Którego mężczyznę wybrałabyś? - Netkobiety.pl

Nie zrozumieliśmy się chyba. Dla mnie motylki to nie porywy serca, ale chęć pójścia z kimś do łóżka . Bez tego, to ja się mogę przyjaźnić. Jak mówiłam,  mam znajomych, kolegów, lubie z nimi porozmawiać, pożartować, ale do głowy mi nie przyjdzie iść z nimi do łóżka  . A jak dla mnie relacja bez tej sfery to jest zwykle koleżeństwo.
U mnie nie na "letnosci". Nie ma stanu pośredniego, albo mnie ktoś odpycha fizycznie, albo ciągnie, oj i to bardzo ciągnie. Nie miewam stanie typu: ok, na jeden raz może być, albo " nogi mi się nie uginają, ale co tam , też nie odpycha, więc idę na calosc".
W przeszłości przejechałam się na znajomościach myśląc, że właśnie co tam, motylków nie musi być. I były to zwykle koleżeńskie relacje z mojej strony, nic a nic z biegiem czasu się nie rozwinęły.
Drugiej opcji, ze mam motylki, pociąg fizyczny a osoby nie lubię, bo mnie drażni, albo jest niemiła czy się nie dogadujemy-tego nie biorę pod uwagę, bo to odpycha tak, że motylki zdychają od razu. ;(

Misinx napisał/a:

rossanka napisał/a:

Nie zrozumieliśmy się chyba. Dla mnie motylki to nie porywy serca, ale chęć pójścia z kimś do łóżka . Bez tego, to ja się mogę przyjaźnić. Jak mówiłam,  mam znajomych, kolegów, lubie z nimi porozmawiać, pożartować, ale do głowy mi nie przyjdzie iść z nimi do łóżka  . A jak dla mnie relacja bez tej sfery to jest zwykle koleżeństwo.
U mnie nie na "letnosci". Nie ma stanu pośredniego, albo mnie ktoś odpycha fizycznie, albo ciągnie, oj i to bardzo ciągnie. Nie miewam stanie typu: ok, na jeden raz może być, albo " nogi mi się nie uginają, ale co tam , też nie odpycha, więc idę na calosc".
W przeszłości przejechałam się na znajomościach myśląc, że właśnie co tam, motylków nie musi być. I były to zwykle koleżeńskie relacje z mojej strony, nic a nic z biegiem czasu się nie rozwinęły.
Drugiej opcji, ze mam motylki, pociąg fizyczny a osoby nie lubię, bo mnie drażni, albo jest niemiła czy się nie dogadujemy-tego nie biorę pod uwagę, bo to odpycha tak, że motylki zdychają od razu. ;(

Ja motylki interpretuję jako taki mocny stan zakochania, czyli nie chodzi tylko o pójście do łóżka. To, że masz znajomych, którzy są dla Ciebie aseksualni to nic dziwnego. Też miałem i mam takie koleżanki, przyjaciółki. Normalka.
Natomiast brak motylków może być też przy stopniowym wchodzeniu w bliższą relację. Znam przykłady kiedy ludzie zaczynali od koleżeństwa, przyjaźni, a potem dochodzili do wniosku, że łączy ich więcej, że chcą więcej. Jakieś motylków w tym nie było. Ale to niczemu nie umniejsza. Pewnym kulturowym modelem, który jest przez wielu wymarzony, jest sytuacja, w której "trafia nas piorun", jesteśmy zakochani, jest super namiętność, spijanie z dziubków itd. a potem "żyli długo i szczęśliwie". Ale to się bardzo rzadko zdarza.

Ale musi być pociąg do drugiej posoby, dla mnie to motylki i nie ma znaczenia, czy pojawią się jak grom z jasnego nieba, czy po 3 miesiącach znajomości.  Jednak muszą być, bo bez tego , to jak piszesz nasz zwykle koleżanki a ja kolegów. Nie umiem z kolegą iść do łóżka  ,na samą myśl niedobrze mi się robi. To co to by był za związek? Albo bym się musiała zmuszsc, albo bym ciągle odmawiała.

