Żony aseksualnych mężczyzn - gdy on nie chce seksu.

Troche jakbyś przestała być dla niego seksowna. Coś bardzo szybko ten problem przyszedł. Może być chory, może nie daje rady z problemami (moze apatia czyli jakaś pochodna depresji? jest on w ogole szczesliwy i usmiechniety?), może zmieniłaś się w trakcie tego związku?

Tak też się czuję - jakbym mu się już nie podobała, chociaż jak pytam czy w tym tkwi problem to oczywiście zaprzecza. Jest z natury raczej wesołym typem człowieka, lubi żartować, wygłupiać się. Jemu to wiele do szczęścia nie potrzeba, oby się najeść i po pracy pooglądać telewizję. Próbuję go też na próżno skłonić do jakiejkolwiek aktywności fizycznej bo w pracy siedzi za biurkiem, w domu na kanapie, a czytałam, że wysiłek fizyczny pozytywnie wpływa na libido. Sama ćwiczę przynajmniej godzinę dziennie i czuję się potem o niebo lepiej. A czy się zmieniłam? Po względem wyglądu raczej nie, trochę schudłam i czasami mi mówi, że jestem za chuda, ale nie sądzę, że to by mogło być przyczyną, tym bardziej, że nie jestem wychudzona a po prostu szczupła. Charakter też mi się raczej nie zmienił. Oczywiście jest trochę inaczej jak mieszkamy ze sobą niż jak tylko spotykaliśmy się w weekendy, ale sam nalegał żebyśmy razem zamieszkali. W domu nie ma żadnych obowiązków bo we wszystkim ja go wyręczam. Ja rozumiem jak taki problem dotyka ludzi po kilku, kilkunastu latach małżeństwa, ale po roku bycia razem? To już jest coś nie halo.

Ja poszłam ten krok dalej i odeszłam od takiego mężczyzny. Gwiazdowa, niestety, ale raczej nie masz co się łudzić, że on się zmieni, jeśli nie jest w ogóle zainteresowany pracą nad tym i wizytą u specjalisty. W moim związku taki stan trwał plus minus trzy lata, z perspektywy czasu uważam że i tak byłam anielsko cierpliwa - niestety na darmo. Jeśli ktoś nie widzi problemu i, co za tym idzie, nic z nim nie robi, nie ma szansy na poprawę. Albo będziesz cierpieć, albo odejdziesz i dasz sobie szansę na lepszy związek.

Suma sumarum, kochaliśmy się tego wieczoru i o dziwo nawet prezerwatywę znalazł. Jednak jego zniechęcona mina po powrocie do mieszkania to masakra jakaś, jakby mi łaskę robił.

Próbowałam już tak robić, na jakiś czas odpuściłam, nic nie mówiłam, nie narzucałam się, jednak żadnych efektów to nie przynosiło, wtedy pewnie było dla niego na rękę. Dlatego teraz zaczęłam trochę bardziej go naciskać. Twój partner przynajmniej się przyznał, że nie potrzebuje więcej seksu niż raz na parę miesięcy. Może z moim jest ten sam problem tylko nie chce się przyznać. Mimo wszystko powinni pójść na jakiś kompromis i spojrzeć też na to, że my jednak potrzebujemy tych zbliżeń trochę częściej.

Niestety oswajam się z myślą, że obecna sytuacja nagle nie ulegnie zmianie, w cuda nie wierzę. Jednak tak trudno jest odejść od kogoś, kogo się kocha. Na razie jeszcze walczę o ten związek.

Wiesz Truskaweczko teraz mi dałaś do myślenia bo u nas to było tak, że od czasu, gdy zaczęliśmy współżyć mój partner wymyślał różne 'dodatki' do seksu. Kupował mi seksowną bieliznę, koszulki, body, prosił żebym założyła pończochy i szpilki do łóżka. Potrafił siedzieć godzinami przeglądając kategorię erotyka na allegro. Kupował jakieś żele, emulsje do masażu, gadżety. Wtedy się nad tym nie zastanawiałam, w sumie nawet mi się podobały takie rzeczy. Ale jak tak teraz myślę to wydaje mi się to trochę dziwne, że od początku potrzebował takich podniet. Takie urozmaicenia powinny być stosowane na odgonienie nudy w łóżku, a nie po paru miesiącach związku. To wszystko staje się jeszcze bardziej dziwne bo na początku był non stop niewyżyty, jak się nie widzieliśmy trzy dni to pisał, że już nie może spać po nocach bo ciągle myśli co będzie ze mną robił jak się spotkamy, a teraz bez problemu może wytrzymać parę miesięcy bez seksu. W sumie nie ma co się dziwić, że teraz nie nakręca się jak zobaczy mnie w seksownej koszulce skoro już to wszystko widział. Powinnam na początku nie zgadzać się na takie rzeczy, ale nie chciałam go urazić i nigdy bym nie pomyślała, że tak szybko się tym wszystkim nacieszy.

