Żony aseksualnych mężczyzn - gdy on nie chce seksu.

Jest to bardzo okrutne, ze on obiecuje Tobie, prawdopodobnie wiedzac, ze sie nie zmieni. Dlaczego? Moze jego ego jest wazniejsze od waszej relacji i woli ja poswiecic, sprawic bys byla w wielkiej niewiadomej niz tak naprawde wiedziala co sie dzieje i , ze z jego winy byc moze.
Widzisz, tacy mezczyzni lapia kobiete w zasadzke. Bo tak naprawde, jaka osoba rozstaje sie z powodu seksu?
Kobieta zakochana, dobra jako czlowiek nie bedzie dazyla do rozstania. Taki facet jest mily w kazdej innej kwesti, a przy tym nie ma seksu, trudno sie do czegos przyczepic na pierwszy rzut oka.
I tak siedza kobiety w takich zwiazkach, bo przeciez sa skonfundowane, bo on dobry jest poza seksem.
Chcialabym zauwazyc, ze sam facet naumyslnie wysmiewa wartosc seksu i lekcewazy. Wiec tym bardziej jest sie zmieszanym.
Chodza po glowie pytania 'A moze to ja przesadzam, przeciez jest dobry, to tylko seks'

Moze pomoze taki maly eksperyment.
Zmienmy seks ze spaniem. Wyobrazmy sobie , ze partner jest dobry , ale pozwala nam spac godzine na dobe, bez slowa wyjasnienia. I lekcewazy potrzebe snu.
Takie spanie po czasie, wykancza, doprowadza do zaburzen w psychice.
Tak jak chamowanie potrzeb seksualnych.
Czy wtedy tez ktoras mialaby watpliwosci, ze on nie ma szacunku do waszych uczuc i wcale nie jest dobry?

Cala ta dobroc i unikanie odpowiedzi, a takze nie poinformowanie na poczatku o swoim podejsciu wraz z lekcewazeniem znaczenia seksu w zyciu czlowieka i jego wplywu na psychike sa manipulacja.
I nie jest to manipulacja kogos kto jest wam przyjacielem.

Witam. Czytam Wasze wypowiedzi i pociesza mnie myśl, że nie jestem osamotniona. Tylko czy to pocieszenie? Coraz bardziej utwierdzam sie w przekonaniu, że znajde kochanka. Cóz mozna miec związek bez seksu, mozna miec seks bez zwiazku. Osiem lat szarpaniny juz mnie wykańcza. Próbowałam rozmów, fochów, straszenia- i nic. Nie chcę sie rozwodzic, nie chce go stracic, ale nie chce tez tracic siebie. Lata uciekaja niestety.

Bardzo Wam współczuję dziewczyny. Przechodziłam przez to. Idzie oszaleć. Frustracja i ból nie do opisania.
Nie ma chyba gorszego uczucia.