Misinx napisał/a:

rossanka napisał/a:

Ale musi być pociąg do drugiej posoby, dla mnie to motylki i nie ma znaczenia, czy pojawią się jak grom z jasnego nieba, czy po 3 miesiącach znajomości.  Jednak muszą być, bo bez tego , to jak piszesz nasz zwykle koleżanki a ja kolegów. Nie umiem z kolegą iść do łóżka  ,na samą myśl niedobrze mi się robi. To co to by był za związek? Albo bym się musiała zmuszsc, albo bym ciągle odmawiała.

Ale o czym my w ogóle mówimy ? Przecież nikt Ci nie każe tworzyć aseksualnego związku z kolegą. Jeśli dla kogoś seks w związku jest ważny (a to też nie jest reguła), to jest całkowicie oczywiste, że musi być pociąg fizyczny do drugiej osoby, a w najmniejszym przypadku brak obrzydzenia. Wszystko zależy naprawdę od tego jakie kto ma podejście do sprawy. Nie ma jednego modelu.

Teraz to wiem. Ale miałam w przeszłości sytuację, gdy poznawałam kogoś, był tylko kolegą, ale koleżanki mówiły, poznaj go bliżej, może coś z tego będzie, ja ich bliżej poznawałam, nadal byli kolegami, ale chyba inaczej to odbierali, zaczynali się przystawiać a mnie się robiło niedobrze. Umawiałam się z nimi dlatego, że myślałam, że to wszystko, że pociąg przyjdzie powoli, że nie ma jak w filmach, że strzeli piorun z nieba i jest miłość od pierwszego wejzenia. Miałam nadzieję, że z czasem wszystko przychodzi naturalnie i pomału-nue przychodzilo, wręcz było gorzej. Ale to dawne błędy z dawnej młodości.

Jednakże sama napisałaś że mogą  być i po paru miesiacach. Więc jak ktoś nie odpycha warto to poznać może.? I niepotrzebnie sobie wyrzucasz  że próbowałaś 
Nigdy od samego widoku kogoś mnie motylki nie trafiły.  Ale zdarzyło się że od dotyku kogoś kogo wcześniej nie zauważyłam.  Jeżeli dotyk nie budzi emocji  żadnych seksu nie będzie.

Misinx napisał/a:

rossanka napisał/a:

Teraz to wiem. Ale miałam w przeszłości sytuację, gdy poznawałam kogoś, był tylko kolegą, ale koleżanki mówiły, poznaj go bliżej, może coś z tego będzie, ja ich bliżej poznawałam, nadal byli kolegami, ale chyba inaczej to odbierali, zaczynali się przystawiać a mnie się robiło niedobrze. Umawiałam się z nimi dlatego, że myślałam, że to wszystko, że pociąg przyjdzie powoli, że nie ma jak w filmach, że strzeli piorun z nieba i jest miłość od pierwszego wejzenia. Miałam nadzieję, że z czasem wszystko przychodzi naturalnie i pomału-nue przychodzilo, wręcz było gorzej. Ale to dawne błędy z dawnej młodości.

Ja bym tego nie odbierał jako błędów, bo takie sytuacje się zdarzają, że z koleżeństwa też są udane związki, z udanym seksem itd. Po prostu w tych przypadkach to nie było to i tyle. W Twoim przypadku już wiesz, że ktoś musi być atrakcyjny wizualnie i jest to dla Ciebie bardzo ważne. Proste.

I tak i nie. Tu chodzi bardziej o dotyk. A przez to ktoś się id razu robi wizualnie atrakcyjnie, ale dla mnie. Ale zdarzali mi się, że na sam widok, a co dopiero dotyk, nogi mi się same uginały. Podczas gdy moje koleżanki uważały faceta ( tylko wizualnie) za średnio przeciętnego. Z resztą po latach widzę pi zdjęciach, że jeśli chodzi tylko o gmwyglad,to byli bardzo srednu ale dla mnie najpiękniejsi. Może to feromony?