Witam wszystkich
jestem tutaj nowa, chociaż przyznam że przeczytałam całe to forum, tzn. ten wątek, współczuje Wam dziewczyny, bo wiem co czujecie...
Eh niestety mam podobny problem.... mianowicie jestem z chłopakiem równo rok, z zewnątrz 'idealna zakochana para', on inteligentny, pracowity, z wyglądu super, mi też niczego nie brakuje. Na początku było zakochanie,  tak to odczułam, on też (sposób w jaki pisał, patrzył, przytulał)   jednak już po jakichś 3 miesiącach zmieniło się to, on ciągle zmęczony bo praca., nie naciskałam bo to przecież 'tylko' 3 miesiące związku, cieszyłam się że mnie szanuje.
Zmierzam do tego, że w ciągu roku związku ani razu się nie kochaliśmy, nie było ani seksu, ani nic innego, żadnego dotykania, pieszczot,   no może na początku było 'troche' dotykania, ale tylko chwilami. Nie wiem już co o tym myśleć. On mówi że kocha, zapewnia o tym.  Ale to już jest coś dziwnego skoro dorosły zdrowy chłopak nie chce nawet dotknąć swojej dziewczyny,  na początku 'chwalił sie' mna przed znajomymi, tak mi mówił, że musi się pochwalić taką dziewczyną.. mówił że go pociągam. Na początku miałam wrażenie że chciał się kochać,  ale np bał się, tak też mówił że się bał (mimo że w przeszłości był już z dziewczyną)   ale teraz widzę, że już odpuścił, myśli że mnie rozczarował i tylko się tym dołuje i już nic z tym nie robi. Nie mieszkamy ze sobą, ale mamy możliwość częstego przebywania ze sobą, mogę u niego nocować, bo ma swoje mieszkanie, mieszka sam. 
Wcześniej myślałam że albo miał jakieś przykre doświadczenie, albo jest gejem, albo impotentem.  Ale po tym wszystkim co przeczytałam stwierdzam że może być albo aseksualny albo uzależniony od pornografii   (to są tylko moje przypuszczenia, nie mam dowodów) szukam przyczyny tej sytuacji.   Wiem na 100% że mnie nie zdradza, zresztą skoro od początku związku nie było seksu to nie chodzi o to że się 'znudziłam'.   
Prosiłam go o wizytę u specjalisty, ale na razie nie chce, na razie nie naciskam.. może wytrzymam jeszcze z miesiąc.
Wiem co czujecie, też płacze jak oglądam romantyczne filmy itp...
dodam  jeszcze że często powtarzał (jak próbowałam o tym rozmawiać, ale rozmowy zamieniały się w mój monolog) a on tylko mówił że jest zablokowany  - tylko to powtarzał i żebym nie naciskała to się to zmieni, ale jak na razie nie zmieniło się.. Kilka z Was, już nie pamiętam które, też pisały że Wasi faceci są "zablokowani"  kurcze o co chodzi z tym zablokowaniem...
Co mi poradzicie..?  (z jednej strony chce zapytać żeby usłyszeć coś pozytywnego, ale z drugiej wiem że większość z Was będzie miała o tym negatywne zdanie, czemu się nie dziwie)
a i ja mam 26 lat a on 27...:(

Aha i jeszcze jedna ważna uwaga !!! My nie potrafimy za dobrze udawać stanu zakochania i fascynacji erotycznej partnerką. To min. dla tego wywiady całego świata gromadzą dossier o upodobaniach erotycznych różnych VIP-ów. Szpieg-kochanka, która potrafi wywołać burzę endorfin jest niezastąpiona w pozyskiwaniu najbardziej tajnych informacji od zauroczonego nią faceta. Seks jest dla większości z nas afrodyzjakiem tak silnym i działa tak zabójczo jak pieniądze i władza działają na kobiety. Wyciągnijcie wnioski już same , drogie Panie. ;-)))

Noc, żona w łóżku.
Rozochocony mąż wślizguje się pod kołdrę i szepcze do kobiety:
- Kochanie, jestem bez majtek...
- Ok, jutro ci wypiorę - odpowiada zaspana żona.

Przeczytalem caly temat...
I w 80% jest 1 powod
dla was dziewczyny bedzie nie do przepuszczenia przez mysl, ale jednak
mieszkam w angli 13 lat mialem kontakt tu wiele razy z identycznymi sytuacjami
Zaczne od tego ze w polsce temat innosci jest dyskryminowany, a co mam na mysli ano to co dzieje sie z facetem jak jest gejem
Jest tepiony wszedzie nawet przez rodzine czesto, z wzoru wychodzi ze czym mniejsza miejscowosc tym bardziej to sie nasila, wies to juz jest extremum
Taki facet niemoze tego ujawnic- co robi - musi pozyskac kobiete jako przykrywke
face ze umie zagrac ta role to niemusze o tym muwic, bo to czesto jest urodzony aktor
Kobieta nawep po paru latach spedzonych z nim niepotrafi tego wytropic, w tym momencie znam 2 chlopakow sa w zwiaskach dlugo i sa gejami one tego nawet niewiedza sa zaslepione
Dlaczego bo tylko samiec moze wyczuc u samca odmiennosc
Kobieta jesta tak najarana na faceta ze nawet nie pomysli o tym
A jak sie przekonac jaki jest najprostrzy sposob na test samca, ano taki ze czym kobieta bardziej bedzie emanowala sexem -i tu to rozwine, ponczochy,
szpilki, pomalowane paznokcie, wchodzenie do na loze w futerku z gola muszelka itd... i jezeli w tym momencie zwrucicie uwage ze to go denerwuje, czuje sie nie swojo, nieraz prosi aby kobieta nie uwydatniala swoich atrybotow kobiecosci to mozecie byc pewne ze macie geja
Dla nich bycie w zwiazku z kobieta umozliwia miec spokoj w otoczeniu, a beda was traktowac jak siostre tak to dla gejow wyglada

Nie wiem czy dobrze rozumuje, ale aseksualność kojarzy mi się z brakiem podniecenia. Nie z brakiem wydzielania endorfin. Przy przytulaniu kochanej osoby wydzielają się hormony odpowiedzialne za przyjemność i szczęście. W sumie podczas seksu też, ale bardziej podniecenie.
Całowanie? Raczej też podnieca, raczej, bo nie wiem jak mają inni.
Ale już dla kogoś zwykły buziak może być po prostu miłym aktem miłosnym. Bez "mieszania płynów".
I ten akt miłosny może wywoływać pobudzenie hormonów. Taka logika na głupiego, ale czy tak jest, sam jestem ciekaw.

