Żony aseksualnych mężczyzn - gdy on nie chce seksu.

Aseksualność! Pewnie żadne z Was się nie spotkało z tym pojęciem, ale najprawdopodobniej to dotyczy oziębłych, Waszym zdaniem, mężów czy zon. Wszystkie Wasze metody typu seksowna bielizna, wibratory, przymilanie się, kolacyjki przy świecach itp. działają wręcz odpychająco na takie aseksualne osoby. Tu nie chodzi o niskie libido tu chodzi o jego całkowity brak. Taka osoba nie ma potrzeby, nie pociąga jej sex i jeśli to robi tzn., że się do tego zmusza (odczuwa to trochę jak gwałt-mocne słowa, ale prawdziwe) i ona uważa, że się bardzo poświęca a partner/ka jej wypomina, że nic dla niej robi i dlatego to powoduje irytację drugiej osoby. Najprawdopodobniej taki aseksualny mąż czy żona nie zdają sobie sprawy kim są i dlaczego tak "cudowny" sex jest dla nich męczarnią. Sytuacja ciężka zarówno dla jednej jak i dla drugiej osoby. Na koniec dodam, że wiem o czym piszę, bo sama niedawno odkryłam, że jestem osoba aseksualną i dla mnie sex może nieistnieć. A im bardziej mój mąz się starał mnie podniecić tym bardziej ja się zniechęcałam i mnie to wręcz obrzydzało. To tak jakby próbować hetero namówić do homo lub odwrotnie oczywiście. Spróbujcie się przekonać! Jeśli jesteś kobietą uwielbiasz mężczyzn to choćby druga kobieta na głowie stawała, przytulała się, chodziła nago aby wzbudzić w Tobie pożądanie, bawiła się motylkami i wibratorem, próbowała Cię przekonać w każdy sposób (dla niej odpowiedni-bo tak się nakłania do sexu), że miłość z kobietą jest cudowna to gwarantuję, że by Cię nie przekonała a wręcz obrzydziła i odepchnęła jeszcze bardziej, a im bardziej by nalegała tym bardziej Ty byłabyś sfrustrowana. Dokładnie to samo czuje osoba aseksualna gdy seksualna próbują ja nakłonić do sexu. Trudne do zrozumienia, ale ja i inne osoby aseksualne czuja dokładnie to samo gdy próbujemy zrozumieć jak sex jest człowiekowi potrzebny do życia i do idealnego związku!
Mam nadzieję, że każdy zainteresowany zgłębi temat już na własną rękę i nie będzie więcej obwiniał siebie ani partnera/ki za całą napięta sytuację, bo tu nie ma niczyjej winy. O homoseksualiźmie wiedziano już dużo wcześniej a o aseksualności wie mało ludzi i dlatego nie wiemy o co chodzi. Jak oziębły to idź do seksuologa, niby takie proste, ale seksuolog tutaj nie za wiele zdziała. Może wymyślą kiedyś jakieś tabletki dla takich osób i wszyscy będą szczęśliwi, bo przecież osobom, które odmawiają z sexu nie chodzi o to żeby kogoś unieszczęśliwiać, same się z tym potwornie męczą, uwierzcie mi. Przez całe życie szukać wymówek, wykręcać się i robić wszystko, żeby druga osoba nie miała dzisiaj ochoty na sex żeby nie nalegała, żeby jej się dzisiaj nie chciało... - ach aż mi łzy w oczach stanęły.
na portalu kobieta onet pl tytuł Normalni aseksualni jest ciekawy artykuł dla tych, którzy chcą zrozumiec o czym napisałam.

Witajcie, to ja dopiszę coś od siebie...

Mój partner nie jest gorącym typem, zawsze był problem z namówieniem go na seks, nie będę się nawet rozpisywać, bo schemat jest taki sam, jak dziesiątek innych opisywanych tutaj.

Wczoraj były walentynki. Miało być fajnie i miło, miał być seks, było zakupione wino. Niestety, bolała mnie głowa, więc nie piłam, tylko wzięłam proszki. Mój partner, i owszem, pił i siedział przy komputerze. Siedzi, siedzi - jedna godzina.... druga..... trzecia... w końcu dałam ujście swojej irytacji. W końcu zapytałam, czy się położymy, włączymy jakąś spokojną muzyczkę... On na to, że nie, bo zaraz na discovery będzie jego program. Do niczego nie doszło oczywiście, zablokował się całkowicie na seks, a mi jeszcze powiedział, że da mi dzisiaj dwie stówy, żebym sobie poszła na miasto i kupiła coś, a jemu dała spokój z seksem, bo on nie chce I tak on siedział i ostatecznie nie oglądał programu, bo nie było, tylko przeglądał telefon, a ja (wydawało mi się, że cicho) masturbowałam się w łóżku (jeden pokój). Po wszystkim dał mi do zrozumienia, że wszystko słyszał. Kasę mi dał, powiedział też, że jest gotów oddawać mi 1/3 swojej wypłaty wyłącznie na moje zachcianki, byle bym nie kleiła się do niego i nie chciała się bzykać, jak on to mówi. Prawie jak prostytucja, tylko w zupełnie inną stronę. Pół nocy przepłakałam w poduszkę. Wiem, że nieraz, jak jest po nocce i jestem w pracy, ogląda porno. Zaj****ście....

I tak dobrze, że nie wyszedł z fochem i przekleństwem z pokoju, bo i tak już bywało, gdy masturbowałam się niezaspokojona po stosunku, myśląc, że śpi.

