Moja historia z oziebłością i zdradą w tle

Czyli Autor ma do wyboru "celibat",zaciskanie zębów i pośladków,masturbację i terapię jako "lek" na to wszystko a jeszcze niech se znajdzie hobby jakieś i inne sposoby na wypełnianie pustki,frustracje notoryczne poczucia braku i niespełnienia - ping-pong,rower i na siłownie niech chodzi  znaczy ma się przymusowo dobrowolnie bez szemrania pogodzić że żyje z puszczalską oschłą oziębłą nie szanującą go żoną,która prawdopodobnie nieco się zapuściła bo nie ma chwilowo nowego ruchacza pod ręką i jest teraz jakby zagrożona w swoim komforcie życia,  nie na swój rachunek i komforcie puszczania się, bo mąż wie o starych ruchaczach, dlatego niby się na pokaz i na pozór zmienia i prawdopodobnie się kryje,zaprzecza, przemilcza odsuwa konflikty,problemy a raczej jeden główny problem to że nie kocha męża i nigdy nie kochała, czasem da mu poruchać żeby się uspokoił, coś tam  ugotuje ,może czeka jak tylko pojawi się możliwość i być może nowy amator (starzy chyba na razie spaleni, poszli w odstawkę albo do rezerwy na orbitę ) aż sprawy przycichną to......
chyba, że już się wyszumiała i wyszalała to może odpuściła se ruchaczy,teraz nagle  dojrzała wydoroślała,ale niekoniecznie
Na divy Autor nie może pójść ( i nie pójdzie zresztą } bo to nieładnie,niehonorowo, musi być czysty i nieskalany rycerzyk - pantofel spec od utrzymywania lenia i nieroba w domu, co kurwi(ła) się na prawo i lewo, no chwilowo się nie  kurwi, sprawy się trochę skomplikowały jakby się wydała radosna działalność żony na bokach w :"przeszłości"
Krzychu tak do pięćdziesiątki niech pociągnie i dociągnie,  potem to wiadomo faceci kapcanieją i nie mogą bzykać a nawet podobno nie mają żadnej chęci na to:D tak zleci życie szczęśliwe rodzinne fasadowe w zamiecionym pod dywan konflikcie elegancko bo z terapiami w tle i niby pracą nad sobą , bo z boku to łatwo powiedzieć radził sobie to sobie poradzi po takiej terapii na pewno:D
czyli klasyczne niemieckie "08/15" niby modyfikacje zmiany zmiany  a wszystko zostaje po staremu jak było

Twoja postawa, z a którą serdecznie dziękuję to pogląd z drugiej strony barykady. W pewnym sensie jak to czytam, to odnajduję w tym mój dotychczasowy tok myślenia i zaraz swoje lęki i fobie.

W razie rozwodu na pewno nie będę się czuł wygrany, jeżeli się na to zdecyduję, to tylko dlatego żeby nie wykończyć się psychicznie. Dla mnie rodzina była zawsze najważniejsza, wiem z innych wątków, że ludzie muszą się potem na nowo przyzwyczaić do samotności, co  nie jest łatwe. I pewnie dlatego to mnie odsuwa od ostatecznej decyzji.

Cały czas rozwijam swoje pasje, staram się podreperować zdrowie.

Krzychu ...

Ja byłem żonaty 16lat a byłą znałem łącznie 18lat. Mam dwie córki które ciągle są moimi córkami a ja ich ojcem. To że jestem rozwiedziony nie oznacza że straciłem z nimi kontakt i nie jestem ich ojcem ..

Z córkami się spotykam. Moja była znalazła innego faceta z którym chyba jest szczęśliwa. Ja znalazłem inną kobietę i też jestem szczęśliwy ...

Rozwód zawsze jest porażka, ale często jedynym najlepszym rozwiązaniem.
Trwanie w czymś martwym, bez miłości, uczuć to idiotyzm ...

Ja żyłem w "martwym" związku przez ostatni rok małżeństwa. To był dla mnie najgorszy czas w moim życiu. Stres , nerwy , brak sexu spowodował że byłem wrakiem człowieka.
Była propozycja aby było o "białe małżeństwo" ale to nie dla mnie. Ja jestem osobą która lubi czuć że jest się kochany i okazywać czułość i miłosc.
Bez uczuć związek dla mnie nie ma sensu.

U Ciebie to co napisałeś to jakiś horror.

Jesteś młodym facetem i masz PRAWO mieć normalną kochającą cię kobietę i udany związek.
Poświęcanie się ze wzgledu na "dzieci" to największa głupota, bo dzieci WIDZĄ co się dzieje w związku i później te same błędy powielają.
Więc nawet ze względu na dziecko zakończ to coś ..

Szczęśliwy facet to szczęśliwe dziecko ...

