30lat i cały czas sam - Netkobiety.pl

To zamiast czekać, niech się zacznie prezentować taka jak jest naprawdę, skoro rzeczywiście taka ciekawa. Najwyższa pora skoro musi odwalić robotę za dwoje, za siebie i za wygląd który nie nadąża.

To mamy problem. Bo jak facet będzie opowiadał kawały, to będą one śmieszne, jeśli spodoba się on pierwszej kobiecie, a głupkowate i suche jeśli nie spodoba się jej koleżance. I teraz pytanie, czy kawał był śmieszny. I drugie, czy facet się podobał?

Czemu tutaj zaprzeczacie, że przystojny facet może więcej sobie pozwolić?

Jak ma się prezentować, skoro kobiety nie chcą nawet ze mną rozmawiać?

Wyglądu nie trzebaby było nadrabiać, gdyby kobiety miały realistyczne wymagania zamiast szukać tylko przystojniaków.

Zdążyłam już zapomnieć, że to wszystko  przecież wina kobiet

Edit: A ja mam wygląd, ale mam nieciekawą osobowość. I co z tego, że się podobam, jeśli potem każden jeden rozczarowany. Zapytaj kolegi Be., on podoba zna więcej szczegółów w sprawie Jakby mężczyźni mieli bardziej realistyczne wymagania to żaden nie szukałby ideału bez wad

A bycie przystojnym, to Twoim zdaniem bycie ideałem? Czy przystojny mężczyzna nie może być osobowościowo tak interesujący, że fakt jego wyglądu zejdzie i tak na drugi plan? Skąd ta dyskryminacja osób, które swoim wyglądem przyciągają uwagę?

To w razie takich obaw zawsze można zastosować dwie metody jednocześnie. Jeśli każda ma około 95% skuteczności to już naprawdę by było niepokalane poczęcie jakby była wpadka.

Zbyt surowo oceniasz kobiety. Jasne, są takie, dla których to będzie nie do przeskoczenia, pytanie czy to jest dla Ciebie strata, że ktoś tak powierzchowny nie jest Tobą zainteresowany.
Można być nieśmiałym ale zaradnym i mieć tę tak zwaną ikrę, jedno nie wyklucza drugiego. Z resztą po kilku spotkaniach nieśmiałość mija i nie ma tematu.

Wartościowanie problemów nie ma większego sensu, na tej zasadzie to nikt nie może się z niczym czuć źle bo gdzieś tam w Afryce jest ktoś, kto ma tak pod górkę, że wszystko inne przy tym blednie. Znowu Piramida Masłowa się kłania. Dla Ciebie ten problem jest w tej chwili istotny i nie powinieneś go deprecjonować tylko szukać rozwiązania.

Z jednej strony racja ale mówiąc o tym na początku znajomości (już niezależnie czy tych kobiet było mało, dużo czy wcale) na bank przestraszysz kobietę. Bo o tym na początku się nie wali prosto z mostu bo tak jak napisała forumowa koleżanka, to nie obchodzi potencjalnego partnera co było kiedyś tylko co jest teraz. Jak później taki temat wyjdzie w rozmowie to jasne, można o tym pogadać ale nie ma sensu od razu wykładać wszystkich kart na stół bo każdy ma jakąś tam przeszłość i nie da się jej zmienić więc po co drążyć.

Dla kobiet z czasem charakter mężczyzny nabiera kluczowego znaczenia. To co się wydaje fajne jak się ma 17 lat to już niekoniecznie jest takie super jak się ma 27, inne rzeczy się wtedy liczą. Jasne, kobieta też by chciała żeby jej się mężczyzna spodobał z wyglądu ale to nie znaczy od razu, że to musi być jakiś model, bez przesady.
A co do efektu "halo" to faktycznie istnieje coś takiego, nie można zaprzeczyć ale też nie można się dać zwariować. Ten efekt mija błyskawicznie, najczęściej już po kilku rozmowach.

Musisz ją na początku czymś zainteresować, banał ale tak jest. Wtedy będzie mogła Cię poznać bo tak to skąd ma wiedzieć, że to właśnie Ty jesteś ten fajny?

Słuszne podejście, jak na moje nie powinieneś mieć problemu żeby kogoś poznać. Pytanie tylko czy coś robisz w tym kierunku?

