Czy znajomość budowana na kłamstwie ma przyszłość?

Kwai napisał/a:

Priscilla napisał/a:

To nie wygląda nawet jak namiastka związku, ale jak zwykły układ, w którym to on ustala warunki, a Ty albo możesz się dostosować, albo sama zobaczysz jak szybko z Ciebie zrezygnuje.

Edycja:
Ile razy Ty już do niego leciałaś na jego zerowe przyloty do Lublina?
Jeśli on tak dużo pracuje, to jak już przylecisz, to ma dla Ciebie tyle czasu, ile zechcesz? Co wtedy robicie?

Ja byłam u niego około 6 razy.
Jak jestem u niego to cały czas spędzamy razem. Raz było tak, że musiał iść do pracy na godzinę, ale wziął mnie ze sobą. Raz byliśmy właśnie na ślubie jego kolegi z pracy, raz byliśmy w tej nieszczęsnej Austrii, dwa razy na wycieczce objazdowej po mieście. Ogólnie jak ma wolny czasz to jest cudownym człowiekiem.

Czymś musi przykryć pracoholizm, z czego nie zdajesz sobie sprawy, jakie to może być męczące. Wszystko będzie musiało być pod niego. Tak naprawdę to go nie znasz, weź urlop i pobądź u niego tydzień czy dwa, zobaczysz jak będziesz się czuła.

Po drugie dysproporcja materialna raczej nie da Ci spać spokojnie.
A czy on mówi o uczuciach?

Nie wiem jak było u Ciebie,  ale moi rodzice że sobą rozmawiali i nigdy w życiu nie słyszałam by ojciec podniósł głos na matkę.
Wiem jakie mają małżeństwo bo obserwuje to od środka.
Nigdy też Mama nie tupała nozkami, nie podbiosla głosu na niego.
A płaczów i narzekań na mężów to się nasluchalam od ciotek,  co waliły mężów ścierkami po głowie i przychodziły di mojego ojca po pomoc, by ich ustawiał.
Uważam że Matka nie była słaba
Była delikatna, ale silna i wiele rzeczy było po jej myśli. Może po prostu się dobrali.

Priscilla napisał/a:

... na co powinna zwracać uwagę i jak ustawić sobie tę relację.

Z tym, że tu już wiadomo, kto ustawia relację, a kto się podporządkowuje.

Każdy wie, że bywa różnie w związkach, nie da się przenieść jakiegoś przykładu na inny.

Przez różowe okulary gorzej widać
Po drugie nie zdajemy sobie sprawy ze wspólnego życia, dopóki nie doświadczymy, a jak już są takie różnice i problemy na początku, to dobrze nie wróży.

Trochę czasu że sobą spędzili, więc na pewno było.wiele sytuacji gdy Autorka mogła zauważyć,  jak On się zachowuje w trudnej sytuacji,  gdy cos idzie nie po jego myśli.
Poza tym przyjeżdżaniem do niej.
Jak wygląda xhociazby ustalanie planu dnia na wycieczce, czy inne rzeczy.
Na ile się interesuje jej życiem.
Czy poruszane problemy, oprócz tego że nie ma czasu czy nie chce odwiedzić jej w domu, są dla niego przedmiotem rozważań późniejszych.
I czy o tym rozmawiają.
Nie wiemy autorko- to Twój pierwszy związek?
Jego na pewno nie. Kazdy ma swoje triggery.
Chociaż podobne zachowania u partnerów mogą co innego oznaczać i niekoniecznie tj samo u każdego mężczyzny czy kobiety.
W całej tej historii nie rozumiem, dlaczego On nie jest ciekaw miejsca życia autorki.
Był kiedyś na poludniu Polski w ogóle, zna jakieś miasta?
A może ma jakieś nieprzyjemne doświadczenie z Lublinem właśnie czy skojarzenia?

W prozę życia wpisane są rozczarowania, nie da się wszystkiego przewidzieć, często tacy cukierkowi najbardziej rozczarowywują.

