Rozwód po 15 latach

Strasznie to wszystko boli.Byla taka fajna rodzinka a on to wszystko zepsuł bo się zakochal po 2 miesiącach znajomości .

Manuelka smutne to co się wydarzyło, ale to są konsekwencje wcześniejszych stanów. Twój maż przestał Cię kochać i dlatego wpuścił do waszego małżeństwa obcą babę. Owszem ludzie wracają do siebie, ale wtedy kiedy oboje tego pragną a sama zdrada była wypadkową np. delegacji czy chwilowego zauroczenia. U Ciebie jest inaczej, zdradził Cię po raz kolejny.
Dziewczyny dobrze Ci tu radzą, zajmij się sobą, podaj lovelasa o alimenty i szykuj się do rozwodu. Zawalcz o siebie..

A może nie przestał mnie kochać tylko po prostu się znudził i stąd to szukanie innych kobiet?Może mu zbrzydło życie rodzinne?Może potrzeba mu było więcej adoracji?Doceniania?A ja za bardzo skupiłam się na domu,dzieciach,takich przyziemnych sprawach....

To 15 lat, a nie kilka miesięcy. Zdążył Cię poznać na wylot i raczej przemyślał sprawę dobre kilka razy zanim wszedł do łózka innej kobiety.

Zbrzydło życie rodzinne? To tym bardziej dobrze, że odszedł.
Rodzina to nie zabawa w piaskownicy, a prawdziwe dorosłe i dojrzałe życie którego nie można od tak wyrzucić do kosza, bo się znudziło.

Potrzeba mu było więcej adoracji, docenienia? To co on nie ma języka aby o tym powiedzieć? Dobra komunikacja to podstawa.

oj potrzeba mi czasu...chciałabym wziąsc to na klatę i już tego nie rozpamiętywać,nie płakać za nim...ale to takie trudne...bo jednak było fajnie...

Witam. Tez mam 15 letni staż małżeński. Wyszlam za mąż młodo i szybko (nie zaszłam w ciążę i to nie byl mus ). Po roku dowiedzialam się ze maz flirtuje na boku. Pomyslalam wtedy "kurde oboje jesteśmy mlodzi nie ogarniamy...damy radę. Potem byl 2.. 3....
Po 5 przestałam liczyć. Ciągle tlumaczac ze to MOJA WINA. Robilam wszystko co by poprawić sytuację. Zarzucał mi że nie dbam o siebie. Zaczelam dbać. Ze nie poświęcam czasu.itp itd. Pękło wszyatko we mnie gdy bylam w ciąży. Znalazlam Ewcie jego Aniołka na telefonie. To było 10lat temu. Od tamtej pory jest mi obojętne co robi. Wegetujemy obok siebie a on się dziwi ze ja jestem oschła. No.coz jedyna rada? Jeśli nie chcesz zmarnować sobie życia wiej kopnij go w tylek. Ratowanie związku w takich wypadkach to juz tylko jak próba załatania dziurawego basenu. Niby sie da niby mozna.ba nawet posłuży kilka sezonów.ale predzej czy później znowu pęknie. Od 2 lat jestem.szczesliwa. zaczelam.realizowac swoje pasje i zainteresowania. Zaczelam poświęcać czas SOBIE. Przestałam usługiwać. Nadskakiwać. I niańczyć wszystkich dookoła. Sadzilam ze rada koleżanki "zacznij traktowac innych jak oni Ciebie" to ta kolejna "madrosc".jakie było moje zdziwienie gdy faktycznie zadziałało
Nie sluchaj ze to twoja wina tylko i wyłącznie. Ja soe nasłuchałam. Ze jestem za gruba. Mam za krótkie włosy. Ze za mało noszę koronki. Ze nie robie sobie gołych zdjęć. Ze nie robie co on chce. Ze nie zawsze wtedy kiedy on chce mam.chec spędzać z bim czas. Ze jestem zbyt zamknięta w sobie. Ze... I tak tych ze moge mnożyć. Początkowo brałam to.do siebie.bylam zakompleksiona i wylekniona ze moze mnie zostawic. A ja sobie nie dam.rady bo jak? Taka niedojda życiowa?. Go..no prawda. Nie daj sobie wmówić ze wszystko przez Ciebie. Ze gdybys byla inna... mówi się trudno. Nie wyszło.im szybciej się z tym pogodzisz tym szybciej odzyskasz spokoj. Tym.szybciej zaczniesz "oddychac' na nowo.