Plany na przyszłość są i to nawet bardziej z jego strony bo ja już przestałam poruszać ważniejsze tematy to on więcej porusza ten temat i dość przyjemnie brzmi takie planowanie ale jakoś w dłuższa dyskusje nie wchodzę bo zaraz myśle jak to będzie pózniej skoro teraz tak jest... Ale fakt faktem ostatnio coraz częściej krąży temat naszej przyszłości... ponadto on ciagle pokazuje ze mu zależy, ze jestem ważna i problem właśnie chyba w tym ze on woli pokazywać niż słowami okazywać uczucia... Może po prostu "ten typ tak ma" no ale z drugiej strony wiedząc co mi nie pasuje powinien chociaż sie postarać coś zmienić ... Sama nie wiem, z jednej strony zarabisty facet a z drugiej jakoś tak... Sami wiecie ... No ale jak pisałam wcześniej małe zmiany są cały czas - zobaczymy jak to dalej będzie szło szczególnie zważywszy na to ze mi sie zupełnie już odechcialo bliskości i sama nie wiem co z tym zrobić ... Może jak zacznę mu odmawiać to coś zrozumie ze coś faktycznie nie gra, chyba ze zadziała to w druga stronę i jeszcze sie ucieszy ze problem z głowy eh już śmieje sie z tego .. ale z moich obliczeń wynika ze gdzieś za miesiąc mu sie zachce wiec jeszcze mam czas by pomyśleć i truskaweczko nie chce znów zmieniać partnera.. Już wiele przypadków przerobiłam i nie jestem pełna optymizmu.. Po za ty, nigdy nie wiadomo co sie trafi i jakie wtedy bede miała problemy ... A gdyby nie ta kulejącą strefa to w ogóle bym nie wiedziała co to znaczy mieć problem.. Bo oprócz tego jest na prawdę bardzo dobrze

Przepraszam, że dopiero odpisuje. No tak, teraz masz seks raz na miesiąc, ale chyba był też czas, że parę miesięcy seksu u Was nie było, prawda? Wiadomo jednak, seks raz na miesiąc to i tak bardzo kiepsko dla większości ludzi, więc no cóż, frustracja jest duża. A jak już inicjuje ten seks, tak raz na ten miesiąc powiedźmy, to tak od niechcenia jakby czy jednak chętnie? No nie wiem, tak pytam ,ale i tak wiesz, że to kiepsko wygląda, zwłaszcza, że Wy jesteście ok roku chyba, z tego co pisałaś nie mieszkacie razem, to tym bardziej nie jest fajnie. Ja rozumiem, że poza tą sferą jest ok, ale ta sfera, gdy tak kuleje, to już jest nie za fajnie.  Masz po prostu normalne potrzeby, tylko na razie je wyciszyłaś. Pamiętam jak analizowałyśmy i naprawdę nie wiem co jest z Twoim facetem, ale albo ma tak małe libido, ale to chyba rzadkie albo sama nie wiem, bo "dziwny" z niego przypadek się wydaje. Szkoda, że nie otworzy się przed Tobą i nie powie wprost o co chodzi. To że planuje Waszą przyszłość, to fajnie, tylko jaka ona będzie na dłuższą metę? Chcecie mieć dzieci? Chociażby o to będzie ciężko przy takiej częstotliwości, a przecież nie chodzi o to, by ktokolwiek się zmuszał czy ktoś krył swoje potrzeby. Ech.

Czytam tak caly czas twoj temat i az chcialbym miec taka dzoiewczyne marnujesz sie przy nim . I dlaczego jestes jescze z nim wiem ze ciezko jest od kogos odejsc jak sie kocha i ma sie nadzieje ze sie poprawi ale w tym przypadku raczej sie nie poprawi. On nie okazuej ci uczuc ty si ezaczynasz taka robic jak piszesz co bedzie za kolejny rok czy wiecej bedziecie zyc jak znajomi tylko a czas ucieka lata leca w tym czasie mozesz poznac kogos odpowiedniejszego. Niby co sie tam zdarzy raz na jakis czas ale to i tak nie jest takie jak powinno byc i dobrze wiesz o tym. Nie tylko sam sex i to jescze on a tobie nic ale i czasami jakis sms nakrcajacy i ogolnie okazywanie uczuc i porzadania a ty nic nie masz albo bardzi bardzo malo. Jeszce sie przez niego zacisniesz i staniesz taka sama tylko po co moze niech on znajdzie sobie kobete ktora nie potrzebje tego sexu tyle lub wogole i bedzie szczesliwy. A ty w koncu znajdziesz bzradziej odpowidnias osobe ktora zadbas i ciebie i bedziecie mogi swoje fasntazje intymne spelniac

Może to jedynie przejściowa sytuacja? Może wystarczyła by pewna odmiana w związku? Próbowałyście może afrodyzjaków ? Ja jakiś czas temu wypróbowałam z mężem Sex Elixir - ja wkropliłam kilka kropli do napoju, on również Tak na nas podziałało, ze nie muszę chyba pisać co było dalej?
Generalnie takie znudzenie może się pojawić w każdym długoletnim związku. Niemniej sfera erotyczna jest bardzo ważna i trzeba o nią dbać.

Mam jeszcze jedno pytanie do Was Kochani i bardzo proszę o odpowiedź. Czy osoba aseksualna może odczuwać pożądanie np. w początkach związku, gdy jest zafascynowana drugą osobą? I czy osoby aseksualne oprócz braku zainteresowania seksem nie potrzebują też czułości w postaci pocałunków, przytulania, czułych słów?

gwiazdowa, oj to ciężka sprawa, ciężka. Aseksualizm też może być, ale to chyba mniej realne, bo to jakiś 1 % ludności.
Hm, a jak poza tym między Wami jest? On okazuje czułość itp? Rozmawiacie dużo, macie ze sobą wiele wspólnego? Może coś się wypaliło? A może są jakieś niepokojące sygnały, wychodzi z telefonem nagle, przesiaduje więcej na komputerze i coś widać, że na nim ukrywa?  Wiadomo, nie chcę straszyć, ale może ma kogoś na boku. No albo nie wiem uzależniony od pornografii.. Ciężko powiedzieć.  No albo woli facetów. No pewnie wiele opcji, ale tak na szybko. Może też być coś innego oczywiście np jakaś trauma, jakieś problemy psychiczne. No, ale lekarzem nie jestem, więc też tak na pewno napisać nie można.

