30lat i cały czas sam - Netkobiety.pl

Jakieś 10 lat temu pisałem z jedną laską, która zwodziła mnie, że by chciała ze mną być.
Pisaliśmy tak 2 lata, aż pewnego dnia zghostowała mnie bez żadnego powodu.

Więcej się w coś takiego nie bawię, albo dziewczyna chce się spotkać, albo nie chce i kończę wirtualną znajomość.
Człowiek ma naprawdę krótkie życie i szkoda miesięcy/lat na bawienie się w jakiegoś terapeutę.

Bo zamiast samochodów były konie?
Bo zamiast karetki był pewny zgon na ulicy?
Bo zamiast telefonów były listy dostarczane końmi 3 miesiące?
Bo zamiast kuchni całego świata w Lidlu miałaś tylko to, co urodziło Ci pole koło domu? Czyli jakieś kartofle i brukiew.

Po prostu świat inaczej wygląda, uzależniliśmy się od prądu na rzecz wygody i postępu, z którego to teraz korzystamy.

A czy ja napisałem że tą samą? To może wgle zrezygnujmy z wojska itd bo przecież grozi to samobójstwami? Samobójstwa są i będą i nie ma na to lekarstwa, popełniają je zarówno ludzie majętni, jak i biedni, czy nawet zwierzęta, nie jestem za gnębieniem czy znęcaniem sie psychicznym na człowieku, ale takie 5 miesięcy od mamusi i tatusia napewno by nie zaszkodziło.

Aha i coś dla ciebie Kakarotto, paniusia z filmiku twierdzi że nie odpowiada jej 99% facetów, biegaj klękaj, proś i pytaj co możesz zmienić hahahhahahahsh

https://youtube.com/shorts/PXGpvprYrVY? … OCOzBGGGTV

Niby tak, a jednak nie. Na jednej z sond na dany temat jedna z dup określiła Chrisa Bumsteada mianem "dad bod", a to jeden z najlepszych kulturystów w historii   dość wspomnieć, że koleś w wieku 30 lat przeszedł na emeryturę.

Także wiesz, na te deklaracje to by patrzył przez palce. Bo tak najczęściej deklarują babki, które nigdy nie miały do czynienia na żywo z facetem z sześciopakiem. I owszem - babki są pełne kompleksów i dość niechętnie wejdą w związek z facetem bardziej zadbanym niż one same, ale z drugiej strony chętnie przed takimi rozkładają nogi.

Przerabiałem więcej niż raz. Także to nie jest zasłyszane.

Mocne...

Co to za fagata?

Jedna z rad jakie dostałem od.....matki kiedy zacząłem dojrzewać i biegać za koleżankami

Fagata to taka postać, że się zastanawiasz czy to dobrze czy źle, że wiesz kim jest. Co ciekawe widziałem ze dwa wywiady z nią i całkiem nieźle się jej słuchało. Nie w kwestii treści jakie wypowiadała tylko sposobu w jaki to robiła. To nie jest aż taki pustak na jakiego sama się kreuje i za jakiego ludzie ją uważają. Ona całkiem nieźle rozgryzła system i to jak zarabiać na ludzkiej głupocie.

Co do źródła tej rozmowy czyli tego co wstawił Ted to jest chyba kolejna z tych rzeczy, których biały mężczyzna żyjący w cywilizowanym kraju nie zdoła zrozumieć. Jak taki osobnik ze zdjęcia może się komuś podobać? I jeszcze te łańcuchy na szyi, zupełnie jakby chciał wrócić do czasów kiedy łańcuchy na szyjach jemu podobnych były na porządku dziennym.

cos w tym jest .

Pewnego razu wkurzyłem sie na siostrę, bo jak sie okazało  czytała moje wiadomości w telefonie, w odwecie pewnego dnia nie wylogowała się z fejsa na PC, i przyszła jej wiadomość od koleżanki z UK, która jak stwierdziła ze wszystkich dotychczasowych partnerów ( a było ich multum, miała wtedy około 22 lat) najlepszy był Pakistańczyk, we wiadomości stwierdziła że miał sporego penisa i z nim było jej najlepiej w łóżku , pamietam też jak szybko po tym numerku ją zostawił, a ona zapłakana wpadała do mojej siostry hahhahah, miała też młodzą siostrę, była ładniejsza i ją wyszpachlowałem 

Co Ty tutaj wymyslasz ?