Nic takiego nie napisałem.

Teraz tak myślisz, bo wspomnienia i strata jest świeża. Nie obwiniaj się nie rozmyślaj, bo po co? Nie ma go tam z Tobą, żeby dyskutować co komu przeszkadza. Mogłaś być idealna i też się mógł znudzić i zapragnąć czegoś nowego. A żeby nie brać na siebie winy, to zawsze można znaleźć jakiś powód i przerzucić winę na drugą stronę. Niech się zastanawia, gdy tymczasem mężulek zaaferowany nową przygodą.
Rozumiem co przeżywasz, bo straciłaś coś ważnego w swoim życiu, ale niestety tak czasami (a nawet często) bywa. Wypłacz się a potem postaw siebie na pierwszym miejscu i zastanów się na co teraz skierować swoją energię, jak chcesz żeby teraz wyglądało twoje życie, jak wykorzystać te nowe okoliczności w których się znalazłaś.

Wiem jedno mam dzieci i mam dla kogo żyć.Jakos muszę się wziąsc w garść,przestać w kółko to rozpamiętywać bo to i tak niczego nie zmieni.Moj kochany mąż okazał się zwykłym niedojrzałym kobieciarzem i tyle.Ja jestem tu gdzie mam być,czyli z dziećmi.A on może jeszcze kiedyś pożałuje.....

Dlaczego nie? Niech pożałuje i cierpi tak jak ja teraz

Nie każdy facet taki jest jak i nie każda Kobieta jest taka sama. Kobiety też są wyrachowana i bez serca w dzisiejszych czasach

Nie ma co tłumić złości, bo ona później w człowieku może siedzieć wiele lat, źle też to wpływa na zdrowie.
Lepiej znaleźć sposób jak złość z siebie wyrzucić nie szkodząc innym ani sobie.
Myślę, że ciężko prawdziwie wybaczyć jeśli nie dasz sobie prawa do wyrażenia własnych odczuć.

Manuelko, nie, jesteśmy nadal razem, maz nie odszedl z domu, tylko wychodzil do tej swojej panny. Dowiedziałam sie jak juz ich związek sie skonczyl, chociaz czułam i podświadomie wiedzialam przez caly czas, bo byl obcy, zimny, nie pisał, nie dzwonil, nie odbierał telefonu. Chciałam go wyrzucic, ale zostal aby mi pomagac, bo mialam zalamanie, depresje, bylam nawet agresywna, schudlam 10kg, kłóciliśmy się okropnie, az w koncu on się załamał.
A kobitka była ponad dekade mlodsza ode mnie, z problemami itd...
Mowil mi, ze nie byla ani ladniejsza, ani nic, byla ladna i latwa i mega mila (ale tylko na poczatku) i fajnie im się gadało.

Może ta mojego też tylko na początku taka miła i wogole tak go rozumie(bo żali się na mnie)a potem okarze się gorsza niż ja

Za dużo chyba o tym wszystkim myślę i gadam.On nie jest wart moich łez,kłamał,oszukiwał zdradzał,zostawił.... Muszę się z tym pogodzić i jakoś przeżyć rozwód.Mam naprawdę fajne dzieci ,które bardzo kocham.Mam fajną pracę, którą lubię,kilka zaufanych osób wokół siebie...Jakoś dam radę.Musze.Bedzie ciężko ,wiem,bo jednak kawał dobrego życia za nami i wierzyć się nie chce ,że on tak postąpił,że był do tego zdolny...babiarz i oszust.Czy ona będzie mu ufać wiedząc ,że on mnie zdradzał ?

