Kiepska w łóżku?

Coż on nie wykazuje nawet dobrych chęci.

Ja nie rozumiem takiego najeżdżania na faceta autorki. Co on takiego zrobił? Dla mnie to są normalne komunikaty; mówi, czego mu brakuje, czego potrzebuje, żeby mu też seks sprawiał przyjemność. Bo co tu mamy? Informacje, że za spokojnie, że brak inicjatywy, że - jak już autorka spróbowała - to wciąż za spokojnie i za nudno. I okej, ja bym może nie używała słowa "nudno", ale skoro dajemy autorce prawo do tego, żeby seksu się uczyła, to może nie wymagajmy od jej partnera, żeby był od razu mistrzem taktownych o seksie rozmów? Bo tak samo jak autorka dotąd nie miała z kim się szkolić, tak prawdopodobnie i jej chłopak, mimo jakichś tam doświadczeń w sferze seksu, mógł nie mieć okazji/potrzeby prowadzenia dyskusji na ten temat.
A druga rzecz: poza tym "nudno", to ja naprawdę nie widzę nic złego w jego wypowiedziach. Gdybym powiedziała partnerowi, że dla mnie było za spokojnie, że chciałabym, żeby wykazał inicjatywę, żeby był bardziej dominujący, a on widział w tym jakiś dramat, to faktycznie, JA mogłabym myśleć o rozstaniu. Chcę być z dorosłą osobą, która rozumie, że w seksie też mogę mieć jakieś preferencje.

Dalej: oglądanie porno też mnie nie dziwi. Z słów autorki wynika, że facet w łóżku się stara, ona ma orgazmy. Super. Co jest w drugą stronę? Nic, bo jej facetowi jest na tyle nieciekawie, że traci wzwód. I jasne, wiem, że autorka się stara, ale czy to ma oznaczać, że dopóki jej nie wyjdzie, to on nie może mieć orgazmu? Nawet na własną rękę? Poza tym wyobrażam sobie jego frustrację - wystarczy zamienić role. Niech seks oznacza, że to kobieta się stara, doprowadza faceta do orgazmu, ale sama nie odczuwa żadnej przyjemności, nawet nie to, że nie dochodzi, tylko w trakcie zabaw traci podniecenie. No serio? Oczywistym jest dla mnie, że w takiej sytuacji ta kobieta czasem będzie chciała "poćwiczyć", sprawdzić, czy coś się zmieniło, ale czasem po prostu będzie miała ochotę zafundować sobie orgazm sama. Bo co ją w takim wypadku może ciągnąć do tego łóżka? Chęć bliskości, chęć pracy nad tym seksem, chęć sprawienia przyjemności partnerowi, ale podniecenie, ochota na orgazm już nie, bo tego tam nie dostanie.

No i tak trochę mam wrażenie, że gdyby sytuacja była odwrotna właśnie, to odpowiedzi byłyby zupełnie inne. Czy gdyby to facet przyszedł się pożalić, że kobieta nie ma orgazmu podczas seksu, że oczekuje np. seksu oralnego, innych pozycji czy czegoś tam, ale że jednocześnie on ten orgazm zawsze ma, a ona, zła, teraz z nim nie bardzo ten seks chce uprawiać, bo woli zabawy z wibratorem, nie dostałby przypadkiem miliona zaleceń, co ma zrobić, żeby tej jego kobiecie wreszcie było dobrze? Nie przeczytałby o tym, że ten wibrator to nic dziwnego, bo przecież ona też ma prawo mieć orgazm? Że to trochę egoistyczne, oczekiwać tylko zabaw w łóżku, z których ona nie ma przyjemności, a z niezadowoleniem przyjmować to, że ona o swoją przyjemność zaczęła dbać sama? No właśnie.

