Rozwód po 15 latach

Jeszcze nie mamy rozwodu a on chce nasze dzieci zabierać do kochanki u której mieszka....Nie zgadzam się na to.Po rozwodzie nie będę miała wyjścia,ale teraz mogę przecież mu zabronić?(dzieci nawet nie chcą,ale boje się ,że weźmie ich podstępem)

Najtrudniejszy pierwszy raz dla Ciebie to będzie przełknąć ,ale jak masz fajną zdrową więź z dziećmi to nikt Ci ich nie ukradnie ,nie odbierze i nie przekupi,choć pewnie będzie próbować ,a kontakt z ojcem jest gwarantowany prawem i jego obowiązkiem ,myślę że się pogodzisz z tym i wtedy znajdziesz czas dla siebie podczas tym wizyt u ojca ,nie zabraniaj ,a na marginesie po takich wizytach nowym paniom często przechodzi entuzjazm w "zawłaszczaniu" dzieci partnera to trudny temat dla byłych kochanek czasem je przerasta jeżeli mają problemy ze sobą ,bo dzieci są jakie są i mogą być niedojrzałe .Nie pozwolisz zrobić im krzywdy .Teraz masz dużo obaw i lęku ,który minie ,niechęć do nowej pewnie nie tak prędko i spokojnie nie udawaj świętej przed sobą nie musisz też z nią walczyć czy rywalizować nie poniżaj się tym.
Ty jesteś mamą nie ona ,dzieci to wiedzą i widzą ,jak ona zacznie jakieś nieczyste zagrania w Twoim kierunku uskuteczniać to jest skreślona u nich,nie sądzę żeby tamta kobieta była wyrafinowaną w swoich działaniach to prosty układ po romansie raczej sztampowy ,głównie zobaczysz kasa będzie istotnym czynnikiem spajającym i niechęć do Ciebie ,ale niekoniecznie jakoś ostro ,nie strasz się tym - ignoruj nie podejmuj prowokowania jeżeli wystąpi .Dbaj o siebie docenisz czas wolny tylko dla Ciebie choć teraz wydaje Ci się to abstrakcją i widzisz pustkę ,ta-pustka to może być przestrzeń dla Ciebie na rozwój i fajnie spędzony czas .

Głównie to zależy od was Panie. Jeżeli będziecie tkwiły w marazmie, depresji, zaniedbacie się to na takie przemyślenia ze strony zdradzacza nie ma co liczyć raczej. Ale jeżeli szybko emocjonalnie sobie poradzicie, odetniecie się i zaczniecie żyć przynajmniej jak dawniej a wielu zaczyna na fali emocjonalnej rozwijać pasje i dbać o siebie to na pewno nie raz będzie plół sobie w twarz że tak postąpił. Jest też opcja że im się nie uda co bardzo często się zdarza gdyż co innego zauroczenie (pamiętacie jak było na początku związku ?) a co innego wspólne życie = obowiązki (pranie prasowanie, gotowanie, sprzątanie i szok przy porannym wstaniu po zobaczeniu osoby w naturalnym wyglądzie). Ale nie róbcie rewolucji w waszym życiu dla gada tylko dla siebie by czuć się lepiej i tryskać energią życiową a może ktoś zapuka do waszego serca aby wspólnie dalej przez życie iść w myśl przysięgi małżeńskiej (aż do śmierci). I jeszcze jedno to co tu wspomniano : nie chciejcie i nie zgódzcie się na powrót bo przecież miał szansę ( natychmiastowe zerwanie z kochanką wszelkich kontaktów i usiłowanie naprawy swojego małżenstwa ) ale nie skorzystał a nie był to jednorazowy skok w bok tylko romans. Powodzenie , jutro słonce z pewnoscią zaświeci.

To pewnie zdradzacz i oszust swoją "nową miłość "też będzie kłamał i oszukiwal

Właśnie ja też muszę żyć dalej i wiem ,rozum podpowiada,że nie powinnam się już wogole zajmować tym czy on pożałuje czy nie,czy im wyjdzie czy nie.Co to zmieni? Satysfakcja może jakaś będzie dla mnie.Bo rodziny naszej już nie wróci.Moj mąż ten który był,poprostu umarł .Został ojciec moich dzieci .Jednak ciężko naprawdę sie z tym pogodzić i poprostu to boli.