Dodam, że wymaga ode mnie, abym do KAŻDEGO seksu zakładała seksowne koszulki i pończochy. Bez tego w ogóle nie chce się kochać. Jak już się tak ubiorę, i odpowiednio długo go nakręcę, to ten seks jest (raz na jeden lub dwa tygodnie). Wczoraj się zdenerwowałam i wszystkie sexy koszulki wylądowały w koszu na śmieci, powiedziałam, że jak nie chce mnie "normalnie", to ja nie będę robić przed nim za pajaca. Lubię ładną bieliznę, ale czy muszę ją zakładać ZA KAŻDYM razem? Dzisiaj ze trzy razy, jak coś wyrzucał do kosza, pytał, czy na pewno to wyrzucam. Ja na to, że tak. On: "No to już w ogóle nie będę cię r*****ł"...

W zasadzie zgodzę się z tą ostatnią wymianą zdań.
Ale tylko w zasadzie...
Annaxyz, czy Wasze "życie" seksualne od samego początku tak wyglądało? Niepokojące to trochę. Jeśli wcześniej było zupełnie inaczej, lepiej - może wkradła się jakaś rytuna, albo przestaliście na siebie działać z jakichś powodów (znudzenie, kłótnie, odsunięcie się itp)? Dość nietypowo to wygląda. A Twój facet najwyraźniej potrzebuje podniety, fetyszu. Bywa... Bywa, że bez "tego" trudno, albo i nie da się
Banałem jest tu rada by przeprowadzić szczerą rozmowę (czy prosto w oczy - choć bywa trudne, czy za pośrednictwem e-maili, smsów - tak czasem łatwiej zdobyć się na obnażenie swoich fantazji i oczekiwań). Banałem, bo to oczywiste...
Banałem też i to dość banalnym (sic!) jest rada typu: "Ty dalej rób swoje. Jak się nie ogarnie to go wymień na lepszy model", bo to oznacza, że najlepiej iść na skróty, bez certolenia się w jakieś głębsze rozpracowywanie problemu. Owszem, najprostsze. I pewnie bez trudu znajdziesz jakiegoś ogiera, który bez żadnych ceregieli zrobi to, co - jeśli faktycznie dla Ciebie jest to istotniejsze niż uczucie, więź - takie ważne. Może "zrobi swoje" raz, moze parę razy, tyle, że może okazać się totalnym prostakiem, którego nie będziesz chcieć obok siebie. A może będziesz chcieć, ale on sam zauważy coś, co w przeszłości w sobie może bagatelizowałaś ...i zacznie robić to samo, co Twój były (teraz aktualny) partner - odsunie się i wybierze tv czy komputer... Jeśli cenisz swój związek, partner ma dla Ciebie jakąś niewymierną wartość, nie jest dla Ciebie "dodatkiem" do przyrodzenia - rób wszystko, by mu uświadomić, jak się czujesz z tym i że tak postępując niszczy Wasz związek. Przynajmniej będziesz mieć czyste sumienie, ze próbowałaś. Może faktycznie jest fetyszystą, może "kręci" go coś, o czym nie wiesz? Może ma jakieś fantazje, których ujawnić się obawia? Wiem, piszę tu niejako w obronie tak miernego mężczyzny, nie stającego (sic! ) na wysokości zadania... Nie chcę byś myślała, że należy się z nim certolić i cackać, ale najwyraźniej coś nie iskrzy między Wami. Może to kwestia jakichś zaburzeń, stresów, przepracowania, kłótni, nieporozumień, kosmetyków bądź ich braku, higieny - nie wiem. Powody bywają różne. Sam znam przypadek związku, gdzie wszystko "niby" grało, ale seks kulał. Co było powodem? Kobieta nie uznawała dezodorantów... Efekt? Chwilę po kąpieli czuć było specyficzny zapach, który całkowicie blokował faceta, a ten bał się ...urazić partnerkę. I co? Masakra... Można gdybać nad powodami, jak dotychczas tu wszyscy...
Rozpracuj swój problem, a rady, by wymieniać na "lepszy model" traktuj z dużą rezerwą, bo nie uznaję takowych za wyważone i ...życzliwe.

A czy ktoś zdecydował się na rozwód z mężczyzną który nie chce seksu??? I jak to wpłynęło na Was????

Znów strasznie dłuuugo mnie tu nie było, ale wracam z nowym nastawieniem

gwiazdowa! masz niemalże identyczną sytuację jak ja więc Cie rozumiem bardzo dobrze! jednak z mojego doświadczenia powiem Ci, że żadna rada tutaj nie pomoże, przynajmniej ja jeszcze nie znalazłam rozwiązania tej zagadki a próbowałam chyba wszystkiego... tzn na pewno ja nie zdecyduje się przez to zerwać, więc tutaj Ci nie poradzę, bo będę mało obiektywna... chcesz to napisz do mnie na pw, może jakoś nasze doświadczenia coś nam dadzą

A ja już zaczęłam do tego wszystkiego podchodzić lajtowo w sumie po taaaak długim czasie walki w tym temacie - odpuściłam Co więcej mimo odstawienia tabletek anty moje naturalne libido (które mam mega duże) prawie zniknęło czasem się odezwie ale to se poradzę z nim jak trzeba Uciekłam w większą aktywność fizyczną i być może przez to rozładowuję 'wewnętrzne' napięcie już nigdy więcej nie będę żebrać o chwile czułości - przecież i tak nic to nie da a szkoda mych nerw mój partner chyba swój cel osiągnął, bo zupełnie mi się odechciało (nawet na samą myśl, że może coś ten tego to od razu myślę ile to zachodu i w sumie nie chce mi się bo i tak zbytnio o moje potrzeby partner nie dbał, więc po co mam się męczyć i starać, jak i tak on potrafi i regularnie sam siebie zaspokaja, więc po co me wysiłki? ) - tak trochę pół żartem pół serio to, no ale tak właśnie teraz traktuje ten temat