Zastanawia mnie tylko jedno czy jak już mu ta euforia kochanką minie czy dotrze do niego co zrobił...czy pożałuje,że rozwalił swoim dzieciom rodzinę i czy choć trochę będzie miał jeszcze jakiegoś sentymentu czy uczuć do mnie...Bo jednak przeżyliśmy razem 15 lat.

az mnie dziwi, ze coniektore panie wybielaja kochanke.
to, ze on winny to chyba jasne, ale ona niby nie? kto sie bierze za zonatego? chyba najgorsze odpady ludzkie (ktorym jest i on). kazda normalna kobieta, anwet zakochana nie poszlaby z takim w tango. chyba ze bylby juz jakies pol roku po rozwodzie i wiadomo, ze malzonkowie juz sie nie zejda.

ja sie trzymam nawet od rozwodnikow z daleka. co prawda bywaja wyjatki, bo i zle kobiety sie trafiaja, ale w wiekszosci to zona musiala miec niezly powod jak kopnela w 4 litery, a byly dzieci.
a i czasem sie zdarza jak w watku z kochanka, ale to tez wiadomo, zeby omijac szerokim lukiem.
i nie od dzis wiadomo, ze misio opowiada, ze zona go nie rozumie, ze to ona go zdradzila, mloda glupia uwierzy, ale srry, miejac wiecej niz 20-25 lat chyba nikt sie na to nie nabiera?!

Przepraszam, kochane, ale chyba demonizujecie wpływ osób trzecich na związek.
Ja to z jednej strony  rozumiem, bo sama na pewnym etapie "taką babę" bym wyszarpala pewnoe gdybym ją znała osobiście, ale szybko mi przeszło.
Bo nie ma szans by ktoś z zewnątrz rozwalił związek kochających się ludzi tak naprawdę.
Przykro mi strasznie, bo uwierz że wiem co przychodzisz, ale gdyby że strony Twojego męża była miłość,  zatroszczylby się o Twoje emocje..
Nie jesteś pierwsza i nie ostatnia, ale jak widzisz podnosimy się po takiej katastrofie.
W związku ze swoim zachowaniem Twój mąż jest na ten moment wartościowy dla Ciebie na tyle  co skorupy rozbite porcelany, która była dla Ciebie cenna. .
Nie oceniaj kochanki, w małżeństwie było już coś nie tak, może z powodu męża, albo niedobrania waszego po prostu.
Może będziesz szczęśliwa, ale wiem że cholernie boli krzywda dzieci, niezasluzona.
Dlatego nawet jak kiedyś spotkasz bardziej odpowiadającego Ci mężczyznę  w życiu co jest prawdopodobne, kochance męża  kwiatu można posłać za uwolnienie od gościa, to jednak kochance męża i ojca nie.
Pamiętaj też że będziesz mieć wpływ na relacje dzieci z nim.duzy.

Podpisuję się pod tym, co napisały Ela i Salomonka. Ja pierwszej zdrady pod dywan nie zamiotlam, a i tak bm zdradził po raz drugi, u mnie po 4 latach. Pierwszej mówił, ze jest wolny, a jak ona się zorientowala, że jednak kłamie, to omotal ją wizją naszego rozwodu. Druga wiedziała o pierwszej i w takich barwach przedstawil mnie i nasze małżeństwo (o które z mojej perspektywy wtedy walczyliśmy), że pierwszą jego zdradę zaliczyła na plus, dla siebie. Do tej pory nie rozumiem tej pokretnej logiki Dlatego ja zajelam się sobą i swoim życiem bez niego i to naprawdę najlepsze co można zrobić. Analizowanie zachowań męża czy kochanki naprawdę nie da Ci odpowiedzi na dręczące Ciebie pytania, niestety.

