30lat i cały czas sam - Netkobiety.pl

Roxann napisał/a:

Wiesz, ja znałam pewnego informatyka zresztą, który był fajnym ale bardzo nieśmiełym i introwertycznym facetem. Poznałam go w życiu codziennym, nie na żadnym portalu. Lubiłam z nim rozmawiać, mimo że nie był w moim typie. Kiedyś zaprosiłam go na imprezę i też dziewczynę, która jak sądziłam do niego pasuje. Nic im nie mówiłam o moich niecnych planach. Przyszli jednak oboje i ich sobie przedstawiłam. Z tego co wiem spotykają się do tej pory. Inna sprawa, podobna. Koleżanka nawet nie przyszła bo uznała, że jest intowertyczką i źle się będzie czuła i nie chce bym ja przez to też. Wtedy też celowo bez ich wiedzy zaprosiłam chłopaka, który myślę, że by się jej sposobał ale ona tak się zacietrzewiła, że nie wyjdzie do ludzi... no sorry...

Szeptuch napisał/a:

Gdzie masz takie znalesc?
No nie wiem na wydarzeniach kulturalnych? w muzeum? w stowarzyszeniach? w fundacjach? przy aktywności fizycznej?
Ja większość  moich mentorek spotkałem w bibliotece,na warsztatach literackich,tam tez zawsze byłem upraszany o bardziej stonowany język w wypowiedziach,ale potem te kobiety same do mnie podchodziły i chciały kontynuować rozmowę w bardziej kameralnym gronie.

No i to jest właśnie problem większości facetów we współczesnych czasach i też mój, że po prostu nie ma gdzie kogoś poznać.

No nie wiem na wydarzeniach kulturalnych? w muzeum? w stowarzyszeniach? w fundacjach? przy aktywności fizycznej?
Ja większość  moich mentorek spotkałem w bibliotece,na warsztatach literackich,tam tez zawsze byłem upraszany o bardziej stonowany język w wypowiedziach,ale potem te kobiety same do mnie podchodziły i chciały kontynuować rozmowę w bardziej kameralnym gronie.

To mnie coś niesamowicie tu dziwi. Albo właściwie nie dziwi wcale.

Albo nie uważasz żadnej poznanej osoby za wartą zainteresowania, więc poprzestajesz na bardzo powierzchownej gadce, nie inicjujesz spotkań i generalnie dajesz odczuć dystans, lub masz jakieś problemy z zauważeniem tego, że ktoś chce Cię lepiej poznać, no i kończy się tak samo

Ja nie mam zamiaru zostać, jak na razie, koleżanką żadnego z sąsiadów i ich żon. Ale gniot wie, może z jednym czy drugim lepiej się dogadamy i nagle się okaże, że mamy jakieś podobne zainteresowania, i bum- jesteśmy ziomkami. A podkreślam, jestem osobą introwertyczną i generalnie nie potrzebuję jakoś szczególnie wielu kontaktów towarzyskich. Mimo tego mam kilku bliskich przyjaciół od wieeelu lat (pomiędzy 25 a 15). Jesteśmy geograficznie teraz daleko, bo dwóch mieszka w Polsce, a jeden w mieście z 200 km od nas, ale regularnie rozmawiamy na skypie i widujemy się na żywo przynajmniej raz na rok.

Więc nie wiem jakim trzeba być odludkiem, w porównaniu ze mną, żeby w życiu nawet jednej przyjaźni nie zalapać

Lady Loka napisał/a:

2 lata z półroczną przerwą na pierwszy związek.

Właśnie. 2 lata.

Po jakim czasie rezygnują nasi panowie? Po tygodniu, dwóch? Po dwóch, trzech nieudanych spotkaniach na szybkich randkach? Po ilu nieudanych spotkaniach - jednym, dwóch - wyciągają wnioski na przyszłość i na całe życie?

Kto to śpiewał, że niecierpliwość to okropnie brzydka wada, przez tę wadę się niekiedy głupio wpada.?

Na Sympatii też piszę z dziewczynami. Ale nic z tego nie ma, nawet spotkań.

rossanka napisał/a:

gman98v2 napisał/a:

Fizycznie żadnej się nie spodobałem. Zacznijmy od tego.

Jak wyglądasz?

