przedstawiających faceta w złym świetle.

Osobiście, jak słyszę słowo "testowanie" w odniesieniu do kontaktów damsko-męskich, to dostaję drgawek*. Nie wiem, ile rozsądnych facetów świadomie wchodzi w takie sidła. Jeśli zaś kobieta stosuje to nagminnie i w wyszukany sposób, to się jej dziękuje za towarzystwo. Nie lubię uczestniczyć w cyrku, gdzie próbuje się ze mnie robić pajaca, sprawdzając niby "mój poziom zaangażowania". Jak nie jestem traktowany poważnie, to niestety się pożegnamy. Testować się można w piaskownicy albo w gimnazjum.

Całe szczęście, w tym wątku, trafiły się Panie wyznające zasadę nr 2.

*dotyczy również "testowania" kobiet przez facetów, jeśli męska populacja też je stosuje.

To są pułapki internetu, te testy, założenia, że ma być tak tak i tak. Cud, że ludzie 50 i 100 lat temu jakoś sie dobierali w pary nie mając pod ręką apek randkowych, Tik Toków i forów.

Od nadmiaru takich informacji głupieją obydwie płcie. Rób, tak, wyglądaj tak, red flagi, jakieś skale, porównania, złote zasady. Ale to zrozumiałe, ktoś na tym zarabia a reszta automatycznie  powiela informacje.

Przytoczyłaś ciekawe porównanie. Co innego , jak ktoś testuje w stylu: odmówię mu, niech się lepiej postara i potrzymam Go w niepewności - bo to trzeba być niespełna rozumu, aby coś takiego robić. Ale już "testowanie" w trakcie spotkań  typu, kawiarnia, facet wydziera się na kelnera, który niechcący rozlał wodę - to już jest swego rodzaju test, jak już ktoś chce to tak nazywać tylko, ze to się dzieje naturalnie, takie ocenianie zachowania.

Zbyt wiele gdybania i założeń prowadzi do nikąd.

A teraz się nagle nie męczą? Ile małżeństw męczy się razem nadal, bo dzieci, albo jeszcze lepiej, kredyty?
Albo jeszcze lepiej, jej on nie odpowiada do końca, ale jest z nim, bo lepszy taki niż żaden, albo jemu nie odpowiada ona, ale jeszcze nie jest tak źle, więc nie odchodzi.
Albo trwają latami w związkach, które są nieformalne, ona by chciała może i już ślubu i dzieci, on uważa, ze dobrze jest jak jest, po czym okazuje się, ze to był związek na przeczekanie, bo nowej kobiecie, którą nagle poznaje, w przeciągu kolejnego roku się oświadcza.
Dużo małżeństw się rozwodzi, dużo jest też takich, żyjących w stagnacji obok siebie latami. Mało masz taki  wątków na forum?
Jedynie co dobre, że w dzisiejszych czasach rozwody nie stanowią już powodów do wstydu.

Ooo właśnie, Złoto idealnie to rozróżniła: Więc niedopuszczalny jest sposób nr 1. Jeśli da się to wyczuć, to już się relacji nie uratuje ani nie zbuduje. To jest dokładni to, co nazywam robieniem pajaca z drugiej osoby.

Czyli, jeśli potencjalnemu wybrankowi zadam pytania, typu: "Jakie masz plany na przyszłość? Jak zakończył się twój ostatni związek? Co myślisz o...?" - to już jest wykalkulowane i można uznać, że go testuję? To coś złego?

Jak robisz komuś sprawdzian, to pod klucz, więc testujesz. Jak zadajesz otwarte pytania, bez określenia jaka odpowiedź jest poprawna, bo chcesz się dowiedzieć kto coś myśli to jest normalna rozmowa

No widzisz, liczyłaś. Ale czy chociaż przez chwilę czułaś że twoje potrzeby są spełniane? Albo chociaż zastanowiłaś się jakie są twoje potrzeby w zwiazku? Albo czy on ci dał w jakikolwiek sposób odczuć że ty i on macie dobre perspektywy na założenie rodziny? Raczej nie sądze że cię zwodził i tworzył takie pozory. Pewnie od początku był letni, ale ty już weszłaś w tryb realizacji swojego planu i olałaś że nie czujesz tego co mówszi że chcesz czuć.

W potrzebie założenia rodziny nie ma nic złego. Życze ci szczęścia i miłości. I mimo wszystko zaprzestania kalkulacji i posłuchania swoich własnych uczuć. A masz poczucie że chcesz zasłożyć rodzinę, miec stabilny i rokujący związek.