"...chciałabym żeby mnie też czasami rzucił na łóżko i zdarł ze mnie ubranie."

Z wielkim prawdopodobieństwem może się to już nie zdarzyć. Ale bądź dobrej myśli.

Witaj w klubie!Ja mam podobny problem. Moj maz nie chce sie ze mna kochac od mniej wiecej 3 miesiecy, a wczesniej to tak raz na miesiac moze mielismy seks.Maz nigdy nie byl jakos mega potrzebujacy, ja z reszta wczesniej tez niezbyt. Juz myslalam o zdradzie ale ja tak nie umiem znalezc pierwszego lepszego faceta na sex. Mialam nawet juz jedna propozycje od kolegi ktoremu sie pozalilam ale stchorzylam, odmowilam mu bo nigdy wczesniej w zyciu nawet nie pomyslalam o zdradzie. A teraz tego zaluje bo bardzo potrzebuje sexu i meskiej czulosci a maz robi mi na zlosc i odmawia mi bo twierdzi ze wyolbrzymiam problem, ze przez to ze ostatnio schudlam to poprzestawialo mi sie w glowie calkowicie.Maz ma 42 lata a ja 38 przciez to najlepsze lata na dojrzaly sex!!!
Fakt ze ostatni rok mielismy bardzo ciezki, otarlismy sie o kryzys malzenski bo zycie nam sie przymusowo poprzestawialo, tzn zmiana miejsca zamieszkania, zmiana pracy, dziecko zmienilo szkole, przeszlismy wiele stresow ale zadne z nas nie zdradzilo.Ten kolega ktoremu sie wyzalilam zaproponowal mi spotkanie niekoniecznie na seks ale mowil do mnie takie piekne slowa ze zauroczylam sie w nim i ciagle o tym mysle. na sile probuje o nim zapomniec ale mysli same mnie nachodza.zerwalismy kontakt bo ja mu stanowczo odmowilam.ale mysle ciagle....Namawialam meza na terapie malzenska wielokrotnie ale on sie z tego smieje, uparcie mowi ze on sie nie bedzie spowiadal przed kims obcym. Jestem zdesperowana ale nie pojde na skroty choc mam wielka ochote na dziki seks!Doradzcie, co tu zrobic?

No i co do zwykłego lekarza też nie chce iść? A z ciekawości, to on ogólnie Twoim zdaniem wykazuje oprócz tego jakieś symptomy chorób, przewlekłe zmęczenie itp? Czy ogólnie zaobserwowałaś coś? Jasne, ja też jestem za tym, że warto, by poszedł do lekarza, ale jak sam nie będzie chciał, to nic nie zrobimy Tak naprawdę nie wiemy co jest tego przyczyną, czy choroba czy co innego. To, że nie chce gadać o seksie z byłymi to z jednej strony może oznaczać, że uważa, że to jego sprawa i nie chce mówić, a z drugiej może być ukrywaniem czegoś, bo gdyby sam widział problem i rozumiał Twoje uczucia, to myślę, że nie byłoby problemem, żeby powiedział jak to było z byłymi. Chociażby żeby rozwiać Twoje możliwości albo powiedzieć, że faktycznie było coś nie tak. Tak sobie myślę, że może było coś nie tak i wstydzi się przyznać, wiesz męska duma, że jak to przyznać się kobiecie, że coś jest nie w porządku. A mówisz, że jak współżyliście jakiś czas to było dobrze, nie było problemów z seksem?
A poza tym ogólnie chodzi do lekarza na jakieś kontrole, zdrowy jest, może zażywa jakieś leki? Ćwiczy na siłowni może i jakieś odżywki bierze? Teraz tak na siłę szukam powodu, kombinuje, bo może coś znajdziemy, nie wiem...

Niestety do zwykłego lekarza też nie chce iść, a siłą go niestety nie zaciągnę ;/ Chociaż żadnych symptomów choroby raczej nie wykazuje. Na siłownię nie chodzi, żadnych leków też nie bierze. Ewidentnie musi być jakaś przyczyna tego wszystkiego do której nie chce się za żadne skarby przyznać. Pamiętam jeszcze taką sytuację, że kiedyś go zapytałam czy nie boi się, że przez to odejdę od niego to powiedział, że bardzo się tego boi.
Najdziwniejsze jest właśnie to, że przez pierwszy rok wszytko było w porządku. Non stop był napalony. Kupował mi seksowną bieliznę, wysyłał gorące smsy. Czasami aż sobie myślałam, że chodzi mu tylko o seks. A potem jak za machnięciem czarodziejskiej różdżki wszystko się zmieniło o 180 stopni. Łatwiej byłoby to wytłumaczyć jeżeli od początku nie przejawiałby wielkiego zainteresowania seksem, a w takiej sytuacji to wszystko robi się jeszcze bardziej zagmatwane. Często czuję, że ma wzwód, np. jak go pocałuję albo jak mnie przytula na łyżeczkę, a mimo tego nie chce się kochać.
Ostatnio sobie myślę, że ten związek nie ma sensu, że powinnam odejść. Zamiast lepiej to jest coraz gorzej, rozmowy nie przynoszą żadnego skutku. Ale tak trudno jest mi się pogodzić z myślą, że mam nauczyć się żyć bez niego, myślałam, że to ten jedyny

Mieszkamy razem, żyjemy już jak małżeństwo, wspólne rzeczy, wspólni znajomi. Nie jest łatwo tak po prostu spakować się i odejść. Chcę najpierw spróbować to wszystko naprawić. Jeżeli się nie uda - odejdę.