Ja wiem że jest ciężko. Uwierz jak wiedzałem że będzie rozwód to byłem wręcz wrakiem człowieka. Po rozwodzie miałem myśli samobójcze bo bardzo kochałem swoją byłą i nie potrafiłem bez niej żyć.
Moje życie było bez sensu. Straciłem chęć życia.
To jest normalne po takiej stracie.
Ale u Ciebie po tym co napisałeś raczej powinieneś być szczęśliwy kończąc to.

Jesteś młody i naprawdę masz jeszcze szansę ułożyć sobie życie. Może będzie tak że syn zostanie z Tobą a jak nie to i tak przecież będziesz się z nim widywał i spędzał czas.

Wieka, zatrzymałaś się z poglądami 100 lat wstecz. To, że jedna kobieta znosiła niemal gwałty i alkoholika, nie znaczy, że każdy tak powinien żyć. Krzychu, współczuję sytuacji, ale według mojej opinii będziesz ostatnim baranem zostając w tym związku. Teraz ojcowie po rozwodach starają się o opiekę naprzemienną i dostają ją, mamy XXI wiek, więc braku kontaktów z dzieckiem nie trzeba sie bać, choć rozumiem lęk przed rozpoczynaniem życia na nowo.

Czyli w przeciwieństwie do Krzycha to żona faceta miała bzykanko a "nasz" Krzychu miał sobie dogadzać za pomocą...drzwi i futryny?
I musisz się zdecydować czy byłaś prześcieradłem czy sobie dopisujesz...bo skąd wiedza że żona była niechętna?

Pierwszy post autora

Czyli seks był przed ślubem i pewnie chwilę po ślubie bo później

4!!!! lata - powinien dostać jakiś medal że w tym trwał

Wtedy zdaje się byli 4 lata po ślubie i Krzych załapał 4 letni zakaz seksu.

Tylko z tym facetem zdradzała go przez lata, jakieś 3-4 lata. I to jechali bez gumy.
Chyba jednak wiemy.

Seks był, ale jaki? Nie wiemy, można się domyślać... A kobieta zaprawiona w bojach

maku2 nie możesz twierdzić, że żona nie ma dla Krzycha żadnych ciepłych uczuć tylko na tej podstawie, że nie chce uprawiać z nim seksu.
Tak ogólnie mam wrażenie, że w małżeństwach trwa nieustanna walka, by zmusić drugą osobą do  spełniania moich potrzeb.
U jednych jest to seks - i tu najczęściej pokrzywdzeni czują się faceci, u innych za mało atencji, potem brak wspólnych rozrywek, niechęć do wspólnych podróży jak to ma miejsce w innym wątku, za mało/dużo czasu spędzanego razem, rozliczanie z kasy albo oczekiwania prezentów i spełniania materialnych wymagań - no po prostu festiwal oczekiwań.
I jak tego nie dostaję to jestem pokrzywdzony, wiec nie będę się uśmiechać, nie powiem nic miłego, będę się kładł obrażony spać i taki wstanę rano, i całą swoją osobą i postawą będę krzyczeć, że nie dostałem/łam tego co chcę.
I tak rozpadają się małżeństwa, bo ludzie nie potrafią ograniczyć swoich żądań wobec partnera.
Żona Krzycha nie chce z nim uprawiać seksu. Coś za tym musi się kryć. Najpewniej brak satysfakcji i przyjemności z tego aktu. Trudno jest służyć swoim ciałem jeśli wszytko w człowieku tego nie chce a ciało się buntuje.
Czy mimo tego jego żona musi bo ma obowiązek?
Jeśli dla kogoś te sprawy decydują o pozostaniu w związku to jak widać nie ma powodu by w tym związku być.
Jeśli mimo tego jest w stanie cieszyć się innymi aspektami rodziny to trzeba na wszystko spojrzeć jak na rachunek zysków i strat.

Edit
Szeptuch jeśli będziemy widzieć swoje życie jako jeden wielki obowiązek wobec innych to nasze życie nie będzie miało żadnych radości.
Ludzie którzy żyją tylko dla obowiązków są głęboko nieszczęśliwi. Człowiek nieszczęśliwy nie da nikomu szczęście, bo nie możesz dać czegoś, czego nie masz.
I tak większość ludzi spędza życie w cichej desperacji, obwiniając wszystkich, których mogą, o swoje przegrane życie.

Oczywiście, że tak. Każda decyzja ma konsekwencje.
Tylko trzeba rozróżnić to co  chcemy dać, od tego czego nie chcemy a ktoś nas zmusza.
To co dla jednego jest obowiązkiem dla drugiego będzie przekroczeniem osobistych granic.
Czy rodzić ma prawo zmuszać swoje dziecko by z nim mieszkało, bo tak widzi jego obowiązki wobec siebie?
Czy 25 letni syn mieszkający z matką ma prawo do obiadków i czystych ciuchów, bo tak widzi obowiązki matki wobec dziecka?
Nie wszystko jest obowiązkiem tylko dlatego, że komuś tak akurat wygodnie.

