Żony aseksualnych mężczyzn - gdy on nie chce seksu.

Popieprzone to jest. Dla jednych życie bez seksu jest do bani, a inni twierdzą, że nie czują po prostu potrzeby.

Wierze Ci, ze nie jest łatwo się rozstać. Rodzina to nie takie hop siup, ze pakuje manatki, wychodze i zamykam drzwi za sobą. Ludzi łączy wiele zobowiązań żeby tak bezproblemowo iść każde w swoja stronę. Są wspólne kredyty, biznesy, dzieci i często brak zaplecza finansowego, żeby zaczynać od nowa. Nie każdy ma dokąd pójść. No i tez jest tak, ze rzeczywiście strach przed podjeciem decyzji, obawy co do przyszlosci bo lepsza znana i oswojona choć niewygodna terazniejszosc niż niepewna przyszłość. Nie każdy jest tak silny i zdeterminowany aby robić w swoim życiu rewolucje.

Dobre..... ahahahah .....to rzeczywiście słabo....

Dobrze,że jest ten wątek i Wy - można się wspierać , czuc, że nie jest się samemu z probleme,że są też ludzie którzy rozumieją takie problemy. Że nikt nie nazwie Cię nimfomanką albo zboczoną, albo że powinnaś siedzieć cicho bo mąż w paszczy przynosi pieniądze... więc czego ty chcesz babo. Moja sąsiadka ma osobne pokoje z mężem uprawiali tylko seks kilka razy -małżeństwo z 15 letnim stażem!!! Ona ma swój pokój i ona on ma swót tv i ona. Ona jeździ sama, ona jeździ sam. Mówi,że odejdzie jak dziecko dorosłe pójdzie z domu. Dla niego nie będzie robiła rewolucji. I ona tak trwa przez 15 lat !!! Czasami się pytam jej jak ty wytrzymujesz??? Ona mi mówi, że nie wytrzymuje....ale nie ma wyjścia . Całą siebie poświeciła na hobby i pasje i widzę, że to jej daje życie.. Smutne...

Dziękuję za wyrazy współczucia

Tak o innych formach nie ma mowy- są zbyt zboczone i nimfomańskie . Równo raz na miesiąc.....

To gdzie Ty go znalazłaś ? Na kółku różańcowym ? Facet, który nie lubi patrzeć na różyczkę swojej kobiety ? Domyślam się, że tak było od samego początku. I to Ci nie dawało do myślenia ?

Wiesz za bardzo chciałam.... po swoim pierwszym nieudanym małżeństwie gdzie facet był totalnie chodzącym ....i robiłl by to wszędzie i ze wszystkim / totalna skrajność w drugą stronę/ nie znałam czegoś takiego jak facet który nie lubi seksu....tłumaczyłam to jego zmęczeniem, pracą - dzisiaj po 2 psychoterapiach i poziomu świadomości którą posiadam i ciągle się uczę - zrobiłabym inaczej. Ale tak się stało ....być może nie doszłabym do tego do czego doszłam. To była droga lekcja i drogi nauczyciel...

Zdrowych emocji ? Ja nie wiem, czy one są zdrowe. A radzę sobie... standardowo

Zartowalam, nie mam prawa jazdy
Nie będę pisać, jak często mój ogląda, bo nie wypada w tej sytuacji. On sam zresztą mi mówi, gdy czasem marudze, ze śpiąca jestem, ze to ja mam raj, bo który maz po tylu latach jest tak zafiksowany na punkcie swojej zony. Odpalam mu  z wdziękiem, ze każdy jeden.  Niech sobie  nie wyobraża za duzo

Oj tam, oj tam... No przecież wie, ze się tylko z nim drocze Ale trochę wciskania nigdy nie zaszkodzi. Jak  ludzie czują sie zbyt wyjatkowo, to bywa, ze popadaja w samozachwyt. Ja mozna powiedziec, dbam o jego rownowage Zresztą on tez dba o moja. Nie zlicze, ile razy juz mi groził, ze się ze mna rozwiedzie (konczy sie na obietnicach) No, uroczy jest, jak go nie kochać?

