Jak rozwiązać problem wspólnych opłat za mieszkanie?

jeneste92 napisał/a:

Nowe_otwarcie napisał/a:

Nic nie zyskuje? To jak patrzymy po cenach wynajmu, to niech panna wynajmie normalnie; tylko że normalni najemcy będą mieli i inne oczekiwania. No i niekoniecznie będą mieli na sercu dbanie o chatę. Ale wtedy faktycznie będzie miała kredyt z głowy
A gostek przy tej stawce może wrócić do "swojego" wynajmu i chyba w tamtej wynajętej chacie też będzie bardziej "u siebie" niż jest teraz u niej...

Myślę, że najemcy z wielką radością wprowadzą się do piętrowego, stumetrowego domu w cenie wynajmu 2-3 pokojowego mieszkania
A skoro jemu tak cudownie w tej jego kawalerce to niech sobie tam zostanie i będzie "u siebie" w wynajmowanym

Wiesz że takie domy z reguły mają gorszą lokalizację od tych mieszkań? Więc z tą ceną i radością...

Wręcz przeciwnie, zwykle takie domy mają lepszą lokalizację od tych mieszkań, zwłaszcza w obecnych czasach

"Btw. myślałam, że on chce z nią zamieszkać, bo ją kocha czy inne takie tam, a z Twoich postów wynika, że on chce z nią zamieszkać, żeby stawkę wynajmu obniżyć , bo jak stawka bez upustu to nie ma sensu razem mieszkac "

Co nie ważne?
Szukasz cwaniaka to zadaj sobie dwa elementarne pytania: kto to wymyślił i kto ma w tym układzie gorzej finansowo a na dokładkę trzecie: kto ma plan i prosi na forum o opinie co do sposobu realizacji. Będziesz miała cwaniaka.

Już sam tytuł jest bardzo wymowny!
Nie brzmi "wydaje mi się że nie mogę polegać na swoim mężczyznie" (a te finanse to przykład) tylko jeb z grubej rury: jak go naliczyć za mieszkanie.

Żeby było sprawiedliwie to zaproponowałabym Żeby on płacił po prostu całość rachunków a nie tyło połowę,ty na sobie masz kredyt i kupuj jedzenie. Bedziecie mieszkać we 2 teraz więc rachunki wzrosną a skoro jemu odpadły koszty wynajmu to chociaż rachunki niech pokrywa. Tylko o tym trzeba szczerze pogadać bo może on wcale nie miałby z tym problemu tylko po prostu o tym nie wie

Co nie ważne?

Wiesz co chmurny, myślę że możesz być w lekkim błędzie, bo mam wrażenie że Autorka (którą autentycznie dociskające raty kredytu skłoniły do takich rozkmin)jest tutaj i tak znacznie łagodniej nastawiona niż kilka etatowych forumowiczek (jak Salomonka czy jeneste92) , które całkiem wyraźnie dają do zrozumienia że oskubałyby gościa znacznie bardziej niż jej w ogóle w najśmielszej wersji przeszło przez myśl. Najlepsze jest to że dorabiają do tego taką "legendę" że jeszcze za chwilę (same nakręcone swoimi wywodami) zaczną dowodzić że nawet jak facet sfinansuje jej cały kredyt (no powinien przecież biednej, słabej kobietce, nieprawdaż?), to i tak jeszcze na tym skorzysta. Uzasadnienia też są pokrętne i skrzętnie pomijają oczywiste dla najemcy okoliczności (dlatego może ja je wymienię):

- lokalizacja: silnie powiązana z ofertą komunikacyjno-handlowo-gastronomiczno-rozrywkową. Nawet w dużym mieście dobrze idą mieszkania zlokalizowane w pobliżu centrum (właśnie ze względu na powyższe czynniki), mieszkania w bloku na obrzeżach praktycznie nie wynajmiesz (co najwyżej zdesperowanej rodzinie z dziećmi i samochodem, którą pospławiano bliżej centrum). Wynajęcie domu to poza większym metrażem i ewentualnie ciszą same minusy;

- wprowadzając się do autorki jej facet ma znacznie mniejszą swobodę niż miałby w wynajmowanym przez siebie mieszkaniu, bo jest u niej, na jej warunkach. Przykładowo jak ja wynajmuję mieszkanie od kogoś, to w okresie wynajmu jestem tam sobie (w rozsądnym zakresie, pomijając demolkę i pijackie imprezy z wzywaną policją) panem: jak chcę, to po podłodze walają się brudne gacie i opakowania po pizzy i nikt mi nic nie powie; tutaj tak nie będzie. Poza tym wszystkie meble są do mojej dyspozycji, pracuję kiedy chcę i nie muszę się do nikogo dostosować; tu tak nie będzie. Łazienka jest tylko moja, jem to co ja chcę...