Wrzucę coś, co znalazłam przypadkiem w sieci, i przyznam że jest w tym sporo racji i sensu. (Całość zaczerpnęłam stąd: http://seksoholizm.blogspot.com/2009/12/47-cos-co-kobiety-powinny-wiedziec-o.html)

Jeśli jesteś kobietą i w swoim związku inicjujesz miłosne uczucia i seks, wtedy twój partner siedzi i pozwala robić ci to, co on powinien robić. Rezultat: Nie podejmuje inicjatywy budowania silnych więzi z tobą. Pozwala wykonywać ci pracę za was obojga - ciebie i siebie.

Teraz, aby nakłonić go do budowania relacji z tobą silniejszych niż jego "doskonałe"
życia w fantazjach, musisz wycofać się i poczekać, żeby to on inicjował w związku miłość i seks.

I tutaj są złe wieści:
1. Czekanie na jego inicjatywę może być dla ciebie bardzo frustrujące.
2. To może zająć miesiące, zanim coś zainicjuje.
I teraz najgorsze wieści:
1. Być może jeśli ty nie zainicjowałabyś miłości/seksu to związek między wami by się nigdy nie
rozwinął.
2. Czekanie na inicjatywę z jego strony może odkryć szokującą prawdę, że tak naprawdę nigdy nie był tobą zainteresowany.

A teraz dobre wieści:
1. Jeśli będziesz czekać, on najprawdopodobniej wyjdzie z inicjatywą.
2. Gdy tylko zacznie inicjować, oboje staniecie się sobie bliżsi niż jesteście teraz.
3. Przekonasz się, że relacja stała się dla ciebie lepsza kiedy to on bierze odpowiedzialność za inicjowanie uczuć miłosnych i seksu.
4. Nowa, bliższa relacja staje się dowodem, że on naprawdę chce przezwyciężyć nałóg i jest w stanie to zrobić.
To nie ma być "nakaz", abyś przestała inicjować miłość/ seks, lecz po prostu wyjaśnienie czegoś co zostało zaobserwowane.
Jednym z powodów dla których partnerki uzależnionych mężczyzn przychodzą do mnie i współpracują ze mną to, że dobrze wiem przez co przechodzą i mogę wyjaśnić im podejście mężczyzn. Więc jeśli jesteś kobietą, pozwól, że powiem ci coś o mężczyznach:
Jeśli mężczyzna jest zainteresowany kobietą, będzie czynić postępy.

Jeśli nie czyni postępów, może to oznaczać:
1. nie jest zainteresowany, lub
2. jest zainteresowany, ale nie jest skłonny, aby podjąć ryzyko zbliżenia się

Jeśli jesteś kobietą i to ty zalecasz się w związku:
1. nie wiesz, czy on jest naprawdę tobą zainteresowany, ponieważ to ty inicjujesz zaloty
To jest tak jakbyś powiedziała komuś: Chciałaby sprawdzić, czy jesteś skłonny, aby przejść się ze mną 2 km tego ranka. Po czym bierzesz go na barana i niesiesz go całą drogą. Nie będziesz wiedzieć, czy chce z tobą iść dopóki nie postawisz go na ziemi i nie pozwolisz pójść samemu.
2. Nie został skonfrontowany z potrzebą budowania zaufania, bo ciągle to za niego robiłaś
W efekcie, nie nauczył się jak trzymać się na własnych nogach i doświadczać własnych upadków. Rezultat: nie jest przygotowany emocjonalnie na wyzwania prawdziwego związku.
3. Im więcej kobieta inicjuje w świecie realnym, tym bardziej atrakcyjny dla uzależnionego mężczyzny jest świat fantazji.
Mężczyźni są stworzeni do tego żeby inicjować seksualnie. I raczej niż spierać się z tym bez końca, sprawdź to sama dla siebie. Jeśli jesteś damskim inicjatorem, rób to w dalszym ciągu.

Oto co się stanie:
- nigdy nie będziesz tak naprawdę wiedzieć, czy partner naprawdę chce ciebie, ponieważ nigdy nie poddasz związku prawdziwemu testowi "Czy mój partner chce być ze mną tak bardzo, że będzie skłonny zainicjować coś?"
- szczerze wątpię, że twój partner przezwycięży swój nałóg, ponieważ nie będzie potrzebne to, aby inicjować coś w rzeczywistości. Więc będzie uciekał w fantazje, aby inicjować.
4. Naturalnym biegiem, to mężczyzna inicjuje. Jeśli nie będzie inicjował w rzeczywistości, będą to robić uciekając w fantazje.
5. Pozwalając mu inicjować:
- sprawdzisz, czy jest naprawdę tobą zainteresowany
- ma możliwość budowania prawdziwego zaufania
- jeśli jest szczerze tobą zainteresowany i podejmuje ryzyko budowania zaufania, wasze wspólne życie seksualne wzmocni się i stanie bardziej intymne.

Ponieważ ta faza może być trudniejsza dla kobiety niż dla jej uzależnionego mężczyzny, przyjrzyjmy się przez co może przechodzić:
jeśli to ona inicjowała uczucia miłosne i/lub seks, będzie to dla niej olbrzymi wstrząs emocjonalny. Może doświadczać ekstremalnych odczuć takie jak: "Nie mogę nawet pocałować swojego męża" lub "Mój własny mąż nie chce mnie pocałować".
Może odczuwać takie konflikty jak: "Czy bylibyśmy w związku, gdybym to nie ja zainicjowała uczucie?" i ' Kocham go tak bardzo, że zrobiłabym wszystko żeby go zatrzymać. Czy uda nam się przez to przejść?"
Może myśleć: "Ma seks z porno i teraz ja muszę przestać okazywać mu uczucia." i/lub "To jest okazja, żeby pokazał mi, że mu naprawdę na mnie zależy". To jest jak emocjonalna kolejka górska w parku rozrywki. Ale to się kończy. W większości przypadków kończy się to pozytywnie, gdyż mężczyzna w końcu podejmuje inicjatywę. W innym razie kończy się to negatywnie, gdyż:
- mężczyzna nie inicjuje i kobieta uświadamia sobie, że nigdy tak naprawdę nie chciał jej
- kobieta decyduje się nie czekać. Zaczyna na nowo inicjować. On odpowiada na to ucieczką w nałogowy świat fantazji, gdzie jest mu łatwiej i bezpieczniej przejmować inicjatywę.