Nie jestem żadnym kremikiem.

Pracuję nad sobą, ale niczego to nie zmienia.

I może być tak, że do końca życia nie zmieni. Możesz mi pokazać gdzie jest napisane że każdemu facetowi przysługuje kobieta do związku i powinien wejść w związek?

A skąd pewność, że się nadajesz? Tak samo ja. Może po prostu się nie nadajemy i świat próbuje nam to powiedzieć

Bo są w stanie zainteresować, przyciągnąć czymś do siebie. Może to bad boye. Może mają gadane. Może potrafią dostarczyć jakieś emocje. W każdym razie robią to lepiej niż my. I tyle.

Ale taki alkoholik nie musi być bad boyem. Może czymś innym zainteresować. Zresztą, przecież taki alkoholik/przemocowiec na początku pewnie wydaje się super. Dopiero potem wychodzi z niego to, co wychodzi, gdy już za późno.

Do tej pory największą bekę, to miałem na rodzinnych spotkaniach: "kiedy dziewczyna/narzeczona/żona".

No raczej na pierwszych randkach nie przychodzi z promilami i nie okłada jej po twarzy ani nie wyzywa od szmat.

No o dziwo można. Zresztą ja cały czas powtarzam, że jestem mega nudny dla innych ludzi - nudne zainteresowania, nudna praca, nudny charakter, itp.

Jakbym nie wiedział. Tylko zawsze to działało w jedną stronę. Ja staram się utrzymać znajomość, od czasu do czasu pytam się o coś na FB, itp. Ale żeby w drugą stronę to działało? Nie ma uja, nikt z sam z siebie żadnej wiadomości nie wyśle. To jak niby mam mieć jakichś znajomych, skoro nikomu nie zależy prócz mnie? Taka jednostronna znajomość nie ma żadnego sensu.

Co najwyżej jak już kilka razy pisałem na tym forum - utrzymuję kontakt z ludźmi z pracy, chodzę czasem na jakieś spotkania tam (może raz na miesiąc). I tyle. Ale żeby mieć z kim często chodzić na piwo, pojechać gdzieś, to nie ma szans.

W sensie? Bo nie kumam czego to pytanie dotyczy.

Mam takich, z którymi gram w piłkę co jakiś czas. Mam tych z pracy, z którymi się spotykam z raz na miesiąc na grilla/planszówki/inne mniejsze imprezy. Ale nie mam takich, z którymi można częściej pogadać, wyjść gdzieś, czy spotkać się na jakieś piwo.

I wiem, że dziewczyna nie jest zamiennikiem kolegów. Jestem tego w pełni świadomy.

Czym/kim jest dla Was dziewczyna?

Nie da się iść z kimś przez życie kto ciągle narzeka, widzi wszystko w ciemnych barwach, ocieka negatywnością do świata.
Dlatego wam się nie udaje.

Ten opis w ogóle do mnie nie pasuje. Jestem realistą.

Masz cierpiętnicze nastawienie. To widać, widać, nie okłamuj się. Nikt mnie nie chce, nikt mnie nie kocha, nikomu jestem niepotrzebny, niech mnie w końcu ktoś przygarnie i przytuli. Urocze, ale nie w wydaniu 30latka. Skończ z tym.

Przecież nigdy nie napisałem, że to wina dziewczyn. N razy powtarzałem, że po prostu mam charakter do dupy, jestem nudny, nie podobam się dziewczynom, nie mam czym ich zainteresować, itp.

Gdzie tu zwalanie winy na dziewczyny?

Bo ludzie magicznie wyczuwają, że ktoś gdzieś tam w Internecie ma swój wątek, w którym marudzi na swoje niepowodzenia... serio?

Tylko jeśli chodzi o związki/dziewczyny... Bo to mega dołuje. No nie da się w moim wieku podchodzić do tego dalej optymistycznie...

Ja nawet nie wiem jak miałbym zmienić to nastawienie. No nie da się. Jedyna opcja jest taka, że jakaś dziewczyna się nade mną zlituje... xD Gdybym widział choć cień szansy, jakiś dowód, że mam szansę, że ktoś taki jak ja może się spodobać, może zainteresować kogoś, to może by coś to zmieniło...