No i co z tego, że sobie będzie ta kobieta tak chlipać.  Niech sobie chlipie, skoro nie byli w stanie się wymienić korzyściami płynącymi ze związku. Gorzej jak facet potem też chlipie, że nie ma go kogo ust otworzyć w pustym domu, a ta zła kobieta ściąga z niego alimenty na dziecko, którego on nie chciał.
I tak sobie potem wszyscy chlipią.

Agnes, czego byś nie napisała, to przecież i tak nie obronisz faktu, że ta kobieta traktowała i traktuje swojego męża bardzo podle.
Może to taki gatunek kobiety, że byłaby chora, gdybyś kogoś nie zdradzała.
Nie uczy się na błędach, nie potrafi ich przeanalizować, przepracować, by w przyszłości już ich nie popełniać.
Pierwszego męża zdradzała i to z jego przyjacielem ( super przyjaciel tak na marginesie), a potem korzystała z jego pomocy, by na koniec wszystko zmarnować.
Tam musiało być nieźle z jej strony ( jej zdrada musiała być szczególnie perfidna), skoro odwrócili się od niej wszyscy ich wspólni znajomi a nawet rodzina.
Czy ta kobieta to przypadkiem nie zwykła ludzka świnia?
Nie ma takich kobiet Agnes?
Oczywiscue, że są.
Nawet więcej, łapią one najlepszych facetów na męża, bo są już na tyle wycwanione, że nie grozi im, by dostały się w łapy narcyza na przykład.
Nie, to im nie grozi.
Na mężów wybierają tych porządnych i uczciwych, jednak czy potrafią ich uszanowac i docenić?
Nie potrafią, bo natura zawsze ciągnie wilka do lasu i jak zdradzała pierwszego męża, tak i drugiego zdradzała, ale robiła to z jeszcze większym rozmachem.
Przecież autor to młody mężczyzna.
Może i nie ułoży sobie życia z żadną kobieta, ale nigdy nie wiadomo.
Będzie mu ciężko, ale czy nie lepiej wyjść z bagna z twarzą i chociaż na koniec pokazać, że nie było się takim głupim, za jakiego nas brano?

Autor tak o tym pisze

Jak pamiętam ona nawet nie trzyma go za ręce, nie całuje w policzek - seks jest gdy wyżebrał, jak sam stwierdził można go policzyć na obu rękach...małżeństwo z 12-letnim stażem.
Nie widzę żeby z jej strony było jakieś uczucie/odczucie/emocje wobec męża.

Nie wiem czy jesteś mężatką, czy w jakimś związku ale przecież jeśli zależy Ci na bliskiej osobie to z przyjemnością ją zadowalasz i to w różnym aspekcie nie tylko seksie. To sie robi naturalnie.
Jeśli Krzych musi walczyć z żoną o namiastkę bliskości...dla mnie to nie związek tylko koszmar za który on płaci zdrowiem.

Tak mają ci co wchodzą w związki z własnym wyobrażeniem małżeństwa jak i postawy partnera - takie chciejstwo, życzeniowosć nie mająca nic wspólnego z faktami.

Być może a może z powodu jego ułomności a on miał służyć tylko za pewny port.
Nie wiemy ile razy oni bzykali się w czasie narzeczeństwa - a był tam boczniak, może (przysłowiowo) tamten miał większą różdżkę - ale jeśli ona nie była zadowolona to po co się w to pchała? Mi wychodzi że z wyrachowania.
Jej ciąża - tuż przed ślubem zaczęli starać się o dziecko i dzień po ślubie...bingo jest w ciąży...tylko że wtedy bzykała się z gościem od internetu...ba w 2013 bali się że wpadli...
Autorowi też chyba oczy zarosły ci.ką że nie słuchał tego co ona mówiła a mówiła że zdradziła/zdradzała męża za jego rzekomą zdradę nie mając na to dowodów.
Rodzi się pytanie dlaczego nie odeszła a zrobiła to co rzekomo zrobił mąż czyli zdradziła, dodajmy jakiegoś przyjaciela z którym dla zdrowia się bzykała, fotografa...
Jaką mamy pewność że gościu od bzykania którego podobno pożegnała to nie gościu od internetu?
Po co wyszła za Krzycha skoro on taki słaby? Po co prosiła go o "rękę"?

Czy mąż musi ją utrzymywać?
Czy winien jest jej wierność wiedząc o zdradach?
Dlaczego nie odeszła skoro on ją brzydzi?
Nie podnieca?
Nie zadawala?
Wynika ze jest z nim bo ją utrzymuje oraz ona ma go za mięczaka który nie odejdzie bo nie jest w stanie.
Generalnie to jest mi żal jej i jego.

Ty tak na poważnie?
Siedziałabyś z facetem gdyby nie chciał Ciebie bzykać przez lata bo mu libido spadło? Siedziała byś z facetem mając wiedzę że byłaś zdradzana?
Przecież to Krzych zrobił i robi wszystko żeby to małżeństwo było - ja bym tak nie potrafił.
Gdyby mi żona zafundowała rok bez seksu po porodzie jakoś bym to przyjął ale po roku gdyby się nie zmieniło a ona nic z tym by nie robiła to bym odszedł.
Ja bym nie żebrał.