Kochane, ja się już wypowiadałam wiosną w tym wątku, ale przypomnę się, bo minęło też trochę czasu, a z nim człowiek łapie jeszcze większego dystansu. :-)
Mam za sobą kilkuletni związek, w którym seks był raz na parę miesięcy, i to tylko "wybłagany". Gdy uniosłam się raz dumą i stwierdziłam, że więcej się prosić nie będę, wytrzymałam pół roku, a jemu, ku mojemu zdziwieniu, było to zupełnie na rękę. Choć wiele razy próbowałam z nim o tym rozmawiać (bez wyrzutów, zawsze byłam naprawdę delikatna, bo nawet martwiłam się, że może mu coś dolega?), on nigdy problemu nie dostrzegał i nawet nie starał się zmienić. Przed tym związkiem byłam pewną siebie, towarzyską i radosną kobietą. Parę lat związku bez seksu doprowadził mnie do stanu wraka - jeden wielki chodzący kompleks, nerwica, potem depresja. W porę się ogarnęłam, stwierdziłam, że jeśli dalej tak pójdzie, stracę życie. Mogłabym trwać w tym związku, ale skończyłby się on: a)psychiatrykiem b)rozwodem c)zdradą. Nie muszę chyba wam mówić, że poza tą jedną kwestią nasz związek był idealny. ;-) Dogadywaliśmy się świetnie, uwielbialiśmy spędzać ze sobą czas. Spacery za rączkę, przytulanie, cmokanie - kto na nas spojrzał, był w szoku, że po tylu latach wciąż para zakochańców. A w łóżku zupełna pustka - był dla mnie bardziej kumplem niż partnerem.
Szalenie go kochałam, ale podjęłam decyzję, że w tej sytuacji muszę pokierować się tylko i wyłącznie rozsądkiem. Dla własnego dobra.
Muszę was zasmucić, że niestety rozstanie wydaje się być jedynym wyjściem w tej sytuacji. Ja przez lata próbowałam naprawdę wszystkiego. On nie wykazywał inicjatywy W OGÓLE, a na niemalże każdą moją miał milion wymówek: "jestem śpiący/zmęczony/głodny/przejedzony/nie mam czasu". Na pytanie CO jest nie tak, zawsze mówił, że przecież jest wszystko w porządku, że nie wie zupełnie o co mi chodzi, przecież jest nam tak dobrze.. :-)
Do tej pory walczy o mnie, ale odnoszę wrażenie, że on dalej nie rozumie co było powodem rozstania. Bo obiecuje mi gruszki na wierzbie, ale tematu seksu w ogóle nie porusza. Jego zdaniem żadnego problemu nie było..
Moja rada: walczcie o to tak długo, ile dacie radę - próbujcie rozmawiać, zmienić cokolwiek. Ale gdy uświadomicie sobie, że pewna granica jest przekroczona, że czujecie się źle we własnym ciele, że wpadacie w kompleksy i w tym związku czujecie się cholernie samotne - skończcie to. Lata mijają, a tu się nic już nie zmieni.

Żeby płakać na scenach erotycznych to już szczyty... oczywiście też tak mam. Tak jak ktoś wcześniej napisał, pewnie jakbym się postarała, poprosiła i zorganizowała te "Warunki" to by się zgodził. Ale co to za chora sytuacja, żeby ktoś się łaskawie zgadzał?! Czy to nie powinna być radość dla obojga? Na początku chciałam się dowiedzieć, co by chciał, może jakieś zmiany, może jakieś propozycje? Odp była zawsze taka sama: że jest cudownie tak jak jest. No i w ogóle przecież tak nam dobrze razem. Też próbowałam wziąć go na "przeczekanie", nie inicjować, nie rozmawiać, poczekać aż zauważy, że coś jest nie tak. A on z wyraźną ulgą, że już nie marudzę, żył sobie szczęśliwie, snując plany o naszym mieszkaniu.

I to poczucie winy, że jest tak słodko, tak miło, on dobry, zakochany, a ja szukam dziury w całym i niszczę takie piękne uczucie. Muszę jeszcze dodać, że fizycznie było z nim wszystko ok, jak już cudem do czegoś doszło było naprawdę bardzo dobrze. Ale co z tego, skoro nie wywoływało to u niego żadnej chęci do działania?
Kiedyś ciągle gadaliśmy o seksie, rzucaliśmy seksualne aluzje i cieszyliśmy się z każdej chwili razem. Teraz kiedy ja coś powiem na ten temat odpowiada bez najmniejszego zainteresowania, jakby z grzeczności. Straszne to. Nadal walczę, ale już coraz bardziej uświadamiam sobie bezsens tej walki w pojedynkę.

Też czuję, że marnuję czas. Nawet nie zauważyłam, kiedy minął prawie rok, od kiedy nie czuję już od niego najmniejszej chęci. I gryzę się z tym, męczę siebie i jego. Analizuję, zastanawiam się, wymyślam wciąż nowe powody i rozwiązania. Ciągle wierzę, że jeszcze coś się zmieni, ale niby co? Nagle mnie zapragnie? A może będzie się zmuszał dla świętego spokoju? Beznadziejna sytuacja, bo sama nie widzę z niej wyjścia.