Regularne rysy twarzy ciemnego blondyna o niebieskich oczach. Młodzieńczo. Nie ma ani trzeciego oka na czole, ani uszu na brodzie, ani brody na nosie. Ani garbatego nosa, ani odstających uszu, ani szpiczastej brody, ani wyłupiastych oczu. Wygląda normalnie. Przyjemna twarz młodego chłopaka. Nawet byś nie pomyślałam że coś takiego czai się pod kopułą.

Jeden z chłopaków pisał, że ma bliskiego znajomgo w podobnej sytuacji ale no właśnie... czy to jest osoba, która tak samo narzeka i się wzajemnie nakręcają czy też taka co mówi: pal licho, że nie mamy powodzenia, spotkajmy/wyjedźmy, spędzmy fajnie czas, życie jest jedno. Od tego m.in. są przyjaciele.

Wychodziłaś z inicjatywą

Jak wyglądasz?

Regularne rysy twarzy ciemnego blondyna o niebieskich oczach. Młodzieńczo. Nie ma ani trzeciego oka na czole, ani uszu na brodzie, ani brody na nosie. Ani garbatego nosa, ani odstających uszu, ani szpiczastej brody, ani wyłupiastych oczu. Wygląda normalnie. Przyjemna twarz młodego chłopaka.

jakis_czlowiek napisał/a:

KoralinaJones napisał/a:

Doprawdy? A wypytujesz je o wykształcenie?

Kurwa mać, a co złego w tym jest??

Wszystko, co w tym pytaniu jest pretensjonalne. Mnie się raz pewien pan zapytał "z czego żyję" i to był koniec naszej znajomości. A mam z czego żyć.

Karolina Jones napisał/a:

Wychodziłaś z inicjatywą

To plus. Mało która dziewczyna coś robi sama pierwsza.

rossanka napisał/a:

Jak wyglądasz?

Mizernie. Plus jedyny, że jestem wysoki (190 cm).

KarolinaJones napisał/a:

Regularne rysy twarzy ciemnego blondyna o niebieskich oczach. Młodzieńczo. Nie ma ani trzeciego oka na czole, ani uszu na brodzie, ani brody na nosie. Ani garbatego nosa, ani odstających uszu, ani szpiczastej brody, ani wyłupiastych oczu. Wygląda normalnie. Przyjemna twarz młodego chłopaka.

Uroda po matce. Po ojcu mam wzrost, nawet go przerosłem lekko.

Ale ja nie siedziałam i nie czekałam, aż przyjdzie samo, tylko sama pisałam do ludzi

KoralinaJones napisał/a:

jakis_czlowiek napisał/a:

Kurwa mać, a co złego w tym jest??

Wszystko, co w tym pytaniu jest pretensjonalne. Mnie się raz pewien pan zapytał "z czego żyję" i to był koniec naszej znajomości. A mam z czego żyć.

Hmm. Ja kiedys poszałm na randke z facetem bezrobotnym, myślę - okej, moze zmienia prace, jest w trakcie poszukiwań, nie może znaleźć - nie ma sprawy. a on mi na to, że to już 3 lata ale mieszka z rodzicami, więc nie zależy mu na łapaniu wszystkiego, bo rodzice mu pomagają i nie ma presji. wystraszyłam się i drugiej randki nie było (plus jeszcze pare rzeczy).
To było kawałek temu, może w 2015, czy 2014 roku. Jakiś czas temu byłam na Tinderze czy jakimś Badoo, już nie pamiętam i znalazłam jego profil.

Ale jaki problem coś fajnego zaplanować razem nawet raz na pół roku? Wyjechać gdzieś, zaplanować, a może poznać w nowych okolicznościach?

Nie, że nie ma gdzie, po prostu czasem zamykacie na zwykłe znajomości. Przyaziele/znajomi to podstawa. Ja pisałam o przypadkach, gdzie poznawałam facetów nie w moim typie (zresztą jestem zajęta) ale robili na mnie wrażenie i po prostu jak była okazaja to starałam się by pojawili się w miejscu, gdzie jest jakaś moja znajoma, do której myślę, że by pasował. Nie robiłam nic więcej poza zaproszeniem i przedstawiem. Reszta należala do nich. Nie mówię, że takich przypadków było wiele, kilka. Jak pisałam wcześniej, ktoś nie przyszedł po prostu bo jest intrawertykiem i woli siedzieć w domu. Z tych co byli z tego co wiem na jednym spotkaniu nie skończyło. Ja już nie wnikam co dalej bo to nie są moi przyjaciele, tylko znajomi.