Ale to już nie jest małżeństwo tylko jakiś układ.

Będę tym złym gliną "Od lat nic się nie dzieje!" albo Krzychu nic nie wie nowego,nawet jak pilnuje dzień i noc żony,monitoruje telefon pocztę komunikatory social media,śledzi obserwuje to i tak jej nie upilnuje kiedy jest w pracy, a ona w domu nie ma siły, to jak ze złodziejem złodziej upilnuje prędzej i ukradnie w odpowiedniej chwili.Tym bardziej, że on sam jest pilnowany bacznie obserwowany trzymany w sprzecznym komunikacie sprytnie gdzie jego kompleksy,zaszłości, niedoleczone traumy,poczucie wartości i niska samoocena jest wykorzystana przeciw niemu,z jednej strony żadna inna Ciebie nie zechce z drugiej pies ogrodnika takie przekonania artykułuje i to w żonie siedzi też jak wielu zdradzających jest zaborcza wygodna i zazdrosna - skutek się liczy.
To że żona przepracowała zdrady i przeszłość,swoje toksyczne związki i romanse,odpuściła sobie ,zmądrzała dorosła uspokoiła libido albo dała sobie radę sama z potencjalnym z nałogiem wydaje się dużo mniej prawdopodobne a w życiu jednak występują takie zmiany rzadziej choć ludzie się potrafią zmienić , to że nic się nie dzieje latami nie świadczy o tym że pokochała męża, tam nie ma co naprawiać chyba że Krzychu znowu ma założyć klapki na oczy i wytworzyć nowe iluzje złudzenia o uczuciach i postawie zony wobec niego teraz pewnie przegina w drugą stronę tak bywa i to naturalne wahanie.
Drugie te lata to nie są jakieś eony czy nawet dekady oni nie są małżeństwem od 40 lat.
Do głowy żony niema dostępu a jego wpływ na nią okazał się inny od zamierzonego taki kryzys przez duże K jest przed nimi
nawet jeżeli Autor będzie na terapii i przepracuje przeszłość żony i swoją to skutkiem terapii akceptacji nie musi być trwanie w tym układzie a nie związku,który ma wszelkie znamiona toksycznego związku ponieważ jak wyżej napisałem skutek się liczy a nie iluzje a skutek jest taki że Krzychu ma dość jednak tego czegoś i raczej nie wydziwia widzi że był pantoflem przez lata i rogaczem co z tym zrobi to jego .
Pilnowanie czy nie pilnowanie kogoś w związku to nie jest dobry pomysł na życie a związek tylko po to żeby trwał to nie jest dobra sprawa - moim zdaniem oczywiście.

...przecież jeśli zależy Ci na bliskiej osobie to z przyjemnością ją zadowalasz i to w różnym aspekcie nie tylko seksie. To sie robi naturalnie."

Taaa... o sobie się w ogóle nie myśli tylko, żeby zadowolić partnera, szczególnie w seksie nawet wbrew sobie.. No nie da się, zresztą my się wzajemnie nie rozumiemy... Nie na darmo funkcjonuje powiedzenie, że kobiety są z Wenus, a faceci z Marsa

A kto broni czerpać z tego przyjemność? Przecież wszyscy mają mieć z tego frajdę.
Ja tam z zadawalaniem partnerek nie miałem problemu ... chyba że udawały...ale tego już się nie dowiem czyli byłem kozak i tego będę się trzymał a co...

A na poważnie czy oni nie bzykali się przed ślubem? Nie wiedziała że jej nie zadawala? Do ślubu było git a po ślubie celibat bo jej nie zadawala?

Jesteśmy z tej samej planety tylko próbuje się nam wmówić że kobiety są nie zrozumiałe przez facetów bo one takie inne...bzdura babki to takie same ku.asy jak faceci...tylko bez ku.tasów

Krzychu  nie musi jej utrzymywać, nie musi być jej wierny i nie musi z nią być.
Generalnie nic nie musi. Ona podobnie.
Nikt z nas niczego nie musi. I dobrze sobie zdawać z tego sprawę, bo nic tak człowieka nie obciąża jak uczucie przymusu.
Każdy z nas tak naprawdę robi co chce, a potem ponosi konsekwencje. Tego musimy być świadomi.

Małżeństwo to też układ i to od samego początku. Czy tego chcesz czy nie.

Ja tutaj nie trzymam niczyjej strony. Staram się być najbardziej obiektywna. Chcę mu pokazać różne możliwości wyboru i zachowań.
Krzychu musi podjąć decyzję sam, a potem będzie z nią żyć.
Nikt z nas go nie podniesie gdy upadnie na przedpokoju.
Każde z nich coś z tego związku ma i coś go to kosztuje. Czy koszty przewyższają zyski sami muszą ocenić.