Manuelko, jak ja Cię rozumiem! Ta złość, wściekłość z powodu bezsilności. Z powodu tego że "tak , k....a nie powinno powinno być!" Niech za to płaci. A on zadowolony!
Wywalaj tą w$ciekłość, ja też tak robiłam.
I nadal ją czuję, chociaż nie mieliśmy dzieci! Twoje emocje są jak najbardziej uzasadnione.

Najlepiej teraz by było przestać myśleć o tym dlaczego on to zrobił czy pożałuje czy z nią będzie szczęśliwy...Przecież i tak już nie będziemy razem,nie po tym wszystkim.Wiec nie powinno mnie to obchodzić .Powinnam skupić się na sobie
na dzieciach i żyć tu i teraz.Ale ciężko jest.Moze z czasem będzie lepiej...

Jako kobieta po 50 powiem Ci Manuelko, że całkiem możliwe są żale za utraconą rodziną. Oczywiście nie teraz, ale kiedy motylki pozdychają. Teraz twój były jest w ostrej fazie fascynacji i złudnej wolności. Teraz liczy się tylko on i jego spełnione fantazje, ale to minie. Nie sądzę, że to wielka miłość, tylko właśnie fascynacja, bo gdyby była prawdziwa miłość, to nie obarczał by Ciebie za rozpad małżeństwa, zwłaszcza, że jak piszesz, byliście dobrym małżeństwem. On zaczadził się w tym zauroczeniu, tamta szeroko otwarła ramiona i krocze i wtedy już wszystko przepadło.
Mój ojciec zostawił matkę i dzieci i związał się z równą sobie niewierną kobietą, która też zostawiła męża i trójkę dzieci, aczkolwiek już starsze niż my. I potem oboje obwiniali się o rozbicie rodzin, byli razem może 5 lat, oczywiście związek burzliwy,a miał być taki piękny...
W tym wypadku karma wróciła dla obojga, naprawdę oboje gorzko żałowali do końca życia.

Nie wiem...u nas sex był ...raz więcej raz mniej,..pamiętam ,że czasem mąż mówił,że to nie najważniejsze...ale wiem,że jak każdy mężczyzna lubił..( kochanka słyszałam ,że lubi mężczyzn i nie patrzy,że żonaty) No i kiedy się wyprowadzał to usłyszałam,że mam dominujący charakter..aczkolwiek nie było tak ,że jak powiedziałam to miało być,umiałam pójść na kompromis

A co ma jej gadać? Przeciez musi sam przed sobą i przed nią usprawiedliwić swoje no i jej niefajne postępowanie.

Gdyby wrócił do Ciebie jako "nawrócony " zdradzacz, skamlałby jaka to tamta niedobra była, jak wykorzystała jego słabość, jak go ukraśc chciała, a on ma przeciez malutkie dzieciątka - a tamta go tak nęciła.  Wtedy byś pewnie mu wierzyła i z ulgą przyjęła do domu. OSZUSTA.  Tak jak tamta wierzy teraz, tak Ty wierzyłabyś w te farmazony.
Ja sluchałam, że żona nie prasuje na bieżąco ubrań, śpi z dzieckiem od 10 lat, mielonych nie umie robic (:D), nóg nie depiluje i w ogóle niczego, raz 10 lat temu mu zwróciła uwagę, że podłogę niedkładnie umył, osiem lat temu miała pretensję  o coś tam, naczyń ze zmywarki nie wyciągała, rzadko śmieci wynosiła. Dasz wiarę? Takie kocopały. Inny z kolei opowiadał, że żona obiadów nie gotuje, tylko od swojej mamy przywozi. Takie z dupy "argumenty", że glowa boli.

To mały, słaby,tani człowiek i choć jeszcze tego nie widzisz, swoim odejściem wyświadczył Ci przysługę.  Zyskałaś szansę na nowe otwarcie, na kochającego i lojalnego człowieka u Twojego boku albo chociaż spokojne singielstwo - które - WIERZ mi dalo mi swego czasu dużo radości.  Dobrze jest przypomnieć sobie kim czlowiek właściwie jest, robić to co się chce, bez zrzędzenia drugiego dorosłego obok.
Kij w oko temu Twojemu bylemu i jego nowej naiwniarze.
Zaczynasz nowe, lepsze życie.

Ja staram się zrozumieć niewiernych, choć na to nakłada się dużo rzeczy, więc nie ma reguły.

Wydedukowalam, że musi nich być tak ogromny pociąg seksualny do innego partnera/ki, taki magnes, że rozum się wyłącza. Nie na darmo się mówi, że zakochanie, to choroba psychiczna.