On chyba czuje się wyjątkowym przy mnie.  Często jak mu mowie, ze drugiej takiej zony jak ja, to nie znajdzie w całej galaktyce, odpowiada -  rzeczywiscie, ciezko w naturze o takie przypadki.
To chyba komplement,  co?

Dla mnie brak seksu w małżeństwie oznacza tylko jedno- brak akceptacji i miłości- przykro mi.  No chyba że to zakładamy to z góry.
Zanim Panowie się oburzą, powiem że nawet jak sprzęt nie działa, na wiele sposobów można okazać pożądanie- mamy ręce, usta i choćby mały palec został jak u Bonda...można.
Historie na forum to potwierdzają.

Nimfo Błotna- dokładnie tak. A wmawianie komuś że się go kocha, ale nie pożąda bo... Tu szereg nieprawdziwych przyczyn to wyższa szkoła zakłamania.
Dziewczyno 28 letnia, która jesteś tu w tym temacie- nie rób sobie tego- Kredyty i inne zobowiązania, to jest do ogarnięcia- a taka sytuacja zabierze Ci radość życia i młodość. Jak koleżance tak podoba się Twój mąż- niech go sobie weźmie. A z wiekiem nie przyzwyczaisz się do sytuacji, będzie coraz gorzej. I nie zachodź z nim w ciążę! Całe życie przed Tobą. Komuś bliskiemu powiedz, znajdziesz wsparcie. Ja nie wyobrażam sobie takiego związku a mam parenaście lat więcej od Ciebie. Kto Cię kocha, ten Cię wesprze w tej sprawie, a nawet gdybyś miała to zrobić dla tego jedynego którego kiedyś poznasz przy nieakceptacji wszystkich- WARTO. I powiem Ci jeszcze, sam fakt że Twój mąż nie rozmawiał z Tobą wprost o swoim niskim libido przed ślubem, tylko wymyśla różne historyjki, świadczy o jego zakłamaniu- to nie jest dobry człowiek.

Ech...nie wierzę w tym przypadku wolałabym być sama - za dużo się sparzyłam

No i sama powiedz, jaki to ma sens? On nie jest z Tobą szczery i uczciwy. Gdyby był, sam sugerowałby chociażby seksuologa, bo nie chodzi o to, by się zmuszał..To podejście jego do sprawy jest pewnie wkurzające i pokazuje jakim egoistycznym jest człowiekiem.
Sorry ale przyszło mi do głowy, że jest gejem który sprytnie załatwił sobie przykrywkę.

ok. Jak chcesz mieć czyste sumienie i poczucie że niczego nie zawaliłaś, zaproponuj parę spotkań u seksuologa. A najlepiej gdybyś znalazła kogoś o specjalności psycholog- seksuolog. Jak On odmówi- sprawa jasna..
A tak poza tym przeczytaj sobie co napisałaś
TWOJA wina- bo jesteś atrakcyjna i go oniesmielasz
NIE JEGO wina- bo może być uzależniony od porno-
TWOJA WINA- bo stałaś się oziębła? wobec niego- bo raz czy 2 mu odmówiłaś

uważaj by mąż nie wpedził Cię w poczucie winy. Tak robią egoiści, by pozbyć się wyrzutów sumienia. Przypomnij sobie, czy jak mu odmówiłaś, bardzo żałował, próbował znowu Cię namówić?- Czy tylko się fochnął i lub co gorsza, odetchnął z ulgą?

Black.. zanim namieszasz sobie w życiu i wyjdziesz na nieuczciwą puszczalską której nikt nie uwierzy- postaw jasno sprawy z mężem. Terapia. Nie? To zlóż papiery rozwodowe i wyprowadź się.

Z kredytem da się sprawę jakoś załatwić z bankiem. Mają odpowiednie procedury. Ludzie się przecież rozwodzą.