Gdyby nad tym trochę pomyśleć, to jeszcze coś się znajdzie i to pewnie niemało.

Tak więc moi drodzy: mieszkanie u swojej lubej czy swojego lubego NIE JEST JAK WYNAJEM, bo co prawda opłaty nie te, ale swoboda i prawa też nie te.

ulle napisał/a:

Tu mogło być tak, że on najpierw powiedział " ok, daje tysiąc za mieszkanie'

Ona na to " ojej, nie przesadzaj, jakoś się dogadamy, ale jak chcesz, to może dasz 500 zł?"
On " ok", jednak usiedli w końcu do konkretnej rozmowy i facet wystrzelił " daje 150, pasuje?
Ona " ok, niech będzie"

Chciała być po prostu taka fajna i pokazać, że kocha bezinteresownie i w ogóle.
A teraz kobieta ma problem.
Ot i cała sprawa.

Dokładnie tak było jak piszesz, ten dialog

Salomonka napisał/a:

Nowe_otwarcie napisał/a:

Co nie ważne?

Wiesz co chmurny, myślę że możesz być w lekkim błędzie, bo mam wrażenie że Autorka (którą autentycznie dociskające raty kredytu skłoniły do takich rozkmin)jest tutaj i tak znacznie łagodniej nastawiona niż kilka etatowych forumowiczek (jak Salomonka czy jeneste92) , które całkiem wyraźnie dają do zrozumienia że oskubałyby gościa znacznie bardziej niż jej w ogóle w najśmielszej wersji przeszło przez myśl. Najlepsze jest to że dorabiają do tego taką "legendę" że jeszcze za chwilę (same nakręcone swoimi wywodami) zaczną dowodzić że nawet jak facet sfinansuje jej cały kredyt (no powinien przecież biednej, słabej kobietce, nieprawdaż?), to i tak jeszcze na tym skorzysta. Uzasadnienia też są pokrętne i skrzętnie pomijają oczywiste dla najemcy okoliczności (dlatego może ja je wymienię):

- lokalizacja: silnie powiązana z ofertą komunikacyjno-handlowo-gastronomiczno-rozrywkową. Nawet w dużym mieście dobrze idą mieszkania zlokalizowane w pobliżu centrum (właśnie ze względu na powyższe czynniki), mieszkania w bloku na obrzeżach praktycznie nie wynajmiesz (co najwyżej zdesperowanej rodzinie z dziećmi i samochodem, którą pospławiano bliżej centrum). Wynajęcie domu to poza większym metrażem i ewentualnie ciszą same minusy;

- wprowadzając się do autorki jej facet ma znacznie mniejszą swobodę niż miałby w wynajmowanym przez siebie mieszkaniu, bo jest u niej, na jej warunkach. Przykładowo jak ja wynajmuję mieszkanie od kogoś, to w okresie wynajmu jestem tam sobie (w rozsądnym zakresie, pomijając demolkę i pijackie imprezy z wzywaną policją) panem: jak chcę, to po podłodze walają się brudne gacie i opakowania po pizzy i nikt mi nic nie powie; tutaj tak nie będzie. Poza tym wszystkie meble są do mojej dyspozycji, pracuję kiedy chcę i nie muszę się do nikogo dostosować; tu tak nie będzie. Łazienka jest tylko moja, jem to co ja chcę...

Gdyby nad tym trochę pomyśleć, to jeszcze coś się znajdzie i to pewnie niemało.

Tak więc moi drodzy: mieszkanie u swojej lubej czy swojego lubego NIE JEST JAK WYNAJEM, bo co prawda opłaty nie te, ale swoboda i prawa też nie te.

Puknij się w czoło i przestań kłamać. Nigdzie nie napisałam że wzięłabym od faceta więcej niż by się mi należało. Za mieszkanie w nowym ledwie wykończonym domu i korzystanie ze wszystkiego, nowego 150 zł  miesięcznie? Chyba głupi by się na to zgodzil, a ja głupia nie jestem i dlatego napisałam, że ja bym podobnego faceta  do domu nie przyjęła, niech sam sobie żyje za 150 zł miesięcznie. Czepiasz się mnie jak rzep psiego ogona, ale czego się spodziewać po facecie takim jak ty. Mnie zarzucasz że "oskubałabym" faceta" a sam płacisz na swoje dziecko 700 zł alimentów i jeszcze żona musiała cię do sądu o nie podać. Pewnie też czujesz się "oskubany" Naprawdę o czym z tobą rozmawiać.

