Rozwód po 15 latach

Moze faktycznie byłam ślepa i głucha a z niego dobry aktor,który udawał,że wszystko jest ok .Nie wiem sama.

Zwyczajny gość - znasz jakiś przypadek gdzie kobieta aktywna zawodowo, została z dwójką małych do dzieci, tatuś tylko przyjeżdża w odwiedziny i sąd przyznał jej alimenty, pomimo jej dobrych zarobków? W praktyce alimenty na żonę to chyba rzeczywiście tylko przy chorobie lub utracie pracy...

Jak pracodawca traktuje kobiety-matki? To chyba to jest do jakiejś zmiany, a nie obarczanie tym,że jest tutaj źle, innych osób?

Tak,  pisze to kobieta,samodzielna matka,która była aktywna zawodowo, mimo macieRZyństwa. Bycie matką niczego mi nie odebrało, nikt mnie w pracy nie skrzywdził, a w XXI wieku obowiązkami w opiece nad dziećmi należy się dzielić. Alimentów na współmałżonka nie znajdziesz w żadnym z krajów europejskich, choćby żona/mąż milion kochanków mieli. Rozumiałabym jeszcze te alimenty na współmałżonka przy jego chorobie, albo jeśli nie jest chory - wypłacanie przez jakiś czas, powiedzmy 5 lat,póki nie stanie na nogi. Dalekie jest mi wieszanie się na kimkolwiek, czy pasożytowanie - a za coś takiego uznałabym pobieranie kasy od mojego byłego męża, choć nasze małżeństwo szlag trafił przez niego. Wyobrażasz sobie, że żona ma kochanka, małżeństwo się rozpada i facet występuje o alimenty dla siebie, bo to w końcu jej wina, nieprawdaż? Ja sobie nie wyobrażam. Chyba bym parsknęła śmiechem.

I totalnie już nie dziwi mnie fakt,że jak już się jest z tzw "odzysku", to ludzie prędzej będą się palić do zaaranżowania własnego pogrzebu niż kolejnego małżeństwa.

Ok Dayzee, w Twoim przypadku byłoby to przegięcie takie wystąpienie o alimenty na siebie, Ty jesteś kobieta nowoczesna, pewnie w sile wieku i zdrowia, niefortunnie sobie wybrałaś męża ale następnemu już się pewnie przyglądniesz nawet jak będzie tylko partnerem, tylko to Ty a przepisy chronią mniej przebojowe kobiety, idziemy z postępem, coraz starsze małżeństwa rozpadają się, nie każdy przypadek jest taki rozwojowy finansowo jak Twój, to szlachetne i takie dzielne być samowystarczalną i zabraną, pewnie były małżonek chwali Cię wszędzie, w końcu to ważne dla niego

Weźmy pod uwagę, że alimenty na współmałżonka, o których tutaj mowa, przysługują, by wyrównać poziom życia do takiego, jaki prowadziło się w czasie trwania małżeństwa. Ponownie tak po ludzku - jeśli żona nie prosiła się o rozwód, a pan mąż za nic miał jej uczucia, elementarne zasady, okazał się być egoistą i ZA DWOJE zdecydował o zakończeniu związku, to nie dość, że zostaje sama, pomimo że tego NIE chce, nie dość, że jest z tego powodu nieszczęśliwa, to dlaczego, by być w porządku ma nie zrobić czegoś, co przynajmniej finansowo nawet tyle nie zrekompensuje, co wyrówna poziom życia, aby choć ten się nie pogorszył? Wystarczy, że w innych aspektach jakość życia zmieni się diametralnie. O takich kwestiach jak poczucie stabilizacji, zachwianie poczuciem własnej wartości, zwątpieniem w siebie i wielu innych - nawet nie wspomnę.
Jeśli jednak jest na tyle samodzielna i samowystarczalna, że finansowo poziom życia w żaden sposób zmianie nie ulega, to i do żądania alimentów nie ma podstawy.

Oczywiście ważne są intencje, bo daleka jestem od stwierdzenia, by się zwyczajnie mścić, ale też zwykłą naiwnością jest bycie szlachetnym w stosunku do osoby, która na tę szlachetność w żadnej mierze nie zasłużyła, a tak w moim odczuciu jest w przypadku jm Manuelki.