No właśnie, czy był zdrowy? Czy oni wszyscy są zdrowi? Jeśli tak, to o co więc chodzi? Jak można skazywać podobno ukochaną osobę na setki domysłów? Już bym wolała, żeby powiedział wprost: nie interesuje mnie seks, możemy się przytulać, nic więcej. Wiedziałabym chociaż na czym stoję. A tak tylko wykręty, wymówki, obietnice, że będzie lepiej. A miesiące mijają i NIC nie jest lepiej.

Dziewczyny, nie ma sensu byc z takimi partnerami. Oni maja problemy (czy z erekcja, czy z seksualnoscia, czy z libido), ktore sami powinni rozwiazac, a nie meczyc druga osobe.

ciekawe podejście.   no tu pokazałeś charakter

Nikt nie mówi o rzucaniu kogoś bo ma problemy, a o rzucaniu, bo nie chcę ich rozwiązać . I ta zasada tyczy się zarówo sfery seksualnej związku jak i innych Tylko chyba trudniej przyznać się "odeszłam bo nie było seksu", niż do "odeszłam, bo np. wydzielał mi pieniądze".

Zresztą czytając cały ten wątek widać,że to często partnerzy, którym się odmawia seksu , chcą coś zmienić, próbują rozmawiać, ratować, prosić, stawać na głowie.

Ale samo stawanie na glowie niczego nie zmieni gdy partner jest niechetny. Nie oszukujmy sie, sa mezczyzni z problemami, ktorzy w swoim egoizmie, wola zwodzic kobiete, byle tylko niczego nie zmieniac.

Nie wiem, czy okreslilabym sie jako feministka, ale jestem za rownoscia ludzi bez wzgledu na ich plec, orientacje, kolor skory czy sprawnosc. Jestem demokratka

No to my tu prowadzimy debaty na kilkanaście stron, a kolega nam dał odpowiedź ot tak - po prostu jesteśmy kiepskie w łóżku!
Jakoś w poprzednich moich związkach nikt nigdy nie narzekał, przeciwnie - odkleić się ode mnie nie mogli i mieli ochotę bez względu na porę i miejsce.
Może Tobie, jako "normalnemu" facetowi się to w głowie nie mieści jak można nie mieć ochoty na swoją kobietę, więc rozpatrujesz to pod kątem "co by się musiało dziać, żeby MI się nie chciało". Niestety problem jest bardziej złożony.
Już bardziej by mi pasowało to, że po prostu JA, jako kobieta, go nie pociągałam. Ok, mogę to zrozumieć - może gustuje w innym typie. Tylko po co zawracać wówczas głowę drugiej osobie, planować z nią przyszłość.. Nie w porządku, zdecydowanie. Jak go zapytałam raz czy go nie pociągam, odpowiedział "och kochanie co ty pleciesz, pociągasz mnie najmocniej na świecie", po czym seksu i tak jak nie było, tak nie było. Robienie z kobiety idiotki, ot co. Ja się tak przynajmniej czułam.

To uwierz. Albo przestań pisać tak kretyńskie uogólnienia.
Nie masz do czynienia z nastolatkami tylko kobietami, które naprawdę przechodzą dramatyczne chwile. Wątek ma kilkanaście stron i Ty myślisz, że wszystkie są kiepskie w łóżku.
Masakra.
Pisać takie głupoty w tak delikatnym temacie i to na kobiecym forum to naprawdę żenada.

