30lat i cały czas sam - Netkobiety.pl

Ja byłem w klasie integracyjnej w gimnazjum (dostałem się ze względu na średnią, a nie zaburzenia) i to były najgorsze lata mojego życia. I nie, żadnych "specjalistów" nie było.

Moim zdaniem sensowne byłoby wybranie tej poradni, koszt 1500 zł:
https://www.leczeniesrodowiskowe.pl/cennik.html

Potem można, już z orzeczeniem w ręku, zapisać się do nich na terapię na NFZ.

Siur i taki zdolniacha wylądował w klasie z największymi jełopami w całej szkole.

Acha.

Nope. Tego się nigdzie nie praktykuje. Nigdy. Ale rozumiem skąd wiara w to.

Babcia ci zapewne też powtarzała, że przystojny z ciebie kawaler, a mama mówiła, że nie jesteś powolny, tylko dokładny....

Nie miałem żadnych zaburzeń, za to ciągle jeździłem na konkursy, czego słabi uczniowie nie robią. To, że ona miała złe informacje, nie świadczy o mnie.

Miałeś i masz w zakresie rozwoju emocjonalnego i umiejętności społecznych.

Nie musiałeś mieć. Wystarczyło, ze twoi rodzice mieli świadomość twoich problemów i tak to się skończyło. Tak czy siak wybór był trafny, bo pozwolił ci na odpowiedni rozwój.

Momentami bywasz zniewalająco naiwny. Takie 'oooo, chodź cię przytulę'

Nie wiem czy celowo czy nie, ale w dalszym ciągu manipulujesz moją wypowiedzią. Po pierwsze nigdzie nie użyłem słowa "każda", a po drugie sensem mojej wypowiedzi było to, że kobieta mając do wyboru prędzej zechce być setną Alfy niż pierwszą przegrywa, nie to, że każda najbardziej na Świecie chce być setną Alfy. To nie jest tożsame.

Swoją drogą świetnie widać w Twoich wypowiedziach ten słynny kobiecy solipsyzm. Żywy dowód.

Czyli lekarz kardiolog sam musi najpierw przejść zawał serca aby móc go leczyć?
Wiedzę na temat relacji czerpię zarówno z własnych doświadczeń (Pomimo, że jestem prawikiem to jakieś tam mam i zdecydowanie nie jestem z tych co to dosłownie nigdy nawet za rękę nie trzymali. Warto dodać też tutaj, że bycie odrzucanym to również jest doświadczenie.), ale też bardzo dużo na ten temat czytam, słucham i oglądam różnych rzeczy (oczywiście jednak zarazem nie łykam bezrefleksyjnie). Natomiast konkretnie to co wyżej pisałem w odpowiedzi do Priscilli to są akurat słowa Romana Warszawskiego, ale zgadzam się z nimi.
Z całym szacunkiem @Herne, ale najmłodszy już nie jesteś i jeżeli naprawdę uważasz, że sytuacja na rynku matrymonialnym ludzi w wieku 20-30 wygląda dziś tak samo jak ty byłeś w tym wieku 20 lat temu to się grubo mylisz.
PS: Proszę też uprzejmie nie zwracać się do mnie per Wy. Nie uważam się osobiście za incela ani przegrywa bo jestem świadom, że gdybym chciał znaleźć seks czy nawet związek z kimkolwiek to nie byłoby to problemem. Nie jestem jednak desperatem.

No, ale przecież Rumun ma rację z tymi tanimi komplementami. Zwłaszcza bardzo atrakcyjne dziewczyny dostają takich masę. Wystarczy spojrzeć na Insta, jakiekolwiek grupki randkowe na FB czy jakiekolwiek inne miejsce gdzie faceci mogą publicznie komentować fotki dziewczyn żeby się o tym przekonać. Nie mówiąc już o stworzeniu testowego konta kobiety na portalu randkowym. I jestem skłonny uwierzyć, że na żywo wygląda to podobnie. No może z tą różnicą, że mniej takich delikwentów ma odwagę.