Nie chcę się odnosić do swojego związku i co ja bym w takiej sytuacji robiła, bo nie czuję się być autorytetem dyktującym jak należy żyć. Mnie jest dobrze jak jest, niemniej i ja płacę swoją cenę za bycie w dobrym małżeństwie. A najszczęśliwsza jestem od czasu gdy zrozumiałam, że niczego nie muszę. Od tego czasu wszystko co daję, daję z miłością i radością. Wszystko co robię robię przede wszystkim dla siebie, a jeśli robię  dla innych, to też jest mi to do czegoś potrzebne, coś z tego mam. Przestałam się czuć ofiarą, przestałam czuć, że się poświęcam. Jeśli mam na coś ochotę to staram się to zrealizować, bo to mój obowiązek, żeby mi w życiu było dobrze. Nie ma nic piękniejszego niż poczucie wolności przy jednoczesnej świadomości, że każdy wybór ma konsekwencje.

A Ty jaką miarą mierzysz żonę autora?

Może Ty nie umiesz żyć w związku bo ja nie narzekam. Szanuję żonę, szanuję siebie i dlatego nie potrafiłbym żyć tak jak Krzych.

Taa i ona z dobroci serca...ba przewidując jego problemy wprowadziła mu 4 letni celibat.
Jak się chajtali i wcześniej to jego wajcha była sprawna. Czyli jego stan zdrowia nie przeszkadzał mu bzykać. Według żony nie przeszkodziło mu to nawet spłodzić syna.
Zdajesz sobie sprawę że on mógł bzykać ale ona wolała innych?
Czy ona wprowadzając mu celibat zrobiła to samo? Miała jego zgodę na bzykanko na boku bo mu nie stawał? Czy też stawał a ona nie pytała?

To nie symbioza tylko uzależnienie autora od swoich zasad lub sumy strachów.
Czytając Ciebie czy Agnes wychodzi na to że żona autora to spoko babka a on bidulek ma zamknąć gębę stanąć w kącie i cieszyć się że ona jest z nim.

Właśnie ja nie mierzę swoją miarą, tylko wczuwam się w sytuację autora.

Od 20 lat Krzysztof ma problem z seksem, a Ty się upierasz, że był pełnosprawny w tej sferze... skoro musiał brać wiagrę. To, że spłodził dziecko nie ma tu nic do rzeczy.
Piszesz ja, ja, ja..., a to o niczym nie świadczy, bo różni jesteśmy i różne są sytuacje, więc nie porównuj wszystkiego do siebie.

Absolutnie nie bronię żony autora, wręcz przeciwnie, ale to był i jest jego wybór.

Musiała ciebie przyciągnąć i przytrzymać.

Po urodzeniu wyczuła, że nie musi się starać i pokazała swoje prawdziwe oblicze.

Od początku wiedziała i jej nie przeszkadzało, ale po dziecku, to już zaczęła się bawić.

U ciebie na pewno, u niej nie.

Przynajmniej jeden pozytyw.

Kręgosłup to operacja i długa rekonwalescencja, albo wózek, czy łózko.
Uważasz, że ona będzie ciebie pielęgnować? Latami?

W wielu związkach tak wygląda, ale nie każdy się przyznaje.

Bo ona na nic więcej nie zasłużyła.

Powyższy opis bardzo dużo o niej mówi.
Jeśli masz dobry kontakt z teściową, to się jej zapytaj co ona sądzi o waszym małżeństwie i dlaczego cię nie ostrzegła.

"..właściwie każdy kto jest lub był patrzy na inne związki poprzez pryzmat swojego...i nic tego nie zmieni."

"No, nie wszyscy, ale większość, aż do znudzenia, bo ile razy można porównywać i opisywać swój zwiazek, mnie interesuje związek autora, nie mój, czy Twój...wystarczająco znam różne."

Wszyscy patrzą przez pryzmat własnego życia jak i związku w jakim był czy jest i nic tego nie zmieni. Ty tego też nie zmienisz.
Czy ja gdzieś opisałem swój związek? Chyba mi umknęło.

Ale czytasz co piszę ? To co napisałem? Czy sobie dopisujesz?
Pisząc tutaj korzystam z własnego życiowego doświadczenia...czyli musi być ja...inaczej się nie da.
Pisząc tutaj porównuje swoje doświadczenie z innymi tutaj wypowiadającymi się.
Nawet gdy z Tobą dyskutuję korzystam z własnego doświadczania, czyli...ja, ja, ja...mam udawać kogoś innego?
Czy mam być wzorem? a uważasz że to będzie dobry wzór? Jeśli tak to korzystaj a jak nie to nie korzystaj...kto jak woli.
I tak wiele rzeczy robię dobrze...czy najlepiej to zależy kto ocenia
Dziwne są Twoje zarzuty, mam się zawstydzić czy co? Jakaś moja wypowiedź Ciebie osobiście ubodła?