Misinx napisał/a:

rossanka napisał/a:

I tak i nie. Tu chodzi bardziej o dotyk. A przez to ktoś się id razu robi wizualnie atrakcyjnie, ale dla mnie. Ale zdarzali mi się, że na sam widok, a co dopiero dotyk, nogi mi się same uginały. Podczas gdy moje koleżanki uważały faceta ( tylko wizualnie) za średnio przeciętnego. Z resztą po latach widzę pi zdjęciach, że jeśli chodzi tylko o gmwyglad,to byli bardzo srednu ale dla mnie najpiękniejsi. Może to feromony?

No, ale Ty robisz jakieś testy dotykowe facetów ? Zresztą naprawdę to kwestia indywidualna i nie ma się co porównywać z innymi. Nie każdemu się każdy podoba. Są co prawda tacy co podobają się większej liczbie osób i tacy co mniejszej. Ale generalnie nie ma kogoś takiego, kto podobałby się każdemu. Po co to analizujesz ? Ty masz tak, a nie inaczej i koniec. Szukaj tak jak Ci pasuje, a nie tak jak Ci ktoś inny mówi.

Nie ja nie robię testów

Tylko, wiesz, faceci zazwyczaj dotykają (nie każdy, przecież nie maca Cię pan w sklepie, sąsiad czy taksówkarz ), ale wiesz, tak jak się z kimś spotykasz, czy widujesz przypadkiem i rozmawiasz. I to tak jest, ze jeden muśnie Cię lekko ręką (nic zdrożnego, po dłoni, albo dotknie w ramię) a Ty płoniesz, albo przy takim samym dotyku od innej osoby - jest to niemiłe, nie robi nic  a nic wrażenia a nawet wzbudza odraze

Witold, sam już się gubisz w tym co piszesz. W sąsiednim wątku namawiałeś faceta by absolutnie nie rezygnował z wymagań jakim jest choćby uroda potencjalnej partnerki. Dlaczego więc kobieta ma rezygnować z wymagań jakim jest stan majątkowy kandydata? O ile w wieku 20 lat trudno od kogoś oczekiwać nie wiadomo czego, tak jeśli mowa o 40-stolatkach to te kwestie mogą świadczyć o zwykłej życiowej zaradności.

PS. Dbanie o urodę też kosztuje i to nie mało. I nie mówię tu nawet o jakichś zabiegach, ale choćby zwykły fryzjer, kosmetyczka, dobre kosmetyki, ciuchy, buty, torebki... tak wiem, że lubicie/wolicie kobiety naturalne ale nawet te "piękne z natury" potrzebują takich rzeczy by dobrze wyglądać.

Roxann, wydaje mi się, że Panów typu Witold dających mężczyznom prawo do oczekiwań (np. urodowych) ale burzących się, że oczekiwania mają także kobiety (choćby w kwestii zaradności, gwarantującej jakieś tam bezpieczeństwo) to jednak nie jest jakaś reguła. Przynajmniej bardzo chcę tak myśleć, albo osobiście po prostu nie znam takich. Wszystkie relacje międzyludzkie, a już szczególnie damsko męskie bazują na zasadzie jakiejś wymiany, bez różnicy jak głośno będziemy temu zaprzeczać. Przykłady opisywane przez Rossankę osobiście mnie bawią, bo takie larum podnoszą zazwyczaj zakompleksione osoby, takie którym nie dogodzi i które przyczepią się dla samego przyczepienia. A, że innym zawsze wydaje się, że wiedzą o nas i naszym życiu wszystko najlepiej i najlepiej wiedzą co dla nas dobre to wiesz

Gdyby któryś z nich poruszył by Twoje serce, chciałabyś się częściej spotykać rozmawiać nie mogłabyś przestać o nim myśleć, to nie musiałabyś zadawać pytania na forum, którego wybrać. Ja odpowiem Ci, że z tym dwóch to żadnego. Jak pojawi się ten właściwy, to będziesz wiedziała od razu, bez potrzeby analizy jego statusu społecznego i majątkowego. Chyba, że szukasz kandydata do zamążpójścia z rozsądku, to już wówczas sama musisz określić swoje priorytety dla kandydata, bo każdy ma inne.