Bo to dotyczy też kobiet, znam przypadek, że kobieta zostawiła dla innego, dwójkę małych dzieci, bardzo dziwię się ojcom, że potrafią taką krzywdę zrobić dzieciom, ale matki to nawet nie staram się zrozumieć, bo się nie da.

Piszę to dlatego, że nie warto karmić się nienawiścią, bo ona jest niszcząca. Zobaczcie ile to was kosztuje zdrowia, a oni mają się dobrze. To jest bardzo trudne, tym bardziej że to dotyczy tzw. dobrych mężow, jakbyście miały tzw. kawał diabła, to można by było się cieszyć, że sobie poszedł...

"Mogą jechać na tym haju zakochania, zauroczenia, ale podświadomość i tak działa. Te osoby muszą cały czas zagłuszać wyrzuty sumienia. Żyją na kredyt i w przyszłości zapłacą za wszystko z odsetkami."

Zgadzam się, z tym, że chyba nie wszyscy mają sumienie...

Lubię ćwiczyć w domu i się tak wylaszcze,że mu szczena opadnie .I będę fajna laska dla siebie i kto wie...:) .Czas płynie więc tak jak piszecie ,może już być tylko lepiej.

Paslawek pewnie,że wylaszczam się dla samej siebie:) ale jak on przy okazji to zauważy zda sobie sprawę ,że żyje bez niego i mam się świetnie:)a co.Tez nowe życie zaczynam.I mimo ,że jeszcze nie raz będą nerwy i płacz do poduszki to dam sobie radę.

Pewnie,ze sobie dasz radę. Do wylaszczenia się polecam kanały Agaty Zając i Pauli P na yt. Rewelacyjne ćwiczenia
A jak się poczujesz po nich - jak bogini. Zmęczona, ale silna wewnętrznie.

Narazie do tego nie doszło,bo dzieci były chore.Ale upiera się przy tym .Nie słucha gdy mówię,że nie mamy jeszcze rozwodu i ta sytuacja jest za świerza,żeby dzieci tam woził.Smieszny jest ,bo sam ma z nimi słaby kontakt (tak o to dba) i nie wyobrażam sobie jak dzieci mają jechać do obcego domu do obcej kobiety z ojcem ,który sam się nimi nie zajmuje.

Jm był dzisiaj u dzieci.Taki zadowolony.A ja potem zryczałam się jak bóbr.Kurde za kim???za kimś kto mnie oszukiwał i już mnie nie chce? Za kimś kto wybrał obcą babę niż  własną rodzinę?....kiedy ja zacznę normalnie żyć...bez łez bez smutku...

Manuelko, a może niech on weźmie swoje dzieci do siebie żebyś na to nie patrzyła, i nie przeżywała. Albo może zostaw kogoś znajomego, a Ty sobie idz na zakupy,  nie torturuj się niepotrzebnie.

Co sądzisz o takich rozwiązaniach ?

A to on jednak z kochanka mieszka, cos mi się pomyliło ze sam.  Jeśli z nią to faktycznie chyba rozwiązanie, że przychodzi ktoś trzeci do domu w tym czasie byłoby najrozsądniejsze. Tak niepotrzebnie się męczysz i ogladasz te jego "niby" euforię, która może być tylko na pokaz. A macie jakieś ustalone godziny/dni jego wizyt? bo chyba też by się przydało, a nie tak kiedy mu się tylko podoba i na ile mu się podoba/ jak sobie przypomni ze dzieci ma. Manuelko, proszę tylko bez emocji i same konkrety z nim załatwiaj na temat dzieci, nie powielaj moich błędów, proszę  Cię.

Euao a jakie błędy robiłaś w rozmowie ze swoim mężem?

Był etap, że nie potrafiłam ukryć jak bardzo mnie to wszystko boli, nie byłam stanowcza, nie potrafiłam postawić jasnej granicy.
Wszyscy w około mi mówią, ze byłam dla niego za dobra. Sama mu kiedyś powiedziałam, ze nie zrobi ze mnie swojego wroga, bo nim nie jestem, ze do wojny tez potrzeba dwojga, i już na samym początku się poddałam.
A to jeszcze bardziej wywoływało u niego poczucie bezkarności i swego rodzaju okrucieństwo w stosunku do mnie. A On sie tym cieszył, to go bawiło wręcz.
To ze u Ciebie się wyprowadził to dobrze, bo nie żyjesz w środku tej brazylijskiej telenoweli. Możesz odetchnąć, tylko niepotrzebnie projektujesz sobie w głowie, co on robi i jaki  jest teraz szczęśliwy.
Ktoś, kto  jest szczęśliwy tak naprawdę, nie potrzebuje sie z tym obnosić,
Ustal z nim terminy i godziny wizyt z dziećmi, smsami najlepiej,   i nie wdawaj sie w żadne, ale to żadne inne rozmowy nie związane z jego wizytami dzieci i finansami dzieci, tylko wszystko oficjalnie smsami.
A jak jest z finansami płaci cos na dzieci? ponosi jakiekolwiek koszty, na rozwód pewnie jeszcze poczekacie, a życ trzeba juz teraz.