To cud że w takiej atmosferze niedoświadczona dziewczyna ma orgazmy. Perła jakaś normalnie.
Sprawdzilabym czy u innych Panów też tak to będzie działać, czy to jej chłopak taki cud.
Dawanie sobie prawa do takiego zachowania wobec kobiety w łóżku to strzelanie sobie w stopę.  Jak jest niezadowolony, niech szuka innej kochanki po prostu. Jak ktoś jest na etapie seksualnych  przygód, tak powinien zrobić, szukać aż znajdzie, jak nie ma cierpliwości i umiejętności. A nie zawracać sobie o dziewczynom głowy związkami.
Drugi człowiek to nie ciasto, z którego ktoś wydlubuje bakalie, a resztę zostawia rozpierniczoną. Gdyby to dziewczyna miała pretensje do chlopaka że On nie robi tego czy tamtego, to dostawalaby takie same porady. I są tu takie wątki przeczace słowom kolegi Jajakoja.

Saro można komunikować się o seksie na różne sposoby. Tak jak pisałam wcześniej - skoro jemu za spokojnie to jaki problem, żeby ją złapał za biodra i nadał tempo?

A ktokolwiek coś takiego powiedział?

Jasne, że by mógł. I pewnie jeszcze więcej rzeczy by mógł zrobić inaczej/lepiej dla autorki. Tyle że to nie oznacza, że mówienie wprost było automatycznie złe. Poza tym jeśli jemu brakuje tego, żeby partnerka wyszła z inicjatywą, to nie dziwię się, że wybiera wersję, w której jej na tę inicjatywę pozwala, a potem o tym rozmawia, a nie zaczyna od przejęcia tej inicjatywy - bo tak odczytałabym wskazywanie tempa partnerce. Tzn. wiesz, jak chcę zostać w jakimś stopniu "zdominowana", to chcę, żeby partner sam spróbował znaleźć sposób, pomyślał, spróbował różnych wersji, nie wiem, przycisnął mnie do ściany, "zdarł" ciuchy i pociągnął do sypialni. Z kolei gdyby miało wyglądać to tak, że ja wiem, że teraz próbujemy tak, jak ja bym chciała, ale ja muszę oznajmić, że teraz mi ściągnąć kieckę, a teraz zanieść do sypialni i rzucić na łóżko, no to... sama sobie strzelam w kolano, bo już wiem, że to nie będzie to - nie po jego stronie leży inicjatywa, jeśli to ja dyktuję, co ma zrobić.
Naprowadzanie jest spoko, ale jeśli chodzi o inne rzeczy - bo jeśli mówimy o dominacji, przejmowaniu inicjatywy, naprowadzanie od razu przekreśla osiągnięcie celu.

Oczywiście, że powinna. Nikt nie ma pierwszeństwa, powinna być równowaga. Tu jej nie ma, bo autorka ma przyjemność z seksu, mężczyzna nie. Skupienie się na jego potrzebach nie będzie zapomnieniem o sobie czy rezygnacją z własnej przyjemności, a próbami zapewnienia tej równowagi właśnie.

Większa inicjatywa to wymagania rodem z porno? On jest bierny i leniwy? Przecież ona czerpie przyjemność z seksu, więc chyba jednak on telepatycznie jej do orgazmu nie doprowadza. Nie wiemy co, ale coś robi, że autorce jest dobrze. Teraz chciałby, żeby ona zrobiła coś, żeby dobrze było jemu. I to jest lenistwo i bierność? Dla mnie to oczekiwanie wzajemności. I konkretne wskazywanie rzeczy, które pozwolą to osiągnąć. Że nie leżą na razie w zasięgu autorki - zdarza się, ale to nie znaczy, że ma ją okłamywać, że było super, bo to do niczego nie prowadzi. Ja bym nie miała nic przeciwko usłyszeniu, że zrobiłam coś za wolno, za spokojnie, czy że jestem za mało dominująca.

Doczytaj pierwszego posta. On chce, żeby ona go zdominowała, jakoś jeszcze dość intensywnie, a jak jej się nie udaje nadać tempo, to zamiast ją jakoś wspomóc, to jedyne, co potrafi z siebie wydusić, to że nuda i sięga do porno.

Wiele kobiet udaje orgazmy, żeby dać partnerowi satysfakcję z jego umiejętności, w autorce wątku widzę spory potencjał w tym kierunku. To jeszcze bardziej się urealnia, gdy weźmie się pod uwagę jej reakcję na jego niezadowolenie z jej aktualnych umiejętności. Ale chwała mu, że rzeczywiście chcę dać jej orgazm, chociaż orgazm może leżeć bardzo daleko od satysfakcji, która niesie w sobie spełnienie psychiczne. Poza tym, nie wiemy, czy jemu zależy na jej zaspokojeniu, czy na potwierdzeniu swoich umiejętności, co też by pasowała do tego, jak reaguje na niewystarczające umiejętności z jej strony.