Co więcej, nie tak dawno, coś mi chciał pokazać na komputerze iiiii co? wyłoniła się zakładka z gołą kobitką upss się wydało... ale oczywiście szedł w zaparte, że same mu takie niby reklamy wyskakują i że on absolutnie nie ogląda.. no tak, nawet dyskutować mi się nie chciało, ani nawet obrażać, zupełnie zobojętniałam w tym temacie.. A jeszcze nie tak dawno bym furii dostała no ale teraz jak mu się zachcę "na żywo" pofiglować ( o ile w ogóle...), no to mu pomogę i mu znajdę jakiś fajny filmik i niech korzysta, przecież ja mu i tak w tym temacie nie potrzebna może dzięki takim "pstryczkom" zrozumie jak ja się czułam i da mu to do myślenia, bo zauważyłam że w sumie w każdej kwestii z reguły to ja coś chcę, proponuję itd ale oczywiście ustępuje i jest tak jak on chce - bo jemu z reguły nic się nie chce..   więc zobaczymy jak teraz dalsze losy się potoczą..

Paulina, szczerze mówiąc od samego początku mam z tym problem... Tzn od kad "mnie odstawił" pierwszy raz od siebie , byłam bardzo pogubiona w naszej relacji... Ale teraz po tak długim czasie przywyklam ze tak jest, przestałam sie wściekac bo szkoda mojego zdrowia na to i tak jakoś nasz związek sobie trwa, fakt faktem jest mi dziwnie bo czuje pewne ograniczenia, w sferze bliskości nie czuje swobody, spontanu ... Żadnych sprosnych tekstów, pikantnych smsow, o uczuciach nie rozmawiamy... Żadnych komplementów - on takjakby był na to wyłączony... Po za tym jest swietnie bo jesteśmy jak bratnie dusze, no ale właśnie - ja nie chce brata tylko partnera... Dlatego napisałam wcześniej ze zobaczymy jak dalsze losy sie potoczą...

Gwiazdowa, identycznie jak u ciebie, kilka pierwszych tygodnii magia, a pózniej nagle z dnia na dzień koniec i tak już ponad 2 lata ... I na prawdę jak czytam co piszesz to zupełnie jakbym to ja pisała...   a z ciekawości, twój parter np ogląda filmy x ? Albo po prostu " sam sobie radzi" ? Bo kiedyś mój przyznał ze ogląda kilka razy w tygodniu i stwierdził ze to nie wpływa na nas... Wtedy niezle sie wkurzyłam i mu uświadomiłam ze my baraszkujemy raz na 2-4 miesiące a on se ogląda tak często i niby to nie ma związku.. Pamietam ze aż nie wiedział co odpowiedzieć bo miałam wrażenie ze nawet nie był świadom ze tak rzadko sie kochamy.. No ale wiele razy mu o tym mówiłam, po dziś dzień nie ma zmiany i ogląda nadal... Moja kobiecość strasznie na tym ucierpiała i po dziś dzień czuje sie zle z tym... I w sumie mogłabym pisać i pisać ale na forum tak ogólnie nie chce o wszystkim...

No właśnie mój na 99% nie ogląda porno i sam się nie zaspokaja, co jest jeszcze bardziej dziwne ;/ A z tą kobiecością to wiem co czujesz. Kiedyś byłam bardzo pewna siebie, swojego wyglądu, wiedziałam, że podobam się facetom. A teraz stałam się taka zakompleksiona, ale co się dziwić skoro nie usłyszałam komplementu od paru miesięcy i muszę zmuszać faceta do zbliżeń ze mną. Ale postanowiłam, że dzisiaj, jak wróci z pracy, to poważnie z nim porozmawiam. Zasługuję chociaż na wyjaśnienie dlaczego tak się zachowuje. Trzymajcie kciuki żebym nie stchórzyła

Dziwi mnie, że tak długo to tolerujecie. Powiedzmy, że impotencja, inne choroby czy problemy i osłabienie organizmu to coś na co partner nie miał wpływu, ale brak leczenia i pracy nad sobą to już wybór. Jeżeli jesteście dla niego mniej warte wstyd przed lekarzem czy psychologiem to... Jaki jest sens dalszego trwania w takim związku? Co będzie później? Do czego doprowadzi długotrwałe ignorowanie potrzeb drugiej osoby?

natan.75- a jak Ci napiszę że jestem zołzą to tez będziesz zazdrościł
Mam dużo wspólnego z twoją żoną, też jestem wybuchowa, nerwowa, ale brak mi pogardy dla męskiego gatunku uwielbiam mężczyzn (oczywiście najbardziej swojego męża) pozostali są dla mnie kumplami bez podtekstu...

Powinniście szczerze porozmawiać, to pewne.... specjalista czemu nie osobiście wolę prać własne brudy w swoim domu

Ale sądzę że twoja żona jest porostu sfrustrowana brakiem seksu .... uwierz nie ma nic gorszego niż niezaspokojona kobieta, trzy miesiące to strasznie długo (choć kiedyś u mnie dobrnęło do roku - wliczając okres ciąży i po ciąży). A jak sądzisz żona jest (była)zadowolona z waszego pożycia, była w 100% zaspokojona ?

emi1182, owszem. Nie było źle:) Z resztą, starałem się to urozmaicać na różne "ciekawe" sposoby, ale bez wynaturzeń. Cóż, z jej strony jednak było sporo zahamowań jeśli chodzi o rewanż. W sumie z czasem powściągałem swoją wyobraźnię, bo ile można kombinować, gdy druga strona nie ma ochoty pójść też tą drogą i ...odkrywać we mnie nowe rzeczy?