Nie wiem,mi się wydaje ,że tam miłość kwitnie.Ma to co chciał nową fantastyczną kobietę (sam mi mówił,że ona taka fajna,a ja be) i życie bez obowiązków.I wszystko nowe,inne ...A ja zostałam sama z dwójką dzieci i mimo tego,że wiem ,że to oszust i nieodpowiedzialny gówniarz dalej płaczę...

Ale jakie to ma znaczenie czy tam kwitnie czy nie kwitnie? Co to ma do waszych układów?
Czy to jest najważniejsze że On ma więcej- prawdziwie czy pozornie? czyli nad czym rozpaczasz? że sytuacja Ci się pogorszyła czy że straciłaś cennego dla Ciebie człowieka?

Może za nim,za tym jakim był mężem i ojcem,za naszym wspólnym życiem,które przekreślił dla obcej baby

W odpowiedzi na Twoje pytanie zacytuję Dr. Tomasza Rożka z wczorajszej audycji "Pytania z księżyca"
"Jak coś wygląda jak słoń i zachowuje się jak słoń - to jest to słoń"

Czyli jest szansa,że to kiedyś minie?ten żal,ten płacz,to że mnie nie chciał???

Pomijając wszystko inne, to - o ile dobrze liczę - jego wielka "miłość" trwa od kwietnia, a to znaczy, że o prawdziwej miłości w ogóle nie może być mowy. Tam są najwyżej jakieś rozbuchane zauroczeniem i fizycznym pożądaniem motylki, a te mają to do siebie, że mija kilka, może kilkanaście miesięcy, a potem do głosu dochodzi realizm - jedna i druga strona powoli odkrywa swoje wady, pojawiają się pierwsze spięcia, konflikty, okazuje się, że różnice są coraz bardziej zauważalne, zaczynają dzielić, a motyle powolutku zdychać.

Niemniej Ela ma rację - dla Ciebie to wszystko, co tam się dzieje, niczego nie zmienia. No chyba, że nadal rozważasz gotowość do sklejania Waszego związku, jeśli tylko on wyraziłby taką wolę.

motylki w brzuchu zdychają, gniją i są wydalane jak zwykłe guano.

Nie bez powodu mówi się, żeby zdradzacz sto, a nawet dwieście razy zastanowił się czy aby na pewno dla tych kilku chwil uniesień warto ryzykować stabilizację, dom, rodzinę, bo nierzadko okazuje się, że ten najbardziej ekscytujący efekt nowości mija na tyle szybko, pozostawiając po sobie zgliszcza i refleksję "co ja najlepszego narobiłem/am", że ta "wielka, namiętna miłość" odbija się ogromną czkawką.

Czytałam zresztą, że badania wskazują, że nawet jeśli nowy związek przetrwa, to i tak rozpadają się one znacznie szybciej i częściej niż pierwsze. Być może wynika to z faktu, że pierwszy raz jest najtrudniejszy, również jeśli chodzi o złamanie zasad, a być może do głosu dochodzą zupełnie inne czynniki, jak choćby świadomość, że jednak wcale nie jest tak pięknie, jak miało być i szuka się po raz kolejny.

Manuelka11, jak u Was z rozwodem? Czekacie na termin? Dogadaliscie się odnośnie spotkań z dziećmi i alimentów, czy nie ma szans?

Dziękuję za pamięć:).Tak zagladam tu czasem,u mnie trochę spokojniej ,po Nowym Roku sprawa.Aktualnie już mniej płaczę a więcej mam w sobie złości na mojego jm.A on taki zakochany i zadowolony.Ja pomału powstaje z kolan chociaż wiem,że jeszcze mogą być różne dni,raz lepsze raz gorsze ,w końcu kawał życia przeżyliśmy razem.
Pozdrawiam cieplutko