Ale to jest co innego. Bo nie sądzę  by replikowala się sama skłonność do alkoholizmu czy jakiś schematów ucieczkowych.  To już indywidualna cecha.
Nawet nie wiem czy jest jakiś schemat co do alkoholika w domu.
Może w przypadku Dda trzeba taki wzór rodzinny budować na nowo?
I czy nie jest tak że gdyby nie alkohol te rodziny byłyby udane?  Tu nie wiem.
Wiem natomiast że jak trafia się osoby które będą  oczekiwać niekompatybilnych rzeczy to będzie się sypać  powoli albo szybko.

...A o kawalerce nie pisalysmy ze to za maly majatek i MA miec teraz wielki by dostapic  zaszczytu związku z kobietą, ale pod kątem planów życiowych bo on kawalerki nie ma a o swoich planach mówił. Jeśli widzisz różnicę.

Airuf napisał/a:

Ela210 napisał/a:

...A o kawalerce nie pisalysmy ze to za maly majatek i MA miec teraz wielki by dostapic  zaszczytu związku z kobietą, ale pod kątem planów życiowych bo on kawalerki nie ma a o swoich planach mówił. Jeśli widzisz różnicę.

Zapytam: on ma żonę? Nażeczoną? Dziewczynę? Nie, on był na randce...
Otóż drogie Panie, kawalerka to plan tego pana jako singla, bez związku i pewnie bez jego perspektyw...
Ale zdradzę Wam sekret: kiedy ten pan będzie miał realny, pewny związek - może zmienić plany! Serio... Może je dostosować do nowej sytuacji...
A Wy próbujecie jego podejście ocenić po tym że jako singiel nie myśli o mieszkaniu dla rodziny...

Airuf..mogę  pójść na randkę  z facetem i opowiadać mu o planach życiowych na szalone przygody  i poligamiczne życie.
Ale nie powinien brać tego pod uwagę  bo mogę  zmienić zdanie zdradzę Ci tajemnicę  i być wierną  żoną  i urodzić mu trójkę dzieci.
Niech no on się tylko postara.
Takie jest Twoje myślenie..

Airuf napisał/a:

Ela210 napisał/a:

...A o kawalerce nie pisalysmy ze to za maly majatek i MA miec teraz wielki by dostapic  zaszczytu związku z kobietą, ale pod kątem planów życiowych bo on kawalerki nie ma a o swoich planach mówił. Jeśli widzisz różnicę.

Zapytam: on ma żonę? Nażeczoną? Dziewczynę? Nie, on był na randce...
Otóż drogie Panie, kawalerka to plan tego pana jako singla, bez związku i pewnie bez jego perspektyw...
Ale zdradzę Wam sekret: kiedy ten pan będzie miał realny, pewny związek - może zmienić plany! Serio... Może je dostosować do nowej sytuacji...
A Wy próbujecie jego podejście ocenić po tym że jako singiel nie myśli o mieszkaniu dla rodziny...

Jest takie powiedzenie „mierzyć siły na zamiary” :-)
Czy chodzi o to, żeby nie przeszarżować i dostosować zamiary do możliwości, czy jednak bardziej ambitnie, czyli siły do zamiarów.
Może Airuf jesteś z opcji pierwszej, a Ela z opcji drugiej po prostu ;-)

MagdaLena1111 napisał/a:

Airuf napisał/a:

Zapytam: on ma żonę? Nażeczoną? Dziewczynę? Nie, on był na randce...
Otóż drogie Panie, kawalerka to plan tego pana jako singla, bez związku i pewnie bez jego perspektyw...
Ale zdradzę Wam sekret: kiedy ten pan będzie miał realny, pewny związek - może zmienić plany! Serio... Może je dostosować do nowej sytuacji...
A Wy próbujecie jego podejście ocenić po tym że jako singiel nie myśli o mieszkaniu dla rodziny...