W tej kwestii też przecież nie jest żadną wiedzą tajemną, że to co dla nas obce czy egzotyczne jest często pociągające. Tak samo, albo nawet i jeszcze lepiej przecież jest jak biały Europejczyk pojedzie na Daleki Wschód. Nie ma w tym niczego dziwnego i nieprawdziwego.

To, że ktoś zgadza się z czymś co ktoś inny powiedział nie implikuje w żaden sposób, że tego nie przemyślał.

Nie tyle seks sam w sobie ma wartość zerową co po prostu jeżeli już kierujecie się tylko wyglądem szukając jedynie zabawy to ten wygląd musi być naprawdę wyśrubowany i atrakcyjny. Jeżeli byłoby dosłownie tak jak piszesz to by znaczyło, że wszystkie kobiety nie są zdolne w ogóle do zaliczania ONSów albo się do tego zmuszają i wszystkie są sapio albo demiseksualne. A oboje wiemy, że tak nie jest. Facet też nie rzuci się na wszystko co ma dziurę, ale wprost przeciwnie do kobiety będzie miał te wizualne wymagania na ONS, zwłaszcza jak go bardzo przyciśnie - bardzo niskie.

No ale widzisz, mimo wszystko załatwiłeś już tych innych kolesi w przedbiegach bo ty numer dostałeś, a oni nie. Jak widać konkurencja może i jest spora, ale większość z tej konkurencji sama się elikinuje zanim w ogóle zdąży wystartować.

Dlatego właśnie tak bardzo forsowane przez PUA podchodzenie do obcych kobiet na ulicy średnio ma sens.

Hipergamia (czyli tendencja do poszukiwania dla siebie najlepszego możliwego i zawsze lepszego od siebie partnera) się nie tworzy. Hipergamia istnieje i istniała zawsze bo to jest część kobiecej natury. Sama w sobie nie jest też niczym złym. Problem jednak polega na tym, że w dzisiejszych czasach za sprawą dostępu do gigantycznej liczby "kandydatów" oraz braku jakichkolwiek ograniczeń (którymi wcześniej były m.in. uwarunkowania kulturowe, ale także chociażby na przykład większe ryzyko związane z ciążą) ta hipergamia została rozbuchana i wywindowana do ponadnaturalnego poziomu. Efektem jest to, że ogromna (i coraz większa bo to się ciągle zmienia w czasie) grupa facetów staje się dla kobiet niewidzialna oraz mamy też z kolei bardzo wąską grupę najbardziej atrakcyjnych facetów, która z kolei obraca największą ilość kobiet w historii.
Z drugiej strony też skutkiem tego coraz więcej kobiet twierdzi, że nie ma dla nich odpowiedniego faceta. Reasumując żyjemy w najbardziej rozseksualizowanych czasach i zarazem w czasach w których najmniej ludzi w historii uprawia seks.

Nie, Shini, nie wystarczy jakikolwiek związek, bo toksyczny z samego założenia Cię tego nie nauczy, a przynajmniej nie w takiej formie, jak to powinno wyglądać. To się potem (te obciążenia) za człowiekiem ciągnie.
Jeśli zaś chodzi o to, jak rozmawiać, jak dotykać, to kiedyś już wymieniliśmy się myślami na ten temat. Ja mówiłam wówczas, że jeśli trafisz na kompatybilną ze sobą osobę, to to wszystko przyjdzie naturalnie. A choć pisałam bazując na własnym doświadczeniu, to twierdziliście, że nie, więc... upierać się nie będę

I co byś zrobił z taką sytuacją poza samym faktem, że miałbyś na swoim koncie takie doświadczenie? Zrobiłbyś cokolwiek? Bo mam spore obawy, że sparaliżowanego zupełnie by zamurowało.