Agnes ale w czym problem ?
Mąż może zadowolić seksualnie żonę nie tylko przez kontakt dopochwowy
Gdzieś czytałem że większość kobiet nie osiąga orgazmu podczas normalnego stosunku i potrzebna jest stymulacja łechtaczki

Więc naprawdę jak zawodzi penis to może i tak zrobić żonie dobrze

Więc myślę że naprawdę nawet problem ze "sprzętem" nie powoduje że kobieta może nie osiągnąć orgazmu

Po prostu uprawiać sex taki aby dawał przyjemnośc obu stronom.

A widać ta pani jak pisałem to dla mnie zwykła kurwa bo dawała dupy na lewo i prawo przez kilka lat.
Dla takich kobiet nie mam żadnego szacunku.
I myślę że każdy normalny facet który ma szacunek do samego siebie i jest facetem dał by jej kopa w dupę już dawno. Tak samo jak dał kopa w dupę jej były mąż, bo zobaczył że poślubił kurwę a nie kobietę ..

A gadanie o "dopasowaniu" się i "walczeniu o związek" w tym przypadku jest żałosne i tragiczne ...

W tym wątku jest jeszcze jedna kwestia, która daje troszkę do myślenia.
Chodzi mianowicie o to, że ta kobieta od czterech lat bardzo się zapuściła, nie dba o siebie no i oczywiście nie pracuje, tylko jak to się mówi siedzi w domu.
Pomyślałam więc, że być może ona ma jakąś depresję albo przynajmniej częste stany depresyjne?
Autor ma absolutna pewność, że od lat nie ma żadnego boczniaka, że kobieta siedzi w domu i z roku na rok wygląda coraz gorzej, zrobiła się gnuśna i niechętna, jakby na niczym jej nie zależało.
Może więc należałoby troszkę skupić się na tym aspekcie?
Od postawienia na nogi żony zacząć, żeby ona w ogóle dostrzegła, iż jej małżeństwo na poważne się sypie?
Może coś by w niej drgnelo?
Nie wiem, ja tak tylko pomyślałam, bo przeczytałam wszystko jeszcze raz i zwróciłam uwagę na stan psychiczny tej kobiety.
Przez pierwsze lata koncentrowała się na innych facetach, nie dostrzegała męża.
Musiała mieć z nimi różne przeboje, nic jej się z żadnym z nich nie udawało, więc ma koniec poddała się i jakby pogodziła z losem na zasadzie " no ok, mam takiego męża i trudno, nic z tym nie zrobię, niech już tak będzie, w końcu jest syn itd"
Nie zbudowała żadnej więzi z mężem i zraziła go do siebie poprzez odrzucenie go.
W efekcie ludzie ci żyli obok siebie, jakby byli dla siebie obcy, ale na co dzień poprawni politycznie.
To wpłynęło fatalnie na nich oboje.
Oboje byli bardzo samotni.
Ona rozczarowana i znokautowana przez rzeczywistość, on też rozczarowany i niespełniony.
Minęły lata i doszło w końcu do punktu kulminacyjnego.
Mąż nie wytrzymuje już czegoś takiego i pragnie rozwiązania bez względu na wszystko.
Ona, być może, nieco się obudziła, coś tam próbuje robić, ale generalnie przez lata nagromadziło się w ich domu tyle syfu, że nie wiadomo, z której strony ugryźć ten problem, żeby porządnie posprzątać.
Istna stajnia Augiasza.
Należałoby wezwać Herkulesa.
W sumie rozwalenie tego małżeństwa wydaje się najlepszym i najszybszym  rozwiązaniem, tylko czy rzeczywiście tak jest?
Jest autor, który bardzo potrzebuje wsparcia bliskiej osoby, jest nastolatek i jest mocno zagubiona kobieta, która popełniła w życiu masę błędów, aż doszła do takiego punktu, jakby się poddała.
Co można byłoby zrobić, żeby postawić te rodzinę do pionu?
Takie oto pytania zadaje sobie odkąd przeczytałam o stanie psychicznym tej kobiety.
Ona od lat chodzi zaniedbana, przygaszona, żyje z dnia na dzień, prawie wegetuje.
To tak, jakby kopać leżącego.

Szczerze mówiąc zrobiło mi się jej bardzo żal, autora żałowałam oczywiście od pierwszego posta i dlatego tak dzisiaj napisałam.

.

Bardzo słuszna uwaga, w ogóle w moim wątku zrobiło się bardzo merytorycznie i takie analizy dają mi dużo do myślenia. Ona może mieć depresję, twierdziła że miała poporodową. Nie przepracowała traumy po utraconym dziecku, po rozwodzie z eks. Do dzisiaj unikała psychologów, psychiatrów. Na pewno jest nieprzepracowana. Teraz ostatnio pod moim naporem oświadczyła mi, że idzie do psychiatry. Niestety droga daleka bo dojść nie może. Napisała tylko do poradni na NFZ maila, oni odpisali, że trzeba zadzwonić na rejestrację. Ona nic nie robi nie wiem na co czeka. Na razie odbieram to jej mówienie o depresji jako kolejny element jej gry i manipulowania moją osobą. Terminy na NFZ są na sierpień, wiem bo dowiadywałem się. Ale ja nie czekam na NFZ idę prywatnie już w najbliższy poniedziałek. Zobaczymy, co powie lekarz. Ona czeka nie wiem na co.