MagdaLena1111, jeśli zamierzamy negować słowa autorki wątku, kiedy nam to pasuje do danej tezy, to ja nie widzę sensu w dyskusji. Dla mnie: napisała, że orgazmy ma, to ma. Inaczej mogę zmienić każde zdanie któregokolwiek użytkownika, bo ja wiem przecież lepiej.

Pisałam już wczesniej, że jedyne, czego mogłabym się przyczepić u jej faceta, to tej "nudy". Tyle że jeśli dajemy autorce prawo do braku umiejętności w seksie, to dajmy również jej partnerowi - do braku umiejętności prowadzenia idealnie taktowanych rozmów o seksie. Być może dotąd też tego nie ćwiczył, a to tylko jedno słowo.

Cała reszta jest spoko. Porno też. Gdyby seks miał dla mnie oznaczać orgazm wyłącznie mojego partnera, sięgnęłabym po wibrator albo też po porno. Jakby widział w tym jakiś zamach na siebie, popukałabym się po głowie. Każdy ma prawo do orgazmu.

Facet, co Ty w ogóle opowiadasz.

Tu zdecydowanie nie chodzi o to, że o czymś sygnalizuje, bo komunikacja jest podstawą dobrego związku i jeśli czegoś oczekujemy, to należy o tym głośno mówić, ale o sposób w jaki to robi. Jeśli jego słowa wbijają Autorkę w poczucie bycia beznadziejną, to wyraźnie coś z tym przekazem jest nie tak.

Właśnie ja też nie widzę za bardzo nic aż tak niewłaściwego, co by usprawiedliwiało ten cały hejt, który się tutaj wylał na tego faceta. Ktoś może zacytować jakie straszne słowa padły z jego ust?

Odniosę się tylko do tych dwóch zdań.
W sumie trudno się nie zgodzić, bo Autorka również zamiast pozwalać partnerowi na przedmiotowe traktowanie i wbijanie jej w poczucie winy, powinna postawić jakąś granicę i głośno zakomunikować, że nie podoba jej się sposób, w jaki do niej podchodzi. Teraz to wygląda tak, jakby usiłowała zasłużyć na pochwałę. Jest niedoświadczona, być może nawet nie ma świadomości, że w zdrowo funkcjonującym związku takie sytuacje się nie zdarzają i nie tak to powinno wyglądać. Tymczasem zamiast zaprotestować, zwrócić mu uwagę, coraz bardziej zaczyna w siebie wątpić i sama ze sobą czuje się coraz gorzej.

Przyznam, że nie patrzyłam na to w ten sposób, a rzeczywiście nie można wykluczyć przesadzonej reakcji ze strony Autorki. W sumie to chyba mamy za mało danych i więcej tu gdybania niż konkretów.

