Czy w pewnych okolicznościach zdradę można usprawiedliwić?

Nie ma takiej sytuacji, ze nie mozna odejsc w sensie obiektywnym... "nie mozna odejsc" to cos co stosujemy jako alibi gdy nie potrafimy otwarcie i konkretnie powiedziec co nas trzyma przy partnerze.
Mozna powiedziec jestem z nim/z nia bo nie jestem samodzielna osoba, bo nie umiem sobie dawac rady w zyciu, bo chce byc z kims kto mnie rani i takiej pozywki  potrzebuje moja psychika... ale latwiej powiedziec "nie moge odejsc" "jestem z nim z litosci" albo, co jest juz karygodne "jestem z nim dla dzieci" (co za bzdura swoja droga, bo dzieci powinny byc pierwszym powodem dla ktorego sie odchodzi. Nie wiem dlaczego nasze "popapranie" emocjonalne nie jest dla nas wystarczajaca wskazowka, ze w zyciu tych malych istot to wlasnie swiat emocjonalny jest wazniejszy niz materialny.)

Mozna usprawiedliwic okolicznosci ktore doprowadzily do zdrady.
a zatem mozna usprawiedliwic, ze ochlodzily sie stosunki i emocjonalnie ludzie sie oddalili bo obie lub jedna strona zaniedbala zwiazek, bo byla za bardzo zmeczona, bo miala wlasnie kryzys osobowosciowy, z glupoty niezmierzonej, z eskalacji bledow etc etc
Nikt nie jest idealny, mamy pomrocznosci jasne, otepienie, gluchote, slepote i swoje subiektywne widzenie tego co sie w zwiazku dzieje.
To mozna usprawiedliwic. To sa te okolicznosci.
Jesli jedyna refleksja po zauwazeniu oddalenia emocjonalnego od partnera jest .."odejde rownez fizycznie" albo "poszukam sobie pozytywnych emocji z dala od partnera" to jest jak jawna deklaracja, szybkie i czyste ciecie. Takiej jawnej deklaracji, ze nam juz nie zalezy absolutnie na partnerze nie da sie usprawiedliwic.

Moim zdaniem nie ma czegos takiego jak wybacznie zdrady. Nie chcialam o tym napisac wczesniej bo sie Was balam. Nawet Bog mowi "nie bedziesz mial innych Bogow przede mna"... czy wybaczy zatem? a co dopiero marny okruch jakim jest czlowiek.
Mozna miec chwile zapominania o zdradzie. Tylko tyle.
Mozna tez odpoczac od siebie (konieczny dystans) i budowac nowy zwiazek z tym samym partnerem od nowa. Czasem warto wlasnie dla dzieci. Albo dlatego, ze nadal sa powody dla ktorych partner jest dla nas wyjatkowy.
Od poczatku podryw, kolacyjki, flirt...itd itp
Nie zapominajmy jednak ze partner to rozwodnik i wiemy co w jego malzenstwie nie gralo i jak on zawodzil.... a my tez juz jestesmy po przejsciach, wiec moze czas jakies wnioski wyciagac. Wtedy na tamta zdrade patrzymy jak na przeszlosc partnera, ktora nas juz nie dotyczy. Nie mozna byc zazdrosnym o bylych kochankow sprzed naszego zwiazku, nawet jak to bylismy my sami
Jesli mysl o tymczasowym rozstaniu i wyprowadzce nas przeraza to znaczy, ze mamy powazny problem ze soba, swoja samoocena, samodzielnoscia i kompleksami.
taaa... i co Wy na to?

No tu poczulam sie urazona!
a ja mam  ciuteczke wiecej...to juz chyba pozostalo mi na kolanach.....
Co Ty lasko czterdziestoletnia wygadujesz....
Taki wiek to skarb... a na kazda zmarszczke musialas ciezko zapracowac... i oddajesz to tak bez walki jakby nie mialo zadnej wartosci!
Dewaluujesz moje zmaszczki... i innych czterdziech

Uwaga! nasze akcje spadaja! ktos sie wyprzedaje ponizej ceny gieldowej!

Alez Slodka, mowisz dokladnie to co wszyscy. Przeczytaj uwaznie.
a slowo "okolicznosci" nie rowna sie slowu "uzasadnienie"..
w mojej wypowiedzi pisalam o usprawiedliwieniu okolicznosci... czyli usprawiedliwieniu pewnego rodzaju zagubienia sie i zaniedbania zwiazku.
ale zaraz pod spodem naisalam, ze nawet usprawiedliwione okolicznosci (sytuacja w zwiazku) nie sa usprawiedliwieniem dla zdrady.

Napisalam tak choc wiem, ze Dunkisowi chodzilo o okolicznosci, ktore usprawiedliwiaja zdrade a nie o usprawiedliwianie okolicznosci
Przewrotna jestem czasem gdy bawie sie slowami.

A ja się z Tobą jednak nie zgodzę. Bez wybaczenia nie mogłabym nadal żyć ze zdrajcą, akceptować go, kochać, pożądać. Bez wybaczenia nie byłoby już nic, nawet szansy na to co nowe. To tak jak z przyjaciółką, która zdradziła- jeśli jej nie wybaczysz nie będziesz mogła normalnie (czytaj: z sympatią i akceptacją) nadal z nią plotkować. Bo wybaczenie to pierwszy krok do budowania. Lecz wybaczenie to jedno, a przerobienie zdrady, godzenie się z nią jako faktem dokonanym, zrozumienie motywów jakimi zdrajca się kierował, a wreszcie zapominanie- to są dopiero kolejne etapy dochodzenia do równowagi.

Hmmm... Nowy związek z tym samym partnerem od nowa? Jak najbardziej, ale trzeba byłoby chyba doznać amnezji, aby wcielić w życie Twój plan i o wszystkim zapomnieć, wykasować. Wiesz, nawet próbowałam grubą kreską odciąć tamtego ,,dawnego" człowieka i poznać od zera tego ,,nowego" , ale... to było do bani, nie udało się. Bo przecież wiem, że do śniadania pije kawę z mlekiem i dwiema łyżeczkami cukru. Ale jakie śniadanie??? Przecież my nie byliśmy jeszcze razem w łóżku .

Wiesz, w ten sposób o tym nie myślałam, ale to bardzo trafne spostrzeżenia i po raz kolejny muszę się z Tobą zgodzić . Jest to też zresztą bardzo dobry argument w dyskusjach dlaczego to właśnie nam jest trudniej. Rzeczywiście tamta strona głównie rezygnuje z osoby trzeciej, zdradzeni natomiast wykonują cały ogrom pracy. Choć niekoniecznie zdradzający nie widzą wartości związku. Bywa bowiem tak, że mają świadomość tego, że zdradzając popełnili ogromny błąd, za który będą musieli w ten czy inny sposób zapłacić. I często wtedy właśnie wdziera się strach, że mogą utracić coś czego do tej pory tak naprawdę nie doceniali. Zaczynają więc widzieć ogromną wartość partnera, jego uczucie, zaangażowanie, coś co do tej pory było czymś tak naturalnym i oczywistym, że dopiero tak drastyczna sytuacja otwiera oczy. Człowiek to taka istota, która skupia się na tym czego jej brakuje, nie dostrzegając wartości stanu posiadania. I tu należy po raz kolejny zwrócić uwagę, że zdrada może być (paradoksalnie) lekarstwem na tę ślepotę.