Bla, bla, bla...

rossanka napisał/a:

gman98v2 napisał/a:

KarolinaJones, co mi dadzą te owe rzeczy po 30, jak wtedy nie będę tracić czasu na kobiety.

rossanka, jak ma się 4/10 twarz to wysoki wzrost nic nie daje.

To by już ludzie musieli ocenić, czy jesteś 4/na 10, czy 8 na 10.
Nie cięrpię tych cyferek, kto to w ogóle wymyślił?

Ludzie.

KoralinaJones napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

2 lata z półroczną przerwą na pierwszy związek.

Właśnie. 2 lata.

Po jakim czasie rezygnują nasi panowie? Po tygodniu, dwóch? Po dwóch, trzech nieudanych spotkaniach na szybkich randkach? Po ilu nieudanych spotkaniach - jednym, dwóch - wyciągają wnioski na przyszłość i na całe życie?

Kto to śpiewał, że niecierpliwość to okropnie brzydka wada, przez tę wadę się niekiedy głupio wpada.?

Lady Loka napisał/a:

Ale ja nie siedziałam i nie czekałam, aż przyjdzie samo, tylko sama pisałam do ludzi, na lento miałam swoje ogłoszenie, odpisywałam też na inne. Nie zawsze docierało do etapu spotkania, ale nie zdarzało się, żebym przez więcej niż 3 tygodnie z nikim nie pisała. I to nie dlatego, że jestem kobietą, a dlatego, że sama o to dbałam.
(...)

Wychodziłaś z inicjatywą, i nie zrażałaś się. Widzisz taką "cnotę" u naszych panów? Bo ja nie.

Kurde... Karolina, naginasz fakty do swojego własnego widzimisię. Ja nigdy nie pisałem, że chcę od razu poznać żonę, czy coś. Ale zwyczajnie chociaż się z kimś spotkać... Różnica między Loką, a mną jest taka, że ona cały czas miała okazje do spotykania się z kimś. A ja nawet na to za bardzo szans nie mam. Ja mam 31 lat i do tej pory nic mi nie wyszło. A popatrz ile Loka miała, gdy kogoś pierwszy raz spotkała??

Nie da się tego porównywać.

Sam przecież zacząłem korzystać z tego Lento, ale że tak powiem, słabo to wygląda, same psychole tam chyba siedzą.

Na Sympatii też piszę z dziewczynami. Ale nic z tego nie ma, nawet spotkań.

Tak, a wiesz czemu? Bo ja ciągle do ludzi pisałam. Jak ogłoszenie nie dawało rezultatów, to wstawiałam nowe. Używałam kilku portali jednocześnie. Pisałam wszędzie, gdzie cokolwiek mnie zainteresowało. Spotykałam się z każdym, kto spotkanie zaproponował i większość tych spotkań była totalnie kijowa. I czasami z góry wiedziałam, że będzie kijowo, a mimo to i tak szłam, żeby się spotkać i nie mieć poczucia straconego czasu. Zdarzało mi się być zghostowaną, zdarzało mi się zghostować kogoś, kto zupełnie nie rozumiał, że nie mam ochoty na dalsze pisanie. Zdarzyło mi się trafić na psycholi i toksyków i co z tego? Jakbym się pierwszym psycholem zraziła, to w życiu nie byłabym w miejscu, w którym jestem teraz.

Tak, a wiesz czemu? Bo ja ciągle do ludzi pisałam. Jak ogłoszenie nie dawało rezultatów, to wstawiałam nowe. Używałam kilku portali jednocześnie. Pisałam wszędzie, gdzie cokolwiek mnie zainteresowało. Spotykałam się z każdym, kto spotkanie zaproponował i większość tych spotkań była totalnie kijowa. I czasami z góry wiedziałam, że będzie kijowo, a mimo to i tak szłam, żeby się spotkać i nie mieć poczucia straconego czasu. Zdarzało mi się być zghostowaną, zdarzało mi się zghostować kogoś, kto zupełnie nie rozumiał, że nie mam ochoty na dalsze pisanie. Zdarzyło mi się trafić na psycholi i toksyków i co z tego? Jakbym się pierwszym psycholem zraziła, to w życiu nie byłabym w miejscu, w którym jestem teraz.