Skąd chłopak może wiedzieć że dziewczyna się nie nauczy po co gadać takie rzeczy w niewiadomy przez nas sposób wypowiedziane.
Już za późno słowa zostały wypowiedziane i zabolały Autorkę - fakt niepodlegający dyskusji.
Jak jest czy Nika jest w życiu twarda jak Dzierżyński, czy nie jest i jaka powinna być ? Czy ma płaczliwy charakter który okazuje w innych dziedzinach życia?Przewrażliwiona ,nadwrażliwa ?Przejmuje się za bardzo czy nie za bardzo czy jej zależy?
Jaki jest chłopak Niki czy chce ją poznać i dbać o jej uczucia ? Można i tak jej uczucia jej problem .Chłopak może po prostu nie wiedzieć że można inaczej,bez dołowania kogoś jak widzi co się z nią dzieje, a może chce przejąć kontrolę z poczucia wyższości nad Niką brzmi groźnie wiem.. Nie na każdym etapie znajomości i nie z każdym okazuje się można sobie na wszystko absolutnie pozwalać można przegiąć.
Podobno cebulę też można podać z wdziękiem.
Komunikacja w dziedzinie seksu jest dla mnie przynajmniej specyficzna bo intymna delikatna i subtelna .
To nie są rozmowy o np gotowaniu przynajmniej znowu dla mnie nie ta ranga może to błąd a może tak jest i już.
Kwestia znaczenia ,wartości,ważności sfery seksualnej to dość indywidualna sprawa różne ma znaczenie
Dlatego dla wielu ludzi,którzy w życiu nie są aż tak bardzo wrażliwi w innych dziedzinach np w pracy dziedzina seksu bywa bardziej znacząca ,nie tylko sama komunikacja jest ważna ,ale też sposób komunikowania bywa ważny i w wypadku Autorki komunikowanie
niezadowolenia chłopaka mogło spowodować barierę ,czy na pewno jej reakcja jest przesadzona i nieadekwatna a może ten seks jest niepotrzebny i po co ta cała afera .
Czy się dobrali to jak zwykle czas pokaże i doświadczenia zweryfikują ich postawy .
Na razie się poznają i sprawdzają ,ze słowami jest tak że niektórych nie które bolą a innych nie bardzo,albo wcale nie bolą, trzeba mądrości,dojrzałości żeby to rozpoznać ,ponieważ nikt na nikim skutecznie i bez urazowo nie wymusi zmian na rozkaz i wedle własnego widzimisię,to nie działa na korzyść w związku - oczywiście moim zdaniem.

Mam wrażenie, że zbiera tu żniwo stereotyp, że facetowi zawsze w łóżku jest super i sam dba tylko o swoją przyjemność, więc co by się nie działo, to kobieta będzie tą pokrzywdzoną.

A tak w ogóle to mnie przestaje dziwić, że tak wiele osób ukrywa to, że coś im w seksie nie odpowiada, że nigdy nie miały orgazmu itp.
Widzę to tak: to, że ktoś, kto dopiero zaczyna współżycie, nie będzie mistrzem technik seksualnych, jest czymś normalnym. Ponadto - nie jest czymś złym. W związku z czym, kolejno:
– to, że nie mam orgazmu i trzeba coś zmienić, żebym miała, komunikowałabym dokładnie takim samym tonem jak to, że nie ma chleba i trzeba go kupić, żeby był,
– gdybym tak zrobiła, okazałoby się, że jestem dla swojego partnera niemalże potworem, bo zamiast rzeczowych informacji należałoby uprawiać delikatne uświadamianie porównywalne do informowania o stracie bliskiej osoby,
– co tylko doprowadziłoby mnie do – na razie lekkiej – irytacji, bo płynie z tego wniosek taki, że to, że partner nie potrafi mi sprawić w łóżku przyjemności, nakłada jakieś zobowiązania na mnie, co jest śmieszne; znaczy, upraszczając, nie dość, że to mi jest źle, a jemu dobrze, to jeszcze ja z tego tytułu mam jakieś obowiązki (tu: prowadzenia rozmowy tak, jak odpowiadałoby partnerowi, a nie mi)?
– w międzyczasie, kiedy miałabym ochotę na orgazm i nie zamierzałabym tego ukrywać, ze strony partnera spotykałyby mnie tylko rozżalone spojrzenia, bo jak to tak, z wibratorem; najpewniej powinnam odłożyć orgazm na bliżej nieokreślony czas, aż partner nie nauczy się mnie do niego doprowadzać, a do tego czasu powinien mi wystarczać seks, z którego przyjemność czerpie wyłącznie on,
– a na koniec, po kolejnym seksie i kolejnym komunikacie, że nie, nadal żadnych orgazmów, miałabym partnera lamentującego, że jest beznadziejnym kochankiem, i manifestującego swoje poczucie winy tak, że czułabym, że zaczyna wzbudzać (celowo?) poczucie winy we mnie, w związku z czym całe przedsięwzięcie "sprawmy, żeby seks odpowiadał nam obojgu" by upadło, zastąpione – znowu – samobiczowaniem partnera; no super sprawa, nienawidzę po prostu, jak ktoś robi coś takiego, bo to znowu oznacza, że mimo że problemem do rozwiązania jest mój brak satysfakcji z seksu, rozmowy kończymy słuchaniem tego, jak źle jest mojemu partnerowi.