Myślę, że ostatnia sytuacja, którą gdzie indziej opisałem trochę coś jej uświadomiła i jakby lekko się uspokoiła.
Terapię zaczynamy dopiero za tydzień, więc - o ile dotrwamy do tego czasu - zobaczymy co to zmieni.
A tak na marginesie: to żona mnie obarcza winą za relacje, bo uważa, że kłótnie, uwagi to coś całkowicie normalnego w każdym związku i nie powinny być tak negatywnie odbierane.
Czasami żałuję, że ja nie mam takiego jak żona podejścia i nie pokazuję jej jej własnych niedociągnięć i niedoskonałości, a miałbym tu pole do popisu - bo przy odrobinie złej woli mógłbym zatruwać jej każdy dzień.

Nie było źle, to takie moje określenie. Nie mnie to oceniać. Ale było satysfakcjonująco, często jednak już nie dla mnie.
Nie chcę tego tu rozwałkowywać, bo nie uważam, aby to było - jeśli nawet miałoby być źle, a nie było - wystarczającym powodem, aby własnego partnera na każdym kroku sztorcować, obgadywać i lekceważyć.
Bo według Twojego stanowiska i tendencyjnego trochę pytania ja sam, będąc często trochę "zostawiony" miałbym powody zatruwać żonie życie

gwiazdowa- bardzo dobrze że przyparłaś go do muru tym odejściem niech mu to da do myślenia. Trzeba było pociągnąć ten temat dlaczego nie mógł ? co stało na przeszkodzie? Myślę ze jeśli on wyszedł z inicjatywą i jest milszy dla Ciebie postaraj się również o czułość nie bądź bierna może rzeczywiście coś z tego będzie

natan.75-ok rozumiem, a może powodem jest to, że Twoja żona ma świadomość, że Ty nie do końca jesteś usatysfakcjonowany i to ją dręczy. Każda kobieta ma potrzebę poczucia, że nie tylko jest świetną żoną i matką ale też zmysłową kochanką.

widać ze kosztuje to cie bardzo dużo, dla swojego dobra odejdź,
nie wytrzymałabym dłużej niż miesiąc i mąz doskonale o tym wie a tu 4 lata!
mój mąz ma mały temperament i wiem jak możesz się czuc,
nie mniej jednak u mnie jest seks, czułość i pożądanie,
może nie tak często jakbym chciała ale jest
ja mysle ze boisz się odejść z powodu niedopasowania seksualnego, ze to niby takie egoistyczne i nie ważne, ale to nieprawda,
człowiekowi potrzeba bliskości czułości i to jest może ważniejsze od jedzenia i innych potrzeb

no coz, z reguły rozmowa i słowa to jest siła kobiet. dlatego to nie jest komplikacja, a roznica plci.

gwiazdowa- hm... ciężka sprawa a nie pytałaś dlaczego nie może, czy jest zmęczony czy jakiś inny powód?
Tak zdrowy facet za seks da się nawet posiekać nie tylko pokroić

A psychikę też sobie przebadał czy tylko ciało?

Spokojnie... Normalny i zdrowy objaw. Podobne sny męczyły ojca Pio

marioosh, no to dobrze

remi, myślę, że masz w większości rację. Tylko, myślę, że to działa też w drugą stronę. Jeśli kobieta nie chce... itd... Pisząc z autopsji mam bardzo mieszane uczucia, bo u nas wszystko legło zanim się rozkręciło tak na prawdę... Często też myślę, że z jego strony żaru w ogóle nie było, więc nawet nie miało co gasnąć... On z reguły jest bardzo leniwy - jeśli chodzi o kwestię pielęgnowania związku na każdej płaszczyźnie... Zaś do innych spraw jest pełen zapału i energii i szczerze mówiąc to zaczęło mnie demotywować od kąd pierwszy raz mieliśmy tą dłuższą przerwę... Później liczyłam na sam seks dla seksu, po prostu chciałam żeby był i to był błąd... Bo teraz jakoś nie wiem czemu ale zmusiłeś mnie do refleksji I partner nawet razu nie zadbał o moją przyjemność do końca... Ja na te kilka razy starałam się ale nie ukrywajmy, byłam speszona, bo po takiej przerwie to jak seks za pierwszym razem... Dlatego też właśnie przestałam się tym przejmować, że nie ma zbliżeń, bo właśnie tak jak napisałeś, nie mam na to ochoty bo nie czerpię z tego żadnej przyjemności! Partner jak coś to na szybko, dojdzie i koniec, jego przyjemność spełniona.. a ja pozostawiona sama sobie i tak od baaardzo baaaaardzo dawna... No ale przy poprzednim partnerze czułam się strasznie swobodnie i pozwalaliśmy sobie na wiele, więc wiem, jaka jestem i co mogę dać partnerowi.. ale tutaj jest ten problem, że brakuje tej swobody.. żadną rozmową tego nie przywróce, tym bardziej, nawet w innych sprawach, że to ja zawsze coś proponuje, organizuje, żeby urozmaicić, ożywić, a on zawsze odwleka wszystko albo mówi nie i robi po swojemu nie patrząc na mnie... co raz częściej mu o tym mówię, ale on zaprzecza, że tak nie jest i błędne koła się zamyka.. nie umiem dotrzeć do niego tak, żeby zobaczył problem moimi oczami...