W wielu przypadkach sukces w tej fazie nie jest prostym procesem. Zazwyczaj kobieta przestaje inicjować jako eksperyment, aby zobaczyć co się stanie. Nie widzę w tym problemu. Jeśli zaczeka wystarczająco długo, mężczyzna zacznie inicjować. Ile to jest "wystarczająco długo"? Od kilku tygodni do kilku miesięcy. Kiedy podejmie inicjatywę, to nie jest to dużo na początku. Więc ona znowu zaczyna inicjować. Gdy to zrobi, on wycofa się z powrotem do swojej emocjonalnej skorupy. Jego odwrót z reguły staje się dla niej dowodem na to, że:
- jeśli nawet ciężko jest czekać, to gorzej jest inicjować
Im mniej uczuć i/lub seksu inicjowałaś w związku, tym etap ten będzie dla ciebie łatwiejszy do przejścia. Im więcej - tym trudniej będziesz przechodzić przez to na początku.

A teraz na szczegóły na temat Jak pozwolić mężczyźnie inicjować:
1. jeśli inicjowałaś pocałunki, czekaj niech on cię całuje pierwszy
2. jeśli uściski, poczekaj aż pierwszy cię uściska
3. jeśli trzymanie za rękę, pozwól jemu brać cię za rękę
4. jeśli inicjowałaś wyznania miłosne, zaczekaj aż sam zacznie mówić
5. jeśli grę wstępną, zaczekaj aż sam ją zainicjuje

Rzadko, w ekstremalnych przypadkach, nie ma pocałunków, brania za rękę, przytulania, wyznań, seksu przez całe tygodnie.
Brak uczuć i seksu nie jest powodem tego, że kazałem parze nie mieć emocjonalnego i seksualnego kontaktu. Jeśli o to chodzi, chcę dla nich, by doświadczali tych kontaktów tyle ile tego możliwe. Ten emocjonalnie jałowy etap ma miejsce z tego powodu, że mąż nigdy nie dokładał starań aby budować prawdziwą miłosną relację w rzeczywistości.
W większości wypadków trudności na tym etapie nie są intensywne, i przechodzą szybko.
W niektórych przypadkach etap ten jest potrzebny, aby mąż stanął twarzą w twarz z rzeczywistością i albo zbudował z żoną prawdziwą, miłosną relację albo ją stracił.

Byłabyś w błędzie, gdybyś traktowała to jako ograniczanie uczuć między wami. Tak nie jest. Jest to po prostu szansa dla uzależnionego mężczyzny, aby ustalić, dowieść, że jego partnerka jest dla niego ważniejsza niż fantazje.
Zanim zaczniecie ten etap, radziłbym wam przeczytać ten fragment razem:
Wtedy przeprowadzić otwartą i szczerą dyskusję na temat inicjowania uczuć i seksu.
Czego trzeba się spodziewać, jeśli przejście tego etapu jest konieczne dla twojej relacji:
1. Na początku oboje możecie czuć się niezdarnie - czy to zdrowe, czy nie zazwyczaj jest to trudne i niezdarne.
2. Kobieta może mieć intensywne odczucie bycia ignorowaną. Mężczyzna może odczuwać głęboki lęk przed inicjowaniem uczuć i/lub seksu. Strach może objawiać się niepokojem lub zamrożeniem uczuć.
3. Jeśli mężczyzna zdecyduje się podjąć ryzyko inicjowania:
Jego lęki zaczną opadać w miarę kontynuowania inicjatywy. W końcu zostają zastąpione przez nową pewność siebie.
Odczucia kobiety- bycia odrzucaną i ignorowaną zostają zastąpione przez odczucia bycia kochaną i docenianą za to kim jest.
W miarę rozwoju tego etapu odczuwa mniejszą chęć inicjowania, ponieważ mężczyzna w naturalny sposób przejmuje większość inicjatywy.
Pytanie, które może wam się cisnąć na myśl to: Kiedy kobieta zacznie znowu inicjować?
Odpowiedź: jeśli mężczyzna będzie kontynuował i pokonywał swój nałóg, wtedy nie będzie mieć znaczenia, czy ona inicjuje, bo on zbudował swoje zaangażowanie wobec niej i odłożył na bok swoje życie w fantazjach. Do tego czasu niech lepiej trzyma się z daleka od inicjowania i pozwoli jemu to robić.
Dla niektórych par ten etap walki z nałogiem jest najbardziej wynagradzający, ponieważ umożliwia im wykorzystanie męskiej potrzeby inicjowania do zbudowania bardziej pewnej, ufnej i pełnej miłości relacji.

Wiem, że może nie w temacie ( nie jestem ani mężczyzną, ani nie mam aseksualnego partnera), ale opowiem swoją historię ze strony osoby, która miała problemy z aseksualnością.

