Wolni szukający partnera, partnerki-specjalne miejsce-2-Na wyłączność!

Ten w czerwonych ma zgrabny tylek i nogi też zgrabne, jak na faceta i te seksi skarpetki rajtuzowe

I to by było na tyle w kwestii zniknięcia bagiennika

Pończochy mają w sobie to coś, chociaż oczywiście gołe nogi odpowiednio wyeksponowane też niczego sobie

Klasycznie, to jest sukienka i szpilki. Ale to nie dla chłopców

Klasyka w szkole za komuny. Moja mama ma mnóstwo zdjęć w takim stroju. Do tego dwa warkocze przewiązane wstążkami albo kuc z kokardą gigant.

Uff..nareszcie:22 stopnie - i to jest temperatura do życia

W sumie to nigdy nie przepadałem za strojami galowymi, nawet w szkole, jak jeszcze człowiek nie przypuszczał, jak się jego kariera potoczy
Garnitur? Bleee, jakby mnei ktos w zbroi zatrzasnął.. Krawat? Jeszcze gorzej, czuje się człowiek jak wisielec na szubienicy..

Już lepsza luźna marynarka, koszula i dżinsy - tak się chodziło na egzaminy

Hehe Moja mama też ma traumę po tych mundurkach. Musiała na apelach grać na mandolinie a się strasznie wstydziła, mówiła. Jako dorosła kobieta miała szafę wypchaną kolorowymi ubraniami, w tym jej ulubione w wielkie geometryczne printy. Teraz ma mniej, bo zrobiłam jej porządki, szafa pękała w szwach i nie mogłam zrozumieć co ona taka przywiązana do tych szmat Było ciężko Najłatwiej było się pozbyć tych właśnie "klasycznych" hehehe

W szeregu zbiórka przykładni obywatele. Towarzysze, towarzyszki... z okazji urodzin towarzysza Stalina młodzież zagra pieśni robotnicze a ich rodzice wyrobią potrójną normę w cukrowni

Ja pamiętam pochody pierwszomajowe. Obowiązkowe oczywiście Kwiaty, dzieci na ramionach tatusiów, bo chcą zobaczyć co się na ulicy dzieje. Ja szukałam wzrokiem czołgów, bo byłam ich wielbicielką ("Czterej pancerni..." - wiadomo ) No i w szkołach liczne apele z okazji dziwnych oraz kary cielesne od nauczycieli. To był hardcore.

Niby politycznie słabo, ale jakoś tak człowiek czasem z nostalgią na to biednie dzieciństwo patrzy. Moi staruszkowie akurat z Solidarności, to rozpoczęcie stanu wojennego pamiętam bardzo dobrze... był strach, był płacz. Ale z drugiej strony jakoś tak społecznie lepiej, znało się wszystkich sąsiadów i wymieniało się z nimi dziećmi, karmiło się je obiadem na zmianę, bo jeden pracował do późna inny wcześniej wstawał. Mały człowiek się włóczył w obdrapanych kolanach i brudną szyją po osiedlu i zgarniał kogo się da i bandę sobie zbierał do bójek lub innych zabaw. Wisiał na trzepaku głową w dół aż był cały czerwony ja burak, albo robił serię fikołków w tył i przód. No i były ulubione trzepaki, o które warto było się bić

Jakoś to wszystko zniknęło teraz

Wszędzie auta, parkingi, hale handlowe, fabryki, biurowce. Nie ma warunków dla dzieci, by się mogły w miarę bezpiecznie i swobodnie poruszać po mieście. Jakieś wygrodzone parki, wszystko zabetonowane, zamknięte metalowymi bramami... Stworzyliśmy sobie warunki nie do życia. A dzieciom wyznaczyliśmy specjalne miejsca, specjalne klatki, jak pudełka, gdzie mogą sobie popracować nad swoją przyszłością zdobywając wiedzę i artystyczne umiejętności, francuski, pianino, judo, co nie tylko... A podwórka już nie wyglądają tak jak kiedyś. Zakazy, zakazy, zakazy... Brak wstępu, brak wstępu. Beton. Beton. Kolejna Biedronka. Kolejny Lidl 500m od poprzedniego. Łąka zamieniona w parking. Ludzie nie zainteresowani cudzymi bachorami. Prędzej zrobią donos do służb niż potraktują jak swoje. Dużo się zmieniło.

Ja tam wierciłam się wśród chłopaków głównie, i na równi z nimi na drzewa wchodziłam i przez płoty przeskakiwałam, i po dachach garaży parkour robiłam, i łuk z gumy od majtek też majstrowałam i strzelałam z własnoręcznie robionych strzał (nieważne, że krzywe i nie leciały jak trzeba, ważne, że czasem się jakaś w ziemie wbiła, i była radocha). A pasławek z dziewczynami zaczynał i z dziewczynami teraz siedzi
Nie wiem, czy za Twoich czasów to było, ale za moich pojawiły się w podstawówce słodkie napoje w foliówkach, ze słomką Jakie to były strategie, żeby się tego napić. Byle chłystek nie dałby rady, trzeba było eksperta, ostrożności, delikatności, wyczucia i skupienia . No i jeszcze ta mydlane obrzydliwe czekoladopodobne coś, bleeeh. A oranżada w proszku nadal jest, ja lubiłam jeszcze wcinać Visolvit i Vibovit (ten był droższy, więc rzadziej się zdarzał) - trzeba było trochę kitu starym wcisnąć, ze się średnio czuję i już paczka Visolvitu się zjawiała do dyspozycji