Gratuluję i...zazdroszczę, nam się to niestety nie udało. Co prawda na randki też chodzimy, ale jak para z trochę dłuższym stażem .  Choć rzeczywiście czasem w żalu i rozpamiętywaniu ludzie tak potrafią się zapętlić, że już nie ma odwrotu i wtedy pozostaje już tylko rozstanie. Znalazłaś więc chyba złoty środek i to jest w takim przypadku naprawdę dobre rozwiązanie. 
Tak czy inaczej udanej randki życzę .

kazdy ma mozliwosc sprobowania na nowo.
Tylko ten pospiech niepotrzebny... jakby swiat sie skonczyc mial jutro i ponaglamy siebie niepotrzebnie... do wybaczania, do zapominania.
Lykamy tabletki na uspokojenie... jakby bylo cos zlego w placzu.
Bywalo, ze cala noc plakalam skulona i samotna na wielkim lozku, po ciemku i bezglosnie by dzieciom nie zadawac bolu moim cierpieniem... i dzis dobrze to wspominam. Kocham siebie tamta placzaca, zapuchnieta, zasluzowana.... na wspmnienie o tym az mam ochote siebie sama przytulic. To byla moja cena za mnie. Mam teraz jak Lilusia to powiedziala luksus "patrzenia sobie prosto w oczy" Moj partner nie ma tego luksusu. Sam sie okaleczyl.
Ciesze sie, ze nie przespalam tego wszystkiego ogluszona chemia. Z tego cierpienia jestem nowa ja.
Nie bojmy sie plakac...

a jesli lubisz Coelho to zacytuje cos o zazdrosci:

Olinko, moj .....(no i nie wiem jak go zatytuowac) ON, mieszka 30km ode mnie. Wykopyrtnelam go z zycia, zasiegu wzroku i zasiegu mojej chorej milosci... i to chyba sprawilo, ze mozemy teraz na "nowo".. gdyby tego nie bylo... gdyby byl obok, gdybym mogla nadal samookaleczac sie myslami, wspomnieniami,  bedac w jego ramionach.... zapomnialabym pomyslec o sobie.

a dla rozweselenia przypomnienie cudownie smiesznego Zauckiego http://mp3bear.com/marian-zaucki-rozwod-po-polsku

witam
widze ze wszyscy macie zdanie zdrady sie nei wbacza i wogole jest bleee...
choc pewnie czesto jest to naduzywane ale nie myslisz ze CZASEM partner jest wspolwinny zdradzie? ze przynajmniej powod zdrady mozna zrozumiec?? slysze ze zazdrosc mowi ze jak jest zle to zamiast zdradzac to odejsc, pewnie to byloby najlpesze nie raniloby sie nikogo i nie zyloby sie w klamstwie ale co jesli sie kocha i niechce sie odejsc a ta druga osoba niechce zaspokoic pragnien drugiej osoby?? powiecie ze jak sie kocha to sie nie zdradza a co jesli kocha sie i to bardzo od lat pracuje sie zeby bylo lepiej, rozmawia sie prosi krzyczy daje sie mu czas, daje sie mu wszystko a on dalej nie umie zaspokoic i to wcale nie temu ze ona tak duzo chce tylko temu ze on nie ma takich potrzeba a poza tym jest leniwy i co wtedy?? nie da sie zrozumiec? pewnie zdrada osobe zdradzona bedzie bolec i roznie sobie z nia radza ale jesli ta druga osoba ma wyzuty sumienia to chyba dobrze, a moze nigdy nie mowic o zdradzie? widze ze teraz tak sie robi, malzenstwo jest ok w dzien a wieczorami...nic.
dunkis zna moja sytulacje, staje od lat zeby z mezem bylo dobrze, pewnie odejsc jak od lat nie jest dobrze, ale to nigdy nie jest proste, mam za duzo powodow zeby zostac: kocham go, wspaniale sie dogadujemy w sprawach praktycznych, mamy maltkie dzieci(mlodszy syn ma 9miesiecy) dobrze idzie nam radzenie w codziennosci i uzupelniamy sie w obowiazkach domowych przy dzieciach i zarobkowych, naparwde jest dobrze ale gdy zostajemy sami, gdy jest czas tylko nam nie ma nas:( to sie nazywa inny pociag seksualny, i to jest jedyny powod zeby odejsc-male libudo meza-czy to wystarczajacy powod zeby odejsc? CZY TO WYSTARCZAJACY POWOD ZEBY ZDRADZIC? jak dlugo mozna walczyc? sex raz w tygodniu lub raz na miesiac mnie nie satysfakcjonyje a choc z nim rozmawialam i wszystkiego porbowalam i on zawsze obiecuje ze juz teraz bedzie super i fakt jest lepiej przez 3-5dni i znow jest post...
a ja...jestem mloda, nie dopieszczona i strasznie spragniona, mowie mu nawet ze znjade se kogos jak on jest gluchy i slepy na mnie, wiem ze kocha tylko on nie umie byc z kobieta, wiem ze wyniusl to z domu(tam to byla masakra) powiecie do ucz jego jak byc z toba, jak dbac o kobiete, ja nie estem ulomna, mowie mu w prost, mowie na okretne zeby sie wysilil i pomyslal i nic.
za dlugo to trwa zebym wierzyla w cud swiata i sie odmieni.
i co nie mozna zdrady usprawiedliwic??

wypowiedź # 31 Dunkis - zdrade można wybaczyć

wypowiedź # 39 slodka1970 - zdradę można wybaczyć

wypowiedź # 42 maxi - zdradę można wybaczyć

wypowiedź # 47 zazrdosc - zdradę można wybaczyć

co do reszty masz rację, ale wiedz że ludzie którzy tu piszą podobie jak TY potrafią wierzyć w wybaczenie i wierzą w nie, jesli nawet im nie pomaga to odbudować zwiąku jest jedym ze sposobów to sposób na ulżenie w bólu.