Jestem z partnerem od 4 lat. Uprawialiśmy dość często seks i nie powiem, podobało mi się. Ale w podświadomości uważałam to za pewnego rodzaju obowiązek wobec swojego faceta. Z czasem to przeświadczenie zaczęło się nasilać i zaczęłam unikać kontaktów seksualnych, bo nie sprawiały mi przyjemności ( mimo, że dochodziłam!). Dziwne, nie ? Sam orgazm, był przyjemny - wolałam dochodzić sama albo przez seks oralny ale na samą penetrację nie miałam ochoty. Nie byłam ani sfrustrowana ani mi to nie przeszkadzało. Partner próbował ze mną o tym rozmawiać i mimo jego wysiłków, nie przywiązywałam do tego tematu zbytniej wagi. Pojawiło się myślenie, że: "Jak chce to dla świętego spokoju mu się oddam".  Odizolowałam od siebie partnera, który naciskał na seks. W między czasie poznałam kogoś innego, mężczyznę, który - tak mi się przynajmniej wydawało- rozumie mnie bez słów. Mieliśmy takie same poglądy, zainteresowania. Byłam nic po prostu oczarowana. I z wzajemnością. Ale kiedy zaczął się do mnie zbliżać od razu go od siebie odrzuciłam. Wolałam fantazjować o nim, niż rzeczywiście go mieć. Poza tym miała partnera który mnie kocha i nie chciałam zniszczyć tego związku. Nie chodziło o strach przed byciem  samotnym, po prostu go kocham. Pewnie zdziwi was fakt, że jestem z mężczyzną, którego odrzucałam fizycznie a myślałam o kimś innym. Po prostu ten drugi facet był dla mnie ucieczką od rzeczywistości. Można powiedzieć imaginacją o której można sobie pomarzyć podczas masturbacji i tyle:)
Wracając do tematu. Pisałam, że partner próbował ze mną rozmawiać. Nie brałam tych rozmów na poważnie. Mówił, że mnie zdradzi, że już nie może wytrzymać ale nic mnie to nie ruszało. Brałam to jako swego rodzaju szantaż emocjonalny, bym tylko rozkraczyła przed nim nogi. Jednak to się zmieniło kiedy, po pierwsze, zaczęłam chodzić na psychoterapię a po drugie przez przypadek znalazłam sms'a, w którym jakaś kobieta pisała, że "tęskni za nim" i różne tego typu romantyczne majaki. Coś się ze mnie przełamało. Spanikowałam i zaczęłam szukać problemu nie w związku tylko w samej sobie. Dzięki psychoterapii zdałam sobie sprawę czemu odizolowałam od siebie swojego partnera a zamiast tego wolałam marzyć o nierealnym ideale.
W wieku 19 lat zostałam zgwałcona. Myślałam, że poradziłam sobie z tym, że to iż dopuściłam do siebie jakiegoś mężczyznę jest sukcesem i problem został zażegnany, a ja już nie muszę żyć w tym koszmarze. Ale okazało się, że nie. Odpychałam partnera od siebie, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Później, jak rozmawialiśmy ze sobą stwierdził, że odpychałam go od siebie ponad rok i nie mógł tego znieść. Na początku wszystko było dobrze, a nagle przestałam się nim interesować. Czuł, że zmuszam się do zbliżenia i sądził, że stał się dla mnie nieatrakcyjny, znudziłam się nim itp.
Dopiero pomoc fachowca pomogła mi w ogóle dojrzeć ten problem i zmusić mnie by go zwalczyć.
Nie mogę powiedzieć, gdyby nie cierpliwość mojego partnera i moje chęci nigdy bym nawet nie zauważyła, że coś jest ze mną nie tak, że w mojej podświadomości seks stał się tylko czynnością a nie dowodem swoich uczuć.

Jaki z tego morał? Nie wierzę, by partner który miał wcześniej ochotę i nagle przestał interesować się seksem, zrobił by się  sam z siebie oziębły. Gdzieś musi kryć się problem. Może jakieś przykre doświadczenie? Może zdrada?  Są jednostki, które mają mały temperament, ale to widać już na początku związku, ale jeżeli wcześniej uprawialiście seks nie uwierzę w to, by nagle przestał się nim interesować bez wyraźnego powodu.
Pisałam, że ja sama nie dostrzegałam tego, że zmieniam swoje postępowanie i w tych trudnym przypadkach pomóc może TYLKO specjalista i wyrozumiałość ze strony męża bądź żony.

Ciekawy temat...Może ja z perspektywy faceta, bez wnikania w psychologiczne aspekty coś doradzę. Prostym językiem.  Drogie Panie, jeśli od początku związku coś w sferze seksu było nie tak, to już tak zostanie. Partner jest aseksualny, innej orientacji, lub nie zdobył kobiety, która tak naprawdę go pociąga. Jeśli w czasie trwania związku "spadało libido" powodów zdaje się być kilka. Przestałyście go pociągać, tak tak, nigdy wam  o tym nie powie Kilka kilo za dużo, on kocha, ale jako wzrokowiec nie jest w stanie się podniecić, można kochać i nie pociągać fizycznie, ale poukładane życie, dzieci itd.... Nie zawsze małe libido to wina partnera:) LENISTWO...:) Tak tak, zadowolić w tej sferze kobietę to trzeba mieć formę, a przeciętny mężczyzna jest dzisiaj fizycznym słabym zdechlakiem. Egoizm i lenistwo po raz drugi:)...Związek to nie tylko branie...Mam 36 lat, moja kobietka 37. Wiem, że najzwyczajniej w świecie musi się rozładować, by miała dobry dzień! Trenuję na siłowni, biegam, zdrowo się odżywiam, dbam o atrakcyjne ciało, żeby i w tej sferze ją pociągać i najzwyczajniej "dawać jej radę:)".Chcę, by było jej ze mną dobrze, a nie "niedobrze". Nie chcę by chodziła sfrustrowana i nerwowa, co i na mnie się odbije:) Kiedy nie mam formy, siły, apteka jakiś "doping" i dalej z koksem.. Po weekendzie moja kobietka ma ledwo na nogach chodzić "z przedawkowania",choćbym wspomagał się dopingiem, żelazna zasada:) Dziewczyna chodzi uśmiechnięta, rozładowana, lepiej znosi codzienne problemy, czuje się atrakcyjna i kochana, przez co i mnie bardziej pociąga, ponieważ fizycznie pięknieje od tego stanu...(co nam pomaga w walce z innymi problemami...) "Kobieta która jęczy w nocy, nie warczy w dzień..." Jest to bardzo życiowe i prawdziwe przysłowie... W kwestii "zmęczenia pracą, problemami..."  Jeśli mam problemy, to dobry sex tylko mi pomaga w jego zwalczeniu. Sex jest cholernie ważny w związku, bo na podstawie pociągu się wiążemy, tylko o tym się nie mówi. Po prostu wiem, że ona musi czuć się atrakcyjna, kochana (oczywiście ją kocham bo jest cudowna:), pociągająca i adorowana. Wy tego potrzebujecie w związku jak powietrza. Brak seksu rozwala kobiecą psychikę, jej pewność siebie i poczucie atrakcyjności. Rozwali to każdy związek. Każda głupia książka z tej tematyki tego nauczy. Jeśli jesteście atrakcyjne, w grę nie wchodzą choroby, nie zapuściłyście się po prostu, zmieńcie aseksualnego faceta lub lenia czy egoistę, bo to nie ma sensu, kwestią czasu jest rozpad czy zdrada, lub problemy psychiczne czy frustracja.  Pozdrawiam