Tak było piaskownica to był dom i w porywach 4 żony
kręgi betonowe takie jak do studzienek  to był czołg
był i trzepak i murek też był
Torebki z napojami i słomką już się pojawiały ale to chyba w drugiej połowie lat 70tych
najgorzej że i w kinowych,teatralnych bufetach szybko wycofano jednak z tego co pamiętam
Byłem tak zwanym "babskim królem" na podwórku i gdyby nie to, że mój brat był najstarszy z chłopaków to
"bracia samce" mieliby niezłą bekę ze mnie,co nie znaczy że nie próbowali mi dokuczać
wredni,podli,zazdrośnicy
To były przepiękne czasy - niczego nie żałuje,niezła lekcja 
W szkole to nawet byłem kimś w roli pośrednika, dwóch światów "chłopackego" i "dziewczyńskiego"
trudno mi to wytłumaczyć na czym to polegało dokładne
bo to dawno temu było
Teraz to różni tacy mogą na mnie se mówić "simp",ale  ja tam swoje wiem i przeżyłem z kobietami
W Japonii tylko nie byłem (jeszcze ) to do Szeptucha jeżeli podgląda

Załogę dopadła nostalgia za czasami dzieciństwa..;)

Któz by nie wspominał takich czasów z usmiechem na twarzy? Będąc uczniakiem, w połowie lat 90-tych trochę inaczej ten świat wyglądał, to fakt
Nawet czasami porónuję zwykle miejsac, teraz i wtedy, to jakby dwa różne światy..Aut przybyło na parkingu, pobudowali centra handlowe, (prawie) wszędzie betonoza..
A najgorsze to chyba te osiedla strzeżone..Jezuu, nocowałem raz u znajomego w takim miejscu i czułem się jak w klatce..

Ciekawie wyglądały te czasy z perspektywy przemian ustrojowych i ogólnie zmieniającego się stylu życia

Pewex, trzepak, guma Turbo, oranżada w proszku, brak telefonu i domofonu w bloku, siedzenie na dwórze/polu od rana do wieczora..hmm

A piaskownicą to akurat mam niezbyt miłe wspomnienia...

Turbówki (jeszcze są dostępne), Donaldówki i miśki-żelki na sztuki pamiętam Adela Jeszcze był taki patent, którego nie pochwaliłby ani Minister Rodziny, ani Edukacji, ani żaden inny pewnie też - gumy do żucia w kształcie i przybrane w papierek z nadrukowanym papierosem Dla tych co jeszcze nie mogli, a już chcieli się poczuć jak dorośli

Co do trzepaka to może faktycznie jakaś forma FB, tylko ilość znajomych ograniczona i wyrzucenie kogoś z bandy ("ze znajomych") wiązało się z tym, że zaraz z grupy robiła się para . Należało się zatem poprzepraszać i zastosować wszelkie społeczne i manipulacyjne techniki przywrócenia takich relacji. Na FB traktujemy tych ludzi trochę jak towar. Jeden wywalony, a następny już czeka w kolejce. Także m.in. Pasławek i jego "królestwo dziewczyn" to była oldschoolowa wersja terapii grupowej i Treningu Umiejętności Społecznych (coś za co teraz płaci się kupę forsy). Nauczyliśmy się z tego wiele i możemy wykorzystywać w życiu. I część korzysta

Granie w gumę na KAŻDEJ przerwie w szkole i to całą klasą, to były dopiero integracje i aktywności fizyczne . W piaskownicy zabawa w sklep czy dom. Trzeba było uważać na psie "prezenty" pozostawione w niej i nikt nie jęczał, że nie sprzątnięte .

Kolejki w sklepie mięsnym, to jak wielka impreza: dzieciaki się ganiały, starsi gadali, narzekali, sprzedawali newsy, gdzie kto co kupił ostatnio. Kilka godzin się stało, to trzeba było coś robić. Albo się liczyło ludzi z kolejki jak w "Misiu". Czuwaj!

No i Pewex i Baltona - czyli patrz - nie dotykaj

Jeszcze była radocha jak były rozkopy, co się właśnie po rurach biegało i skakało z jednego brzegu rozkopu na drugi. Czasem ktoś coś złamał, skręcił kostkę, ale kto by się przejmował

Podejrzane...

Nieeee!!! Ty nie?

Jaaaa

Nie

Tak?

Gdzie Psolog jak potrzebny

Paslawku Twoja żona mówiła mi, że mam Cię w końcu zabrać od koleżanek. Leki i kaftanik czekają...ciepłe i miłe.

Taki na pocieszenie

A do czego konkretnie mógłby być potrzebny taki Psolog?

Do niczego konkretnego Sky is the limit

Jest tylko który to

https://www.domowe-wypieki.pl/przepisy/ … 7-marlenka

Pewnie nie pamięta

E tam
kto pamięta Marlenę?

Za Marleną ?
Nie bardzo, jakąś taka czarno biała
Prędzej za ciastem

A to nie wiem czemu Twoje marzenia akurat czarno - białe

Nie ma czegoś takiego jak "w końcu idealny" Idealny nick to by była Panna z Pola jak już
No ale pożegnajmy przeszłość
PA PA

Zbyt oczywisty

Zresztą wiadomo, że każda Panna wychodzi z dworu na pole

Koralina była fajniejszym nickiem
najbardziej nieoczywistym i zakręconym
Panna z Dworu to już było w sumie przecież
mało komu się chciało pisać pełną nazwę  Panna Szlachetnego Rodu a skrót PSR był jakiś taki nie ludzki

znowu się Warszawiakom oberwie

Tylko powtarzam... kogoś cytuję.

Tarota?