Naprawdę niczego nie widziałś, nie czułaś? Czy nie chciałaś widzieć i czuć?

Mnie nie oszukasz, ja przeżyłam w związku ze zdradzaczem kilkaście lat i wiem, co wypierałam ze swojej świadomości, czego nie dopuszczałam, z czym walczyłam, jak się sama oszukiwałam. Może w twoim przypadku jest jeszcze za wcześnie, pewnie to przyjdzie później.

Też przechodziłam zachwyty nad miodowym miesiącem po zdradzie, też wydawało mi się, że jak "przegoniłam" kochankę, to od tej chwili nic już nie zmąci naszego szczęścia

I wiesz co?

Dziś jestem wdzięczna jego ostatniej kochance, że zechciała wziąć sobie to ścierwo

Bo od chwili, gdy się rozstaliśmy zrobiłam dla siebie więcej, niż przez całe swoje życie.

Nie! To nie jest tak, że mam tylko złe wspomnienia z nim związane; Był kimś wyjątkowym w moim życiu, wiele mu zawdzięczam, ale jeszcze więcej dla mnie zrobił, gdy znalazł sobie ostatnią kochankę Wiem, to trudno zrozumieć. Może kiedyś wrócisz tu i zupełnie inaczej zrozumiesz niektóre wpisy Tego ci życzę, z całego serca.

Moj mąż stał się dziwny zanim sie z ta swoja zadał, tak na około pół roku, oddalił sie ode mnie fizycznie i emocjonalnie, raz na mnie nakrzyczał, a każda moja proba dotarcia do niego i prośba i groźba budziły w nim jakieś zło.
Na poczatku byl strasznie smutny jak sie z nia zadał, pozniej chyba przywykł do tego i grał pięknie.
Jak się im rozpadło to był rozdrażniony i wybuchowy.
Pozniej zaczal byc dla mnie strasznie miły, ideał.
A jak się wydało, to najpierw byl skruszony i kochajacy, potem nerwowy okropnie, potem zalamany... Teraz jest taki jak kiedyś był.
2 lata ta jazda trwała.

Manuelko11, umieszczając swoje posty jeden pod drugim łamiesz obowiązujący na forum regulamin, a mimo to robisz to nagminnie. Proszę, abyś chcąc coś do swojej wypowiedzi dodać lub też odpowiedzieć kilku osobom, robiła to w jednym oknie, korzystając z funkcji "edytuj", która znajduje się po prawej stronie każdego z Twoich postów.
Z pozdrowieniami, Olinka

Mom zdaniem ona wcale nie jest NAJ Manuelko, tylko inna i wyrwała w czekaniu i pewnie na razie nadskakujaca itd i przy niej czuje sie pewnie taki super (mój mąż tak miał z ta swoja, ale oni się pokłócili, bo ona miła być przestala bardzo szybko, on pokazał jak umie byc niemiły i się rozpadło).

Edit - ale kto ich tam wie, jak bylo naprawde ja tam obstawialam u mojego męża nawet, ze jest gejem, jakiegoś guza mozgu albo chorobę psychiczną, bo to bylo wszystko jakies dziwne...
Nie zebym sama uwazala sie za jakas calkiem zdrowa i bez winy (moja hipochondria i obwinianie sie o wszystko są sporawe )
ale to dziwne z nim naprawdę jest i nieskładne

Taaaa faktycznie słabe....to co według ciebie w życiu ważniejsze?motyle w brzuchu?