Być może, ale dla mnie jest to oznaką niedojrzałości, bo po pierwsze łatwo zauważyć, że "domyśl się" kompletnie się nie sprawdza, więc wnioski można wyciągnąć bardzo szybko, po drugie tyle się na ten temat trąbi, że samo to powinno skłonić do zastanowienia i zmiany taktyki. Niemniej, no cóż, ja tam wprost mówię czego chcę, a czego nie chcę, nie każąc się nikomu niczego domyślać, więc zwyczajnie irytuje mnie, jeśli potem ktoś albo stara się uszczęśliwiać mnie na siłę równocześnie nie zaspokajając potrzeb, które wprost zostały wyartykułowane, albo co gorsza sam czuje się rozczarowany, że to jego uszczęśliwianie nie działa.

Generalnie w ogóle problemy z komunikacją wydają się być źródłem większości konfliktów. Na przykład jedna osoba coś mówi, a druga słyszy coś zupełnie innego albo ktoś czegoś od drugiego oczekuje, pomimo że nigdy tego głośno nie wypowiedział, a jednak nie czuje, że jego rozczarowanie czy narastający żal nie mają żadnych racjonalnych podstaw i tak dalej, i tak dalej. A już obrażanie się, stosowanie jakichś emocjonalnych szantaży, zamiatanie różnych nierozwiązanych kwestii pod dywan... No po prostu dramat.

No nie? Ja tu widzę zresztą braki w inteligencji emocjonalnej, które z jednej strony nie pozwalają na odczytywanie wysyłanych w ich kierunku sygnałów, z drugiej na zauważanie potencjalnie sprzyjających okoliczności.
Jeśli jednak ktoś się kobiet boi, traktując nas jak te wspomniane jednorożce, to czasem nawet łatwiej jest udawać, że się czegoś nie widzi niż iść za ciosem, który zgodnie z wewnętrznym odczuciem jest jakimś nadludzkim wyzwaniem.

Przeciwnie, nie ma tu żadnej manipulacji, to raczej Ty masz problem z precyzyjnym wyrażaniem swoich myśli.
Tyle razy już podnosiliśmy ten temat, że jeśli piszesz "kobieta", to jest to w zupełnie oczywisty sposób odczytywane jako "każda kobieta", a jeśli masz na myśli niektóre czy nawet większość, ale nie wszystkie, to należy to sprecyzować.
Zresztą jeśli napiszę "mężczyźni wolą kobiety, które już były w związku, bo łatwiej jest im się z nimi porozumieć w sprawach łóżkowych", to jaki wyciągniesz z tego wniosek? Pytanie jest oczywiście retoryczne.

Idąc dalej, doskonale rozumiem, co napisałeś, ale to nadal nie zmienia ogólnej istoty wypowiedzi, że samiec Alfa z dużym przebiegiem jest kimś, kto kobiety pociąga z samego faktu, że jest Alfą. To są wyłącznie Wasze teorie, które
Całą reszta mojej wypowiedzi miała ogólny wydźwięk, żebyście w końcu przestali za nas decydować, co jest dla NAS ważne i co NAS pociąga, zwłaszcza, że co chwilę pudłujecie. Mało tego, sami sobie w ten sposób robicie krzywdę, bo między tym, co sobie wymyśliliście a jaka jest rzeczywistość, chwilami jest ogromna przepaść, a Wy uparcie trzymacie się własnych, nieprawdziwych teorii.

Na koniec wspomnę, że ów słynny, jak to określiłeś, solipsyzm, o którym pewnie przeczytałeś od jakichś męskich guru, że odnosi się do kobiet, spokojnie mogłabym uznać za projektowanie na nas swoich własnych, męskich zachowań, a jednak tego nie zrobię, bo jeśli jest obecny, to tylko u pewnej grupy. Jakieś wnioski?

Jest na to jakaś oficjalna, sprzeczna z "moją" definicja? Bo o ile mi wiadomo, to Alfa zgodnie z atawistycznym ujęciem jest przywódcą stada i to właśnie dlatego przyciąga kobiety, imponując im swoją postawą i dając poczucie bezpieczeństwa oraz gwarancję dobrych genów dla potomstwa. Jednym słowem mylisz się twierdząc, że mężczyzna staje się Alfą dzięki zainteresowaniu ze strony kobiet, bo kolejność jest dokładnie odwrotna.