Jeszcze co do tego co napisałeś, może i wiele kobiet chodzi zaniedbanych, nie wiem w sumie, ale ja zawsze (w ramach rozsądku) staram się wyglądać najlepiej jak mogę, nie raz przecież słyszę komplementy na mój widok (ale nigdy od partnera) więc raczej efekt tego jak staram się wyglądać jest pozytywny. Raczej bym powiedziała, że to mój partner mniejszą wagę przywiązuje do wyglądu, ciuchów i swojego ciała... A ma co zrzucić... No ale mimo wszystko nigdy tego nie stawiałam za jakieś mega ważne kryterium, kocham go i chciałam spędzać z nim intymne chwile no ale jest jak jest... więc tak na prawdę ten schemat pewno czasem działa, nawet sama nie raz myślałam bardzo podobnie, no ale u mnie niestety raczej nie tu problem... chyba, że powinnam coś zmienić o czym partner mi nie mówi, no ale przecież wróżką nie jestem...

inez11, może sie po prostu już Tobą znudził i robisz mu za maszynkę do...samo zaspokajania ? ;/
Czytam te wszystkie wypowiedzi kobiet i na prawdę współczuję tym które trafiają na takie egzemplarze. To ciekawe jak to będzie wyglądało za rok, 3, 5. Wcale nie dziwi mnie to że zarówno faceci jak i kobiety szukają sobie kochanka/ki

Witam.
Przejrzałem część wypowiedzi i z lekka się ubawiłem ;-). Pierwszą zasadą, która obowiązuje w świecie dojrzałych emocjonalnie ludzi jest, to że jeżeli ja wyrzekam się seksu z moją partnerką/żoną, to wyrażam przyzwolenie na to aby Ona poszukała go na zewnątrz związku. To naturalne i działa w o b i e strony !!!
Kwestia związku, to nie tylko rzecz jasna seks. Z czasem powstaje więź emocjonalna, wspólnota majątkowa, dzieci, etc.
Jest też inercja związku. Im dłużej on trwa tym trudniej z niego wyjść z uwagi na wspomnianą wspólnotę i inercję czyli bezwładność.
Niemniej seks jest naturalną potrzebą i jeśli nie można tej potrzeby realizować w ramach związku, to kwestią czasu tylko pozostaje, kiedy ta potrzeba zostanie zaspokojona poza jego ramami. Elementarna uczciwość wobec partnera wymaga aby Go o tym wyraźnie przestrzec ! Albo bezpośrednią rozmową , a jeżeli, to nie możliwe wyraźnie dać Mu  do zrozumienia, że dłużej tego stanu rzeczy nie zamierzacie znosić.
Statystycznie aseksualność po konsumpcji związku to domena większości kobiet. Zwłaszcza ze stażem powyżej 3-5 lat.
Kiedy dojdzie do tego tzw. trudny charakter, to fakt, że w stolicy działa 10 tyś prostytutek nie powinien nikogo dziwić. Jest popyt !!!
Zagadką dla mnie pozostaje fakt, że ta aseksualność dotyczy również facetów i to stosunkowo młodych !!?? Wypowiedzi niektórych Pań wyraźnie informują o stosunkowo młodym wieku i małym stażu w związku. Odnoszę wrażenie, że to jakaś patologia! Zwłaszcza gdy czytam opis jak, to małżonek proponuje, że odda na przyjemności, 1/3 pensji żonie, byle ta nie domagała się od niego seksu :-0 !!!
Moje drogie Panie ! Jeżeli spotkało Was takie nieszczęście, a nie chcecie rozbijać związku i wasze rozmowy na ten temat nie przynoszą żadnego pozytywnego skutku, to czujcie się w pełni rozgrzeszone i realizujcie swoje n a t u r a l n e potrzeby gdzie indziej, z jakimś surogatem męża/partnera zwłaszcza, że wiele na to wskazuje, należycie do ginącego gatunku kobiet z temperamentem seksualnym i moim skromnym zdaniem powinnyście znajdować się pod ochroną !!! ;-)))))
Jeśli zaś chodzi o zastąpienie PRAWDZIWEGO seksu masturbacją, jak to zachwala jedna z Pań, to równie dobrze z samolotu można wyskakiwać z parasolem zamiast spadochronu bo w sumie też dość podobny, ;-)))) ino efekt bydzie inny ;-)))

A czy to nie świadczy o tym, że po prostu mu nie zależy na związku?

Majki...23....no tak.....przypomnij sobie ten pogląd za jakieś 25 lat......wtedy dopiero się zdziwisz, że... ;-))
A tak na marginesie......na tym polega dojrzałość emocjonalna aby nie chcąc, powtarzam nie chcąc, rezygnować z różnych wymienionych przez zemnie powyżej powodów z obecnego związku znaleźć rozwiązanie dla siebie.
I proszę nie wyrywaj z kontekstu fragmentu zdania, żeby się zademonstrować się jako infantylny idealista. Za ćwierć wieku być może zrozumiesz.....:-(
Na razie musisz przyjąć na wiarę, że ze związku, ot tak sobie się nie wysiada. To nie tramwaj ani autobus....jest bardzo dużo zależności pomiędzy ludźmi ale chyba tego nie doczytałeś w moim poście. Życie to sztuka kompromisu, a czasem wręcz świadomego konformizmu....niestety

Cóż, mimo, że wiekiem blisko mi do yarka48, to swoim spojrzeniem na poruszany tu problem blizej mi do Majki'ego. I nie ma w tym niczego infantylnego. Jesli Twoim - Yarku48 - jest jednak, to w Twoim z kolei jest czyste wyrachowanie w takim podejściu jak wczesniej napisałeś. Owszem, jeśli obie strony uznają, ze seksu nie chcą i dają sobie wolną rękę - moze to i być nadal "związek", ale jesli z jakichś przyczyn sfera seksualna w związku ulega zaburzeniom, a Ty dajesz tu "rozgrzeszenie" z poszukania sobie zastępnika miast sugerować próby porozumienia - to dość nieciekawie wygląda. Być moze wszystkiego nie doczytałeś, ale jest tu parę osób, które zupełnie inaczej problem potraktowały i obecnie są w udanym związku. A dlaczego? Bo pracowały nad tym, a nie poszły na łatwiznę. Są tu też osoby, które spotykają się z problemem z różnych powodów. Ale zawsze to problem, który mozna przy odrobinie dobrej woli rozwiązać. Sugerowanie dania d... na boku skoro mąż nie chce, czy poszukanie sobie innej d..., jeśli zona odmawia - to trochę ...mało dojrzałe jak na 48 przeżytych lat...