Tak samo jak u mnie. Jak już do czegoś dochodzi cudem, to jest wspaniale. Nigdy nic mu nie opadło, co ciekawe nawet nie trudno go postawić w stan gotowości. Nie kończy za szybko, nie zauważyłam kompletnie żadnych problemów podczas (wybłaganego) zbliżenia.
Może się nie znam, ale nie wygląda też wtedy na znudzonego czy niezadowolonego. Nigdy go nie krytykowałam w łóżku, nie porównywałam do nikogo, wręcz przeciwnie, zawsze mu powtarzam, jak bardzo jest mi dobrze.
Dlaczego więc nigdy do tego nie dąży? Dlaczego na moje jakiekolwiek starania reaguje uprzejmie, lecz wydaje się się być bardziej zainteresowany prognozą pogody??
Mnie już nic nie dowartościowuje. Czuję się z tym fatalnie o otwarcie mu o tym mówię, na co on coś w stylu: Jak to? Nie czuj się tak! Jesteś przecież.... (miejsce na najbardziej wykwintne komplementy).
Dobre pytanie, ile jeszcze dam radę?

O rany...
Cóż za uroczy człowiek!!
Ale to fakt, o wiele łatwiej jest odejść do chama, co innego od dobrego, kochanego chłopaka, który sprawę przedstawia tak, że jasne, bardzo chętnie, gdyby tylko nie czas/miejsce/skrzypiące łóżko/faza księżyca/inne powody mniej lub bardziej wymyślne.
Wtedy zaczynam się zastanawiać, że może rzeczywiście on ma rację i gdyby tylko usunąć te wszystkie przeszkody, wszystko byłoby takie jak powinno. I mam wyrzuty sumienia, że on taki dobry, taki skupiony na mnie, robi dla mnie tak wiele, a ja się złoszczę o coś takiego.
Ehh naiwność.

czy się mylę?  to, że on ma większe potrzeby to należy się rozstać?

jak dla mnie takie sytuacje są w niektórych opisach trudne by pojąć zachowania,  bo ja jako pocieszyciel przyjął bym każdą kobietę.  Śmieszne to ale.........

Chciałabym, żeby była na to cudowna pigułka. Zażywałabym żeby mój mąż nie był nieszczęśliwy.. chociaż raz w miesiącu.