Ona czeka aż Ty zdecydujesz coś, wtedy albo się zgodzi, albo stanie w kontrze i będzie jęczeć ,marudzić,straszyć,grozić etc.
Sporym częstym błędem jak pojawia się słowo "depresja " jest reakcja = szkoda mi jej,litość bardzo niebezpieczne uczucia którymi nawet osoby świadome swojej depresji i leczące się potrafią wykorzystywać,manipulować delikatna sprawa litość i zgadzanie się na wszelkie pomysły i też zaniechania takiej osoby bywają bardzo szkodliwe ale też wpływ bywa żaden ,jest beznadziejnie ,bezcelowo marnie bezradnie i bezsilnie musi często dojść do wstrząsu jakiegoś rodzaju jak przy nerwicach i uzależnieniach wtedy czasem coś drgnie i zaczyna się zmieniać,ale niekoniecznie musi to oznaczać sielankę małżeńską idylle i happy end częściej jest rozstanie i uwolnienie z toksycznej symbiozy czy się to drugiej stronie podoba czy nie. U Twojej żony jak był by chętny następca depresja szybko by się ulotniła i poszła w niepamięć
robienie z ludzi demonów i stygmatyzowanie osób chorych jest błędem ale błędem jest też robienie z nich biedactw niemot życiowych .
To któryś z rzędu wątek gdzie niewierna zdradzająca w przeszłości lub aktualnie osoba ma niby depresję może ma może niema najgorzej że jak wreszcie pójdzie i powie lekarzowi że ma depresję to może trafić na takiego co wypisuje recepty hurtowo i wtedy już zaklepane ma depresję kuniec filma nie podskoczysz.Żona Wndeygo,Merle,Pjacka,Deszcza,Clasha ,były mąż Pain,eks Anny Zakochanej też depresje  - depresje jakie chcesz: pandemia, plaga można bić na alarm i monitować ministerstwo zdrowia.do jakichś działań,apelować itp itd i narzekać że takie czasy złe,straszne wyścig szczurów,znieczulica,wojna a  zdrady idę na dalszy plan niby usprawiedliwione, zamiecione pod dywan niby odpuszczone.

Szkoda czasu. Jemu nie można pomóc bo on nie chce pomocy.
On chce ponarzekać i wrócić do tego szamba.
Lubi się pławić w gównach ...

Normalny facet po pierwsze by nie ożenił się z kobietą która zdradziła męża.
Normlany facet po informacji że żona go zdradziła kazał by jej wypierdalać i wywalił z domu i od razu wniósł o rozwód.
Normlany facet nie chciałby spojrzeć na kobietę mając świadomość że inny facet ją całował i uprawiał z nią sex.

A tutaj wie że przez lata go zdradzała w nie wiadomo iloma facetami. Nie ma pewności że jego syn jest jego.
Nie ma sexu, nie ma szacunku.

A on się cieszy że ma ... żonę i myśli że jak będzie chory to się nim zaopiekuje

Ten facet już wiele lat temu powinie być rozwiedziony. Olbrzymia szansa że opiekę nad synem by on uzyskał ...
Miałby szanse znaleźć NORMALNĄ kobietę i być szczęśliwy ..

Jak się nie ma szacunku do samego siebie to ma się tragiczny związek i tutaj to widać ...
I zapewne taki sam związek będzie miał w przyszłości jego syn.

Chłopie, mowa o czasie gdy są razem a nie co było wcześniej jak się nie znali ...

Nie znam żadnego męża który by nie miał nic przeciwko aby jego żona dawała dupy na lewo i prawo
Może nie jestem nowoczesny ale ja tego bym nie tolerowal, ale widać pytający jest nowoczesny bo mu to nie przeszkadzało i nie przeszkadza ...

ale powinni

Facet pewnie jest normalny, ale „reporterski” sposób prezentowania przez niego jakby nie patrzeć jego własnej historii i ten taki wyraźny nacisk, żeby zebrać jak najwięcej, jak najbardziej różnorodnych opinii jest … dziwaczny. Nie ma przy tym żadnych emocji, na początku myślałam, że stał się emocjonalną zmarzliną, żyjąc tyle lat w chłodzie emocjonalnym, ale to chyba nie to.