Inez, teraz to z kolei jakbym ja czytała swoje słowa! Twój opis 'sytuacji' no wypisz, wymaluj... eh

my może żeśmy aż tak swobodni nie byli na początku w tym temacie ale może dlatego, że szybko zdążył przeminąć   ale na samym początku problemu nie miał by np pisać o sprośnych rzeczach... a później, spłoszony i zawstydzony i jak to stwierdził woli działać niż rozmawiać (haha dobre, nie?)

a jak zareagował, jak się tłumaczył, po tym ataku prezerwatywami? ja miałam też 'ciekawą' przygodę z gumkami.. jak byliśmy w sklepie (z pół roku temu) chciałam kupić, zaproponowałam żebyśmy wybrali jakie itd, usłyszałam, że nie, nalegałam -nie, przypomniałam że już tabletek nie biorę - nie. OK. wróciliśmy, minęły może ze 2 godz i się dobiera do mnie... po pierwsze byłam w szoku, po drugie spytałam czemu nie chciał kupić skoro miał ochotę... odpowiedź? NIE WIEM, NIE POMYŚLAŁEM (wtf?!)... no bez sensu w ogóle... no ale ok.. chciałam chociaż skorzystać jakoś już z tej sytuacji - przecież są inne sposoby jeszcze (:D) no ale już nie chciał... więc chyba zrobił to celowo, żebym widziała że chciał - no ale siła wyższa uniemożliwiła.. ręce mi opadły...

Teraz jak to przeczytałam widzę, że źle to ujęłam... chodziło mi o płaszczyznę związaną z jakkolwiek rozumianą intymnością / bliskością... czyli to co ciągle tu wałkuje... pomijając tą kwestię troszczy się, wspiera, pomaga, jest zawsze gdy potrzeba... I wiem truskaweczko że już tyle czasu o tym wszystkim piszesz mi pamiętam każdy post ale widzisz, ja z początku też sobie nie wyobrażałam tkwić w czymś takim, ale z czasem jest coraz trudniej a tym bardziej rozstać się przez seks... i nie zrobię tego dopóki nie zrozumiem o co chodzi w tym paradoksie... a może wina leży jakimś cudem po mojej stronie? daje jeszcze czas żeby wiedzieć, że starałam się zrozumieć i robiłam wszystko żeby znaleźć przyczynę i rozwiązanie... więc czas pokaże co będzie dalej.. zresztą kilka miesięcy temu bardzo dokładnie i dosadnie mu powiedziałam, że jak to się wszystko nie zmieni i nie będzie normalnie to po prostu nasz związek umrze śmiercią naturalną i tyle... póki co jakieś drobniutkie zmiany widzę, ale czy będzie ich więcej, czy będą na dłuższą metę.. okaże się

Yarek48, ja jakoś sobie nie wyobrażam dostać przyzwolenie i lecieć do innego... jakoś tak nie w moim stylu to... no chyba, że razem z partnerem - wtedy ewentualnie jestem otwarta na propozycje... no ale do tego i tak nie dojdzie ;D

Chciałabym, któregoś dnia się obudzić i nie myśleć o tym wszystkim, nie mieć tego problemu... a obecnie budzę się po bardzo nieprzyzwoitych snach i jestem jeszcze bardziej tym sfrustrowana! Albo czasem zdarza się, że nawet w śnie partner nie chce, no horror no!

A czy ktoś pisał, że radzisz rezygnować z prób ratowania? Nie. Ale dajesz przyzwolenie i rozgrzeszenie na skoki w bok  i tu sie nie zgadzam. Nie widzi mi sie takie coś i mam nadzieje, że w tej kwestii mój pogląd sie nie zmienini nigdy.

Witam. Na to forum trafiłem zupełnie przypadkiem. Im więcej postów czytałem z tego wątku, tym bardziej oczy przecierałem ze zdumienia. Ale za nim wypowiem się w powyższej kwestii, to chciałbym najpierw zwrócić się do wszystkich tu kobiet.

Możecie zapomnieć o wszystkim co napiszę ale nie zapomnijcie o jednym:

Ze jesteście wyjątkowymi kobietami i w żadnym wypadku to co was spotyka w waszych związkach nie może wpływać na wasze poczucie wartości. Przeciwnie, wasze poczucie własnej wartości powinno być bardzo wysokie, bo z tego co czytam, jesteście kobietami bliskimi ideału, o jakich większość mężczyzn może tylko pomarzyć. Jesteście nie tylko  dobrymi kochającymi żonami, partnerkami, przyjaciółkami w życiu codziennym ale na dopełnienie tego potraficie i chcecie być cudownymi kochankami dla swojego partnera. Myślałem że nie ma kobiet idealnych (powiedzmy niemal idealnych aby nie dopuścić pychy), ale jednak są i wy nimi jesteście.