Brak seksu.Seks raz na miesiąc.Wyrzucanie sobie samej ,że mam zbyt duże potrzeby,że to(czytaj seks) się nie liczy,że jestem egoistką,ze to nie jest aż takie ważne.On zmęczony ,on zestresowany,on sądzi,że jestem wymagająca,on ma bóle w plecach.Nalegam,niezbyt często, nalegam raz w miesiącu - dowiaduje się,że nie byłam dzisiaj dosyć uprzejma,że po kłótni się nie da,że po alkoholu się nie da,że po zakupach sie nie da i po antybiotykach się nie da.Nalegam dalej -agresja.Tym razem nie tylko nie byłam dziś dosyć miła,tym razem mam zbyt wiszące cycki,innym-jestem zbyt szeroka (tak,tam gdzie myślisz)
Mam wtedy 25 lat i schiza.Faceci oglądają się za mną na ulicy,podrywają,adorują.Myślę- jestem chora,to moje fantazje,a nawet jeżeli tak jest, to tylko dlatego,że nie widzieli mnie nagiej,gdyby zobaczyli-uciekli by jeden z drugim, taka jestem brzydka,szeroka,zbyt mokra,nieatrakcyjna,nietaka.
Po 5 latach nie poznaję siebie samej.Mam ddepresję,jestem przerażona najdrobniejszą przeciwnością losu,jestem tak zakompleksiona,że opuszczam wzrok kiedy mężczyzna się do mnie  uprzejmie uśmiecha sprzedając mi gazetę czy chleb.
Biore za dużo tabletek nasennych,za dużo piję.
W końcu postanawiam,że mam dosyć,Mówie mężowi-dłużej nie mogę,rozstańmy się,nie chcę Cię zdradzić a zrobię to,bo chciałabym się poczuć kobieta,choć na chwilę kobietą,nie siostrą,nie matką-kobietą.
Przez 2 tygodnie On się stara,jest intymność w weekendy-nie ma najmniejszego problemu ze wzwodem,z utrzymaniem wzwodu,z dojściem.3 cudowne weekendy i konieec bajki.Kolejne miesiące nie mówię już nic,czuję,że nie ma już nic do powiedzenia.
Kilka miesięcy później zdradzam go z zadurzonym we mnie kolegą.Kolega ma na mnie ochote cały czas.Nie pojmuję,bo kolega jest atrakcyjny i widzę masę pięknych kobiet dookoła niego.Myślę sobie-to niemożliwe,to ten chłopak ma coś nie tak z głową.Seksu z mężem nie ma.Nie domagam się seksu,mój mąż wydaję się bardzo zadowolony z tego faktu.
Podejmuje k...ewską decyzję.Chce wiedzieć więcej o sobie w oczach innych,chcę się dowartościować przed podjęciem decyzji o rozstaniu bo...może to wina moja i moich kompleksów?!Wybieram faceta.Kawaler,bardzo przystojny,dobrze sytuowany,wysportowany,sympatyczny, nieco przemądrzały.Jest zainteresowany zanim nawet dam mu jakikolwiek znak.oddycham z ulgą -nie wiem jak podrywać,to wymagałoby jakiś strasznych akrobacji z mojej strony.
Nie czuję nic.Zdradzam.Słucham.Słucham komplementów,słucham zwierzeń.Jego mama ma raka,jego siostra kończy studia,czyta coś po hiszpańsku w oryginale,nie pamiętam co,ale myślę sobie po co mu ja?po co te całe wyjścia do teatru,do restauracji ,do klubów?po co?przecież są takie piękne dziewczyny i wolne i bez doła.Kochanek twierdzi,że mąż mnie nie kocha,albo ma kogoś albo ma poważny problem.
Po kolejnej rozmowie zakończonej kłótnią mówię mężowi,że go zdradzam.Wychodzi.Wraca po kilku godzinach,mówi,ze mnie kocha i przeprasza za całkowite oddalenie.Mówi też,,ze myślał,że za bardzo go kocham,żeby go zdradzić.Myślę k...znowu się przejęzyczył czy właśnie to chciał powiedzieć?
Proszę go po raz pierwszy by poszedł do seksuologa,odmawia.
Postanawiamy zacząć wszystko od nowa.Wracamy do Polski.
Jest coraz gorzej.Nie ma go-pracuje.Zamykam się w sobie,wyrzucam sobie zdrady,myślę,że to było egoistyczne,nie chce więcej nigdy więcej,odmawiam kontaktu z otoczeniem w stopniu większym niż minimum.Siedzę w domu i oglądam tv kiedy go nie ma.Spędzam tak masę wieczorów,Tyję,czuję się jeszcze gorzej.
On wreszcie decyduje się na dziecko.Trzy lata starań, a właściwie to...seks raz na dwa razy w miesiącu,cud,ze zaszłam w ciążę.
Dzieciątko wszystko zmienia-dużo czułości między nami.Tracimy je w 6 miesiącu.
Rok później jestem w ciąży nieplanowanej tym razem.
Radość i strach.
W 4 miesiącu ( na końcu) dowiaduje się że jest uzależniony od porno,gogo barów i prostytutek
A teraz mnie kocha, i nawet dlatego właśnie mi o tym mówi.

Długa historia.Starałam się w telegraficznym wręcz skrócie ją przekazać.
Moje dziecko ma roczek.Jestem z moim mężem pomimo faktu,że go już nie kocham.Planuje się rozwieśc.On jest przeciwny.Twierdzi,że teraz ma mi dług miłości do spłacenia,ojcostwo zmieniło go totalnie itp.
Nie wierzę mu.
Reasumując
Naiwne kobiety widzą wszystko,tylko nie to,że ktoś codziennie powtarzający ''kocham cie,jesteś sensem mojego życia''..z nich kpi.
Nie chce się z tobą kochać?to nie zmęczenie, to oxana,lidja,ula,alexandra,tijana i inne ..