Zdrowa Zdradość, zostałem przez Syle wywołany do tablicy, zatem musze powiedzieć, że nie nazwałbym tego niedojżałą decyzją o małżeństwie, ale raczej w tym przypadku deską ratunkową. Zauważ, że syla Cierpi głónie na brak czułości szczególnie smuci ją pustka w sypialnianej alkowie. Ona kocha tego swojego męża, zaniedbanie wynika z tego że się przepracowuje, martwi i jest uczynny, a może dlatego że dostal juz wszystko. Zgadzam się z Tobą, że jest to nieuczciwe jeżeli się zaniedbuje partnera w łóżku, ale właśnie w ten sposób dotknełaś sedna problemu. Nie wiem czy to najważniejsza rzecz, konicznie niezbędna, bo jak sama widzisz syla się dusi w tym wszystkim, nie jest zdolna do zdrady - to juz wiem.
Za to ten wibrator.... no wiesz ja też tak uważam.... ale syla myśli inaczej.
Wiem chciałaś ją zmobilizować to bardzo dobrze, bo ja chyba nie potrafię, to znaczy potrafię, nawet pisałem że ... ale to juz zupełnie inna sprawa.
Fakt jest faktem, najlepsza technika przynosząca najlepsze doznania seksualne, orgazmy i odloty, nie równają się z doznaniami które się osiąga kochając się z kochaną osobą, to coś, o czym wibratory mogą pomarzyć.

eeee i nie piszcze tak szybko bo nie nadążam edytować postów 

Jeszce raz powtorze milosc i serce wybaczy.  Dunkis... co do randki raz jeszcze , nie wiem , pewnie masz racje , ze pgnalabym na skrzydlach.... a ten moj ON sam sie wykopyrtnal na 300km ode mnie. Zazdosc sama pazbyla sie partnera jak rozumiem , inaczej to wyglada jesli partner pozbywa sie nas bez slowa, wtedy moze jeszcze bardziej czujesz te bol. A CO DO RANDEK TUZ , TUZ.....uwazam , ze by zaczac cos nowego trzeba miec spokoj w duszy ...

slodka, ale pamiętasz że ja CIę wciąż mobilizuję i podszczypuje w tyłek, ale tylko z uprzejmości a nie ze złości?
jesteś kobietą świadomą swego potencjału, a wykopy ćwicz po to bo teraz mając doświadczenie będzies zmogła przerabiać pęczki facetów, aż znajdziesz tego jedynego , a dla reszty zostaw te wykop... 300k no to pobiłaś zazdrość, zapomniałem,pisałaś juz o tych 300 km.

Syla, chyba mamy do pogadania na priv.

widzisz Dunkis widze ze sie rozpisales o mojej sytulacji...ok niech bedzie.
widzicie dla mnie nie ma wyjscia, ja nie lubie masturbacji (probowalam nie odpowiada mi) ja bym wolala z facetem, najelpiej z takim ktory bedzie mnie zauwazal i zadba o moje potrzeby, probowalam i probuje z mezem, nie wiem jak dugo wytrwam.
wiernym byc mimo wszystko? mimo swojej przyjemnosci??
aha dunkis orgazm jest zawsze przy kazdym zblizeniu wiec nie wiem czemu maz nie chce tego powtarzac co jest wspaniale (za kazdym razem jest orgazm meza...z moim jest roznie w koncu egoista dba tylko o siebie)

Dunkis na litosc , nie odpuscisz sobie?Pewnie, ze czekam , ze chce poznac kogos kto przesloni swiat, ze zapomne , kiedy z nim bede, jak mam na imie, tylko ... nie umiem CI tego wytlumaczyc , bo masz racje , ale to nijak nie pasuje do mojego stanu. Mam przed soba trudny czas i chce w tym okresie byc sama,chce miec spokoj.

slodka nie odpuszczę sobie , będę CIe nękał, nawet po nocach. No może po nocach to nie bardzo. Ale ja lubię być przekorny, zatem Twój komentarz to dla mnie woda na młyn
czekała, czekała, aż jej zarosła
do mojego stanu nie pasuje widok jak czekasz.
Jeśli będziesz do tego tak podchodziła to się doczekasz :                                               : to się nazywa pustka.
Jeśli zbudujesz w swoim umyśle, że teraz masz trudny czas, że chcesz być sama i mieć spokój to nic innego nie zobaczysz.
nie mogę znaleźć pewnego powowiadania by tu wkopiowa, ale leciało to mniej więcej tak:

Siedział mędrzec na skałce,  podchodzi do niego wędrowiec, patrząc na miasto w oddali i pyta się:
- czy w tym mieście znajdują się ludzie smutni, poniżani, biedni, zyjący z dnia na dzień?
Na co dostał odpowiedź: tak w tym mieście znajdziesz ludzi smutnych, poniżaniych, biednych, zyjących z dnia na dzień?
po jakims czasie podchodzi do skałki z mędrcem kolejny wędrowiec i się pyta:
- czy w tym mieście znajdują się ludzie weseli, życzliwi, radośni, pełni wiary?
Na co dostał odpowiedź: tak w tym mieście znajdziesz ludzi wesołych, życzliwych , radosnych, pełnych wiary.

Dokladnie tak Olina, bo wogole nie mysle o nikim , tylko o sobie, o sobie-czlowieku, potrzebuje tej ciszy , takiej samotnosci, choc nie jest ona dokladnie z mojego wyboru.....Dunkis moja podporo, ja doskonale rozumiem co Ty chcesz  mi pokazac , wiem co to poswiadomosc, wiem co to pozytywne myslenie, co to nabijanie sobie glowy czarnymi myslami, czesto wracam do "Potegi podswiadomosci", ale mam w swoim zyciu okres "czarnowidztwa", jesli chodzo moje uczucia, bo moj zwiazek chc sie skonczyl to tak naprawde sie nie skonczyl , bo ten ktos jest w moim sercu , choc mysl o nim wywoluje bol i wrecz mordercze mysli i bedzie dlugo z przyczyn , o ktorych pisalam juz, wiec to nie jest czas na nowa przygode.

"katowanie wspomnieniami nie jest katowaniem, jest sposobem na uwolnienie z siebie bolu", wiecej dodac nie mozna. Ja robie to samo kazdego wieczora, kiedy gasze swiatlo, wiem , ze to zabrzmi glupio , ale mowie do niego glosno jak mnie zranil, ile zadal bolu, on tego nie slyszy , ale ja slysze siebie i ten moj monolog do poduszki ma mi pomoc przekonac sama siebie , ze nie mam za czym tesknic. Czy uda mi przekonac siebie, nie wiem, ale wspominam i przezywam to od nowa.

Olinko, bardzo mi zapadło w pamięć to Twoje określenie związku, czepiłam się tej myśli wczoraj, bo jeśli fundament jest jeszcze, to ja nie chcę być pijanym murarzem i postawić na nim krzywe ściany. Więc muruję cegła po cegle w trudzie, a przez głowę dokładnie tak, jak Tobie przewijają się różne obrazy, a rozum ogarniają wątpliwości, ale widzę tak wielką chęć u mojego Eksia, żeby ten fundament ocalić, żeby spróbować go ochronić. On pomaga mi na nowo spojrzeć na to, co się stało. Może jednak to jest możliwe, jeśli się bardzo postaramy ? I będę wówczas żywym przykładem, że nic w życiu nie dzieje się bez celu i sensu.

Bez pewności i bez wiary nie uda się nawet najtęższej głowie postąpić nawet małego kroczku do przodu. A człowiek, który mniej wie, spokojniej śpi. Dlatego wyzbywam się też tych szeroko otwartych oczu. Będę czujna, ale wyzbywam się małostkowości.