Place 1200 kretynko,to raz. O kwotę alimentów się nie kłóciłem.

A co do tego że nie bierzesz więcej niż Ci się należy,to racja; natomiast należy tu wspomnieć o takim drobnym szczególe że praktycznie nie masz górnej granicy w tym co uważasz że Ci się należy (a na pewno masz te granice bardzo wysoko ustawioną,wyżej niż akceptujesz ją dla przeciętnego faceta).

Zgadzam sie z ulle, ze autorka powinna jeszcze raz usiąść do rozmowy ze swoim chłopakiem.
Poza tym, nie wiem, skąd niektorzy wzięli info, ze on ma swoje mieszkanie.., ja zrozumialam to tak, ze dotad wynajmował - od kogos - kawalerkę, za ktorą plącil 1200.

Salomonka napisał/a:

Spokojnie, ciebie nikt nie oskubie bo nie ma z czego pacanie.

Ten twój pocisk był tyleż prymitywny co przewidywalny. Babska twojego pokroju zawsze starają się wyciągnąć jak najwięcej,a jak im się nie uda,to przynajmniej muszą sobie na koniec ulżyć i pojechać po facecie (czyli przykładowo jak nie ma jak wycisnąć tyle ile jej się marzy,to pojedzie go od dziadów,biedaków itp. Znam ten typ aż za dobrze ).

Alika_ napisał/a:

Zgadzam sie z ulle, ze autorka powinna jeszcze raz usiąść do rozmowy ze swoim chłopakiem.
Poza tym, nie wiem, skąd niektorzy wzięli info, ze on ma swoje mieszkanie.., ja zrozumialam to tak, ze dotad wynajmował - od kogos - kawalerkę, za ktorą plącil 1200.

jest w pierwszym poście Autorki: "chłopak wychodzi na tym lepiej bo nagle nie płaci już za wynajem i ma +1000 do kieszeni sad Do tego ma swoje mieszkanie bez kredytu w innym mieście, z które wynajmuje i też z tego leci mu kasa."

ulle podsumowała to słusznie. dwie kwestie są. jedna to się rozmówić. druga - dlaczego on uważa że te 150 zł jest OK.
Autorko, nie musisz przecież do tej rozmowy podchodzić roszczeniowo. możesz podejść w ten sposób że chcesz zrozumieć go i dlaczego taką propozycję dał. i mów o swoich uczuciach i prawdę - że nie miałaś odwagi się przyznać ale czujesz się niekomfortowo. to może być w gruncie rzeczy fajna rozmowa - zbliżająca - jak podejdziecie do tego w ten sposób by mówić o swoim punkcie widzenia, bez atakowania itd.

@Otwarcie pracowałeś kiedyś zdalnie żeby mówić o tym jak w takim przypadku dom to minus? bo trochę znowu przeginasz z analizą. dom z ogrodem przy pracy zdalnej jest wybawieniem i wielkim luksusem. pokój do pracy? większość moich znajoych może pomarzyć. inny rodzaj skupienia. nieważne że jest dalej od centrum. a jeśli on wynajmował kawalerkę za 1200 to albo nie było to też żadne centrum albo żyją i tak w nie za dużym mieście i wtedy to nie ma takiego znaczenia.

Właśnie on chce zamieszkać w LEPSZEJ lokalizacji, czyli na obrzeżach, w wielkim domu z własnym gabinetem do pracy, otoczony przyrodą (parki, lasy) zamiast w zanieczyszczonym spalinami centrum miasta, w klatce dla szczurów (bo nic innego za 1200 zł nie wynajmie) z hałaśliwymi sąsiadami i pijanymi przechodniami wracającymi z melanżu. No powinien medal dostać za to poświęcenie!

jeneste92 napisał/a:

Właśnie on chce zamieszkać w LEPSZEJ lokalizacji, czyli na obrzeżach, w wielkim domu z własnym gabinetem do pracy, otoczony przyrodą (parki, lasy) zamiast w zanieczyszczonym spalinami centrum miasta, w klatce dla szczurów (bo nic innego za 1200 zł nie wynajmie) z hałaśliwymi sąsiadami i pijanymi przechodniami wracającymi z melanżu. No powinien medal dostać za to poświęcenie!

Znasz gościa osobiście, że wiesz, że on uważa to za lepszą lokalizację?

anna.zakochana napisał/a:

M!ri napisał/a:

Znasz gościa osobiście, że wiesz, że on uważa to za lepszą lokalizację?

M!ri, a Ty znasz gościa że wiesz że dla niego zdalna praca to minus?

a czy ja napisałam że on coś chce czy uważa czy wyraziłam swoje zdanie?