Zaznaczyłam już, że wydźwięk mojego posta był ogólny i odnosił się do wyraźnie zauważalnej tutaj tendencji. To też dlatego, jeśli po raz kolejny czytam "kobiety wolą...", to naprawdę trudno nie reagować. Muszę jednak podkreślić, że to, że trafiło akurat na Twój post, było dosyć przypadkowe, bo równie dobrze mogłaby to być każda inna wypowiedź w rzeczonym tonie.

Pozostaje pytanie, kto je tworzy, na jakiej podstawie i czy odbiorcy biorą poprawkę na to, że generalizacje ZAWSZE są z gruntu obarczone błędem, czyli - mówiąc wprost - fałszywe. Dlatego właśnie opierając się na nich można się bardzo pomylić.

Słuchajcie, chciałbym się odnieść do tych wpisów, że co z tego iż dziewczyny się na mnie patrzą jak nigdy żadna mnie nie poderwała w miejscu publicznym.

Moje życie wyglądało/wygląda mniej więcej tak:

Budzę się rano -> autobus -> szkoła/uczelnia/praca
szkoła/uczelnia/praca -> autobus -> dom
Dom -> autobus -> siłownia/sklep
siłownia/sklep -> autobus -> dom

Czy widzicie w powyższym jakieś kółka zainteresowań, jakieś imprezy studenckie? Widzicie może jakieś wypady na miasto ze znajomymi?

Bo ja nie, moje życie obecnie kręci się wokół domu i jeżdżenia autobusem do pracy.

Nawet jeżeli jakaś dziewczyna miałaby do mnie zagadać, to przepraszam bardzo ale gdzie do cholery?

Jak stoję na przystanku, gdzie jest -5 stopni i deszcz?
Jak jadę w zatłoczonym autobusie?

W ogóle do cholery jasnej widzieliście, aby kiedykolwiek jakakolwiek dziewczyna podrywała obcego faceta w komunikacji miejskiej? Bo ja chyba nigdy.

Zresztą, spójrzcie na moje wcześniejsze wpisy na tej stronie:

I co napiszecie? Że zwykła sytuacja? Że jakbym był jakimś nieatrakcyjnym facetem, to ta dziewczyna też tak by się zachowała?

A tutaj co napiszecie? Normalna sytuacja, że dziewczyna pchała się dupskiem w moje krocze i dosłownie przytulała się do mnie swoim ciałem jak autobus leciutko skręca?
Mogła bez problemu stać prosto ale ona zadecydowała, że będzie się o mnie ocierać.
Normalna zwykła sytuacja, jeździć obcemu facetowi dupskiem po kroczu, prawda? Przecież to nic nie znaczy.

Czy powyższe nie jest wystarczające, że faktycznie mogę mieć szanse na kobietę zwłaszcza, że już nie jestem prawiczkiem (nie byłem u prostytutki)?

Ok, może na jakichś imprezach albo w parku podczas letniego dnia, to jest jak najbardziej możliwe ale tak jak wspominałem wcześniej, moje życie kręci się wokół pracy, domu i jeżdżeniu autobusami.
Nigdy w życiu nie widziałem, żeby jakakolwiek dziewczyna podrywała obcego faceta w autobusie o 07:20 rano w drodze do roboty.

Oczywiście, że nie.
Ale jak laska patrzy się na mnie tak jakby był jakiś magnez między nami, to chyba coś jest na rzeczy?
Czy po prostu patrzy się z nudów? Może i tak...

Bo to prawda, nie mam ani jednej koleżanki.
Jak piszę do jakieś dziewczyny, to zlewa mnie jak powietrze.
Nigdy nie byłem w związku.