SoulMusic, świetnie że napisałaś. Może Twój post otworzy nam oczy. Mój partner na pewno na prostytutki nie chodzi, bo nawet nie wychodzi z domu, porno?-w tym przypadku nic nie moge powiedzieć, bo nie przeglądam jego telefonu, z którego często korzysta, natomiast w swoim kompie jeśli już, to kasuje. Ale bardziej pociągają go gry w sieci.
Ja w ogóle zastanawiam się jak Ty funkcjonujesz! Ja tez zdradziłam, było fajnie, ale nadal tkwię w związku bez celu, w którym ciągle slyszę obietnice. Ale nigdy nie zdecydowałabym się na dziecko, bo mimo że on byłby dobrym ojciec, dziecko byłoby doskonałą wymówką na brak seksu i o seksie mogłabym zapomnieć na zawsze.

Tak powinno być, ale ilu młodych ludzi przekonało się na własnej skórze, że olewając tak ważny temat w rozmowie albo licząc że "jakoś to będzie,jakoś się rozkręci" zwichnęło sobie życie? Ci w n-tych związkach już podobno też wiedzą,na co zwracać uwagę .I co? I czasem tak jak ja mogą wdepnąć w gówno po uszy, bo ich partnerowi wydawało się itd itp.

A jak jest odwrotnie to tak się dzieje facet odchodzi a żona nazywana jest zimną.

A ja nie przyjmę faceta co nie goli swoich okolic łonowych i śmierci potem, bądź śmierci mu z gęby.

Skąd z ta solidarnością jąder, prawda jest taka że winę za brak seksu z mężem dla sądu ponosi kobieta a w odwrotną stronę to nie idzie ba klerchy często głoszą że kobieta nie muszą odczuwać orgazmu.
Taki facet zdradza i tyle stąd ta niechęć do seksu, jeśli przyczyna jest inna niech się leczy.

Dokładnie

katarzynka.  nie cytuje Ale przytoczę. napisałaś to samo co ja Ale odwrotnie ze ona zimna.  dosłownie to samo.   Ale  zawsze jest ktoś winny i tego nie rozstrzygniemy bo ktoś opisuje swoją sytuację a ktoś chce doradzić na podstawie własnych doświadczeń i to tylko dyskusja kto ma rację.  Można podać przykład dlaczego ktoś nie chce seksu a powodów jest dużo.  No i o ile kobieta w złości powie jemu ze ma małego a wcześniej to jej nie przeszkadzało to jemu odechce się seksu.  to przykład z wcześniejszej wypowiedzi.  i pełno takich przykładów.   A jak co do higieny czy czegoś tam to nadstawiam się i możesz mnie golic bo jeżeli druga strona chce tego to należy się zgodzić.  To samo z innymi sprawami ale nie koniecznie seks w innych układach bo to wierność partnera i tu musi być zgoda dwóch stron bez nalegania bo to spowoduje upokorzenia i zrobi to bo go lub ją kocha.     No co golisz?

Cześć Aldona. Bardzo Ci współczuję i rozumiem Cię. Powiedz mi czy wy chcecie mieć dzieci? Czy twoi rodzice i jego rodzice chcą mieć wnuki ? Czy wasza praca zawodowa was satysfakcjonuje. Co jest dla was motorem do życia ? itd...to, że on poszedł z Tobą do lekarza - sexuologa to też dużo, że się przemógł itd....Powiedz mi też czy on miał wcześniej kobiete, z którą współżył ?