Zastanawiałem się czy nie wstawić tu linku do "piosenki" Fagaty. Dzięki Rumuński, że mi tego oszczędziłeś. Jako ciekawostkę dodam, że ona jest oficjalnie wpisana jako raperka i to z chyba pierwszej trójki raperek w tym kraju. Za całokształt działalności w tym Of zarobiła już parę ładnych milionów.

Też jestem zdania, że w pracy nie ma przyjaciół.

Wiadomo, że można sobie pożartować, pośmiać się, zakumplować w jakiś sposób, ale to i tak są tylko współpracownicy.

Zostali ci, którzy lubią sobie coś poczytać i napisać od czasu do czasu. To chyba jedyny wątek na tym forum, który żyje tak długo. Co ciekawe temat wątku wciąż jest i będzie coraz bardziej aktualny. Ja na przykład lubię tu zaglądać bo taki Rumuński albo Ted zawsze znajdą coś ciekawego by tu wrzucić.

Widzę, że chłopy już szukają atencji pod nagraniami z "młodymi i chętnymi" dziewczynami AI. Dobrze, że nie podają adresu zamieszkania i hajsu nie przelewają, chociaż to pewnie kwestia czasu.
Ja pierdole gdzie ta planeta zmierza

Ty nie masz żadnej dziewczyny, twoja relacja to czysta przyjaźń, i nadal jesteś prawiczkiem

Pewnie tracę czas zadając to pytanie ale co tam, może chociaż się pośmieję. Po czym to wywnioskowałeś?

A nie pomyślałeś, że tak to brzmi bo nie umiem okazywać i mówić o uczuciach? Między nami jest słodko i niewinnie ale ja nie wiem jak to opisać. Pod tym względem jesteśmy do siebie bardzo podobni, nawet jeszcze ani razu nie użyliśmy zwrotu "kocham cię" bo oboje doszliśmy do wniosku, że nawet nie wiemy co to tak na prawdę oznacza. Jak powinienem opisywać mój związek by brzmiał wiarygodnie? I tak samo jak powinienem wypowiadać się o partnerce? Pytam całkowicie poważnie bo na prawdę nie wiem. Byłoby miło gdyby jakaś kobieta się tu wypowiedziała bo coś czuję, że od facetów się tego nie dowiem. My oboje dopiero się uczymy jak ze sobą flirtować, jak okazywać uczucia, kiedy dotknąć, kiedy pocałować, kiedy coś nas wkurza itd, jeszcze tylko się nie pokłóciliśmy.

Widzę, że miałem rację, nie pomyślałeś i wciąż nie myślisz. Może ktoś inny odpowie z sensem. Kilka miesięcy to o wiele za mało by nauczyć się czegoś czego się unikało przez prawie 30 lat szczególnie, że widujemy się tylko w weekendy. W przypadku seksu faktycznie było trochę nijako ale każdy kolejny raz jest coraz lepszy. Dla mnie liczy się to, że jest nam ze sobą dobrze, czujemy się spokojnie i bezpiecznie kiedy jesteśmy razem. Razem też uczymy się okazywać sobie uczucia i czerpać przyjemność zarówno ze zwykłej rozmowy jak i z seksu. Robimy to wszystko w naszym własnym tempie i nie zamierzam się przejmować czyimś gadaniem, że za wolno albo za późno.

Ty jesteś jak te ogłoszenia o pracę gdzie wymagają kogoś mającego 20 lat i jednocześnie 15 lat doświadczenia w tym zawodzie. Gość nigdy wcześniej nie był w związku, teraz wszedł w pierwszy ale i tak powinien wiedzieć już wszystko i mieć te lata doświadczenia. Ja na prawdę jestem idiotą próbując z tobą o czymkolwiek rozmawiać. Świat nie wygląda tak jak tylko tobie się wydaje.

Albowiem, jak wiadomo, osoba w nowym związku zawsze oraz każda zachowuje się identycznie. Jeszcze Shini nie zauważyłeś, że ludzie są identyczni i w jeden sposób zaprogramowani, a wszelkie między nimi różnice to błąd programu?

No forma też obowiązkowo identyczna dla wszystkich, jasne podobnie jak niuanse oraz kolejność zdarzeń wszelakich.