Nie ,,pierwsza lepsza" pcha mi się dupskiem na krocze, tylko to była jedna, jedyna sytuacja w moim życiu i to jeszcze za czasów studenckich.
Mam 30 lat x 365 dni = prawie 11 000 dni przeminęło w moim życiu.
Ilość sytuacji w komunikacji miejskiej, gdzie jakaś kobieta pcha mi się tyłkiem na krocze: 1

Przecież to jest szczęśliwy traf i tyle, a nie jakaś reguła.

Oczywiście musiała przyjść nasza kochana Julka, która za wszelką cenę dorzuca swoje 3 grosze w każdej dyskusji.

Sytuacja miała miejsce w rzeczywistości.

I nie kurwa ,,pierwsze lepsze", tylko jedna jedyna sytuacja na całe moje życie.

Nic tu nie jest aż tak bardzo płynne, żeby mogło być sprzeczne ze stwierdzeniem, że to osobowość Alfy przyciąga kobiety i sprawia, że jest przez nie pożądany, a nie odwrotnie

Nie, nie, jeśli tak to zostało odebrane, to chyba możemy uznać, że zaszło nieporozumienie.
Zresztą z moim poczuciem własnej wartości wszystko jest w porządku, dlatego o ile na pewne treści po prostu reaguję stawiając granice, o tyle nie jest tak łatwo sprawić, żeby jakieś generalizujące i bądź co bądź anonimowe opinie mogły nią zachwiać.

Wiesz, to jest generalnie kwestia bardziej skomplikowana. Faceci podchodzą do problemów zadaniowo. Kobiety emocjonalnie. My chcemy rozwiązywać problemy, a kobiety szukają pocieszenia i wsparcia. To mi przypomina sytuację mojej przyjaciółki z czasów ogólniaka. Ileś ona łez nie wylała, bo jej facet taki suchy, oschły, widzi tylko zadania do wypełnienia. Zero wsparcia emocjonalnego z jego strony, zero łez, brak większych uczuć. Zero zrozumienia, pocieszenia. A ja pytam jej: a jak złapałaś gumę na drugim końcu Polski, to pojechał po ciebie, prawda? No tak. Pytam znowu: a jak pojechałaś z koleżankami na żagle i sie potrułyście, to kto was ratował i jak? No mój facet wziął wolne na żądanie, nabrał leków na zatrucia pokarmowe i przyjechał na to zadupie. I mówię: no widzisz. Tak wygląda męska miłość. Ty zgłaszasz problem, a facet rozwiązanie. Jeśli chcesz to przegadać, chcesz chusteczek i wspólnego płaczu to idź do swojej psiapsi. Facet lubi wyzwania i problemy, które może rozwiązać. Ma ci zrobić remont generalny mieszkania? Damy radę. Ma ci zrobić remont generalny samochodu? Damy radę. Szukasz pocieszenia emocjonalnego, bo złośliwe raczysko ci pruje organizm? Tu odnosimy porażkę, bo to nie jest coś, z czym zadaniowo sobie jesteśmy w stanie poradzić.

Ja pod tym kątem jest specyficzny. Nie imają się mnie prawa większości ludzi. Jestem wybrakowany emocjonalnie. Więc mogę więcej.

Nigdy w życiu nie widziałem takiej sytuacji, to brzmi totalnie nieprawdopodobnie.

To nie ma nic wspólnego z byciem spadkobiercą rodzinnego biznesu, nawet nie stało w pobliżu. Znałem kilka takich osób będących spadkobiercami rodzinnych biznesów. Jedna dostała od ojca apartament w centrum Warszawy i mercedesa na rozpoczęcie studiów, druga osoba dostała BMW za 800k w prezencie i jedną z siedzib firmy na własność. Kolejnych przykładów chyba nie muszę pisać. O takich ludziach mówiłem i takich w latach szkolnych się nazywało ustawionymi. Ustawiony jest ktoś kto nie musi robić kompletnie nic, a i tak ma zagwarantowaną bezpieczną przyszłość.