Czesc Dunkis, wcale nie wykorzystalem , bo nic nie zrobilam, bo co moge zrobic? Katowalam sie wspomnieniami, doszlam do wniosku , ze jestem totalna idotka, Atlantyk podniosl sie o metr od moich lez, a poza tym jest super , moje doniesienie to tylko mydlenie sobie oczu , ze mozna znalezc sprawiedliwosc, nie mam dowodow, moje slowo przeciwko jemu... trzeba zacisnac zeby i splacic to wszystko, cale 4 lata. Napisales mi kiedys ,ze pieniadze to tylko pieniadze pewnie tak ,ale ...zawsze jest jakies ale.jest mi ciezko na duszy , przeraza mnie mysl ,ze leczenie sie ze zwiazku trwa tyle samo co zwiazek , czyli co mam czekac cale 5 lat, zeby poczuc sie kobieta raz jezscze , dzis tego nie czuje, mam dosc...pewnie nie tego oczekiwales, ale lzy mi leca na klawiature , tusz kapie w slonych kroplach , a ja sie wyzalam obcemu facetowi na forum, czy juz jestem na samym dnie?

Leczenie sie ze zwiazku trwa dokladnie polowe czasu jego trwania uff no to u mnie tylko 11 lat
Pieniadze to tylko pieniadze... ale wtedy gdy mamy mozliwosc wymienic je na cos w sklepie lub biurze turystycznym.
W Twoim przypadku pieniadze to zadluzenie dla oszusta.
I nie mow ze Twoje slowa nic nie znacza w konfrontacji z jego slowami. Stawiasz sie od razu po sytronie przegranej.
A jakbys musiala isc do wiezienia za te pieniadze to tez bylyby to tylko pieniadze? a wiezienie to urlop?
Domagaj sie prawa dla siebie.

Dokładnie tak jak piszesz, sami nie rozumiemy swoich reakcji, więc się ich boimy, a lęk jest zawsze największy przed nieznanym i tym nieoswojonym. Kiedy ktoś zadaje cios w najczulsze miejsce to niejako automatycznie włącza nam się instynkt samozachowawczy, a że nikt nas wcześniej na takie sytuacje nie przygotował, nie nauczył, nie pokazał jak z tym walczyć- to działamy po omacku i sami się sobą przerażamy.
Jednak o tym, że nie jest to takie nienormalne niech świadczy choćby fakt, że niemal wszyscy tu piszący w konfrontacji ze sobą dochodzimy do wniosków, że działamy według podobnych schematów. Co więc jest normą, a co od niej odstaje???
I szkoda tylko, że prawie nikt z zewnątrz tego nie rozumie, a najbardziej szkoda jeśli są to Ci, którzy zawinili.

Dokładnie.

zastamnawia mnie dlaczego osoby zdradzone czesto ida na psychoterpie a zdradzajace nie. Przeciez to Ci co zdradzili maja klopot z osobowoscia....

hmm... ja nie myslalam o USPRAWIEDLIWIENIU zdrady... tego nie da sie usprawiedliwic. Myslalam o wczucie sie w sytuacje kiedy juz jest POzdradzie w przypadku gdy partnerowi zalezy, prosi o wybaczenie, czuje se podle z tym co zrobil. Gdy zadaje sobie pytania... Wczulam sie w ta sytuacje i...

Mysle ze trudno wybaczyc gdy ktos domaga sie wybaczenia z racji tej ze jest, ze juz dwa razy pozmywal garnki albo powiedzial, ze kocha.
Mysle, ze po naprawde glebokim wejrzeniu w swoje wnetrze... taki czlowiek idzie na terapie. Bo pierwsza rzecz jaka mu przychodzi do glowy to to ze cos z ta glowa jest nie tak.
Wszystkie inne proby "ratowania" malzenstwa po zdradzie to zwykle oszustwo. Odgrywanie roli skruszonego. Okazywanie skruchy na skutek strachu przed  konsekwencjami... a jednoczesnie potwierdzanie, ze zdrada, oszustwo jest wpisane w jego osobowosc... co stara sie skrzetnie ukryc w egzaltacji przeprosin... no bo na zdrowy chlopski rozum, jak czlowiek odkrywa nagle, ze robi rzeczy wbrew swojej woli, osobowosci, moralnosci, nie rozumie motywow dzialania i jest uczciwie zgorszony tym co zrobil to chyba IDZIE DO PSYCHOLOGA. Daje nam znac, ze odciana sie od siebie tamtego, wstydzi sie tego co zrobil... nie mowi ze sie wstydzi, pokazuje, ze sie wstydzi.
Jesli ktos zaklada ze "trudno zdradzilem" ale to nie tylko moja wina bo przeciez.....
"trudno zdradzilem" ale juz czas zeby mi wybaczyc a ty taka/taki niewybaczalski jestes
"trudno zdradzilem" ale przeciez przeprosilem no to co mam jeszcze zrobic zyly sobie podciac?
to chyba znaczy ze skupiamy sie nad wybaczeniem  a wlasciwie wymuszeniem wybaczenia przez szanataz emocjonalny.
a wybaczenie przychodzi samo... gdy poczujemy ze mozna wybaczyc. Dlaczego mamy zaprzeczac wlasnym odczuciom?
... i moze to wybaczenie przyjdzie gdy zdradzajacy zajmie sie swoja psychika ze wszystkimi jej patologiami.

co Ty na to Olinko?

i moze wybaczylabym mojemu gdyby przyszedl i powiedzial: "nie wiem dlaczego to zrobilem, wstydze sie siebie przed samym soba. Kocham Cie i jestes dla mnie najwazniejsza.
Zapisalem sie do psychologa, zeby pomogl mi zreperowac moje myslenie bo chyba jesem charakteropata albo cos w tym rodzaju.
Czy zgodzilabys sie na mnie poczekac az z tego wyjde... bo jedyna rzecz jakiej jestem pewny to to ze nie chce Cie stracic."
Ale czy on do tego dojdzie? watpie. Za bardzo pochloniety jest odgrywaniem roli cierpiacego w oczekiwaniu na wybaczenie. Sam sobie nie robi prania mozgu jakie ja sobie robie...
... czyzby mu nie przyszlo do glowy ze cos z nim nie tak?... czyli ze zaakceptowal swoj uczynek i osobowosc ktora dopuszcza do takich zachowan?
taaa

usprawiedliwiać zdradę mogą tylko zdradzający....dla nas niestety jest ona FAKTEM, którego nie powinnyśmy usprawiedliwiać - tym samym zgodziłybyśmy się na nią

Olina, Zazdrosc i pozostałe Panie, pozwolicie że dołożę swoje 3 grosze do tego tematu, który poszedł w bardzo ciekawym kierunku. Wejście w głowę zdradzającego na miescju osoby zdradzonej jest raczej niemożliwe. Chyba żeby taka osoba wyłączyłaby w sobie połowę siebie. Będąc zdradzony, samemu potem zdradzając lub usiłując nawet teoretycznie wcielić się w drugą stronę, mimo wszystko będzie się patrzyło przez pryzmat osoby zdradzonej. Wybaczcie, ale tak sie nie da, nic to nie da. Zawsze jakaś cząstka, osoby zdradzonej będzie miała na to wpływ. Mogoby się wydawać, że nawet osoba zdradzona, która sama by zdradział, miała by największe na to szanse by zrozumieć to. Nic bardziej jednak mylnego, właśnie taka osoba ma moim zdaniem najmniejsze szanse na to będzie już totalnie zakręcona, jej obraz będzie spatrzony. Doskonałym rozwiązaniemy byłoby, najpierw zdradzić,a potem samemu być zdradzony. No to wtedy miałoby się komplet doświadczeń i można, by było coś na ten temat powiedzieć. Ale co tam....