A ja mu wierze, Ty tez duzo sciemniasz np to,ze byles w wojsku, a Ciebie tam wogole nie było

Akurat w to, że on był w tym wojsku jestem w stanie uwierzyć. Poznałem nie jednego wojskowego na studiach i w tej organizacji, do której kiedyś należałem i wielu s tych ludzi gadało podobnie do niego. Rozkazy i słowa przełożonego czy po prostu wyższego stopniem były dla nich absolutne. Jak dowódca powiedział, że białe jest czarne albo 2+2 to 5 to tak ma być i już. Choćby mieć wiele naukowych dowodów, że jest inaczej dowódca ma zawsze rację. Oczywiście nie każdy z nich był taki ale niestety spora część.

Teraz może i tak ale w czasach kiedy moi wykładowcy ze studiów albo dowódcy z tej organizacji byli jeszcze w wojsku chyba było inaczej. Kłócić się o to nie zamierzam bo nie wiem jak jest teraz, a i kiedyś nie byłem bezpośrednio w tym wojsku więc w tym temacie pewnie faktycznie wiesz więcej ode mnie.

Dziewczyna jest prawdziwa. Wiem jak się nazywa i jak wygląda.
Oczywiście nie mogę ręczyć za poziom zażyłości w ich relacji, ale nie jest zmyślona.
Choć niestety też uważam, że raczej z tej mąki chleba nie będzie.
Raczej, bo nie posiadam szklanej kuli na stanie.
Czas pokaże, jak się sprawy potoczą.

Ja uważam,że wam się uda, a jak nie to zawsze będziesz mieć już większe doświadczenia i będzie Ci lepiej znowu kogoś sobie znaleźć. Tutaj "złotych " rad nie słuchaj i czarnych scenariuszy przecież połowa z doradców też nie ma udanych związków 

Shini, to nie jest kwestią tego, że używasz niewłaściwych słów, bo nie ma czegoś takiego, ale że to wszystko, co piszesz, jest wyraźnie racjonalne, chłodne, nie ma w Twoich wypowiedziach tego zachwytu, który zwykle towarzyszy fazie zauroczenia.

Dziś coś jeszcze zwróciło moją uwagę - dwie osoby, które dobrze się ze sobą czują, zwykle są spontaniczne, wtedy nie kalkuluje się, kiedy jest dobry moment, żeby się dotknąć, chwycić za ręce albo pocałować. Jeśli u Was tego nie ma, to coś w tej relacji nie gra, ale tu już sami musicie zastanowić się, co i z czego to wynika.

W każdym razie mój obecny partner (zresztą nie tylko on) na tym etapie mówił o mnie z zachwytem, patrzył na mnie z zachwytem i to nie są tylko moje obserwacje, bo wiem o tym także od jego znajomych, którzy nie raz i nie dwa "wygadywali się", w jaki sposób mówi o mnie także pod moją nieobecność. Zakochiwanie się to jest taki czas, kiedy do głosu dochodzi tzw. dopaminowy haj i wtedy nic nie jest zbyt trudne i robi się nawet takie rzeczy, które wcześniej wydawały się nie do przeskoczenia.

Ty zaś w moim odczuciu bardzo kalkulujesz. Może cieszysz się tym, że to wszystko się wydarza, ale chyba bardziej, że po prostu coś się dzieje niż, że dzieje się akurat z tą osobą. Mam zresztą w pamięci kilka Twoich wypowiedzi, w których wyraźnie dałeś odczuć, że boisz się tego, że za rogiem czekają bardziej atrakcyjne kobiety, do których teraz nie masz dostępu, ale za chwilę może się okazać, że Twoje notowania na tym rynku wzrosną i wtedy nie jesteś pewien, czy nie skorzystasz z tych nowych możliwości. To właśnie pod tymi postami napisałam, że zaczynam współczuć tej dziewczynie. Uwierz, że tak NIE wygląda zakochiwanie.

Jak widzisz, sama z chęcią się wmieszałam

Bo też odnoszę wrażenie, że nie jesteś nią szczególnie zachwycony. Pierwsze miesiące relacji to zwykle okres mocno napakowany emocjami, a tu jest co najwyżej letnio. Czegoś brakuje.