Ja nie chcę alimentów na siebie

To tym bardziej po co Ci rozwód z orzekaniem o winie, który zwykle jest bardzo wyczerpujący emocjonalnie i przeciąga się w czasie? Dla samego faktu obciążenia winą jm?

Musisz liczyć sie z tym, że rozwód z orzekaniem przeciągnie się w czasie. Najdłuższy czas jaki znam z grona znajomych to prawie 2 lata. Jak dla mnie - masakra. Oboje byli strzępkiem nerwów i skakali sobie do gardeł długo po orzeczeniu sądu. I te dzieci w tym wszystkim.  Bardzo przykre.
Zgadzam się z Olinką - jeśli nie zależy Ci na alimentach "na siebie", rozważ czy chcesz tych cyrków. Ostatecznie na rozprawie możesz opowiedzieć o zdradach i o tym , że pierwszą wybaczyłaś z miłości do męża i z chęci zapewnienia dzieciom pełnej rodziny.  Może zastanów się nad mediatorem? W celu ustalenia wysokości alimentów na dzieci. Może jest sens wyjaśnienia mężowi,że rozwód z orzekaniem może go drogo kosztować. A kochanka gołodupcem za długo się rajcować nie będzie.
Podlicz sobie ile Cię kosztuje miesięczne utrzymanie domu i dzieci. Zaokrąglaj w górę. Przecież będąc z dziećmi nie będziesz mogła w tym czasie pracować, albo będziesz musiała szukać dla nich opieki, co też kosztuje przecież.
Mogę sobie tylko wyobrażać co się w Tobie dzieje, jak cierpisz. Bardzo mi przykro. Spokojne kalkulacje i odpowiednio wysokie alimenty dadzą jednak względny spokój Tobie i dzieciom. Nie możesz tkwić w niedostatku, kiedy ten palant będzie sobie wiódł kawalerskie życie.

A po co ma tkwić w "związku" z tym człowiekiem,marnować dalej czas i blokować sobie szansę na normalbe życie z kimś, kto ją pokocha. Na złość? Szkoda życia moim zdaniem.

Tak, masz pełną rację. O ile pisząc swój post jak najbardziej wzięłam pod uwagę, że gdyby Manuelka popadła w niedostatek (czego absolutnie nie życzę), to wciąż będzie miała prawo do alimentów od byłego męża, o tyle zupełnie nie pomyślałam, że to przecież działa w dwie strony. W życiu bywa różnie, a i na ludziach można się mocno przejechać, więc w zaistniałej sytuacji istotnie warto się przed tym zabezpieczyć. Pozostaje kwestia czy chce się przez to przechodzić. Tu już Manuelka samej sobie musi odpowiedzieć na to pytanie.
Na przykład moja przyjaciółka, której mąż bardzo szybko okazał się przemocowcem i ona jak najszybciej chciała się od niego uwolnić, wystąpiła o rozwód bez orzekania o winie - byleby nie musieć więcej się z nim spotykać i nie narażać się na trudne emocje bardziej niż było to konieczne.

Manuelka, z wlasnego i podobnego doswiadczenia: rozwod z orzeczenien o jego wylacznej winie - uzyskany na pierwszej rozprawie, bez dowodow tylko przesluchanie stron a wlasciwie mnie bo bm nie przyszedl. W moim pozwie wskazalam kochanke (ktorej sie do konca wypieral) na swiadka. Ten sie tak przestraszyl (panna dosyc nerwowa) ze poszedl do prawnika zeby ten mu napisal odpowiedz na pozew w ktorym do wszystkiego sie przyznaje, bierze wine na siebie i tym sposobem unika wzywania kochanki na swiadka. Rozwod trwal 20 min. Jestem zadowolona z tego ze uzyskalam orzeczenie o jego winie. I tez nie chodzilo mi o alimenty na siebie. Jestem samodzielna finansowo. Nijak wewnetrznke nie moglabym zgodzic sie na proozumienie stron. Czulabym sie wobec siebie jak frajerka idac na reke facetowi ktory postapil podobnie jak Twoj jm. Glowa do gory, rob tak jak czujesz.