Ja też mam filmik ze ślubu 20 lat temu  i 2 dzieci i filmy z nimi i mężem. Ale sytuacje są w życiu różne.
Poza tym, nie skreślasz męża, dajesz mu szansę coś zmienić,
Teraz to on musi zastanowić się czy kocha Ciebie i mu zależy.

Tak mi przykro... a wciskanie swojej zonie kochanka to poniżanie...

Black, więc wystapdo sadu o separacje. Myślę że on słowami więc weź rozwód pokazuje że jest Ciebie mimo wszystko bardzo pewien. Więc wydaje mi się że to może być szansa żeby coś zrozumiał. Albo żebyś Ty zrozumiała że to nie ma sensu. Jakby nie było to tylko zyskasz.

Się jednak trochę przywalę,  sorki że tu, a nie w Twoim temacie, ale chcę się odnieść do tych wlasnie słów:  odwróć proszę sytuację i wypowiedz się w miarę obiektywnie - czy możesz szczerze powiedzieć,  że Ty robisz wszystko, by Wasz związek był szczęśliwy? Czy starasz się , adorujesz, okazujesz zależnie od sytuacji czułość/ pożądanie? Czy dbasz o nią? Czy gdyby żona mialaby problemy z depresją,  wycofaniem, niska samoocena jak Ty, latwo byloby Ci z nią żyć i to rozumieć? Czy dajesz więcej niż otrzymujesz?
Pytam, bo mnie się wydaje,  ze jesteś trudnym partnerem. Że na zewnatrz świadomie lub nie okazujesz , że lubisz samotność i do pełni i szczęścia nie potrzebujesz nikogo, co w związku mija się z celem. Więc może przydałoby sie troszkę wiecej zrozumienia dla żony i rozpoczęcia naprawy związku od siebie, a dopiero po braku współpracy z jej strony skazanie go na klęskę. Absolutnie nie chcę Cię oskarżać . Wydajesz mi się po prostu mega pasywny,  więc obwinianie żony przy wlasnym nicnierobieniu jest dla mnie niesprawiedliwe.
Podobnie jak, odnosząc sie juz do tematu watku, żądanie zrozumienia dla wlasnych dużych potrzeb przy jednoczesnym olewaniu małych potrzeb partnera.  Nie będzie z wałacha ogiera, a już na pewno nie pod przymusem. Może zamiast awantur lepsze bylyby kompromisy, wyrozumiałość, dbałość o bliskość  i tolerancja? Piszę ogólnie, do nikogo konkretnie

Zła żona to ja jestem - pojechałam z grubej rury - ale już nie daję rady za dużo czasu za dużo rozmów nadziej. Wczoraj w naszym domu było małe spotkanie moich znajomych i przyjaciół. Ktoś rozwinął temat seksu i częstości uprawiania go i gdzie. Było tomałe grono byłam ja i mój mąż. Na pytanie doniego jak często to robi nic nie powiedział. Ja strzeliłam i wylałam czarę że dobrze jak raz na miesiąc po ciemku. Ogólnie rozmowa była na luzie i każdy pił sobie piwko. Małżonek się zdenerwował i gdzieś zaszył. Do końca imprezy zniknął do pokoju. Sama żegnałam gości. Szczerze mam czasami niewyp. język ale nie potrafiłam. Pewnie wypite piwo dało mi wolność języka. Dlatego nie przepadam za alkoholem i rzadko go pijam. Wczoraj był wyjątek. Dzisiaj awantura z rana,że go poniżyłam, zrobiłam z niego ostatniego dupka i że jak mogłam. Wiecie co albo coś ze mną jest nie tak albo nie wiem...ale nie czuje wyrzutów sumienia wiem wredna jestem.....Jedynie mogę powiedzieć że wszystkie pary ze stażem ok 10-15 lat odpowiedziały,że uprawiają seks 1-2-3 razy w tygodniu nie tylko w łóżku ale w toalecie, samochodzie, szybki numer na blacie, zabawki itp. Poczułam sie jakbym co najmniej coś przegapiła

W domu jest siekiera powieszona - ja mu powiedziałam, że mnie już nosi, że nie potrafię sobie z tym radzić. Że mnie to boli ile może to trwać już 3 rok. Że nie jest szczery ze mną. Że powiedziałam to co mnie bolało. Oiwuedzuał,że mam się odwalić i nie odzywać się do niego....