I nie uważam, żeby moje 24 lata to był wczesny wiek na związki. Uważam, że jako kobieta przynajmniej 4 lata się spóźniłam. Co szczególnie widze teraz, bo mając 31 lat jako kobieta w ciąży czuję się dosyć staro.

KoralinaJones napisał/a:

Właśnie. 2 lata.

Po jakim czasie rezygnują nasi panowie? Po tygodniu, dwóch? Po dwóch, trzech nieudanych spotkaniach na szybkich randkach? Po ilu nieudanych spotkaniach - jednym, dwóch - wyciągają wnioski na przyszłość i na całe życie?

Kto to śpiewał, że niecierpliwość to okropnie brzydka wada, przez tę wadę się niekiedy głupio wpada.?

Ja mam konta na portalach od 2,5 roku i nadal nic.

Lady Loka napisał/a:

Tak, a wiesz czemu? Bo ja ciągle do ludzi pisałam. Jak ogłoszenie nie dawało rezultatów, to wstawiałam nowe. Używałam kilku portali jednocześnie. Pisałam wszędzie, gdzie cokolwiek mnie zainteresowało. Spotykałam się z każdym, kto spotkanie zaproponował i większość tych spotkań była totalnie kijowa. I czasami z góry wiedziałam, że będzie kijowo, a mimo to i tak szłam, żeby się spotkać i nie mieć poczucia straconego czasu. Zdarzało mi się być zghostowaną, zdarzało mi się zghostować kogoś, kto zupełnie nie rozumiał, że nie mam ochoty na dalsze pisanie. Zdarzyło mi się trafić na psycholi i toksyków i co z tego? Jakbym się pierwszym psycholem zraziła, to w życiu nie byłabym w miejscu, w którym jestem teraz.

I nie uważam, żeby moje 24 lata to był wczesny wiek na związki. Uważam, że jako kobieta przynajmniej 4 lata się spóźniłam. Co szczególnie widze teraz, bo mając 31 lat jako kobieta w ciąży czuję się dosyć staro.

Hmm, to tak jak ja, po rozstaniu, umawiałam się z każdym, kto chciał sie spotkać, z reguły były to spotkania jednorazowe, może w trzech przypadkach spotkaliśmy sie kolejny raz, ale dalszych ciągów nie było.
albo mi cos nie pasowało albo im albo obie strony nie były zainteresowane, co widać było już na spotkaniach, ze się nie zgraliśmy na tyle, aby się spotkac kolejny raz.
24 lata? Pierwszy związek miałam jak byłam ciut starsza od Ciebie, to się mam pociąć czy co? Co do ciąży to do 40 możesz jeszcze urodzić czwórkę dzieci nie przesadzaj. Koleżanka urodziła pierwsze tuż przed 30 ką, a ostatnie tuż po 40stce, w sumie piątkę ma.

KoralinaJones napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

Tak, a wiesz czemu? Bo ja ciągle do ludzi pisałam. Jak ogłoszenie nie dawało rezultatów, to wstawiałam nowe. Używałam kilku portali jednocześnie. Pisałam wszędzie, gdzie cokolwiek mnie zainteresowało. Spotykałam się z każdym, kto spotkanie zaproponował i większość tych spotkań była totalnie kijowa. I czasami z góry wiedziałam, że będzie kijowo, a mimo to i tak szłam, żeby się spotkać i nie mieć poczucia straconego czasu. Zdarzało mi się być zghostowaną, zdarzało mi się zghostować kogoś, kto zupełnie nie rozumiał, że nie mam ochoty na dalsze pisanie. Zdarzyło mi się trafić na psycholi i toksyków i co z tego? Jakbym się pierwszym psycholem zraziła, to w życiu nie byłabym w miejscu, w którym jestem teraz.

I nie uważam, żeby moje 24 lata to był wczesny wiek na związki. Uważam, że jako kobieta przynajmniej 4 lata się spóźniłam. Co szczególnie widze teraz, bo mając 31 lat jako kobieta w ciąży czuję się dosyć staro.

Ja was podziwiam. Serio.

Ale swego dopieła.