Dlatego nie wolno wam źle myśleć o sobie, że jesteście nic nie warte. Przeciwnie, jesteście warte góry złota. To partner który nie umie was docenić nie jest was wart. Myślę że taki partner jest po prostu głupcem. Ma w domu skarb, perłę, a nie umie się z niej cieszyć, docenić i czcić jak boginię. Dla tego, jeśli cię ktoś źle traktuje, nie szanuje,nie docenia, poniża czy nie okazuje ci czułości, nie adoruje jako kobiety, i nie zaspakaja (nie lubię tego słowa) twoich erotycznych potrzeb, to po prostu nie umie cię kochać.

Prawdziwa miłość ma to do siebie że wychodzi na przeciw pragnieniom i potrzebom partnera. Z większości postów wnioskuję że piszące je osoby (także mężczyźni) tacy właśnie są, kochają i są gotowi zrobić wszystko dla swoich partnerów. To jest dowód na to że potraficie kochać. To że piszecie o pow problemach nie ma nic wspólnego z egoizmem. To raczej wasi partnerzy są egoistami.

Każdy normalny mężczyzna jest gotowy zrobić dla kochanej kobiety wszystko, a tym bardziej uszczęśliwić ją udanym, wysublimowanym sexem zgodnym z jej oczekiwaniami i doprowadzić ją na szczyty rozkoszy. Moja żona może zwrócić się do mnie mnie o każdej porze dnia i nocy i ja zawsze chętnie spełnię jej życzenie, tym bardziej jeśli będzie to życzenie erotyczne. (inna rzecz że robi to coraz rzadziej, ponieważ znacznie przytyła, uważa że jest za gruba i sama się źle z tym czuje ). I nawet gdyby moja żona była tzw. zouzą, nawet gdybym był na nią zły (co z pewnych powodów w istocie ma miejsce), to i tak nigdy nie odmówiłbym jej spełnienia erotycznego pragnienia. Nie mam prawa tego zrobić bo moje ciało należy do niej (nawet Biblia tak pisze).

Każda strona w małżeństwie powinna być raczej gotowa do dawania (nie tylko w sferze sexu) niż do brania.

Bo szczęśliwy może być tylko ten, kto uszczęśliwia innych, szczególnie dotyczy to małżeństwa.

Nie jest sztuką robić dla kogoś tylko to  czego sam chcę. Nawet jak ja nie miałbym na to ochoty, to i tak chętnie wyjdę na przeciw oczekiwaniu żony, a na końcu i tak będę także ja uszczęśliwiony mając świadomość że zrobiłem przyjemność mojej żonie. W tej sferze zawsze, jeśli się kogoś kocha, to szczęście spływa na obu partnerów, nawet gdy na początku jedno z nich nie miało ochoty.

Podoba mi się jak jeden z mężczyzn na początkowych stronach tego wątku napisał że gdyby kobieta powiedziała mu że jest nie zaspokojona przez niego z powodu komputera czy samochodu, to rozbił by komputer, spalił samochód a potem zdarłby ubranie z kobiety i dałby jej to czego pragnie. długo się z tego śmiałem. Ale on ma rację. Ja zrobił bym to samo. Bo  nie może być nic ważniejszego od osoby która się kocha, czyż nie?

Akt erotyczny jest najwyższą formą zespolenia, zaufania  i jedności w związku. Jest spełnieniem i dopełnieniem miłości agape. Jeśli tego nie ma to coś jest nie tak w relacjach.

O tym jakie widzę rozwiązania dla pow problemów napisze w następnym poście.

Teraz chciałem tylko podkreślić jeszcze raz rzecz najważniejszą. A mianowicie: Nie czujcie się gorsze przez to że partner stracił zainteresowanie do kontaktów erotycznych z wami. Gdyż przyczyna nie leży po waszej stronie (wynika to z analizy treści waszych postów).

Miejcie świadomość że jesteście perłami w tym świecie, wspaniałymi żonami i kochankami, rzadkim okazem kobiety niemal idealnej. I żaden oziębły głupiec tego nie zmieni.

Serdecznie pozdrawiam.

Kosmiczny!

Dokładnie zrozumiałem ten wątek. Pół dnia czytałem wszystkie posty. Jednak ja nie odnosiłem się do sytuacji jaką przedstawiasz w powyższym zdaniu. (Być może to odzwierciedla twoje doświadczenia, dlatego przypisujesz je wszystkim zwierzającym się tu kobietom? )
To jest zupełnie inny przypadek i odnoszę wrażenie że to ty nie zrozumiałeś o czym tu mowa.

Ja próbuję zrozumieć co kobiety tu piszą i wczuć się w ich sytuację. Biorę pod uwagę również to że ich opis jest subiektywny.

Jeżeli jednak piszą prawdę (a zakładam że tak), to i ja napisałem prawdę.

Nie wiem dlaczego poczułeś się dotknięty? Przecież Sytuacja o której powyżej piszesz jest inna niż te które opisuje tu większość kobiet i niektórzy mężczyźni. Dlaczego z góry zakładasz że i tak jest winna kobieta bo na pewno jest "zrzędliwa itd" ?

Dlaczego z góry zakładasz że po prostu kłamią w swoich postach? Ja myślę że nie kłamią. Na takich anonimowych forach ludzie wylewają swoje serca i zwierzają się do bólu, bo z nikim innym nie mogą się podzielić swoimi problemami. Ja widzę w tym wiele szczerości. Natomiast zakładanie z  góry że ktoś jest nieszczery w tym co pisze nie jest w porządku.

Zawsze możesz zapytać, ale nigdy nie wydawaj sądów i nie oceniaj, bo możesz kogoś skrzywdzić.