Jesteś jak mrówka, która patrzy na kałużę i myśli "ale wielkie to jezioro".

Już pominę fakt, że przed chwilą nie znałeś nikogo, a teraz znasz milionerów. Ale ok, od czasów szkolnych nie zrobiłeś nic, eksmisja ci nie grozi, nie masz długów po rodzicach, ani żadnych zobowiązań. Nawet według swojej własnej definicji masz zagwarantowaną przyszłość. Tylko robisz wszystko aby temu zaprzeczyć i aby aby tego nie dostrzec.

I serio wydaje Ci się, że te osoby mogą już nie robić NIC i mieć zagwarantowaną bezpieczną przyszłość?? Zejdź na ziemię, Shini, bo bardzo błądzisz. Dobry start a dobre całe życie to są dwie zupełnie różne bajki. Mało tego, nierzadko właśnie ten dobry start potrafi to całe życie położyć na łopatki aż miło. 

Amen. Cała trudność polega na tym, że do tego trzeba ogromnie dużo życiowej mądrości.

A możesz w końcu uwolnić nas od swojego trollowania??

I to mnie dziwi serio, nie pisze w sensie że co rusz takie coś jest, ale chodzi mi o to że one też potrafią rozmawiać i też walą klocka w toalecie, a na tym forum słyszy się ciągle "próbuj zarywaj zagaduj" co w dzisiejszych czasach przez 99% kobiet będzie odebrane jako " kolejny przegryw się na mnie ślini" , jeżeli kobiecie podoba się facet to daje wyraźne oznaki zainteresowania, i nie ma żadnych hamulców żeby go poznać, i trzeba być totalnie ślepym i głupim żeby tego nie dostrzec. odpowiedz sobie sam na logikę skoro obca dziewczyna szorała Ci tyłkiem po jajkach to tym bardziej nieznajoma jest w stanie się przedstawić i zagadać, to drugie ma znacznie większe prawdopodobieństwo wystąpienia.

No ok, ale wiesz to już w jakimś stopniu zmienia postać rzeczy, i jeśli takie coś miało miejsce to nie wyglądasz jakoś tragicznie bo po wcześniejszych postach które pisałeś tak to widziałem.

To o czym tu piszesz jest na końcu, a większość inceli ma problem z początkiem. Oczywiście, że takie proste, drobne gesty są najważniejsze i najfajniejsze w tym wszystkim ale bez wzrostu, kwadratowej szczęki czy wypłaty nie ma możliwości by choć spróbować je okazywać. To sam początek jest problemem, poznanie, początek znajomości, doprowadzenie do związku. Nawet ja mniej więcej wiem o czym piszesz bo kiedyś czegoś takiego doświadczyłem. Nie z żadną ukochaną osobą tylko z tą jedną przyjaciółką. Ja siedziałem na kanapie, a dosłownie się na mnie położyła i tak sobie siedzieliśmy/leżeliśmy. Jestem pewny, że większość inceli jeśli nie wszyscy prędzej czy później ogarneliby to o czym piszesz gdyby mieli w ogóle możliwość to zrobić.

Mrówka nie zdoła przepłynąć kałuży tak samo jak ja nie zdołam przepłynąć jeziora, nie wpław.

Oczywiście, że znam paru milionerów, biedniejszych nie stać w dzisiejszych czasach na meble na zamówienie. Nie mam żadnych gwarancji, nie odziedziczę żadnej firmy ani majątku, a jedynie działkę ale będę miał wtedy z 50 lat.

Wiem, znałem też takich, którzy dostali firmę po ojcu, a po kilku miesiącach ojciec musiał wracać z emerytury bo firma już ledwo żyła. Nie zmienia to faktu, że właśnie kogoś takiego nazywa się"ustawionym", a nie kogoś kto mieszka z rodzicami.