Napisze cos przeciwnego co sie tu radzi, szukaj na żywo. Stwarzaj okazje na żywo. Widzisz jak to wygląda w internecie , piszesz i nic. To już predzej na siłowni zagadasz czy na kursię języka, gdzię będzie pewna grupka ludzi.
albo przez znajomych- pytaj kolegów, może mają jakieś wolne siostry, kuzynki, sąsiadki?

Co do związków no to ja myśląc, że nikt mnie nie chce i że muszę brać tego, kto jest zainteresowany trafiłam na totalnego toksyka i zmarnowałam z nim pół roku, bo nie wiedziałam, co zrobić, żeby było inaczej. Ale z drugiej strony dużo mi ta relacja dała, bo doskonale wiem, czego w związku nie chcę i jak dużo przestrzeni dla siebie potrzebuję

KoralinaJones napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

Tak, a wiesz czemu? Bo ja ciągle do ludzi pisałam. Jak ogłoszenie nie dawało rezultatów, to wstawiałam nowe. Używałam kilku portali jednocześnie. Pisałam wszędzie, gdzie cokolwiek mnie zainteresowało. Spotykałam się z każdym, kto spotkanie zaproponował i większość tych spotkań była totalnie kijowa. I czasami z góry wiedziałam, że będzie kijowo, a mimo to i tak szłam, żeby się spotkać i nie mieć poczucia straconego czasu. Zdarzało mi się być zghostowaną, zdarzało mi się zghostować kogoś, kto zupełnie nie rozumiał, że nie mam ochoty na dalsze pisanie. Zdarzyło mi się trafić na psycholi i toksyków i co z tego? Jakbym się pierwszym psycholem zraziła, to w życiu nie byłabym w miejscu, w którym jestem teraz.

I nie uważam, żeby moje 24 lata to był wczesny wiek na związki. Uważam, że jako kobieta przynajmniej 4 lata się spóźniłam. Co szczególnie widze teraz, bo mając 31 lat jako kobieta w ciąży czuję się dosyć staro.

Ja was podziwiam. Serio.

Ale swego dopieła.

No i ja w sumie wcześniej zupełnie nie miałam poczucia, że potrzebuję w życiu faceta. Jak zaczęłam je mieć to zrobiłam tak, żeby faceta mieć. Dla mnie czekanie aż samo przyjdzie jest takie średnio sensowne.

Ostatnio pytałam, do ilu napisałeś w ciągu ostatniego miesiąca i okazało się, że do żadnej, bo jak stwierdziłeś, i tak żadna nie odpisze. Potem pytałam o ostatnie pół roku i mi na to nie odpowiedziałeś, więc siłą rzeczy zakładam, że podobnie.

Więc do ilu kobiet zagadałeś przez ostatni tydzień?

Lady Loka napisał/a:

No i ja w sumie wcześniej zupełnie nie miałam poczucia, że potrzebuję w życiu faceta. Jak zaczęłam je mieć to zrobiłam tak, żeby faceta mieć. Dla mnie czekanie aż samo przyjdzie jest takie średnio sensowne.

Jakbyś była facetem, to nic by z tych postanowień nie wyszło.

gman98v2 napisał/a:

Nie ocenie ich, bo homo nie jestem. Paru miało, paru nie.

Nie interesuje mnie Twoja orientacja, z resztą homo raczej nie jesteś bo nie szukałbyś kobiety.

A widzisz, jedni mieli jedni nie mieli.

rakastankielia napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

No i ja w sumie wcześniej zupełnie nie miałam poczucia, że potrzebuję w życiu faceta. Jak zaczęłam je mieć to zrobiłam tak, żeby faceta mieć. Dla mnie czekanie aż samo przyjdzie jest takie średnio sensowne.

Jakbyś była facetem, to nic by z tych postanowień nie wyszło.

Akurat Lokę to znam najdłużej z forum z was wszystkich a trafiła tu w bardzo podobnym kiepskim  stanie jak niektórzy z was, z niemal identycznymi problemami,wyszukiwaniem na siłę przeszkód, wynajdywaniem mnóstwa wymówek żeby czegoś nie zrobić i to nie dlatego ma jak ma że jest kobietą
tylko dlatego że była konsekwentna w pokonywaniu problemów, choć czasem marudziła straszliwie i jej powodzenie dlatego też tak co niektórych wpienia
Rzekłem