Z całą pewnością nie możesz dać mu rozwodu za porozumieniem stron ale musisz mieć bardzo mocne dowody, że to to on zdradził, że to z jego winy rozpadło się małżeństwo. W przeciwnym razie twój mąż będzie miał podwójną satysfakcję, że zdradził bezkarnie i że sąd przychylił się do jego wniosku, czyli rozwodu za porozumieniem stron. Aby mąż nie triumfował musisz teraz Manuelko odłożyć wszelkie emocje i uczucia na bok, musisz się stać silną kobietą nastawioną na wygraną, skup się na wygranej i na tym aby jak najlepsze warunki zapewnić swoim dzieciom i sobie. Na razie walcz mądrze, bo gniew jest złym doradcą, postaraj się o dobrego adwokata, który pokieruje Tobą i doprowadzi do wygranej. Nie rozmawiaj z mężem o rozwodzie tym się zajmą adwokaci, a jednocześnie zadbaj aby mąż często zajmował się dziećmi i najważniejsze nigdy nie nastawiaj ich przeciwko ojcu. Zobaczysz jeszcze przyjdzie czas, że twój mąż pożałuje swojego postępowania ale Ty już nie będziesz potrzebowała jego uczucia, jak bobrze to rozegrasz, to tylko lub aż dzieci będą was łączyć. Życzę mądrości, powodzenia i dużo siły.

Dokładnie to samo co kobiety, albo podobnie. Tu nie ma rozróżnienia chłop/baba - robimy to samo, choć czasem z innych powodów.

Czy w ogóle przeprowadziliście rozmowę z dziećmi o rozstaniu?

Jak się trzymasz? Odpowiedziałaś już na pozew?

Mi pomogła wizyta u psychiatry i leki na wyciszenie emocji. Przynajmniej dziewczynki nie patrzą na mamę która płacze co chwilę. Są dużo spokojniejsze i uśmiechają się. Nie mają poczucia, że dzieje się coś złego. One są jeszcze za małe żeby to zrozumieć i ogarnąć.
Mąż zabrał papiery, twierdzi że złoży pozew, ja czekam.

Niestety... Ale to świadczy źle o nich, nie o nas. Nie wierzę, że w tych nowych związkach, relacjach będą inni i za jakiś czas zrobią to samo. Nadzieja tylko w tym, że my i dzieci będziemy już na innym etapie, pozbieramy się jakoś...

Zanim leki zaczęły u mnie działać to płakałam dnie i noce ...  Okropny ból. Niestety to tak szybko nie minie. Czekają nas jeszcze ciężkie chwile, rozprawa w sądzie, ich zagrywki, walka itd. Łatwo nie będzie...
Ja też mam nadzieję, że kobieta która ma romans z żonatym to nie jest materiał na dobrą partnerkę. W Twoim przypadku to ona jest też po przejściach i ma dziecko, u mnie to młoda dziewczyna bez żadnych zobowiązać... Każda z nich jest bez serca.

A co to zmieni w Waszych sytuacjach?
Chciałabyś męża, który tak potraktował Ciebie i Wasze dzieci, przyjąć z powrotem?

Jak poszukacie to były tu wątki kochanek, których romans wcale nie skończył się fajerwerkami i wielką miłością. Tylko to było tak po 4 latach od wejścia w związek jak motylki już upadły i obje zdążyli się sobą rozczarować. Wtedy facet potrafi też pokazać jaki jest dojrzały zrzucając na kochankę, że to przez nią nie ma na przykład kontaktu z dzieckiem, itp. Ale czy chciałybyście takie dzieci w dorosłej skórze? Dla takich osób często nic nie jest ich winą, a oni sami siebie uważają za biedne misiaczki, skrzywdzone przez los.

Na szczęście dla was o ile i jeżeli zajmiecie się sobą z troską to za 2-3 lata nie będzie was to mam nadzieję dręczyć i interesować,czy oni pożałują czy nie ?
niektórzy pożałują lub nie pożałują i to być może powiedzą ,może nawet prawdę ,albo nie,inni będą szukać plastra po nieudanym romansie i związku po nim ,inni będą milczeć i nie przyznają się że żałują ,a jeszcze inni będą kłamać że niczego nie żałują .

Myślę, że nie ma na to reguły... Ale na pewno różowe okulary spadną za jakiś czas. Może pół roku, może kilka lat. Okaże się... Ale w każdym związku ten etap nastąpi.