Bo póki co całe życie mam same niepowodzenia, nie da się do tego podchodzić na luzie.

I póki co mam wniosek taki, że musiałbym zmienić wszystko w sobie: charakter, wygląd, zainteresowania, itp. Może wtedy by to coś dało...

Wiesz, może się nie umawiałem z nikim przez x lat, ale jedna kw tej szkole/na studiach/w pracy rozmawiałem z dziewczynami, robiło się wspólnie jakieś projekty, czy coś. I też nic, nigdy żadna dziewczyna się nie zainteresowała kimś takim jak ja. Więc też ten czas liczę jako czas niepowodzeń.

Ale jak to nastawienie mam zmienić niby? Musiałbym widzieć światełko w tunelu, żeby coś zaczęło się zmieniać na plus. A póki co jest coraz gorzej...

Panna z Dworu wystarczyło, że zaprosił jedną gdziekolwiek, wyszedł na creepa, fama się rozniosła i sobie mógł potem zapraszać do usranej śmierci ;p

Nic by się nie stało, w przenośni i dosłownie. Bo co niby miałoby się stać  z takim Twoim nastawieniem. Zagadałby i co dalej? Nagle olśniłaby Cię po tym zgadaniu niebywała pewność siebie? Z takim nastawieniem i tak uciekłbyś schować się do mysiej dziury i twierdził że to wszystko wina dziewczyny.
Na tę okoliczność też miałbyś tysiąc wymówek. Bo Cię spłoszyła. Bo zagadała nie ta, która Ci się podobała itd., itp.

Nie mam dobrych wiadomości. Dziewczyna nie spadnie Ci z nieba.

No tak, wszystko wiesz i nadal nic z tego nie wynika. Niedobre dziewczyny! Złe dziewczyny!  Powinny wiedzieć że się Tobie podobają oraz że jesteś nieśmiały i należy Cię zagadywać. Czy jaśnie Pan ma jeszcze jakieś życzenia?

Ja tylko piszę, że zawsze wszystko leży na barkach faceta i tyle. Dziewczynom to na rękę, bo nie muszą się wysilać (przynajmniej na początek). Co mnie automatycznie eliminuje, bo ja nie jestem w stanie zagadać. I tyle.

Śmieszne, bo przecież teraz tak to działa w przypadku dziewczyn. Jak facet im się podoba, to on ma zgadnąć, że tak jest i sam zagadać. Ale to wg Ciebie już jest ok nie?

Rox, jeśli ktoś o sobie samym mówi, że ma nudną pracę czy nudne zainteresowania, to mi osobiście się lampka zapala, lub raczej wyje czerwona syerena. Bo to jest nic innego, jak taplanie się we własnym bagienku, z którego chce się niby wyjść, ale jednocześnie.... się nie chce.. Trwa się w tym i tkwiz nadzieją, że jakaś boska ręka go z tego wyciągnie. Tak samo z tym charakterem: sammeu się utwierdza w swoim przekonaniu, że jest się nudnym, bo samemu się nie wie, co właściwie ma tą "nudę" przerwać.

Podobnie jest z ludźmi, którzy twerdzą, że nie mają żadnych, ale to żadnych znajomych.. Nie spotkałem do tej pory NIKOGO takiego w realu..

Ale nie chcę żeby mi ktoś odwalał całą robotę. Na Tinderze/szybkich randkach nie miałem problemu żeby wyjść z propozycją spotkania, gdy już ta para była. Chodzi mi właśnie o to "doprowadzenie do nawiązania znajomości" - o jakiś znak, że dziewczyna jest zainteresowana. Jakiś uśmiech, pomachanie, czy coś, skoro nie jest w stanie zagadać... Ale nawet tyle to za dużo...

I co złego widzisz w tym, żeby to dziewczyna sama podrywała, gdy jej się ktoś podoba? Facet to nie wróżka. A jakieś równouprawnienie chyba mamy. Facet niech podrywa, gdy mu się dziewczyna podoba, a dziewczyna, gdy jej się facet podoba xD Ale to niestety nie jest możliwe...

No ja mam na myśli niepowodzenia z dziewczynami. Pozostałe rzeczy są ok - dobra praca, zarabiam tyle co górne 5% Polaków, ogólnie jest ok.