Manuelko, bo możliwe, że wszystko grało i był zadowolony z życia. Zakochał się i uznał, że w nowej relacji jest mu lepiej, próbując oczyścić sumienie oczernianiem Ciebie. To typowy mechanizm, pojawiający się w wielu historiach na forum. Mój bm podczas drugiego romansu tak próbował odwrócić kota ogonem, żebym to ja odeszła. Jak czasami o tym jeszcze myślę to ciężko mi uwierzyć w takie manipulacje, a jednak. Jeszcze podczas rozwodu mówił, że mnie kocha i z nikim się nie związał, a od niedawna wiem, że ona wtedy była już z nim w ciąży. Naprawdę nie warto szukać odpowiedzi na powyższe pytania, bo to tylko opóźni proces Twojego zdrowienia

Jak czujesz złość, to mozesz poszukać sposobu by ją wyrzucić (tylko takie, żeby nikogo nie krzywdziły). Możesz iść na warsztaty, gdzie można wyrzucić złość. Adela miała taki sposób, że okładała mopem wersalkę, ktoś inny, że wrzeszczał w samochodzie lub w lesie, inna kobieta, którą znam zaczęła ćwiczyć boks. Można wykonywać w domu ćwiczenia Loewena.
Zastanawianie się nad kochanką i jej moralnością nie pomoże ci, nie rozwiąże ci żadnego problemu.
Postaraj się ułatwić utrzymanie relacji dzieci z ojcem. No chyba, że się okaże, że on nie chce, to nie ma co dzieci zmuszać do takich kontaktów (według mnie), bo co im to wtedy da, czego nauczy?

Polecam zagłębić się w ćwiczenia oddechowe. Na prawdę dzieje się magia jeśli nauczymy się poprawnie oddychać.
To chyba najlepszy reduktor stresu, emocji jaki istnieje.

Jeszcze tylko dodam jedno. Nie ma znaczenia czy ktoś ma krzywą przegrodę nosową. Organizm i tak będzie oddychać poprawnie. Ważne aby oddychać tym nosem.

A w jaki sposób się tego uczyłeś? W jaki sposób to praktykujesz?

Kanał Marek Purczyński (kapitalny fizjoterapeuta dzięki któremu online naprawiłem wiele rzeczy. Oczywiście chodzę tez fizycznie do fizjo). Jak będziesz na kanale w wyszukiwarce kanalu wpisz zapytanie "oddech" wyświetli się lista filmów o tym.

Na początek polecam po prostu chód, spacer z odpowiednią postawą i oddychaniem nosem. Marek ma o tym film wystarczy wpisać "chód to życie" w wyszukiwarce.
Dzięki temu organizm uczy się poprawnego oddychania, dobrej postawy i automatyzmów które wejdą za jakiś czas w krew.

Znam ten kanał. Marek Purczyński jest świetny. Ja nie chodzę do fizjoterapeuty, ale nieraz korzystałam z jego ćwiczeń, a chętnie go oglądam bo filmy zwięzłe i ciekawe, nie przynudza.
Nie wiedzialam, że ma jakieś filmy o oddychaniu czy też o medytacji (bo myślałam, że o tym piszesz). Sprawdzę.
Film o chodzeniu widziałam :-) Zresztą ja chodzę i biegam regularnie rano, przynajmniej w tej cieplejszej polowie roku. Włączam tam jeszcze jakieś ćwiczenia z jogi czy rozciągające. To dobrze na mnie wpływa. Ogólnie całe życie pilnuję ruchu. Dla mnie to zawsze był regulator emocji. Bez tego chyba bym oszalała. Jak bylam nastolatką to jak mi było smutno czy byłam wkurzona to szlam na spacer i chodziłam czasem wiele kilometrów aż nie wychodziłam.
Natomiast z samego oddychania, czy próby medytacji nie potrafię takich efektów uzyskać jakie słyszałam, że są możliwe. Nie mam też jakichś wielkich wrażeń z medytacji, w ogóle trudno mi się zwykle na niej skupić.

On już tydzień po wyprowadzce chciał rozwodu,oczywiście za porozumieniem.Teraz też mnie urabia,żeby było za porozumieniem.Bo on chce być wolnym .A ja chyba zażądam separacji,bo ja potrzebuje czasu,żeby się zastanowić .