Życzę Wam spokojnej niedzieli

Witaj w klubie - jak mam raz na miesiąc to leży jak kłoda a ja na nim skacze. Zrobie swoje i tyle. Mi mój mąż też obrzydł, jak mam uprawiać taki seks to mam niechęc bo to taj jakbym kogoś gwałciła. Czasami są takie dni, że nie daje rady - nie w sensie popędu ale myśli, że życie przecieka przez palce. Że to taki dziwny związek - że nie ma z kim gadać i rozwiązywać problemów .masakra.....:(

Znam to ze swojego scenariusza - potem przyjdzie i będzie przepraszał 2 dni będzie ok może odtańczy jakiś przymusowy seks. A potem znów wróciłmy do punktu wyjścia. Powie,że jesteś najgorsza, że to przez Ciebie to i tamto i ogólnie on by mógł ale ty byś musiała zrobić milion wytyczych, które tak i tak jakbyś zrobiła on by dalej wymyślał co możesz. W moim przypadku mój jest pewny bo kiedyś jak rozmawialiśmy o miłości. To powiedział, że wie, że ja tak fosze o ten seks ale bardzo go kocham i nie mogłabym go zostawić bo gdzie bym znalazła takiego cudownego faceta........co wy na to ?

Przeczytaj sobie książke kobiety które kochają za bardzo tam jest swojego rodzaju przepis na kulturalne i z szacunkiem odseparowanie się od męża. To znaczy - zajęcie się sobą, swoimi pasjami, hobby, być może jakiś wyjazd bez niego, tzw odetchnięcie. My kobiety mamy czasami taki problem, że chciałbyśmy rozmawiać,  zagadywać, martwić , naprawiać itp. A może zróbmy sobie od tego wolne jak to nic nie dało. I żyjmy swoim życiem...Wiem to trudne...Przepraszam faceci też niektórzy tak mają....

Warto znaleźć też jakąs bratnią duszę, zaufaną przyjaciółke , która wysłucha i wesprze - do dużo daje...

Nic złego nie zrobiłaś. Nie skłamałaś. To on się wstydzi swojego postępowania, a jednocześnie uważa, że wszystkiego jest ok? Jeśli uważa, że robi dobrze to mógł bronić swojego stanowiska, a nie uciekać do innego pokoju.