Naprawdę lepiej milczeć, skoro problem i tak nie zostanie rozwiązany. Przynajmniej cisza w domu i święty spokój.

Jasne. Tylko to, że autorka jest inna, nie oznacza, że jej chłopak zrobił coś złego. Wskazał konkretnie, gdzie jest problem i jak go rozwiązać. Nie można go winić za to, że forma przekazu nie odpowiadała autorce, skoro nie wykraczała poza ogólnie przyjęte normy.

złośliwe osobiste wycieczki

W mojej opinii seks to gra zespołowa. Czyli trzeba współpracować, żeby osiągnąć sukces.
Nie wystarczy powiedzieć „zrób to i to, żeby mi było dobrze”, tylko czasami trzeba wesprzeć, pokazać palcem, poczekać żeby były efekty.

Hm, masz rację, nie podał rozwiązania wprost, ale zawierało się ono właściwie w tym, jak określił problem. Skoro ktoś mówi, że "za spokojnie", to rozwiązaniem będą próby mniej spokojne. Zresztą, wydaje mi się, autorka wie, jakie są pragnienia jej partnera. Pisze o dominacji, większej inicjatywie, lubianej przez niego pozycji itp. Czyli to też nie tak, że on jej powiedział "jest źle, zrób, żeby było dobrze"; to, co ważne dla niego, autorka już wie.

Nie przesadzałabym też z tymi oczekiwaniami. Tzn. tak, w jakimś sensie to jest to, czego on oczekuje, ale to znowu nie tak, że on jej nagle oznajmił coś w stylu: "co dwa dni fundujesz mi seks oralny, ale żeby mi porządny był". On mówi o swoich oczekiwaniach w kontekście tego, że na razie mu ten seks nie sprawia satysfakcji, więc właściwie nie bardzo rozumiem, jak miałby pominąć określenie tego, co lubi czy wskazanie tego, przez co było nie tak. I nie, nie krytyka starań ("po co się za to w ogóle zabrałaś, jak nie umiesz" - to by była krytyka samych starań), a informacja zwrotna, że nadal to nie było to, bo za spokojnie.

Nie zgadzam się z tym zdaniem absolutnie. Jeżeli autorka czuje się gorsza przez coś takiego, to sama się w to wbija, bo to znaczy, że ona oparła ocenę własnej osoby na tym, jak sobie radzi w seksie. Powtórzę się: skoro ona jest na początku swojej przygody z seksem, to należało się spodziewać, że nie będzie mistrzynią seksu, że wiele przed nią "nauki". I pewnie z każdym początkującym tak było. Stąd bezsensownym jest wyciąganie tak daleko idących wniosków (typu "jestem beznadziejna w łóżku"), bo wystarczy zastanowić się chwilę, by zrozumieć, że nie będzie - na razie! - inna, skoro dopiero zaczyna, że właściwie nawet nie jest beznadziejna, tylko początkująca właśnie. Ale to nie chłopak jej mówi, że jest kiepską kochanką. To są jej własne wnioski. I mi też nie przyszłoby do głowy, że gdybym powiedziała partnerowi, że jest np. "za wolno", tzn. że sprawiam, że czuje się gorszy, kiedy to jedynie oznacza, że... dla mnie coś tam było za wolno.

Też podobnie to widzę
Jeżeli facet zakomunikował swoja potrzebę ogólnikiem typu i w sensie "masz być bardziej aktywna bo jesteś nudna ,nie dominujesz"
To taki komunikat jest klasycznym mykiem i unikaniem mówienia czegoś wprost w sposób łagodny i delikatny -bezpieczny.
to taki dziecinny foch i słynne domyśl się bo jak się sama nie domyślisz to nie będzie dobrowolne , spontaniczne i czar pryśnie,nie liczy się, jak Ci powiem z uczuciem to możesz nie zrozumieć a ja wyjdę na słabego złością dodaje sobie "autortetu", a nie powiem bez złości bo nie i już a jak nie rozumiesz i się nie domyślasz należy Ci się kara ,bo wiem co Ciebie zaboli.
Tak mniej więcej to widzę u tego chłopaka .