Przejdę do tego co mnie zainspirowało by Was trochę przeszlifować i zadać odrobinę bobu i wyprosotwać niektóre niefortunne spojrzenia i tłumaczenia na kobiety, które albo zasatawaiją sidła na facetów będących w związkach, albo takich, które się w taki układ wplątały z innych przyczyn, ale walczą o kochanka i na swoje potrzeby to argumentują.
Kobieta jak wiadomo do swojego istnienia potrzebuje wiele siły, siły te zbiera poprzez czerpanie ze swoich fanów jak i przeciwników. Taka owa dowartościouje swoją kobiecość, w sposób sobie jedynie znany i jej potrzebny. Podobnie jak facet który macha swoim bicepsem przed luserkiem, zastanawijąc się ile lask na nigo wyrwie. Mówię o tym bicepsie poniżej pasa, bo temat który chcę poruszyć , sprowadza się mniej więcej do tych okolic.
Należy wyjść od tego, że znakomita większość kobiet-kochanek, mówi o innych kobietach tak by mówiąc poczuć się od nich lepszymi. Zakładając świadomie bądź nie, że ma doczynienia z potencjalną rywalką obecną lub przyszła, co i tak nie ma większego dla niej znaczenia. Zawsze przecież kiedyś może od niej przejąć jakiegoś pana potworka, na zachowanie którego będzie się żaliła jego partnerka.
Kochanki wdeptują w ziemię partnerki swoich kochanków, dłośno głównie przed nimi, choć nie wyłącznie wyłącznie dla nich samych, a raczej główniedla siebie. By doznać orgazmu poczucia wyższości, że są lepszymi od innych tych, mijanych na ulicy, tych z rozkładówk, albo choćby tej jedynej, która obecnie jako prawowita partnerka, mogłaby rozkładać nogi zamiast niej przed tym facetem. Takei rozważania nakręcają i mobilizują do żwawszego poruszania do przodu i do tyłu głową podczas cięgnięcia tego tematu, jedyne co wtedy może przeszkadzać, to tylko myśł o tym, że trzeba było wyciąć migdałki o które się haczy. Współczując swoim kochankom, rysują ich dotychczasowe związki, na bazie zasłyszanych od kochanka okropieńśtw,  jako niudolne karykatury. Przedstawiają albo wyobrażając sobie ich baby jako takie co nawet dobrze nie potrafiły strugać marchewki. Pędu nadaje walka i rywalizacja, choćby zdradzana nawet o tym nie miała pojęcia, to wymyślona walka z wiatrakami, co nie ma najmniejszego znaczenia. Ważne by facet nie tylko zyskał zadowolenie, ale także lepsze samopoczucie, bo wtedy będzie się mocniej żalił na sowją sytuację, co odpowienio potem przerobione da kochanec to czego oczekuje ponad wszystkie  ze jest lepsza od innych a przynajniej tej jednej, a to już daje siłę. I daje więcej w łóżku, niż swoim normalnie zdobytym facetom, bo ma przecież konkurtnkę, którą może namacać dotykając wyprasowanych przez nią koszul, które może z niego ściągnąć z poczuciem wygranej, nawet chętnie ściągnie z niego majtki, bo to przeciez ona dla niego mu przygotowała, a teraz nie będzie nwaet wiedziala że korzysta z tego kto inny. Kochanki chcą dawać więcej, niz ich rywalki w każdej dziedzinie. Co nie przeszkadza im czerpać z głupiej i mrówczej pracy nieśiwadomej partnerki kochanka. A ponieważ zazwyczaj jest jedynie czas na rozmowe albo gorący numerek, to bzykają się jak króliki, ale to wystarczy bo ona jest lepsza, bo to ona się bzyka, spuszczając z niego nasienie, a nie jego żona. Najlepsze to, to, że to bzykanie, ze świadomością, że one pewnie daje lepiej, bo stara się mocniej niz dotychczas - wystarczy że to staranie jest większe tylko dla niej samej, to skoro juz ten facet zawędrował między jej lędźwia i przysparza im orgazmów - to jest bardziej kobieca od innych głupich gąsek i kurek domowych. Czule współczują sowim kochankom i wciskaja, że są lepsze, by się właśnie tak poczuć we włanych głowach. Budują w wyobraźni faceta, jak i sowjej swój próżny ideał i nakreślają jednym tchem perspektywy jak to z nimi im byłoby lepiej, że ona by tak nigdy, że jak on mógł to znosić.... Wiadomo, nie są do końca szczere, bo kusić nie można codziennośćią, ale lepiej przecież o tym nie myśleć, to problem, dla innych, albo na później, a wogóle to one sa lepsze... One teraz czerpią i sie ładują, szczególnie wtedy, gdy są łądowane kolejnymi pchnięciami jedo telefonó, sms, on to robi dla niej , po kryjomu - ona zwycięża, juz czuje zapach kolejnej zużytej pościeli. Wtedy to najatwiej przychodzi, taki facet, też z tego coś ma, chce ładować, a wtedy mimochodem opowiada też bajery, albo lepiej historyjki z życia, tej paskudnie urządzonej rutyny, w które ona chce wierzyć, że istnieją i wymyśla jak to by ona zrobiła poświęcając się tylko po to by miał siły na kolejny numerek. Obchodzą z daleka oczywiście te rzeczy, w którch potencjalnie mogłby, byc gorsze lub jeśli nie mają wyjścia, zachwalają końcóweczkę swojego ogonka bo ona jest ważniejsza lub odwaracaja uwagę. Po to by ciągle mieć zródło zachwytu nad swoją kobiecością. Zapewniając przy okazji, że się jeszcze bardziej postarają, albo banalizując sprawy. Kochanki uzalezniają swoich kochanków od siebie, mamiąc ich, tylko po to, by móc ujrzeć same sibie w żarze jego oczu, nie zwracając przy tym uwagi, że taki sam wyraz oczu ma wtedy, gdy kończy nad jakimkolwiek świersczykiem. Same widzą się wtedy siebie , spełnione jako kobiety w lepszym świetle, na tle jakiejśc wywłoki - czyli jego byłej, albo jescze obecnej, co nie potrafiła dać temu biedakowi szczęścia, przytulenie, zrozumienia i rozkoszy na jaką ją tylko stać. I nie ma tu mowy o konieczności rozgrzeszania czy wyrzutach sumienia. Można by było o tym mówić jedynie, gdyby grzeszyły, ale one przecież pomagają, ofiarują siebie, poświęcają się dla biedaka, skrzywdzonego przez jaką inna babę, dając siebie dymać jak nigdy dotąd, odbierając to jak poświęcenie i tym mocniej się do tego przykładają. Spływa na nie błogosławieńśtwo spełnienia, wypełnienia roli życiowej wartośćiowej i potrzebnej istoty, istne Matki Tere.. dają przecież wsparcie, ciepło. Potem, gdy wychodzą po wszystkim z domu, samochodu, czy hotelu czują lepkość na majtkach tym wyżej podnoszą dumne kobiece głowy, tym intensywniej przepełnia je poczucie wyższością, spełnienia i kobiecością.