Można że tak powiem "uwinąć się" w 15-30 minut, i też jest satysfakcja, nie trzeba przez pół nocy tego robić...

Cześć Kochane i Kochani! Na pewno pamiętacie mnie i moje problemy o których pisałam, czyli zero seksu w związku. Chce się podzielić z Wami relacją z tego jak to wszystko teraz u mnie wygląda.
Tak jak pisałam seksu nie było wcale, przez to coraz częściej się kłóciliśmy, w powietrzu wisiała zła, napięta atmosfera. Konsekwencją tego było rozstanie na początku września. Znalazłam sobie mieszkanie, wyprowadziłam od mojego ex i zaczęłam układać życie od nowa. Jednak po dwóch miesiącach rozłąki odnowiliśmy kontakt, oboje przyznaliśmy, że jest nam ciężko bez siebie, bo jakby nie patrzeć nadal bardzo go kochałam. Zaczęliśmy znowu się spotykać i co jest dla mnie najdziwniejsze seks jest cudowny, przez cały nasz związek nie kochaliśmy się tak jak teraz. Ja podchodzę do tego z rezerwą i sama nic nie inicjuje, to on pierwszy wychodzi z inicjatywą. Do tego widzę jak się stara, żeby mi było dobrze i żeby nasze zbliżenia trwały jak najdłużej.
Nie mogę tego pojąć, że najpierw przez prawie rok nie chciał seksu i unikał go jak ognia, a teraz non stop jest napalony. Jak mam to wszystko sobie tłumaczyć?

PS. Stokrotko napisz jak obecnie sprawy wyglądają u Ciebie

Przecież od zawsze wiadomo, że seks po długiej przerwie jest nieziemsko wspaniały
Z tego m.in. powodu nigdy nie potrafiłem zrozumieć kobiet, które chcą spędzać ze swoimi mężczyznami 24/7.

przyznanie, ze kobiety trzeba lekcewazyc. wtedy macie ochote

Rozumiem, że próby wyjaśnienia tej sytuacji, awantury i groźby oaz cała reszta arsenału słownego nie dały rady? On nie widzi problemu tak?

Jestem mezatkom pol roku. Bardzo kocham mojego meza lecz on unika bliskosci ze mna( jakiejkolwiek). Czesto mam chwile zalamania, nie czuje sie kobieca, przestalam wychodzic z domu. Bliskosc jest dla mnie wazna nawet skromny calus stawia na nogi a odkad mieszkamy razem(2 lata) sytuacja nie ulega zmianie:(. Mam dopiero 21 lat a moje zycie opiera sie na przeplakanych nocach. Nic nie pomaga nawet spokojna rozmowa. Jestem osoba wyrozumiala. Nie moge do niego dotrzec. Aktualnie mysle o rozwodzie bo wszystkie opcje sa mozliwe- moze mnie zdradzac, cierpiec z powodu choroby, moglam mu sie znudzic. Jestem bezsilna a nie moge sie tak czuc! Musze zaczac myslec o sobie i Wy rowniez! Nie pozwolcie zeby ktos pozbawil Was resztek godnosci!

Witam.... od jakiś 5 lat żyję z facetem ,którego nie jestem w stanie określić w żaden sposób...Od lat  w sumie żyję w przekonaniu,że jest ukrytym gejem bądź aseksualnym mężczyzną.Nasz związek rozpoczął się dość intensywnie i sex uprawialiśmy jak dzikusy do 2 miesięcy naszego "związku".Poźniej bańka mydlana pękła, był płacz, prośby,krzyki, groźby...wyczerpany cały asortyment.Wcześniej miałam bujne życie intymne, aż za..każdego na kiwnięcie palcem...teraz jestem nikim...śmieciem....czuję się jak śmieć...codziennie krzyczę,chodzę zła, płaczę ..oczy mam smutne.. on widzi..widzi,ale nic z tym nie robi, tak przy mnie trwa a ja codziennie nie żyje z dnia na dzień ja umieram codziennie po trochu ...sprzątam piorę gotuję mamy dziecko(stosunek raz na rok )-ja placze w ten dzien jest wymuszony seks, pozniej rok może nie być.Pewnie ktoś pomyśli ot znudziła mu się-wlaśnie ja go wszystkiego nauczyłam, taka wariatka ze mnie w łózku...Choć życie doświadczyło a młoda jestem lat 27 to czuję się jak emerytka.Zero seksu, zero inicjatywy z jakiejkolwiek ze stron.On nie widział nigdy problemu mi przestało zależeć.Były wizyty  u seksuologa...i nic.CHCIAŁAM I CHCĘ ZEBY FACET PATRZYŁ A MNIE JAK NA MIĘSO..wiem brzmi okrutnie, ale tak bardzo mi zależy na tym żarze w oczach, na tym pożeraniu wzrokiem...reszta przyszłaby sama.