No i o to chodzi,chciałabym już być na tym etapie,że nie interesuje mnie już ani on ani czy mu się układa z nią...ale do tego długa droga

DOKŁADNIE
Masz być radosna, uśmiechnięta ... SILNA

TWOJA SŁABOŚC JEST JEGO SIŁĄ, TWOJA SIŁA JEGO SŁABOŚCIĄ powtarzaj i zapamiętaj

smutek, płacz ...  do poduszki

Mąż mi teraz wkręca ,że to że znalazł kochankę to moja wina.Bo jemu niby było źle w małżeństwie i on próbował mi o tym powiedzieć a ja nie słuchałam ..Nie rozumiem...to jak o wszystkim rozmawialiśmy a o tym co go boli to już nie????to gdzie ja byłam??i dlaczego udawał zadowolonego z życia?

Klasyka klasyki.
ZAWSZE zdradzający tak mówi.
Próbuje w ten sposób zracjonalizować swoje skó...ństwo, cześć winy przerzucić na zdradzanego tak by żyć jakoś z poczuciem winy.
To kolejne draństwo, a będzie ich więcej. Nie dyskutuj z nim, szkoda Twoich emocji.
Wina zdrady jest zawsze po stronie zdradzającego bez względu na to co mówi.

No przecież jakby mu było ze mną tak źle to nie chodzilibyśmy wszędzie za rączkę,nie było by buziaczka na powitanie,nie opowiadał by co w pracy ...nie przytulał się wieczorem i w ciągu dnia czasami....tak sobie to tłumaczę...

On nie tylko zdradził.On mnie zostawil

Manuelko, pewnie uznasz mnie za kompletną wariatkę za to, co Ci teraz napiszę...

Spójrz na to, co się stało z innej perspektywy.  To co się stało, jest dla Ciebie tragedią. Nie spodziewałaś się,  jesteś w szoku, być może czujesz się gorsza. To wszystko minie. Te uczucia. Nie jesteś w żadnej moerze gorsza. Zrobiono Ci świństwo, ale dasz radę. Podniesiesz się. Przeżyjesz i będziesz silniejsza. Nie utknij na wieki w roli ofiary - jak moja dobra kumpela. Dziesięć lat po rozwodzie, a ta  - dalej blada, chuda, w anoreksję wpadła i pełna żalu do świata.  Tkwienie w roli ofiary ją niszczy. Mąż żyje w nowym ,związku,  dziecko mu się zaraz urodzi, a ona dalej tkwi  w historii "on mnie zdradził i zostawił". I nikomu to nie robi krzywdy POZA nią.
Spójrz na to, jak na szansę. Nowe rozdanie. Pozbyłaś się z życia kogoś, kto Cię z premedytacją oszukiwał i jeszcze bezczelnie zrzuca na Ciebie winę,  jakby nie było Ci wystarczająco ciężko. No gnojek. Po co Ci taki ktoś w domu? Wyobrażasz sobie kłaść sie obok niego co noc? Siedzieć z nim przy stole z myślą "czy znowu mnie oszukuje?"?
Zdradzone żony, z którymi zdradzacz został są (moim zdaniem, tylko gdybam, bo nie byłam w takiej sytuacji) w dużo gorszej sytuacji. Żyją ze świadomością, że mąz je oszukiwał (a może nadal oszukuje, tylko sprytniej). Pewno są przeczulone na kazdym punkcie, węszą, szukają sygnałów czy on znowu nie oszukuje. Życie z kimś takim, kto już choć raz oszukał to katorga. Wieczny stres.
Jest Ci ciężko. Mogę sobie tylko wyobrażać jak... ale ciesz się z tego, że nie ma już z Tobą tego oszusta. Że możesz swobodnie w domu oddychać. Rozwiedź się - i faktycznie orzeczenie o jego winie byłoby dla Ciebie dobre. Wątek PainIsFinite pokazuje jak można się podnieść po zdradzie. Poczytaj. Pikupik też sobie swietnie radzi teraz. Trzymaj się. W końcu będzie dobrze.

Dziękuję Wam wszystkim za wsparcie.Faktycznie już z  nim nie mogłabym żyć .Tylko ,że z dnia na dzień całe życie mi się rozwalilo...i sama w sobie szukam odpowiedzi co źle zrobiłam....a ten mi jeszcze wkręca ,że go nie rozumialam ,on się nie liczył itp

Myślę, że Manulece zdublował się post i tego nie zauważyła...