Ci co zdradzili przecież mają napchane sieką mózgi, usłyszeli potwierdzenie swoich odczuć. Usłyszeli przecież swoje słowa odpowiedznio przemielone tak by kochanak też miała o czym gadać. Wracają słowa odpowienio wzmocnione, potwierdzjące  że ich partner jest do bani, katuje ich , nie rozumie, nie spełnia potrzeb - minimalnych , tych które u kochanki mają jako naturalne, należne i nieodzowne. Oni mają po takim spotkaniu podbity za każdym razem bilet, potwierdzający terapię, że codzienność ich jest katorgą. Że żyli z osobą która jest tak dalece niedoskonała, że pierwsa lepsza kochanka, czy kochanek dał im w krótkim czaseie to czego nie doznali przez lata i pewnie nie doznają. Bo ciągle słyszeli, że jak to się skończy , to będa musieli wrócić do codziennośći. Takie bilety sprzedają kochankom przy każdym spotkaniu i w każdej pozycji, nawet jak mają zapchane usta, uśmiechem i jękiem przypominaja o tym. Kochankowie zbliżając się do kochanków nie otrzymują jedynie orgazmistycznych spazmów - oni znajdują zrozumienie swoich potrzeb i lęków. Po co zatem się z tego komukolwiek tłumaczyć, przecież ta osoba co im daje mozliwośc sprawdzenia jak wygląda prawdziwa kamasutra - musi mieć racje przyznając im racje co do tgo że  mieli racje iz szukali gdzie indziej - oni mają już swojego psychologa mają swoje usprawiedliwienie, mają swoje wsparciw w słowach kochanków, którzy rzygają potwierdzeniami ich trudnej sytuacji w dotychczaswowym związku , oni sa niewinni, usłyszeli to co jest im potrzebne, usłyszeli potwierdzenia, że jest im źle, potwierdzenia ich przypuszczeń, którymi teraz mogli sie podzielić, między sesjami. Mało tego najlepiej wymyśleć coś nowego by to pocieszanie byo bardzeiej intensywne, a może wtedy też ślizganie narządów płciowych będzie również bardziej wmocjonujące, wizje jak może być lepiej doleją oleju do całego ognia wyuzdanych igraszek, trzeba być bardziej namiętny w słowach, kłąmstwach i zapewnieniach, by ich prwywatny terapeuta kochanek, kochana, kochankowie, mogli się jescze bardziej wykazać, więcej się użalasz, więcej dostajesz. A jak wyjdzie na jaw... no cóż, po co ten cały terapetua? By zburzył to co sie udało zdobyć? - potwierdzenie tego jakim to się jest wspaniały, a jaką to zołzę ma się na w domu - lepiej przeciez można zainwestować swój czas. A w najciemniejszych zwojach mówgowych obija się myśl, nie ma co iść, bo może to co słyszało się z ust kochanki to było kłamstwo, przecież fajnie tak od czasu do czasu byłoby pomyśleć jakby to wszystko się spełniło.
Olinko jest to rozwinięcie mojej myśli, że prawdziwą wartość potencjalnie traconego związku mogą dostrzec jedynie zdradzeni, bo zdradzającym, ciągle po zwojch obija się to, co usłyszeli od tej trzeciej osoby i nie będą potrafiły zrozumieć jaki ból zadały.
Czy to jednak cześćiowo ich nie usprawieliwia?
Pozostaje pytanie czy oni potrafia przez to odciąć to wszystko gruba kreską?
Ps.
użyte sformułowania, mogący być uznane za wulgaryzmy , zostały zastosowane z pełną świadomością.

Ha, Dunkis, gdyby ktoś to wiedział... Oni sami pewnie nie wiedzą co jest prawdą, a co tylko wyobrażeniem o niej. Gruba kreska? Czym ona jest tak naprawdę? Zapomnieniem, wyrzuceniem z pamięci tego co się usłyszało, poznało, poczuło? A gdzie to podbudowane ego, które tak bardzo urosło? Czy można to wyrzucić poza nawias? Każdy jest choć po trochu egoistą, egoizmu się człowiek tak łatwo nie pozbywa. A przecież żona na powitanie i od progu już się tak nie zachwyca jak kochanka, nie mówi, że wspaniały, jedyny, wyjątkowy. Żona zanim piękna i zauważa ma te tysiące czynności do zrobienia, tych, aby on miał te koszule do zdjęcia uprasowane, tamta jest od razu piękna, gotowa na miłosne igraszki, jej nie widzi w tych prozaicznych zwykłych czynnościach. W zamian dostaje to, na co żonie próżno czekać, bo ta przecież walczy z codziennością. Jakiż tu fałsz i obłuda, zakłamanie. Czy takie myśli tak łatwo się odrzuca??? Choćby tylko potajemnie miały karmić? Więc co to takiego ta gruba kreska? Dla mnie taka, przez którą NIC nie przenika. Ale wspomnienia będą przenikać jeśli dają choć cień zadowolenia, choć złudne poczucie bycia wyjątkowym w oczach tej, z którą zdradzał.

No wlasnie, wiec jak mozna zyc w takim ciaglym konflikcie? Zdradzony nigdy nie uzna, ze zdrajca poniosl dostateczna pokute. Zdrajca wciaz bedzie wypatrywal rozgrzeszenia, bo przeciez tak ciezko pokutuje, wiec ile jeszcze moze? Jak dlugo mozna to ciagnac? Czy ten konflikt nie prowadzi do nieuniknionego rozkladu? Czy to nie jest reanimacja trupa? Ja jakos nie czuje tej swiadomej milosci. Dla mnie milosc jest jedna: ta druga osoba jest dla mnie wazna rownie bardzo, jak ja sama, moje mysli sa skierowane (pozytywne) w kierunku ukochanej osoby, wszystko co robie, robie przez pryzmat szczescia, bezpieczenstwa, zadowoleniapoczucia bezpieczenstwa i stabilnosci tejze osoby, o ile to nie nie jest sprzeczne z normami etycznymi, bla bla bla. Jesli tego nie ma, nie ma milosci. Jak mozna zapomniec, ze sie kogos kocha? Jak po zdradzie mozna doznac olsnienia, ze jednak sie kocha? Gdzie byla ta milosc, jak nasi wspolmalzonkowie nas zdradzali? Czy ich poczucie winy mozna porownac do tego, co czujemy my, zdradzeni?