Ale to jest bardzo proste.
Albo się zakłada wspólnotę majątkową, albo rozdzielność.
Jak ma placic kredyt niech zostanie współwłaścicielem.
Jeśli nie, to nie masz prawa tego wymagać,
Nie stać Cię na kredyt to wynajmujes dom komuś,  i spłacasz raty, proste.
Mieszkanie wynajmujecie jakies inne wspólnie, albo bierzecie wspólny kredyt.
No chyba że 3 wyjscie: mieszkasz w swoim domu  kim chcesz I nie jojczysz ze mieszkasz z chłopakiem a nie współlokatorem.
Mieszasz prawo własności z równym podziałem finansów w związku.
Dziwne.
Przecież problem wspólnych oplat za mieszkanie jest rozwiązany.poł na pół

Ela210 napisał/a:

Przecież problem wspólnych oplat za mieszkanie jest rozwiązany.poł na pół

150 zł od niego i cała reszta od niej, to nie jest pół na pół ....

Ale dlaczego za sprawiedliwe uważacie, że on korzysta na tym, że autorka ma dom (mieszka tam, nie musi wynajmować), a autorka nie korzysta z tego, że on ma mieszkanie? Przecież to takie "dzielimy się tym, co ma autorka, a tym, co ma jej partner, już nie".

SaraS napisał/a:

Ale dlaczego za sprawiedliwe uważacie, że on korzysta na tym, że autorka ma dom (mieszka tam, nie musi wynajmować), a autorka nie korzysta z tego, że on ma mieszkanie? Przecież to takie "dzielimy się tym, co ma autorka, a tym, co ma jej partner, już nie".

Większość chyba po prostu uważa za małostkowe wyliczanie partnerowi, co on ma, a czego nie mam ja, po to żeby zlikwidować nierówność. Poza tym „równo” wcale nie musi oznaczać sprawiedliwie.
Ludzie w związkach zazwyczaj dają sobie to, co dla drugiego jest cenne i wartościowe. To wcale nie musi być kasa ;-) Związek to nie układ biznesowy, a nawet w biznesie zyski rozpatruje się nieco szerzej.

A kto powiedział, że autorka nie będzie korzystała?
Może facet zabierze ją na sfinansowane przez niego wakacje? Albo w inny sposób podzieli się z nią swoimi dobrami.

Jeszcze raz napiszę, żeby autorka zdecydowała się pogadać ze swoim facetem, poprosić go wsparcie, bo nie ma w tym nic złego, że oczekuje się wsparcia od bliskiej osoby. Słabe jest oczekiwanie, że on się domyśli. Ale to nie jest jego obowiązkiem partycypowanie w spłacie jej kredytu ani rozliczanie się ze swoich dóbr.

Owszem,może mieć za te kasę kawalerkę blisko centrum,może mieć i jakieś 2-pok9jowe dalej (patrzę na oferty w Trójmieście, a tu już większą drożyzna tylko w Warsiawce).

Co do mnie,to mieszkami w centrum dużego miasta i bardzo doceniam ten fakt. Nie mógłbym mieszkać w jakimś pierdziszewie , nawet mimo lepszego powietrza i ciszy w nocy. Bo cena za to jest za wysoka. Cieszę się że mam wszystko blisko, że mam gdzie nawet po zmroku pobiegać,  Tu jest praktycznie wszystko,na jakiejś więcej czy obrzeżach musisz po wiele rzeczy jechać do centrum czy do galerii. Gdzieś się spotkać,kino,teatr... to wtedy wyprawa,nie spacer.

To jest dokładnie pół na pół. Wystarczy cofnąć się do pierwszego posta..

Oczywiście do tego dochodzą opłaty 300zł miesięcznie (prąd, gaz)

SaraS napisał/a:

Ale dlaczego za sprawiedliwe uważacie, że on korzysta na tym, że autorka ma dom (mieszka tam, nie musi wynajmować), a autorka nie korzysta z tego, że on ma mieszkanie? Przecież to takie "dzielimy się tym, co ma autorka, a tym, co ma jej partner, już nie".

Też tego nie rozumiem.
Wyobraźmy sobie taką sytuację: dwójka sąsiadów, żadne z nich nie ma kredytu, zakochują się w sobie i postanawiają razem zamieszkać.
No i on wprowadza się do niej, mimo że metraże mieszkania identyczne, no ale "ty masz wygodniejsze łóżko kochanie".
Jej rachunki wynosiły 1200 zł miesięcznie (czynsz, media, Netflix, itd), więc on jej daje połowę czyli 600 zł.
Swoje mieszkanie wynajmuje i ma z tego tytułu 2000 zł ekstra kasy miesięcznie. No ale zatrzymuje całą tę kasę dla siebie, w końcu mieszkanie jest jego, więc z jakiej racji ma jej dawać połowę tej kwoty.
Czy on ją wykorzystuje? Część osób (w tym ja) powie, że tak; część osób, że nie, przecież ona nie jest stratna, baa, ona zyskuje, w końcu dostaje od niego 600 zł miesięcznie ekstra.