Jest takie powiedzenie „mierzyć siły na zamiary” :-)
Czy chodzi o to, żeby nie przeszarżować i dostosować zamiary do możliwości, czy jednak bardziej ambitnie, czyli siły do zamiarów.
Może Airuf jesteś z opcji pierwszej, a Ela z opcji drugiej po prostu ;-)

W czym problem ? Bo ja nie bardzo rozumiem. Kawalerkę zawsze można zamienić na większe mieszkanie. Ja za kawalerskiego życia miałem małe mieszkanie, pokój z kuchnią. Kiedy postanowiłem się związać to sprzedałem to mieszkanie, wziąłem kredyt i kupiłem większe. W czym problem ? Co dziwnego w tym, że facet planuje kupić kawalerkę ? Widocznie z jednej pensji na tyle go stać. Biorąc pod uwagę ceny mieszkań w tym kraju, to i tak dobrze. Kiedy się z kimś zwiąże to z dwóch pensji można pomyśleć o większym mieszkaniu. A może mu się trafi kobieta, która też ma mieszkanie i wtedy są jeszcze inne możliwości ?

Ela210 napisał/a:

...A o kawalerce nie pisalysmy ze to za maly majatek i MA miec teraz wielki by dostapic  zaszczytu związku z kobietą, ale pod kątem planów życiowych bo on kawalerki nie ma a o swoich planach mówił. Jeśli widzisz różnicę.

Zapytam: on ma żonę? Nażeczoną? Dziewczynę? Nie, on był na randce...
Otóż drogie Panie, kawalerka to plan tego pana jako singla, bez związku i pewnie bez jego perspektyw...
Ale zdradzę Wam sekret: kiedy ten pan będzie miał realny, pewny związek - może zmienić plany! Serio... Może je dostosować do nowej sytuacji...
A Wy próbujecie jego podejście ocenić po tym że jako singiel nie myśli o mieszkaniu dla rodziny...

Cześć:)

Mam taki dylemat. Poznaję różnych mężczyzn (z portalu randkowego). Szukam już takiego, z którym będzie szansa stworzenia naprawdę stałego związku.
Poznałam w ostatnim czasie dwóch mężczyzn, obaj przed 40-stką. Stabilni zawodowo, wykształceni, kawalerowie. Teraz taka norma, że w tym wieku jest się jeszcze singlem, więc to mnie nie dziwi. Sama przekroczyłam 30-stkę.

Dylemat jest taki - jeden z nich mieszka z rodzicami za miastem, ma swoją część domu. A drugi sam mieszka na stancji, ma w planach kupić kawalerkę na kredyt.

Nie zrozumcie mnie proszę źle, nie jestem materialistką. Bardziej chodzi mi o ewentualny dalszy ciąg tych relacji i podejście do życia tych mężczyzn, sposób spędzania czasu. Ten pierwszy, oprócz swojej pracy zawodowej, pomaga jeszcze rodzicom w gospodarstwie. Drugi ma matkę, ale wyprowadził się od niej dawno temu, utrzymuje z nią kontakt.
Obaj mówią, że chcą w przyszłości założyć rodzinę. Ja też. Może nie wyjdzie mi z żadnym z nich, a może z którymś jest szansa.

Nie gram na dwa fronty, więc muszę wybrać, z kim rozwijać znajomość. Póki co były to takie zapoznawcze randki.
Wiem, że ciężko przewidzieć, czy ten pierwszy jest tak mocno przywiązany, że nie wyprowadzi się od rodziców. A drugi może wyjechać z tego miasta, bo nic go tu nie trzyma oprócz pracy....

A Ty kogo wybrałabyś na tym etapie?

Jasminn napisał/a:

Ja osobiście nie wierzę, w to że można miłością partnerską kochać dwie osoby równocześnie.
Natomiast usłyszałam kiedyś taką tezę, że można, tylko każdą z tych osób kocha się za coś innego. Tylko należy się zastanowić czy wówczas mówimy o miłości, bo przecież w miłości kochamy za nic, a jednocześnie kochamy wszystko w tej osobie - nawet wady.