Jeśli kiedyś uda mi się zacząć i wejść w związek zobaczymy czy dam radę w tych małych gestach. Ty piszesz jakby to o nie chodziło od samego początku więc wyjaśnij mi jak? Do tego potrzebne jest zaufanie i bliskość, których nie ma na początku znajomości więc jak, jaki to ma związek z samym poznaniem i odprowadzeniem do związku?

Trochę przesadziłem z tym, że tylko milionerów na to stać ale prawda jest taka, że przeciętnego obywatela zarabiającego jakieś 4k nie stać na meble na zamówienie. Zdziwił byś się ilu milionerów ma w swoich prywatnych domach meble z najtańszej płyty laminowanej. Nawet niedawno robiliśmy kilka szaf do klientki w jej prywatnym apartamencie w Warszawie za 10 milionów z najzwyklejszej białej płyty. Oczywiście ma tam też trochę znacznie droższych mebli ale to nie znaczy, że wszystko jest tak mega na bogato.

Jak już pisałem, nie raz jeździliśmy do taki domorosłych majsterkowiczów, którzy nakupili materiałów i próbowali sami je poskładać ale wyszło im tak, że albo musieliśmy wszystko poprawiać albo wszystko wywalić i robić od nowa z nowych materiałów.

Moja żona zostawiła mnie dla Anglika, syn chce być ze mną obecnie batalia w sądzie, tutejszym panom radzę nie iść w żadne związki i cieszyć sie spokojem.

Jakościowo nasze meble są dużo lepsze niż z marketu. Z resztą po co ja się w ogóle produkuje. Dla ciebie każda firma będzie Januszexem, coś czuję, że byłbyś najgorszym typem klienta. Jedyne co opada to ręce pisząc z tobą. Jestem pewny, że wielu naszych klientów nie zgodziłoby się z niczym co piszesz o mojej firmie. Dosłownie jedyne w czym masz choć trochę racji to, że zarabiam za mało jak na ciężar pracy i ilość godzin jakie wyrabiam.

Historia nieciekawa i współczuję ale nie przekonasz tym tutejszych panów. Dla kogoś kto nigdy nie był w związku pragnienie bliskości, czułości, seksu, bycia kochanym i potrzebnym jest zbyt i nic ich nie przekona by całkowicie zrezygnować, ja też się zaliczam do takich panów.

Do garów, nie na forum

Kocham te generalizacje! Nie, nie zawsze. Sama znam co najmniej dwie sytuacje, kiedy to ojcu sąd przyznał opiekę nad dzieckiem. Jednym z takich ojców jest mój mieszkający piętro wyżej sąsiad, wcale nie taki ideał, jak mogłoby się wydawać. Co prawda nie wiem co z nim było w momencie przyznania opieki, a było to już było kilka ładnych lat wstecz, a pod obecnym adresem mieszka od dwóch, ale tutaj kilkukrotnie odstawił całkiem niezłe akcje z alkoholem i narkotykami w tle. Raz zachowywał się w taki sposób, że sama zastanawiałam się, czy nie wezwać policji zanim kogoś pozabija.

Ja znam kilka rodzin po rozwodzie, gdzie ojciec ma przyznana opieke nad dziecmi ot chociazby moj ex, ktory sam wychowuje syna z poprzedniego zwiazku, czasem sie zdarzy,ze piszac z facetem na profilu randiowym on sam przyznaje, ze sam dziecko/dzieci wychowuje. Moj wujek tez moje kuzynka wychowywal sam jak ciotka latala po klubach po rozwodzie.  Takze juz bez przesady,zalezy tez na jakiego sedzia sie trafi. Madry, dobry sedzia powinien zapytac dzieci w obecnosci psychologa z kim chca byc i na tej podstawie wyznaczyc opieke nad dziecmi

Prawie się pożygalam.  Puscileś jej na koniec bąka na morde czy smrod potu w całym mieszkaniu wystarczy?

70-80% rozpadów małżeństwa w PL to śmierć współmałżonka. Reszta to rozwody na drodze sądowej. To, że w większości odbywa się to bez orzekania o winie, to nie znaczy, że tam batalii o dziecko czy majątek nie ma. Ta batalia jest, tylko nie da się jednoznacznie wskazać winnego.