Dodałabym jeszcze, że trochę często powtarzasz, że nie ma ideałów, wygląd nie jest najważniejszy i tego typu rzeczy. Potrafisz odpowiedzieć, dlaczego czujesz potrzebę pisania takich stwierdzeń?

To, że ktoś nie cieszy się powodzeniem, nie usprawiedliwia wykorzystywania go, by spełniać swoje potrzeby. Mniej atrakcyjne kobiety też mają prawo być kochane i pożądane, a robienie z kogoś swojej nagrody pocieszenia jest zwyczajnie obrzydliwe. Już nie wspominając o tym, jak wielu takich facetów w międzyczasie rozgląda się za lepszą opcją.
Jednym słowem FUJ.
Wolałabym umrzeć w samotności niż trafić na kogoś takiego.

Dzięki za wszystkie odpowiedzi, teraz rozumiem co wszyscy mieliście na myśli. Nie wiem jak dokładnie na wszystko odpowiedzieć ale robiąc to krócej napiszę tak, Rumuński ma sporo racji. Przez na prawdę długi czas uważałem, że już zawsze będę sam, że ktoś taki jak ja nie zasługuje na miłość i bliskość. Że w moim przypadku w ogóle nie istnieje takie pojęcie jak kochać, ja na prawdę szczerze tak myślałem. Wtedy zagadując do niej nie oczekiwałem absolutnie niczego od tej sytuacji bo praktycznie już zrezygnowałem. Pomyślałem wtedy, że skoro i tak nic z tego nie może być to pogadam z nią i może chociaż trochę miłej będzie się stało w tamtej kolejce. W życiu bym nie pomyślał, że z tego mogłoby coś wyjść. Dosłownie każdy kolejny krok w tej relacji był dla mnie czymś tak dziwnym i wręcz niewiarygodnym, że potrzebowałem chwili by w ogóle uwierzyć w to co się działo. Nie mam pewności ale wydaje mi się, że Rumuński ma rację. Po prostu tyle czasu w samotności i niemal całkowitym odcinaniu się od wszelkich uczuć i emocji spowodowało, że ja tego nie potrafię po sobie pokazać. Podświadomie duszę w sobie zarówno negatywne jak i pozytywne emocje. Przy niej i tylko przy niej udaje mi się tego nie ukrywać. Tu nie chodzi o to czy ona mi spodoba czy nie ma poziomie takim jak u większości ludzi, zapewne tak jest ale ja nie jestem w stanie tego ocenić bo bardzo długo nie dopuszczałem do siebie w ogóle takiej możliwości. Podobnie z tym kalkulowaniem, nie chodzi o to, że ja nadmiernie kalkuluję w kwestii tego związku, ja nie potrafię tego nie robić w prawie każdym aspekcie życia. Nie jestem jakiś super zachwycony, nie skaczę ze szczęścia ani nie wykrzykuję na wszystkie strony, że ją kocham. Nie dlatego, że wewnętrznie tego nie czuję tylko dlatego, że cały czas mam bardzo silny mechanizm by to w sobie tłumić. Podświadomie boję się, a wręcz jestem przerażony tym, że świat zobaczy moje szczęście. Ja nie mam prawa się cieszyć czy robić coś dla siebie. Zawsze myślałem, że wszystko wokół mi tego zabraniało, a tak na prawdę sam sobie tego zabraniałem. Co do jej wyglądu to też nie wiem jak dokładnie się do tego odnieść. Ja nie mam myśli z kategorii czy ona mi się podoba czy nie tylko czy powinna mi się podobać lub co tak na prawdę mi się podoba. Po czym poznam, że mi się podoba na tyle na ile tu piszecie? Wiem tyle, że lubię na nią patrzeć zarówno kiedy jest ubrana jak i kiedy nie ma na sobie nic. Widzę, że jej też podoba się to wszystko co jest między nami, ona jest o wiele bardziej zachwycona niż ja. Chcę żeby tak pozostało jak najdłużej, chcę ją uszczęśliwić nawet jeśli sam nie jestem w stanie tego poczuć. Sam dla siebie nie potrafię być motywacją ale ona dla mnie nią jest. Wydaje mi, że po prostu A długo byłem sam, za bardzo się izolowałem, zbyt długo miałem skrajnie niską samoocenę, zbyt długo żyłem nierealnym światem i możliwe, że już nigdy nie będę zdolny do tego zachwytu, o którym piszecie, i którego nie rozumiem.