Współczuje Ci bardzo bo wiem jak się czujesz..  Mimo, że ja mam to już za sobą to od czasu do czasu zaglądam tutaj i czytam i dziwię się.. tyle że ja miałam lepszą sytuację bo rozstałam się - nie było ślubu ani kredytu. Ale tak jak piszą inni banki mają swoje procedury i to da się jakoś rozwiązać.
Ja próbowałam ze swoim byłym rozmawiać delikatnie (np po dwóch miesiacach bez rozmowy o tym), np czy nie chce się pokochać się ze mną..  skoro mówi że mnie kocha, to usłyszałam że jestem nimfomanką (?!) 
Najgorzej było jak nocowałam u niego, - bo on chciał (ja często miałam nadzieje że może tym razem on sie przełamie), leżałam obok niego jak siostra.. było mi strasznie źle i był płacz w nocy, a on spal.. 
W końcu powiedziałam mu że albo terapia albo sie rozstaniemy - to go nie wzruszyło.   Widzę że podobnie Twój mąż - sam proponuje rozwód - bo wie że to nie ijest takie proste i łątwe.   Jak ja  w końcu powiedziałam że to koniec, że zabieram swoje rzeczy od niego --- to w końcu łaskawie zgodził sie na terapie, byliśmy u sprawdzonej pani na kilku sesjach ale to nie pomogło. Poza tym cały czas miałam w głowie lęk-  - co jeśli nagle zechce mu się seksu, fajnie,   wpadniemy, bedzie ślub i później znowu będzie abstynencja.    Może faktycznie jeśli przedstawisz swojemu mężowi papiery rozwodowe to wtedy zobaczy  "że to nie żarty"  i pójdzie na terapię.
Ja podejrzewałam swojego byłego o uzależnienie od pornografii  - czytałam czy Ci też przeszło przez myśl, że może Twój mąż jest uzależniony od tego   ---ale jeśli by tak było to Ci faceci powinni się do tego przyznać, jeśli Cie kocha i jest uzależniony od porno to powinien chcieć to zmienić,  tylko że to jest bardzo wstydliwe,  ale przecież widzi że Cię rani.   Ja byłam na jednej wizycie u seksuologa sama - opowiedziałam o swojej sytuacji, podejrzeniach,  seksuolog stwierdził że bez chłopaka niczego mi nie powie, bo najpierw trzeba chęci, zrobić badania, może niskie libido - i chęci rozmowy.  Opowiedział mi kilka przypadków - np że są małżeństwa kilka lat - i jeszcze nie skonsumowane  albo że przyszła para i dopiero mu facet sie przyznał że jest uzależniony od pornografii.
To wszystko jest ciężkie, wiem.   Ja podejrzewalam swojego byłego chłopaka o bycie gejem, mieszkalismy w małej miejscowości i jeśli byłby gejem to 'ludzie nie daliby mu  życ'  - czułam że jestem tylko przykrywką 'dla ludzi'. 
Eh i jeśli Twój mąż jest taki dla Ciebie to nie daj mu zrobić sobie dziecka!  Wtedy będzie Ci jeszcze ciężej odejść. Skoro on teraz tak sie zachowuje to nie zdziwiłabym sie gdyby przepraszał, gdyby czesto był seks, dziecko a później znowu to samo, wtedy już wiedziałby że Cie bardziej 'usidlil'.
Pozdrawiam i trzymam kciuki  żeby to jakoś się dobrze rozwiązało.

Tak podsumowując.

Nie rozumiem czemu ktoś kto ma potrzeby seksualne żeni się z osobą aseksualną i potem pisze to na forum.
Chyba jest sie tego świadomym przed ślubem.
trzebabyło sobię kogoś znaleźć kto ma potrzbey seksualne

Jestem załamana. Mój problem również dotyczy aseksualności mojego partnera. Jesteśmy ze sobą dopiero 10 miesięcy ale od początku z jego strony nigdy nie było zainteresowania z seksualnością. Mieszkamy razem od 4 miesięcy i nasze współżycie jest bardzo rzadkie może raz na miesiąc się zdarzy. Ja z kolei mam bardzo wysoki temperament i to mnie strasznie hamuje, czuję się poniżona czuję się nieatrakcyjna i odrzucona. Mimo to nie mogę narzekać na brak czułości z jego strony ponieważ ciągle podchodzi całuje przytula jest naprawdę kochany ,czuły i dobry,  ale niestety brak seksu doprowadza mnie do frustracji. Po rozmowie z nim on stwierdzil , ze Cały problem tkwi właśnie w nim samym ponieważ on nie ma takich potrzeb jak ja, że nigdy nie interesował to sex. Kocham go naprawdę bardzo i chcę z nim spędzić resztę życia ,ale Pomóżcie proszę co zrobić żeby w jakiś sposób pomóc naszej aktywności seksualnej.Potrzebuje tej fizycznosci ,bo buziaki i przytulasy mi nie wystarczają.

Skoro nie masz ślubu, dzieci, kredytów, to po co się męczysz? Myślisz że Twój facet jest aseksualny? A może jest bardzo seksualny, tylko woli chłopców a Ty robisz mu za przykrywkę normalności...
Są nimfomanki i są kryptogeje...