W przypadku rozwodów tylko 3% dzieci trafia pod opiekę ojców. W innych źródłach znalazłem info, że to poniżej 5%. Ale to nie jest tak, że faceci nie walczą o dzieci. Bo walczą. W przypadku krajów rozwiniętych to jest 40% (tu njchętniej przywołuje się USA, bo tam to wygląda najlepiej dla facetów i tylko tam jest to te 40%). Tylko u nas podtrzymywany kult matki-Polki.

Dla zobrazowania - współczynnik zawierania małżeństw na podstawie 5 letniej średniej wynosi 5 PROMILI.

Z jednego z portali zajmujących się tą tematyką:

Także w dużym skrócie dla Polski: 3-5% dzieci trafia pod opiekę ojców, którzy mogą liczyć na 10% ściągalności alimentów. Panie i Panowie - OKLASKI.

Oj, mam inne doświadczenia w rodzinie. A mam takie, że nawet z negatywną opinią psychologiczną (i to skrajnie negatywną) dziecko zostaje przyznane pod opiekę matce, która mieszka z rodzicami na 40metrach kwadratowych, choć w domu ojca dziecko ma swój własny pokój, a ojciec pracę może wykonywać zdalnie w razie potrzeby. Facet po kilkunastu latach walki (!!!) się poddał, bo psychicznie nie był w stanie tego udźwignąć.

Ja o rozwodnikach ty o wdowcach. Po co zmieniasz temat?
Batalia jest bo tak mówi Jack. Mowa o statystykach, czy o twoim widzi mi się, bo już się gubie? Znaczna mniejszość małżeńst kończy się w atmosferze konfliktu. Więc większość dzieci w drodze nie-konfliktu(czyli porozumienia rodziców) trafia pod opieke matki.

Oj widze, że czytanie ze zrozumieniem słabo.
Priscilla mówi o sprawach rozwodowych które rozpoczynją się aktualnie i aktualnie kończą opieką naprzemienną. Ty wyskakujesz z przykładem pary, która rozeszła się kilkanaście lat temu (więc nie, nie jest to aktualny rozówd). Ci sami ludzie w tych samych warunkach mogli dostać dziś inną decyzje na pierwszej rozprawie niż kilkanaście lat temu. O tym mówi Priscilla. A ty o czym właściwie?
Z tego co rozumiem przykład pokazuje że postępowano nijako z wolą dziecka. Skoro sprawa trwa kilkanaście lat, rozwod pewnie nie nastapil tuż po urdzeniu dziecka tylko kilka lat  już gówniak miał, więc dziecko jest już pewnie po 18. Czyli całe studia mogło sobie na luzie mieszkać u ojca, albo utrzymywać jako nastolatek dowolnie dobre kontakty z ojcem jeśli miało na to ochote, bez ingerencji sądu. Jeśli dziecko nie przejawiało bardzo wyraźnej woli i potrzeby mieszkania z ojcem to może miało swoje powody? Bo rozumiem, że dziecko nadal ma relacje z matką, a ojcem nie, bo ojceci się poddał? Czy mówisz o sytuacji, kiedy dziekco jest de facto pod opieką ojca, ale w papierach to matka ma opieke?

Intercyza, intercyza, i raz jeszcze intercyza, kobieta wchodząca w związek z facetem który zaszedł daleko, w razie rozwodu nie powinna dostać żadnego majątku, bo zwyczajnie na niego nie zapracowała, nie dość że jest zwykłym darmozjadem, który ma do zaoferowania 3 dziury i nic poza tym, dziwie sie facetom co po kilku miesiącach wchodzą w związek małżeński, po to by po jakimś czasie toczyć batalie o majątki i dzieci, skoro kobieta przyszła do związku bez niczego to dokładnie z tym samym powinna ten związek, opuścić proste.