Czyba musze edytowac kilka moich wypowiedzi bo mnie nie zrozumiano
Rzeczywiscie wypowiedz byla krotka bo mialam natlok mysli i ie moglam sie powstrzymac przed komantarzem zanim wyszlam do pracy...
jako i teraz gonieeee i potem napisze o co mi chodzilo z tym wczuwaniem sie

Aga333 myślę że doskonale obrazujesz to co napisałem, choć z innej strony. Masz rację przydałoby sie podsumowanie. Miłość jest fundamentem, miłość scala te różnice, miłość pozwala na wybaczenie. Trupa się niereanimuje - to nie podlega dyskusji, nawet frankenstein jest jedynie fantazją, tak samo ze związkiem, zimy związek - wspomniany trup to trup i nic więcej. Ważne jest to by przed reanimacją, upewnić się czy tli się w tym ciele jescze iskra życia - miłości - nadzieja bez miłości też umrze , choć to akurat pewnie trwa dłużej. Jak długo można to ciągnąć piszesz - do końca życia. Przyznaj prosze, że wiele osó zdradzonych tutaj często pisze, że wie iz nawet jeśli się poukłada rozsypane puzzle, to nie bedzie juz nigdy takie samo. TO chyba pierwsza trzeźwa myśl która przychodzi do głowy takim ludziom, bo jest tak oczywisa. Ci którzy się przed nią bronią są głupcami, albo idealistami. Fakt pozostanie faktem, nawet dla niech nie będzie nigdy tak samo. Ale właśnie w tym jest nadzieja, bo po co wracać do stanu, który spowodował zdradę? To oznacza że wcale nie było idealnie, wręcz przeciwnie.... NIe mozna zakładać że nastąpi rozkład - to jedynie w przypadku martwego ciał, a w przypadku zywego - będzie inne, będzie dryfowało w innym kierunku, niż przedtem. A tylko miłość bedzie się liczyła i od niej zależy, czy to nowe będzie na tyle atrakcyjne, że druga miłośc się z nią mocno zwiąże - a związać się może jeśli jest. BO jak nie to nadal mówimy o trupie.
Jeszcze jedno. Można zapomnieć, że się kogoś kocha, patyna i nuda zżerająca związki, rutyna, pozwala zapomnieć o takich rzeczach, pomimo że miłość jest.  Kiedyś ktoś napisał, śpieszcie się kochać ludzi, tak szybko umierają... trzeba dalszych wyjaśnień? Przypomina się o takich rzeczach gdy się je traci - daj się proszę przekonać, że zdrada w niektórych przypadkach tak działa - cholera, znów krążę koło śmierci. Ale parafrazując, inaczej utratę miłości będzie "widział" trup, a inaczej żałobnik. Dlatego podkreślałem z całą mocą, że zdradzony nie zrozumie zdradzonego i na odwrót, bo szczegóły będą odczywytwać rozbierznie.
Syla135 wyciągasz zbyt daleko idące wnioski, rozmawiamy nie o winie. Ale o tym, że strony zdrady się nie zrozumieją. Nie pisz, że uważamy że zdrada to wyłącznie wina zdradzającego. To znaczy nie, chwila, zagalopowałem się.... od początku - akt - zdrady jest tak precyzyjny, że należy stwierdzić, iż jest wyłącznie z winy zdradzającego!
Czyli dosłownie, zdrada - pukanie się, zrobienie obietnicy, wyjawienie uczucia i dodatkowo powtórzę, zależy na jaki grunt ta zdrada padnie. Jak na "wrażliwą" osobę to niewinny smsm - bedzie zdradą i pogrzebie związek, a dla innego donośne okrzyki "spazmów" z zaściany będa kichaniem. Ale ogólnie rzecz biorąc sms, czy te spazmy z za ściany mają podstawy w całokształcie związku. Zdrada bierze się z zachowania realacji, zazwyczaj długo się na nia pracuje.
Syla, zbyt dosłownie wziełaś moje słowa, myślałem że na tyle wyraźnie skarykaturowałem, by stało się jasne to co powinno. Kochanka - pisząc o kobiecie, oprócz seksu szuka w takim związku podbudowy emocjonalnej. Utrzymanie kogoś z kim w ten sposób sie wiąże, najprościej uzyskać wspierając go w rzeczach, z którymi sie boryka. A że zazwyczaj ta osoba spiera się lub nie rozumie ze swoim parnterem, to dzieląc się z kochankiem swoimi krzywdami staje się świetnym materiałem na podryw.
Gdybyś mi powiedziała np. że masz męża, który Cię kocha, ale nie ma czasu z Tobą spędzać wolnych chwil, nie chce się z Tobą kochać, że masz rozpalone lędźwie, które płoną i Twoje pragnienia nie są gaszone, że jesteś zaniedbywana jako kobieta, to myślisz na co bym Cię podrywał? Na szmpon do włosów? Kochanek czy kochanka daje i bierze to raczej symbioza i bliżej jej mutualistycznej niż luźniejszej. Dlatego właśnie przestaje się wtedy trzeźwo myśleć, obojętnie czy sa to wyrzuty czy zatracenie.
Syla mówmy ogólniej, nie o przykładach, wg mnie zdradę można wybaczyć, zapomnieć się jej nie da. Usprawiedliwienia dla aktu zdrady nie ma. Ale są okoliczności, sytuacje, gdzie bedę bronił ludzi, którzy zdradzili, bo zostali odepchnięci, zaniedbani, okłamywani, bici. Powtarzał będę, że będę stał za nimi. Ale też będę im tłukł do głowy, że lepszym rozwiązaniem byłoby rozejść się. Bo zdrada nawet w sytuacji na tą chwilę nazwijmy ją "usprawiedliwioną" jest i będzie ZDRADĄ. Dlatego bardzo mi się gęba śmieje - złośliwie zresztą, gdy czytam wypowiedzi ludzi - zdradziłem, albo zdradziłam, ale sobie nie mogę z tym teraz poradzić. Bo uważam, że jeżeli zdradzili w jakichkolwiek okolicznościach to zrobili źle.
Zdrada dla samego seksu - sama w to nie wierzysz przecież. Gdybyś była mężczyzną - byłbym w stanie uwierzyć. Ale ostrzegam, może się okazać, że dla swojego kochanka, będziesz mizernie kiepska w łóżku i więcej się z Tobą nie spotka. Czy też wtedy będziesz potrafiła traktować tego bez podkładu emocjonalnego?
Czy czasem zdrada to ratunek? hmmm, tak czasem to ratunek, ale jeśli nawet zostanie uzyta jako narzędzie, natury jej nie zmienisz. Klasyfikacje zostaw sobie dla siebie.
tak na marginesie,
kochanka = same przyjemności. No, to by wtedy dopiero się działo...niestety niektórzy tak myślą.