Nie czytałem całego wątku.....ale facet wygląda na lepszego cwaniaka.

Autorko postaw sprawę jasno. Stopy procentowe rosną, kredyt rośnie (czego nie mogłaś przewidzieć)  to jesteś zmuszona wynająć połowę domu i albo płaci połowę kosztów bieżących (media, ogrzewanie, śmieci...itd) + jakąś kwotę za wynajem, albo się wyprowadza.....bo musisz wynająć części mieszkania by mieć na raty.

Kochajmy siè jak bracia, ale liczmy się jak Żydzi.
Na dzisiaj jakby chciał wynająć mieszkanie to koszt mediow to minimum 800 zł + czynsz 1500-1800 zł za dwupokojowy lokal. Bez sentymentów.

O ile zgadzam sie z przeslaniem to cytat jest calkowita glupota - bo przeczy sam sobie.

Milosc to pragnienie poswiecenia wlasnych wygod aby pomoc drugiej osobie gdy ta jest w potrzebie.
Czyli calkowite przeciwienstwo dzielenia wszystkiego zgodnie z umowami.

Pozostaje wybor podejscia miedzy:
- Kochajmy sie jak bracia i
- Dzielmy sie jak Zydzi

W pierwszym przypadku nie byloby tematu bo kochajacy partner bylby skupiony na potrzebach partnerki i nie doprowadzil do sytuacji, w ktorej byloby jej ciezko niezaleznie od jakichkolwiek umow.
W drugim przypadku umowa jest umowa i kazdy ma to na co sie zgodzil co tworzy totalna patologie gdzie ludzie sa samotni w zwiazku i szukaja pomocy na forum.

Nowe_otwarcie napisał/a:

Owszem,może mieć za te kasę kawalerkę blisko centrum,może mieć i jakieś 2-pok9jowe dalej (patrzę na oferty w Trójmieście, a tu już większą drożyzna tylko w Warsiawce).

Co do mnie,to mieszkami w centrum dużego miasta i bardzo doceniam ten fakt. Nie mógłbym mieszkać w jakimś pierdziszewie , nawet mimo lepszego powietrza i ciszy w nocy. Bo cena za to jest za wysoka. Cieszę się że mam wszystko blisko, że mam gdzie nawet po zmroku pobiegać,  Tu jest praktycznie wszystko,na jakiejś więcej czy obrzeżach musisz po wiele rzeczy jechać do centrum czy do galerii. Gdzieś się spotkać,kino,teatr... to wtedy wyprawa,nie spacer.

Nie wynajmiesz mieszkania w Trójmieście w tej cenie, nawet zatęchłej nory nieremontowanej od 40 lat. No chyba że masz na myśli poddasze w jakimś domu jednorodzinnym szumnie nazywane "mieszkaniem", coś tego typu: https://www.olx.pl/d/oferta/mieszkanie- … NULfY.html

Widzisz, ja mieszkałam w samym centrum Warszawy (5 minut pieszo do Pałacu Kultury, 10 minut pieszo do Złotych Tarasów i szczerze mówiąc, nie widziałam zbyt wielu plusów tej sytuacji. Lekarze - mając prywatne ubezpieczenie medyczne musiałam i tak jeździć do innych dzielnic, bo w tych placówkach najbliżej mnie nie było terminów. Zakupy ubraniowe - musiałam jeździć do Blue City czy Arkadii, bo w Złotych Tarasach, które miałam pod nosem, wiecznie nie było mojego rozmiaru (36, więc jeden z tych popularniejszych). Bary - co z tego, że mieszkałam otoczona barami, skoro ze znajomymi i tak głównie umawialiśmy się w tych dalej od centrum, żeby ci mieszkający w Piasecznie/Grodzisku, itd. nie musieli się tłuc samochodami do centrum i pół godziny szukać miejsca parkingowego (tak, większość moich znajomych i przyjaciół po 5-10 latach mieszkania w Warszawie, wyprowadziła się do małych miast podwarszawskich ). Ja też w pewnym momencie miałam dość i się przeprowadziłam, zwłaszcza, że w czasach covidowych mieszkanie w centrum było udręką.