Jako psycholog z damskiego forum dla emerytek zdradze ci, że żaden facet bez chemii nie bedzie miał motywacji żeby budować z tobą związek który da ci stabilizacje i partnerstwo.

Czasem randkowanie faktycznie chyba przybiera formę rozmowy kwalifikacyjnej, mało fajne, aczkolwiek, jestem w stanie zrozumieć, że ludzie nie chcąc tracić czasu wpadają w taki formalizm (zwłaszcza jak długo kogoś szukają). Wyobraź sobie, że wchodzisz w związek z kimś kto ma kompletnie inny pomysł na przyszłość niż Ty i dowiadujesz się dopiero po jakimś czasie, jak już zaangażujesz w to swoje uczucia i czas - myślę, że lepiej takie kwestie wyjaśnić na początku, ale z szacunkiem i bez "zastawiania pułapek", czy właśnie robienia tych sławetnych shit-testów.

Czułbym się mocno niezręcznie, jeśli już dosłownie na samiuśkim początku, w trakcie miłej rozmowy, usłyszałbym takie pytania. Nie widzę powodu, żeby to ukrywać, ale to i tak wyjdzie, w jakichś tam sytuacjach pobocznych. Ludzie mają prawo mieć oczekiwania, ale druga strona może też odczuwać presję i nawet, jeśli sama chce się ustatkować, to proces może przebiegać wolniej. Jak z tym przykładem w sąsiednim wątku, gdzie niby partnerzy ze sobą zamieszkali po miesiącu(!) znajomości a zaręczyny odbyły się po ilu, 5 miesiącach bycia razem?
Szanujmy się dziewczyny, kto po tak krótkim okresie może być pewnym drugiej osoby? Dwoje ludzi zaczyna się spotykać, spędzają miło czas, cieszą się chwilą i nagle padają pytania o plany na kolejne lata życia? Może rozbija się tutaj o jakąś indywidualną wrażliwość na "odpytywanie". Jeśli ktoś się tak poczuje, jakby był rzeczywiście na rozmowie kwalifikacyjnej, to może się to szybko skończyć.

Autorko, czy byli inni kandydaci by stworzyć z tobą związek? Czy był tylko ten zdradzacz i teraz dawny kolega? Tak z ciekawości pytam.

Nie chodzi o to, by dzięki tym pytaniom przyspieszyć proces budowania relacji, a o to, by szybciej odsiać tych nieodpowiednich.
W pytaniu o plany na przyszłość, miałam na myśli raczej indywidualne plany tej osoby, czego ona by chciała ogólnie od życia, gdzie siebie widzi za X lat, a nie te wspólne.

Teoretycznie tak powinno być, chociaż poczucie szczęścia jest subiektywne. Perspektywa tamtych ludzi była inna, niż nasza obecnie. Zresztą, jeśli nie jest się świadomym, że może być inaczej, że to jest możliwe, to w ogóle nie bierze się tego pod uwagę.

Otóż właśnie!
Osobiście, jeśli mowa o samiuśkim początku, to u mnie byłoby to raczej liczone w tygodniach znajomości. Zależy też ile się o sobie ludzie dowiedzą pisząc np. na portalu albo komunikatorze. Chociaż tam akurat rzadko kiedy wszystko jest pisane szczerze. Jeśli jednak słyszę pytania o małżeństwo czy dzieci podczas kilku PIERWSZYCH spotkań na żywo, to zacząłbym się niepokoić. Palny zawodowe czy życie może niby być określone, ale czasami też ludziom przychodzą różne pomysły do głowy. Co do dzieci, to akurat ja np. nie zamierzam i pewnie teraz, gdybym zakładał profil na portalu, to bym to uwzględnił. Pytanie czy taka kobieta potraktowałaby to poważnie czy może uznałaby, że "ze mną się zdecyduje na pewno!" i będzie mnie próbowała nakłonić do zmiany zdania. Pewne kwestie pozostaną zero-jedynkowe i nic na to nie poradzimy

Właśnie bimbałki miałam na myśli, ale dziewczyna zielona, więc nie mogłam tak prosto z mostu

Bimbałki… dla twojej wiadomości, nie każdy facet leci na obwisłe cyce, pewnie jesteś utyta baba i sama takie masz, więc współczuję. A zatem pokazuj te swoje obwislaki innym, who cares

Obwiślaki, których nikt nie będzie chciał. Jej jędrnego biustu już teraz nikt nie chce.