MOZE NIE UMIEM UBRAC SWOICH MYSLI W TAK MADRE I PIEKNE SLOWA JAK DUNKIS CZY ZAZDROSC, ALE ZDRADZAJACY NIE MA SUMIENIA. Przaykro mi , bo moze to dotknac osoby ktore staraja sie odbudowac swoje zwiazki po zdradzie, ale tak uwazam. Napewno nie maja sumienia w chwili  , kiedy to robia, a potem  przychodzi zwatpienie i zaczyna ich cos gryzc, moze sumienie sie przepycha, nie wiem.Zdrada robi tak wielkie spustoszenie w naszej psychice , ze ciezko odnalezc siebie , czesto sie udaje ludziom wrocic do swiata, ktory kiedys razem stworzyli, ale zastanawiam sie czy zyja ze soba czy obok siebie? Czy po zdradzie nie tworzy sie uklad zamiast prawdziwego zwiazku, ? Byc moze zycie samo zmusza nas do bycia ze soba, bo jak pisze aga333 cos zaczeli razem robic , mieli plany , ktore sa w trakcie realizacji, co raz wiecej watpliwosci a coraz wiecej pytan, na ktore nie znajdziemy odpowiedzi dzis , moze kiedys po latach spojrzymy na zdrade i czas po niej inaczej. AGA333 pyta jak ma pdnalezc w sobie milosc jak ja rozpoznac, mysle ze ta milosc caly czas maszx w sercu , tylko inaczej odbierasz osobe, z ktora jestes, nie mozna przestac kochac kpogos w jednej chwili , to nie mozliwe, poprostu kochasz i cierpisz!

Moja mysl w tej sprawie i calej reszty Twojej wypowiedzi....  Moge takim ludziom wspolczuc, moge im pomoc w miare mozliwosci....
Jesli ktos w zwiazku byl odpychany, zaniedbywany, oklamywany i bity.. to jakby "kochac za bardzo"?!
Czyli, ze na kochanie za bardzo moga cierpiec rowniez zdradzajacy... hmmm! No i o to mi chodzilo.....
A zatem jest to dobra okolicznosc na wizyte u psychologa.:D
Caly czas bede twierdzic ze to zdradzajacy ma kolosalne powody by pojsc do psychologa, choc moze nie cierpi tak glosno jak zdradzony. Nie mowie tu o zdradzajacym z "trupa malzenskiego" bo tam nie ma ratunku nawet jesli to tylko polowa jest zbutwiala i toczy ja martwica a druga polowa nie wyczuwa jak bardzo zawansowana jest choroba i jak bliski koniec ..
Zdradzony moze obnosic sie ze swoim nieszczesciem wszedzie. Wsrod znajomych, rodziny w kosciele i na roznych forach. Wszedzie znajdzie wspolczucie. I zdradzony wie ze jest POKRZYWDZONY. Moze sie wyplakac wszedzie. Zdradzajacy z reguly jest sam ze soba. Tlumi w sobie emocje. Nie znajduje akceptacji nigdzie... Zaczynaja dzialac mechanizmy obronne:
1. szukanie winnego...( bo obydwoje sie przyczynilismy do tego, bo sam pchnal mnie w jego ramiona, bo mnie unieszczesliwial.)
2. szukanie winy w okolicznosciach zewnetrznych..( bo daleko mieszkamy, bo nuda sie wkradla, bo wyjechal za granice do pracy)
3. wszyscy mezczyzni zdradzaja i to jest normalne
4. bo za duzo wypilem
5. bo zostalem, zostalam uwiedziona

Czy ktos kto skupia cala energie na bronieniu sie przed SAMYM SOBA i na tworzeniu falszywych podwalin ( czyli uwierzenie w wine zewnetrzna) dla samoakceptacji... jest w stanie tak uczciwie i gleboko, zajac sie soba...
no, bo gdyby znalazl na to czas i samotnosc na myslenie... to moze doszedl by do prostego wniosku, ze ma problem. Gleboki problem. Moze wtedy podjalby kroki do wyleczenia... i bylby wiarygodnie zalujacym swego czynu.

Dlatego moze rozstanie po zdradzie jest dobre by stworzyc zdradzajacemu mozliwosc myslenia... (??)
no i rozpatrujemy te nieliczne wyjatki w ktorych zdradzajacy kocha zdradzonego a nie o przypadkach gdy zdradzajacy jest niesamodzielny, uzalezniony finansowo i zyciowo. Zwiazek z takim czlowiekiem to juz skazanie sie na zycie w trupim zwiazku.
Co by tu nie pisac... wszyscy potrzebujemy psychoterapeuty, lekcji psychologii i rozoju osobistego... Dlaczego tego nie ma w szkole? Przeciez ludzie, ktorzy uporaliby sie ze soba mieliby wieksze szanse na udany zwiazek i szczesliwe dziecinstwo swoich wlasnych dzieci

Moja Droga Zazdrosc, dla mnie nie ma pojęcia kochać za bardzo - kocha się tak jak się potrafi. Kochać to ocena ludzi z zewnątrz, ale dla człowieka który kocha - przekonany jestem, że taki człowiek nie potrafi sterować miłością i przykręcać ja kurkiem, jak lejącą się wodę.

A pomagać warto wszystkim, wogóle warto być dobrym człowiekiem i być dobrym dla innych. Choć jednak musze zawęzić ten krąg, wyłączając z niego ludzi głupich. Bo tych organicznie nie cierpię.

Monia139 nie bierz do siebie tego w ten sposób, że to kara za to co kiedyś zrobiłaś, to tak nie działą. W życiu spotyka nas nie to co nam się wydaje że z jakigoś powodu sobie zasłużyliśmy, to zabobon. Spotyka nas to, co nam zycie przynosi i tyle. Ważne by wyciągnąć wnioski. Poczytaj sobie trochę wypowiedzi zazdrosci, one powinny Ci trochę pomóc. Szczególnie tam gdzie pisze o partnerstwi. I pamiętaj, każdy popełnia błędy. Pytanie jak sobie z tym poradzisz.
Popatrz z głową do góry co Ci pod Twoim Nickiem napisali, małe ale zawsze jakieś pocieszenie.

Zazdrosc mysle ze mnie nie rozumiesz, uwazam w 100% ze zdrada to krzywda dla zony-meza-partnera! tego jestem pewna, wiem ze to wiele zmienia i bardzo boli to wiem.
to co napisal Dunkis ze sa ludzie"zaniedbani" w zwiazakch malzeskich temu szukaja gdzie indziej tej bliskosci, i co wtedy nie jest wspolna wina?? tego partnera ze mimo ze np brobowal wiele razy odbudowac zwiazek i bliskosc nie wytrzymal i poszedl na latwizne znajdujac se kochanka, a drugiej polwoki ze byla taka sucha i nie czula na patrnera...mineli sie...
pewnie ze z ta kochanka/kochankiem bedzie latwiej...bo tam sex...na poczatku same przyjemnosci ale zdaje mi sie ze z czasem i to si ekonczy.
zdrada to tchórzostwo, bo niby dlaczego nie odejsc od meza/zony i wtedy sobie szukac kogos innego??
tlumacza sie ludzie-bo kocham, ale czegos mi tam nie daje moja druga polowa
tlumaczy sie ze...maja wspolny kredyty, dzieci, pieniadze, nie ma dokad pujsc...

obawiam sie ze nie jest to wszystko tak jednoznaczne...oczywiscie ze zdrada to cos zlego i tak sobie mysle...czy osobe zdradzona obchodzi w ogole jak sie czuje zdradzajacy jak jej serece krwawi ze wszystkich sil??

a nie zauwazyles ze to walsnie zlo najbardziej kreci i kusi ludzi??
Ewa tez miala nie jesc jablka, wiedziala ze to swego radziu zlo a mimo to....