Bardzo celna uwaga, depresja bardzo czesto jest idealna zaslona dymna, zeby zrobic siebie ofiare, a z drugiej strony oprawce. Moja zona powiedziala mi, ze czula sie tak samotna w zwiazku, ze miala mysli samobojcze (tyle, ze zapomniala mi powiedziec zarowno o tym, ze sie czuje samotna, jak i ze ma mysli samobojcze). W tym samym czasie mniej wiecej nasi dobrzy znajomi tez przechodza kryzys i chyba sa juz na ostatniej prostej do rozstania. Tam tylko roznica jest taka, ze to on ewidentnie nawala, bo oglada sie za mlodszymi. Ta kumpela to naprawde madra dziewczyna i zal mi jej. Skonczylo sie to na prawdziwych probach samobojczych, ale na szczescie sama oprzytomniala i poszla do psychiatry i jakos sie trzyma. Ja powiedzialem mojej zonie czemu nie poszla tak samo do psychiatry skoro miala takie czarne mysli. Odwrocila kota ogonem, ze probuje z niej zrobic wariatke, do tego zamkneliby ja w szpitalu i kto by sie dziecmi opiekowal? Powiedzialem, ze wizyta u psychiatry to nie powod do wstydu, ja sam bylem dwa razy po prochy, psychiatra powiedzial, ze do szpitala sie zamyka w przypadku obawy, ze pacjent z myslami samobojczymi bedzie odmiawial przyjmowania lekow. Oczywiscie moje argumenty zostaly puszczone mimo uszy.

ulle: jestem w trakcie pisania II tomu moich przygod, niedlugo dokleje je do mojego watku.

Sugerujesz, że mój przypadek jest zmyślony??

Nie jest, a nie pokazywałem się tutaj, bo potrzebowałem nabrać dystansu. Nie da się ukryć, że otworzyliście mi oczy na pewne kwestie. Ale na razie jestem mocno przybity. Targają mną emocje, ale co mam ją tu zacząć wyzywać, czy co?? Staram się dyskutować kulturalnie, bo tak zostałem wychowany. Emocje są i to wielkie. Jak czyta się tutaj mnóstwo smutnych historii to głowa boli jak ludzie potrafią jedni drugim niszczyć życie. Każdą opinię czytam każda wnosi coś mądrego i być może istotnego. Dlatego zależy mi na różnych poglądach.

Dla mnie słowo pisane jest bardzo ważne dlatego staram się posługiwać polskimi literami unikać błędów. To jak się wypowiadamy świadczy o nas podobnie jak to jak się zachowujemy.

No i jeszcze jedno jutro mam pierwszą wizytę u psychiatry. To chyba najlepiej świadczy o tym, że targają mną emocje i to wielkie.

Jest takie powiedzenie kto z kim przystaje taki się staje, może właśnie upodobniłem się do swojej żony.

Moja historia jest bardzo pogmatwana wierz mi, że są osoby które znają ją z moich opowieści, to mówią wprost, że ich zdaniem powstałby z tego dramat obyczajowy.

Chciałabyś wiedzieć co się we mnie dzieje. Jestem zdruzgotany. Jestem pogubiony, mam wahania nastroju nie śpię po nocach. Dzisiaj idę do psychiatry, bo czuję, że pęknę, że zrobię coś czego będę żałować. Mało tego oprócz problemów z żoną zbiegają się inne problemy rodzinne, których jest teraz prawdziwa kumulacja. Do tego ciężko w pracy. Ja nadal ją kocham, oprócz sfery emocjonalnej i tego, że mnie zdradziła ogólnie dobrze mi się z nią współpracuje. Nie mogę się pozbierać po tym, że ktoś mi bliski może mnie tak skrzywdzić.

Niestety nie należę do osób, które działają pod wpływem impulsu. Rozważam w sobie, co należy zrobić. Ciągle waham się żeby dać temu jeszcze szansę, a z drugiej zakończyć to małżeństwo. Odbyłem z żoną kolejną ciężką rozmowę w piątek. W końcu coś w niej pękło, bo się popłakała patrząc mi w oczy. Coś czego wcześniej nie było. Może to gra z jej strony, a może zaczyna do niej docierać, że nie żartuję i że musi zacząć poważniej podchodzić do mojej osoby. Chcę iść z nią na terapię małżeńską, niech ona w końcu wyrzuci z siebie, to co jej leży na sercu. Ja też, może to będzie nowe otwarcie. Albo koniec naszego związku.

Na razie ona wyjechała załatwiać sprawy do rodzinnej miejscowości. Ja zostałem sam z synem. Odpoczynek dobrze nam zrobi. Widzę jeszcze cień nadziei. Jeżeli jednak dalej będzie mnie zwodzić to trzeba będzie zakończyć ten związek, bo to będzie znaczyło, że dalej nic nie zrozumiała. To forum i dyskusja nad moją historią daje dużo do myślenia. Cieszę się, że ludzie na podstawie własnych doświadczeń doradzają podpowiadają i uświadamiają. Dzięki temu inaczej patrzę na to co jest między mną a żoną. U mnie w rodzinie nie było "wzorców do naśladowania", więc tym bardziej ciężko z kimś o tym pomówić. Popełniłem w życiu wiele błędów i przyjdzie mi za nie prędzej, czy później zapłacić.