Wyszło szydło z worka. Jaka złośliwa i zakompleksiona baba

Też uważam że to chore. Normalni kulturalni ludzie powinni spotkać się na płaszczyźnie wzajemnego szacunku, chemii i zainteresowania. A nie jakieś szachy dla ubogich i kalkulacje w Red flagi, kto pierwszy do kogo zadzwni, kto ile jest komu winien,kobiecie nie wypada tego a facetowi tamtego. Tu laska kalkulowała i dobijając do 30 nawet nie wie co to jest chemia i jak gadać z kolesiami. Przykre.

To były tylko luźne rozważania na ten temat, żadne wybielanie.

No i świetnie, o to chodzi, "śmieci same by się wyniosły". Choć też ludzie różnie rozumieją przywołany "sam początek".

Niee, to widać właśnie, że ktoś kłamie. Albo po prostu bardzo źle mówi o ex. Z tego już wiele można wyciągnąć informacji.

Niekoniecznie tak to wygląda. Nierzadko okazuje się, że ktoś nie jest jeszcze gotowy na kolejną relację, że te sprawy - z różnych powodów - nie zostały jeszcze zamknięte.

Dokładnie. Na tym to polega, na obserwowaniu reakcji i na czytaniu między wierszami.

Niestety "testowanie" jest bardzo rozpowszechniane.
Ja akurat nazywam to "gierkami".
Nie wiem czy czytałeś osławioną książkę "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy". No i tam własnie jest masa porad co do gierek. Np. "udawaj że zapomniałaś jak on ma na imię", "zaproś go na kolację ale podaj mrożonkę z mikrofalówki, żeby nie myślał że będziesz przy nim skakać", itd.
Ale mężczyźni też są uczeni gierek. Np. że nie wolno mu zadzwonić do kobiety po spotkaniu, tylko 2 dni później, żeby nie myślała że jest cipą.
Większość porad z kursów uwodzenia dla mężczyzn też opiera się na gierkach.

Więc chyba to działa.
Nie wiem, bo ja znalazłam męża w inny sposób. Powiedział że nigdy nie robiłam testów, gierek, jasno pokazywałam że mi zależy, i dlatego mnie wybrał.

jeszcze nie rozgryzłem, którą mirabelką jesteś

Nikt nie każe Ci latać za facetami, ale też wszyscy faceci nie będą latać za Tobą.

Człowiek znający swoją wartość chce poważnego traktowania, i tak będzie traktować potencjalnych partnerów. Na tym polega partnerstwo i równość w związku. Każdy też obawia się przerośniętego EGO jak i desperacji. Trzeba się wpisać w normalność by stworzyć związek z normalnym, wartościowym człowiekiem.

Dla mnie gierki to ubliżanie cudzej inteligencji. Raz ktoś może dać się nabrać, bo z początku człowiek daje każdemu czystą kartę i jakiś margines zaufania. Gdy ktoś je utraci jest po zabawie. Gracz staje się niewiarygodny, niegodny zaufania, a z tego typu człowiekiem nie można zbudować stabilnego i dobrego związku. Szkoda czasu i życia na  gracza.
Gierkami wypstrykasz sobie wszystkie warte zachodu osoby, a potem będziesz utwierdzać się w przekonaniu, że nie ma na świecie porządnych facetów. Otóż są, jest ich całkiem sporo, tylko oni nie będą pozwalać robić z siebie idiotów czy pantoflarzy.

...

Mnie w tym bawi odwrócenie ról. Jest mem / obserwacja społeczna / whatever, że na Tinderach i innych kobiety robią się na księżniczki, randkują codziennie z innym, robią plebiscyty drogą eliminacji z 20 do 50 facetów jednocześnie itd. Innymi słowy: facet randkujący z tinderówką MA GWARANCJĘ że NIE JEST JEDYNYM i zaraz po miłej kolacji z nim ona pójdzie się przespać z następnym numerkiem z listy. Kobiety to podobno traktują totalnie niezobowiązująco i oczywiscie to one zadecydują, kiedy zacznie być zobowiązująco (Czyli wtedy, kiedy z kimś się zajdzie w ciążę, wtedy trzeba szybko znaleźć innego jelenia, żeby mu wmówić, że to z nim). Jest randkowanie restauracyjne, czyli kobiety traktujące randki z tindera jak stołówkę (facet zapłaci) bez seksu później (bo przecież ona nie jest dziwką). Są kobiety spotykające się z 5 facetami jednocześnie, z czego nikt nie wie o pozostałych, a ona uważa się za wolną / nie w związku / to skomplikowane. Temat rzeka.

A tu autorka wyrywa włosy z głowy, że o zgrozo! może nie być JEDYNĄ tinderówką z którą spotyka się schlebiający jej zainteresowaniem facet. Znaczy, to jest Tinder, czego się spodziewała?