SoulMusic, ale jak mamy iść na terapię skoro on nie chce? A ja nie chcę go zmuszać bo to bez sensu. Jeśli on nie chce naprawić naszego życia seksualnego to moje zmuszanie go nic nie da. Ten związek chyba naprawdę nie ma sensu, on jest mnie pewien na 100% (mieszkam z nim, w jego mieście, w którym nie znam nikogo, ale mam tu dobrą pracę) i wie, że nie wyniosę się nigdzie w każdej chwili.  Nienawidzę więc tego miasta i nawet pracy! A poza tym jesteśmy naprawdę dobrymi, wspierającymi się przyjaciółmi. I co z tego skoro mniej więcej co tydzień powtarzam mu, że pragnę partnera a nie przyjaciela, że związek opiera się też na intymności, a nie tylko przyjaźni. On potrafi mnie jedynie przytulić. Jestem swiadoma tego, że gdybym teraz zainicjowala seks, to by nie odmówił (żeby było dobrze międz nami) i sielanka trwałaby kilka miesięcy. Ale czy faceci nie rozumieją że my także chcemy się czuć pożądane, pragniemy zainteresowania seksualnego z ich strony?

No właśnie, taka wiziyta chyba niczego by nam nie dała oprócz krotkiej satysfakcji z tego, że się razem tam wybraliśmy.
Kurcze, dziewczyny, od dlugiego czasu śledzę wątki na ten temat, kiedyś na o2 byl naprawdę ciekawy, nawet najciekawsze wypowiedzi zapisywałam sobie i niestety rzadko, wręcz nigdy (jakieś 3%) nie doszlo do poprawy. A jeśli doszlo to wtedy kiedy kobieta olała sobie wszystko, zaczęła bj dbać o siebie, to znaczy o swoje potrzeby, zaczęła wychodzić częsciej lub zdradzać, wtedy facet czuł się zagrożony i zaczął się starac. W moim przypadku to nie zadziałalo.

To ja tak czekam ponad rok, czyli 1.5 bez seksu. Nieźle nie?

Biała Pietruszka - to chyba najlepsza metoda.Czytałam bardzo wiele na ten temat,także wyznania facetów.Niektórzy się zmieniają,ale do tego potrzebują elektroszoku.O dziwo to nie sama zdrada partnerki będzie decydującym czynnikiem a możliwość utraty ukochanej i rodziny.
Niektórzy zmieniają się po fakcie,wtedy dopiero podejmują leczenie i mają ochotę na zrozumienie samych siebie i problemu w związku.
Tak gadać to można latami,same widzicie,że nic się nie zmienia pomimo obietnic.
Nie chcą dostrzec problemu albo bagatelizują go.Dlaczego?
Medith jakiego argumentu twój facet używa,żeby na terapię nie iść?Twierdzi,że wszystko gra?

Remi. czy aż tak to nie wiem. może na własnym przykładzie to mówisz.  Szanowne Panie.  Sporo piszę z facetami na te tematy i piszą o swoich potrzebach i zboczeniach jeżeli można tak nazwać ich niektóre zachowania.   Może o ile chcecie by Wasz partner coś chciał powiedzieć wyzalic się a może coś podpowiem to czekam za wiadomością.  Nie jestem psychologiem ani seksuologiem  Może on potrzebuje zwykłej męskiej rozmowy?

o ile ktoś mnie czytał gdzieś powyżej i w podobnych tematach ten wie o czym piszę.  Czytajcie uważnie.   Wasze zachowanie jest bardzo częstym ich problemem seksualnym.  A nie jesteście świadome ilu małżonków chce Was oddać innemu facetowi do seksu.  Niektórzy z braku odwagi na rozmowę i propozycję trójkąta  ubijając żonę oddaje ją innemu a on się przygląda. inni mają jakieś środki usypiajace.  Mąż ma małego i żona mu nie daje bo nie czuje przyjemności i są w związku i jej warunek on musi godzić się na tego trzeciego z większym a on nawet nie jest przy tym.   Tak więc jest różnie.  Co mam dodać.

P jak projekcja. To bije z Twojego postu. Bardzo mi przykro