Obdarzenie miłością o takim samym charakterze dwóch różnych osób wydaje mi się równie ciekawą  rzeczą, jak zagadnienia dotyczące kota Schrodingera Zatem w ujeciu rzeczywistym kot jest albo martwy albo żywy jak również kocha się tą samą miłością jedną osobą albo żadną

Z tego co widzę  to z wieloma osobami mam odmienne spostrzeganie czasu  i przestrzeni.
Ja po prostu z teraźniejszości wnioskuję  o planach na przyszłość.
Tym bardziej że spotkanie autorki było aktem przyszlosciowym który nie wyzwolil w kandydacie chęci zmiany planów
Ja po prostu nie wierzę  że jego olsni w jej sprawie rodzinnie.
Mam pytanie Misinx , o ile pamiętasz.
Czy po poznaniu żony zacząłeś od razu myśleć o sprzedaży kawalerki czy wtedy pojawiły się pomyslybna wydanie kasy na jakieś kawalerskie atrybuty. ?
Bo wg mnie ważne jest to co się dzieje zaraz PO poznaniu tej osoby.
Dla mnie po prostu cały czas rzeczy są w ruchu w jakimś kierunku A nie gdzieś stoją  nawet jak tak wyglądają.
Tzn ja uważam że wszelkie relacje między ludźmi nigdy nie stoją  w miejscu tylko zawsze gdzieś się toczą.

Myślenie do przodu, wybieganie z wieloma rzeczami do przodu Misinxie to nic złego w mojej opinii i spotykam się z tym u większości mężczyzn ale nie tylko u nich. To jakiś tam rodzaj elastyczności, umiejętności reagowania na zmiany ale przede wszystkim odpowiedzialności i przygotowywania gruntu pod określone potrzeby i cele, to jest bardzo ok i dobrze świadczy o człowieku.  Ale podkreślam- w mojej opinii.

Oby tych scenariuszy nie było za dużo Planowanie i przewidywanie wydarzeń do przeodu to całkiem niezła "właściwość".

Dokładnie! Dlatego niech żyje stare horacjańskie aurea mediocritas

Mi chodziło o to, czy od razu taka myśl się zakołatała gdy ja poznałeś.
bo moje obserwacje są takie, że o ile u kobiet spostrzeganie męzczyzny moze sie zmieniać, to u męzczyzn następuje dość szybka kategoryzacja i za tym idą myśli i działania.

Tu jest zupełnie inna sytuacja, bo autorka poznała już facetów, ma swoje wymagania - fajnie. Tylko że ona tych facetów traktuje jak towar w sklepie, porównuje ceny i marki pomimo iż tak naprawdę żaden jej się nie spodobał. Moim zdaniem najpierw powinno iść jakieś uczucie, fascynacja drugą osobą, a dopiero potem weryfikacja wymagań. Tu nic takiego nie miało miejsca. Faceci jej się nie podobają, stąd to wyliczanie. Gdyby któryś się spodobał to tematu by nie było. Autorka widać innych opcji nie ma, więc traktuje ich jak kandydatów rezerwowych. Ja proponuję ich wsadzić do klatki i niech się biją. Który wygra ten zasłużył na bycie z autorką.

Pomimo, że każdy ma prawo do wyboru i swoich oczekiwań, ale obecnie ma się wrażenie, że czasami ludzie po prostu zabrnęli za daleko, bo im się zwyczajnie za bardzo powodzi. Tym bardziej, jeśli występuje znaczna dysproporcja w oczekiwaniach obu stron.

Tak jak tutaj. Decyzja była akurat do przewidzenia. Nie wiemy, jak wygląda ten cąly dom i gospodarstwo, ale zakładam, że jest tam rzeczywiście dużo miejsca. W każdym razie, na określonej powierzchni(piętrze) mieszka jedno pokolenie a na innym drugie. I co? W dalszym ciągu za mało/za ciasno/za blisko? MOim zdaniem błędem jest zakładanie z góry, że między młodymi a teściami powstaną konflikty, bo może być przecież zupełnie odwrotnie. Od razu trzeba stawiać nową chałupę...
Niewątpliwie przykre doświadczenia mają tutaj duże znaczenie.

No cóż, niech każdy postępuje według swojego uznania, byle tylko nie zrzucać pewncyh spraw całkowicie na jedną stronę.