Nie mówię, że tu tak będzie, ale zachowanie tego faceta to standard przy takiej relacji na odległość, skoro chce mieć kobietę mimo, że nie może jej poświęcić wiele uwagi, bo praca najważniejsza, to czymś trzeba ująć.
On nawet nie chce za bardzo się przywiązywać, bo wie, za mało która da radę z nim być.
Dlatego szkoda mu czasu na przyjazd do autorki, bo to czas zmarnowany
Kwai jest bardzo wyrozumiała, więc nawet jesli będą razem, to nie będzie miała pretensji, że on głównie żyje pracą, zajmie się swoim życiem i pracą, pogodzi się, że w jakimś stopniu będzie od niego zależna.
Pozostaje rzucić się na głęboką wodę, ale nie palić za sobą mostów, poszukać pracy w jego miejscowości i zobaczyć jak będzie.

Myślę, że ta wizyta dużo wyjaśni, bo czas powiedzieć o swoich oczekiwaniach z obydwu stron.

Meggi203 napisał/a:

Jeśli, to co o nim pisze, ze jest bogaty z pozycja a do tego Niemiec, to ona nie ma wyboru i musi sie pogodzic z tym co on jej proponuje, bo inaczej go wiecej nie zobaczy :⁠D wydaje mi sie ze jakby to byl jakis Polak biedak, to nie bylaby juz sklonna do takich ustepstw. Dlatego mi jej nie szkoda, bo bez dwoch zdan nawet jesli stworza jakis pozorny zwiazek, to dobrze dostanie od zycia w nim po dupie, i przyjdzie wtedy czas na refleksje, ze pieniadze plus pozycja plus obcokrajowiec, to nie zawsze klucz do sukcesu .

Czytając tylko kilka komentarzy tutaj wydaje mi się że nie do końca jest tak jak twierdzisz. Autorka napisała że jak go poznała nie była świadoma tego bogactwa, pozycji, i nawet tego że to Niemiec, a mimo wszystko jej się spodobał. I dopiero jak się do niej odezwał dowiedziała się że jest Niemcem, a z czasem całą resztę. Swoją drogą można też z tej jednej wypowiedzi autorki wywnioskować, że to on właśnie pierwszy do niej zagadał? Tak przynajmniej myślę. Jeśli tak, to wygląda na to że oboje się sobie spodobali . Nie wiadomo jakie on miał zamiaru, ale autorka według mnie miała szczere. Ewentualnie dalsze postępowanie autorki kiedy była już świadoma tych 3 "zalet", o których wspominasz może zalatywać interesownością, ale nie prześledziłam całego wątku więc nie jestem w stanie ocenić. Niemniej jednak uważam, że autorka przynajmniej na początku miała czyste intencje wobec niego.

Od pewnego czasu widuję się z pewnym Niemcem. Ja mieszkam w Lublinie, on w Hamburgu. Jesteśmy na etapie poznawania się z tym, że ja jestem dosyć biedna w stosunku do niego tzn. zarabiam powyżej średniej krajowej, mam swoje mieszkanie i samochód i to tyle. Ale od początku sprawiałam przed nim inne wrażenie, czyli że jestem osobą dużo bogatszą, a wyniknęło to z tego, że chyba on nie chciałaby spotykać się z kimś o niższym statusie materialnym (tak mi się przynajmniej wydawało). I tutaj zaczynają się schody, bo nie wiem jak teraz wybrnąć z tego, że wprowadziłam go w błędne wrażenie. Generalnie chciałabym się z nim spotykać, ale trochę źle zaczęłam. Czasami on pisze żebym do niego przyleciała, a mi szkoda pieniędzy na bilet, tzn. nie tyle co szkoda, ale ja ich nie mam aż tyle, żeby co drugi tydzień, albo nawet i co tydzień do niego latać i tam jeszcze za wszystko płacić. Nie wiem co robić czy powiedzieć mu prawdą, ale wtedy wyjdę na jakiegoś życiowego nieudacznika, kłamczuchę i pewnie on przestanie się odzywać, czy też samej przestać się do niego odzywać? Czy może macie jakieś inne pomysły?

Ale jakby okazał się być biednym Rumunem bez pozycji, to nazwałabyś to wtedy miłością? z całym szacunkiem do Rumunów.

Nie wydaje mi się, że Kwai i Izabela to ta sama osoba.

Ale może to wszysko sfrustrowany Pan,  że kobiety wybierają Niemców,  a powinny z patriotyzmu do Wisły skakać

Po prostu lubię wku***ać ludzi.