Poczekajmy tylko na wątek, gdzie płcie się zamienią miejscami...

1. Facet nie leży jak kłoda, skoro autorka ma orgazm. To nie tak, że chce, żeby tylko jemu było dobrze. On chce, żeby jemu było dobrze RÓWNIEŻ.

2. Nie doczytałam nic o wbijaniu wzroku w sufit. O pytaniach, kiedy autorka skończy, także. Widziałam tylko komunikat, że wciąż było za spokojnie. I nudno, co już owszem, mogło być nie na miejscu, chociaż wiązałabym to raczej z tym spokojem.

3. Nie było też nic o tym, że porno odpala natychmiast po seksie, tylko że je zaczął oglądać. Nie było też tekstu, że woli porno. Że wybiera filmy z pozycjami, które go kręcą? No niesamowite, przecież każdy porządny wybrałby coś, co go nie podnieca. A najlepiej - zrezygnowałby całkowicie z zaspokojenia się, dopóki autorka się tego nie nauczy.

Naprawdę uważasz, że gdybym np. nie mogła dojść w łóżku z facetem, to nie wolno mi zająć się sobą tak, jak lubię? A może miałabym to ukrywać, bo - niedajborze - inaczej godziłoby to w kruche męskie ego?

Sara, oczywiście możesz zajmować się sama sobą, jak lubisz. Wszystko jest dla ludzi. Ja tam wolę w parze, jest jakoś przyjemniej ;-)

Marcel sam mówisz że wolisz spokojne dziewczyny co to seks z miłości i pasji uprawiają a autorce się dziwisz że może nie chcieć/nie potrafić scen rodem z porno odgrywać. Cóż to za rozbieżnośc opinii

Bądź sobą! Jeśli czegoś nie potrafisz, to nie wydziwiaj na siłę. Jeśli partner jest bardziej doświadczony, to niech Cię nauczy, a nie oczekuje, że będziesz od razu wymiatać. Tylko metodą małych kroków. A przede wszystkim nie daj się wbić w poczucie winy - jak on w ogóle może mówić, że nuda w łóżku jest Twoją winą. Jest to Wasz wspólny problem i wspólnie powinniście go rozwiązać.
I w ogóle nie podoba mi się ten Twój chłopak. Tak jakby Cię trochę przedmiotowo traktował...

Fajny podział. To już nie można seksu z miłości uprawiać ale tak, żeby nie było spokojnie?
Takie trochę utrwalanie stereotypów. Albo grzeczna, miła, kocha, ale seks nudny, albo seks - ogień, ale kobieta - nie kocha, tylko sceny z porno odgrywa.

W jaki konkretnie sposób?

A przecież zawsze może być jak w porno z miłości .

Początkowo mimo wszystko odniosłam wrażenie, że Marcelowi nie chodziło o bycie spokojną w seksie, ale w życiu, czyli stałą w uczuciach bez pogoni za coraz to nowymi przygodami. Jednak powyższy cytat tę teorię w gruncie rzeczy obala, bo jeśli seks, który wykracza poza pojęcie "spokojny", kojarzy mu się z rozwiązłością, to już jest albo-albo.

Żarty żartami, ale właściwie to tak mi się zawsze wydawało. Tzn. nie dosłownie, że seks jak w porno, ale że - gdy w grę wchodzi miłość - to jest (dodatkowa) motywacja, żeby tej drugiej osobie sprawiać przyjemność, odkrywać ten seks po prostu. Bo mogę sobie wyobrazić, że w seksie bez miłości może komuś chodzić wyłącznie o własne doznania, a chrzanić, czy tej drugiej stronie się podoba czy nie, ale jeśli w grę wchodzi miłość, to - niezależnie, czy chodzi o seks czy o coś innego - jednak się bierze preferencje i pragnienia tej drugiej osoby pod uwagę, a nie stawia zawsze na swoim (czyli np. "jestem w łóżku kłodą, bo jestem taka grzeczna, spokojna, no i Cię kocham, inaczej być więc nie może. Wszystko inne byłoby scenami z porno, czyli brakiem miłości" xD).