Tak Manuelko, podpisuje sie po tym, nie jest lekko, bo to o mnie.
Ale Ty zaczniesz na nowo,
silna i fajna babeczka z Ciebie i dasz radę!

Dlaczego piszesz Witek że nie zawsze ? czy myślisz o swoim przypadku ?
Przecież u Ciebie Ty sam przyznałeś że to Twoja wina więc nie ma Ci co wkręcać, Twoja żona swoim zachowaniem dokładnie pokazuje że tak myśli, sądzisz że miałaby odwagę po 6 godzin dziennie, oficjalnie, wirtualnie romansować gdyby uważała inaczej, myślę ze Bullet z tym swoim 'zawsze' ma rację, jak przypomnę sobie rozmowy z osobami , które zdradziły i akurat była rozmowa na ten temat to każda z tych osób postąpiła tak bo ; partner zaniedbywał, nie zgadywał życzeń, pracował, pił, był nudny lub po prosty okazał się nie tym co wyobrażał sobie zdradzacz....  więc właściwie oszukał, no i jak by nie patrzeć jego wina

Oczywiście że zawsze ma miejsce obwinianie czy przerzucanie winy,czyszczenie swojego sumienia,przewalanie odpowiedzialności ,to jeden z najbardziej prymitywnych mechanizmów obronnych-nawet jak sam zdradzony samokrytycznie  ,część winy i odpowiedzialności za zaniedbania w związku bierze na siebie dojdzie do tego obwiniania najpierw przez potwierdzenie na zasadzie "no sam widzisz nie miałam wyjścia",tylko to obwinianie zdradzonego jest w różnych formach - niekoniecznie w jednej i bezpośrednio, wprost oraz nie koniecznie natychmiast od razu ,
poczekaj Witku trochę na swoją porcję i jak zrobisz coś co nie spodoba się Twojej żonie ,będzie wbrew jej planom
"Świeżo" zakochani jak już wyjdzie na jaw romans i nowy potencjalny z niego związek ,czy sami przyznają się partnerom/partnerkom że jest ktoś inny ,
zaczynają bardzo często wymagać dla siebie w pokrętny sposób specjalnego "uprzywilejowanego" traktowania w skrócie że są pod jakąś ochroną i należy im się  spokój"opieka losu" względy,spokój bezproblemowość i beztroska,zrozumienie ,bo są zakochani i budują relacje .
Jak zaczniesz przeszkadzać w mniemaniu swojej żony co może wydać Ci się durne,idiotyczne ,nieracjonalne ,będziesz obwiniany wstecz i za to że chcesz zniszczyć jej "prawdziwą"  miłość i szczęście ,bo sam jesteś nieszczęśliwy,słaby psychicznie ,nie umiesz się pogodzić  i jesteś jakiś tam (dowolnie sobie wymyśl ) i zazdrościsz etc tu inwencja jest ogromna - dowiesz się jaki beznadziejny byłeś zawsze w przeszłości i teraz ,masz próbkę tego z mieszkaniem i dziećmi .
Nie na darmo porzucający,zdradzający chcą uniknąć we własnych oczach i opinii otoczenia bycia krzywdzicielem ,Twoje myśli uczucia prawdopodobnie będą niewygodne ,niewłaściwe według żony ,wrogie jej i kochankowi jej sytuacji ,a stara mądrość mówi że nie nawidzi się najbardziej tych których się skrzywdziło .
Teraz kiedy jeszcze Twoja zona ma silny haj to jest łagodna ma inną percepcję ,nie ma takiego stosunku do zranienia i krzywdzenia ,bo pewnikiem nie interesuje jej to i uważa że jej nowa miłość nikogo nie rani i nie krzywdzi wręcz przeciwnie "uświęca i błogosławi" wszystkich w koło ,ale taki stan nie trwa wiecznie i w nieskończoność chemia się zmienia oscyluje
.pojawiają się wątpliwości ,skrupuły ,które zakłócają idylle i sielankę za to też będziesz obwiniany jeżeli niewerbalnie i żona będzie się wyzywać w jakiejś formie na Tobie,nie zawsze to trwa bardzo długo i jest ekstremalnie drastyczne zależy od  innych spraw .