Jeżeli chodzi o moje doświadczenia (a mam już trochę lat), to wcale nie są różowe (ale o nich innym razem) i gdybym pisał wyłącznie z ich perspektywy, to zapewne napisał bym w podobnym tonie jak ty.

inez11, no fakt, jak jest słaby seks, to wiadomo, że wtedy można woleć masturbację. Jednak jakbyś miała świetny seks, to raczej wolałabyś seks

Wiem stokrotko, ale Ty przypomnij mi jak już dochodzi raz na parę miesięcy do tego seksu to z czyjej inicjatywy? Jak z jego, to i tak kiepsko, bo i tak to jedynie raz na parę miesięcy, ale zapomniałam tutaj, więc pytam.
No i ja to wszystko wiem, wiem, że chcesz wiedzieć o co chodzi. Dobrze pamiętam, że ogólnie nie ma u Was czułości, w sensie czułych słów, przytulenia, całusa itp? Ok, rozumiem, że Cię wspiera, ale wspierać może też kolega, więc to też nie do końca związkowe. Był kiedyś na netkobietach wątek dziewczyny, która była w związku 4 lata, zero seksu, po czasie niby okazało się, że ma wirus HIV, ale odciął się od niej, nie chciał związku, tak jakby przez chorobę uznał, że nie powinien być w związku.A jak był z nią, to czynami faktycznie okazywał jej miłość, robił super niespodzianki, przyjeżdżał do niej wiele kilometrów itp.  No, ale u Was no to ja wątpię, że to to. A Ty się męczysz i nie przybliżasz do powodu, widzisz, on widzi jak to na Ciebie wpływa, a i tak tak jest Wiele razy pamiętam mówiłaś mu, że odejdziesz, potem niby były zmiany, ale minimalne i na krótko, więc widzisz wydaje mi się, że te słowa na niego nie działają. A jak z Waszymi planami na przyszłość? Czy rozmawiacie o tym, czy Twój facet pokazuje, że chce, byście byli już zawsze razem? Czy po prostu pokazuje, że chce być z Tobą, zamieszkać potem razem itp? Ja jestem z facetem ponad 5 lat i jeszcze nas na to nie stać, ale czynimy kroki i jak będzie nas stać, to na pewno już zamieszkamy razem itp, rozmawiamy o tym i staramy się, dążymy do tego

Ze sferą seksualną u nas akurat było super od początku i nadal jest. Nie zawsze seks jest często, czasem tydzień nie ma, ale to dlatego, że nie mieszkamy razem i nie zawsze jest. No, ale to i tak ładna częstotliwość. Mój facet tylko na początku związku np jak się kochaliśmy, to potem mimo, że nie doszłam i wiedział o tym, to nie dotykał mnie nic. Ja w końcu powiedziałam mu, że jak to tak zostawia mnie bez zaspokojenia, czemu nie spróbuje doprowadzić mnie jeszcze palcami do orgazmu, nie mówię, że musi być orgazm, ale żeby po prostu starał się Wtedy się wkurzyłam No, ale wyjaśnił mi, że jestem jego pierwszą parrtnerką- tzn miał kiedyś seks, ale to jako 12 latek z koleżanką, bardzo dawno Ja też wcześnie jako 15 latka pierwszy raz z byłym i potem byliśmy dalej razem, współżyliśmy. No i faktycznie zrozumiałam, że mój facet po prostu nie wiedział co robić, nie miał doświadczenia, więc sądził, że jak on już doszedł, to ok. No, ale jak mu to powiedziałam, to już zawsze po seksie (bo jednak zwykle dochodzę łechtaczkowo) doprowadzał mnie do orgazmu i nadal doprowadza. Oczywiście nic już mu nie muszę mówić, powiedziałam wtedy raz i tyle, a od tej pory cały czas sam po swoim orgazmie doprowadza mnie palcami itp Stara się, by było mi jak najlepiej podczas stosunku i po nim Tak że super. A jak czasem dotyka mnie, ale jednak nie mogę dojść- bywa, to mówię "Kotku, jednak tym razem nie dojdę" i ok, tyle No, ale zawsze stara się mnie doprowadzić, to jest najważniejsze. U nas ta jedna rozmowa pomogła i już zawsze się stara

P.S  kasm, świetnie to napisałeś. Całkowicie się zgadzam. A i stokrotko, moim zdaniem zupełnie niepotrzebnie szukasz winy w sobie. To on odtrąca Cię, nie chce podać powodu, Ty stawałaś na rzęsach, nie ma nic co mogłabyś jeszcze zrobić. Błędem jest szukać winy w sobie, podczas, gdy to on olewa Twoje potrzeby i zbywa Cię, nie chce powiedzieć czemu nie chce seksu.

Oczywiście Majki, że masz rację....za 25 lat, ja ją będę miał...;-))))

A może któryś z Panów pomoże mi znaleźć odpowiedź na pytanie dlaczego 26-letni facet nie ma W OGÓLE ochoty na seks po 1,5 roku związku (problem pojawił się już po niecałym roku bycia razem)? Zaznaczam, że wspomnianą wyżej 'hieną' nie jestem, dobrze dogadujemy się w innych sferach życia, zapewnia też, że kocha i wiem, że nie ma nikogo na boku. Nawet jeżeli uda mi się go nakłonić do zbliżenia to jest jakiś nieobecny, jakby nie czerpał z tego żadnej przyjemności. Na początku związku było inaczej - mówił, że seks jest dla niego bardzo ważnym elementem, non stop był niezaspokojony i nie mógł wytrzymać kilku dni bez seksu (teraz kochamy się co parę miesięcy).